Ustawa z dnia 15 lipca 1961 r. zmieniająca ustawę z dnia 13 lipca 1957 r. o zmianie dekretu z dnia 18 kwietnia 1955 r. o uwłaszczeniu i o uregulowaniu innych spraw, związanych z reformą rolną i osadnictwem rolnym.

W ustawie z dnia 13 lipca 1957 r. o zmianie dekretu z dnia 18 kwietnia 1955 r. o uwłaszczeniu

i o uregulowaniu innych spraw związanych z reformą rolną i osadnictwem rolnym

(Dz. U. Nr 39, poz. 174) art. 2 otrzymuje brzmienie

„

Art. 2.

1.

Gospodarstwa rolne i działki określone w art. 15 ust. 1 dekretu z dnia 18 kwietnia 1955 r. o uwłaszczeniu i o uregulowaniu

innych spraw związanych z reformą rolną i osadnictwem rolnym

(Dz. U. z 1959 r. Nr 14, poz. 78), jeżeli zostały opuszczone przez właściciela po dniu 28 kwietnia 1955 r. oraz wszelkie

inne gospodarstwa rolne opuszczone przez właścicieli mogą być przejęte na własność

Państwa bez odszkodowania i w stanie wolnym od obciążeń, z wyjątkiem służebności gruntowych,

których utrzymanie uznane zostanie za niezbędne.

2.

O przejęciu gospodarstwa rolnego lub działki na własność Państwa oraz o utrzymaniu

ciążących na tym gospodarstwie rolnym lub działce służebności gruntowych orzeka właściwy

do spraw rolnych organ prezydium powiatowej rady narodowej (rady narodowej miasta

stanowiącego powiat miejski, dzielnicowej rady narodowej miasta wyłączonego z województwa).

3.

Rada Ministrów w drodze rozporządzenia

1)

ustali warunki, w jakich gospodarstwa rolne (działki) uważane są za opuszczone przez

właściciela, i tryb ujawniania w księgach wieczystych przejęcia tych nieruchomości

na własność Państwa,

2)

określi zobowiązania podatkowe i inne zobowiązania właścicieli przejętych na własność

Państwa gospodarstw rolnych (działek) wobec Skarbu Państwa i instytucji państwowych

podlegające umorzeniu i tryb postępowania w tych sprawach,

3)

określi odpowiedzialność właściciela za zniszczenia i ubytki stwierdzone w przejętym

na własność Państwa gospodarstwie rolnym (działce), jeżeli nabyte ono zostało przez

dotychczasowego właściciela na podstawie przepisów o przeprowadzeniu reformy rolnej

lub o osadnictwie.

”

1.

Gospodarstwa rolne i działki określone w art. 15 ust. 1 dekretu z dnia 18 kwietnia 1955 r. o uwłaszczeniu i o uregulowaniu

innych spraw związanych z reformą rolną i osadnictwem rolnym

(Dz. U. z 1959 r. Nr 14, poz. 78), jeżeli zostały opuszczone przez właściciela po dniu 28 kwietnia 1955 r. oraz wszelkie

inne gospodarstwa rolne opuszczone przez właścicieli mogą być przejęte na własność

Państwa bez odszkodowania i w stanie wolnym od obciążeń, z wyjątkiem służebności gruntowych,

których utrzymanie uznane zostanie za niezbędne.

2.

O przejęciu gospodarstwa rolnego lub działki na własność Państwa oraz o utrzymaniu

ciążących na tym gospodarstwie rolnym lub działce służebności gruntowych orzeka właściwy

do spraw rolnych organ prezydium powiatowej rady narodowej (rady narodowej miasta

stanowiącego powiat miejski, dzielnicowej rady narodowej miasta wyłączonego z województwa).

3.

Rada Ministrów w drodze rozporządzenia

1)

ustali warunki, w jakich gospodarstwa rolne (działki) uważane są za opuszczone przez

właściciela, i tryb ujawniania w księgach wieczystych przejęcia tych nieruchomości

na własność Państwa,

2)

określi zobowiązania podatkowe i inne zobowiązania właścicieli przejętych na własność

Państwa gospodarstw rolnych (działek) wobec Skarbu Państwa i instytucji państwowych

podlegające umorzeniu i tryb postępowania w tych sprawach,

3)

określi odpowiedzialność właściciela za zniszczenia i ubytki stwierdzone w przejętym

na własność Państwa gospodarstwie rolnym (działce), jeżeli nabyte ono zostało przez

dotychczasowego właściciela na podstawie przepisów o przeprowadzeniu reformy rolnej

lub o osadnictwie.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.