Ustawa z dnia 13 grudnia 1957 r. o opłacie skarbowej.

1.

Opłatę skarbową pobiera się

1)

od podań i załączników do podań wnoszonych do organów władzy i administracji państwowej,

nie wyłączając środków odwoławczych i innych środków prawnych, przewidzianych w przepisach

o postępowaniu administracyjnym lub podatkowym,

2)

od czynności urzędowych podejmowanych na wniosek zainteresowanych przez organy władzy

i administracji państwowej,

3)

za świadectwa (zaświadczenia, poświadczenia, wypisy odpisy, wyciągi i protesty weksli)

wydawane na wniosek zainteresowanych przez organy władzy i administracji państwowej,

4)

za zezwolenia (koncesje, licencje, pozwolenia, potwierdzenia) wydawane na wniosek

zainteresowanych przez organy władzy i administracji państwowej,

5)

od pism stwierdzających czynności cywilno-prawne, a w szczególności od: rachunków,

weksli, przekazów, pełnomocnictw, poręczeń, ustanowienia hipoteki, dokumentów przewozowych

oraz od umów majątkowych małżeńskich.

2.

W zakresie wykonywania przez przedsiębiorstwa i instytucje państwowe, organizacje

zawodowe i społeczne czynności organów administracji państwowej opłatę skarbową pobiera

się od podań i załączników do podań wnoszonych do nich, od ich czynności urzędowych

oraz za świadectwa i zezwolenia przez nie wydawane.

3.

Rada Ministrów określa szczegółowo w drodze rozporządzenia przedmioty opłaty skarbowej

wymienione w ust. 1, ustala wysokość stawek opłaty od poszczególnych przedmiotów opłaty,

jak również może wprowadzać zwolnienia całkowite lub częściowe od tej opłaty.

4.

Minister Finansów może przyznawać dalsze zwolnienia od opłaty skarbowej dla poszczególnych

przedmiotów opłaty lub dla grup osób w granicach słuszności gospodarczej.

5.

Stawki opłaty skarbowej ustalone w trybie ust. 3 nie mogą przewyższać

1)

od przedmiotów opłaty określonych w ust. 1 pkt 1 - od podania 250zł i od załącznika

do podania 2 zł.

2)

od przedmiotów opłaty określonych w ust. 1 pkt 2 - 400 zł, a jeżeli opłata będzie

pobierana od stronicy dokumentu - 50 zł od stronicy,

3)

od przedmiotów opłaty określonych w ust. 1 pkt 3 - 50 zł. a jeżeli opłata będzie pobierana

od stronicy dokumentu - 20 zł od stronicy; przy stawkach procentowych - 2%,

4)

od przedmiotów opłaty określonych w ust. 1 pkt 4 - 5.000 zł, a jeżeli opłata będzie

pobierana od m

5)

od przedmiotów opłaty określonych w ust. 1 pkt 5 - 300 zł, a przy stawkach procentowych

- 1%.

6.

Stawki opłaty skarbowej od poszczególnych przedmiotów opłaty mogą być podwyższane

lub obniżane na określonym terenie w drodze uchwały powiatowej (miejskiej) rady narodowej

w granicach do 10% stawek opłaty ustalonych w trybie ust. 3. Podwyższenie opłat nie

może przekraczać granicy określonej w ust. 5.

1.

Obowiązek uiszczenia opłaty skarbowej ciąży na osobach fizycznych, spadkach nieobjętych

oraz na nie będących podmiotami gospodarki uspołecznionej osobach prawnych, stowarzyszeniach

i spółkach, jeżeli składają one podania lub załączniki do podań, uzyskują świadectwa

lub zezwolenia, dokonują czynności cywilno-prawnycb lub jeżeli w ich interesie dokonywane

są czynności urzędowe. Jeżeli czynności cywilno-prawne są dokonywane wspólnie przez

kilka podmiotów lub czynności urzędowe są dokonywane na rzecz kilku podmiotów, obowiązek

uiszczenia opłaty ciąży na nich solidarnie.

2.

Obowiązek uiszczenia opłaty skarbowej ciąży również

1)

na jednostkach budżetowych, na podmiotach gospodarki uspołecznionej oraz na organizacjach

politycznych, społecznych i zawodowych - od zezwoleń oraz od weksli i protestów weksli,

od przekazów, poręczeń, ustanowienia hipoteki i od dokumentów przewozowych, a ponadto

2) na podmiotach gospodarki uspołecznionej oraz na organizacjach politycznych, społecznych

i zawodowych - od czynności urzędowych - w zakresie spraw adresowych.

3.

Obowiązek uiszczenia opłaty ciąży wyłącznie na podmiotach wymienionych w ust. 1, jeżeli

kontrahentami czynności cywilno-prawnych są podmioty wymienione w ust. 1 i 2. Obowiązek

uiszczenia opłaty ciąży natomiast solidarnie na podmiotach wymienionych w ust. 1 i

2. jeżeli składają one wspólnie podania lub załączniki do podań albo jeżeli w ich

wspólnym interesie dokonuje się czynności urzędowych lub wydaje świadectwa albo zezwolenia.

Rada Ministrów w drodze rozporządzenia określi zakres zwolnień od opłaty skarbowej

- z zastrzeżeniem wzajemności - dla państw obcych oraz uwierzytelnionych w Polsce

przedstawicieli dyplomatycznych i konsularnych państw obcych, jak również dla innych

osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów lub powszechnie ustalonych zwyczajów

międzynarodowych, a także dla pracowników przedstawicielstw dyplomatycznych i konsularnych

państw obcych oraz osób z nimi zrównanych nie będących obywatelami polskimi.

1.

Wolne są od opłaty skarbowej podania i załączniki do podań, czynności urzędowe, świadectwa,

zezwolenia, pełnomocnictwa i poręczenia w sprawach

1)

karnych i dyscyplinarnych,

2)

alimentarnych, opieki i przysposobienia,

3)

ubezpieczenia społecznego, zaopatrzenia rentowego, pomocy społecznej, ulg określonych

w przepisach szczególnych dla żołnierzy zasadniczej służby wojskowej i ich rodzin

oraz uprawnień i ulg dla inwalidów,

4)

powszechnego obowiązku wojskowego,

5)

wyborów do Sejmu i rad narodowych.

2.

Wolne są od opłaty podania i załączniki do podań, których przedmiotem są zażalenia

i skargi na czynności organów władzy i administracji państwowej, jak również zawiadomienia

o naruszeniu praworządności. Nie dotyczy to podań określanych przez strony jako skargi

i zażalenia, lecz będących w istocie swej odwołaniami lub innymi środkami prawnymi,

składanymi w toku instancji.

3.

Wolne są od opłaty skarbowej podania i załączniki do podań w sprawach zatrudnienia

oraz świadectwa wydawane na skutek tych podań,

4.

Wolne są od opłaty skarbowej podania o wydanie świadectw oraz wydawane na skutek tych

podań świadectwa niezbędne dla uzasadnienia wniosków w sprawach wymienionych w ustępach

poprzedzających.

1.

Obowiązek uiszczenia opłaty skarbowej powstaje

1)

od podań i załączników do podań, świadectw i zezwoleń - z chwilą wniesienia podania

lub złożenia załącznika do podania, podpisania protokołu lub wydania świadectwa albo

zezwolenia,

2)

od czynności urzędowych - z chwilą sporządzenia pisma lub protokołu albo z chwilą

dokonania czynności, jeżeli w jej wyniku nie jest wydany żaden dokument,

3)

od pism stwierdzających czynności cywilno-prawne z chwilą sporządzenia pisma,

4)

od pism stwierdzających czynności cywilno-prawne sporządzonych za granicą - w terminie

7 dni od dnia wprowadzenia ich do Polski; jeżeli daty wprowadzenia nie da się ustalić,

termin 7-dniowy liczy się od dnia otrzymania ich w Polsce przez osoby, na których

ciąży obowiązek uiszczenia opłaty.

2.

Pismo stwierdzające czynność cywilno-prawną uważa się za sporządzone, jeżeli

1)

zostało podpisane przez obie strony lub choćby przez jedną ze stron i wręczone drugiej

stronie lub osobie trzeciej bądź przedstawione sądowi celem dokonania wpisu w księdze

wieczystej, bądź sporządzone sądownie lub notarialnie albo notarialnie uwierzytelnione,

2)

protokół stwierdzający czynność cywilno-prawną został podpisany choćby przez jedną

stronę,

3)

pismo stwierdzające przyjęcie oświadczenia zostało doręczone stronie składającej oświadczenie,

4)

pismo stwierdzające czynność cywilno-prawną. sporządzone wobec świadków, podpisali

tylko świadkowie lub jeden z nich.

3.

Opłatę skarbową od weksli należy uiścić przed umieszczeniem pierwszego podpisu, od

weksla trasowanego płatnego na własne zlecenie wystawcy lub na jego rzecz - przed

przyjęciem weksla lub umieszczeniem pierwszego indosu, a od weksla wystawionego za

granicą także przed przyjęciem zapłaty, wręczeniem innej osobie lub przed wytoczeniem

skargi o pretensje z weksla; przepis ten stosuje się również do przekazów.

1.

Do obliczania i pobierania od podatnika opłaty skarbowej oraz do wpłacania jej na

rachunek właściwego organu finansowego obowiązani są jako płatnicy.

1)

notariusz - od pism stwierdzających czynności cywilnoprawne, sporządzanych przed nim

lub przedstawionych ma celem dokonania czynności notarialnej, oraz od poświadczeń

przez niego dokonywanych.

2)

przewoźnik - od listów przewozowych i innych dokumentów stwierdzających, że otrzymał

rzecz do przewozu (dowód ładunkowy, recepis, kwit bagażowy itp).

3)

przedsiębiorca okrętowy oraz przedsiębiorca żeglugi powietrznej (jego pełnomocnik

i komisant) - od dokumentów przewozowych, upoważniających do jazdy statkiem morskim

lub powietrznym.

2.

Płatnicy stwierdzają na oryginałach bądź odpisach pism wydawanych stronom sposób obliczenia

opłaty, a mianowicie rodzaj i przedmiot, opłaty, sumy uiszczonej opłaty bądź powód

niepobrania opłaty oraz pozycję rejestru opłat. Takie samo stwierdzenie płatnicy umieszczają

w rejestrach oraz na pismach pozostających w aktach.

3.

Płatnicy obowiązani są uzależnić dokonanie czynności lub wydanie dokumentu od uprzedniego

uiszczenia opłaty skarbowej.

4.

Poza przypadkami wymienionymi w ust. 1 opłatę skarbową od podań i załączników do podań,

czynności urzędowych, świadectw i zezwoleń pobierają w znaczkach skarbowych organy

władzy i administracji państwowej albo przedsiębiorstwa, instytucje i organizacje

wymienione w art. 1 ust. 2, przyjmujące podania, wykonujące czynności urzędowe lub

wydające świadectwa czy zezwolenia. Jeżeli w myśl przepisów o zobowiązaniach podatkowych

należna opłata ma być uiszczona gotówką - opłatę pobiera organ finansowy.

5.

Minister Finansów określi sposób pobierania lub uiszczania opłaty oraz sposób prowadzenia

rejestrów opłaty skarbowej.

Jeżeli świadectwo, zezwolenie albo pismo stwierdzające czynność cywilnoprawną są zwolnione

od opłaty ze względu na cel, w jakim mają być użyte - użycie ich w innym celu powoduje

obowiązek pobrania od nich opłaty przez ten organ, któremu świadectwo, zezwolenie

albo pismo przedstawiono bądź który stwierdzi użycie ich w innym celu.

1.

Kierownicy organów pobierających opłatę, jak również organy nadzorcze obowiązane są

przy dokonywaniu kontroli działalności organów pobierających opłaty sprawdzać jednocześnie

prawidłowość poboru opłaty skarbowej.

2.

Pracownicy organów władzy i administracji państwowej oraz uspołecznionych zakładów

pracy mają obowiązek kontrolowania uiszczania opłaty skarbowej od podań, świadectw

i zezwoleń podlegających opłacie oraz pism stwierdzających czynności cywilno-prawne,

przedstawionych im w związku z załatwianymi przez nich sprawami. W razie stwierdzenia

nieuiszczenia opłaty lub uiszczenia jej w niedostatecznej kwocie należy pobrać opłatę

i skasować znaczki na świadectwie, zezwoleniu lub piśmie, w razie zaś odmowy jej uiszczenia

- odmówić przyjęcia podania, świadectwa, zezwolenia lub pisma.

3.

Ogólny nadzór nad poborem opłaty skarbowej sprawuje Minister Finansów i podległe mu

organy finansowe.

1.

Opłata skarbowa podlega zwrotowi, jeżeli została uiszczona nienależnie lub w kwocie

wyższej od ustawowo przewidzianej albo jeżeli mimo uiszczenia opłaty nie wykonano

czynności urzędowej lub nie wydano dokumentu. Opłata podlega również zwrotowi, jeżeli

czynność prawna stwierdzona pismem, od którego uiszczono opłatę, jest nieważna lub

została uznana za nieważną albo jeżeli okoliczności wskazują, że warunek zawieszający,

od którego uzależniono czynność prawną, nie ziści się.

Zwrot opłaty nie przysługuje jednak, jeżeli niewykonanie czynności nastąpiło z winy

strony lub jeżeli strona odmówiła przyjęcia dokumentu albo jeżeli uiszczona opłata

nie przekracza 10 zł.

2.

Zwrotu opłaty dokonuje organ finansowy, na którego rachunek suma podlegająca zwrotowi

została zarachowana, a jeżeli opłatę uiszczono znakami wartościowymi - organ finansowy

właściwy ze względu na miejsce zamieszkania podatnika. Do wniosku o zwrot należy dołączyć

zaświadczenie stwierdzające, że pobrana opłata podlega zwrotowi, wydane przez ten

organ, który pobrał opłatę, a jeżeli zwrotowi podlega kwota uiszczona gotówką - także

dowód dokonania wpłaty. Jeżeli pismo, od którego uiszczono opłatę, jest w posiadaniu

organu, który pobrał opłatę - organ ten przesyła pismo organowi finansowemu.

Nie podlegają opłacie skarbowej podania i załączniki do podań wnoszone do organów

władzy i administracji państwowej oraz wydawane przez nie świadectwa, o ile z mocy

odrębnych przepisów prawnych podlegają opłatom na rzecz Państwa (opłaty specjalne)

lub są na mocy tych przepisów od tych opłat zwolnione.

W dekrecie z dnia 14 sierpnia 1954 r. o paszportach zagranicznych

(Dz. U. Nr 39, poz. 170)

1)

art. 18 ust. 1 otrzymuje brzmienie;

„

1.

Paszporty zwyczajne oraz dokonywane w kraju w tych paszportach wpisy podlegają opłacie

skarbowej.

”

,

2)

art. 19 i art. 24 ust. 3 skreśla się.

1.

Tracą moc

1)

dekret z dnia 3 lutego 1947 r. o opłacie skarbowej

(Dz. U. z 1951 r. Nr 9, poz. 73).

2)

art. 18 ust. 2 dekretu z dnia 22 października 1951 r. o dowodach osobistych

(Dz. U. z 1951 r. Nr 55, poz. 382, z 1956 r. Nr 6, poz. 29 i Nr 21, poz. 101),

3)

art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1951 r. o transporcie drogowym

(Dz. U. z 1951 r. Nr 4, poz. 26 i z 1953 r. Nr 43, poz. 210),

4)

art. 74(1). 160(1) zdanie pierwsze i art. 213(1) rozporządzenia z dnia 22 marca 1928 r.

o ochronie wynalazków, wzorów i znaków towarowych

(Dz. U. Nr 39, poz. 384 z późniejszymi zmianami).

2.

Tracą moc przepisy szczególne dotyczące zwolnień od opłaty skarbowej z wyjątkiem zwolnień

wynikających z umów międzynarodowych.

Przepisy uchylone na podstawie art. 11 i 12 stosuje się jednak do przedmiotów opłaty,

co do których obowiązek uiszczenia opłaty powstał przed dniem wejścia w życie niniejszej

ustawy,

Ustawa wchodzi w życie po upływie 2 tygodni od dnia ogłoszenia.