Ustawa z dnia 17 czerwca 1959 r. o hodowli, ochronie zwierząt łownych i prawie łowieckim.

1.

Łowiectwo w rozumieniu ustawy oznacza planowe gospodarowanie zwierzyną, zgodnie z

potrzebami gospodarstwa narodowego i wymaganiami ochrony przyrody.

2.

Gospodarowanie zwierzyną odbywa się na podstawie zatwierdzonego planu hodowlanego.

Obejmuje ono hodowlę i ochronę zwierzyny, polowanie oraz wprowadzanie upolowanej zwierzyny

do obrotu gospodarczego.

3.

Hodowla w rozumieniu ustawy oznacza planowe kierowanie rozwojem zwierzostanu.

4.

Polowanie w rozumieniu ustawy oznacza: tropienie, ściganie, strzelanie oraz łowienie

sposobami dozwolonymi zwierzyny żywej, zmierzające do wejścia w jej posiadanie. Powyższe

czynności wykonywane w ogrodzonych zwierzyńcach, parkach narodowych i niektórych rezerwatach

przyrody nie są polowaniem w rozumieniu ustawy.

Zwierzyna w stanie wolnym stanowi własność Państwa.

1.

Ustala się dwa rodzaje zwierzyńców łowieckich

1)

zamknięte,

2)

otwarte.

2.

Zwierzyniec zamknięty stanowi obszar gruntu, na którym prowadzona jest hodowla niektórych

gatunków zwierząt łownych, a w szczególności bażantów, kuropatw i zajęcy, ogrodzony

trwale w ten sposób, że hodowane zwierzęta nie mogą się z niego wydostać na swobodę.

3.

Zwierzyniec otwarty stanowi obszar gruntu nie ogrodzony, na którym zwierzyna łowna

jest hodowana w naturalnych warunkach, specjalnie chroniona i nie niepokojona.

1.

Zaliczenia terenów do zwierzyńców dokonują prezydia wojewódzkich rad narodowych na

wniosek zarządcy lub dzierżawcy obwodu łowieckiego.

2.

Teren uznany w trybie przepisów ustawy z dnia 7 kwietnia 1949 r. o ochronie przyrody

(Dz. U. Nr 25, poz. 180) za rezerwat przyrody, w którym wprowadzono zakaz polowania, chwytania i zabijania

dziko żyjących zwierząt, jest rezerwatem w rozumieniu art. 1 ust. 4.

1.

Zwierzyna w rozumieniu ustawy oznacza następujące dzikie zwierzęta łowne: losie, jelenie,

daniele, sarny, muflony, dziki, rysie, junoty, lisy, borsuki, wydry, piżmaki, kuny

leśne, tchórze, wiewiórki, zające szaraki, króliki, dropie, głuszce, cietrzewie, jarząbki,

bażanty, kuropatwy, przepiórki, czaple siwe, słonki, dubelty, kszyki, bekasiki, derkacze,

bataliony, łyski, dzikie gęsi, dzikie kaczki, grzywacze, kwiczoły i paszkoty. Gatunki

tych zwierząt przetrzymywane w ogrodach zoologicznych i w zamkniętych ośrodkach badawczych

nie podlegają przepisom ustawy.

2.

Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego może uznać w drodze rozporządzenia po zasięgnięciu

opinii Polskiego Związku Łowieckiego i Państwowej Rady Ochrony Przyrody zwierzęta

innych gatunków niż wymienione w ust. 1 za zwierzęta łowne lub też wyłączyć ze spisu

dzikich zwierząt łownych poszczególne ich gatunki.

3.

Zaprowadzenie hodowli dzikich zwierząt łownych nie występujących dotychczas w kraju

wymaga zezwolenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego wydanego w porozumieniu

z Ministrem Rolnictwa po zasięgnięciu opinii Państwowej Rady Ochrony Przyrody i Polskiego

Związku Łowieckiego.

1.

Naczelnym organem administracji państwowej w zakresie łowiectwa jest Minister Leśnictwa

i Przemysłu Drzewnego.

2.

Przy Ministrze Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego działa Państwowa Rada Łowiecka jako

organ doradczy i opiniodawczy w sprawach łowiectwa.

3.

Państwowa Rada Łowiecka składa się z 30 członków, powoływanych przez Prezesa Rady

Ministrów na wniosek Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego. Przewodniczącym Państwowej

Rady Łowieckiej jest Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego.

4.

Szczegółowy skład Rady, sposób powoływania członków oraz zakres jej działania ustali

Prezes Rady Ministrów w drodze rozporządzenia.

1.

Administrację państwową w zakresie łowiectwa w terenie sprawują właściwe dla spraw

rolnych i leśnych organy prezydiów rad narodowych.

2.

Przy prezydiach wojewódzkich i powiatowych rad narodowych działają komisje łowieckie

jako organ doradczy i opiniodawczy w sprawach łowiectwa.

1.

W skład wojewódzkiej komisji łowieckiej wchodzi przewodniczący powołany przez prezydium

wojewódzkiej rady narodowej oraz członkowie zgłoszeni po jednym przez właściwe przedsiębiorstwo

lasów państwowych, zarząd państwowych gospodarstw rolnych, wojewódzki związek rolniczych

spółdzielni produkcyjnych, wojewódzki związek kółek i organizacji rolniczych, dwóch

przedstawicieli Polskiego Związku Łowieckiego oraz przedstawiciel wojewódzkiej komendy

Milicji Obywatelskiej.

2.

W skład powiatowej komisji łowieckiej wchodzi przewodniczący powołany przez prezydium

powiatowej rady narodowej oraz członkowie zgłoszeni po jednym przez właściwe przedsiębiorstwo

lasów państwowych, zarząd państwowych gospodarstw rolnych, powiatowy związek rolniczych

spółdzielni produkcyjnych, powiatowy związek kółek i organizacji rolniczych, dwóch

przedstawicieli Polskiego Związku Łowieckiego, przedstawiciel powiatowej komendy Milicji

Obywatelskiej oraz dwóch przedstawicieli gromadzkich rad narodowych, powołanych przez

prezydium powiatowej rady narodowej.

3.

Skład komisji łowieckich zatwierdza prezydium właściwej rady narodowej.

Polowanie może być wykonywane wyłącznie w obwodzie łowieckim, a na innych terenach

- za zezwoleniem zarządcy tych terenów, wydanym za zgodą Ministra Leśnictwa i Przemysłu

Drzewnego.

1.

Obwód łowiecki stanowi obszar gruntów o ciągłej powierzchni, na których istnieją warunki

do prowadzenia łowiectwa.

2.

Obwód łowiecki obejmuje powierzchnię nie mniejszą niż 3000 ha. Minister Leśnictwa

i Przemysłu Drzewnego może w uzasadnionych przypadkach zezwolić na tworzenie obwodów

o powierzchni mniejszej.

1.

Obwody łowieckie dzielą się na obwody łowieckie państwowe i obwody łowieckie wspólne.

2.

Obwody łowieckie państwowe są to obwody, w których obszar gruntów stanowiących własność

Państwa obejmuje co najmniej 60% całej powierzchni.

3.

Obwody łowieckie wspólne są to obwody, składające się z gruntów różnych właścicieli;

do obwodów tych zalicza się również obwody, obejmujące grunty państwowe, jeżeli ich

obszar jest mniejszy niż 60% całej powierzchni obwodu.

1.

Granicami obwodów łowieckich powinny być w miarę możności drogi publiczne, tory kolejowe,

inne wyraźne znaki w terenie oraz brzegi wód otwartych.

2.

Granice obwodów łowieckich, w których mają swoją ostoję jelenie, daniele i dziki,

powinny być dostosowane do naturalnych granic ostoi.

3.

Obwód łowiecki nie powinien wykraczać poza granice województwa.

1.

W skład obwodów łowieckich nie wchodzą

1)

parki narodowe oraz rezerwaty przyrody, o których mowa w art. 1 ust. 4;

2)

tereny zaliczone do zwierzyńców;

3)

tereny w granicach administracyjnych miast; jeżeli jednak granice te obejmują większe

obszary rolne lub leśne, z obszarów tych może być utworzony obwód łowiecki lub mogą

one być włączone do innych obwodów łowieckich;

4)

miejscowości nie zaliczone do miast, w granicach obejmujących zabudowania mieszkalne

i gospodarcze wraz z podwórzami, place i ulice oraz drogi wewnątrz tych miejscowości;

5)

budowle, zakłady, urządzenia i tereny przeznaczone na cele społeczne, przemysłowe,

handlowe, składowe, transportowe i inne cele gospodarcze oraz obiekty o charakterze

zabytkowym - w granicach ich ogrodzeń, a w razie braku ogrodzeń - w granicach obejmujących

całość zabudowań, urządzeń i składowisk oraz obiektów zabytkowych;

6)

uprawy rolne i ogrodowe o charakterze specjalnym, wymagające ze względu na ich charakter

wyłączenia z obwodów łowieckich w granicach ich stałych ogrodzeń;

7)

obszary służące do hodowli zwierząt domowych lub dzikich w granicach ich stałych ogrodzeń.

2.

Obszary gruntu pozostające w zarządzie organów wojskowych albo przydzielone tym organom

do terenowego wykorzystania mogą być włączone do obwodów łowieckich za zgodą tych

organów.

3.

W wyjątkowych przypadkach uzasadnionych warunkami gospodarczymi i bezpieczeństwem

Państwa Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego może w porozumieniu z zainteresowanym

ministrem uznać inne jeszcze obszary, nie wymienione w ust. 1, za podlegające wyłączeniu

z obwodów łowieckich.

1.

Podziału obszaru Państwa na obwody łowieckie oraz zmian granic obwodów łowieckich

dokonuje w obrębie województwa właściwy dla spraw rolnych i leśnych organ prezydium

wojewódzkiej rady narodowej na wniosek prezydium powiatowej rady narodowej, zgłoszony

po zasięgnięciu opinii powiatowej komisji łowieckiej.

2.

Jeżeli obwód łowiecki położony jest na obszarze dwóch lub więcej powiatów, wniosek

wymieniony w ust. 1 może zgłaszać każde z zainteresowanych prezydiów powiatowych rad

narodowych.

3.

Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego może uchylić w trybie nadzoru decyzję właściwego

dla spraw rolnych i leśnych organu prezydium wojewódzkiej rady narodowej lub w przypadku,

gdy wymaga tego dobro hodowli i ochrony zwierzyny, dokonać bezpośrednio podziału na

obwody łowieckie lub zmian granic dotychczasowych obwodów łowieckich po zasięgnięciu

opinii Polskiego Związku Łowieckiego.

4.

Podziału na obwody łowieckie i zmiany granic obwodów łowieckich, w skład których wchodzą

obszary gruntów pozostające w zarządzie organów wojskowych lub przydzielone tym organom

do terenowego wykorzystania - dokonywać można tylko za zgodą tych organów.

1.

Obwody łowieckie podlegają wydzierżawieniu kołom łowieckim oraz innym organom Polskiego

Związku Łowieckiego. Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego w porozumieniu z Ministrem

Rolnictwa może zezwolić na wydzierżawienie obwodów łowieckich innym instytucjom po

zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego.

Obwód łowiecki obejmujący obszary gruntu pozostające w zarządzie organów wojskowych

albo przydzielone tym organom do terenowego wykorzystania może być wydzierżawiony

ponadto w porozumieniu z tymi organami.

2.

Osobę dzierżawcy ustala prezydium powiatowej rady narodowej właściwe ze względu na

położenie obwodu łowieckiego po uprzednim zasięgnięciu opinii powiatowej komisji łowieckiej.

3.

Obwód łowiecki państwowy wydzierżawia po uprzednim uzgodnieniu osoby dzierżawcy z

prezydium powiatowej rady narodowej

1)

przedsiębiorstwo lasów państwowych, jeżeli powierzchnia leśna wchodząca w skład obwodu

łowieckiego wynosi ponad 30%,

2)

w innych przypadkach - zarząd państwowych gospodarstw rolnych.

4.

Obwód łowiecki wspólny wydzierżawia właściwy dla spraw rolnych i leśnych organ prezydium

powiatowej rady narodowej. Jeżeli obwód łowiecki jest położony na obszarze dwóch lub

więcej powiatów, wydzierżawienia dokonuje właściwy dla spraw rolnych i leśnych organ

prezydium powiatowej rady narodowej, na którego terenie znajduje się większość gruntów

wchodzących w skład obwodu łowieckiego.

5.

Umowa zawarta niezgodnie z przepisami ust. 2, 3 i 4 jest nieważna.

6.

Obwody łowieckie wydzierżawia się na czas nie krótszy niż 10 lat. Po upływie tego

okresu dotychczasowemu dzierżawcy przysługuje pierwszeństwo w zawarciu umowy na dalszy

okres.

7.

Umowa z dzierżawcą nie dotrzymującym warunków umowy może być rozwiązana przed upływem

terminu, na który została zawarta. O rozwiązaniu umowy rozstrzyga właściwe prezydium

powiatowej rady narodowej po zasięgnięciu opinii lub na wniosek powiatowej komisji

łowieckiej.

8.

Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego może na wniosek Ministra Obrony Narodowej

lub Ministra Spraw Wewnętrznych - jeżeli wymagają tego względy obrony Państwa - rozwiązać

umowę dzierżawy obwodu, w którego skład wchodzą obszary gruntów pozostających w zarządzie

organów wojskowych lub przydzielonych tym organom do terenowego wykorzystania.

9.

Wzór umowy dzierżawnej ustali Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego w porozumieniu

z Ministrem Rolnictwa po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego.

1.

Zasady ustalania czynszu za dzierżawę obwodów łowieckich zależnie od ich jakości określą

Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego oraz Minister Rolnictwa po zasięgnięciu opinii

Polskiego Związku Łowieckiego.

2.

Oprócz czynszu dzierżawnego wymienionego w ust. 1 dzierżawca obwodu łowieckiego uiszcza

1)

za pozyskane jelenie, daniele i sarny - 50% przeciętnej wartości pozyskanej zwierzyny

na rzecz przedsiębiorstwa lasów państwowych,

2)

za pozyskaną inną niż wymienioną w pkt 1 zwierzynę - część wartości pozyskanej zwierzyny,

określoną w trybie przewidzianym w ust. 1, na rzecz wydzierżawiającego.

3.

Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego może określić przypadki, w których opłata

za pozyskaną zwierzynę określona w ust. 2 pkt 1 może ulec zmniejszeniu.

4.

Dzierżawca obwodu łowieckiego przeznacza kwoty osiągnięte z pozyskanej zwierzyny,

po uiszczeniu czynszu oraz opłat określonych w ust. 1 i 2, na podniesienie hodowli

i ochronę zwierzyny oraz na realizację innych celów wynikających ze statutu Polskiego

Związku Łowieckiego, według zasad ustalonych przez Ministra Leśnictwa i Przemysłu

Drzewnego po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego.

1.

Przedsiębiorstwa lasów państwowych i państwowe gospodarstwa rolne obowiązane są do

prowadzenia ośrodków hodowli zwierzyny, w szczególności przedsiębiorstwa lasów państwowych

- do prowadzenia ośrodków hodowli jeleni, danieli, sarn i bażantów, a państwowe gospodarstwa

rolne - ośrodków hodowli sarn, zajęcy, kuropatw i bażantów. Liczbę tych ośrodków ustali

Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa.

2.

Polski Związek Łowiecki prowadzi ośrodki hodowli zwierzyny, przeznaczone na cele hodowlane

i doświadczalne.

3.

Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego oraz Minister Rolnictwa po zasięgnięciu opinii

Polskiego Związku Łowieckiego mogą wyłączyć w każdym czasie określone obwody łowieckie

z wydzierżawienia przez koła łowieckie, celem prowadzenia na nich ośrodków hodowli

zwierzyny. Jeżeli obwód łowiecki jest wydzierżawiony, następuje rozliczenie z dotychczasowym

dzierżawcą obwodu łowieckiego, który nie ma prawa do odszkodowania z tytułu przedterminowego

rozwiązania umowy.

4.

Rozliczenie obejmuje czynsz dzierżawny oraz nakłady poniesione w ostatnich dwóch latach

przed wyłączeniem obwodu łowieckiego.

1.

Właściwy dla spraw rolnych i leśnych organ prezydium powiatowej rady narodowej przekazuje

otrzymany czynsz dzierżawny oraz należne wydzierżawiającemu opłaty za pozyskaną zwierzynę

poszczególnym prezydiom gromadzkich rad narodowych oraz państwowym gospodarstwom rolnym

stosownie do ilości gruntów, wchodzących w skład obwodu łowieckiego wspólnego.

2.

Przedsiębiorstwa lasów państwowych otrzymują przypadającą stosownie do ilości państwowych

gruntów leśnych część czynszu dzierżawnego, a ponadto opłaty za pozyskaną zwierzynę

przewidziane w art. 16 ust. 2.

3.

Prezydium gromadzkiej rady narodowej przeznacza otrzymaną kwotę na cele społeczne

gromady oraz na hodowlę i ochronę zwierzyny.

4.

W obwodach łowieckich państwowych, w skład których wchodzą grunty stanowiące własność

indywidualną lub spółdzielczą, prezydium gromadzkiej rady narodowej otrzymuje od zarządcy

obwodu łowieckiego równowartość czynszu dzierżawnego oraz opłat za pozyskaną zwierzynę.

Należności te prezydia rad narodowych otrzymują w wysokości ustalonej przez Ministrów

Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego oraz Rolnictwa na podstawie przeciętnych czynszów

i opłat uzyskiwanych z podobnych obwodów łowieckich na obszarze powiatu.

5.

W obwodach łowieckich wspólnych, wyłączonych z wydzierżawienia w celu prowadzenia

ośrodków hodowli zwierzyny, prezydia gromadzkich rad narodowych otrzymują od prezydiów

powiatowych rad narodowych równowartość czynszu dzierżawnego oraz opłat za pozyskaną

zwierzynę według zasad określonych w ust. 4.

1.

Zarząd nie wydzierżawionych obwodów łowieckich państwowych sprawują przedsiębiorstwa

lasów państwowych, jeżeli powierzchnia leśna wchodząca w skład obwodu łowieckiego

wynosi więcej niż 30%, a w innych przypadkach - zarządy państwowych gospodarstw rolnych.

2.

Zarząd nie wydzierżawionych obwodów łowieckich wspólnych sprawuje odpowiednia jednostka

wymieniona w ust. 1, jeżeli w skład tych obwodów wchodzą grunty państwowe obejmujące

więcej niż 30% powierzchni obwodu, a w innych przypadkach - właściwy dla spraw rolnych

i leśnych organ prezydium powiatowej rady narodowej.

3.

Zarząd nie wydzierżawionych obwodów łowieckich przeznaczonych na cele ośrodków hodowli

zwierzyny sprawują przedsiębiorstwa lub instytucje prowadzące te ośrodki.

1.

Zarządca, a w obwodach wydzierżawionych dzierżawca obwodu łowieckiego ma obowiązek

hodować i ochraniać zwierzynę zgodnie ze wskazaniami planu hodowlanego.

2.

Hodowlę i ochronę zwierzyny na obszarach lasów państwowych wchodzących w skład obwodów

łowieckich wykonują przedsiębiorstwa lasów państwowych; w obwodach łowieckich wydzierżawionych

- przy współudziale dzierżawcy obwodu łowieckiego. Szczegółowe zasady współdziałania

określi Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego po zasięgnięciu opinii Polskiego

Związku Łowieckiego.

3.

Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego na wniosek Polskiego Związku Łowieckiego

może przekazać hodowlę i ochronę zwierzyny na obszarach lasów państwowych dzierżawcy

obwodu łowieckiego, wywiązującemu się należycie z obowiązków w zakresie gospodarowania

zwierzyną.

1.

Łowiecki plan hodowlany dla obszaru całego Państwa wchodzi do narodowego planu gospodarczego.

2.

Łowiecki plan hodowlany powinien uwzględniać racjonalną gospodarkę łowiecką, a w szczególności

1)

dane dotyczące gatunków i ilości zwierzyny;

2)

zabiegi hodowlane i ochronne niezbędne dla poprawienia warunków bytowania zwierzyny

i zmniejszania szkód wyrządzanych przez nią w gospodarstwie rolnym i leśnym,

3)

projektowany odstrzał zwierzyny.

3.

Prezydium powiatowej rady narodowej po zasięgnięciu opinii powiatowej komisji łowieckiej,

a w odniesieniu do obszarów leśnych wchodzących w skład obwodu łowieckiego - w porozumieniu

z właściwym przedsiębiorstwem lasów państwowych, w odniesieniu zaś do terenów państwowych

gospodarstw rolnych - w porozumieniu z właściwym zarządem państwowych gospodarstw

rolnych - zatwierdza corocznie łowieckie plany hodowlane dla wydzierżawionych obwodów

łowieckich.

4.

Właściwy dla spraw rolnych i leśnych organ prezydium wojewódzkiej rady narodowej przy

współudziale wojewódzkiej komisji łowieckiej koordynuje łowieckie plany hodowlane

oraz nadzoruje gospodarkę łowiecką.

5.

Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i po

zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego ustala tryb i zasady opracowania

łowieckiego planu hodowlanego.

1.

Właściciele, posiadacze oraz zarządcy gruntów obowiązani są zezwolić bez odszkodowania

na wznoszenie urządzeń, związanych z hodowlą zwierzyny; urządzenia te nie mogą w sposób

istotny utrudniać korzystania z gruntów.

2.

W razie nieuzgodnienia miejsca i rodzaju urządzeń, o których mowa w ust. 1, spór rozstrzyga

właściwy dla spraw rolnych i leśnych organ prezydium powiatowej rady narodowej po

wysłuchaniu stron i zasięgnięciu opinii powiatowej komisji łowieckiej.

3.

W obwodach łowieckich wolno zakładać niezbędne urządzenia ochronne, jak nie raniące

pułapki na szkodniki, zabezpieczenia przeciwko kaleczeniu i zabijaniu się zwierzyny

oraz inne urządzenia. Pułapki na szkodniki nie mogą zagrażać bezpieczeństwu ludzi

i zwierząt.

4.

Zwalczanie szkodników łowieckich i biologicznych przy użyciu środków chemicznych wymaga

zezwolenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego, wydanego po wysłuchaniu opinii

Państwowej Rady Ochrony Przyrody.

1.

Chwytanie i przetrzymywanie zwierzyny jest zabronione, z wyjątkiem przypadków, o których

mowa w ust. 2, oraz w razie gdy czynności te wykonywane są na podstawie zezwolenia

Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego.

2.

Chwytanie i przetrzymywanie zwierzyny w celach hodowlanych może być dokonywane na

podstawie zatwierdzonego planu hodowlanego; w przypadkach takich nie obowiązuje zachowanie

czasów ochronnych.

3.

Podbieranie jaj, wybieranie piskląt i niszczenie gniazd ptaków łownych jest zabronione.

Osoby uprawnione do wykonywania polowania (art. 30 ust. 2), funkcjonariusze Milicji

Obywatelskiej, strażnicy łowieccy, na terenach leśnych pracownicy lasów państwowych,

a na terenach rolnych upoważnieni pracownicy państwowych gospodarstw rolnych mają

obowiązek strzelać włóczące się psy i koty w obwodzie łowieckim.

Posiadanie i hodowanie chartów rasowych lub ich mieszańców wymaga zezwolenia właściwego

dla spraw rolnych i leśnych organu prezydium powiatowej rady narodowej.

1.

Uprawnieni do wykonywania polowania (art. 30 ust. 2) oraz właściciele i użytkownicy

gruntów, posiadacze i zarządcy gruntów obowiązani są zawiadomić właściwy organ najbliższego

prezydium rady narodowej o dostrzeżonych w obwodzie łowieckim objawach chorób zwierzęcych,

które mogą być przeniesione na ludzi lub zwierzęta gospodarskie (enzootycznych chorób

zwierzyny).

2.

W razie stwierdzenia enzootycznych chorób zwierzyny zarządca lub dzierżawca prowadzący

hodowlę zwierzyny obowiązany jest podporządkować się zarządzeniom władz wydanym w

zakresie hodowli, ochrony łowieckiej i weterynaryjnej, odstrzału i użytkowania zwierzyny.

3.

Dla obwodu łowieckiego, w którym przeprowadzono likwidację gatunku zwierzyny dotkniętego

enzootycznymi chorobami, należy opracować nowy plan hodowlany z uwzględnieniem potrzeb

sanitarnych i weterynaryjnych.

1.

Obrót zwierzyną żywą może odbywać się wyłącznie w celach hodowlanych, naukowych i

eksportowych.

2.

Obrót krajowy zwierzyną żywą wykonują przedsiębiorstwa i instytucje wyznaczone do

tego celu przez Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego.

3.

Zarządcy i dzierżawcy obwodów łowieckich mogą dokonywać tego obrotu dla celów hodowlanych.

4.

Zwierzyna żywa wprowadzona do obrotu powinna być zaopatrzona w świadectwo miejsca

pochodzenia oraz w urzędowe świadectwo zdrowia, wystawione przez właściwy powiatowy

zakład weterynarii, stwierdzający ponadto, że zwierzyna ta pochodzi z okręgów wolnych

od zaraźliwych chorób zwierzęcych.

1.

Zwierzyna pozyskana zgodnie z łowieckim planem hodowlanym w wydzierżawionym obwodzie

łowieckim stanowi własność koła łowieckiego dzierżawiącego obwód.

2.

W obwodzie łowieckim nie wydzierżawionym lub na terenach nie wchodzących w skład obwodu

łowieckiego pozyskana zwierzyna należy do zarządcy tego obwodu lub terenu.

3.

Dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego albo zarządca terenów nie wchodzących w

skład obwodu łowieckiego obowiązany jest zbyć zwierzynę ubitą, jej mięso i skóry wyłącznie

przedsiębiorstwom i instytucjom wyznaczonym przez Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego.

4.

Dzierżawca lub zarządca obwodu łowieckiego albo zarządca terenów nie wchodzących w

skład obwodu łowieckiego może odstąpić osobom wykonującym polowanie ubitą zwierzynę

na zasadach, które określi Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego w porozumieniu

z Ministrem Rolnictwa i po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego.

5.

Osoby wykonujące polowanie mogą odstąpioną im zwierzynę zużyć według własnego uznania.

6.

Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego wprowadzi w drodze rozporządzenia obowiązek

przedstawiania świadectwa pochodzenia zwierzyny przy sprzedaży zwierzyny, jej mięsa

i skóry.

7.

Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego oraz Minister Rolnictwa mogą przekazać zwierzynę

pozyskaną w obwodzie łowieckim wyłączonym z wydzierżawienia osobie uprawnionej do

wykonywania polowania bez obowiązku wynikającego z ust. 3.

1.

Po upływie 14 dni od rozpoczęcia czasu ochronnego dla poszczególnych gatunków zwierzyny

sprzedawanie, kupowanie, przewożenie i przenoszenie zwierzyny objętej ochroną, jak

również podawanie dziczyzny w zakładach przemysłu gastronomicznego oraz w innych zakładach

przyrządzania, sprzedaży lub wydawania posiłków jest zabronione.

2.

Zakazy, o których mowa w ust. 1, nie mają zastosowania do

1)

zwierzyny zamrożonej pochodzącej z remanentów składowanych w chłodniach państwowych

lub konserwowanych przez zakłady przemysłu gastronomicznego oraz przez inne zakłady

przyrządzania, sprzedaży lub wydawania posiłków;

2)

zwierzyny pochodzącej z odstrzału sanitarnego;

3)

zwierzyny pochodzącej ze zwierzyńców;

4)

zatrzymanej zwierzyny nielegalnego pochodzenia oraz zwierzyny zatrzymanej ze względu

na naruszenie ust. 1;

5)

skór surowych zakonserwowanych przez myśliwego.

1.

Polowanie w obwodzie łowieckim może być wykonywane wyłącznie w ramach planu hodowlanego.

2.

Do wykonywania polowania uprawnia dowód członkostwa Polskiego Związku Łowieckiego

łącznie z zezwoleniem na posiadanie broni myśliwskiej lub innym dokumentem uprawniającym

do jej posiadania oraz upoważnieniem wydanym w obwodach wydzierżawionych przez dzierżawcę,

a w obwodach nie wydzierżawionych - przez zarządcę obwodu łowieckiego.

3.

Cudzoziemcom nie będącym członkami Polskiego Związku Łowieckiego zezwolenie na polowanie

wydaje Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego.

4.

Polowanie w strefie nadgranicznej może się odbywać po uprzednim każdorazowym uzyskaniu

zezwolenia organów wojsk ochrony pogranicza na polowanie indywidualne lub zbiorowe.

Jeżeli niewykonanie przewidzianego w planie hodowlanym odstrzału lub odłowu dzika

spowoduje szkody w rolnictwie, właściwy dla spraw rolnych i leśnych organ prezydium

powiatowej rady narodowej może zlecić zastępcze wykonanie odstrzału Polskiemu Związkowi

Łowieckiemu po uprzednim zawiadomieniu dzierżawcy lub zarządcy obwodu łowieckiego.

Wykonanie zastępczego odstrzału następuje z zachowaniem przepisów ustawy i na koszt

dzierżawcy, a w obwodach nie wydzierżawionych - na koszt zarządcy obwodu łowieckiego.

Uprawniony do wykonywania polowania może poszukiwać przy pomocy psa na otoku i zabrać

z sąsiedniego obwodu łowieckiego postrzelonego dzika, jelenia, daniela, sarnę lub

muflona, powiadamiając o tym dzierżawcę lub zarządcę sąsiedniego obwodu łowieckiego

albo osobę reprezentującą ich prawa najpóźniej w ciągu doby od chwili rozpoczęcia

poszukiwania.

1.

Nie wolno polować na jelenie, daniele, sarny i muflony w obwodzie łowieckim, w którym

wymieniona zwierzyna nie ma swej ostoi, w odległości mniejszej niż 200 metrów od granicy

sąsiedniego obwodu łowieckiego.

2.

Nie wolno strzelać do zwierzyny w odległości mniejszej niż 500 metrów od miejsca zebrań

publicznych w czasie ich trwania oraz w odległości mniejszej niż 100 metrów od zabudowań

mieszkalnych.

3.

Nie wolno polować na przelotne ptactwo łowne na wybrzeżu morskim w pasie 3.000 metrów

od brzegu w głąb morza i 5.000 metrów od brzegu w głąb lądu.

4.

Nie wolno polować z psami lub nagonką w czasie od 1 marca do 30 września włącznie.

Nie dotyczy to polowania z psami na ptactwo łowne błotne i wodne oraz polowania z

nagonką na dziki.

5.

Nie wolno polować w nocy; nie dotyczy to polowania na lisy, borsuki oraz głuszca i

cietrzewie w czasie toków, na słonki w czasie ciągów, na kaczki i gęsi na zlotach

i przelotach. Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego może zezwolić na polowanie

w nocy także na inną zwierzynę. Za noc uważa się czas po upływie godziny po zachodzie

słońca do godziny przed wschodem słońca.

1.

Nie wolno wchodzić w posiadanie zwierzyny przy pomocy broni i amunicji wojskowej,

sztucznego światła, granatów, trutek, karmy o właściwościach odurzających, lepów,

wnyków, samostrzałów, dołów, ostrokołów, żelaz, sieci, sideł, pułapek, rozkopywania

nor i innych podobnych środków.

2.

Wolno jest jednak chwytać w nie raniące zwierzyny potrzaski zwierzęta drapieżne, nie

objęte ochroną gatunkową w rozumieniu ustawy z dnia 7 kwietnia 1949 r. o ochronie przyrody

(Dz. U. Nr 25, poz. 180), jak również chwytać w sieci i pułapki zwierzynę dla celów hodowlanych i naukowych.

3.

Nie wolno strzelać do jeleni, danieli, sarn, muflonów i dzików inaczej niż kulami

z broni myśliwskiej.

4.

Zabrania się polować przy użyciu innej broni niż myśliwska broń palna; nie uważa się

za broń myśliwską broni krótkiej, broni wojskowej, broni małokalibrowej z bocznym

ogniem oraz wiatrówek.

5.

Zabrania się polować z fladrami (sznurami) na zwierzynę płową.

6.

Zabrania się polować z chartami i ich mieszańcami.

7.

W okresie od 1 marca do 30 września włącznie do poszukiwania postrzałka jelenia, daniela,

sarny, muflona i dzika mogą być używane wyłącznie psy prowadzone na otoku.

Tchórze i lisy może chwytać i zabijać każdy w obrębie własnych zwartych zabudowań.

1.

Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i po

zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego określa w drodze rozporządzenia

dla obszaru całego Państwa lub jego części okresy polowań na zwierzęta łowne. Minister

Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego może upoważnić prezydium wojewódzkiej rady narodowej

do skracania ustalonych okresów polowań na obszarze województwa.

2.

Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego może zezwolić na odstrzał zwierzyny dla celów

naukowych z pominięciem czasów ochronnych, jak również na odstrzał redukcyjny zwierzyny

celem zmniejszenia jej pogłowia po zasięgnięciu opinii Państwowej Rady Ochrony Przyrody.

1.

Dzierżawca, a w obwodach nie wydzierżawionych zarządca obwodu łowieckiego obowiązany

jest dla ochrony łowiectwa i zwierzyny utrzymywać strażników łowieckich.

2.

Na obszarach lasów państwowych utrzymywanie strażników łowieckich należy do obowiązków

przedsiębiorstw lasów państwowych.

3.

Strażnik łowiecki przy wykonywaniu swych czynności korzysta z ochrony prawnej na zasadach

ustalonych dla pracowników państwowych.

4.

Strażnik łowiecki obowiązany jest mieszkać na terenie lub w pobliżu obwodu łowieckiego,

na którym pełni swą służbę.

Do obowiązków strażnika łowieckiego należy piecza nad łowiskiem, a w szczególności

1)

zwalczanie szkodnictwa łowieckiego;

2)

ochrona zwierzyny łownej w obwodzie i wykonywanie czynności hodowlanych, a zwłaszcza

dokarmianie zwierzyny;

3)

kontrolowanie, czy spotkane w obwodzie łowieckim osoby z bronią myśliwską posiadają

wszystkie dokumenty wymagane do wykonywania prawa polowania i czy odstrzał zwierzyny

odbywał się zgodnie z przepisami prawa łowieckiego;

4)

zawiadamianie właściwego organu najbliższego prezydium gromadzkiej lub powiatowej

rady narodowej oraz dzierżawcy lub zarządcy obwodu łowieckiego o stwierdzonych naruszeniach

prawa łowieckiego i dostrzeżonych chorobach zwierzyny.

Strażnik łowiecki przy wykonywaniu swych czynności jest uprawniony

1)

do sprawdzania tożsamości osób spotkanych w obwodzie łowieckim z bronią myśliwską

lub inną bronią użytą do polowania, narzędziami służącymi do pozyskiwania zwierzyny

lub zwierzyną oraz do żądania okazania pozwolenia na broń, legitymacji Polskiego Związku

Łowieckiego i upoważnienia do wykonywania polowania wydanego przez dzierżawcę bądź

zarządcę danego obwodu łowieckiego;

2)

do odbierania za pokwitowaniem broni myśliwskiej lub innej broni użytej do polowania,

narzędzi służących do pozyskiwania zwierzyny oraz zwierzyny osobom bezprawnie polującym;

odebrana broń powinna być niezwłocznie przekazana najbliższemu organowi Milicji Obywatelskiej

za pokwitowaniem, a odebrana zwierzyna i narzędzia przekazywane w obwodach łowieckich

wydzierżawionych - wydzierżawiającemu, a w obwodach nie wydzierżawionych - zarządcy

obwodu łowieckiego;

3)

do zatrzymywania i przekazywania właściwym organom osób, których tożsamości i miejsca

zamieszkania nie można ustalić, a które w powierzonym jego pieczy obwodzie łowieckim

naruszyły przepisy prawa łowieckiego lub które nie mogą usprawiedliwić posiadania

broni, narzędzi łowieckich lub zwierzyny;

4)

do sprawdzania, czy przenoszona lub przewożona bądź sprzedawana zwierzyna została

ubita legalnie w czasie i w sposób prawnie dozwolony.

Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego w porozumieniu z Ministrami Rolnictwa i Finansów

oraz po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku Łowieckiego określi w drodze rozporządzenia

zasady utrzymywania strażników łowieckich, warunki, jakim powinien odpowiadać kandydat

na strażnika, wzory odznak i legitymacji służbowej oraz organy uprawnione do wykonywania

nadzoru nad strażnikami łowieckimi.

1.

Upoważnionym pracownikom terenowym państwowej administracji leśnej i rolnej przysługują

uprawnienia strażników łowieckich.

2.

Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa ustali

kategorie pracowników, którym przysługują uprawnienia strażników łowieckich.

Obowiązek ochrony zwierzyny spoczywa również na organach Milicji Obywatelskiej.

1.

Prezydium gromadzkiej rady narodowej powołuje na wniosek dzierżawcy lub zarządcy obwodu

łowieckiego społecznych opiekunów łowisk spośród osób zamieszkujących teren obwodu

łowieckiego.

2.

Do zadań społecznych opiekunów łowiska należy współdziałanie z zarządcą lub dzierżawcą

obwodu łowieckiego w rozwoju hodowli i ochrony zwierzyny na terenie obwodu, a także

społeczny nadzór nad gospodarką łowiecką w obwodzie łowieckim.

3.

Prezydium gromadzkiej rady narodowej jest obowiązane do współdziałania z dzierżawcą

lub zarządcą obwodu łowieckiego w zagospodarowaniu łowieckim obszarów gromady, w szczególności

zaś w zakresie ochrony zwierzyny bytującej na jej terenie.

Dzierżawca obwodu łowieckiego, w obwodach nie wydzierżawionych zarządca tego obwodu,

a na obszarach nie włączonych do obwodów łowieckich zarządca tych obszarów mają obowiązek

wynagrodzenia szkód wyrządzonych przy wykonywaniu polowania.

1.

Państwo odpowiada jedynie za szkody wyrządzone w plonach i uprawach rolnych przez

dziki, jelenie i daniele. Odszkodowanie wypłacają przedsiębiorstwa lasów państwowych.

2.

Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia zasady i tryb ustalania oraz wypłaty

odszkodowania.

3.

Rada Ministrów może postanowić, że w przypadkach, gdy państwo dostarcza właścicielom

lub użytkownikom gruntów bezpłatnie środków służących do zapobiegania powstawaniu

szkód w uprawach i plonach rolnych, odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, nie należy

się.

1.

Każdy może zabezpieczyć swe grunty od wdzierania się zwierzyny. Urządzenia poczynione

w tym celu nie mogą służyć do chwytania, ranienia lub zabijania zwierzyny. Wolno również

każdemu odstraszać zwierzynę od swoich gruntów.

2.

Gdyby zwierzyna w wyniku poczynionych urządzeń odpowiadających wymaganiom ust. 1 lub

dokonanych czynności zraniła się lub zabiła, dzierżawca, a w obwodzie nie wydzierżawionym

zarządca obwodu łowieckiego nie ma prawa do odszkodowania.

1.

Polski Związek Łowiecki jest zrzeszeniem osób Fizycznych i prawnych zajmujących się

łowiectwem, działającym wyłącznie na podstawie przepisów niniejszej ustawy i statutu.

Polski Związek Łowiecki posiada osobowość prawną.

2.

Koła łowieckie wchodzą w skład Polskiego Związku Łowieckiego i posiadają osobowość

prawną, którą nabywają po zarejestrowaniu we właściwym organie administracji prezydium

powiatowej, a w miastach wyłączonych z województw - dzielnicowej rady narodowej. Właściwość

organu administracji prezydium powiatowej (dzielnicowej) rady narodowej i tryb postępowania

przy rejestracji kół łowieckich określi Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego w

porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych.

3.

Statut Polskiemu Związkowi Łowieckiemu nadaje Minister Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego

w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa.

Do zadań Polskiego Związku Łowieckiego należy troska o rozwój łowiectwa i współdziałanie

z organami administracji państwowej w zakresie wykonywania ustawodawstwa łowieckiego,

a w szczególności: hodowanie zwierzyny, wydawanie opinii i składanie wniosków w sprawach,

o których mowa w ustawie, nadzór nad działalnością kół łowieckich, instruowanie ich

w sprawach łowiectwa, szkolenie i wychowywanie myśliwych w zakresie łowiectwa i etyki

łowieckiej, współpraca z pokrewnymi organizacjami za granicą, prowadzenie i popieranie

prac naukowych i doświadczalnych w zakresie gospodarowania zwierzyną, prowadzenie

i popieranie działalności gospodarczej mającej na celu zaopatrywanie myśliwych i odłów

zwierzyny, prowadzenie i popieranie hodowli psów myśliwskich oraz wykonywanie w zakresie

łowiectwa czynności zleconych przez Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego.

Działalność Polskiego Związku Łowieckiego jest finansowana z funduszów własnych, zapisów

i darowizn oraz dotacji w granicach określonych w budżecie Państwa.

Nadzór nad działalnością Polskiego Związku Łowieckiego sprawuje Minister Leśnictwa

i Przemysłu Drzewnego.

Kto

1)

strzela do zwierzyny w odległości mniejszej niż 500 metrów od miejsca zebrań publicznych

w czasie ich trwania lub w odległości niniejszej niż 100 metrów od zabudowań mieszkalnych,

2)

w okresie od 1 marca do 30 września włącznie do poszukiwania postrzałka jelenia, daniela,

sarny, muflona i dzika używa psów inaczej niż na otoku, podlega karze grzywny do 2.000

złotych.

Kto

1)

nie dopełnia wskazanego w art. 26 ust. 1 obowiązku zawiadamiania o dostrzeżonej enzootycznej

chorobie zwierzyny lub nie wykona zarządzeń właściwych organów w tym zakresie,

2)

podbiera jaja, wybiera pisklęta lub też niszczy gniazda ptaków łownych,

3)

przetrzymuje zwierzynę bez odpowiedniego zezwolenia,

4)

pozyskuje zwierzynę inną lub w większej ilości, niż to przewiduje zezwolenie wydane

przez dzierżawcę lub zarządcę obwodu łowieckiego,

5)

hoduje lub utrzymuje bez zezwolenia charty rasowe lub ich mieszańce,

6)

sprawując zarząd z ramienia dzierżawcy, a w obwodach nie wydzierżawionych z ramienia

zarządcy, zezwala

a)

na przekroczenie zatwierdzonego w planie hodowlanym odstrzału zwierzyny,

b)

na polowanie osobie nie uprawnionej do wykonywania polowania, podlega karze grzywny

do 4.500 złotych.

Kto wprowadza do obrotu zwierzynę żywą lub ubitą albo uzyskane z niej mięso i skóry

- naruszając przepisy o zasadach obrotu tą zwierzyną, mięsem lub skórami - podlega

karze aresztu do roku albo karze grzywny do 6.000 złotych lub obu tym karom łącznie.

W razie skazania za przestępstwo z art. 53 sąd może orzec przepadek zwierzyny lub

uzyskanego z niej mięsa i skóry.

Kto

1)

poluje na przelotne ptactwo łowne na wybrzeżu morskim w pasie 3.000 metrów od brzegu

w głąb morza lub 5.000 metrów od brzegu w głąb lądu,

2)

poluje przy użyciu innej broni niż myśliwska broń palna,

3)

poluje na jelenie, daniele, sarny i muflony w obwodzie łowieckim, w którym wymieniona

zwierzyna nie ma swej ostoi, w odległości mniejszej niż 200 metrów od granicy sąsiedniego

obwodu łowieckiego,

4)

poluje w nocy na inną zwierzynę niż: lisy, borsuki oraz słonki w czasie ciągów, na

głuszce i cietrzewie w czasie toków, na kaczki i gęsi na zlotach i przelotach,

5)

poluje z chartami i ich mieszańcami,

6)

poluje w czasie ochronnym,

7)

poluje nie posiadając uprawnień do wykonywania polowania,

8)

wchodzi w posiadanie zwierzyny przy pomocy broni wojskowej, sztucznego światła, granatów,

trutek, karmy o właściwościach odurzających, lepów, wnyków, samostrzałów, dołów, ostrokołów,

żelaz, sieci, sideł, pułapek lub rozkopywania nor i innych podobnych środków,

9)

kto nie będąc uprawniony do wykonywania polowania wchodzi w posiadanie zwierzyny przy

pomocy psów, podlega karze więzienia do lat 3 i grzywny albo karze aresztu do lat

3 i grzywny.

W razie skazania za czyny wymienione w art. 55 sąd orzeka przepadek broni, narzędzi

i psów, przy użyciu których zostało dokonane przestępstwo.

Zwierzyna ubita lub złowiona bezprawnie w wydzierżawionym obwodzie łowieckim należy

do wydzierżawiającego, a w obwodach nie wydzierżawionych do zarządcy obwodu. Ponadto

osoba, która uzyskała bezprawnie zwierzynę, obowiązana jest wyrównać wydzierżawiającemu

lub zarządcy obwodu łowieckiego różnicę wartości zwierzyny żywej i ubitej według cennika

ustalonego przez Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego.

Orzekanie w sprawach o czyny wymienione w art. 51 i 52 odbywa się w trybie przepisów

o orzecznictwie karno-administracyjnym.

Zwierzyńce utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów są zwierzyńcami w rozumieniu

ustawy.

1.

Obwody łowieckie utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów są obwodami łowieckimi

w rozumieniu ustawy.

2.

W przypadku gdy wymaga tego dobro hodowli i ochrony zwierzyny, interes gospodarki

narodowej albo prawidłowy rozwój kół łowieckich, dotychczasowe obwody łowieckie mogą

być podzielone tak, aby powierzchnia nowo utworzonych obwodów nie była mniejsza niż

3.000 ha. Podziału obwodów łowieckich dokonuje się w trybie określonym w art. 14.

3.

Dzierżawcy dotychczasowego obwodu łowieckiego przysługuje prawo wyboru dzierżawy jednego

z nowo utworzonych obwodów.

4.

W razie podziału obwodu łowieckiego lub zmiany jego granic następuje rozliczenie z

dzierżawcą dotychczasowego obwodu z tytułu nadpłaconego czynszu dzierżawnego oraz

z tytułu nakładów poniesionych w ostatnich dwóch latach przed podzieleniem obwodu.

Rozliczenia dokonuje właściwy dla spraw rolnych i leśnych organ prezydium powiatowej

rady narodowej. Kwotę ustaloną w rozliczeniu wypłaca ustępującemu kołu dzierżawca

lub zarządca nowo utworzonego obwodu.

1.

Dotychczasowe zrzeszenie pod nazwą Polski Związek Łowiecki staje się Polskim Związkiem

Łowieckim w rozumieniu ustawy.

2.

Koła łowieckie utworzone na podstawie dotychczasowych przepisów, a istniejące w dniu

wejścia w życie ustawy, stają się kołami łowieckimi w rozumieniu ustawy.

1.

Z dniem wejścia w życie ustawy w prawa i obowiązki wydzierżawiającego obwody łowieckie

wchodzą odpowiednie przedsiębiorstwa lasów państwowych i zarządy państwowych gospodarstw

rolnych oraz organy administracji rolnej i leśnej prezydiów powiatowych rad narodowych.

2.

Zapłacony czynsz dzierżawny podlega zaliczeniu za okres, za który zgodnie z umową

został uiszczony.

3.

Dotychczasowe umowy dzierżawy obwodu łowieckiego pozostają w mocy ze zmianami wynikającymi

z przepisów niniejszej ustawy. Dotychczasowemu dzierżawcy wolno jednak odstąpić od

umowy dzierżawy w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. Dotychczasowemu

dzierżawcy nie przysługuje jednak w tym przypadku roszczenie o zwrot nakładów poniesionych

w związku z dotychczasową gospodarką w obwodzie.

Przepisy ustawy dotyczące wojewódzkich rad narodowych stosuje się odpowiednio do rad

narodowych miast wyłączonych z województw, przepisy dotyczące powiatowych rad narodowych

- do rad narodowych miast stanowiących powiaty, a przepisy dotyczące gromadzkich rad

narodowych - do rad narodowych osiedli.

1.

Traci moc dekret z dnia 29 października 1952 r. o prawie łowieckim

(Dz. U. z 1952 r. Nr 44, poz. 300 i z 1955 r. Nr 18, poz. 108).

2.

W art. 270 § 1 kodeksu karnego skreśla się wyrazy „polowania lub”.

Do czasu wydania rozporządzeń i zarządzeń przewidzianych w niniejszej ustawie pozostają

w mocy dotychczasowe przepisy wykonawcze.

Ustawa wchodzi w życie po upływie dwóch miesięcy od dnia ogłoszenia.