Ustawa z dnia 2 grudnia 1958 r. o zmianie ustawy z dnia 15 grudnia 1951 r. o orzecznictwie karno-administracyjnym.

W ustawie z dnia 15 grudnia 1951 r. o orzecznictwie karno-administracyjnym

(Dz. U. z 1951 r. Nr 66, poz. 454 i z 1958 r. Nr 34, poz. 152) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 3 pkt 1 po wyrazie „kolegiami” dodaje się wyrazy „karno-administracyjnymi”;

2)

art. 4 otrzymuje brzmienie

„

Art. 4.

1.

Do orzekania powołane są kolegia karno-administracyjne przy prezydiach powiatowych

(miast stanowiących powiaty miejskie), dzielnicowych i wojewódzkich (miast podzielonych

na dzielnice) rad narodowych, nazywane dalej „kolegiami”.

2.

Rada narodowa miasta nie stanowiącego powiatu miejskiego oraz rada narodowa osiedla

może podjąć uchwałę o powołaniu kolegium przy prezydium tej rady jako kolegium pierwszej

instancji. Uchwała o powołaniu kolegium podlega zatwierdzeniu przez powiatową radę

narodową. Powiatowa rada narodowa może zobowiązać radę narodową miasta nie stanowiącego

powiatu miejskiego lub osiedla, po wysłuchaniu jej opinii, do powołania kolegium.

3.

Kolegia przy prezydiach rad narodowych powiatowych, miast stanowiących powiaty miejskie

i dzielnicowych oraz powołane w myśl ust. 2 nazywane będą dalej „powiatowymi”, kolegia

zaś przy prezydiach wojewódzkich rad narodowych (miast podzielonych na dzielnice)

- „wojewódzkimi.”

4.

W pierwszej instancji orzekają kolegia powiatowe, w drugiej zaś instancji kolegia

wojewódzkie, z wyjątkiem przewidzianym w art. 51 pkt 5.

5.

Kolegia mogą odbywać rozprawy poza swą stałą siedzibą.

”

;

3)

art. 5 otrzymuje brzmienie

„

Art. 5.

1.

Kolegium tworzą: przewodniczący, jego zastępca i członkowie kolegium.

2.

Przewodniczącego kolegium i jego zastępcę wybiera spośród członków prezydium, pracowników

podległych mu organów lub innych osób i odwołuje rada narodowa. Przewodniczącego kolegium

wojewódzkiego i powiatowego oraz jego zastępcę wybiera się spośród osób posiadających

ukończone studia prawnicze. Minister Spraw Wewnętrznych określi w drodze rozporządzenia

tryb i zasady zwalniania od obowiązku ukończenia studiów prawniczych. W stosunku do

przewodniczącego kolegium wojewódzkiego i jego zastępcy Minister Spraw Wewnętrznych

może stosować w uzasadnionych przypadkach tylko zwolnienia indywidualne.

3.

Członków kolegium w ilości ustalonej przez prezydium rady narodowej wybiera i odwołuje

rada narodowa.

4.

Minister Spraw Wewnętrznych określi w drodze rozporządzenia tryb wybierania i odwoływania

osób wchodzących w skład kolegiów oraz przewodniczących składów orzekających.

5.

Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Finansów określi w drodze rozporządzenia

zasady wynagradzania przewodniczącego i członków składu orzekającego oraz protokolanta

za udział w posiedzeniach.

”

;

4)

w art. 6 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Przewodniczący kolegium może powierzyć przewodniczenie na rozprawie jednemu z członków

kolegium wybranych na przewodniczących składów orzekających.

”

;

5)

w art. 7

a)

w ust. 1 skreśla się wyraz „tej”, zaś wyrazy „popełniono czyn, podlegający ukaraniu” zastępuje się wyrazami „wykroczenie popełniono”;

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Jeżeli do chwili złożenia do kolegium wniosku o ukaranie nie da się ustalić miejsca

popełnienia wykroczenia, właściwe jest kolegium rady narodowej, na której terenie

wykroczenie to ujawniono.

”

;

c)

dodaje się nowy ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Prezydium rady narodowej miasta podzielonego na dzielnice może w drodze uchwały wprowadzić

w stosunku do określonych wykroczeń popełnionych przez mieszkańców miasta na jego

terenie właściwość kolegiów przy prezydiach dzielnicowych rad narodowych według miejsca

zamieszkania obwinionego.

”

;

6)

art. 8 otrzymuje brzmienie

„

Art. 8.

1.

W postępowaniu przed kolegium i w postępowaniu nakazowym, unormowanym niniejszą ustawą,

wymierza się za czyn podlegający ukaraniu karę przewidzianą za ten czyn w przepisach

prawa, z tym że

1)

nie wymierza się kary pracy poprawczej,

2)

karę grzywny wymierza się w wysokości od 50 zł do 4.500 zł, a gdy przepis prawa przewiduje

grzywnę poniżej 50 zł, wymierza się karę przewidzianą w tym przepisie,

3)

a)

zasadniczą karę aresztu można wymierzyć tylko za wykroczenia określone w art. 18, 19, 20, 23, 28, 29, 30, 31 i 54 prawa o wykroczeniach, w art. 14 ustawy z

dnia 27 kwietnia 1956 r. o zwalczaniu alkoholizmu

(Dz. U. Nr 12, poz. 62), w art. 21 ustawy z dnia 7 października 1921 r. o przepisach porządkowych na drogach

publicznych

(Dz. U. Nr 89, poz. 656 z późniejszymi zmianami) w przypadkach naruszenia przepisów wydanych na podstawie art. 5 tej ustawy, a dotyczących

zakazu prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwym oraz w art. 83 ust. 1, art. 87 i 88 ustawy z dnia 4 lutego 1950 r. o powszechnym obowiązku

wojskowym

(Dz. U. Nr 6, poz. 46 wraz z późniejszymi zmianami),

b)

zasadniczą karę aresztu można wymierzyć w granicach od 1 dnia do 3 miesięcy, przy

czym niedopuszczalne jest wymierzenie kary aresztu łącznie z karą grzywny, chyba że

wykroczenie popełniono z chęci zysku,

c)

gdy przepis prawa przewiduje tylko karę aresztu, a kolegium nie stosuje art. 9 prawa

o wykroczeniach, sprawę przekazuje się do sądu przy odpowiednim zastosowaniu przepisów

art. 47-49 niniejszej ustawy,

4)

a)

orzekając karę grzywny można równocześnie na wypadek nieuiszczenia jej w terminie,

przewidzianym do wpłacenia grzywny, orzec zamianę jej na karę aresztu, przyjmując

za równoważnik jednego dnia aresztu grzywnę w wysokości od 20 do 40 zł,

b)

areszt zastępczy nie może trwać dłużej niż najwyższy wymiar kary aresztu przewidzianego

za dane wykroczenie, a gdy kara aresztu nie jest przewidziana, dłużej niż 3 miesiące,

c)

w razie częściowego uiszczenia grzywny areszt zastępczy zmniejsza się stosunkowo,

5)

aresztu zasadniczego i zastępczego nie można wymierzyć w stosunku do nieletnich oraz

w tych przypadkach, gdy warunki osobiste ukaranego uniemożliwiają mu odbycie tej kary,

6)

za wykroczenia nie wymienione w pkt 3 lit. a) i c), gdy szkodliwość społeczna czynu

jest mała, można wymierzyć karę nagany.

2.

Karę przepadku przedmiotów można orzec, jeżeli przewidują to obowiązujące przepisy

prawa.

3.

W orzeczeniu o ukaraniu można nakazać podanie orzeczenia do publicznej wiadomości.

”

;

7)

art. 9, 10, 11, 13 i 14 skreśla się;

8)

w art. 15 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się nowe ust. 2 i 3

w brzmieniu

„

2.

Jeżeli ten sam czyn zawiera znamiona wykroczenia poddanego orzecznictwu kolegium,

a zarazem znamiona czynu poddanego orzecznictwu sądu lub innego organu, kolegium orzeka

w granicach swej właściwości niezależnie od postępowania sądu lub innego organu.

3.

W przypadku wymierzenia za ten sam czyn zasadniczej kary aresztu przez kolegium lub

przez sąd (art. 36 ust. 2) i kary pozbawienia wolności prawomocnym orzeczeniem sądu,

nie wykonuje się zasadniczej kary aresztu orzeczonej w postępowaniu karno-administracyjnym

nie wykonanej w całości lub w części, inne zaś kary bądź skutki ukarania pozostają

obok siebie w mocy. O niewykonaniu zasadniczej kary aresztu orzeczonej przez kolegium

postanawia jego przewodniczący, orzeczonej zaś w wyniku skierowania sprawy na drogę

postępowania sądowego - sąd.

”

;

9)

w art. 16

a)

w ust. 1 dodaje się drugie zdanie w brzmieniu

„

W przypadku, w którym orzeczenie lub nakaz karny zostały uchylone w trybie nadzoru,

przedawnienie biegnie od daty uchylenia orzeczenia lub nakazu.

”

,

b)

ust. 2. otrzymuje brzmienie

„

2.

Nie można wykonać kary aresztu, grzywny, nagany oraz przepadku przedmiotów, jak też

podać orzeczenia do publicznej wiadomości, jeżeli nie rozpoczęto wykonania tych kar

przed upływem roku od uprawomocnienia się orzeczenia lub nakazu karnego. Przedawnienie

nie biegnie w okresie odroczenia.

”

;

10)

art. 17 otrzymuje brzmienie

„

Art. 17.

Podstawę do wszczęcia postępowania stanowi wniosek o ukaranie złożony przez organ

państwowy, urząd, organ Milicji Obywatelskiej, instytucję państwową i społeczną, jednostkę

gospodarki uspołecznionej, pokrzywdzonego lub inną osobę.

”

;

11)

w art. 18 ust. 1 wyrazy „organ władzy” zastępuje się wyrazami „właściwy organ państwowy”, wyrazy zaś „może dokonać” wyrazem „dokonuje”;

12)

w art. 19

a)

dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1, a wyrazy „w zawiadomieniu” zastępuje się wyrazami „we wniosku o ukaranie”,

b)

dodaje się nowe ust. 2, 3 i 4 w brzmieniu

„

2.

Przewodniczący kolegium może przed wyznaczeniem rozprawy zwrócić wniosek o ukaranie

składającemu go lub przekazać organowi Milicji Obywatelskiej albo innemu właściwemu

organowi, przewidzianemu w art. 17 w celu podania dodatkowych określonych danych albo

wyjaśnienia wskazanych okoliczności.

3.

Nie wszczyna się postępowania, wszczęte zaś umarza w razie

1)

śmierci obwinionego,

2)

przedawnienia,

3)

niekaralności czynu lub gdy czyn podlega wyłącznie orzecznictwu innych organów,

4)

gdy obwiniony na mocy przepisów szczególnych lub zwyczajów międzynarodowych nie podlega

orzecznictwu karno-administracyjnemu; w szczególności zaś nie podlegają temu orzecznictwu

a)

uwierzytelnieni w Polsce przedstawiciele dyplomatyczni państw obcych,

b)

osoby należące do personelu dyplomatycznego przedstawicielstw państw obcych,

c)

członkowie rodzin osób wymienionych pod lit. a) i b) z nimi zamieszkali,

d)

inne osoby korzystające z prawa zakrajowości na mocy ustaw, umów lub powszechnie ustalonych

zwyczajów międzynarodowych,

- przy czym postanowienia dotyczące osób wymienionych wyżej pod lit. a) - d) nie mają

zastosowania do obywateli polskich,

5)

innej okoliczności wyłączającej orzekanie przez kolegium.

4.

W przypadkach określonych w ust. 3 postępowanie umarza przed rozprawą przewodniczący

kolegium, na rozprawie zaś skład orzekający.

”

;

13)

po art. 19 dodaje się nowy art. 19a w brzmieniu

„

Art. 19a.

1.

Decyzje przewodniczącego kolegium o odmowie wszczęcia lub umorzeniu postępowania (art.

19 ust. 3) wydaje się w formie postanowień.

2.

Postanowieniami są także inne decyzje nie będące orzeczeniami, nakazami karnymi lub

zarządzeniami.

3.

Od postanowień nie służy odwołanie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w ust.

1, i postanowień o nałożeniu kary porządkowej za nieusprawiedliwione niestawiennictwo

świadka lub biegłego (art. 24 ust. 3).

”

;

14)

w art. 20 ust. 1 wyrazy „w jego nieobecności” zastępuje się wyrazem „zaocznie”;

15)

w art. 21 ust. 1 po wyrazach „Milicji Obywatelskiej” stawia się przecinek i dodaje wyrazy „Państwowej Inspekcji Handlowej oraz służby ochronnej lasów państwowych i parków narodowych”;

16)

w art. 22 skreśla się wyrazy „i o społecznej szkodliwości jego czynu”;

17)

art. 23 otrzymuje brzmienie

„

Art. 23.

1.

Obwiniony ma prawo korzystać z pomocy obrońcy.

2.

Obrońcą może być każda osoba zdolna do czynności prawnych, nie pozbawiona praw publicznych,

co do której nie zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że trudni się obroną zawodowo

nie posiadając uprawnień.

3.

Osoba upoważniona do występowania przed sądem na podstawie przepisów o ustroju adwokatury

może być obrońcą w sprawach o wykroczenia określone w art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. a)

i c), w pozostałych zaś sprawach, rozpoznawanych przez kolegia powiatowe - poczynając

od wniesienia środka odwoławczego.

4.

Obwiniony może udzielić pełnomocnictwa na piśmie lub ustnie wobec kolegium na rozprawie.

Gdy obwiniony jest nieletni, pełnomocnictwa może udzielić także jego ojciec, matka

lub opiekun.

”

;

18)

w art. 24

a)

dodaje się ust. 3 w brzmieniu

„

3.

W razie nieusprawiedliwionego niestawiennictwa świadka lub biegłego, a także w razie

bezzasadnej odmowy przez nich złożenia zeznań lub wyjaśnień przewodniczący składu

orzekającego nakłada grzywnę do 150 zł z zamianą w razie nieściągalności na areszt

do 5 dni. Ponadto przewodniczący składu orzekającego może wydać organowi Milicji Obywatelskiej

zarządzenie o przymusowym doprowadzeniu świadka lub biegłego, który nie stawił się

bez usprawiedliwionej przyczyny. W przypadku usprawiedliwienia niestawiennictwa w

przeciągu 14 dni przewodniczący kolegium zwalnia świadka lub biegłego od obowiązku

uiszczenia nałożonej grzywny.

”

,

b)

dotychczasowy ust. 3 otrzymuje numerację „4” i uzupełnia się następującymi zdaniami: „Może on w szczególności upomnieć osobę, która narusza powagę, spokój lub porządek

czynności kolegium, a po bezskutecznym upomnieniu może wydać organowi Milicji Obywatelskiej

zarządzenie wydalenia z miejsca rozprawy. W razie cięższego naruszenia powagi, spokoju

lub porządku w czasie rozprawy przewodniczący składu orzekającego może nadto nałożyć

na winnego grzywnę do 150 zł z zamianą w razie nieściągalności na areszt do 5 dni.”;

19)

w art. 26 wyrazy „w jego nieobecności” zastępuje się wyrazem „zaocznie”;

20)

art. 27 otrzymuje brzmienie

„

Art. 27.

1.

Na podstawie wyników rozprawy kolegium wydaje orzeczenie o ukaraniu, uniewinnieniu

lub umorzeniu postępowania.

2.

Orzeczenie powinno zawierać

1)

oznaczenie sprawy,

2)

datę i miejsce wydania orzeczenia,

3)

oznaczenie kolegium,

4)

nazwiska i imiona przewodniczącego i członków składu orzekającego,

5)

nazwisko i imię oraz inne dane osobowe, ustalające tożsamość obwinionego,

6)

dokładne określenie czynu zarzuconego obwinionemu z podaniem czasu i miejsca jego

popełnienia,

7)

wskazanie naruszonego przepisu prawnego,

8)

rozstrzygnięcie o ukaraniu, uniewinnieniu lub umorzeniu postępowania z powołaniem

podstawy prawnej,

9)

wymiar aresztu zastępczego, jeżeli został ustalony przez kolegium,

10)

rozstrzygnięcie o kosztach postępowania,

11)

pouczenie o trybie i terminie odwołania,

12)

uzasadnienie.

3.

Orzeczenie może oprócz rozstrzygnięcia o ukaraniu, uniewinnieniu lub umorzeniu postępowania

zawierać również rozstrzygnięcie innych spraw, przewidzianych w przepisach prawnych,

w szczególności co do odszkodowania, nawiązki i podania orzeczenia do publicznej wiadomości

w sposób w nim wskazany.

4.

Orzeczenie podpisują przewodniczący i członkowie składu orzekającego.

5.

Minister Spraw Wewnętrznych wyda w drodze rozporządzenia przepisy o kosztach postępowania.

”

;

21)

w art. 28 dodaje się nowe ust. 3 i 4 w brzmieniu

„

3.

Jeżeli obwinionemu ogłoszono orzeczenie na rozprawie, może on żądać doręczenia mu

odpisu, jednak termin do wniesienia odwołania liczy się od daty ogłoszenia orzeczenia.

4.

Przepisy ust. 1-3 mają odpowiednie zastosowanie do postanowień, wydanych na podstawie

art. 19 ust. 3.

”

;

22)

w art. 29

a)

wyrazy „upomnienie, 150 zł grzywny lub trzy dni kary pracy poprawczej” zastępuje się wyrazami „nagana lub 300 zł grzywny”, wyrazy zaś „zawiadomień władz urzędów oraz państwowych instytucji i zakładów” zastępuje się wyrazami „wniosków o ukaranie złożonych przez organy państwowe, urzędy oraz państwowe instytucje

i zakłady”,

b)

uchyla się ust. 2 oraz przy ust. 1 skreśla się cyfrę „1”;

23)

w art. 31 ust. 1 wyraz „przepis” zastępuje się wyrazami „przepisy art. 19 ust. 3 i”;

24)

w art. 32

a)

w ust. 1 wyrazy „od 3 do 20 zł” zastępuje się wyrazami „od 5 do 100 zł”,

b)

w ust. 3 po wyrazach „Prezes Rady Ministrów” dodaje się wyrazy „na wniosek Ministra Spraw Wewnętrznych”;

25)

po art. 32 dodaje się nowy art. 32a w brzmieniu

„

Art. 32a.

Postępowania mandatowego nie stosuje się wobec osób wymienionych w art. 19 ust. 3

pkt 4.

”

;

26)

w art. 35 ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

W razie odmowy uiszczenia grzywny organ, upoważniony do jej nałożenia, sporządza wniosek

o ukaranie (art. 17) zaznaczając w nim o fakcie odmowy uiszczenia grzywny.

”

;

27)

art. 36 otrzymuje brzmienie

„

Art. 36.

1.

Od orzeczeń, nakazów karnych, a także od postanowień wydanych na podstawie art. 19

ust. 3 i art. 24 ust. 3 obwiniony, ukarany, jego obrońca, prokurator, organ Milicji

Obywatelskiej albo organ, który złożył wniosek o ukaranie, mają prawo w terminie tygodniowym

od dnia ogłoszenia lub doręczenia orzeczenia, nakazu karnego albo postanowienia odwołać

się do kolegium wojewódzkiego.

2.

Od orzeczeń o ukaraniu zasadniczą karą aresztu (art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. a) nie służy

odwołanie do kolegium wojewódzkiego, lecz ukarany, jego obrońca, prokurator, organ

Milicji Obywatelskiej albo organ, który złożył wniosek o ukaranie, mogą w terminie

określonym w ust. 1 zwrócić się do kolegium, które wydało orzeczenie, z żądaniem skierowania

sprawy na drogę postępowania sądowego; art. 500-509 kodeksu postępowania karnego stosuje

się odpowiednio.

3.

W przypadku gdy ukarany jest nieletni, odwołanie może złożyć także jego ojciec, matka

lub opiekun.

4.

Odwołanie należy złożyć na piśmie lub ustnie do protokołu kolegium, które wydało zaskarżone

orzeczenie, nakaz karny lub postanowienie.

”

;

28)

art. 37 otrzymuje brzmienie

„

Art. 37.

1.

Do postępowania przed kolegium wojewódzkim stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału

1, z tym że skład orzekający rozpoznając odwołanie od nakazu karnego lub orzeczenia,

którym nie wymierzono kary aresztu

1)

zatwierdza zaskarżone orzeczenie lub nakaz karny, albo uchyla je i wydaje nowe orzeczenie,

nie może jednak orzec zasadniczej kary aresztu, bądź

2)

uchyla orzeczenie lub nakaz karny i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, gdy

zachodzi potrzeba uzupełnienia materiału dowodowego w sprawie lub takiego naprawienia

uchybienia, które powinno być dokonane w pierwszej instancji, bądź

3)

uznaje orzeczenie lub nakaz karny za nieważne i przekazuje lub zwraca sprawę komu

należy, gdy orzeczenie lub nakaz karny wydano w sprawie o czyn nie podlegający orzecznictwu

kolegiów karno-administracyjnych (art. 1 i 2) albo w wadliwym składzie (art. 6) lub

gdy zachodzi inna przyczyna nieważności z mocy samego prawa.

2.

Skład orzekający może rozstrzygnąć sprawę na posiedzeniu niejawnym, jeżeli osoby wezwane

na rozprawę nie stawiły się.

3.

Odwołanie od postanowienia przewodniczącego kolegium wydanego w pierwszej instancji

na podstawie art. 19 ust. 3 rozpoznaje przewodniczący kolegium wojewódzkiego, który

postanowienie zatwierdza albo uchyla i przekazuje sprawę kolegium powiatowemu do rozpoznania.

”

;

29)

art. 38 otrzymuje brzmienie

„

Art. 38.

Kolegium wojewódzkie może zaostrzyć orzeczoną karę tylko w razie wniesienia odwołania

na niekorzyść ukaranego.

”

;

30)

art. 39 otrzymuje brzmienie

„

Art. 39.

Orzeczenia, nakazy karne, a także postanowienia wydane na podstawie art. 19 ust. 3,

od których nie wniesiono w terminie odwołania, jak również wydane na skutek odwołania,

są prawomocne.

”

;

31)

w art. 40

a)

w ust. 2 po wyrazie „wojewódzkiej” dodaje się wyrazy „(miasta podzielonego na dzielnice)”, zaś po wyrazie „narodowej” umieszcza się kropkę i skreśla wyrazy „(Rady Narodowej m. st. Warszawy i m. Łodzi)”,

b)

dodaje się nowy ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Schwytanego na gorącym uczynku lub bezpośrednio potem sprawcę wykroczenia wymienionego

w art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. a), a objętego postępowaniem przyspieszonym, organ Milicji

Obywatelskiej lub inny organ, któremu szczególne ustawy powierzają zadania w zakresie

ochrony porządku i bezpieczeństwa publicznego, zatrzymuje i doprowadza do kolegium

powiatowego, które bezzwłocznie przystępuje do rozpoznania sprawy. Organ doprowadzający

zgłasza wniosek o ukaranie (art. 17) ustnie do protokołu rozprawy przy jej rozpoczęciu.

Przepisy art. 19 ust. 2 i art. 20 nie mają zastosowania.

”

;

32)

w art. 41 pkt 1 otrzymuje brzmienie

„

1)

termin do wniesienia odwołania (art. 36 ust. 1) oraz do złożenia żądania skierowania

sprawy na drogę postępowania sądowego (art. 36 ust. 2) wynosi trzy dni.

”

;

33)

tytuł rozdziału 6 otrzymuje brzmienie: „Wykonanie orzeczeń, nakazów karnych i postanowień.”;

34)

w art. 42

a)

w ust. 1 po wyrazie „karne” dodaje się wyrazy „oraz postanowienia”,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Orzeczenia, nakazy karne i postanowienia wykonują organy administracji prezydiów rad

narodowych właściwe według miejsca zamieszkania ukaranego.

”

,

c)

w ust. 3 po wyrazie „karnych” stawia się przecinek i dodaje wyraz „postanowień”,

d)

dodaje się nowy ust. 4 w brzmieniu

„

4.

Karę aresztu wykonują organy administracji więziennej; przepisy kodeksu postępowania

karnego o wykonaniu kary pozbawienia wolności stosuje się odpowiednio.

”

;

35)

w art. 43

a)

w ust. 2 po wyrazach „niższego stopnia” dodaje się wyrazy „oraz udzielają wytycznych dla orzecznictwa i kontrolują ich wykonanie”,

b)

ust. 3 otrzymuje brzmienie

„

3.

Przewodniczący kolegium składa prezydium rady narodowej okresowe sprawozdania z działalności

kolegium.

”

;

36)

w art. 44 wyrazy „(m. st. Warszawy i m. Łodzi)” zastępuje się wyrazami „(miast podzielonych na dzielnice)”, wyrazy zaś „i miejskich rad narodowych w miastach powyżej 10.000 mieszkańców” zastępuje się wyrazami „(miast stanowiących powiaty miejskie) i dzielnicowych rad narodowych”;

37)

w art. 45

a)

ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie

„

1.

Prezydium wojewódzkiej (miasta podzielonego na dzielnice) rady narodowej może uchylić

w trybie nadzoru prawomocne orzeczenie kolegium lub nakaz karny albo postanowienie

wydane na podstawie art. 19 ust. 3, jeżeli są pozbawione podstawy prawnej lub oczywiście

niesłuszne.

2.

Prezydium rady narodowej może powołać do wykonywania w jego imieniu czynności, o których

mowa w ust. 1, 3-osobową komisję, której przewodniczy kierownik organu administracji

dla spraw wewnętrznych prezydium rady narodowej.

”

,

b)

dotychczasowy ust. 2 otrzymuje numerację „3”, z tym że po wyrazie „karny” dodaje się wyrazy „albo postanowienie”, zaś po ostatnim wyrazie „orzeczenie” stawia się przecinek i dopisuje wyrazy „nakaz karny lub postanowienie”,

c)

dotychczasowy ust. 3 otrzymuje numerację „4”, z tym że po wyrazach „prawomocnego orzeczenia” stawia się przecinek i dodaje wyrazy „nakazu karnego lub postanowienia”, po wyrazie „od” wstawia się wyraz „ich”, a wyraz „orzeczenia” skreśla się;

38)

w art. 47

a)

w ust. 1 wyrazy „przy prezydiach rad narodowych miast liczących ponad 10.000 mieszkańców, dzielnicowych

i powiatowych” zastępuje się wyrazem „powiatowe”,

b)

dodaje się nowy w ust. 3 w brzmieniu

„

3.

W postępowaniu sądowym kary pracy poprawczej nie wymierza się.

”

;

39)

w art. 49 ust. 2 po wyrazach końcowych „postępowania karnego” dodaje się wyrazy „z tym że przepisów niniejszej ustawy nie stosuje się”;

40)

tytuł działu VI otrzymuje brzmienie: „Kolegia gromadzkie”;

41)

art. 50 i 51 otrzymują brzmienie

„

Art. 50.

Gromadzka rada narodowa może podjąć uchwałę o powołaniu kolegium przy prezydium gromadzkiej

rady narodowej jako kolegium pierwszej instancji, zwane „kolegium gromadzkim”. Uchwała

o powołaniu kolegium gromadzkiego podlega zatwierdzeniu przez powiatową radę narodową.

Powiatowa rada narodowa może zobowiązać gromadzką radę narodową po wysłuchaniu jej

opinii do powołania kolegium.

Art. 51.

Do kolegiów gromadzkich stosuje się odpowiednio przepisy niniejszej ustawy, z tym

że

1)

kolegium może orzekać tylko w sprawach o wykroczenia określone

a)

w prawie o wykroczeniach, z wyjątkiem wykroczeń określonych w art. 17, 18, 20, 22,

26, 28-32, 35, 36, 40, 41, 50, 58, 59 i 61-63,

b)

w dekrecie z dnia 23 marca 1956 r. o obowiązku szkolnym

(Dz. U. Nr 9, poz. 52),

c)

w rozporządzeniu z dnia 22 sierpnia 1927 r. o zwalczaniu zaraźliwych chorób zwierzęcych

(Dz. U. Nr 77, poz. 673 z późniejszymi zmianami) i w przepisach wydanych na jego podstawie,

d)

w rozporządzeniu z dnia 16 marca 1928 r. o ewidencji i kontroli ruchu ludności

(Dz. U. Nr 32, poz. 309 z późniejszymi zmianami),

e)

w rozporządzeniu z dnia 16 marca 1928 r. o usuwaniu nieczystości i wód opadowych

(Dz. U. z 1939 r. Nr 90, poz. 581),

f)

w rozporządzeniu z dnia 22 marca 1928 r. o ochronie zwierząt

(Dz. U. z 1932 r. Nr 42, poz. 417 z późniejszymi zmianami),

g)

w rozporządzeniu z dnia 22 marca 1928 r. o godzinach handlu i godzinach otwarcia zakładów

handlowych i niektórych przemysłowych

(Dz. U. Nr 38, poz. 364 z późniejszymi zmianami),

h)

w art. 11 ust. 1 lit. e) ustawy z dnia 21 lutego 1935 r. o zapobieganiu chorobom zakaźnym

i o ich zwalczaniu

(Dz. U. Nr 27, poz. 198 z późniejszymi zmianami) w przypadkach naruszenia przepisów wydanych na podstawie tej ustawy, a dotyczących

utrzymania porządku i czystości w nieruchomościach,

i)

w ustawie z dnia 14 kwietnia 1937 r. o szkodnictwie leśnym i polnym

(Dz. U. Nr 30, poz. 224 i z 1956 r. Nr 6, poz. 30),

j)

w ustawie z dnia 22 maja 1958 r. o popieraniu melioracji wodnych dla potrzeb rolnictwa

(Dz. U. Nr 31, poz. 136),

k)

w dekrecie z dnia 12 września 1947 r. o pomocy sąsiedzkiej w rolnictwie

(Dz. U. Nr 59, poz. 320 z późniejszymi zmianami),

l)

w ustawie z dnia 7 kwietnia 1949 r. o ochronie przyrody

(Dz. U. Nr 25, poz. 180),

ł)

w ustawie z dnia 4 lutego 1950 r. o ochronie przeciwpożarowej i jej organizacji

(Dz. U. z 1951 r. Nr 58, poz. 404),

m)

w dekrecie z dnia 8 czerwca 1955 r. Prawo o aktach stanu cywilnego

(Dz. U. Nr 25, poz. 151, z 1956 r. Nr 41, poz. 189 i z 1958 r. Nr 72, poz. 358),

n)

w dekrecie z dnia 2 lutego 1955 r. o organizacji hodowli zwierząt zarodowych

(Dz. U. Nr 6, poz. 34),

o)

w przepisach wydanych na podstawie art. 3 i 6 ustawy z dnia 19 listopada 1956 r. o ochronie roślin uprawnych przed chorobami,

szkodnikami i chwastami

(Dz. U. Nr 55, poz. 253),

p)

w ustawie z dnia 29 maja 1957 r. o szkółkach drzew i krzewów owocowych

(Dz. U. Nr 31, poz. 138) i w przepisach wydanych na jej podstawie,

2)

nie wymierza się grzywny powyżej 500 zł, a jeżeli kolegium uzna, że należy wymierzyć

grzywnę wyższą, przekazuje sprawę do rozpoznania w pierwszej instancji kolegium powiatowemu,

3)

nie wymierza się zastępczej kary aresztu (art. 8 ust. 1 pkt 4), jak też nie zamienia

się na areszt pieniężnej kary porządkowej (art. 24 ust. 3 i 4),

4)

nie stosuje się przepisów o postępowaniu nakazowym,

5)

nie mają zastosowania przepisy art. 4 ust. 4, odwołania zaś rozpoznaje, stosując przepisy

art. 36-39, kolegium powiatowe, które jest także wyłącznie właściwe dla rozpoznawania

wniosków o ukaranie sporządzonych w trybie art. 35 ust. 2.

”

;

42)

przed art. 52 wstawia się tytuł: „Dział VII. Przepisy końcowe”;

43)

w art. 52 po wyrazie „terminów” wstawia się wyraz „oraz” i skreśla wyrazy „opłat i kosztów oraz kar porządkowych”;

44)

w art. 53 pkt 2 wyrazy „art. 10-15 prawa o wykroczeniach” zastępuje się wyrazami „art. 10-13 i 15 prawa o wykroczeniach”;

45)

art. 53

46)

w art. 56 skreśla się wyrazy „z wyjątkiem przepisów art. 50, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia”;

47)

użyte w ustawie wyrazy „władza”, „władza terenowa” i „organ władzy”, z wyjątkiem użytego w art. 32 ust. 1 wyrazu „władzy”, zastępuje się wyrazami „organ państwowy” w odpowiednim przypadku.

Postępowanie w sprawach wszczętych przed wejściem w życie niniejszej ustawy toczy

się według przepisów w niej zawartych, z tym że

1)

nie orzeka się kary aresztu ani kary pracy poprawczej, lecz przewidzianą w danym przepisie

karę grzywny,

2)

jeżeli przepis prawa przewiduje tylko karę aresztu, wymierza się karę grzywny, przyjmując

za równoważnik 1 dnia aresztu grzywnę w wysokości 30 zł,

3)

orzeczoną a nie wykonaną karę pracy poprawczej przewodniczący kolegium zamienia na

karę grzywny, przyjmując 1 dzień pracy poprawczej za równoważnik 30 zł grzywny, karę

zaś grzywny wykonuje się na dotychczasowych zasadach,

4)

wykonanie rozpoczętej kary pracy poprawczej oraz kary grzywny odbywa się na dotychczasowych

zasadach.

W art. 2 dekretu z dnia 26 kwietnia 1948 r. o podwyższeniu grzywien, kar pieniężnych,

kar porządkowych i nawiązek

(Dz. U. z 1948 r. Nr 24, poz. 161, z 1950 r. Nr 21, poz. 184 i Nr 36, poz. 335 oraz z 1955 r. Nr 9, poz. 57) cyfry „30” i „15” zastępuje się odpowiednio cyframi „300” i „100”.

1.

Do orzekania powołane są kolegia karno-administracyjne przy prezydiach powiatowych

(miast stanowiących powiaty miejskie), dzielnicowych i wojewódzkich (miast podzielonych

na dzielnice) rad narodowych, nazywane dalej „kolegiami”.

2.

Rada narodowa miasta nie stanowiącego powiatu miejskiego oraz rada narodowa osiedla

może podjąć uchwałę o powołaniu kolegium przy prezydium tej rady jako kolegium pierwszej

instancji. Uchwała o powołaniu kolegium podlega zatwierdzeniu przez powiatową radę

narodową. Powiatowa rada narodowa może zobowiązać radę narodową miasta nie stanowiącego

powiatu miejskiego lub osiedla, po wysłuchaniu jej opinii, do powołania kolegium.

3.

Kolegia przy prezydiach rad narodowych powiatowych, miast stanowiących powiaty miejskie

i dzielnicowych oraz powołane w myśl ust. 2 nazywane będą dalej „powiatowymi”, kolegia

zaś przy prezydiach wojewódzkich rad narodowych (miast podzielonych na dzielnice)

- „wojewódzkimi.”

4.

W pierwszej instancji orzekają kolegia powiatowe, w drugiej zaś instancji kolegia

wojewódzkie, z wyjątkiem przewidzianym w art. 51 pkt 5.

5.

Kolegia mogą odbywać rozprawy poza swą stałą siedzibą.

W art. 17 ustawy z dnia 4 lutego 1950 r. o ochronie przeciwpożarowej i jej organizacji

(Dz. U. z 1951 r. Nr 58, poz. 404) ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Orzekanie odbywa się w trybie przepisów o orzecznictwie karno-administracyjnym

”

.

1.

Kolegium tworzą: przewodniczący, jego zastępca i członkowie kolegium.

2.

Przewodniczącego kolegium i jego zastępcę wybiera spośród członków prezydium, pracowników

podległych mu organów lub innych osób i odwołuje rada narodowa. Przewodniczącego kolegium

wojewódzkiego i powiatowego oraz jego zastępcę wybiera się spośród osób posiadających

ukończone studia prawnicze. Minister Spraw Wewnętrznych określi w drodze rozporządzenia

tryb i zasady zwalniania od obowiązku ukończenia studiów prawniczych. W stosunku do

przewodniczącego kolegium wojewódzkiego i jego zastępcy Minister Spraw Wewnętrznych

może stosować w uzasadnionych przypadkach tylko zwolnienia indywidualne.

3.

Członków kolegium w ilości ustalonej przez prezydium rady narodowej wybiera i odwołuje

rada narodowa.

4.

Minister Spraw Wewnętrznych określi w drodze rozporządzenia tryb wybierania i odwoływania

osób wchodzących w skład kolegiów oraz przewodniczących składów orzekających.

5.

Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Finansów określi w drodze rozporządzenia

zasady wynagradzania przewodniczącego i członków składu orzekającego oraz protokolanta

za udział w posiedzeniach.

Upoważnia się Ministra Spraw Wewnętrznych do ogłoszenia w Dzienniku Ustaw Polskiej

Rzeczypospolitej Ludowej jednolitego tekstu ustawy z dnia 15 grudnia 1951 r. o orzecznictwie karno-administracyjnym

(Dz. U. Nr 66, poz. 454) z uwzględnieniem zmian wynikających z niniejszej ustawy i z przepisów wydanych przed

dniem wydania jednolitego tekstu, z zastosowaniem ciągłej numeracji działów, rozdziałów,

artykułów i ustępów.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 2 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.

W postępowaniu przed kolegium i w postępowaniu nakazowym, unormowanym niniejszą ustawą,

wymierza się za czyn podlegający ukaraniu karę przewidzianą za ten czyn w przepisach

prawa, z tym że

1)

nie wymierza się kary pracy poprawczej,

2)

karę grzywny wymierza się w wysokości od 50 zł do 4.500 zł, a gdy przepis prawa przewiduje

grzywnę poniżej 50 zł, wymierza się karę przewidzianą w tym przepisie,

3)

a)

zasadniczą karę aresztu można wymierzyć tylko za wykroczenia określone w art. 18, 19, 20, 23, 28, 29, 30, 31 i 54 prawa o wykroczeniach, w art. 14 ustawy z

dnia 27 kwietnia 1956 r. o zwalczaniu alkoholizmu

(Dz. U. Nr 12, poz. 62), w art. 21 ustawy z dnia 7 października 1921 r. o przepisach porządkowych na drogach

publicznych

(Dz. U. Nr 89, poz. 656 z późniejszymi zmianami) w przypadkach naruszenia przepisów wydanych na podstawie art. 5 tej ustawy, a dotyczących

zakazu prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwym oraz w art. 83 ust. 1, art. 87 i 88 ustawy z dnia 4 lutego 1950 r. o powszechnym obowiązku

wojskowym

(Dz. U. Nr 6, poz. 46 wraz z późniejszymi zmianami),

b)

zasadniczą karę aresztu można wymierzyć w granicach od 1 dnia do 3 miesięcy, przy

czym niedopuszczalne jest wymierzenie kary aresztu łącznie z karą grzywny, chyba że

wykroczenie popełniono z chęci zysku,

c)

gdy przepis prawa przewiduje tylko karę aresztu, a kolegium nie stosuje art. 9 prawa

o wykroczeniach, sprawę przekazuje się do sądu przy odpowiednim zastosowaniu przepisów

art. 47-49 niniejszej ustawy,

4)

a)

orzekając karę grzywny można równocześnie na wypadek nieuiszczenia jej w terminie,

przewidzianym do wpłacenia grzywny, orzec zamianę jej na karę aresztu, przyjmując

za równoważnik jednego dnia aresztu grzywnę w wysokości od 20 do 40 zł,

b)

areszt zastępczy nie może trwać dłużej niż najwyższy wymiar kary aresztu przewidzianego

za dane wykroczenie, a gdy kara aresztu nie jest przewidziana, dłużej niż 3 miesiące,

c)

w razie częściowego uiszczenia grzywny areszt zastępczy zmniejsza się stosunkowo,

5)

aresztu zasadniczego i zastępczego nie można wymierzyć w stosunku do nieletnich oraz

w tych przypadkach, gdy warunki osobiste ukaranego uniemożliwiają mu odbycie tej kary,

6)

za wykroczenia nie wymienione w pkt 3 lit. a) i c), gdy szkodliwość społeczna czynu

jest mała, można wymierzyć karę nagany.

2.

Karę przepadku przedmiotów można orzec, jeżeli przewidują to obowiązujące przepisy

prawa.

3.

W orzeczeniu o ukaraniu można nakazać podanie orzeczenia do publicznej wiadomości.

Podstawę do wszczęcia postępowania stanowi wniosek o ukaranie złożony przez organ

państwowy, urząd, organ Milicji Obywatelskiej, instytucję państwową i społeczną, jednostkę

gospodarki uspołecznionej, pokrzywdzonego lub inną osobę.

1.

Decyzje przewodniczącego kolegium o odmowie wszczęcia lub umorzeniu postępowania (art.

19 ust. 3) wydaje się w formie postanowień.

2.

Postanowieniami są także inne decyzje nie będące orzeczeniami, nakazami karnymi lub

zarządzeniami.

3.

Od postanowień nie służy odwołanie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w ust.

1, i postanowień o nałożeniu kary porządkowej za nieusprawiedliwione niestawiennictwo

świadka lub biegłego (art. 24 ust. 3).

1.

Obwiniony ma prawo korzystać z pomocy obrońcy.

2.

Obrońcą może być każda osoba zdolna do czynności prawnych, nie pozbawiona praw publicznych,

co do której nie zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że trudni się obroną zawodowo

nie posiadając uprawnień.

3.

Osoba upoważniona do występowania przed sądem na podstawie przepisów o ustroju adwokatury

może być obrońcą w sprawach o wykroczenia określone w art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. a)

i c), w pozostałych zaś sprawach, rozpoznawanych przez kolegia powiatowe - poczynając

od wniesienia środka odwoławczego.

4.

Obwiniony może udzielić pełnomocnictwa na piśmie lub ustnie wobec kolegium na rozprawie.

Gdy obwiniony jest nieletni, pełnomocnictwa może udzielić także jego ojciec, matka

lub opiekun.

1.

Na podstawie wyników rozprawy kolegium wydaje orzeczenie o ukaraniu, uniewinnieniu

lub umorzeniu postępowania.

2.

Orzeczenie powinno zawierać

1)

oznaczenie sprawy,

2)

datę i miejsce wydania orzeczenia,

3)

oznaczenie kolegium,

4)

nazwiska i imiona przewodniczącego i członków składu orzekającego,

5)

nazwisko i imię oraz inne dane osobowe, ustalające tożsamość obwinionego,

6)

dokładne określenie czynu zarzuconego obwinionemu z podaniem czasu i miejsca jego

popełnienia,

7)

wskazanie naruszonego przepisu prawnego,

8)

rozstrzygnięcie o ukaraniu, uniewinnieniu lub umorzeniu postępowania z powołaniem

podstawy prawnej,

9)

wymiar aresztu zastępczego, jeżeli został ustalony przez kolegium,

10)

rozstrzygnięcie o kosztach postępowania,

11)

pouczenie o trybie i terminie odwołania,

12)

uzasadnienie.

3.

Orzeczenie może oprócz rozstrzygnięcia o ukaraniu, uniewinnieniu lub umorzeniu postępowania

zawierać również rozstrzygnięcie innych spraw, przewidzianych w przepisach prawnych,

w szczególności co do odszkodowania, nawiązki i podania orzeczenia do publicznej wiadomości

w sposób w nim wskazany.

4.

Orzeczenie podpisują przewodniczący i członkowie składu orzekającego.

5.

Minister Spraw Wewnętrznych wyda w drodze rozporządzenia przepisy o kosztach postępowania.

Postępowania mandatowego nie stosuje się wobec osób wymienionych w art. 19 ust. 3

pkt 4.

1.

Od orzeczeń, nakazów karnych, a także od postanowień wydanych na podstawie art. 19

ust. 3 i art. 24 ust. 3 obwiniony, ukarany, jego obrońca, prokurator, organ Milicji

Obywatelskiej albo organ, który złożył wniosek o ukaranie, mają prawo w terminie tygodniowym

od dnia ogłoszenia lub doręczenia orzeczenia, nakazu karnego albo postanowienia odwołać

się do kolegium wojewódzkiego.

2.

Od orzeczeń o ukaraniu zasadniczą karą aresztu (art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. a) nie służy

odwołanie do kolegium wojewódzkiego, lecz ukarany, jego obrońca, prokurator, organ

Milicji Obywatelskiej albo organ, który złożył wniosek o ukaranie, mogą w terminie

określonym w ust. 1 zwrócić się do kolegium, które wydało orzeczenie, z żądaniem skierowania

sprawy na drogę postępowania sądowego; art. 500-509 kodeksu postępowania karnego stosuje

się odpowiednio.

3.

W przypadku gdy ukarany jest nieletni, odwołanie może złożyć także jego ojciec, matka

lub opiekun.

4.

Odwołanie należy złożyć na piśmie lub ustnie do protokołu kolegium, które wydało zaskarżone

orzeczenie, nakaz karny lub postanowienie.

1.

Do postępowania przed kolegium wojewódzkim stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału

1, z tym że skład orzekający rozpoznając odwołanie od nakazu karnego lub orzeczenia,

którym nie wymierzono kary aresztu

1)

zatwierdza zaskarżone orzeczenie lub nakaz karny, albo uchyla je i wydaje nowe orzeczenie,

nie może jednak orzec zasadniczej kary aresztu, bądź

2)

uchyla orzeczenie lub nakaz karny i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, gdy

zachodzi potrzeba uzupełnienia materiału dowodowego w sprawie lub takiego naprawienia

uchybienia, które powinno być dokonane w pierwszej instancji, bądź

3)

uznaje orzeczenie lub nakaz karny za nieważne i przekazuje lub zwraca sprawę komu

należy, gdy orzeczenie lub nakaz karny wydano w sprawie o czyn nie podlegający orzecznictwu

kolegiów karno-administracyjnych (art. 1 i 2) albo w wadliwym składzie (art. 6) lub

gdy zachodzi inna przyczyna nieważności z mocy samego prawa.

2.

Skład orzekający może rozstrzygnąć sprawę na posiedzeniu niejawnym, jeżeli osoby wezwane

na rozprawę nie stawiły się.

3.

Odwołanie od postanowienia przewodniczącego kolegium wydanego w pierwszej instancji

na podstawie art. 19 ust. 3 rozpoznaje przewodniczący kolegium wojewódzkiego, który

postanowienie zatwierdza albo uchyla i przekazuje sprawę kolegium powiatowemu do rozpoznania.

Kolegium wojewódzkie może zaostrzyć orzeczoną karę tylko w razie wniesienia odwołania

na niekorzyść ukaranego.

Orzeczenia, nakazy karne, a także postanowienia wydane na podstawie art. 19 ust. 3,

od których nie wniesiono w terminie odwołania, jak również wydane na skutek odwołania,

są prawomocne.

Gromadzka rada narodowa może podjąć uchwałę o powołaniu kolegium przy prezydium gromadzkiej

rady narodowej jako kolegium pierwszej instancji, zwane „kolegium gromadzkim”. Uchwała

o powołaniu kolegium gromadzkiego podlega zatwierdzeniu przez powiatową radę narodową.

Powiatowa rada narodowa może zobowiązać gromadzką radę narodową po wysłuchaniu jej

opinii do powołania kolegium.

Do kolegiów gromadzkich stosuje się odpowiednio przepisy niniejszej ustawy, z tym

że

1)

kolegium może orzekać tylko w sprawach o wykroczenia określone

a)

w prawie o wykroczeniach, z wyjątkiem wykroczeń określonych w art. 17, 18, 20, 22,

26, 28-32, 35, 36, 40, 41, 50, 58, 59 i 61-63,

b)

w dekrecie z dnia 23 marca 1956 r. o obowiązku szkolnym

(Dz. U. Nr 9, poz. 52),

c)

w rozporządzeniu z dnia 22 sierpnia 1927 r. o zwalczaniu zaraźliwych chorób zwierzęcych

(Dz. U. Nr 77, poz. 673 z późniejszymi zmianami) i w przepisach wydanych na jego podstawie,

d)

w rozporządzeniu z dnia 16 marca 1928 r. o ewidencji i kontroli ruchu ludności

(Dz. U. Nr 32, poz. 309 z późniejszymi zmianami),

e)

w rozporządzeniu z dnia 16 marca 1928 r. o usuwaniu nieczystości i wód opadowych

(Dz. U. z 1939 r. Nr 90, poz. 581),

f)

w rozporządzeniu z dnia 22 marca 1928 r. o ochronie zwierząt

(Dz. U. z 1932 r. Nr 42, poz. 417 z późniejszymi zmianami),

g)

w rozporządzeniu z dnia 22 marca 1928 r. o godzinach handlu i godzinach otwarcia zakładów

handlowych i niektórych przemysłowych

(Dz. U. Nr 38, poz. 364 z późniejszymi zmianami),

h)

w art. 11 ust. 1 lit. e) ustawy z dnia 21 lutego 1935 r. o zapobieganiu chorobom zakaźnym

i o ich zwalczaniu

(Dz. U. Nr 27, poz. 198 z późniejszymi zmianami) w przypadkach naruszenia przepisów wydanych na podstawie tej ustawy, a dotyczących

utrzymania porządku i czystości w nieruchomościach,

i)

w ustawie z dnia 14 kwietnia 1937 r. o szkodnictwie leśnym i polnym

(Dz. U. Nr 30, poz. 224 i z 1956 r. Nr 6, poz. 30),

j)

w ustawie z dnia 22 maja 1958 r. o popieraniu melioracji wodnych dla potrzeb rolnictwa

(Dz. U. Nr 31, poz. 136),

k)

w dekrecie z dnia 12 września 1947 r. o pomocy sąsiedzkiej w rolnictwie

(Dz. U. Nr 59, poz. 320 z późniejszymi zmianami),

l)

w ustawie z dnia 7 kwietnia 1949 r. o ochronie przyrody

(Dz. U. Nr 25, poz. 180),

ł)

w ustawie z dnia 4 lutego 1950 r. o ochronie przeciwpożarowej i jej organizacji

(Dz. U. z 1951 r. Nr 58, poz. 404),

m)

w dekrecie z dnia 8 czerwca 1955 r. Prawo o aktach stanu cywilnego

(Dz. U. Nr 25, poz. 151, z 1956 r. Nr 41, poz. 189 i z 1958 r. Nr 72, poz. 358),

n)

w dekrecie z dnia 2 lutego 1955 r. o organizacji hodowli zwierząt zarodowych

(Dz. U. Nr 6, poz. 34),

o)

w przepisach wydanych na podstawie art. 3 i 6 ustawy z dnia 19 listopada 1956 r. o ochronie roślin uprawnych przed chorobami,

szkodnikami i chwastami

(Dz. U. Nr 55, poz. 253),

p)

w ustawie z dnia 29 maja 1957 r. o szkółkach drzew i krzewów owocowych

(Dz. U. Nr 31, poz. 138) i w przepisach wydanych na jej podstawie,

2)

nie wymierza się grzywny powyżej 500 zł, a jeżeli kolegium uzna, że należy wymierzyć

grzywnę wyższą, przekazuje sprawę do rozpoznania w pierwszej instancji kolegium powiatowemu,

3)

nie wymierza się zastępczej kary aresztu (art. 8 ust. 1 pkt 4), jak też nie zamienia

się na areszt pieniężnej kary porządkowej (art. 24 ust. 3 i 4),

4)

nie stosuje się przepisów o postępowaniu nakazowym,

5)

nie mają zastosowania przepisy art. 4 ust. 4, odwołania zaś rozpoznaje, stosując przepisy

art. 36-39, kolegium powiatowe, które jest także wyłącznie właściwe dla rozpoznawania

wniosków o ukaranie sporządzonych w trybie art. 35 ust. 2.