Ustawa z dnia 25 lutego 1958 r. o zmianie ustawy z dnia 19 kwietnia 1950 r. o wyścigach konnych.

W ustawie z dnia 19 kwietnia 1950 r. o wyścigach konnych

(Dz. U. Nr 20, poz. 173) art. 10 otrzymuje brzmienie

„

Art. 10.

1.

Kto ofiarowuje zakład, bierze udział albo pośredniczy w zakładzie, pozostającym w

związku z wyścigami konnymi, a urządzonym wbrew przepisowi art. 6, podlega karze więzienia

do 2 lat i grzywny do 200.000 zł albo jednej z tych kar.

2.

Nie podlega karze, kto brał udział lub pośredniczył w zakładzie urządzonym wbrew przepisowi

art. 6, jeżeli powiadomił o tym organ władzy, powołany do ścigania przestępstw, zanim

organ ten dowiedział się o tym lub najpóźniej przy pierwszym przesłuchaniu w toku

postępowania karnego ujawnił prawdę.

3.

Stawki w zakładach urządzanych wbrew przepisowi art. 6 ulegają przepadkowi.

4.

Kto wydaje lub ogłasza programy wyścigów konnych, nie posiadając do tego uprawnienia

(art. 5), podlega karze aresztu do 3 miesięcy i grzywny do 10.000 zł albo jednej z

tych kar.

”

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Kto ofiarowuje zakład, bierze udział albo pośredniczy w zakładzie, pozostającym w

związku z wyścigami konnymi, a urządzonym wbrew przepisowi art. 6, podlega karze więzienia

do 2 lat i grzywny do 200.000 zł albo jednej z tych kar.

2.

Nie podlega karze, kto brał udział lub pośredniczył w zakładzie urządzonym wbrew przepisowi

art. 6, jeżeli powiadomił o tym organ władzy, powołany do ścigania przestępstw, zanim

organ ten dowiedział się o tym lub najpóźniej przy pierwszym przesłuchaniu w toku

postępowania karnego ujawnił prawdę.

3.

Stawki w zakładach urządzanych wbrew przepisowi art. 6 ulegają przepadkowi.

4.

Kto wydaje lub ogłasza programy wyścigów konnych, nie posiadając do tego uprawnienia

(art. 5), podlega karze aresztu do 3 miesięcy i grzywny do 10.000 zł albo jednej z

tych kar.