Ustawa z dnia 30 stycznia 1959 r. - Prawo lokalowe.

1.

Ustawa niniejsza ma na celu unormowanie korzystania z lokali mieszkalnych i użytkowych

w sposób uwzględniający konieczne warunki bytowe ludności oraz zapewniający ochronę

i utrzymywanie w należytym stanie zasobu lokali mieszkalnych i użytkowych.

2.

Przepisom niniejszej ustawy nie podlegają

1)

lokale dzienne wynajmowane w hotelach, gospodach i pensjonatach,

2)

lokale na terenie gromad w nie podlegających podatkowi od nieruchomości lub zwolnionych

od tego podatku budynkach gospodarstw rolnych indywidualnych lub spółdzielni produkcyjnych.

3.

Przepisom niniejszej ustawy nie podlegają również

1)

lokale w budynkach położonych na terenie państwowych gospodarstw rolnych i leśnych

zajmowanych przez osoby nie zatrudnione w resorcie rolnictwa lub leśnictwa i przemysłu

drzewnego, jednakże mają do nich zastosowanie przepisy o opróżnianiu mieszkań służbowych

(art. 63 ust. 6),

2)

lokale w budynkach znajdujących się w użytkowaniu lub pod zarządem organów kwaterunkowych

wojska oraz lokale przydzielone wojsku na zakwaterowanie stałe Sił Zbrojnych. Przydział

ten nie może obejmować lokali podlegających wyłączeniu spod publicznej gospodarki

lokalami.

1.

Stosunek najmu lokali i budynków zawiązuje się na podstawie umowy najmu albo na podstawie

decyzji o przydziale lokali lub budynków. Stosunek najmu na podstawie decyzji o przydziale

zawiązuje się z dniem objęcia lokalu lub budynku.

2.

W przypadkach stosunku najmu, wynikającego z decyzji o przydziale, strony powinny

stwierdzić szczegółowo przedmiot i warunki najmu w formie pisemnej.

3.

W przypadkach, gdy stosunek najmu zawiązuje się na podstawie umowy, umowa najmu powinna

być zawarta na piśmie

1)

jeżeli chodzi o najem lokalu w budynku stanowiącym własność Państwa lub przejętym

w zarząd państwowy (art. 68) albo o najem takiego budynku,

2)

jeżeli umowa najmu lokalu w budynku prywatnym nie przejętym w zarząd państwowy albo

najmu takiego budynku zostaje zawarta na czas oznaczony dłuższy niż rok.

1.

Zasady ustalania wysokości czynszu najmu wszystkich lub niektórych kategorii lokali

mieszkalnych i użytkowych, ulg w opłacaniu czynszu, właściwość organów powołanych

do ustalania wysokości czynszu i kontroli właściwego użycia wpływów czynszowych na

cele eksploatacji, konserwacji i amortyzacji budynku oraz tryb postępowania w tych

sprawach określi Rada Ministrów w drodze rozporządzenia.

2.

Rada Ministrów może w drodze rozporządzenia ustalić zasady przeznaczania części czynszu

najmu na remonty budynków, na ulepszenie w wyposażeniu technicznym tych budynków,

na ich odbudowę lub przebudowę.

Wynajmujący obowiązany jest do oddania najemcy lokalu lub budynku w określonym terminie,

w stanie zdatnym do użytku i do utrzymywania go w takim stanie przez czas trwania

stosunku najmu, o ile przepisy szczególne nie nakładają obowiązków w tym zakresie

na najemcę.

1.

Wynajmujący uprawniony jest do pobierania od najemców, oprócz czynszu, opłat tytułem

zwrotu kosztów dostarczonego oświetlenia i ogrzewania lokalu, dostarczenia ciepłej

wody oraz opłat za używanie dźwigów.

2.

W razie braku indywidualnych urządzeń pomiarowych, opłaty wymienione w ust. 1 powinny

być rozłożone na poszczególnych najemców korzystających ze świadczeń w stosunku do

podstawy obliczania czynszu.

3.

Jeżeli najem obejmuje lokale użytkowe, wynajmujący może pobierać, oprócz opłat wymienionych

w ust. 1, również opłaty za zużytą przez najemcę wodę z publicznych urządzeń wodociągowych

i za korzystanie z kanalizacji publicznej.

4.

Rady narodowe miast, osiedli i gromad mogą ustalić górną granicę opłat wymienionych

w ust. 1 i 3.

1.

Jeżeli przy objęciu lokalu lub w czasie trwania stosunku najmu okaże się potrzeba

napraw, które obciążają wynajmującego, najemca powinien zawiadomić go o tym bezzwłocznie,

w przeciwnym razie odpowiada za szkodę.

2.

Najemca uprawniony jest do wykonania koniecznych napraw określonych w ust. 1 na koszt

wynajmującego, o ile wynajmujący, mimo wezwania, napraw tych nie wykona.

1.

Najemca obowiązany jest w czasie trwania stosunku najmu używać lokalu (budynku) z

należytą starannością, zgodnie z jego przeznaczeniem oraz przeprowadzać własnym kosztem

drobne naprawy i ponosić wydatki połączone z odnowieniem lokalu.

2.

Minister Gospodarki Komunalnej w drodze rozporządzenia określi szczegółowo, jakie

naprawy i wydatki obciążają najemcę, ustali zasady odnawiania lokalu przez najemcę

oraz zasady wykonywania koniecznych napraw wymienionych w art. 6 ust. 2.

Koszty napraw szkód w lokalu (budynku) powstałych z winy najemcy obciążają najemcę.

1.

Najemca lokalu w domu wielomieszkaniowym obowiązany jest stosować się do regulaminu

porządku domowego.

2.

Regulamin porządku domowego ustala prezydium właściwej rady narodowej, a w domach

spółdzielni mieszkaniowych - zarząd spółdzielni.

1.

Bez zgody wynajmującego nie wolno najemcy czynić zmian, naruszających substancję lokalu

lub budynku.

2.

Nie stanowi naruszenia substancji lokalu lub budynku zaprowadzenie w nim oświetlenia

elektrycznego, gazu, telefonu, instalacji radiowej i innych tego rodzaju urządzeń,

jeżeli sposób ich zaprowadzenia nie sprzeciwia się obowiązującym przepisom. O ile

do zaprowadzenia takich urządzeń potrzebne jest współdziałanie wynajmującego, najemca

może domagać się tego współdziałania za zwrotem połączonych z tym kosztów.

1.

Czynsz płatny jest miesięcznie z góry do dnia 10 każdego miesiąca, a inne opłaty (art.

5) miesięcznie z dołu.

2.

W przypadkach przydziału lokalu obowiązek płacenia czynszu powstaje od dnia, w którym

lokal, zgodnie z decyzją o przydziale, mógł być przez najemcę objęty, choćby faktyczne

objęcie nastąpiło po tym dniu.

3.

W razie zwłoki w uiszczeniu należności określonych w ust. 1 przez najemcę lokalu pozostającego

w zarządzie organów prezydiów rad narodowych lub innych jednostek państwowych - wynajmującemu

służy prawo pobrania tytułem odszkodowania za opóźnienie odsetek, których wysokość

i przeznaczenie określi Rada Ministrów w drodze rozporządzenia.

1.

Najem lokali mieszkalnych w domach wybudowanych lub odbudowanych po dniu 1 stycznia

1950 r. albo w nadbudowanych po tym dniu częściach domów starych, a pozostających

w zarządzie organów prezydiów rad narodowych lub innych jednostek państwowych, jest

uzależniony od wpłacenia kaucji.

2.

Od osób otrzymujących przydział mieszkań służbowych w zakładowych domach mieszkalnych

(art. 63 ust. 2 pkt 5) nie pobiera się kaucji, o której mowa w ust. 1. Osoby te obowiązane

są natomiast do wpłacenia wkładu mieszkaniowego na warunkach i w wysokości określonej

przez Radę Ministrów.

3.

Przepis ust. 1 stosuje się również do lokali mieszkalnych w budynkach wybudowanych

przed dniem 1 stycznia 1950 r., jeżeli lokale te zostały gruntownie odremontowane

przed przydzieleniem ich nowemu najemcy.

4.

Kaucja zabezpiecza utrzymanie lokalu mieszkalnego w należytym stanie.

5.

Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia wysokość kaucji dla poszczególnych

kategorii lokali mieszkalnych, kategorie najemców zwolnionych w całości lub w części

od wpłacania kaucji oraz warunki wynajmowania lokali mieszkalnych wymienionych w ust.

1 i 3.

Stosunek najmu kończy się z upływem czasu, na jaki zawarto umowę, względnie z upływem

okresu oznaczonego w decyzji o przydziale lokalu, jeżeli przydział nastąpił na czas

określony.

Umowa najmu zawarta na czas nieoznaczony może być rozwiązana za trzymiesięcznym wypowiedzeniem,

chyba że strony w pisemnej umowie ustaliły dłuższy termin wypowiedzenia.

Jeżeli stosunek najmu zawiązał się w oparciu o decyzję o przydziale, wynajmujący nie

może stosunku tego rozwiązać z innych przyczyn, niż wymienione w art. 16.

1.

Wynajmujący może wystąpić do sądu o uznanie stosunku najmu za rozwiązany i o opróżnienie

lokalu w przypadkach, gdy najemca

1)

używa lokalu w sposób niezgodny z jego przeznaczeniem lub wbrew postanowieniom art.

10 ust. 1 albo w sposób pociągający za sobą znaczne zniszczenie lokalu,

2)

wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciw obowiązującemu porządkowi domowemu,

3)

zachowaniem swoim wywołuje uzasadnione zgorszenie u innych najemców lub sąsiadów albo

4)

zalega z zapłatą czynszu lub opłat wymienionych w art. 5 co najmniej za dwa miesiące.

2.

Uprawnienie do wystąpienia do sądu z przyczyn wymienionych w ust. 1 pkt 2 i 3 służy

również poszczególnym najemcom lokali w danej nieruchomości.

1.

Stosunek najmu nie rozwiązuje się przez śmierć wynajmującego.

2.

W razie śmierci najemcy jego małżonek i inni członkowie rodziny mieszkający z nim

stale do chwili śmierci wstępują w stosunek najmu.

1.

Członkowie rodziny wymienieni w art. 17 ust. 2 mogą w razie śmierci najemcy rozwiązać

umowę najmu - również zawartą na czas oznaczony - przez wypowiedzenie.

2.

Jeżeli wypowiedzenia dokonali tylko niektórzy członkowie rodziny, najem rozwiązuje

się jedynie względem tych członków rodziny.

Najemcy, których głównym źródłem utrzymania jest praca najemna, mogą w razie objęcia

pracy w innej miejscowości rozwiązać przez wypowiedzenie umowę najmu za 30-dniowym

wypowiedzeniem niezależnie od tego, czy umowa była zawarta na czas oznaczony lub nieoznaczony.

Gdy po upływie czasu, określonego w umowie albo w wypowiedzeniu, najemca zajmuje nadal

lokal za wyraźną lub wynikającą z okoliczności zgodą wynajmującego, najem uważa się

za przedłużony na czas nieokreślony.

1.

Po zakończeniu stosunku najmu najemca obowiązany jest zwrócić lokal wynajmującemu

w stanie nie pogorszonym.

2.

Najemca nie odpowiada za pogorszenie lokalu będące wynikiem zużycia technicznego budynku

ani za uszkodzenia nie pochodzące z jego winy lub z winy jego domowników.

Roszczeń o odszkodowanie z powodu zwrócenia lokalu w stanie pogorszonym nie można

dochodzić sądownie po upływie sześciu miesięcy od dnia zwrotu lokalu.

Jeżeli najemca lokal ulepszył, wynajmujący - w braku odmiennej umowy - ma prawo zatrzymać

ulepszenia za zapłatą sumy odpowiadającej ich wartości w chwili zwrotu lokalu lub

żądać, aby najemca je usunął, z obowiązkiem przywrócenia lokalu do pierwotnego stanu.

Po upływie sześciu miesięcy od dnia zwrotu lokalu najemca nie może dochodzić sądownie

roszczeń o zwrot wydatków na naprawy obciążające wynajmującego oraz wydatków na ulepszenia

zatrzymane przez wynajmującego.

Najemca może najęty lokal nie podlegający publicznej gospodarce lokalami oddać w całości

lub części osobie trzeciej do bezpłatnego używania albo w podnajem, jeżeli mu tego

umowa nie zabrania.

Najemca odpowiada za to, że osoba trzecia będzie używała lokalu zgodnie z obowiązkami

najemcy.

Umowa o bezpłatne używanie lub o podnajem rozwiązuje się przez zakończenie stosunku

najmu, jeżeli jej rozwiązanie nie nastąpiło wcześniej z innych przyczyn.

Wojewódzka rada narodowa w poszczególnych miastach, osiedlach i gromadach, a rada

narodowa miasta wyłączonego z województwa - na swoim terenie może wprowadzić publiczną

gospodarkę lokalami. Uchwała o wprowadzeniu publicznej gospodarki lokalami podlega

ogłoszeniu w dzienniku urzędowym wojewódzkiej rady narodowej (rady narodowej miasta

wyłączonego z województwa) i wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Od dnia wejścia w życie na danym terenie uchwały, wymienionej w art. 28, stosunek

najmu lokali mieszkalnych i użytkowych na tych terenach w budynkach i lokalach nie

wyłączonych spod publicznej gospodarki lokalami (art. 30) zawiązuje się na podstawie

decyzji o przydziale lokalu lub budynku, co nie zwalnia stron od obowiązku zawarcia

umowy najmu.

2.

Osoby zajmujące lokale mieszkalne lub użytkowe na podstawie tytułu prawnego w dniu

wejścia w życie na danym terenie uchwały, wymienionej w art. 28, mogą te lokale nadal

zajmować w ramach obowiązujących norm zaludnienia bez potrzeby uzyskiwania przydziału.

Właściwy organ prezydium rady narodowej obowiązany jest na żądanie uprawnionego wydać

mu na piśmie poświadczenie powyższego uprawnienia, o ile lokal używany jest zgodnie

z jego przeznaczeniem. Warunki zajmowania lokalu przez najemców powinny być stwierdzone

w formie przewidzianej w art. 2 ust. 2.

3.

Niedopuszczalne jest posiadanie więcej niż jednego lokalu mieszkalnego.

1.

Nie podlegają publicznej gospodarce lokalami

1)

lokale wyłączone spod publicznej gospodarki lokalami na podstawie odrębnych przepisów,

2)

budynki i lokale zajmowane przez przedstawicielstwa dyplomatyczne państw obcych, szefów

i cudzoziemski personel tych przedstawicielstw oraz przez inne osoby i międzynarodowe

instytucje korzystające z przywilejów dyplomatycznych na mocy ustaw, umów lub ustalonych

zwyczajów międzynarodowych, a także przez urzędy konsularne państw obcych, szefów

i personel tych urzędów, posiadający obywatelstwo kraju wysyłającego, warunki zajmowania

budynków i lokali przez wspomniane osoby i instytucje ustali Minister Gospodarki Komunalnej

w porozumieniu z Ministrem Spraw Zagranicznych,

3)

budynki z przeznaczenia użytkowe będące w całości w używaniu i zarządzie jednostek

gospodarki uspołecznionej, z wyjątkiem lokali handlowych i usługowych, które znajdują

się na parterach tych budynków, jeżeli są używane przez jednostki inne niż jednostki

zarządzające całym budynkiem,

4)

lokale w budynkach bankowych banków państwowych,

5)

budynki w obrębie portów i lotnisk,

6)

budynki lub ich części zajmowane na cele domów studenckich,

7)

budynki i lokale przeznaczone na zakwaterowanie Milicji Obywatelskiej oraz funkcjonariuszów

służby więziennej i zakładów poprawczych,

8)

budynki i lokale przeznaczone do wykonywania kultu religijnego uznanych przez Państwo

wyznań,

9)

budynki i lokale zajęte przez muzea publiczne,

10)

lokale przeznaczone na mieszkania służbowe i reprezentacyjne.

2.

Rada Ministrów może w drodze rozporządzenia wyłączyć spod publicznej gospodarki lokalami

inne kategorie budynków i lokali oraz unormować warunki i tryb ich przydzielania i

opróżniania.

3.

Minister Pracy i Opieki Społecznej w porozumieniu z Ministrem Gospodarki Komunalnej

ustali warunki zajmowania i opróżniania lokali w hotelach robotniczych.

Zmiana przeznaczenia lokalu mieszkalnego na lokal użytkowy i odwrotnie może nastąpić

tylko w szczególnych przypadkach, uzasadnionych nieodzownymi potrzebami, na podstawie

prawomocnej decyzji właściwego organu prezydium rady narodowej.

1.

Przydział lokalu mieszkalnego mogą otrzymać osoby, których funkcja społeczna, zawód,

wykonywana praca lub odbywane studia uzasadniają zamieszkanie w mieście, osiedlu lub

gromadzie, oraz osoby pobierające zaopatrzenie lub rentę z ubezpieczeń społecznych

lub innych funduszów publicznych albo uprawnione do korzystania ze świadczeń alimentacyjnych.

2.

Przydział lokalu użytkowego otrzymać mogą

1)

władze, urzędy, instytucje i jednostki gospodarki uspołecznionej, działające w danej

miejscowości,

2)

osoby posiadające uprawnienia do wykonywania w tej miejscowości zawodu wymagającego

lokalu użytkowego.

3.

Przydzielaniu przez właściwe dla spraw lokalowych organy prezydiów rad narodowych

(art. 43) nie podlegają lokale przeznaczone na mieszkania służbowe i reprezentacyjne

(art. 63 i 64) ani lokale podlegające przydzielaniu przez spółdzielnie mieszkaniowe

w warunkach określonych w art. 62 i 86.

1.

Przydział lokali następuje na czas nieokreślony lub - o ile zatrudnienie w danej miejscowości

osoby ubiegającej się o przydział jest tylko czasowe - na czas określony.

2.

Przydział traci ważność, o ile przydzielony lokal nie zostanie objęty przez uprawnionego

z jego winy w ciągu 30 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji o przydziale.

3.

Lokale mieszkalne przeznaczone dla dozorców domów i palaczy centralnego ogrzewania

w budynkach stanowiących własność prywatną, nie podpadające pod postanowienia o mieszkaniach

służbowych, przydziela się dozorcom domów (palaczom) na wniosek administracji domów

na czas trwania umowy o pełnieniu czynności w danym domu. W przypadkach, gdy zgodnie

z obowiązującymi przepisami umowa zostaje rozwiązana z winy zajmującego lokal, obowiązany

on jest lokal opróżnić - bez prawa do mieszkania zastępczego.

1.

Przydział lokalu mieszkalnego uprawnia osobę, której lokal przydzielono, oraz osoby

wspólnie z nią zamieszkałe, wymienione w decyzji o przydziale, do wspólnego korzystania

z pomieszczeń użytkowych należących do danego mieszkania (łazienki, ubikacje, piwnice,

strychy itp.); uprawnienie do wspólnego korzystania z kuchni przysługuje współnajemcy

tylko wówczas, jeżeli decyzja o przydziale lokalu uprawnienie takie wyraźnie przyznaje.

2.

Spory o korzystanie z pomieszczeń użytkowych, o których mowa w ust. 1, rozstrzygają

właściwe dla spraw lokalowych organy prezydiów rad narodowych.

W przypadkach, gdy część lokalu mieszkalnego zajmowanego przez kilku współnajemców

została przez jednego z nich opróżniona, pierwszeństwo do przydzielenia opróżnionej

części lokalu w granicach norm zaludnienia mają ci współnajemcy, którzy zajmują lokal

o powierzchni poniżej przysługujących im norm zaludnienia.

1.

W razie ustania warunków uzasadniających przydział lokalu właściwy organ administracji

prezydium rady narodowej może cofnąć przydział i przeprowadzić opróżnienie lokalu

w trybie określonym w niniejszej ustawie.

2.

Jeżeli podstawą cofnięcia przydziału jest przeniesienie do pracy w innej miejscowości,

termin do opróżnienia lokalu liczy się od dnia uzyskania przez pracownika wraz z rodziną

lokalu w nowym miejscu pracy.

3.

Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do osób, które utraciły pracę, są jednak w poszukiwaniu

innej pracy.

Rady narodowe miast, osiedli i gromad w odniesieniu do lokali objętych publiczną gospodarką

lokalami ustalają na zasadach określonych przez Ministra Gospodarki Komunalnej, w

porozumieniu z Ministrem Zdrowia, normy zaludnienia lokali mieszkalnych oraz mogą

wydawać przepisy normujące powierzchnię lokali użytkowych nie będących w użytkowaniu

władz, urzędów i instytucji publicznych.

1.

Oprócz ustalonej normy zaludnienia może być przyznana, w uzasadnionych przypadkach,

dodatkowa powierzchnia mieszkalna.

2.

Prezes Rady Ministrów określi w drodze rozporządzenia zasady oraz tryb przyznawania

uprawnień do korzystania z dodatkowej powierzchni mieszkalnej.

1.

Ustalone normy zaludnienia lokali mieszkalnych obowiązują z upływem 30 dni od dnia

ogłoszenia ich na terenie miasta, osiedla lub gromady. W terminie tym osoby zajmujące

lokale mieszkalne (właściciele i użytkownicy budynków, najemcy) mają prawo wprowadzić

do części lokalu zaludnionej poniżej normy - osoby według własnego wyboru spośród

osób uprawnionych do uzyskania przydziału lokalu w danej miejscowości.

2.

Osobie wprowadzonej do części lokalu w myśl ust. 1 właściwy organ administracji prezydium

rady narodowej obowiązany jest wydać decyzję o przydziale danej części lokalu.

3.

Osoba zajmująca lokal może w ramach przysługującej jej powierzchni mieszkalnej oddać

osobie trzeciej część zajmowanego lokalu w podnajem lub do bezpłatnego używania.

4.

Oddanie osobie trzeciej w podnajem lub do bezpłatnego użytkowania części lokalu użytkowego

wymaga zgody właściwego dla spraw lokalowych organu prezydium rady narodowej.

5.

Oddanie w podnajem lub do bezpłatnego używania całego zajmowanego lokalu dopuszczalne

jest w warunkach określonych przez Ministra Gospodarki Komunalnej w drodze rozporządzenia.

Normy zaludnienia nie mają zastosowania do pomieszczeń jednoizbowych oraz do zajmowanych

przynajmniej przez dwie osoby mieszkań dwuizbowych (pokój i kuchnia).

Przy przydzielaniu lokalu mieszkalnego uwzględnia się normy zaludnienia dla następujących

osób

1)

współmałżonka,

2)

krewnych najemcy i jego współmałżonka, o ile pozostają z nim we wspólnym gospodarstwie

domowym,

3)

w uzasadnionych przypadkach osoby zatrudnione w gospodarstwie domowym najemcy.

1.

Organ administracji budowlanej prezydium miejskiej rady narodowej może zarządzić przerobienie

samodzielnego mieszkania ponad dwuizbowego na dwa lub więcej samodzielnych mieszkań,

o ile nie narusza to istotnych uprawnień wynikających z decyzji o przydziale; postanowienie

to nie odnosi się do mieszkań w budynkach odpowiadających obowiązującym standardom

budowlanym.

2.

Organ administracji budowlanej prezydium miejskiej rady narodowej może zarządzić techniczne

przeróbki (np. wybicie drzwi) w lokalu mieszkalnym bez względu na jego wielkość, celem

zapewnienia najemcy dostępu do części lokalu bez potrzeby przechodzenia przez lokal

innego najemcy albo celem umożliwienia mu korzystania z urządzeń technicznych mieszkania.

3.

Koszty wymienionych w ust. 1 i 2 przeróbek, zarządzonych na wniosek zainteresowanego

najemcy, ponosi ten najemca; koszty te mogą jednak być pokryte ze środków państwowych,

jeżeli poniesienie ich przez najemcę ze względu na sytuację majątkową stanowiłoby

dla niego zbyt dotkliwe obciążenie. Koszty przeróbek zarządzonych z urzędu pokrywa

się ze środków państwowych.

4.

Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do przeróbek mających na celu zapewnienie

współnajemcy korzystania z koniecznych dla niego pomieszczeń gospodarczych (na przechowanie

opału, zapasów zimowych itp.).

Decyzje w sprawach przydziału i zajmowania lokali wydaje właściwy dla spraw lokalowych

organ prezydium rady narodowej miasta, osiedla lub gromady. W miastach wyłączonych

z województw decyzje w sprawach przydziału i zajmowania lokali wydaje właściwy dla

spraw lokalowych organ prezydium dzielnicowej rady narodowej. W pozostałych miastach

podzielonych na dzielnice prezydium miejskiej rady narodowej może przekazać wydawanie

decyzji w powyższych sprawach właściwemu organowi prezydium dzielnicowej rady narodowej.

Odwołania od decyzji w sprawach przydziału i zajmowania lokali rozstrzyga powiatowa

komisja lokalowa, a od decyzji dotyczących lokali w mieście stanowiącym powiat miejski

lub mieście wyłączonym z województwa - miejska komisja lokalowa.

1.

Prezydium wojewódzkiej (miasta wyłączonego z województwa) rady narodowej ustala ogólne

wytyczne w zakresie polityki lokalowej na terenie województwa (miasta wyłączonego

z województwa).

2.

Do rozpatrywania decyzji komisji lokalowych w trybie nadzoru oraz na skutek skarg

i zażaleń powołane są kolegia przy organach lokalowych prezydiów wojewódzkich (miejskich

miast wyłączonych z województw) rad narodowych.

3.

W przypadkach naruszenia prawa Minister Gospodarki Komunalnej może decyzję kolegium

w sprawach, o których mowa w ust. 2, uchylić i w razie potrzeby sprawę przekazać do

ponownego rozpatrzenia. Wniesienie skargi do Ministra Gospodarki Komunalnej nie wstrzymuje

wykonania decyzji.

Rada Ministrów na wniosek Ministra Gospodarki Komunalnej określi w drodze rozporządzenia

organizację i tryb postępowania komisji lokalowych oraz kolegiów wymienionych w art.

45 ust. 2, jak również zasady wynagradzania członków tych komisji i kolegiów za udział

w posiedzeniach.

W przypadkach, w których zgodnie z przepisami niniejszego rozdziału powinno nastąpić

opróżnienie całego zajmowanego lokalu, właściwy dla spraw lokalowych organ prezydium

rady narodowej wydaje decyzję w przedmiocie opróżnienia lokalu zakreślając osobie

zajmującej lokal 14-dniowy termin do opróżnienia lokalu; jeżeli osobie wezwanej do

opróżnienia lokalu służy prawo do lokalu zastępczego, organ ten wskazuje zarazem lokal

zastępczy, w pozostałych zaś przypadkach - pomieszczenie zastępcze.

W przypadkach gdy lokal mieszkalny zaludniony jest poniżej obowiązujących norm, tak

że zachodzą warunki dokwaterowania do jego części, stanowiącej co najmniej jeden pokój,

jednej lub więcej osób - właściwy dla spraw lokalowych organ prezydium rady narodowej

obowiązany jest wyznaczyć na piśmie osobie zajmującej lokal termin 14-dniowy do opróżnienia

części lokalu lub zaproponowania osoby, której przysługuje prawo do uzyskania przydziału

i wyrażającej zgodę na przydzielenie jej części lokalu. W razie zaproponowania tej

osoby w wyznaczonym terminie właściwy dla spraw lokalowych organ prezydium rady narodowej

wyda jej decyzję o przydziale.

Jeżeli w wyznaczonym terminie nie zostanie zaproponowana osoba odpowiadająca warunkom

określonym w art. 32 albo część lokalu nie zostanie opróżniona i oddana do dyspozycji

wymienionemu w art. 47 organowi, wówczas organ ten wyda decyzję o przydziale lokalu

według zasad przydziału przewidzianych w niniejszej ustawie.

1.

Decyzja o przekwaterowaniu najemców z zajmowanych przez nich lokali nastąpić może

1)

na wniosek najemcy lub współnajemcy zajmującego lokal przeludniony - do lokalu zastępczego,

2)

na wniosek organu administracji państwowej, urzędu, instytucji lub organizacji publicznej

albo jednostki gospodarki uspołecznionej, której zajmowany przez najemcę lokal jest

niezbędnie potrzebny - do lokalu zastępczego,

3)

na wniosek organu administracji budowlanej z lokalu położonego w budynku zagrożonym

bezpośrednio zawaleniem - do lokalu zastępczego, a w razie niemożności jego przydzielenia

- czasowo do pomieszczenia zastępczego,

4)

w przypadkach gdy lokal znajduje się w domu ulegającym rozbiórce - do lokalu zastępczego.

2.

Lokal zastępczy winien być położony w tej samej miejscowości, odpowiadać normom zaludnienia

i nadawać się do zajęcia ze względu na stan techniczny.

3.

Przekwaterowanie w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 2, 3 i 4 następuje na koszt

organu administracji państwowej, urzędu, instytucji, organizacji lub jednostki, na

której wniosek przeprowadza się przekwaterowanie.

4.

Minister Gospodarki Komunalnej określi w drodze rozporządzenia tryb postępowania w

przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 3 i 4.

1.

W przypadkach gdy osoby zajmujące samodzielne lokale mieszkalne zwracają się do właściwego

dla spraw lokalowych organu prezydium rady narodowej o zezwolenie na wzajemną zamianę

lokalu, a obowiązujące normy zaludnienia nie zostają wskutek zamiany przekroczone

- organ ten obowiązany jest udzielić zezwolenia.

2.

Zamiana lokali położonych na terenach objętych zakresem działania różnych rad narodowych

wymaga zezwolenia właściwych organów prezydiów rad narodowych obu miast (osiedli,

gromad).

3.

Zamiana lokali przez jednego ze współnajemców wymaga zgody pozostałych najemców, o

ile naruszałaby ich uprawnienia lub ograniczałaby ich możność korzystania z lokalu

lub z wspólnych jego urządzeń.

1.

Właściwy dla spraw lokalowych organ prezydium rady narodowej uprawniony jest za zgodą

powiatowej (miejskiej) komisji lokalowej do dokonywania zmian w stanie posiadania

lokali zajmowanych na cele użytkowe przez urzędy, instytucje państwowe, jednostki

gospodarki uspołecznionej oraz organizacje polityczne i społeczne.

2.

Odwołania od decyzji o dokonaniu zmiany określonej w ust. 1 rozstrzyga kolegium wymienione

w art. 45 ust. 2.

3.

Na terenie m. st. Warszawy sprawy dokonywania zmian, o których mowa w ust. 1, w stosunku

do instytucji centralnych należą do Prezesa Rady Ministrów.

W przypadkach sporu o lokal użytkowy pomiędzy urzędami, jednostkami gospodarki uspołecznionej

i organizacjami społecznymi, prawomocne decyzje organów wymienionych w art. 52 ust.

1 i 2 w sprawach tego lokalu mogą być, na wniosek organu naczelnego strony, uchylone

lub zmienione przez Prezesa Rady Ministrów.

Właściwy dla spraw lokalowych organ prezydium rady narodowej powinien przed wydaniem

decyzji dać możność osobom zainteresowanym złożenia wyjaśnień i przedstawienia dowodów.

Osobami zainteresowanymi w rozumieniu niniejszej ustawy są: właściciel (administrator

nieruchomości), osoba zajmująca lokal oraz osoby ubiegające się o przydział tego lokalu.

1.

Decyzje mogą być wydawane wyłącznie w formie pisemnej.

2.

Od decyzji osoba zainteresowana może wnieść odwołanie w ciągu 7 dni po doręczeniu

jej decyzji.

1.

Komisje lokalowe rozpatrują wniesione odwołania na rozprawie ustnej.

2.

O terminie rozprawy należy osobę, która wniosła odwołanie, i osobę, na korzyść której

decyzja zapadła, zawiadomić pisemnie w sposób umożliwiający jej wzięcie udziału w

rozprawie.

Decyzje podlegają wykonaniu dopiero po uprawomocnieniu się.

1.

W przypadkach wdarcia się osoby nie uprawnionej do lokalu lub samowolnego zajęcia

lokalu właściwy dla spraw lokalowych organ prezydium rady narodowej dokona bezzwłocznie

usunięcia sprawcy z lokalu przy asyście organów Milicji Obywatelskiej, skierowując

równocześnie doniesienie do prokuratora. Usunięcie sprawcy może nastąpić do lokalu

poprzednio przez niego zajmowanego.

2.

W przypadkach, w których najemca zwalniający lokal pozostawi w lokalu osoby zamieszkujące

z nim dotychczas, właściwy dla spraw lokalowych organ prezydium rady narodowej uprawniony

jest do natychmiastowego opróżnienia lokalu z tych osób. W przypadku tym może również

nastąpić przekwaterowanie tych osób do nowego lokalu najemcy, chociażby lokal ten

nie podlegał przydziałowi przez organ prezydium rady narodowej.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 mają odpowiednie zastosowanie do mieszkań służbowych i lokali

w domach spółdzielni mieszkaniowych - na wniosek administracji domu, w którym mieszkanie

(lokal) się znajduje.

4.

W przypadkach wdarcia się do lokalu w budynku nie oddanym jeszcze do użytku obowiązek

określony w ust. 1 ciąży na kierowniku budowy.

1.

W miastach, osiedlach i gromadach, w których nie wprowadzono publicznej gospodarki

lokalami, właściwy dla spraw lokalowych organ prezydium rady narodowej może za każdorazowym

zezwoleniem powiatowej (miejskiej) komisji lokalowej

1)

przydzielać wolne lokale na rzecz urzędów, instytucji państwowych, jednostek gospodarki

uspołecznionej oraz organizacji politycznych i społecznych,

2)

przeprowadzać przekwaterowanie osób z lokali lub części lokali niezbędnych dla urzędów,

instytucji, jednostek i organizacji, wymienionych w pkt 1, do lokalu zastępczego położonego

w tej samej miejscowości, nadającego się do zajęcia ze względu na stan techniczny,

o powierzchni użytkowej o ile możności równej lokalowi poprzednio zajmowanemu, a co

najmniej odpowiadającej najwyższym normom zaludnienia określonym przez Ministra Gospodarki

Komunalnej na podstawie art. 37. W przypadkach tych mają zastosowanie przepisy rozdziału

V normujące postępowanie w sprawach przydziału lokali.

2.

Powiatowa (miejska) komisja lokalowa wydaje zezwolenie określone w ust. 1 w formie

decyzji, na wniosek zainteresowanych jednostek, po zasięgnięciu opinii właściwego

dla spraw lokalowych organu prezydium rady narodowej miasta, osiedla lub gromady.

Od decyzji powiatowej (miejskiej) komisji lokalowej służy stronom odwołanie do kolegium

wymienionego w art. 45 ust. 2.

3.

W miastach, osiedlach i gromadach określonych w ust. 1 może organ wymieniony w ust.

1 przydzielać pomieszczenia zastępcze dla osób usuwanych z domów zagrożonych.

W domach zarządzanych przez organy dla spraw mieszkaniowych prezydiów rad narodowych

miast, osiedli i gromad, w których nie została wprowadzona publiczna gospodarka lokalami,

dysponowanie lokalami następuje według wytycznych ustalanych przez prezydia powiatowych

(miejskich) rad narodowych.

1.

Zajmowanie i korzystanie z lokali w domach spółdzielni mieszkaniowych przez członków

spółdzielni następuje na podstawie przydziału lokalu przez spółdzielnię w trybie i

na warunkach określonych w statucie spółdzielni. Przydział lokali handlowych i usługowych

w tych domach odbywa się w uzgodnieniu z właściwym do spraw handlu i usług organem

prezydium rady narodowej.

2.

Do umów zawartych między członkiem spółdzielni a osobą trzecią o używanie lub najem

lokalu w domu spółdzielni mieszkaniowej stosuje się przepisy niniejszej ustawy.

3.

Dopuszczalność zawierania umów, o których mowa w ust. 2, zależy od postanowień statutu

spółdzielni.

1.

Mieszkaniami służbowymi są lokale mieszkalne przydzielane pracownikom uspołecznionych

zakładów pracy i instytucji w związku ze stosunkiem pracy.

2.

Lokalami mieszkalnymi podlegającymi przydzielaniu na mieszkania służbowe są

1)

lokale w budynkach położonych w obrębie zakładów i przedsiębiorstw państwowych, do

których dostęp prowadzi przez teren zakładu lub przedsiębiorstwa, oraz lokale w budynkach

szkół wyższych i innych szkół publicznych oraz ich zakładów, znajdujących się na terenach

należących do tych szkół i zakładów,

2)

lokale w budynkach kolejowych na terenie przeznaczonym pod budowę i urządzenia niezbędne

dla prowadzenia ruchu kolejowego i lokale w budynkach kolejowych wzniesionych na zakwaterowanie

pracowników kolejowych w sąsiedztwie miejsca pracy,

3)

lokale w budynku będącym w zarządzie władz, organów administracji państwowej, urzędów

i przedsiębiorstw państwowych, instytucji i organizacji publicznych lub jednostek

gospodarki uspołecznionej przydzielone ich pracownikom ze względu na szczególny charakter

pracy wymagającej zajmowania lokalu mieszkalnego w tym budynku lub zespole budynków,

4)

lokale w budynkach pozostających w zarządzie jednostek produkcyjnych górnictwa i hutnictwa,

a przeznaczone dla pracowników tych jednostek, jak również lokale w budynkach pozostających

w zarządzie przedsiębiorstw energetycznych, a przeznaczone dla pracowników pogotowia

technicznego tych przedsiębiorstw,

5)

lokale w zakładowych domach mieszkalnych,

6)

lokale w budynkach położonych na terenie państwowych gospodarstw rolnych (hodowlanych,

ogrodniczych, rybnych) oraz na terenie państwowych gospodarstw leśnych w budynkach

będących w zarządzie jednostek państwowych gospodarstw rolnych oraz resortu leśnictwa

i przemysłu drzewnego, jak również lokale w budynkach położonych na terenie rolniczych

i leśnych majątków doświadczalnych szkół wyższych i ich zakładów,

7)

lokale przeznaczone na zakwaterowanie Milicji Obywatelskiej oraz funkcjonariuszów

służby więziennej i zakładów poprawczych.

3.

Właściwe dla spraw lokalowych organy prezydiów rad narodowych uprawnione są do kontroli

wykorzystania mieszkań służbowych zgodnie z obowiązującymi normami zaludnienia.

4.

Zakładowymi domami mieszkalnymi (ust. 2 pkt 5) są określone przez Radę Ministrów domy

mieszkalne pozostające w zarządzie i użytkowaniu państwowych zakładów pracy, wybudowane

ze środków zakładowego funduszu mieszkaniowego, z dotacji budżetowych lub innych środków.

5.

Rada Ministrów w drodze rozporządzenia może zaliczyć również inne lokale do kategorii

lokali podlegających przydzielaniu na mieszkania służbowe albo też ograniczyć kategorie

tych lokali.

6.

Rada Ministrów w drodze rozporządzenia określi warunki przydziału i opróżniania mieszkań

służbowych oraz właściwość organów w tych sprawach i tryb postępowania.

Prezes Rady Ministrów określi, które mieszkania uważa się za reprezentacyjne, i unormuje

warunki i tryb ich zajmowania.

Właściciel budynku oraz osoba sprawująca zarząd budynku obowiązani są do utrzymywania

budynku w należytym stanie celem ochrony przed zniszczeniem.

Do sprawowania zarządu budynków mieszkalnych stanowiących własność Państwa lub przejętych

w zarząd państwowy (art. 68) powołane są właściwe organy administracji prezydiów miejskich,

dzielnicowych, osiedli lub gromadzkich rad narodowych, w odniesieniu zaś do budynków

przeznaczonych na mieszkania służbowe - przedsiębiorstwa państwowe oraz inne zakłady

pracy.

Minister Gospodarki Komunalnej unormuje sposób sprawowania zarządu budynków (art.

66) służących celom użytkowym, a zajmowanych przez użytkowników należących do różnych

resortów.

1.

Zarządem właściwych organów administracji prezydiów rad narodowych mogą być objęte

również budynki nie stanowiące własności Państwa, jeżeli zarząd budynku nie jest przez

właściciela w ogóle sprawowany lub jeżeli właściciel nie sprawuje zarządu w sposób

należyty, co pociąga za sobą zagrożenie budynku, albo jeżeli zwróci się do właściwego

organu administracji z wnioskiem o objęcie budynku w zarząd.

2.

Minister Gospodarki Komunalnej unormuje w drodze rozporządzenia szczegółowe warunki,

w których zarząd budynku może być przejęty przez właściwy organ administracji prezydium

rady narodowej, właściwość organów do wydawania decyzji w tych sprawach, wzajemne

obowiązki stron, w szczególności w zakresie ponoszenia kosztów remontu budynku, warunki

zakończenia sprawowania zarządu, sposób przeprowadzania rozliczeń oraz zwrotu lub

zabezpieczenia poniesionych nakładów.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 nie odnoszą się do budynków spółdzielni mieszkaniowych, domów

jednorodzinnych i małych domów mieszkalnych.

1.

O ile właściciele domów jednorodzinnych i małych domów mieszkalnych nie zrzeszają

się w spółdzielnie mające na celu prowadzenie administracji ich domów, mogą tworzyć

lokalne zrzeszenia osiedlowe posiadające osobowość prawną.

2.

Lokalne zrzeszenia posiadające osobowość prawną mogą tworzyć również właściciele i

zarządcy innych domów niż wymienione w ust. 1.

Zadaniem zrzeszeń wymienionych w art. 69 jest

1)

utrzymanie w należytym stanie technicznym i sanitarnym oraz przeprowadzanie remontu

nieruchomości stanowiących własność członków lub nieruchomości przez nich zarządzanych,

2)

budowa i utrzymanie wspólnych urządzeń (pralnie, studnie itp.).

Minister Gospodarki Komunalnej unormuje w drodze rozporządzenia zasady tworzenia,

organizację i szczegółowy zakres działania zrzeszeń wymienionych w art. 69.

Właściwe dla spraw lokalowych organy prezydiów rad narodowych obowiązane są prowadzić

ewidencję racjonalnego wykorzystania lokali zgodnie z ustalonymi normami zaludnienia

przy współdziałaniu administracji domów, w odniesieniu zaś do mieszkań służbowych

- przy współdziałaniu właściwych zakładów pracy.

Minister Gospodarki Komunalnej unormuje sposób prowadzenia ewidencji wykorzystania

lokali, zakres, w jakim administracja domów i zakłady pracy obowiązane są do współdziałania

z właściwymi organami prezydiów rad narodowych w prowadzeniu ewidencji i utrzymywaniu

jej w stanie aktualności oraz unormuje sprawowanie kontroli nad zgodnością ewidencji

z faktycznym zagęszczeniem lokali.

Zwierzchni nadzór nad wykonywaniem przepisów prawa lokalowego sprawuje Minister Gospodarki

Komunalnej.

Prawomocne decyzje w sprawach mieszkaniowych unormowanych niniejszą ustawą oraz prawomocne

orzeczenia sądowe w sprawie opróżnienia lokalu wykonywane są przez właściwe dla spraw

lokalowych organy prezydiów rad narodowych jako władzę egzekucyjną w trybie postępowania

przymusowego w administracji.

Przymusowe usunięcie osób - poza przypadkami przewidzianymi w art. 59 - może nastąpić

nie inaczej, jak po uprzednim wezwaniu ich do dobrowolnego opróżnienia lokalu i nie

wcześniej, niż po upływie 7 dni od doręczenia wezwania.

Organy Milicji Obywatelskiej, a w stosunku do osób i instytucji wojskowych odpowiednie

organy wojskowe, obowiązane są na żądanie właściwego organu administracji prezydium

rady narodowej udzielić pomocy przy wykonywaniu decyzji.

1.

Kto

1)

wbrew przepisom niniejszej ustawy obejmuje lokal w używanie samowolnie bez uzyskania

przydziału albo oddaje lokal w używanie osobie nie posiadającej przydziału lokalu,

2)

w stosunku do lokali podlegających przydziałowi bierze udział w zawarciu umowy o odstępne

w jakiejkolwiek postaci na rzecz właściciela domu, ustępującego najemcy lub innej

osoby lub umowy o wynagrodzenie za pośrednictwo w najmie lokalu,

- podlega karze aresztu od 6 miesięcy do 2 lat.

2.

Przepis ust. 1 pkt 2 nie odnosi się do przypadków pośrednictwa właściwej jednostki

organizacyjnej prezydium rady narodowej w ułatwianiu najemcom przeprowadzenia zamiany

ich lokali.

1.

Kto w celu obejścia przepisów niniejszej ustawy

1)

podaje organowi prezydium rady narodowej nieprawdziwe dane mające znaczenie dla decyzji

w sprawie przydziału lokalu,

2)

zgłasza do zameldowania w lokalu osoby faktycznie w nim nie zamieszkujące lub nie

dopełni obowiązku zgłoszenia do wymeldowania osób, które opuściły lokal na stałe,

3)

wydaje zaświadczenia o pracy nie odpowiadające stanowi faktycznemu lub z takiego zaświadczenia

korzysta,

- podlega karze aresztu do trzech miesięcy i grzywny.

2.

Administratorzy i pracownicy administracji domów, winni czynów określonych w ust.

1 pkt 1 i 2, podlegają karze aresztu od jednego do trzech miesięcy.

3.

Administrator domu, który zaniecha bezzwłocznego zawiadomienia o wdarciu się osoby

nie uprawnionej do lokalu lub o samowolnym zajęciu lokalu, oraz kierownik budowy,

który zaniecha wykonania obowiązku przewidzianego w art. 59 ust. 4 - podlega karze

aresztu do trzech miesięcy.

Kto opróżnia zajmowany przez siebie lokal podlegający przydziałowi bez uprzedzenia

o tym administracji domu co najmniej na 3 dni przed opróżnieniem - podlega karze aresztu

do trzech miesięcy.

1.

Orzekanie w sprawach wymienionych w art. 79 i 80 następuje w trybie przepisów o orzecznictwie

karno-administracyjnym. Kolegia karno-administracyjne wymierzają w tych sprawach również

karę aresztu.

2.

Prezydium rady narodowej może osobę ukaraną za czyny przewidziane w art. 78-80 pozbawić

na określony czas prawa przydziału lokalu w danym mieście, osiedlu lub gromadzie.

Wojewódzkie rady narodowe (rady narodowe miast wyłączonych z województw) mogą w drodze

uchwały znieść publiczną gospodarkę lokalami wprowadzoną na danym terenie.

Istniejące przymusowe zrzeszenia prywatnych właścicieli nieruchomości ulegają likwidacji.

Minister Gospodarki Komunalnej ustali termin i tryb ich likwidacji.

1.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych przewidzianych w niniejszej ustawie zachowują

moc dotychczasowe przepisy wykonawcze.

2.

Do czasu wydania przez Radę Ministrów rozporządzenia przewidzianego w art. 3 obowiązują

dotychczasowe przepisy w sprawach, które mają być w tym rozporządzeniu unormowane.

W szczególności na wynajmujących i najemcach ciążą następujące obowiązki

1)

wynajmujący obowiązany jest do oddania wynajętego lokalu lub budynku w umówionym terminie

w stanie, w jakim on się znajduje - o ile umowa nie stanowi inaczej - i do utrzymywania

go w stanie nadającym się do użytku,

2)

najemcy lokali mieszkalnych, opłacający czynsz w dotychczasowej wysokości, ponoszą

opłaty na koszty utrzymania budynku według przepisów dotychczasowych.

1.

Stawki czynszowe i inne opłaty ustalone na podstawie przepisów przewidzianych w niniejszej

ustawie nie są wiążące przy ustalaniu wysokości czynszów najmu lokali wyłączonych

spod publicznej gospodarki lokalami na podstawie ustawy z dnia 28 maja 1957 r. o wyłączeniu spod publicznej gospodarki lokalami domów

jednorodzinnych oraz lokali w domach spółdzielni mieszkaniowych

(Dz. U. Nr 31, poz. 131).

2.

Stawki czynszowe i opłaty, o których mowa w ust. 1, mają jednak zastosowanie do tych

najemców, do których według art. 8 ustawy powołanej w ust. 1 stosuje się przepisy

dekretu o najmie lokali.

1.

W budynkach spółdzielni mieszkaniowych zarządy tych spółdzielni uprawnione są do przydzielania

lokali mieszkalnych nie wyłączonych spod publicznej gospodarki lokalami swoim członkom

w ramach obowiązujących norm zaludnienia, o ile członkowie ci odpowiadają warunkom

uprawniającym do ubiegania się o przydział lokalu w danej miejscowości (art. 32).

2.

O przydzieleniu lokalu zarząd spółdzielni obowiązany jest zawiadomić równocześnie

właściwy dla spraw lokalowych organ prezydium rady narodowej.

3.

Jeżeli zarząd spółdzielni nie dokona przydziału lokalu w ciągu 30 dni od powstania

warunków do jego przydzielenia, właściwy dla spraw lokalowych organ prezydium rady

narodowej wezwie spółdzielnię do przydzielenia lokalu członkowi spółdzielni w terminie

14-dniowym, po bezskutecznym zaś upływie tego terminu sam dokona przydziału według

swego wyboru najemcy.

1.

Dotychczasowe mieszkania służbowe oraz mieszkania zakładowe stają się mieszkaniami

służbowymi w rozumieniu niniejszej ustawy, jeżeli podpadają pod postanowienia art.

63.

2.

Pracownicy zajmujący mieszkania służbowe, podpadające pod postanowienia art. 63 ust.

2 pkt 3, obowiązani są do opłacania czynszu i opłat związanych z zajmowaniem tych

mieszkań wówczas, jeżeli nie są zwolnieni od opłacania tych należności na podstawie

dotychczasowych przepisów.

3.

Dotychczasowe mieszkania zakładowe, służbowe i byłe pracownicze tracą ten charakter,

jeśli nie odpowiadają warunkom określonym w niniejszej ustawie dla mieszkań służbowych,

i przechodzą do dyspozycji właściwych dla spraw lokalowych organów prezydiów rad narodowych.

4.

Dotychczasowe przydziały mieszkań, o których mowa w ust. 3 (umowy o przydział), zachowują

swą ważność i uważane będą za równoznaczne z prawomocnymi przydziałami lokali (art.

29).

Upoważnia się Radę Ministrów do rozciągnięcia w drodze rozporządzenia postanowień

art. 12 dotyczących kaucji również na domy nie będące w zarządzie właściwych organów

administracji prezydiów rad narodowych lub państwowych jednostek gospodarki uspołecznionej.

1.

Tracą moc

1)

dekret z dnia 21 grudnia 1945 r. o publicznej gospodarce lokalami

(Dz. U. z 1950 r. Nr 36, poz. 343),

2)

dekret z dnia 18 lutego 1955 r. o właściwości organów w zakresie publicznej gospodarki

lokalami

(Dz. U. Nr 9, poz. 55),

3)

art. 1, 8, 14, 18 do 21, 31 do 33, 35 i 36 dekretu z dnia 28 lipca 1948 r. o najmie

lokali

(Dz. U. z 1958 r. Nr 50, poz. 243); pozostałe przepisy tego dekretu - z dniem wejścia w życie rozporządzeń wydanych

na podstawie art. 3,

4)

art. 371, 373, 374, 380 do 382, 384 i 388 do 399 kodeksu zobowiązań w odniesieniu do najmu budynków i lokali podlegających przepisom niniejszej ustawy,

5)

art. 21 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r.

o własności lokali

(Dz. U. Nr 94, poz. 848).

2.

Pozostaje w mocy ustawa z dnia 28 maja 1957 r. o wyłączeniu spod publicznej gospodarki lokalami domów

jednorodzinnych oraz lokali w domach spółdzielni mieszkaniowych

(Dz. U. Nr 31, poz. 131).

3.

Do lokali, które w myśl przepisów ustawy wymienionej w ust. 2 lub ustawy z dnia 28 maja 1957 r. o sprzedaży przez Państwo domów mieszkalnych

i działek budowlanych

(Dz. U. Nr 31, poz. 132) podlegają wyłączeniu spod publicznej gospodarki lokalami, nie stosuje się przepisów

rozdziału V niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.