Ustawa z dnia 17 czerwca 1959 r. o paszportach.

1.

Dokumentem, na którego podstawie obywatel polski może udać się za granicę, jak również

wrócić do kraju, jest paszport.

2.

W przypadkach, które określą Ministrowie Spraw Wewnętrznych i Spraw Zagranicznych

za zgodą Prezesa Rady Ministrów, dokumentem uprawniającym do udania się za granicę

i powrotu do kraju może być wkładka paszportowa do dowodu osobistego.

3.

Za granicą wydaje się obywatelowi polskiemu paszport konsularny.

4.

Cudzoziemiec przebywający na obszarze Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i nie posiadający

paszportu obcego państwa udaje się za granicę na podstawie dokumentu podróży.

5.

Przepisy ust. 1-4 nie naruszają przepisów szczególnych w zakresie dokumentów uprawniających

do przekroczenia granicy.

1.

Do wydawania paszportów w kraju oraz wkładek paszportowych do dowodów osobistych i

dokumentów podróży, jak również do czynienia w nich zmian i wznawiania ich ważności

właściwy jest Minister Spraw Wewnętrznych oraz podległe mu organy określone przez

niego w drodze rozporządzenia.

2.

Do wydawania paszportów konsularnych oraz czynienia w nich zmian i wznawiania ich

ważności właściwe są polskie przedstawicielstwa dyplomatyczne i urzędy konsularne.

1.

Organy upoważnione przez Ministra Spraw Wewnętrznych mogą dokonywać zmian w paszportach

konsularnych i wznawiać ich ważność w czasie pobytu posiadacza paszportu konsularnego

w kraju.

2.

Uprawnienia określone w ust. 1 służą odpowiednio polskim przedstawicielstwom dyplomatycznym

i urzędom konsularnym w stosunku do paszportów wydanych w kraju oraz wkładek paszportowych

i dokumentów podróży w czasie pobytu posiadacza wymienionego dokumentu za granicą.

1.

Każdy obywatel ma prawo otrzymać paszport, jeżeli przedłożył wymagane dokumenty oraz

uiścił należną opłatę.

2.

Właściwy organ może odstąpić od zasady określonej w ust. 1 i odmówić wydania paszportu

w przypadku, gdy

1)

przeciwko osobie ubiegającej się o paszport toczy się postępowanie karne,

2)

osoba ubiegająca się o paszport naruszyła przepisy obowiązujące w sprawach paszportowych,

3)

osoba ubiegająca się o paszport w czasie swego pobytu za granicą działała na szkodę

interesów Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej albo zachowaniem swym naraziła na szkodę

dobre imię Polski,

4)

przeciwko wydaniu paszportu przemawiają inne ważne względy państwowe,

5)

przeciwko wydaniu paszportu przemawia wzgląd na osobę pozostającą pod opieką obywatela

ubiegającego się o paszport albo inne ważne względy społeczne.

3.

Przepisy ust. 2 stosuje się odpowiednio w przypadkach dokonywania zmian w paszportach

oraz wznawiania ważności paszportów.

4.

Ocena, czy zachodzą przeszkody, o których mowa w ust. 2, należy do organów właściwych

do wydawania paszportów.

5.

Od odmownej decyzji wydanej przez organ terenowy służy odwołanie do Ministra Spraw

Wewnętrznych.

1.

Właściwy organ może uzależnić wydanie paszportu od dopełnienia przez ubiegającego

się o paszport ciążących na nim obowiązków wobec Państwa lub jednostki gospodarki

uspołecznionej.

2.

W razie gdy o paszport ubiega się małoletni, wydanie paszportu można uzależnić od

wyrażenia zgodnej woli obojga rodziców lub opiekunów na udanie się małoletniego za

granicę.

1.

Paszport wydaje się na jedną osobę.

2.

Paszport może także obejmować dzieci do lat trzynastu, znajdujące się pod opieką posiadacza

paszportu.

W razie wspólnego wyjazdu grupy osób można wydać jeden paszport zbiorowy. Paszport

zbiorowy może obejmować od trzech do pięćdziesięciu osób.

1.

Paszport upoważnia do jednorazowego wyjazdu do krajów wymienionych w paszporcie oraz

do powrotu.

2.

W uzasadnionych przypadkach właściwy organ może upoważnić posiadacza paszportu do

wielokrotnych przejazdów.

3.

Przepis ust. 2 nie dotyczy paszportów zbiorowych.

1.

Paszport wydaje się na okres do jednego roku.

2.

Ważność paszportu można wznawiać na okresy do jednego roku, jednak łączny okres ważności

paszportu nie może przekraczać pięciu lat od daty jego wystawienia.

3.

Paszport zbiorowy wydaje się na okres do trzech miesięcy i nie można wznawiać jego

ważności.

1.

Organ właściwy do wydawania paszportów może w wyjątkowych przypadkach unieważnić paszport

lub dokonać w nim zmian oraz zarządzić w tym celu jego zwrot przed upływem terminu

jego ważności, jeżeli zachodzą okoliczności określone w art. 4 ust. 2 pkt 1-5.

2.

W przypadkach, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepis art. 4 ust. 4.

3.

W razie unieważnienia paszportu przed opuszczeniem kraju należy zwrócić jego posiadaczowi

opłaty paszportowe. Ponadto należy zainteresowanemu zwrócić poniesione do tego czasu

koszty biletu na przejazd za granicę oraz koszty jego powrotu do miejsca zamieszkania

w kraju, chyba że okoliczności będące przyczyną unieważnienia paszportu zaistniały

lub zostały ujawnione po wydaniu paszportu.

1.

Paszport konsularny wydaje się obywatelowi polskiemu zamieszkałemu za granicą.

2.

Paszport konsularny wydaje się również obywatelowi polskiemu, przebywającemu czasowo

za granicą, w celu umożliwienia mu powrotu do kraju, jeżeli utracił paszport wydany

w kraju lub nie posiada go z innych przyczyn.

1.

Paszport konsularny uprawnia do przybycia do kraju na pobyt stały.

2.

Przybycie do kraju na pobyt czasowy z prawem powrotu do państwa zamieszkania może

nastąpić na podstawie paszportu konsularnego zaopatrzonego w klauzulę wydaną przez

właściwe przedstawicielstwo dyplomatyczne lub urząd konsularny.

1.

Paszport konsularny wystawia się na jedną osobę. Jednakże paszport ten może obejmować

także dzieci do lat trzynastu, znajdujące się pod opieką posiadacza paszportu.

2.

Paszport konsularny wydaje się na czas do lat pięciu. Ważność paszportu konsularnego

można wznawiać, jednakże łączny okres jego ważności nie może przekraczać lat pięciu

od daty wystawienia.

3.

Paszport konsularny jest ważny na wszystkie kraje obce, jeżeli organ wydający paszport

nie wprowadził ograniczeń w tym przedmiocie.

Wkładka paszportowa do dowodu osobistego jest ważna tylko łącznie z dowodem osobistym.

Wkładka paszportowa do dowodu osobistego może oprócz posiadacza dowodu osobistego

obejmować również osoby wpisane do jego dowodu osobistego.

Wkładkę paszportową wydaje się na okres do trzech miesięcy i można wznawiać jej ważność

jedynie za granicą w celu umożliwienia powrotu do kraju.

Do spraw wyjazdów na podstawie wkładek paszportowych do dowodów osobistych stosuje

się odpowiednio przepisy art. 4, 5, 8 ust. 1 i art. 10.

Dokument podróży dla cudzoziemców uprawnia do wyjazdu do krajów wymienionych w dokumencie

podróży albo do jednorazowego wyjazdu i powrotu.

W sprawach dokumentów podróży stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału drugiego.

Jednakże przepisy art. 4 ust. 2 pkt 2-4 nie dotyczą dokumentów podróży, jeżeli wydane

one zostały jedynie w celu wyjazdu z Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

1.

Posiadacz paszportu, wkładki paszportowej do dowodu osobistego lub dokumentu podróży

obowiązany jest w ciągu tygodnia po przybyciu z zagranicy złożyć wymieniony dokument

upoważnionemu do wydawania paszportów w kraju organowi, który go wydał lub który jest

właściwy ze względu na miejsce zamieszkania posiadacza wymienionego dokumentu.

2.

W razie wydania paszportu zbiorowego przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do kierownika

grupy.

3.

Obowiązek złożenia paszportu nie dotyczy posiadacza paszportu konsularnego przebywającego

w kraju czasowo.

1.

W razie utraty lub znalezienia paszportu, wkładki paszportowej do dowodu osobistego

lub dokumentu podróży należy niezwłocznie zawiadomić o tym organ, który wydał wymieniony

dokument, lub najbliższą jednostkę Milicji Obywatelskiej.

2.

Jeżeli obywatel polski utracił lub znalazł za granicą dokument wymieniony w ust. 1,

powinien niezwłocznie zawiadomić o tym najbliższe polskie przedstawicielstwo dyplomatyczne

lub urząd konsularny.

1.

Kto narusza przepisy art. 20 lub 21, podlega karze grzywny do 1.000 złotych.

2.

Orzekanie następuje w trybie przepisów o orzecznictwie karno-administracyjnym.

1.

Przepisy art. 2-10 oraz art. 20 nie dotyczą spraw paszportów dyplomatycznych i innych

paszportów urzędowych.

2.

Rada Ministrów określi rodzaje paszportów urzędowych oraz zasady dotyczące ich wydawania,

jak również organy właściwe do załatwiania spraw tych paszportów.

1.

Paszporty, wkładki paszportowe do dowodów osobistych i dokumenty podróży oraz wznawianie

ich ważności i dokonywanie w nich zmian, jak również podania składane w tych sprawach,

podlegają opłacie paszportowej.

2.

Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia wysokość opłaty paszportowej oraz przypadki

i zakres stosowania ulg i zwolnień od tej opłaty.

3.

Przepisy dotyczące opłaty za paszporty konsularne, za wznawianie ich ważności i dokonywanie

w nich zmian oraz składane w tych sprawach podania, jak również szczegółowe przepisy

o trybie postępowania w sprawach opłaty paszportowej, wydadzą Ministrowie Spraw Zagranicznych

i Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Finansów.

4.

Dokumenty, o których mowa w ust. 1 i 3, nie podlegają opłacie skarbowej.

1.

Organy właściwe do wydawania paszportów, wkładek paszportowych do dowodów osobistych

i dokumentów podróży mogą do postępowania w sprawach o wydanie tych dokumentów nie

dopuścić pełnomocnika, nie będącego członkiem najbliższej rodziny lub opiekunem ubiegającego

się o ten dokument.

2.

W celu ustalenia tożsamości osoby ubiegającej się o paszport, wkładkę paszportową

do dowodu osobistego lub dokument podróży organy właściwe do wydawania tych dokumentów

mogą żądać jej osobistego stawiennictwa.

Ministrowie Spraw Wewnętrznych i Spraw Zagranicznych określą w drodze rozporządzenia

wzory paszportów, wkładek paszportowych do dowodów osobistych i dokumentów podróży

oraz ustalą, jakie dokumenty należy przedłożyć w celu ich otrzymania, jak również

wydadzą w drodze rozporządzenia przepisy o zasadach i trybie postępowania w sprawach

paszportów, wkładek paszportowych i dokumentów podróży.

Traci moc dekret z dnia 14 sierpnia 1954 r. o paszportach zagranicznych

(Dz. U. Nr 39, poz. 170).

1.

Do czasu wydania przepisów wykonawczych do ustawy zachowują moc dotychczasowe przepisy

wykonawcze, jeżeli nie są sprzeczne z ustawą.

2.

Ministrowie Spraw Wewnętrznych i Spraw Zagranicznych określą w drodze rozporządzenia

termin i tryb unieważniania paszportów zagranicznych, wydanych na podstawie dekretu z dnia 14 sierpnia 1954 r. o paszportach zagranicznych.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.