Ustawa z dnia 29 czerwca 1963 r. zmieniająca ustawę o popieraniu melioracji wodnych dla potrzeb rolnictwa.

W ustawie z dnia 22 maja 1958 r. o popieraniu melioracji wodnych dla potrzeb rolnictwa

(Dz. U. z 1958 r. Nr 31, poz. 136 i z 1962 r. Nr 34, poz. 158) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 ust. 1

a)

w pkt 1 lit. e) otrzymuje brzmienie

„

e)

stałe stacje pomp,

”

,

b)

w pkt 2 lit. b) otrzymuje brzmienie

„

b)

rowy odpływowe ze zdrenowanych gruntów - poza obszarem drenowania lub rowy i rurociągi

odwadniające i nawadniające - poza obszarem meliorowanym,

”

,

c)

w pkt 3 lit. f) otrzymuje brzmienie

„

f)

zagospodarowanie zmeliorowanych, jak również nie wymagających melioracji trwałych

łąk i pastwisk oraz nieużytków przeznaczonych na takie łąki i pastwiska po ich zmeliorowaniu,

”

;

2)

w art. 4

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Wykonywanie melioracji wodnych podstawowych oraz budowa dróg dojazdowych, niezbędnych

dla umożliwienia właściwego użytkowania zmeliorowanych obszarów, należy do Państwa,

a wykonywanie melioracji półpodstawowych i szczegółowych - do spółek wodnych i zainteresowanych

właścicieli gruntów.

”

,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Na wniosek spółki wodnej, spółdzielni produkcyjnej lub większości zainteresowanych

właścicieli gruntów nie zorganizowanych w spółkę wodną, jak również na wniosek nie

zorganizowanych w taką spółkę właścicieli co najmniej połowy ogólnego obszaru gruntów

przewidzianych do zmeliorowania - organ administracji rolnej prezydium powiatowej

rady narodowej może podjąć decyzję o wykonaniu melioracji półpodstawowych i szczegółowych

przez Państwo za zwrotem części kosztów.

”

,

c)

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu

„

3a.

Jeżeli melioracje mają być przeprowadzone na gruntach położonych w obrębie terenów

bagiennych lub kompleksów łąkowo-pastwiskowych, jak również na terenach przewidzianych

do rolniczego wykorzystania ścieków, Państwo za zgodą zainteresowanego właściciela

takich gruntów może zamiast przypadającej od niego opłaty melioracyjnej przejąć odpowiednią

część tych gruntów.

”

,

d)

ust. 4 otrzymuje brzmienie

„

4.

Spółki wodne, spółdzielnie produkcyjne oraz zainteresowani właściciele gruntów nie

zorganizowani w spółkę wodną mogą być zobowiązani do bezpośredniego udziału w realizacji

robót na terenie melioracyjnym, w skład którego wchodzą grunty objęte ich działalnością

bądź stanowiące ich własność przez świadczenie robocizny lub usług transportowych

bądź przez dostarczenie materiałów.

”

,

e)

w ust. 5 w pkt 2 kropkę na końcu punktu zastępuje się przecinkiem oraz dodaje się

pkt 3, 4 i 5 w brzmieniu

„

3)

przypadki, w których w ramach prac melioracyjnych można wykonywać drogi dojazdowe

określone w ust. 1, oraz kategorie osób zobowiązanych do utrzymywania tych dróg, zasady

podziału kosztów w utrzymywaniu dróg dojazdowych i organy administracji państwowej

właściwe do sprawowania nadzoru nad tymi drogami,

4)

zasady i tryb przejmowania gruntów, o których mowa w ust. 3a,

5)

zasady i tryb nakładania obowiązku świadczeń określonych w ust. 4, jak również organy

administracji państwowej, właściwe w tych sprawach.

”

;

3)

po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu

„

Art. 4a.

1.

W poszczególnych przypadkach, jeśli tego wymaga interes racjonalnej gospodarki rolnej,

prezydium powiatowej rady narodowej, na wniosek organu administracji rolnej tego prezydium,

zgłoszony za zgodą organu administracji rolnej prezydium wojewódzkiej rady narodowej,

może z urzędu podjąć uchwałę o przeprowadzeniu melioracji półpodstawowych i szczegółowych.

2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, powinna być uzgodniona z właściwym organem administracji

wodnej, jeżeli dotyczy gruntów objętych działalnością spółki wodnej.

3.

W przypadkach określonych w ust. 1 i 2 mają odpowiednie zastosowanie przepisy art.

4 ust. 3-6.

”

;

4)

art. 5 otrzymuje brzmienie

„

Art. 5.

1.

Decyzje w sprawie wykonania przez Państwo melioracji półpodstawowych i szczegółowych

podaje się do wiadomości zainteresowanych przez wywieszenie w biurze gromadzkiej rady

narodowej na okres 14 dni.

2.

Ostateczna decyzja uprawnia wykonawcę do wejścia na grunt w celu przeprowadzenia melioracji.

”

;

5)

w art. 6

a)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu

„

1a.

Opłaty melioracyjne za odbudowę drenowania ustala się proporcjonalnie do powierzchni

tych gruntów należących do poszczególnych właścicieli, które objęte są danym systemem

drenarskim.

”

,

b)

w ust. 2 po wyrazach „zalicza się wartość materiału” dodaje się przecinek oraz wyrazy „usług transportowych”;

6)

w art. 7 ust. 5 powołanie „w art. 5” zastępuje się powołaniem „w art. 4, 4a i 5”;

7)

po art. 10 dodaje się art. 10a w brzmieniu

„

Art. 10a.

1.

Przewidziane do zmeliorowania grunty, położone w obrębie terenów bagiennych oraz kompleksów

łąkowo-pastwiskowych, mogą być wywłaszczone w całości lub w części na rzecz Państwa

na zasadach i w trybie przewidzianych w przepisach o wywłaszczaniu nieruchomości.

2.

Wywłaszczenie, o którym mowa w ust. 1, może być przeprowadzone w tych przypadkach,

gdy wymagają tego względy racjonalnego wykorzystania całego terenu bagiennego lub

kompleksu łąkowo-pastwiskowego, a w szczególności, gdy przy tym właściciel gruntów

1)

nie prowadzi w ogóle gospodarstwa rolnego bądź

2)

prowadzi je, ale gospodarstwo to położone jest w takiej odległości od gruntów meliorowanych,

że racjonalne ich wykorzystanie jest niemożliwe lub w znaczny sposób utrudnione, bądź

3)

charakter gospodarstwa rolnego i jego zdolność produkcyjna wskazują, że grunty te

w jego ramach nie mogą być w pełni wykorzystane.

3.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do gruntów przewidzianych do rolniczego wykorzystania

ścieków, z tym że wywłaszczeniem powinien być objęty obszar gruntu niezbędny dla prowadzenia

przez Państwa odpowiedniej gospodarki rolnej lub leśnej zapewniającej możność odbioru

ścieków w ciągu całego roku.

4.

W razie wywłaszczenia części gruntów określonych w ust. 1 i 3 przypadające za ten

grunt odszkodowanie może być zaliczone na poczet opłat za zmeliorowanie pozostałej

części gruntów meliorowanych należących do tego właściciela.

”

;

8)

w art. 11 dodaje się ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Zakłady wyrządzające szkodę przez odprowadzanie ścieków do urządzeń melioracji wodnych

ponoszą taką część kosztów konserwacji tych urządzeń, w jakiej odprowadzane przez

nie ścieki spowodowały zwyżkę kosztów konserwacji; wysokość tych kosztów ustala się

w postępowaniu wodnoprawnym, jeżeli odprowadzanie ścieków odbywa się na podstawie

pozwolenia wodnoprawnego; w pozostałych przypadkach o wysokości tych kosztów orzeka

organ administracji rolnej prezydium właściwej powiatowej rady narodowej.

”

;

9)

po art. 12 dodaje się art. 12a w brzmieniu

„

Art. 12a.

Jeżeli stacje pomp lub urządzenia melioracji wodnych określonych w art. 11 ust. 2

i art. 12 ust. 1 znajdują się na gruntach państwowych oddanych w zarząd, użytkowanie

lub dzierżawę, konserwacja i eksploatacja tych urządzeń należy do zarządcy, użytkownika

lub dzierżawcy takich gruntów.

”

;

10)

w art. 15 ust. 2 wyrazy „o których mowa w art. 11-14” zastępuje się wyrazami „o których mowa w art. 11 ust. 2 i 3 oraz w art. 12-14”;

11)

po art. 15 dodaje się art. 15a w brzmieniu

„

Art. 15a.

1.

Prezydium gromadzkiej rady narodowej może wezwać właścicieli użytków rolnych do sprzętu

plonów, w oznaczonym terminie, z terenów zmeliorowanych zaopatrzonych w urządzenia

nawadniające; decyzję w tej sprawie prezydium gromadzkiej rady narodowej podaje do

wiadomości zainteresowanych przez zawiadomienie sołtysów oraz wywieszenie w biurze

gromadzkiej rady narodowej na przeciąg 14 dni w okresie przed wyznaczonym terminem

sprzętu plonów.

2.

Wniesienie odwołania od decyzji określonej w ust. 1 nie wstrzymuje wykonania tej decyzji.

”

;

12)

w art. 17 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Kto mimo upomnienia biura gromadzkiej rady narodowej nie wykonuje obowiązku konserwacji

urządzeń melioracji wodnych (art. 11 ust. 2, art. 12, art. 13 i 14) bądź mimo wezwania

nie wykona w terminie wskazanym w obwieszczeniu obowiązków określonych w art. 15a,

podlega karze grzywny do 1.000 złotych. Jeżeli do konserwacji urządzeń melioracji

wodnych lub wykonania czynności, o których mowa w art. 15a, jest obowiązana osoba

prawna lub instytucja państwowa, karę nakłada się na osobę, której powierzono konserwację

tych urządzeń lub do obowiązku której należało wykonanie tych czynności.

”

Minister Rolnictwa ogłosi w Dzienniku Ustaw jednolity tekst ustawy z dnia 22 maja 1958 r. o popieraniu melioracji wodnych dla potrzeb rolnictwa z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego

tekstu i z zastosowaniem ciągłej numeracji artykułów, ustępów i punktów.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

W poszczególnych przypadkach, jeśli tego wymaga interes racjonalnej gospodarki rolnej,

prezydium powiatowej rady narodowej, na wniosek organu administracji rolnej tego prezydium,

zgłoszony za zgodą organu administracji rolnej prezydium wojewódzkiej rady narodowej,

może z urzędu podjąć uchwałę o przeprowadzeniu melioracji półpodstawowych i szczegółowych.

2.

Decyzja, o której mowa w ust. 1, powinna być uzgodniona z właściwym organem administracji

wodnej, jeżeli dotyczy gruntów objętych działalnością spółki wodnej.

3.

W przypadkach określonych w ust. 1 i 2 mają odpowiednie zastosowanie przepisy art.

4 ust. 3-6.

1.

Decyzje w sprawie wykonania przez Państwo melioracji półpodstawowych i szczegółowych

podaje się do wiadomości zainteresowanych przez wywieszenie w biurze gromadzkiej rady

narodowej na okres 14 dni.

2.

Ostateczna decyzja uprawnia wykonawcę do wejścia na grunt w celu przeprowadzenia melioracji.

1.

Przewidziane do zmeliorowania grunty, położone w obrębie terenów bagiennych oraz kompleksów

łąkowo-pastwiskowych, mogą być wywłaszczone w całości lub w części na rzecz Państwa

na zasadach i w trybie przewidzianych w przepisach o wywłaszczaniu nieruchomości.

2.

Wywłaszczenie, o którym mowa w ust. 1, może być przeprowadzone w tych przypadkach,

gdy wymagają tego względy racjonalnego wykorzystania całego terenu bagiennego lub

kompleksu łąkowo-pastwiskowego, a w szczególności, gdy przy tym właściciel gruntów

1)

nie prowadzi w ogóle gospodarstwa rolnego bądź

2)

prowadzi je, ale gospodarstwo to położone jest w takiej odległości od gruntów meliorowanych,

że racjonalne ich wykorzystanie jest niemożliwe lub w znaczny sposób utrudnione, bądź

3)

charakter gospodarstwa rolnego i jego zdolność produkcyjna wskazują, że grunty te

w jego ramach nie mogą być w pełni wykorzystane.

3.

Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do gruntów przewidzianych do rolniczego wykorzystania

ścieków, z tym że wywłaszczeniem powinien być objęty obszar gruntu niezbędny dla prowadzenia

przez Państwa odpowiedniej gospodarki rolnej lub leśnej zapewniającej możność odbioru

ścieków w ciągu całego roku.

4.

W razie wywłaszczenia części gruntów określonych w ust. 1 i 3 przypadające za ten

grunt odszkodowanie może być zaliczone na poczet opłat za zmeliorowanie pozostałej

części gruntów meliorowanych należących do tego właściciela.

Jeżeli stacje pomp lub urządzenia melioracji wodnych określonych w art. 11 ust. 2

i art. 12 ust. 1 znajdują się na gruntach państwowych oddanych w zarząd, użytkowanie

lub dzierżawę, konserwacja i eksploatacja tych urządzeń należy do zarządcy, użytkownika

lub dzierżawcy takich gruntów.

1.

Prezydium gromadzkiej rady narodowej może wezwać właścicieli użytków rolnych do sprzętu

plonów, w oznaczonym terminie, z terenów zmeliorowanych zaopatrzonych w urządzenia

nawadniające; decyzję w tej sprawie prezydium gromadzkiej rady narodowej podaje do

wiadomości zainteresowanych przez zawiadomienie sołtysów oraz wywieszenie w biurze

gromadzkiej rady narodowej na przeciąg 14 dni w okresie przed wyznaczonym terminem

sprzętu plonów.

2.

Wniesienie odwołania od decyzji określonej w ust. 1 nie wstrzymuje wykonania tej decyzji.