Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. o utworzeniu Centralnego Urzędu Gospodarki Wodnej i przekształceniu urzędu Ministra Żeglugi i Gospodarki Wodnej w urząd Ministra Żeglugi.

1.

Tworzy się Centralny Urząd Gospodarki Wodnej, zwany dalej Urzędem.

2.

Urząd jest centralnym organem administracji państwowej w zakresie gospodarki wodnej

i podlega Prezesowi Rady Ministrów.

1.

Zakres działania Urzędu obejmuje

1)

wykonywanie uprawnień zastrzeżonych w prawie wodnym naczelnym organom administracji

państwowej,

2)

uznawanie w porozumieniu z Ministrem Żeglugi wód śródlądowych za żeglowne i spławne

oraz ustalanie granic terytorialnych między śródlądowymi drogami wodnymi a drogami

morskimi,

3)

ewidencjonowanie i bilansowanie wszelkich zasobów wód, ustalanie zasad racjonalnego

gospodarowania tymi zasobami oraz normowanie poboru i zużycia wody,

4)

opracowywanie projektów przepisów o projektowaniu, budowie i utrzymaniu oraz eksploatacji

wszelkich zakładów, budowli i urządzeń wodnych, mających istotny wpływ na gospodarkę

wodną,

5)

sprawowanie nadzoru i kontroli w zakresie ochrony wód przed zanieczyszczeniem oraz

w zakresie całokształtu gospodarki ściekowej,

6)

opracowywanie kompleksowych i perspektywicznych planów gospodarki wodnej, programów

kompleksowych inwestycji wodnych, mających istotny wpływ na gospodarkę wodną, sprawowanie

nadzoru nad tymi inwestycjami oraz ocenę resortowych i terenowych planów inwestycyjnych

w zakresie gospodarki wodnej i ich realizacji,

7)

realizację podstawowych inwestycji gospodarki wodnej,

8)

sprawy zabudowy i utrzymania rzek żeglownych, spławnych, potoków górskich i sztucznych

dróg wodnych oraz określonych przez Radę Ministrów innych cieków wodnych,

9)

organizowanie i realizację współpracy z zagranicą w zakresie gospodarki wodnej,

10)

sprawy ochrony przeciwpowodziowej,

11)

sprawy obsługi hydrologicznej i meteorologicznej kraju.

2.

Urząd sprawuje nadzór nad organami gospodarki wodnej prezydiów rad narodowych w zakresie

ustalonym ustawą z dnia 25 stycznia 1958 r. o radach narodowych

(Dz. U. Nr 5, poz. 16).

3.

Rada Ministrów określi w drodze rozporządzeń szczegółowy zakres działania Urzędu i

jego uprawnienia koordynacyjne w zakresie gospodarki wodnej w stosunku do innych organów

administracji państwowej oraz ustali zakres współpracy z tymi organami.

Na czele Urzędu stoi Prezes, powoływany i odwoływany przez Prezesa Rady Ministrów.

1.

Przy Urzędzie działa Rada Gospodarki Wodnej jako organ opiniodawczy i doradczy Prezesa

Urzędu.

2.

W skład Rady wchodzą: jako przewodniczący - Prezes Urzędu, jako członkowie: przedstawiciele

określonych przez Radę Ministrów organów administracji państwowej, jak również wybitni

specjaliści, naukowcy i praktycy z dziedziny gospodarki wodnej.

3.

Członków Rady powołuje Prezes Rady Ministrów na wniosek Prezesa Urzędu.

Organizację Urzędu oraz liczbę członków, zakres i sposób działania Rady Gospodarki

Wodnej określi statut Urzędu nadany przez Radę Ministrów.

1.

Urząd Ministra Żeglugi i Gospodarki Wodnej utworzony ustawą z dnia 28 maja 1957 r. o utworzeniu urzędu Ministra Żeglugi i Gospodarki Wodnej

(Dz. U. Nr 31, poz. 130) przekształca się w urząd Ministra Żeglugi.

2.

W ustawie wymienionej w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 2 ust. 2 skreśla się pkt 1,

2)

w art. 2 ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie

„

2)

eksploatacji i administracji żeglugowej śródlądowych dróg wodnych,

”

,

3)

w art. 2 skreśla się ust. 4,

4)

skreśla się art. 4.

W art. 1 ustawy z dnia 7 marca 1950 r. o żegludze i spławie na śródlądowych drogach

wodnych

(Dz. U. z 1952 r. Nr 26, poz. 182) skreśla się ust. 2.

Pracownicy Ministerstwa Żeglugi i Gospodarki Wodnej zatrudnieni w dziale gospodarki

wodnej przechodzą do pracy w Urzędzie.

Do czasu wydania rozporządzenia, o którym mowa w art. 2 ust. 3, zachowują moc dotychczasowe

przepisy w sprawie współpracy zainteresowanych ministrów i kierowników urzędów centralnych

w dziedzinie gospodarki wodnej.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 lipca 1960 r.