Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 1957 r. zmieniające rozporządzenie z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów.

§ 2. 1. Grunty orne zaliczone do kJi'ł.5y III lub IV na

podstawie dotychczas obowiązu jącej tabeli k las gruntów podlegają zaliczeniu do kl asy IIIa lub IIIb bądż do klasy IV a lub

IV'b.

2. Przeklasyfikowanie gruntów (ust. 1) nast ęp uje w dro. dze orzeczenia prezydium powiatowej rady narodowej . Orzeczenie to ogł asza się przez wywie·s zenie w lokal u prezydium

gromadzkiej rady narodowej na okres 14 dni.

3. Od orzeczenia w sprawie przeklasyfikowania gruntów

(ust. 1) przysługuje odwołanie stosownie do przepisów o pastępowaniu administracyjnym .

§ 3. . Wykonanie rozporządzenia porucza się M inistrowi ·

Rolnictwa.

§ 4.

Rozporządzenie

wchodzi w życie z dniem ogłosze-

nia.

Prezes Rady Ministrów: w Z. P. Jaroszewicz

Załączn i k

do rozporządzenia Rady

Ministrów z dnia 8 stycznia 1957 r.

(poz. 21).

TABELA KLAS GRUNTOW

I.

GRUNTY ORNE

Ogólne zasady systemu klasyfikacyjnego gleb ornych.

Klasa I -

Gleby orne najlepsze.

. Gleby te występują w dobrych warunkach fizjograficznych, są zasobne w składniki odżywcze, są strukturalne, łatwe

do uprawy, ciepłe, czynne, przepuszczalne i przewiewne, lecz

dostatecznie wilgotne, nie zaskorupiające się, zawierające w

dobrze wykształconym pozi omie p róchni cznym próchnicę

słodką . Gleby te nie wykazują ' większych ·zi1k.waszeń, posiadają strukturę gruzełkowatą nawet na znacznej głębokości.

Melioracji nie wymagają. Dają one bardzo wysokie plony warzyw, bUI:aków cukrowych, lucerny, koniczyny czerwonej, .

rzepaku, pszenicy i innych roślin uprawnych.

----------~------------------------

Klasa II -

16

Gleby oine bardzo dobre.

nie. Należą tu: 1) gleby za suche i niespójne, na których udaje

natomiast żyto tylko w latach sprzyjających, gleby

bardzo plytkie (płytsze niż w klasie V), 2lkamieniste i przez

to trudne do uprawy, 3) gleby za mokre, o stale za wysokim

poziomie wody gruntowej , często ze storfiałą próchnicą, sapowate i zimne, 4l gleby ci ę żkie , zbyt wilgotne, występują c e

w polożeniach dalece utrudniających melio r arję.

się łubin,

Gleby tej klasy są zbliżone właściwościami do gleb klasy

I, leczposiad:ająńieco gors~e własności fizyczne, szczególnie

wodne, lub gorsze warunki fizjograficzne. Do uprawy na- ogół

nieco trudniejsze. Udają Się na nich te same - rośliny, które

zostały wymienione w klasie I, lecz jeśli gleby II klasy znajdują się w średniej kulturze, to plony roślin są mniej pewne.

Klasa III (a i

q) -

KLASYFIKACJA BONITACYJNA

Gleby orne średnio-dobre.

Gleby te cechuje na ogół mniejszy wybór roślin uprawnych z powodu ich właściwości fizycznych i chemicznych oraz

warunków fizjograficznych, a w pierwszym rzędzie' stostmków

wodnych gorszych od tych, które posiadają gleby klasy I i II.

Większość gleb występujących w tej klasie wykazuje już wyra źne oznaki procesu de gradacji.

W przypadku gleb bielicowych poziom próchniczny jest najczęściej barwy szare j lub

ja-snoszarej . Poziomy wód gruntowych ulegają na ogół dużym

wahaniom. Na gle bach tych osiąga się przeważnie wysokie

plony żyta . i ziemniaków oraz średnie, a w warunkach wys okiej kultury nawet dobre plony pszenicy _ jęczmienia, buraków cukrowych, koniczyn i warzyw. Oprócz tego rodzaj

roślin uprawnych i wysokość plonów waha SJę w szerokich

granicach w zal eżności od stopnia kultury, umi e j ę tności uprawy i nawożenia.

Klasa IV (a i b) -

Gleby orne średnie.

Są to gleby o zdecydowanie mniejszym wyborze ro ś lin

uprawnych n.iż . gleby wy ższy c h klas. Plony na ogół średnie,

n.awet gdy gleby znajdują się w dobre j kulturze. Plony w

zna cznym stopnju zal eżne są również ód ilości i rozkładu opadów atmosferyc-znych, a szczególnie w okresie wegetacy jn ym.

Gleby w tej kl asie są albo za ciężkie albo za lekkie. Gleby cięi, kie tej klasy są zas obne w składniki pokarmowe i charakteryzuje je duża żyzność pote ncjalna, lecz bez ulepszeń są

przeważ.uie wadliwe, m ał o prze puszczalne i mało przewiewne,

-zimne i mało czynne , ci ężki e do uprawy,n iejednokrotnie

szkieletowe. W okresie upałów - zsychają się mocno tworząc

głębokie pęknięcia i szczeliny lub bryły trudne do 'rozbicia.

Uprawiane na mokro m3żą się, co wymaga umiejętneg-o uc hwycenia pory upraw.

W sprzyjających wartmkach a tmosferycznych- l w dobrej kulturze mogą dać nawet wysokie plony pszenicy , koniczyny itp. tyto --plonuje gorzej od pszenicy

i jest mniPj pewne , Częś ć gle b wymaga melIOracji (drenowania), a ' po jej wykonaniu przechodzą one do klas wyższych

(nawet do kla sy II) .

Gleby lekkie tej klasy są glebami żytnio-ziemnia s,zanymi.

Koniczyna czerwona zawodzi. Gdy są one w wysokiej kulturze i dobrych warunkach wilgotńościowych, udaje się pszenica, a buraki pastewne i marchew dają plony zadowalają c e.

Gleby terenów, wyżynnych i nizinnych.

A. Gleby

. 1.

bielic 'owe

B.

GI eb y

./

b r u n a t n 8.

Gleby wytworzone ze żwirów (gleby żwirowe).

J9asa IVa.

al Gl eby żwirowe gliniaste, całkowite, z domiesz/ką czę ś ci

pyłowych w całym profilu, posiadające wykształcony

poziom próchniczny miąższości nie mniejszej , niż 30 cm.

W pod ł ożu, może występować piasek. Węglan wapnia

wyst ępuje często już pod warstwą próchn.iczną. Grunty dość 'urodzajne, chociaż czasem zbyt suche. Udają

się na ni ch dobrze żyto, zieuu:riaki i owies.

bl Gleby żwirowe silnie gliniaste, ' niecalkowite na glinach

przepuszczalnych leżących nie głębipj niż 80 cm. Poziom próchniczny dobrze wykształcony, miąższo~ci ponad 30 cm. Dobre gleby żytnio-zi emniaczane. Czasem

za suc he. _W korzy stnych warunkach udają s i ę na ni ch

inne ro ś liny .

r

Klasa IVb.

al GI~ by ż wirowe gliniaste, całkowite, z domieszką czę­

ści pyłowy c h w wierzchniej warstwi e . Pod poziomem

próchnicznym miąższości około 30 cm wy stę pują zna c!.niejsze ilości odł am ków skał, W podłożu spotyka się

niekiedy grubszy piasek różnoziarnisty , _ Grunty urodzajne, c hociaż za suche, UdaJą się dobrze zyto i ziem- ~

ni ak i.

-bl Gl e by żwi rowe gliniaste. nie całkowite ną-gl i nach przepuszczalnych le ż ą c y c h na głębokości około 100 cm.

Poziom pró ::hniczny miąższości około 30 cm. Gleby

żytn i o -ziemniaczane. Często za suche.

Klasa V.

al Gleby żwirowo-kam i eniste, całkowite lub niecałkowile

iw p iaskach, posiadające dobrze wykszta. łcony poziom

próchniczny mią ższo ści ókoło 25 clli. Gleby sUGhe żyt­

nio-łubinowe,

J

Klasa V -

Gleby orne słabe.

Gleby te są mało żyzne i urodza jne oraz zawodn e , Należą

tu gleby zbyt lekkie, za su che, przydatne do uprawy żyta, łu­

binu( a w latach obfitujących w opady atmosferyczne - ziemniakó:w i seradeli. Do klas y tej zalicza się również gieby płyt­

'kie kamieniste, najczęściej ubogie w materię organiczną, Qoraz

gleby zbyt mokre, nie zmeliorowane lub nie nadające się do

melioracji.

Klasa VI -

Gleby orne naj słabsze.

Gl eby te są bardzo słabe, wadliwe i zawodne, daj,ą p lony

n iskie i ni epewne, nadają się przede ' wszystkim pod zalesie-

bl Gle by żwirowe gliniaste, całkowite z dom ieszk ą częsci

pyłowych i dużą ilością kamiem, Pod poziome m próchnicznym m i ą ższo ści około 20 cm barwy szarej występują warstwy iwiru , zawierającego odłamki skał

wapiennych. Gleby zbyt przewiewne przepuszczalne.

Udają się ży~o

ziemniaki.

Klasa VI.

al Glehy żwirowo-k a mi e niste, całkowite lub niecałkowite,

na piaskac h (tzw , przepalczyskal, nadmiernie przewiewn e i przep,u szczalne oraz bardzo wrażliwe na brak

opa dów_ Poziom próchniczny miąższości około 15 cm.

Urodzaje żyta i łubinu niskie.

r

b) Gleby żwirowe, niecałkowite na nieprzepuszczalnych

glinach i iłach ułożonych nieckowato i nie posiadające

przez to odpływu wód gruntowych (tzw. ciekiętnie).

2.

Gleby wytworzone z piasku (gleby piaskowe).

Klasa lIla.

/

a) Piaski gliniaste, pyla ste, niecalkowite na glina ch lub

na iłach występujący c h nie gł ę biej niż 80 cm. Poziom

p róc hniczny miąższoś c i około 30 cm. Wódró żnieniu

od gleb wytworzonych z glin lub iłów w profilach

ty ch gleb zaznacza się ostre prz e jście od pi asku do .

gliniastego lub ilastego podłoża. Gleby te występują

VI p ołoieniach równych lub lekko fa listych, warunku.jących dobre stosunki wodne. Gleby te są zmeHoro"w ane lub nie wymagając e melioracji. Udać się na nich

m o gą nawet dobrze pszenica i buraki cukrowe.

b) Piaski gliniaste, nie c ałkowite na lessach lub na utwo-ra ch pyłowych wodnego pochodzenia, wyst ę pujących

nie głębiej niż 70 cm. Poziom próchnic;zny miąższości

około 30 cm . Gleby te występują w położeniach wa- .

runkujący ch dobry stan uwilgotnienia. Udają się na

ni ch na ogół dobrze wszystk.i e rośliny uprawne.

c) Pi dski gliniaste mocne, py las te, całkowite. Poziom

próchniczny mi ą ższości ponad 30 cm. Gleby te wystę­

pują w położeniach warunkujących dobry stan uwilgotnienia. Udać się na ·ni ch mogą wszystkie ro ś liny

uprawne.

Kla sa lIlb

a) Pia ski gliniaste, nie c ałko w ite na glLna ch lub na iła ch

(tzw. sz czerki naglinowe lub n a iłowe), występujących

na głębokości 80 - 100 cm . Poziom próchni czny miąż­

szości o K oło 25 cm. Gleby te występują . często w poło ~ enjach falistych. Gleby te są zmeliorowane lub nie

w y magają melioH!cji, są przepuszczalne i p.fzewiewne.

Urlają s i ę na nich dobrze jęczm i eń i żyt o, a w sprzyj a jących warunkach buraki cukrowe i pszenica.

bl Pi aski gliniilste, niecałkowite na lessach lub na utwo-rach pyłowych wodnego pochodzenia, występującycl,J.

głębiej niż 'f O cm. Poziom próchniczny mjąższości oko~

lo 30 cm. Gleby te posiadają dobry stan uwilgotnienia

dla 'r ozwoju roślin. Uda{: s i ę na nich mogą prawie

wszystkie rośliny uprawne.

c) Pi a ski gliniast~ mocne i piaski gliniaste lekkie, pylaste,całkowite. -Poziom próchniczny miąższości około

25 cm. Gl eby te występują w położeniach równych,

warunkujących dobry stan uwilgotnienia.

Udają się

na nich dobrze żyto i ziemńiaki. a w sprzyjających

warunkach pszenica, jęczmień i owies.

d) Piaski .glińiaste, niecałkowite na glinie lub ile, przewarstwione piaskami słabo gliniastymi. Poziom próchniczny miąższości około 30 cm. Glina lub ił występują

nie głębiej niż na 80 cm. Gleby te są zme liorowane lub

nie .wymagają melioracji. Udają się na nich bardzo dobrze żyto i ziemniaki, a poza tym udać się mogą i inne

rośliny uprawne, jak pszenica, jęczmień i owies.

e) Piaski słabo gliniaste, pylaste, na glinach lub na iłach,

lub na utworach pyłowych, występujących n ie gł ę biej

niż 60 cm. Poziom próchniczny miąż szo ś ci około 30 cm.

Gleby te są zmeliorowane lub ni e wYl}'w ga j ą me1io racji. Ud a ją s ię na n ich b. dobrze żyto i ziemnia ki, a poza

tym udać się mogą pszenica, jęczmień i owies.

Poz. 21

Klasa lVa.

a) Piaski gliniaste lekkie (tzw. szczerki lekkie), całkowita

lub zawierające poniżej 80 cm piasek słabo gliniasty.

Poziom próchniczny miąŻSZości ponad 30 cm. Są to

gleby żytnio-ziemniaczane, na których w warunkJ.cn

korzystnej wilgotnOŚCi udają się również owies, jęcz­

m i eń i pszenica.

b) Piaski słabo gliniaste, pylaste, całkowite, do głębokośc1

80 cm. Poziom próchniczny miąższości przynajmniej

30 cm. Są to gleby żytnio-ziemniaczane.

cl Piaski sł a bo gliniaste, niecałkowite na utworach pyło-­

wych lub na lessach, występujących nie głębiej niż na

60 cm. Poziom próchniczny miąższości około 30 cm. Są

to gleby żytnio-zi e mniaczane, a w latach wilgotniejszych udaje się na nich pszenica.

dl Piaski gliniaste, niecałkowite na wapieniach, WY5tępU­

jących poniżej 100 cm. Poziom próchniczny dobrz:e wykształcon_y m i ąższości około 30 cm. Są . to gleby żytnio-­

ziemniaczane, udają się na nich też dobrze rośliny motylkowe, szczególnie w latach wilgotniejszych.

e) Piaski słabo gliniaste, niekiedy z domieszką żwiru, niecałkowite, na przepuszczalnej glinie, występującej na

głębo.kości 70 - ,80 cm. Poziom próchniczny miąższości

około 30 cm. Są to gleby żytnio-ziemniaczane, udają się

na nich również i dają niezłe plony pozostałe zboża,

zwłaszcza w latach wilgotniejszych.

fl Piaski gliniaste lub słabo gliniaste, niecałkowite na

glinach lub na iłach słabo przepuszczalnych (tzw.

szczerki naglinowe lub naiłowe). Poziom próchniczny

miąższości około 30 cm. Gleby te występują na terenach równinnycq, o · wysokim poziomie wód gruntowych, oglejenie zaznacza się nie płyciej niż 60 cm OfąZ

nie są zmeliorowane. Gleby te nadają się przede

wszystkim pod mieszanki, brukiew, kapustę oraz w

sprzyjających warunkach uwilgotnienia pod buraki pastewne, pszenicę i owies.

~

g) ·P iaski gliniaste wytworzone ze zwietrzelin piaskowców, miąiszo~ ci około 80 cm do skały litej piaskowców. Poziom próchniczny miąższości około 30 cm.

Wierzchnie warstwy zawierają często domieszkę materiału lodowcowego. Są to dobre gleby żytnio-ziemnia­

czane. '

Klasa IVb.

a) Piaski słabo gliniaste z domieszką pyłu, całkowite . Poziom próchniczny miąższości około 30 cm. W profilu

często występują k.a mienie. Gleby te są żytnio-ziemnia­

czane, uprawia się na nich łubiny, seradele i koniczynę

białą.

b) Piaski słabo gliniaste, niecałkowite, na utworach pyło­

wych lub na lessie, występujących na głęhokości

60 cm. Poziom próchniczny miąŻSZOŚCi około 30 cm.

Gleby te są dobre żytnio - ziemniaczane.

c) Piaski gliniaste, niecałkowite na wapieniach, występu­

jących poniżej 80 cm. Poziom próchniczny miąższości

okało 30 cm. Gleby te są żytnio-ziemniaczane . Udaje

się na nich lucerna chmielowa , koniczyna biała i inne

motylkowe.

C

d) Piaski sł abo gliniaste, niekIedy z dom i es z ką żwiru, niecałkowite, na prz epuszczalnej glinie, występującej na

gł ę boko ś ci ·90 100 cm. Poziom próchniczny m i ą ż szo­

ści około 25 cm. Są to gleby żytnio - z ie mn i a cza n e. dla

innych zbóż często zbyt suche.

e) Piaski gliniaste lub słabo gliniaste, n fe.c alkowite na

glinie lub na ile trudno przepuszczalnym (tzw. szczerki

naglinowe lubnaiłowe). Poziom p róchniczny m i ąższo­

ści około 25 cm. Oglejenie w ystępuje nie płycej niż

40 fp1; poziom wód gruntowych około 100 cm; gleby

te nie są zmeliorowane, ale wymagają drenowania,

które bywa niekiedy trudne. Gleby te n a dają się dobrze pod kapustę i brukiew.

f) Piaski gliniaste wietrzeniowe, miąższoś c i 60 , - 80 cm

do skały litej, powstałe ze zwietrzenia piaskowców.

Poziom pr óchniczny miąższości około 30 cm. Wierzchnie warstwy zawierają często dom i eszkę materiału

lodowcowego. Są to gleby żytnio-ziemn ~ aczane.

/

I

"

Klasa

V.

a) Piaski słabo gliniaste, całkowite, głęb()kie i piaski gliniast~

(tzw. szczerki) zawierają c e piasek słabo gliniasty rub lużny na głębokości mniejszej niż $0 cm. Poziom próchniczny miąższośCi około . 20 cm. Poziom wód

gruntowych' niski. Gleby suche zbyt przewiewne i przepuszczalne, odpowiednie do uprawy żyta, łubinu i seradeli. Uprawiane na nich ziemniaki gają . niezłe plony

tylko w latach obfitujących w de$zcze.

b) Piaski słabo gliniaste, niecałko~ite, suche, na utworach

pyłowych zalegających na głębokości około 80 'r:m lub

na glinie przepuszczalnej, leżącej poniżej 100 cm. Pozioln próchniczny słabo rozwinięty, m i ąższości około

20 cm.

c) Piaski słabo gliniaste, I'liecałkowite. nawapieniowe, napiaskowe, -nagipsowe i nażwirowe . Poziom próchniczny

miążsZości około 20 cm,

Podłoże występuje poniżej

60 cm. Gleby te są przepuszczalne, przewiewne, ale

zbyt suche i dlatego zawodne. Plony roślin uprawnych

zależą w pierwszym rzędzie od opadów. PrzY ,zastosowaniu zielonych nawozów ' i obornika udają SIę żyto

i ziemniaki.

d) Piaski wietrzeniowe, słabo gliniaste, o miąższo,;:::i 4n80 cm do skały litej, powstałe ze zwietrzenia piaskowców, zawierają dużo odłamków skały macierzystej. Poziom próchniczny- miąższości okOło 20 cm. Gleby te są

zbyt przepuszczalne i za . suche. W latach wilgotnych

udają się· żyto i ziemnia~i.

.

e) Piaski całkowite, podmokłe, zwane również sapowatyfi.li, Iliiedos!atecznie przewiewne, Poziom próchniczny

miąższości okoro 25 cm. Gleby te występują w niższym

położeniu, a niekiedy na spadkach (na zboczu). w tym

o!itatnimwypadku wodi! wybija się z .nich pod ciśnie­

niem (sapy). W profilu zaznacza się często poziom iluwialny z r~dawcami. Poziom wód gruntowychokresowozmienny. Gleby Jewsprzyjających warunkach nadają się pod ziemniaki. owies, mies,zanki, a nawet i ży­

to. W latach mokrych rośliny uprawiane na tychglebach ' przeważnie zilwodzą.

f)P~ski słabogliniaste,pÓdmokłe, nIecałkowite, na glinach lub na , iłach, ostaje za ,wysokim poziomie wód

gruntowych (około 70 cm). Trudne do melioracji.

Klasa VI.

e) Piaski luźne, całkowite, gJębokie lub piaski słabo gliruaste, zawierająće · w 'pOdłożu piasek luźny. Poziom

próchniczny miąższości około 15 cm. Gleby te są jalowe, za suche L ubogie w próchnicę; Zbielicowanie zaZDacza się w tych glebach .słabo. mimo że są one bardzo kwaśne, nadają się przede wszystkim. pod l.dle3ie-

-

Poż.

21

nie. Użytkowane jako gleby uprawne wymagają stosov.:ania nawozów zielonych.

b) Pias ki lużne lub słabo glini aste, całkowite, o staje za

wysokim poziomie wód gr untowych, z zawartoś cią w

p oziomie próchnicznym storfiałej ' próchnicy (piaski

murszaste). Rośliny upr,awiane na tych glebach! najczę­

ściej zawodzą. Przeprowadzenie m'elioracji ze względu

na położenie w zagłębieniach bezodpływowych jest

utrudnione. W podłożu tych gl eb występują cZf;sto

warstwy rudawca.

c) Piaski wietrzeniowe, szkieletowe, bardzo plytkie (do

skały litej około 25 cm) powstałe ze zwietrzenia pia~

skowców. Nadają się pod zalesienie.

d) Piaski luźne lub słabo gliniaste, niecałkowite, nawapieniowe. Podłoże wapienne na głębokOŚCi do 60 cm.

Odł.amki skały maCierzystej występują bliżej powierzchni. Mi ąższośćpoziomu ' próchnicznego wynosi ok o ło

15 cm. Położone zwykle na ' skłonach: Plony zawodne

i b1udzo niskie.

3.

Gleby wytworzone z glin.

j

Klasa l.

a) Gleby brunatne wytworzone z glin, średnie. Skałę macierzystą tych gleb stanowią najczęściej gliny zwałowe, margliste, zasobne w sole mineralne i przepuszczalne. Poziom próchniczny dobrze rozwinięty, miąż­

SZOŚCi około 35 cm, (, strukturze gruzełkowatej . Glf.,by

te występują w położeniach równych, nie podlegających proce,s om zmywnym i warunkujących dohry dla _

rozwoju roślin uprawnych stan uwilgotnienia. Pod

względem wartości rolniczej są to najlepsze gleby

'"

pszenno-buraczane.

Klasa II . .

e) Gleby słabo zbielicowane wytworzone z glin, dość lekkIe. Podłoże przepuszczalne. Poziom próchniczny do- .

brze wykształco!lY, miąższości przynajmniej 30 cm, o

trwałej struk1urze gruzełkowatej . Gleby te wyst~puj"

w położeniach równych, nie podlegających . procesom

zmywnym i warunkujących dobry dla r()zwoju' roślin

uprawnych stan uwilgotnienia. Spiaszczenie wierzchnich warstw tych gleb nie sięga głębiej ruż 40 cm.

W razie. występowania w podłożu mniejprzepuszczalnych glin - 'zmeliorowane. Są to bardzo dobre gleby

pszenno-buraczane.

b) Gleby słabo zbielicowane ' wytworzone z gli"n,< średnle

i niektóre ciężkie. posiadające dobrze wykształcony paziom próchniczny miąższości przynajmniej 30 cm,

strukturze' gruzełkowatej. Gleby te występują w poło­

żeniach równych; nie podlegających procesom zmywnym i warunkujących sprzyjający dla rozwoju roślin

uprawnych stan uwilgotnienia. Węglan wapnia za'-

zwyczaj występuje nie głębiej niż ua 100 cm; zrnelio-<

rowane. Pod względem uzytkowo ,rolniczym są to bardzo dobre gleby pszenno-buraczane.

c) Gleby brunatne różniące się od gleb wymienionych w

punkcie "a" tylko brakiem ,zbielicowania i występowa­

niem węglanu wapnia nie głębiej niż na 100 cm.

d) Gleby brunatn)e różniące si ę od g ieb wymieniony ch w

pupkcie "b" tylko ' biakiemzbielicowan.ia.

o

Dziennik Ustaw Nr 5 1 9

.____________________________________P~oz . 21

. Klasa Jlla.

w ierzchnich war~tw s ięga ponad BO cm i przechodzenie

ich w podłoże gliniaste jest stopniowe. Są to dobre

gleby żytnio-ziemniaczane .

.--------------------------------~----

al Gl eby zbielicowane wytworzone z glin, śr e dnie . Poziom próćhniczny miąższości około 25 cm. Zmeli :)Towane lub nie wymagające melioracji; dają dobre pl ony

buraków cukrowych i pszenicy.

b) Gleby zbielicowane wytworzone z glin, lekkie. Pozi om

próchniczny nlląZSZOSCl 25 -- 30 cm. Wierzchnie

warstwy uległe spiaszczcniu posiadają miqższo;i;ć nie

przekraczającą 60 cni. Zmeliorowane lub nie wyma gają

m e lioracji; - dają dobre plony żyta, ziemniaków, owsa,

jęczmienia i koniczyny c7.erwonej; udają. się na nich

również ps~enica i bu'raki culnowe.

c) Gleby brunatne wytworzone z glin, ciężkie. Poziom

próchniczny miąższości około 25 cm o dobrej strukturze gruzełkowfltej. Węglan wapnia występuje na

60 -- 80 cm. Gleby te są zmeliorowane, dość ciężkie

do uprawy, mogą dać dobre plony pszenicy i bUrilkÓW

cukrowych.

.d) Gleby zbielicowane wytworzone z glin, niecałk'lwi te

na utworach pyłowych wodnego pochodzenia. Puziom

próchniczny miążs zości okolo 25 CIn, zmeliorowilne lub

nie wymagają melioracji. Na glebach tych udać się

mogą dobrze wszystk·ie rośliny uprawne.

e, f, g) Gleby brunatne różniące się od gleb op isanych pDd

lit. a, b, d brakiem zbielicowania i występowanierl

węglanu wapnia nie glębiej niż na 100 cm. Gleby le

mają odczyn ?:bliżony do obojętnego.

hl Gleby zbielicowane, róż niąc e si ę od gleb opisanych

pod lit. . c wyst ę powani e m w profilu glebowym

słabo wyks z tałcon yc h poziomó·w wymywania i \-'Il11y- wania. Gleby te posiadają w wierzchnich warstwa ch

przeważnie odczyn kwaśny .

Klasa IJJb.

b) Gleby bielicowe, lekkie, wytworzone z glin, nie ca łko­

wite, na piaskach , żwirach lub na wapieniach, występujących na gł ęb okości od 80 do 100 cm. Pozi"om

próchniczny posiada miąższość około 25 cm. Są to

dohre .gleby żytnio··ziemniaczane.

c) Gleby -bielicowe wytworzone ż glin, średnie.j" ciężkie,

niecałkowite na piaskach, żwirach lub na . wapieniach,

.występujących na _ głębokości 60 -- 80 cm. Poziom '

p róchniczny miąższości około 20 -- 25 cm. Na gI e bćtch

tych zboża w wilgotniejszych latach dają dobre plony.

d) Gleby bielicowe wytworzone ż glin, ciężkie. Poziom

próchniczny mi ąższości około 25 cm. Gleby te są niestrukturalne, ni-eprzewiewne, oglejone na głęb::JkOści

60 cm i nie zmeliorowane. Przy sprzyjających opadach

i przy dobrze uchwyconej porze do uprawy mogą dać

nawet wysokie · piony pszenicy, buraków cukrowych

i koniczyny. Gleby te są jednak zawodne.

e) Gleby bielicowe wytworzone z glin, lekkie i średnie.

Poż·iom

próchniczny miąższości 25 cm . Gleby te wy ..

w wyniku tego są 'Jkresowo nadmiernie. wilgotne, a oglejenie wystf,puje na

głębokości 60 - 70 cm. Gleby te są nie zmeliorowane, .

na ogól zawodne, lecz przy korzystnych opadach mog"

dać nawet dobre plony pszenicy i buraków cukrowych.

5t i:;pUją \V położeniach n.i skich,

f, g, h, i) Gle by brunatne, różniące się od gleb wymienio'"

ny ch pod lit. b, c, d, e tylko brakiem zbielicowania

oraz wyst ępowaniem węglanu wapnia w wyzszych

warstwach .

j) Gleby brunatne wytworzone z glin, średnie lub c iężk .ie,

występujące na pagórkach lub ł ago dny c h stokach,

gdzie zachod z ą procesy zmywu. Poziom próchniczny

slabo rozwini<;ty miąższ ości okolo 20 cm.

a) Gle by zbielico'.\'ane ",/yt\VOrZCn0 z glin, le kk ie , ."r edni e

i ciężkie . Poziom próchniczny m i ąż sz o ś c i ok oł o 2:::; cm.

Gleby te wyst (w ają IV poł o żeniach falistych, które

utrudniaj ą uprawę. Gleby te są zmeliorow ane lub 'nie

wymagają melioracji. Udają się na nich na ogół wszystkie rośliny uprawne.

b) Gleby silnie zbi(;licowane wytworzone z glin, lek ki e.

Poziom próchniczny mif\Ż,sz<>ści około 25 cm. Miąiszn :; ć

warstw ' spiaszczonych do gl illiilgteuo p o dlo ż a s j,~g a

60 - 80 cm. Gleby te są zmeliorowane lub ni e wymagają mel ioracji. Przy od:powied:nim n n ,,,ożenill d ają

dobre plony wszystkich roślhl uprawnych.

c) Gleby zbielicowane v:ytwo rzone z glin, średnie i cięż­

kie, niecałkowite na piaskach, wapieniach lub żw i rach ,

występuj ących na gl.ębo};ości 80 100 cm. PozIom

próchniczny miąższości około 25 cm. Gleby te są zmeliorowane lub nie wymagają melioracji. UdaJąsi(~ nd

nich żyto i ziemniaki. owies, jęczmień i nawe·t pszenica. W latach suchych mogą dawać plony nie co ni ·i sze.

J, e) Gleby brunatne różniące się od gleb opisclllych pod

lit. b, c brakiem cech zbielicowania i występow ll ni (' tIl

węglanu wapnia zazwyczaj nie głębiej niż na 100 CI11 .

Gleby te posiadają najczęściej odczyn zbliżony do Dbojętnego.

.

i.

}(Jasa l Vb.

i ·

a) Gl e by b ieli cowe wy tw orzone z glin, lekkie, Jli e~'a!k o"

will~ ,

na p iaskach , żwirach lub na wapieniach, wyna głębokości od 60 do 80 cm. Poziom

próchniczny posiada miąższość około 25 cm. Są to gleby ży tn io-ziem niaczane, często za su che.

stępujących

b) Glebv bi eli cowe wytworzone z glin, lekki e, śretlnie

lub ciężkie , niestrukturalne, nieprzewiewne, podmo!de.

Si lne oglejenie występuje na głębokości 50 cm. Nie

zmel iorow1me. Poziom próchniczny posi·ada miąższoŚć

około 25 cm. Gleby te są zawodne i trudne do uprawy.

c) Gleby brunatne różniące się od gleb wymienionych

pod Iit. b) tyl1<o brakiem zbielicowania oruz wystp,powaniem węglanu wapnia w wierzchnich warstwach,

d) Gleby brunatne wytworzone z glin, średnie lub ciężkie • .

Gkby te posiadają poziom próchniczny slabo wykszlalcony, wystti Pują na pagórkach lub na stoktlch,

gdz ie zachodzą siln e proces ·y erozyjne.

Klasa V.

J</asa IVa.

al Gleby zhielicowane wytworzone z glin, lekk ie. FO'ziom

próchniczny miąższości okolo 25 cm. Spiaszczenie

Gleby zbielicowane wytworzone z glin zwałowych, silnie

i podmokłe. Prze prowadzenie na nich melioracji jest

utrudn ione.

onłejon e

-

D-z.iennik Usta.w Nr 5_ _ _ _-'-_ _ _--'-,,--,-_ _ __

20 '

-- ,. ,._ ._ ._------------------ -----~

4.

GI.e hy wytworzone .'z iłów.

Klasa IVa.

Klasa II.

. a) Gleby brunatne wytworzone z iłów pylasty ch, C<1!k owite. "Poziom próchniczny miąższości około 30 cm,

. . ' barwy brunatnej o strukturze gruzełkowate j. Struktura

głębszych w-arstw pryzma tycżna lub drobno płytkowa.

. Węg lan wapnia występuj e blisko· p,o wie rzchni . Zmeiiorowane. Glehy te są ży zne ,. pszenno-buracz-ane.

.

b) Gleby bruna th~ ' wytworz,o ne z iłów pylastych, nieca ł~

. kowite na piaskach . lub na' innym przepuszcz.llllym

podł o żu, wy s tępującym na głębok ośCi ponad , 100 cm.

Poziom próchniczny miąższości okołó30 cm' posiada

~trukturę gruz ełkowat-ą. Węglan ·. wapnia \Vystępuje

,blisko powierzchni'. Gleby te są zas()bne w składniki

pokarmovoje, udają się na nich wszystkie rośliny, a

zwtas~cz,a pszenica, 'jęczmień j mot yl k?we,

Co d) 'Gleby bielico we różniące się od gleb opisanych pod

. lit. a; bl jedynie s ła bymi cećh anli zbieli cowanla.

KIC/sa IJIa.

a) Gleby brunatne wytworzone z iłów, ciężkie lub średnie,

ćalkowite , zmeliorowane. Poziom próchniczny miąż­

szóści około 25 cm posiada dobrą struk turę gruzełk o­

watą. Węglan wapnia występuje nagh;b okośC i okolo

60 cm. Gleby te s ą zasobne w składniki POkClrI)1')We

roślin, lecz trudne do upraywy, Udają się na nich dobrze pszenica i buraki cukrowe.

. .J

iłów , niec a łkowite na

piaskach lub na innym p rzepuszczalnym podłol u , występującym na g łębokości 80 - 100 cm. Zme,l io?owcme

lub nie wymagające melioracji. Gleby te po s iad ól ją po~iom próchniczny o miąższości około 25 Cm, odznaczający się dob r ą strukturą gruzełk.owatą; są zasobne

. w składnik i pokarmowe. Udają się. na ni ch wszystkie

rośliny uprawne, ~właszcza pszenica, jęczmień i motylkowe.

b) Gleby brunatne wytworzone z

c, d) Gleby zbie licowane ró ż niące się od gleb wymienionych pod lit. a, b występow a niem w profil ac h

tych gleb zazwyczaj słabo wykształconych pq:t.hJ!ilÓW

".'ymywania i wrny-wani.a ordZ odczynem naj cz ęście j

kwa ś nym,

a) Gleby .brunatne wytworzone z iłów, średn ie : ni ecułk o- ,

wite, na nieprzepuszczalnym podłożu występującym' .­

na g łę bokości 50 - 60 cm, Poziom wód g ffuntowych

głęboki. Plony w latach su chych mogą zawooeić.

.

.

b) Gleby brunatne wytworzone z iłów, średnie lub cięż ;

kie, całkowite ' lub n iecałkowite na niepr7;epuszczillnym poąłoz u, o poz ~omie próchnicznym miąższo ~ci

. :' około 25 cm. Na głębokości okolo 50 cm mogą wyst ę­

pować plamy glejowe. Gleby bardzO. trudne do up r a~

", wy, zawodne .. W pomyślnych warunkach. m og ą dać

wysoki e plony psz.en icy l , buraków . cukrowych.

c, d) Gleby bielicowe rÓt.niące się od gleb opisanych, pod

lit. a, b jBdynie zaznaczony mi w profilu oechamizbielicowania.

Klasa lVb.

a) Gleby brunatne wytworzone z iłów, niec ałkowit e, na

przepuszczalnym podłożu występują c ym na . głębokości. ;

40 - 50 cm. Gleby te są zbyt suche, zawodne.

b) Gieby brunatne wytworzone z iłów, śre dnie i ci(~ ż kje" .

całkowite lub niecdłkowite na nieprzepuszczalnym pud-łożu,

o poziomie próchnicznym mlą zszośc iokoło

25 cm. Gleby te są nieprzepuszczalne, na' gł ę bokości, .

40 cm wyst ępuje poz iom gl e jowy, trudne do uprił\vy,

i zawodne. W pomy ś lnych warunkach mogą dać dobre ~,

.plony pszenicy.

c), Gleby brunatne wytworzone z iłów, 'niecalkowite, ,.na '

•

przepuszczalnym podło żu, lecz w położen i u wa runkują cym okresowo wysoki poziom wód gruntowych. Na

, . gl ebach tych uda ją się dobrze rośliny pastewne, 'jed- ',

no roczne.

d, e, f) Gleby b ielicowe, r óżniąc e się od gleb brunatnych

opl sany ch pod .lit. ~, b, C' jedynie zazna czonym i w ~

pr,ofilu glebowym cechami zbielicowania .

J .,

Klasa V.

al Gl eby wytworzone z iłów, całkowite lub niecałko w ite,

na róż,TIych podłoża ch, lecz z wysokim poziomem . wód

gruntowych, Warstwy glejowe i konkrecj e że l ,iz i s te '

wy stęp ują b ezpośr edni o pod po.ziomem pró cł).ni(~ znym. "

Grunty zimne, do uprawy trudne i polożone w warun- '

kach utrudniających melioracje.

[(lasa llIb.

a) Gleby brunatne wytworzone z ifów, ś re dni e lub ciężkie ,

' żmeIiorowane, występ ują ce często w położ en .iach fafisty-cb_ Po:óom próchniczny posiada miąższ '3ŚĆ oko{o

25 cm, W~glan wapnia występuje -na głębokości około

66 cm. Gleby te są trudne do u pi'aw y, lecz zasohne w

składniki pokarmowe roślin.

l» Gleby ' brunatne wytworzoue z iłó w , średni e lub ciężkie,

niecałkowite na piaska ch lub na innym prze puszczalnym podłożu, zale gającym na 60 ~ 80

Poziom

próchniczny posiada mi~szość o~oło .~5 cm . Zmeliorowane lub nie wymagające melIoraCJI. Udają SI ę na

nich dobrze praw ie wS"lystkie roślmyuprawne, ZWhlSZcz'a iGczmiell, pszenica i motylkowe.

;.c, d) Gleby bielicow€ Fbżnią~e się od gleb wymieaionych

pod lit. a, b występowaniem poziomów wmywania i

wymywania oraz odczynem l?rzeważnie kwaśnym.

cm.

5.

Gleby pyłowe pochodzenia wodnego.

Klasa II.

a) Gleby pyłowe brunatne: średnio zwi ęzłe, całkowite.. lub

niecałkowite, na przer izcza.lnych glinach zwalowych,

w y:stępując-e . w połozeniach. równych, warunkująCych

dobry dla rozwoju l'Oślin stan uwilgo'tnienia, posi11da-,

jące

dobrze rozwinięty poziom pr'Óchniczny: miąż~ '

6zości około 30 cm i o strukturze gruzełkowatej. W ra,~

zie wyst ępowania w podłożu mniej przepus:zczalnycch

glin' '- zmeliorowane. Udają się bardzo dobrze wszystkie rośliny uprawIie.

b) Gleby bielicowe pyłowe, różniące się od gleb wymienionych pod lit. a jedynie występowaniem cech zbielicowania w profilu glebowym.

,"'

.'

j

Dziennik Ustaw N r 5

Klasa I V b.

Klasa Jlla.

a) Gleby b ielicowe pyłowe, c a łkolv1te i niecałkowite na

.glillach lub na iła c h . Poziom próchniczny m i <tższości

około 2:5 cm, zmeliorowane lub nie wymagające melioracji. Gleby te dają dobre plony żyta, ziemniaków,

owsa, jęczmienia i koniczyny czerwonej. Udają si ę na

nich również pszenica i buraki cukrowe.

b) Gleby bielicowe pyłow e, niecałkO w ite na piaskach lub

na ż w irach albo na wapieniach wyst ę p u ją c ych na . głę­

bokości ponad 100 cm. Poziom próClm iczny miąższości

około 30 cm. Gleby te występują w polo ~en i a c h warunkujących dobry stan uwilgotnienia dla rozwoju lOślin

uprawnych lub są zmelLorowane. Uda j ą się na nich

jęczmień, ow ies, ży t o, pszenica, ziemniaki, a nawet

buraki cukrowe.

c: d) Gleby brun atne roznlą c e śi ę od gleb bielicowych

wymienionych pod lit. a, b brakiem cech zbieiicowania

i występowaniem węglanu wapn ia zazw yczaj nie głę ­

bi e j niż na 100 cm. Gleby te posia dają najczp, ści ej (,dczyn źbliżony do obojętnego.

Klasa Illb.

a) Gleby bielicowe pyłowe, na glinach i ił a c h oglejonych

na. głEi bokości 8.0 - 10.0 cm. Poziom próchn ic:m y posiada miąższość około 25 cm. Są to gleby, na których

udać się mogą pszenica i buraki cukrO'.ve, lecz w latrt ch

mokrych mogą być nieco zawodne.

b) Gleby bielicowe pyłowe, niecałkowit e na piaskach,

żwirach i wapieniach zalegający c h na głęb o koóici 80100 cm. Gleby te wyst !wują w poło ż eniach w;irnn kujących dobry stan uwilgotnienia dla rozwoju roślin

uprawnych lub mają uregulowane stosunki wodne przez

melior ~ cje.

POZiOlU pró chniczny tych gleb po.si.1da

miąższość około 25 cm. Są to bardzo dobre gleby ży­

tnio-ziemniaczane. Udać się mogą na nich również

dobrze ję c zmień, owies, a nawet pszenica.

c) Gleby -bielicowe pyłowe, całkowite, występujące w

położeniach' falistych i wrażliwe na brak opadów.

Miąższość poziomu próchnicznego tych gleb wynosi

ok'oło 25 cm. Udają się na nich żyto, ziemniaki, jęcz­

mień, owies, a często i pszenica.

. d, e,f) Gleby brunatne różniące się od gleb wymienbnych

.

pod lit. a, -b, c brakiem cech zbielicowania i występo­

waniem węglanu wapn~ zazwyczaj nie głębiej niż

10.0 cm. Gleby te posiadają najczęściej odczyn zbliżony

do obojętnego.

Klasa IVa.

pyłowe,

niecałkowite na piaskach,

lub ,W~pieniach. Miąższość warstwy pyłowej

60 - 80 cm. Poziom próchniczny posiada miąższość

około 25 cm .. Dobre gleby żytnio-ziemniaczane.

b) Gleby bielicowe pyłowe, calkowite lub niecałkowite,

na różnych podłożach, występujące w. położeniach niskich, warunkujących okresowo nadmierny stan uwilgotnienia. Plamy glejowe występują na głębokości

60 - 80 cm. Nie zmelior?wane. W korzystnych warunkach klimatycznych wszystkie rośliny mogą dać zadowalające plony.

c, d) Gleby brunatne pyłowe różniące się od gleb wymienionych pod lit. a, b jedynie brakiem cech zhielico- '

wania.

a) Gleby bielicowe

żwirach

.'

bielicowe p y łowe, ni ecalkow iie na piasb ch.

lub wap ieniach. - M i ąższość wars twy py ł owej

40 . - 60 cm. Poziom próchni czny posi ada miąższość

ok olo 25 cm. Gle by żytnio-ziemn i aczan e , c:z ,~s to za

suche.

h) Gleby bielicowe pyłow e , całko w ite lu b niecalkowite,

na ró żnych podło ż ach, > w y st ę puj ąc e w poło'Ż e nl ilc h nis kic h, warunkują c y c h n a dmiem y. stan uwilgotnienia.

Plamy glejo.we wyst~;p ują ua gł ęb okości mnie jszej niż

60 cm. Gleby te są nie zmeliorowa ne, zaw odne, a tylko

w korzystnych warunkach plonują nieźle.

c, d) Gleby brunatne pyłowe różnią s I ę od gl e b wy mien ionych pod lit. a, b jedynie bra kiem cech zb;~l i(owa­

nia.

a) Gl eby

żwirach

Klasa V.

aj Gleby pyłowe, nie c ałkow i te, płytkie, na piaskach, żwi·

rach lub wapieniach. Miąższość warstwy pyłowej do

·40 cm. Gle by suche żytnio-ziemniaczane.

b) Gleby pyłowe, całkowite lub niecałkowite, na różny<:h

p<Jdłożach 'bezodpływowych. Oglejenie występuje już

pod poziomem warstwy ornej. Foziom wód gruntowych

wysoki. Przeprowadzenie melioracj.i uhudnione.

6.

Gleby wytworzone z lessów (glehy lessowp'

l(lasa 1.

a) Gle by bmna tne lessowe, całkowite, o poziom ie próchn icznym co najmniej 30 cm, wyk a zu ją cym trwdą

strukturę gruzełkowatą. Węglan wapni:! znajduje się w

górnej lub środkowej cz(~ści pIofilu Odczyn tych glteb

zbliżony jest do obojętnego. Położone są one na terenie równinnym lub lekko falistym o bardzo łagodnym

spadku. W glebach ,tych nie ma żi\dnych ozn·a k dużego

zawilgotnienia. Udają się na nich bardzo dobrze wszelkie ziemiopłody, a w sz c zególności: ps.z enka, mak,

rzepak, lucerna, koniczyna czerwona i warzywa.

b) Gleb.y brunatne lessowe, całkowite, namyte , położone

korzystnie, w dobrych warunkach uwilgotnienia. Poziom próchniczny tych gleb wykazuje trw ałą strukturę

gruzełkowatą. Własności fizyczne w całym profilu dobre. Węglan wapnia występuje w górnej cz~ci profilu glebowego. Udają się na nich bardzo dobrze wszelkie ziemiopłody.

c) Gleby brunatne le;;sowe, ni.ecałkowite . miązszości

ponad 120 cm, położone w dobrych warunkach wiluot- .

nościowych na

przepuszczalnym podłożu .

Poziom

próchniczny dobrze rozwini ę ty , grubości co lldjrn!ll e j

30 cm. Udają się na n ich ~rd zo (l r·h rz e wszel kie rośliny uprawne .

?

Klasa II.

a) Gleby brunatne lessowe, calkowite. Na głębokości poniżej 70 'cm zaznaczają się brunatne plamy iluwialne

oraz nieliczne pieprze. Poziom próchniczny nieco mniej

miąższy niż w lessach I klasy, grubości 25 cm. Własno­

ści fizyczne w całym profilu dobre. Węglan w.apnill

występuje w dolnej części profilu. Położone w terenie

lekkofalistym, nlecomniej korzystnie niż lessy zali(:Zone do klasy L Udają się n.a nich . bardzo dobrze

wszystkie rośliny uprawne.

.-

'"

D1Jiennik Ustaw Nr 5

b) Gleby brunatne lessowe, · niecałkowite napiaskowe, nażwirowe i nawapieniowe, o grubości warstwy lessu

100 - 120 cm oraz na przepuszczalnych glinie lub ile,

znajdujących się głębiej niż 60 cm.

c) Gleby brunatne lessowe, całkowite, o nieco gorszych

właściwościach niż le'ssy I klasy. Podłoże nieco zbite.

Węglan wapnia występuje zwykle poniżej 100 cm.

d) Gleby brun~tne lessowe namyte, o właściwościach fizycznych nieco gorszych niż lessy namyte I klasy, w '

szczególności posiadające podłoże o nieco gorszej przepuszczalności i przewiewności. Udają się' na nich dobrze ~szystkie ziemiopłody.

e, f, -g) Gleby bielicowe lessowe fóżniące się od gleb brunatnych opisanyCh pod lit. a, b, c występowaniem w

~.

profilu glebowym poziomów wymywania i wmywania.

Klasa IIIa.

łlJ

Gleby bielicowe lessowe, całkowite, o poziomie próchnicznym miąŻS ZOŚCi olcoło 25 cl1l, pod którym występu­

je wyrażny poziom wymywania {eluwJalny), często o

wyrażne( strukturze pyłkowej . Pod poziomem wymywania występuje zbity, brunatny poziom wmywania.

Węglanu wapnra nie ma w całym profilu (do -1,5 m).

Gleby przepuszczalne i przewiewne, lecz ulegające zaskorupianiu. Położone najczęściej w terenie lekko falistym lub naw et falistym. Przy starannej upraw ie i nawożeniu udają się na nich dobrze wszystkie rośliny

uprawne.

b) Gleby bielicowe le ssowe , niecałkowite na glinie lub ile,

położone w gorszych warunkach uwilgotnienia niż gleby lessowe naglinowe lub na iłowe zaliczone do klasy II.

c) Gleby bielicowe, niecalkowite na piaskach, żwirach lub

wapieniach. Poziom próchniczny miąższości okolo 25 cm.

Grubość warstwy lessowej waha się w granicach 80100 cm. Gleby te dają bardzo dobre plony przede

wszystkim żyta, zien~niaków, jęczmienia, owsa. Udać

się mogą na nich dobrze nawet pszenica i buraki cukrowe.

• d) Gleby brunatne lessowe, namyte, niecałkowite na piaskach l innych przepuszczalnych podłożach. Grubość

war~twy lessowej waha się w granicach 80 100 cm.

Gleby te dają dobre plony żyta, ziemniaków, owsa,

j ęc zmi e nia, a nawet pszenicy i buraków cukrowych.

e) Gleby brunatne lessowe, namyte (przeławicońe), niecalkowite na nieco słabiej przepuszczalnym podłożlL

W profilubiak jest ńajczęściej węglanu wapnia. Gleby

te ..VI latach wyjątk owo mokrych dają nie co gorsze

plony . .

'f, g) Gleby brunatne lessowe różniące się od gleb wymienionych pod lit. b, c tylko brakiem cech zbielicowania i

i

wyst ę powaniem węglanu wapnia w profilu glehowvm.

I.

.!

Poz. · 21

-

W profilach tych gleb na wysokościach nie mniejszych

niż 60 cm występują rdzawe lub glejowe plamy. Ud~ją )

się na nich często nawet pszenica i buraki cukrowe.

.

c) Gleby brunatne lessowe, namyte, niecałkowite na pia-~

skach, żwirach i wapieniach. Grubość warstwy namy- ,

tego lessu waha się w granicach 60 - 80 cm. Stanowicf

one bardzo dobre gleby żytnio-ziemniaczane, na których udać się może d'o brze również pszenica.

d, e) Gleby brunatne różniące się od odnośnych gleb wy-,' '

mienionych pod lit. a, b tylko brakiem cech zbielicowani,a i występowaniem węglanu wapnia w profilu glebowym.

Klasa IVa.

a) Gleby brunatne lessowe, płytkie, nie całkowite nap laskowe i nażwirowe, o grubości ąO - 60 cm. Niekiedy

za suche.

b) Gleby brunatne lessowe, całkowite lub nie całkowite,

zbyt wilgotne, z plamami glejowymi na głębokości około 60 cm. Poziom próchniczny około 25 cm. Nie zmeliorowane.

c) Gleby brunatne lessowe, zmyte ze zbitym poziomem

ilu wialnym, występuj ącym blisko p,owierzchni. Pozi om

próchhiczny miążsżości ponad 15 cm. Położenie faliste,

powodujące zmy·w anie . Dość: trudne do uprawy.

d) Gleby brunatne lessowe, namyte, nisko położone ,na

słabo przepuszczalnym

podłożu .

Nie zmeliorowanę.

W latach mokrych plony zawodne.

'

e, f, g) Gleby bielicowe lessowe różniące się od gleb wymienionych pod lit. a, b, c jedynie występowaniem w.

. profilu glebowym poziomów wymywania i wmywania.

Klasa IVb.

a) Gleby brunatne lessowe, płytkie, niecałkowite nawa-'

pieniowe, napiaskowe i nażwirowe, miąższości 40 50 cm. Za suche"

b) G!eby brunatne lessowe, całkowite lub niecałkowite,

podmokłe z silnym oglejeniem na głębokości około '(c~

60 cm,az plamami glejowymi, występuJącymi płycej.

Poziom próchniczny okolo 25 ·cm. Nie zmeliorowane.

c) . Gleby brunatne lessowe, zmyte, ze zbitym poziomem

iluwialnym, występującym blisko powierzchni (zazga). Poziom próchniczny mi4ższości poniżej 15 cm. Położe­

nie falist e, p owodujące zmywanie. Trudne do upr~wy.

d) Gleby brunatne lessowe, namyte, nisko położone, na.,

n ieprzepuszczalnym podłożu. Gleje już od 40 cm w '

głąb. Nie zmeliorowane. Gleby zimne, w korzystnych

warunkach atmosfer.ycznych dafą niezłe plony.

e,f) Gleby bielicowe less owe różniące się od gleb wymie~

nionych pod lit. a, b jedynie występowaniem w profi~

lu glebowym poziomów wymywania i wmywania.

Klasa IIlb.

Klasa V,

a) Gleby bielicowe lessowe, niecałkowite na piaskach,

żwirach i wapieniach o miąższości warstwy lessu 60-80 cm. Poziom próchniczny tych gleb posiada miąż­

szość o,koło 25 cm. Stanowią one gleby wrażliwe na

brak opadów. Udają się na nich bardzo dobrze żyto,

. ziemniaki, a nawet udać się może dobrze pszenica.

b) Gleby bielicowe lessowe, nie całkowite na glinach lub

iłach, występpjące w położeniach warunkujących niekiedy okresowo za wysoki stan wód gruntowych.

•

--

a) Gleby lessowe, bardzo płytkie, niecałkowite Iiawapieniowe, napiaskowe i nażwirowe, o grubości warstwy

lessowej 30 - 40 cm. Gleby zbyt suche.

b) Gleby lessowe, silnie podmokłe, o poziomie wody gruntowej okresowo wysokim (do 40 cm). Leżą 'nisko w terenie bezodpływowym. Do uprawy trudne.

c) Gleby lessowe, zmyte (zazga), prawie bez ' próchnicy, c'

na zbitym podłożu. '

-

Dziennik Ustaw ,Nr 5

c

23

~

Poz. 21

C z a r n o z i e m y.

Klasa Illb,

Klas.a l.

, aj Czarnoziemy wytworźone z lessów, o łącznej miąższo­

ści poziomu próchnicznego razem z lessem nie mni e jszej niż 120 cm, nie zdegradowane lub słabo zdegradowane, o trwałej strukturze , gIUz ełkowatej, poziom

próchniczny miążs zości nie mniejszej niż 50 cm. Próchnica słodka , Podłoże przepuszczalne, węglan wapilia

występuje na powierzchni lub w dolnej granicy poz iomu próchnicznego. Udają się bardzo dobrze na tych

glebach wszystkie rośliny uprawne.

bl Czeruoziemy namyte, na przepuszczalnym podłożu, Poziom próchniczny miąższości 100 cm lub większej.

Struktura wierzchnich warstw gruzełkowata. Węglan

wapnia występuje zwykle w profilu. Położone korzystnie w miejscach nie za wilgotnych.

Klasa II.

al Czarnoziemy wytworzone , z lessu o mią ż szości 60 80 cm: zalegające na - piasku, żwirze lub wapien.i ach.

Gleby te występują często w położeniach falistych,

warunkujących procesy zmywu. Dlatego ich poziom

próchniczny posiada miąższość około 35 cm.

b) Czarnoziemy zbielicowane wytworzone z legsll m ; ąż ..

szości 80 - 100 cm, zaleg'ające n,a piasku, żwirz e lub

wapieniach. W .profilu zazna c zają się jasne pozioray

wymywania i bruna tne zbite poziomy wmywan ia. Po ..

. ziom próchniczny miąższości około 35 cm wykazuje od",

czyn kwaśny. Gle;by te występują w położ e niach warunkujących dobry stan uwilgotnienia dla rozwoju roślin up rawnych. - W prof(Iu tych gleb brak jest wę~

. glanu wapnia.

,/

cl CZlirnoziemy wytworzone z lessu, nieco za wilgotne,

o poziomie próchnicznym beż oznak storfienia. Podłoże

tych gleb jest zbite i już na giębokości 70 cm posiadd

albo plamy rdzawe żelaziste albo jest wyrażnie ogle-.

jone.

d) Czarnoziemy namyte,

"

i\) Czarnoziemy wytworzone z lessów. o łącznej

miąższo­

ści poziomu

próchnicznego razem z lessem 80--120 cm..

zdegradowane dość -silnie. Poziom próchniczny nie

mniejszy niż 40 cm. Węglan wapnia występuje zwyk-l-e

w dolnej części profilu. Gleoy te są zbliżon e właści­

wościami do czarnoziemów I klasy, lecz dają plony

nieco niższe.

bl Czarnoziemy namyte, położone mniej korzystnie niż w

klasie 1. Nieco za wilgotne lub na północnym zboczu.

Struktura gruzełkowata przynajmniej do 50 cm. ,(-:;łębiej

układ cząsteczek nieco zbity. Węglan wapnia nie występuje zwykle w górnych warstwach.

Klasa IIla.

al Czarnoziemy wytworzone z les~ów, niecałkowite, o

miąższości lessu 60 - 80 cm ' zalegają c ego na piasku,

żwirze lub wapieniu. ,Poziom próchniczny posiada miąż­

szość 35 50 cm. Gleby te występują w położeniach

ni ższych i okresowo bywają za wilgotne . Węglan wapnia wyst ę puje często w całym profilu.

bl Czarnoziemy zbielicowane, wytworzone z lessów o

miąż szości lessu ponad 100 cm, całkowite lub niec'lłko­

wite na różnych- podłożach, W profilu zazniłczają się

jasno poziomy wymywania i brunatne zbite poziomy

wmywania. Poziom , próchniczny miąższości pohad

35 cm wykazuje często odczyn kwaśny. Gleby te wystę­

pują w położeni a ch warunkujących dobry stan uwilgotnienia dla rozwoju roślin uprawnych. VV profilu

tych gleb brak jest' węglanu wapnia.

c) Czarnoziemy namyte, o poz:iomie pró chnicznym bez

oznak storfienia, występujące w położenia ch warunkujących niekiedy okresowó' za wysoki stan wód gruntowych. Na głębokości około 100 cm występują rdzawe

plamy lub znaki oglejania.

d) Czarnoziemy wytworzone z l€'ssów, niecałkowite na ile.

W zależności od przepuszczalności ilastego podłoża

/

miąższość warstwy lessu waha się w granicach 50

1Q,O cm. Im pocHoże jest bardziej przepuszczalne (ił

strukturalny). tym warstwa lessu może być płytsza.

o poziomie próchnicznym n ia

jednak oznak storfienia. Gleby te wystę-,

pują w położeniach warunkujących niekiedy okresow()

za wysoki stan wód gruntowych Na głębokości 70 cm

występują rdzawe plamy i pasma lub wyraźne oznald

oglejenia.

wykazującym

Klasa IVa.

a) Czarnoziemy wytworzóne z lessów, niecałkowite na-.

iłowe, próchnica w dolnej części poziomupróchnicz"!

nego jest nieco storfiała . W podłożu występuje ił zwili";

zly, nieprzepuszczalny na głębokOŚCi 60 - 80 cm.

b) Czarnoziemy namyte, na trudno przepuszczalnym podło ~u oglejonym na głębokości 60 cm. W profilu wystę­

pują ślady storfienia.

c) Czarnoziemy wytworzone z lessów , podmokłe. Poziom

próchniczny głęboki, ciemno-popielaty lub , czarny ze

śladami storfienia. Plamy glejowe występują na głębo...

kości 60 cm.

Klasa IVb .

a) Czarnoziemy wytworzone z lessów, ni ecałkowite nCl

ile, w dolnej części poziomu próchnicznego występuje

próchnica storfiała. W podłożu na głębokości 40 60 cm jest ił zwięzły i ' niepqepus~czalny.

b) Czarnoziemy n a myte, na niepr zepuszczalnym podłożu.

W profilu występują wyraźne ślady sto rfienia oraz

plamy glejowe, które znajdują się już na głębokości

40 - 50 cm.

c) Czarnoziemy wytworzone z lessów, podmokłe. Pozi9ffi

p róchniczny gł ę boki, ciemnopopielaty lub t:zarrry z

wyrażnymi śladami storfienia. Od 40 50 cm plaqly

glejowe przechodzą stopniowo do jednolitego pozia-.

mu glejowego.

I

Ij

l,

D.

C z a r n e

z i e m

e.

Klasa 1.

a) Czarne ziemie wytworzone z glin marglistych, prze·

wiewnych i przepuszczalnych. średnio zw.ięzłe. F.oziom

próchniczny ciemnoszary o strukturze gruzełkowatej,

\

/

"?:lennik Ustaw Nr .5

-

~~~--------------------------~--~--------

zawiera próchnicę słodką, wytwarzającą się w obecno'ci wapnia, i posiada miąższość ponad 50 cm. Gleby te

występują w położeniach równych, warunkujących dobry dla rozwoju roślin uprawnych stan uwilgotnienia.

Poziom burzenia z kwasem solnym występuje zwykle

na głębokości 50-60 cm. Są to gleby czynne, do uprawy łatwe , zasobne w składniki pokarmowe ro ś lin.

b). Czarne ziemie pyłowe, wytworzone z utworów pyło­

wych wodnego pochodzenia, średnio zwięzłe, całkowi·

te lub niecałkowite na glinach marglistych przepuszczalnych i przewiewnych. Poziom próchniczny miąż­

szości ponad 50 cm o stru.kturze gruzełkowatej; posiada próchnicę słodką i zabarwienie ciemnoszare. Gleby

te występują w położeniach równych, warunkujących

dobry: stan uwilgotnienia dla rozwoju roślin uprawnych. Poziom burzenia z kwasem solnym występuje na

głębokości 50 60 cm. Są to gleby czynne, zasobne w

składniki pokarmowe roślin, do uprawy łatwe.

/

Klasa 11.

a) Czarne ziemie wytworzone z glin marglistych, średnio

zwięzłe, o właściwościach fizycznych gorszych niż w

klasie I. Poziom próchniczny tych gleb o zabarwieniu

ciemnoszarym i o strukturze gruzełkowatej posiada

miąższość około 40 cm. Stosunki wodne tych gleb są

dobre dla rozwoju roślin uprawnych. Zmeliorowane lub

nie wymagające melioracJi. Udają się na nich wszystkie rośliny uprawne.

b) Czarne ziemie wytworzone z iłów marglistych, zawierające w poziomie

próchnicznym miąższości około

50 cm znaczne ilości cząstek pyłowych i domieszkę

piasku. W podłożu ił marglisty strukturalny. Gleby

zmeliorowan~, nieco trudniejsze do uprawy, lecz urodzajne.

.

c) Czarne ziemie pyłowe, ~ałkowite lub niecałkowite na

ciężkich glinach lub iłach występujących na głęboko­

ści 80 cm. Gleby zdrenowane. Poziom

próchniczny

miąższości około 40 cm o zabarwieniu ciemnoszarym

posiada strukturę gruzełkowatą. Gleby do uprawy dość

łatwe. Udają się na nich bardzo dobrze wszystkie ro'liny uprawne.

Klasa lIla.

a) Czarne ziemie wytworzone z glin, często marglistych,

lekkie i średnie, całkowite, występujące w położe­

niach równych, lecz dość niskich. Poziom próchniczny

o zabarwieIlJ.iu ·ciemn.osz.a rym, o strukturze gruzełkO­

watej posiada miąższość ponad 30 cm. Gleby te są najczęściej żmeJiorowane. W profilach ich występują jednak rdzawe lub glejowe plamy .na głębokości a ch nie

mniejszych niż ' 80 cm. W latach obfitych w deszcze

mogą być one niekiedy nieco wilgotne.

b) Czarne ziemie ciężkie, wytworzone z ciężkich glin lub

iłów, całkowite. Pozjom próchnicz'1.Y o zabarwieniu

ciemnoszarym i strukturze gruzełkowatej ' posiada

miąższość ponad 30 cm.

Gleby te są zmeliorowane.

W profilach występują plamy glejowe na głębokościach

nie mniejszych niż 70 cm. Stanowią one gleby psze~o­

buraczane, trudne do uprawy i zasobne w składniki

pokarmowe roślin.

.

e) Czarne ziemie pyłowe, całkowite lub niecałkowite na

glinach lub iłach, występujące w położeniach równych,

lecz dość niskich. Poziom próchniczny o zabarwieniu

Poz. 21

24 -

ciemnoszarym "'posiada miąższość ponad 30 qn. Gleby

te są najczęściej zmeliorowane, lecz w latach obfitych

w deszcze mogą być nieco za wi~otne .

d) Czarne ziemie pyłowe, średnio zwięzłe, niecałkowite

na piaskac~, o warstwach pyłowych miąższości ponad

100 cm. Poziom próchniczny miąższoś c i ponad 40 cm

posiada zabarwienie ciemnoszare. Są to gleby pszenne.

e) Czarne ziemie lekkie, wytworzone z piasków gliniastych, n iec ałkowite na glinach lub iłach występują­

cych na głębokości 60 - 80 cm. Poz iom próchni czny

miąższości ponad 40 cm posiada z·a barwienie ciemnoszare. Gleby zmeliorowane lub nie wymagające me",

lioracji. S ą to dobre gleby pszenno-buraczane.

f)· Czarne ziemie lekkie, wytworzone z piasków gliniastych mocnych, całkowite . ..poziom próchniczny o zabarwieniu ciemnoszarym i o strukturze gruzełkowatej

posiada miąższość ponad 40 cm. Przechodzenie poziomu próchnicznego stopniowe. Położenie równe, lecz nie

za niskie. Są to gleby do uprawy łatwe . Udają się na

nich przede wszystkim wszelkiego rodzaju warzywa.

Klasa IIIb.

a) Czarne ziemie wytworzone z glin; często marglistych, '

lekkie i średnie, całkowite,_ występujące w położenia ch

równych i niskich . P.oziom próchniczny o zabarwieniu

ciemnym, o strukturze gruzełkowatej posiada miąż­

szość ponad 30 cm. Gleby te są zmeliorowane. W pro/'

filach ich występują jednak rdzawe lub oglejone

plamy na głębokościach nie mniejszych niż 60 cm.

W okresach większych opadów stanowią one gleby

zbyt wilgotne, co odbija się na plonach.

btCzarne ziemie wytworzone z ciężkich glin lub iłów,

ciężkie, ca łkowite. Poziom próchniczny o zabarwieniu •

cie.m nym posiada miąższość ponad 30 cm. Gleby te

występują w położeniach niskich i są zmeliorowane.

W profilach ich występują jednak plamy glejowe, lecz

na głębokościach nie mniejszych niż 50 cm. Stanowią

one trudne gleby do uprawy ·i nadają się przede

wszystkim pod uprawę buraków cukrowych i pszeni..'

cy. W okresie wi ę kszych opadów są zbyt wilgotne, co

. odbija się na plonach.

c) Czarne ziemie pyłowe, całĘowite lub n ieca łkowite

na glinach lub iłach, występują c e w położenia ch ni_O

skich. Poziom próchniczny o zabarwieniu cienmym bez

oznak storfienia posiada miąższość ponad 35 cm. Gleby te są często zmeliorowane. W latach mokrych dajlł

jednak plony nieco niższe.

d) Czarne ziemie pyłowe, średnio zwię z te , niecałkowite

na piaskach. Grubość warstwy pyłow e j ' 80 - 100 cm.

Poziom próchniczny miąższości 30 - 40 cm posiada zabarwienie ciemnoszare.

ej Czarne ziemie lekkie, wytworzone z piasków gliniastych lekkich, niecałkowite na glinach lub iłach, występujących na głębokości 80 - 100 cm. Poziom próchniczny miąższości około 40 cm posicida zabarwienie

ciemnoszar~. Gleby te nie wymagają melioracji lub Sił

zmeliorowane. Udają się na nich dobrze przede wszystkim żyto, jęczmień, owies i ziemniaki.

Klasa lVa: .

a) Czarne ziemie wytworzone z glin, lekkie i średnie,

występujące w położeniach w arunkujących nadmiemy

stan uwilgotnienia. Poziom próchniczny głęboki pasia-

da zabarwienie ciemne w wierz chnich warstwach,

a dalej czarne. W profi lu glebowym występuje często

w ę glan wapnia, m o gą też s ię znal e żć glejOwe i rdzawe

plamy oraz drobne konkrecje żelaza na g łębok oś c i

okO'ło 60 cm. Poziom wód grunlowych dość wysoki.

Są to gleby zawodne .

ziemie wytworzone z glin i iłów, ogl e jone,

c ~ężkie. Poziom próchniczny miąższośc i 40 'cm posiada

zabarwienie ciemne. B\lrzenie z kwasem solnym występuje przeważnie na głęboko ści 50 60 cm. Są to

g leby trudne do uprawy 'i zawodne. Przy odpowiednich

I

.

warunkach atmosferycznych mogą dać dobre plony

pszenicy, koniczyny i buraków.

b) Czarne

c) Czarne ziemie pyłowe albo wytworzone z piasków

gliniastych, całkowite i niecałkowite na glinach i iłach .

Położone nisko, okresowo nadmiernie uwilgocone, nie

zmeliorowane. Poziom próchniczny bywa bardzo głę­

boki. Są to "gleby zawodne, lecz bywają ,urodzajne w

latach korzystnych.

Klasa I V b.

al Czarne ziemie wytworzone \ z gliI\, lekkie i średnie,

występujące w położeniach warunkujących nadmie my

stan uwilgotnieni~. Poziom próchniczny głęboki po, siada zabarwienie bardzo ci emne lub czarne. W profilu wyst ę pują ogle jenia i kon krec je żelaza na głębo­

kości około 50' cm'. Poziom wód gruntowych wysoki.

\V ym ag ają m eliorac ji. Gleby zawodne, uniemożliwIa­

j ą c e w te rmin ;e wio.>enne upraw y.

bl Czarn e ziemie wytworzone z glin i ił ów, siln ie oglejone, ciężkie. Poziom p róchniczny ' posiada zabarwien ie

, czarne. Są to gleby oardzo trudne do uprawy i za wad>

n e. ~ yVyma ga ją zmeliorowania. Tylko wyjątkowo d aj ą

zadowalają c e plony.

. "

1\

cl Czarne zfe mie pyłowe albo wytworzone z piasków sła­

bo gliniastych lub gl inias ty ch, całkowite i ni eca.łko ­

wite na piaskach ", 'ys t ępujący c h n Cl g ł ębokości okola

60 cm lub na glina ch i iła c h P Dło żone n isko, podmokł e,

nie zmeliorov.;ane. Pozio m p ró chniczny bardzo ci emny

lub sz,a ry. N <1 d a ją się zwłasz c za pod kapustę i jednoroczne rośl i ny pastewne .

Klasa V.

al Czarne ziemie wytworzone z piasków słabo gliniastych.

N iekiedy w p o d łożu wyst ~ puje pias e k luźny. Poziom

próchniczny m i ążs zo ś ci oko ł o

cm posiada zabarwie~

nie ciemne.

39

b) Czarne i ziemi e wyst , pu j ąc e w położeniach b ezod pły­

w owy ch, silnie po dmo~łEi , któ ry ch melioracje są utrudnione.

E.

Gleby

Poz . . 21

25

Dzi ennik Us ta w Nr 5

bagienne-torfowe

m u r s z o w e.

Klasa 111a.

11) Gleby torfowe zmeliorowane lub nie wymagające , m&lioracji. Wierzchilie warstwy do głębokości ponad

60 cm posiadają strukturalhą, nierozpy19ną i dobrze

rozłożoną materię organiczną bez widocznych włókien

roślinnych z dużą zawartością części mineralnych.

W podłożu mamy albo słabiej rozłożony torf albopia-

sek, który wyst ępuje na głęboko śc i ni e mnJ e]sze j n iż

120 cm. Torfy naglinowe i fiaiłowe mogą być n iec o

płytsze.

Gleby do uprawy łatwe . Dają dobre plony,

zwłasz cza roślin pastewny ch i niektóry ch wd rzyw.

Klasa 1IIb.

a) Gleb~ torfowe zmeliorowane lub nie wymagające melioracji, wierzchnie warstwy na głębok ośc i 50 - 60 cm

posiadają strukturalną, nierozpyloną i dobrze rozłO­

ioną materię organ jczną bez widocznych włókien roślinnych, z dużą zawartością części mineralnych. W

podłożu mamy albo słabiej rozłożony torf albo p iasek,

który występuje na głębokości 100 - 120 cm. Torfy

naglinowe i na iłowe mogą być nie"o płytsze.

Kl<łsa

IVa.

a) Gleby torfowe zmeliorowane lub nie wymagające meli oracji. Wierzchnie warstwy do głębokości nie mniejszej niż 50 cm posiadają dobrze rozłożoną materią

organiczną bez widocznych większych włók ie n roślin­

nych, z dużą domieszką części mineralnych. W podłożu

na głębokości przynajmniej 80 cm~.jlloże być albo sła ...

biej . rozłożony torf albo piasek lub wapno łąkowe.

Torfy na iłowe mogą być płytsze. Gleby do. uprawy

łatwe. Udają się głównie kapusta i rośliny pastewne.

Klasa IVb.

wymag a ją ce melioracji. Wierzchnie warstwy do głęboko ś ci nie mnie jszej niż 40 cm posiadają dobr?:e 'rozłożoną materi ą

organiczną z niewielką ilością większych włókien roślinnych z domieszką części mineralnych . W podło z u .

na głębokOŚCi przynajmniej 60' cm mo ż e być albo sła­

biej rozłożony torf albo piasek lub wapno łąkowe.

Gleby do uprawy łatwe . Udaje s,i ę na nich kapusta.

a) Gleby torfowe zmeliorowane lub nie

, Klasa V.

a) Gleby torfowe zmeliorowane lub n ie zm eliorowan!t,

Wierzchnie warstwy do gł ę bokości nie mni e jszej n i ż

20 cm posiadają dobrze rozłożony torf z domi e s zką

części mineralnych.

W podłożu torf sła bo rozło ż ony

albo piasek na głębokości nie mniejszej niż 50 cm.

Plony wielu roślin zawodne.

b) Gleby próchniczne wy s t ę pując e w pol ożenIach bardz o

niskich', kotlinowatych. posiadające poziom próc hn iczny gł ę boki, żelazisty, o zabarwieniu czamym lub

ci emnobrązowym, z pr óchnicą torfow ą (g leby mu rszowe). Stan w ód gruntowy ch wysoki. ' Przeprow adzen ia

melioracji utrudnione.

Klasa VI.

al Gleby torfowe wadl iw e, o właściwoś c iach

niż scharakteryzo,wane w klasie V.

gorszy c:h

b) Gleby próchnic~ne występujące w położeniach bezodpływowych, posiadające poziom próchniczny o miąż­

szośCi około 20 cm i o zabarwieniu ciemnobrązowym

z próchnicą torfową (gleby murszowe). W podło ż u

występuje piasek,

niekiedy z warstwami ' rudaw ca.

Poziom wód gmotowych wysoki., Grunty zimne, oadające się pod uprawę . kapusty.

D~~nni~ Ustaw

__N

__r_5____~----------------~----~----2-6--------------------------------------------P_o_z_._2__ł

F.

M a d y.

Klasa l.

a) Mady pyłowe lekkie i średnie (tzw. mady chude).. Miąż­

szość mady co najmniej 100 cm. Występować w' niej

mogą cienkie warstewki piaśku. Struktura gruzełko­

wata. Przepuszczalność i przewiewność dobra. Barwa

wierzchnich warstw brunatna lub ciemnopopielata, ' głę­

biej żółtawoszara, lub żółtobrązowa, z odcieniem oliwkowym. W podłożu zwykle piasek. W niektórych madach występuje wapno w całym profilu. Łatwe do '

uprawy. Udają się dobrze wszystkie ziemiopłody. Mady te położone są w miejscach nie podlegających zalewom.

b) Mady pyłowe próchniczne o miąższo!'ici poziomu próchnicznego około 50 cm, Qa przepuszczalnym podłożu

występującym głębiej niż na 100 cm. Nie podlegają zalewom. Udają się na ruich bardzo dobrze wszystkie ziemiopłody.

' Klasa 11.

a) Mady pyłowe , lekkie i średnie, o miąższości około

80 cm, na podłożu piaszczystym, występujące w poło­

żeniach warunkujących

dobry dla rozwoju roślin

uprawnych stan uwilgotnienia. Należą tu również mady lekkie i średnie o miąższości nieco większej, lecz

podlegające okresowym krótkotrwałym zalewom. Są

to gleby bardzo dobre, na których udają się prawie

wszystkie ziemiopłody, a zwłaszcza ,warzywa.

\

b) Mady średnie, dośc zwięzłe, lecz strukturalne, posiadające od głębokości około 40 Gm warstwy o składzie

mechanicznym nieco lżejszym 'od warstw wierzchnich. Są to gleby żyzne, nieco trudniejsze do uprawy.

c) Mady pyłowe próchniczne, o miąższości 70 - 100 cm,

na przepuszcz.a lnym podłożu. Poziom próchniczny o

miąższości około 50 cm. Stan wód grunt~wych nie za

,,\ysoki.

latach o małej ilości opadów, szczególnie w okresie,

wegetacyjnym, mogą być nieco -za' suche.

'b) Mady lekkie i średnie, zawierające większą ilość czę­

ści piaszczystych, o miąższości 70. 80 cm, leżąc~ na

piaszczystym lub żwirowym podłożu. Gleby te wystę­

pują w położeniach warunkujących dobry stan'uwilgotnienia dla rozwoju roślin uprawnych.

c) Mady lekkie i średnie, pyłowe, całkowite lub niecał­

kowite, o miąższości ponad 80 cm, leżące na rómych

'podłożach, okresowo podmokłe. W profilach tych gl(i!b

rdzawe pasy i plamy lub oznaki wyr,ażnego oglejenia

występują na głębokościach 50 70 cm.

d) Mady ciężkie, strukturalne, o miąższości GO - 70 cm,

na podłożu przepuszczalnym, okresowo podmokłe. W

profilach tych gleb rdzawe plamy lub oznaki oglejenia

występują na głębokościach nie mniejszych niż 60 cm.

Klasa IVa.

/

a) Mady lekkie i śre,dnie, o miąższości około 50 - 60 cm,

na piaszczystym lub żwirowatym podłożu, oraz mady

piaszcżyste, o większej miąższości, lecz zbyt prze~

wiewne i zbyt przepuszczalne. W profilach mad piaszczystych zaznaczają się często grubsze warstwy namułów pyłowych lub gliniastych. Zarówno jedne, jak

' i drugie odmiany tych mad są dobrymi glebami żytnio"

..

.

,

ziemniaczanymi.

b) Mady lekkie i średnie, głębok.ie, podmokłe i skutkiem

tego posiadające rdzawe plamy, pieprze lub , gleje wy- stępujące już na głębokości 50 60 cm. Są to gleby

dobre, lecz w latach mokrych zawodne.

c) Mady ciężkie (tłuste), słabo przewiewne, mało czynne,

nawet w wierzchnich warstwach słabo strukturalne.

Są to gleby bardzo zasobne w składniki pokarmowe

roślin, lecz ze względu na ich właściwości fizyczne oraz

najczęściej nadmierny stan uwilgotnienja trudne do

uprawy i, zawodne. Plamy glejowe występują na głę­

bokości 50 cm.

Nadają się zwłaszcza pod buraki

pąstewne, miesz,a nki i koniczyny.

."

Klasa Wa.

a) Mady lekkie i średnie, pyłowe, o miąższości 60

80 cm, leżące na piaszczystym podłożu. Mady te występują w położeniach

warunkujących dobry stan

uwiląotnienia dla rozwoju roślin -uprawnych.

b) Mady lekkie i średnie, zawierające większą ilość czę­

ści piaszczystych, o miąższości ponad 80 cm, leżące na

piasku lub żwirze. Mady te występują w położeniach

warunkujących dobry stan uwilgotnienia dla rozwoju

roślin uprawnych.

c) Mady lekkie i średnie, pyłowe, całkowite lub niecał­

kowite, o miąższości ponad 80 cm, leżące ,na różnych

podłożach, okresowo podmokłe. W profilach tych gleb

rdzawe pasy i plamy oraz oznaki oglejenia występują

na głębokościach nie mniejszych niż 70 cm.

d) Mady ciężkie, strukturalne, o miąższości 70 - 100 cm,

na podłożu piaszczystym. W profilach tych gleb rdzawe plamy i plamki oraz oznaki oglejenia występują

na głębokościach nie mniejszych niż 70 cm. Gleby te

są dość trudne do uprawy.

Klasa 111b.

a) Mady lekkie i średnie, pyłowe, o miąższości 50 60 cm, leżące na piaszczystym podłożu. Gleby te w

Klasa IVb.

a) Mady lekkie i średnie, o miąższości około 40 - 50 cm,

na piaszczystym lub żwirowatym podłożu oraz mady

piaszczyste o większej miąż szości, zbyt przepuszczalne

i przewiewne. Są to gleby żytńio-ziemniaczane.

b) Mady lekkie ~ średnie, głębokie, podmokłe, skutkiem

czego na głębokości 40 - 50 cm występują! liczne konkrecje żelaza lub plamy glejowe. Są to gleby zbyt

mokre, a ich melioracje bywają trudne.

cj Mady ciężkie (tłus t e), mało czynne, niestrukturalne,

zsychają się łatwo, a na mokro mażą się. Gleje

i konkrecje żelaza występują już na głębokości 40 cm.

Są to gleby bardzo trudne do uprawy i zawodne.

Uprawia się na nich głównie rośliny pastewne.

Klasa V.

a) Mady bardzo lekkie (piaszczyste), występujące bliżej

koryta rzeki. Obok przeważających , warstw

grubszych cząstkach występują w profilach tych gleb cienkie warstwy namułów pyłowych, gliniastych lub próchnicznych, które polepszają własności tych gleb. W podłożu od głębokości około 80 ,cm piasek luźny lub żwir. ,

°

,

,

/

.' Dzdennik Ustaw Nr 5

-

Na ogół biorąc są to gleby ubogie w składniki Pokar-.

mowe roślin, zbyt przepuszcl-alne i zbyt przewiewne.

b)Mady lekkie 1 średnie, płytkie 1 za suche. Piasek wy' stępuje już na głębokości od około 25 Cm.

,

Poz. 21"

27

e) ' i1ady lekkie i średnie, silnie podmokłe, oglejone już .

na głębokości około 30 cm.

d) Mady ciężkie (tłuste) " położone w bezodpływowych kotlinach i zagłębieniach. ' Podłoża nieczynne, ogIejone

już na głębokości około 30 cm. Gleby nieprzewiewne .

i trudne do uprawy, zsychają się, a na mokro mażą się.

Należą tu również mady tłuste (nazywane w Krakowskiem "spiża"), o miąższości warstwy próchnicznej

około 20 cm, zlewne, na zwięzłym i nieprzepuszczal.

nym podglebiu, oglejone. Podłoże na głębokości około

. ,80 cm stanowi piasek lub szuter.

b) Rędziny mieszane z materiałem zwałowym, wodno-

lodowcowym lub lessowym. średnio zwięzłe lub zwię­

złe, miąższości ponad 60 cm. Poziom próchniczny posiada miąższość około 30 cm. Stan uwilgotnienia tych

gleb jest dobry dla rozwoju roślin uprawnych.

c) Rędziny namyte, średnio-zwięzłe, miąższości około

60 cm, na przepuszczalnym p~dłożu. Gleby te posiadają dobry stan uwilgotnienia dla rozwoju rośljn uprawnych.

d) Rędziny gipsowe czyste i rędziny gipsowe mieszane,

. miąższości ponad 60 cm, występujące w położeniach

warunkujących dobry stan uwilgotnienia dla rozwoju

roślin uprawnych.

Klasa IIIb.

Klasa VI.

J

al Mady piaszczyste płytkie, miąższości do 20 cm, suche

1 niespójne, leżące na piasku luźnym.

b) Mady ciężki e (tłuste), głębokie, o składzie mechanicznym iłu. Poziom próchniczny okolo 10 cm. Oglejenie

występuje już na 10 cm. Są to gleby zlewne i· zsychające się. Do uprawy prawie nieprzydatne. Drenowanie

jest bezskuteczne.

G. R ę d z d n y.

Klasa 1.

a) Rędziny namyte, średnio-zwięzłe, miąższości warstwy

namytej ponad 100 cm, na przepu'szczalnych podłożach

lub płytsze, namyte na gleby, o duże j wartośc4 rolniczej. Poziom próchniczny posiada trwałą gruzełkowatą

strukturę. Węglan wapnia występuje w całym namyWlie. Są to gleby przepuszczalne, przewiewne, bardzo

urodzajne i łatwe do uprawy, ale w odpowiednim

stanie uwilgotnienia.

a) Rędziny kredowe czyste, miąższości - 30 - 40 cm.

Gleby strukturalne czynne i dość urodzajne, lecz tnidne

do uprawy.

b) Rędziny mieszane z materiałem zwałowym, wodno~

lodowcowym lub lessowym, średnio zwięzłe lub zwię­

złe, miąższości 50 60 cm, posiadające poziom próchniczny miąższości około 25 cm. Gleby tę mogą mieĆ

niekiedy oznaki zbielicowania. Stan ich uwilgotnienia

jest dobry dla rozwoju roślin uprawnych.

c) Rędziny namyte, średnio zwięzłe, miąższości około

. 50 cm, na przepuszczalnym podłożu, występujące w

dość korzystnych warunkach uwilgotnienia.

d) Rędziny namyte na słabiej przepuszczalnym podłożu.

Gleby te w latach mokrych są niekiedy zbyt wilgotne.

Rdzawe lub glejowe plamy i Pilsma wyst ępuj ą w tych

glebach na głębokości nie mniejszej n i ż 60 cm.

e) Rędziny gipsowe czyste lub mieszane, miąższości 50 60 cm, występujące w dość ~orzystnych . warunkacb

uwdlgotnienia dla rozwoju roślin uprawnych.

Klasa IVa.

Klasa 11.

a) Rędziny kredowe., mlązszoSCI około 60 cm. Poziom

próchniczny dobrze wykształcony, o zabarwieniu ciemnym, posiada trwałą strukturę gruzełkowatą. Gleby

te są łatwe do uprawy, ale jedynie w odpowiednim stanie uwilgotnienia. , Udają się na nich najlepiej: pszenica, jęczmień, koniczyny i groch.

h) Rędziny mieszane z materiałem lodówcowym (zwało­

wym i wodnolodowcowym) lub lessowym, średnio­

zwięzłe,

miąższości profilu glebowego około 100 cm.

Poziom ' próchniczny dobrze wykształcony, ciemnobrunatny, o strukturze gruzełkowatej, posiada miąż\ szość ponad 40 cm. Węglan wapnia w całym profilu

glebowym. Gleby przepuszqalne łatwiejsze do uprawy

niż rędziny czyste.

c) Rędziny namyte, nieco płytsze lub o nieco gorszych

właściwościach fizycznych niż rędziny namyte klasy I.

Klasa 111a.

a) Rędziny kredowe czyste, .średnio zwięzłe lub zwięzłe,

miąższości 40 ~ 50 cm.

Gleby strukturalne czynne

i urodzajne, lecz trudne do upTawy~

a) Rędziny kredowe, miąż~zościokoło 30 cm, zaw ierają­

ee zazwycz.a j na powierzchni większe ilości odłam­

ków skały wapiennej. Gleby dość trudne do uprawy.

Udają się na nich zwłaszcza pszenica i motylkowe.

bl Rędziny wytworzone z twardych wapieni (niekredowych), miążs~ości 40 - 50 ' cm, dość zwi ęzłe. Poziom

próchniczny miąższośc.i około 30 cm. Wrażliwe na susze. Udają się na nich pszenica i ~yto.

c) Rędziny gipsowe czyste i mieszane, mlązszoscl od

40 - 50 cm, umiarkowanie uwilgotnione. Gleby zawodne. Uprawia ~ię na nich między innymi pszenicę.

d) Rędziny kredowe, marglowe, silnie zwięzłe. Gleby

okresowo podmokłe skutkiem wysokiego stanu wód

gruntowych i ciężkie do uprawy. Wymagają odwodnienia.

e) Rędziny mieszane z piaskiem, słabo zwięzłe, miąższo­

śoi ponad 40 cm, z oznakami zbielicowania.

Poziom

próchniczny miąższości około 25 cm. Gleby do uprawy

łatwe, dają średnie plony motylkoWych i zbóż.

Rędziny namyte, słabo zwięzłe, mi4zszości ókoło 40 cm,

na piaskach. Gleby okresowo zbyt suche. '

f)

'\

•

I

.

.

~

Dzrlennik---Uslaw Nr 5

.,

./

-

Poz:. 21

28

g) Rędziny namyte, płytkIe, na podłożu trudno przepuszczalnym. Rdzawe plamy- t oglejen,ie występują na

głębokości około 50 cm. Gleny zawodne, lecz upr'a w iane w korzystnych warunkach mogą dać niezl!! plony

pszenicy i koniczyny.

Gleby terenów górzystyc~.

H . G l e b y- P i e r w o t n e g o s t a d i u m r o z w 0j o w e g o o n i e .. w y k s z t a ł c o n'Y m P r o f ,j l li.

Klasa VI.

a) Gl eby szkieletowe bardzo płytkie. Położone w terenie

dość dost ępnym, nadające się najczęściej tylko pod

uprawę owsa., a miejscami również ziemniaków.

Klasa lVI!.

a) . Rędziny kredowe, miąższości około 25 cm, zawieraj ą­

ce na powierzchni większe ilości odłamków skały wapiennej. Gleby trudne do uprawy. Na glebach tych

udają się pszenica i motylkowe.

'»

r.

a) Gleby

Klasa lIla.

. a) Gleby pyłowe I ilasto-pyłowe, o warstwie próchnicznej

około 30 cm. Podłoże na g ł ębokoś oi ponad 100 cm stanowi· wietrzejący piaskowiec z przewarstwieniami Ber

łupku (flisz) bądż iłołupek lub inna lita skała .

Poło­

żone nie wyżej 450 m nad poziom motz,a na łagodny c h

stokach z wystawą południową lub południowo-zach<>:d- '

nią. Do uprawy łatwe i dość urodzajne.

f) Rędziny namyte, słabo zwięzłe, miąższości 30 -

40 cm,

na piaskach. Gleby ży,:tnio-:ciemniaczane, za suche.

b) Gleby pyłowe, przeławicone, przeważnie żbielicowane.

całkowite lub niecałkowite na podłożu, które stanowi

skała lita, piasek lub żwir,

zalegający głębiej

nii

100 cm. Poziom próchniczny miąŻSZOŚCi około 30 cm.

Gleby dość przepuszczalne i przewiewne. Do uprawy

łatwe. Położone nIe wyżej 450 m nad poziom morza na

łagodnych stokach z wystawą południową lub połud- "-

na, podłożu trudno przepusz-

~zalnym, występujące w położeniach warunkujących

okresowo nadmiemy stan uwilgotnienia. Rdzawe plamy i oglejenie występują na głębokości około 40 qn.

Gleby w latach wilgotnych zawodne.

niowo-zachodnią.

Klasa V.

c) Gleby pylasto-gliniaste, wietrzeniowe lub powstałe z

gliny, o poziomie próchnicznym miąższości około

30 fm barwy szarej, ciemnobrązowej lub ciemnoczerwonej, niekiedy zb ielicowane. Podłoże na głębokośc~

ponad 100 cm ezęsto stanowi piaskowiec lub inna skała lita. Położone nie wyżej 450 m nad poziom morza

na łagodnych' stokach z wystawą południową lub południowo-zachodnią. Gleby te są przepuszczalne" przewiewne i do uprawy łatwe.

a) Rędziny kredowe bardzo płytkie, rp.iąższości około

20 cm, z dużą ilo~cią odłamków skały wapieimej. Gleby

suche i trudne do upr~wy. Na glebach tych sll uprawiane: żyto, ziemniaki i esparceta.

b) Rędziny wytworzone z twardych wapieni (niekredo- "wych) , miąższości 20 - 40 cm, z.awierają mało części

gliniastych oraz dużą ilośc odłamków skalnych. Są to

gleby silnie przepuszczalne ,j przewiewne. Uprawę

utrudniają kamienie. Uprawia się .na nich żyto, ziemniaki i niektóre motylkowe.

c) Rędziny gipsowe miąższości 20 -

"

całkowite,

o poziomie próchnicznym "

miąższości przynajmniej 35 cm, położone w terenach

płaskich lub lekko falistych, nie wyżej 400 m nad paziom morza. Do uprawy łatwe. Udają sdę na nich dobrze .wszystkie ziemiopłody .

. e) Rędziny mieszane z piaskiem, zbielicowane, miąż­

szości od 30 40 cm, słabo zwięzłe. Poziom próchniczny posiada miąższość około 25 cm. Gleby ł.atwe

do uprawy, dają przede wszystkim niezłe plorry motylkowych i żyta.

Rędziny namyte, płytkie,

pyłowe,

'

bielicow8.

Klasa H.

wytworzone z twardych wapieni (niekredowych), miążsżości 30 - 40 cm, dość zwięzłe . Poziom

próchniczny około 25 cm. Bardzo wrażliwe na susze.

Uprawia się na nich głównie żyto i koniczynę białą .

d) Rędziny kredowe, marglowe, silnie zwięzłe. Gleby podmokłe skutkiem wysokiego stanu wód gruntowych

i bardzo ciężkie do uprawy. Wymagają odwodnienia,

co jednak w danych-warunkach nie jest łatwe .

d) Gleby ·i1aste, wytworzone z iłów i iłołupków wyługO­

wan ych w wierzchnich warstwach z w ęgl anu wapn ia.,

o poziomie próchnicznym miąŻ S ZOŚCi . około 30 'cm.

, barwy ciemnobrązowej . W podłożu iłowi ec lub Hołupek

często już wapn,isty na głęb okości ponad 100 cm. Gleby strukturalne, dostatecznie przepuszcza) ne i prz~

wiewne, lecz do uprawy dość trudne. Poło±one są n&

łagodnych stokach południowych i południowo-<z achod.

nich poniżej 450 m nad poziom mo r.za . Udają się na

nich dobrze wszystkie rośliny uprawne, zwłaszcza groch ".

i koniczyny.

35 cm, zbyt suche.

d) Rędziny gipsowe czyste, położone dośĆ nisko I silnie

zakwaszone.

e) Rędziny mieszane, piaszczyste, miążśzości 30 - 50 cm,

za suche. Udają się na nich koniczyna biała i żyto .

Klasa VI.

a) Rędziąy wytworzone z twardych wapieni, bardzo płyt­

kie, miąższości do 20 cm. Są silnie . szkieletowe i mało próchniczne. Zawierają mało części gliniastych.

Dają słabe plony żyta i koniczyny białej.

Klasa 1l1b.

-

a) Gleby pyłowe I pyłowo-ilaste, o warstwie próchnicznej

około 30 cm. Podłoże na głębokOŚci ponad 80 -:- 100 cm

,

. .,r

Gleby brunatne

Rędziny

c) Rędziny gipsowe czyste i mieszane, miąższości od

30 - 40 cm, suche lub okresowo zbyt wilgotne.

g)

,

)

I,

D2!iennik Ustaw N r 5

stanowi · wietrzejący p iaskowiec z przewars twieniami

iłoł u p k a (Hisz) bądż iłołupek lub mna skała lita. Polożone są nie wyżej 450 m nad poz iom morza n a łagod­

ny ch stokach z wystawą po ł ud nio wą,' południ owo ­

z achodnią lub południowo-wschodnią.

Do uprawy ła­

twe i do ść urodzajne.

b) Gleby p yłowe , prz e ła w icone. p r zeważnie zbielico w an e,

n iecałk owi t e, na podł ożu, k tó re s tanowi lita sk a ła,

p iasek, żwir z alegający na g ł ębokośc i 80 - 100 cm.

Gleby te położone n ie wyżę j 450 m nad poziom morz a

na ł agodnyc h stokach z wystawą południową . połud­

n i ow o-zachodni ą i południ o wo- wsc hodnią są przepuszcz alne, Flrzewiewn e i do uprawy ł atwe .

cJ Gleby py lasto-gliniaste lu b gliniaste, ni ekied y zbielicowane, wietrzeniowe lub wy two rzone z glmy d oś ć

kam ienis tej. o poziomie próchnicznym miąższości oko ło

2'5 cm barwy szarej, ci e mnob rąz owej lub ciemnocze rwone j. Podłoże w glebach wietrzeniowych stanowi

pjasko\Aiiec lub inna skała lita w y st ę pująca na gł ę bo­

kości 80 100 cm. Gleby te, położone poniżej 450 m

n a d poziom morza na łagódnyc h stokach południo­

wych , po łudni owo-za c hodnic h lub połu dniowo-wschod­

n ich , są przepuszczalne, przewiewne i do upra w y stosunkowo łatwe.

wytworzone z iłow c ów lub iłołupków,

w w ierzchnich warstwach z węglanu

w a pnia, o p oziomie pr óchn iczny m miąższości o k o ło

25 cm . W podłożu ił ow iec lub iłołupek, często wapnisty

już na g łę bokości 80 100 cm. Gle by dość strukturalne, dostatecznie p rzepuszc za lne i przewiewne , / lecz

, do upr awy dość tru ui,e. Po łożone na łagodny c h stokach

południo wych ,

p ołudniowo-za ch odnich i po ł udni o w o­

wschodnich pon i ż e j 450 m nad poloiom mo rza.

d) Gleby il aste

wyługowany ch

Klasa IVa.

a) Nal e ży tu zaliczyć gleby scharakteryzowane w k lasie III pod lit. a. lecz położone albo ponad 450 m nad

poziom morza lub poniżej, ale n a stokach p ółnocny c h '

lub wschodnich.

lub ila s to - pyłowe . Poziom próchn.iczny

m iąższośc i o k oło 25' cm. Piaskowiec często z iłołupkiem

(flisz) może występować ju ż na głębokości 60 - 80 cm.

Położen ie niek ie dy nieco sp~dzjste, podlegające zmywom. Uprawa mo że być nieco utrudniona. Położo ne

nie wyż e j 450 m n ad poziom morza.

b) Gleby

pyłowe

c) Gleby pyłowe, p r z eławicone . przew aż ne zbielicowane.

Na głębokości 40 CN już zbi te z pieprzami. S łab o przewiewne . Położone pon iże j 45Q m naq poziom

morza.

,

,

d) Gleby pylasto-gliniaste. z wię k szą domieszką p ia sku,

__ "ewentualnie także szkieletu, o gł ę b okości ponad 60 80 cm. PO:l)iom pró chn iczny miążs zości około 25 cm.

P ołożo n e poniżej 450 m n a d poziom morza. Są to gleby

prz ede wszystkim żytnio-ziemniaczane.

e) Gle by pyłowe. prz eławico ne, niecalkowite. Podło że stanowi skała lita, piasek ,lub żwir, występują ce na głę­

bokości 60 80 cm. Są to gleby dość przepuszczalne

i przew'i ewne. do uprawy łatwe, położone poniżej 450 m

nad poziom morza na łagodny c h stokach z wystawą

południową lub połudn i owo-za chodnią.

ciężk i e (iły wietrzeniowe), strukturalne.

Poziom próchniczny miąż szoś ci od 25, do 30 cm. W

głębszych warstwach mogą być pieprze i plamy glejo- .

f) Gl eby ilaste

Poz 21

we. Gleby zimne i trudne do uprawy. Po łoż one poniż ej

450 m nad p oziom morza. Plony ozimin zawodne, pa' stewny ch średnio dobre...

.

.

g) G !eby p iaszczyste. ' g rubozi arn iste z domieszk ą pyłu

i ćzęści ilastych. Mogą zawierać żwir i kamien.ie, z wła­

szcza p od warstwą orną. Poziom p rócliniczny miąż­

szości o koł o 25 cm.

W podło ż u gruboziarnisty p iaskowiec na głę bokośc i około 100 cm. Poł ożone poniżej

450 m n ad poziom morza. Ud aj ą się na ni ch żyto . i ziemniaki.

Klasa IVb.

a) Gleby ilas to -py łovve zwięzłe. Poziom próchni czny mląz­

szości okolo 20 cm. PIaskowiec cz ęs to z iło łu pkiem

(flisz) wyst ę pu je już na głębokości 50 - 75 cm. Poło­

żenie

najcz ęscle]

sp adzi ste. podle ga j ąc e zmywom.

Uprawa u trudniona. Położone poniżej 450 m nad poI .

zJOm morza.

b) Gleby pylas to-gliniaste, z ' dużą domie szką piasku,

a ewentualnie ta.kze s7kieletu, o głębokości 40-60 cm.

Poziom próchn iczny okolo 25 cm. Położone poniżej

450 m nad pozjOI1l morza albo wyżej, lecz wÓwczas

glębsze.

c) Gleby piaszczyste, gruboziarniste . z dom ies zką pyłu

i części ilasty ch . M ogą zawierać żwir i kamienie, zwła­

szcza pod warstwą orną. Poziom próchni czny miąż­

sz ości o koło 20 cm . W podłożu grubozia rn isty piasko- \

wiec na gł ębokośc i od 70 do 100 cm. Poło ż one poniżej

450 m nad poziom moria lub wyżej, lecz wtedy ich

m i ąższość powinna w ynosić ponad 100 cm. Gleby ży­

tnio-ziemniaczane.

d) Gle by ilaste ci ęi. kie (iły wietrzeniowe). struk tura Ine

tylko w wierzchniej warstwie. Poziom p róchni czn y od

20 do 25 cm . Pod w arstwą uprawną w ys t ęp ują pieprze

i plamy glejowe. gleby zimne i trudn e do uprawy. Poło żone poni zej 450 m n ad poziom morza. Plony roślin

pastewnych średni~.

e) Gleby ilas te o pozlO mie PJ,óchnicznym od 20 do 25 cm.

W podło ż u na g łl:; bokości 40 - 60 cm piaskowiec wapni sty. Gleby zlewne, do uprawy trudne. Poło żo ne na

stokach i grzbietach wzgórz. Udają się na nich głównie

rośliny pastewne i motylkowe.

Klasa V.

a) Gleby ilasto- p yłowe , wietrzeniowe, pły tkie (około

30 cm). n a j cz~ście j ze szki e letem . W podłożu wi.e trzeją cy p iaskowiec lub inna skała lita. Poło żo n e w terenie

b~udziej stromym i mniej dostępnym niż gleby klasy

IVb lit. a . Tru d ne do up rawy . Udają się na nich dość

słabo owies , ziemniaki i żyto. Należą tu równi eż gleby

ilasto-pyłow e opisane w klasie IVb lit. 'a. lecz położone

powyżej 450 m na d poz iom mona .

. b) Gleby pyłowe, przeł a wicone. najczęściej zbielicowane.

Poziom próchniczny 15 - 20 cm. Zbite w całym profiiu.

Gleby słabiej przepuszczalne i przewiewne niż w kla ..

sie IVa lit. c. Plony zwłaszcza'w latach wilgotnych zawodne. Należy tu również zaliczyć gleby pyłowe, prze\ ławicone schar ak teryzowane w klasie IVa lit. c, lecz

położone powyż ej 450 ID nad poziom morza.

\

-

' I

-

c) Gleby pylasto-gliniaste, wietrzeniowe, o miąższości nie

mniejszej niż 30 cm. Położone na stromych stokach

i wzgórzach, zbite, słabo przewiewne i trudne do

uprawy. Plony owsa i ziemniaków słabe. Należą tu

również gleby pyłowo-gliniaste,

scharakteryzowane

w klasie IVb 1it. b, c, lecz pr;>!ożone powyżej 450 m nad

poziom morza.

d) Gleby ilaste oiężkie wietrzeniowe, o głębokości przynajniniej 30 cm. Poziom prochniczny miążs zo ś ci 15 20 cm . W podłożu iłołup e k , którego płytki znajdują s i ę

jui w warstwach wyższych. Pod pOziomem próchni cznym występują już plamy glejowe. Gleby nieprzepuszczalne i słabo przewiewne, trudne do nprawy

i położone na stromych stokach. Zali cza się tu również gleby ilaste, scharakteryzowane w klasie IVb

lit. e, lecz położone powyżej 450 m nad poziom morza.

Gleby te dają słabe plony owsa i zie~niaków.

e) Gleby piaszczyste, wietrzeniowe,~ z małymi lub więk­

szymi odłamkami skalnymi, nie płytsze niż 50 cm.

Poziom próchniczny mi_ąższości około 20 cm. W podło'Żu piaskowiec. Gleby zbyt suche. Udają się na nich

słabo żyto, owies i ziemniaki. Należą tu również gleby

piaszczyste, scharakteryzowane w klasie IVa lit. c, lecz

położone powyżej 450 m nad poziom morza.

f) Gleby- piaszczyste, żwirowe lub kamieniste, p rzeławi­

cone, leżące w niższych częściach stoków lub u ich

podnóży. Znaama ilość żwiru i kamieni występuje już

w warstwIe ornej. Gleby słabo strukturalne. Przepuszczalność jest często nadmierna. Udają się na nich

żyto i ziemniaki.

'

g) Iły wytworzone ze skał wapnistych. Poziom próchnicz,ny miąższości 15 - 20 cm. Gleby nie płytsze niż 30 cm,

nieprzepus zczalne i słabo przewiewne. Do uprawy Sil

tr~dne. Położone na stokach stromych. Udają się na

nich słabo owies, ziemniaki i koniczyna.

Klasa VI.

aj Należą tu gleby scharakteryzowane w klasie V, lecz

o gorszych własnościach i 'wartości rolnicze'j.

J. M a d y.

Poz. 21

nich wszystkie r0śliny uprawne, a szczególnie dobrze

owies.

Klasa IVb.

al Mady o mi ażs zości 40 -

60 cm, ż otoczkami w profilu . Poziom próchniczny około 20 - 25 cm. Udaje się

nil nich owies, a inne rośliny słabiej.

Klasa V.

a) Mady płyt ki e, o mią ż szości do 50 cm. silnje kamieniste

w całym prófilu . POlliom próchniczny m i ąższości około

20 cm. Udaje się na tych glebach owies, słabiej żyto

i ziemniaki.

K.

R ę d z i n y.

Klasa lIIa.

a) Rędziny wytworzone z wapiennych skał węglanowych

(np. wapieni, margli, piaskowców wapnistych lub łup

ków wapnistych i marglistych), o miąższości ponad

60 cm. Należą tu również rędziny wytworz·o ne z iłow­

ców wapnistych i łupków ilastych marglistych i wapnistych, które występują nie płycej niż ,70 cm. Gleby

te zawierają węglan wapnia już od powierzchni i Występują pońiżej 450 m nad poziom morza na łagodnych

stokach POłUd.lliowych, południowo-zachodnich i stanowią gleby trudne do uprawy, lecz urodzajne.

Klasa lllb.

a) Rędziny wytworzone z wapiennych skał węglanowy c h

(np. wapieni, margli, piaskowców w a pnistych lub lup·

ków wapnistych i marglistych), o miąższo śc i 50 60 cm. Należą tu równie ż rędziny wytworzone z iłow­

ców wapnistych i 'łupków ilastych marglistych i wapnistych, które występują na głębokO ŚCi 60 - 70 ' cm. . ,

Gleby te zawierają węglan wapnia od powierzchni l '

występują poniżej 450 m nad poziom morza na łagod­

nych stokach. Stanowią one gleby trudne do uprawy.

lecz dość urodzajne.

Klasa lIla.

a) Mady lekkie, średnie i ciężkie, strukturalne, o miąższo­

ści ponad 100 cm. Zawieraj9 domie,szkę żwiru i kamieni (otoczaków). Niezbyt suche, do uprawy łatwe. Udaj"

się na nich dobrze wszystkie rośliny uprawne.

Klasa lllb.

a) Mady o miąższości pon"ad 80 - l 00 cm, zawie r ające

oprócz' pyłu i piasku domieszkę żwiru i kamieni (oto' czaków). Poziom pr6chnicz l1 y miąższości około '30 cm.

Są niezbyt suche, łatwe do uprawy (pomimo kamieni).

Udają się IHl nich dobrze wszystkie rośliny uprawne.

Klasa IVa.

a) R ę dziny wytworzone z wap iennych skaJ węglanowych

(np. wapieni, margli), o mi'ąższości 40 - 50 cm, prze-o

w a żnie z domieszką obcego

materia łu,

szkiele tqwe.

Należą tu również iły wapniowcowe (tzw . szliny) wytworzone z piaskowców wapnistych lub łupków wapnistychi marglistych, które występują nie płycej nii

60 cm. Gleby te zawierają węglan wapnia już od powierzchni. Występują na stokach, są trudne do uprdwy,

lecz dają średnie plony zbóż, okopowych i większości

roślin motylkowych.

KIC/sa lVb .

Klasa lVa .

a) Mady o miąższośoi 60 - 80 cm z otoczakami w profilach . Poziom próchniczny okoł9 25 cm. Udają się na

a) Rędziny Wytworzone z wapiennych skał węglanowy c h

(np . wapieni, margli), o miąższości 30 - 40 cm , prz&ważnie z domiesz ką obcego materiału, silnie szkie le-

, ,

.'

_D_~_en

_n

_ik _y-~

st~a~w~N~r~

5______________--____----____--____

31________--------_____________________________P_o_z_. _2__

1

towe. Należą tu również iły wapniowe (tzw. szliny)

wytworzone z piaskowców wapnistych lub łupków wapnistych i marglistych, które występują nie płycej

niż 40 cm. Gleby te zawierają węglan wapnia w całym

profilu. Występują na stromych stokach. Są trudne

do uprawy, lecz dają średnie plony ' zbóż i niektórych

roślin motylkowych.

Wytworzone z utworów pyłowych pochodzenia wodnego

z lessów

S

6

G a t u n k i (o d m i a n y) g I "e b oznaczamy mał ymi literami alfabetu, które podane są w tekście tabe li przy

opisach gleb zaliczonych do danej klasy.

Klasa V.

II.

a) Rędziny wytworżone z twardych skał wapuennych, piaskowcąw

wapnistych ,j iłołupkó~ wapnistych, płytkie,

o miąższości 15 - 30 cm, z małą ilością cząstek ziemistych. Są to gleby silnie szkieletowe, położone na

stromych stokach i trudne do uprawy. Dają one słabe

plony owsa i koniczyny.

Symbole dla oznaczania typów, rodzajów i gatunków gleb.

..

Poniżej podaje się obowiązujące symbole dla oznaczenia

t'ypów, rodzajów i gatunków .gleb.

T ·.y p y g I e b oznacza się podanymi poniżej dużymi literami alfabetu

a) Grupa gleb {erenów wyżynnych i nizinnych

A B -

C D .E F G -

Gleby bielicowe

Gleby b~natne

Czarnoziemy

Czarne ziemie

Gleby bagienne

Mady

Rędziny

W oclDies,ieuiu do gleb bielicowych i brunatnych wytworzonych ze żwirów i p'iasków nie należy r~zdzielać typu

'brunatnego od bielicowego. Gleby te traktuje s i ę jako

kompleks typów bielicowego i brunatnego i oznacza sym' bolem AB.

Grup.a gleb terenów górzystych

H I <_

J K -

Gleby pierwotnego stadium rozwojowego o . niewykształconym profilu

Gleby brunatne i bielicowe

Mady

Rędziny.

R o d z, a j e

g l e b

oznacza się cyframi arabsk.imi.

Rodzaje gleb oznacza się jedynie w przypadku bonitacji

gleb w typie brunatnym B i bielicowym A oraz kompleksie typów bielicowego i brunatnego AB. Przy bonitacji

gleb w pozostałych typach gleb rodzajów gleb n ie ozna. eza się.

Wyró żniamy następujące

Wytworzone ze żwirów

z piasków

z glin

"

z iłów

rodzaje gleb

2

3

4

UZYTKI ZIELONE

Klasa l.

Trwałe użytki zielone na glebach mineralnych, zasobnych

w próchnicę, o trwałej strukturze gruzełkowato-z.iarnistej,

przewiewnych, przepuszczalnych, zasobnych w składn.iki odżywcze, które zapewniają bez nawożenia wysoki plon siana

o wartości według normy TR. I.

Ponadto użytki te znajdują się w warunkach z możliwo­

ściami dow olnego regulowania sto·sunków wodnych bą d ż też

w warunkach naturalnych posiadających najkorzystn iejszy

układ tych stosunków. Jeżeli występują zalewy, to w okresach umożliwiających użyżnienie, a nie przeszkadz a j ącyc h w

eksploatacji. Położenie dostępne w każdej porze ro ku, powierzchnia równa, bez kamieni, kęp i zarośli, umożliw iając a

wszelkie prace maszynowe.

Łąki przeważnie 3-kośne . Zbiór siana wynosi"ponad 50 q

z 1 ha przy przeciętnych nakładach. Pastwiska wyst ę pujące

wyjątkowo w tej klasie dają możiiwość pełnego wyży w ienia

3 sztuk krów w okresi e wegetacyjnym nie krótszym- niż

150 dni, a w przypadku pastwisk k wa terowych umożliwiają

S-krotne spasanie.

Do klasy I gleb trwałych u ży tków zielonych n ależy zaliczyć trwałe użytki zielone zalewne na madach lekk ich i ś r ed­

nich (chudych), na utw o'rach pyłowych oraz grond owe ś ród­

polne na piaskach gliniastych zalegających na podło z u gliniastym i gI.inach spiaszczonych, c zę sto zawierających Ca CO 3,

na utworach pyłowych itp ., zasilane przeważnie zalewami

żyzną wodą z pól z ni ekrępowanym odpływem.

Klasa II.

Trwale użytki zielone na gl ebach mineralnych i mułowo­

torfow ych o właściwościach i położeniu podobnych jak w klasie I, lecz b ez pełnej możliwości dowolnego regulowdnia stosunków wodnych.

Łąki co najmniej trzykośne o wydajności n ie mniejszej

n iż 40 q sJana z 1 ha o wartości według normy TR.lI (siano trawiaste słodkie). Pastw iska występujące w tej klasie m a ją

wydajność pozwalają cą na 4-krotne spasanie i daj ącą możli­

wość w yżywienia 3 krów w ciągu okresu w egetacyjnego. Należy tu zaliczyć gleby trwałych użytków zielonych n adrzecine, zalewne i grondowe śródpolne u żyżniane wodam i po'wierzchniowymi, lecz z mniej korzystnym układem stosunków

wodnych niż w klasie I.

Klasa 111.

Trwałe użytki zielone na glebach mineralnych i mułowo­

torfowych o właśCiwościach fizycznych i chemicznych gorszych niż w klasie I i II oraz na glebach torfowych wytwo-.

Tzonych z torfów ni?kich o uregulowanych stosunkach wodnych.

W przypadku gleb mineralnych uwilgotnianie może być

okresowo niewłaśc:iwe (za mokro lub za sucho). Jeśli s>iE: zda-

-

Dzdennik Ustaw Nr 5

rzają zalewy, to w mniej odpowiedniej porze niż na użytkach

klasy II, mniej żyznymi wodami i przy gorszym odpływie.

Użytki tej ~lasy mają powierzchnię równą i na ogół łatwy

(utrudniać jednak dostęp mogą roztopy, długotrwałe

deszcze itp.). Zbiór średnio' wynosi ponad 30 q siana z l ha

dostęp

według

normy TR. III, TRM. I, II, III, a pastwiska tej klasy

2 krów w okresie wegetacy jnym.

dają możliwość pełnego wyżywienia

Do tej klasy zaliczyć należy: gleby trwałychnżytków

zielonych z grupy zalewnych grond owych w gorszych położe­

niach i o gorszych warunkach odpływu oraz gleby terenów

pobagiennych ' o, korzystnych stosunkach wodnych. Mogą

to być użytki zielone na piaskach slabo gliniastych i gliniastych, na madach lekkich i cię żkich, o stosunkach wodnych

w d ostatecznym stopniu zabezpi e czających rozwój roślin, na

torhch niskich i murszach,. możliwością regulacji zwierci a dła

wody gruntowej, nie wykazujących degradacji; podgórskie

i le;1sze trwałe użytki zielone górskie, przeważnie o dobrych

stosunkach wodnych, wykazujących właściwości trw a łych ·

użytków zielonych terenów nizinnych.

Klasa IV.

!łozo

32

21

W razie względnie możliwych stosunków wodnych nl omentern obniżającym wartość użytkową. jest zakrzaczenie,

obecność pni, kamieni, niekorzystne ukształtowanie terenu itp~

Łąki jednokośne; ttlrzycowe i trawiaste, silnie zachw aszczone,. dające plo~ około 15 q z 1 ha siana według norm TM.

II, III i T. I, II, III. Pastwiska na terenach nizinnych i górskich

mogą w pełni wyżywić jedną krowę w przeciągu 120 dni.

Zaii cz yć tu nal e ży trw ałe użytki - Zlielone grondow e na '

piaskach aluwialnych i madach różnej kategorii ciężkości,

zbyt suchych, zakrzaczonych, zakępionych, cz ę ściowo zepsutych kopytami zwierząt itp. ora~ trwałe użytki :zJielone grondowe, śr ó dpolne na różnych glebach o podobnych właściwo­

ściach; bądź gleby dolinowe i śródpolne smużne nadmiernie

uwilgotnione w ciągu okresu wegetacyjneg.o; trwałe użytki

zielone na gleba ch mułowo-torfowych i to rfo~Nych zdegradowanych (zmu r szałych), rozpylonych wskutek przesuszenia,

o powierzchni nierównej, z dużą iloś c ią starych dołów potorfowych lub obecnością krzaków i kęp; trwałe użytki zielon e

zalewne o bardzo nieregularnych zalewach i ,z trudnym odpły­

wem, zbyt mokre, zakrzaczone, śródleśne; . trwałe użytki zie~

lone górskie użytkowańe głównie jako pastwiska, trudno do..

stępne, kamieniste i zakrzaczone z okresem wypasu krótszym

niż 100 dni.

"

Klasa VI.

Trwałe użytki

zielone grondowe na glebach roine'r alnych,

mułowo-lmfowych i murszowych zbliżonych w i aśdwościami

cbemiczny;nf i fizycznymi do gleb kla,s y III, lecz występujące

w g,o rszych stanowiskach, utrudniających zagospodarowanie

na skutek zakrzaczenia, obecności więks~ej ilości kamieni lub

pni, ukształtowania terenu bądź utrudnionego dostępu.

St osunki wodne panujące w glebach tej klasy bywają

wadliwe (za suche lub nadmiernie uwilgotnione),

jeżeli występują zalewy, to w różnym czasie,

a woda ma

utrudn iony odpływ i ,pozostaje na powierzchni przez kilkanaście dni.

najczęściej

tej klasy są przeważnie jednokośne, dające przecięt­

nie ok ') lo 2.0 q z. l , ha siana ' o wartości według normy TR. III

i TRM, II, III, TM-I, z tym jednak, że wahania plonów mogą

być zna czne, w zależności 0<;1 stosunków " wilgotnościowych

panuj <; -::ych w dany~ roku.

Trwałe użytki zielone będące częściowo nieużytkami na

glebach torfowych mocno zdegradowanych (zmurszałych) rozpylonych, gdzie roślinność nie tworzy zwartej darni, powstawiając puste płaty bez porostu, OI&Z na glebach minenHnych lub -torfOWYCh, stale podtapianych, trudno dostępnych,

gdzie sprzęt siana odbywa się jedynie ręcznie.

Łąki mogą d,awać do 15 q siana najgorszej jakości według

norm TRM. III, TM. III, T. II, III, ci wydajność pastwisk nie

, wystarcza na wyżywienie jednej krowy w okresie 100 dni.

III.

Ł i] ki

GRUNTY POD LASAMI

Klasa 1.

Gleby terenów równinowych wyżynnych ł nizinnych

"

Pa "twiska występujące na niżu oraz pastwiska górskie

położo n e w strefie górnego i dolnego regla, bez bliźniczki,

ś miałka j turzyc, mają wydajność wystarczającą n.a wyżywie­

nie l - 2 krów przez 1:30 dni.

N a leży tu ' zaliczyć trwałe użytki zielone na madach lekkich i ciężkich, śródpolne grondowe na różnych glebacn mineralnych suche oraz gleby pobagienne , zdegradowane wskutek wyraźnego zaznaq;enia się procesu murszenia, trwałe

użytki zielone zalewne 'na mada,c h oraz na glebach mułowo­

torfowych i torfowych o utrudnionej lub niemożliwej regulacji

wód zalewowych, gleby murszowe o poziomie wód gruntowych korzystnym dla rozwoju roślin.

Klasa V.

Trwałe użytki zielone grondowe ' na

glebach mineralnych,

ubogich w składniki pokarmowe, zbyt

su chych lub zbyt wilgotnych w ciągu dłuższego czasu okresu

wegetacyjnego, na glebach mułowo-torfowych z~legradowa­

nych ria skutek przesuszenia oraz na glebach mułowo-torfo­

wych i torfowych zbyt mokrych (podtapianych) o utrudni~­

nym użytkowaniu.

s łabo próchnicznych,

)

C z a r n o z i e m y

rzone

z d e g r a d o w a n e

w y t w Q-

a} z lessów ;- całkowite i niecałk~wite na ' przepuszczalnym podłożu glin lub iłów, naglinowe i naiłowe, nawapieniowe (margle kredowe), o miąższości 'lessu co najmniej 120 cm, odpowiadające I i II', rzadziej III klasie

gruntów ornych.

Las świeży. 'j

G I e b y b r u n a t n e

Tzone

właściwe i zdegradowane wytwo.

a} z lessów

całkowite i nie całkowite na przepuszćzaln y ch glinach lub iłach, naglinowe i naiłowe, namarglowe, o miąższości lessu co najmniej 120 cm, odpowia- .

dające II, rzadziej III kla!>ie gruntów ornych,

b) z utworów pyłowych wodnego pochodzenia, całkowite

lub niecałkowite, na przepuszczalnych glinach lub

iłach, naglinowe i naiłowe, naIllarglowe, o miąższości

°l Wyrazy podane kursywą, zamieszczone pod opisem gatunkow

poszczególnych typów gleb, oznaczają siedliska: leśne;

' Dziennik Usta w Nr 5

-

utworóvv PVłowychco najmniej 1.20 c lli , oJpowiadają­

ce II, rzadziej I i III klasie gruntów ornycll.

Las świeży, las wilgótny.

c z a r ne

z i e ID i e

wyh\' orzone

al z glin zwałowych zasobnych w węglan wapnia, całko ­

wite lub niecałkowite, na przepuszczalnych iłach, nailo~

w e, o łączn ej mi ąższoś ci warstwy próchnicznej z gl i ną

zwałową co najmniej 120 cm, odpowiad a ją ce .II, rzadziej III klasie gruntów ornych,

b) z utworów pyłowych wodnego pochodzenia - całko­

wite lub niecałkowite, na przepuszczalnych glinacb lub

iłach, naglinowe lub naił owe , odpowiadają c e II, rzadZiej III klas ie Unllltów ornych,

6) z iłów p y lastych

zasobnych w w ęg lan wapnia, słabo

oglejone, odpowiadające II,r.zadziej III kla sie umntów ornych.

Las świeży, las wilgotn y.

G l e b y

.l •

b a g i e n n e

wytworzone

a) z nam,ułów mine ralnych i organicznych zasobnych w

węglan wapnia, b iol ogicznie czynn e, słabo oglejone,

z poziomem wody g,runtowej na głębokości 60 do

100 cm, orlpowiadające II i III klas ie użytków zielony ch (lą1<).

Ols jesionowy.

Gleby terenów róviUinowycn WS llółc zesnyc h tara·sów

rzecznych

Madypróchniczne i . mady brunatne

lekkie i śwdnie . o slabo zróżnicowanych warstwach, zasobne

w składniki mineralne, o miąższości łączn ej ' do piaszczystego

podłoża co najrim iej 100 cm, słabo oglejone, z poziomem wody

gruntowej nie podnoszącej się wyżej niż 50 cm w okresie

letnim, odpowiadające m, rzadziej II i IV klasie gruntów ornych.

Las łęgowy.

G I e b y

b a g i e n n e wytworzone

a) z namułów mineralnych i organicznych zasobnych w

węglan

wapnia,

b iologicznie czynne,

słabo

oglejone,

80100 cm, odpowiadające II i III klasie użytków zielonych .

z poziome m wody gruntowej na

głębokości

Ols jesionowy.

Poz. 21

33

b) z iłów różn eg o pocbodzenia geologiczn ego, zasobnych

w w ęglan wapnia . często ze znaczną domiesz k ą CZęSCl .

szkieleto wyc h, odpowiacWjąc e III, rzadziej II klasi e '

gruntów ornych i użytków ' zielonych,

c) z różn ych skał zwartych lu b 'masywnych, n ajczęsc le]

w ę glanowycb,

o znacznej mią ż. szo ś ci zwietrzeliny

p rze kra c zają ce j

100 cm, odznaczające się średnią

.szkieletowatością, o składzie mechónicznym glin, iłów

lub pyłów , odpo wiaddją ce !II i rv k lasie gruntów ornych i użytków zielon~' ch.

Las górski .

G l e b y

b r li n a t n e

kwa ś n e

wytworzone

al z różny c h utworów pyłowy ch, strukturalne, różnego

pochodze"nia geo'logicznego, odznaczające s ię w całym

profilu kwaśnym odczynem; gleby te nie wykazują

morfologicznie cech zbielicowania. posiadają znaczną

d omi e szkę części szkieletowych, odpowiadaJ4 III i IV

klasie gruntów ornych i użytkowych zielonych,

bl z iłów ró ż n e go pochodzenia geologicznego nie ' zawierających węglanu

wapnia oraz odznaczających się

kv!aś lIym odczynem w całym profiiu, gleby te nie wy kazują 'cech nadmiernego uwilgotnienia, ojpowiacJają

III i IV klasie gr untów ornych i użytków zie lony ch,

c) ze skał masywnych różnego p ocb ocJ ze nia ge ologicznego, o kw aśnym odczynie W' całym profilu, o zndcznej

m i ą;~szości zwietrzel ;ny (pon ad 100 cm ) i odma c zające

s,ię zna c zną szki ei€ towato f;cią , o skł adz ie m ec hanicznym iłów lub utworów pyłowych. odpowiadające III

i IV kla s ie wuntów ornych

uż ytków zielony ch,

Las mieszany, bÓl wIeszany .

Klasa 11.

Gle by le renów równinowych

G l e b y b r u n a t n e

rzone

wyżynnych

Włilściwe

i nIzinnych

i zdegradowane, wytwo-

a) z ciężkicb glin zV;7 a łowy c b i Cię7Jci c h iłów, małostrllk ­

.t u ra lne, całkow i t e , zawierające wt:;glan wil pnia w

wierzchnich warstwach lub nie gl,;biej niż 100 cm, odpowiadając e III i IV klasi e gruntów ornych,

b) z utworów iłowych wodnego po.chodzenia , zdlegające

na ciężkicb g li nach lu b ilach, słabo przepuszcza ln ych,

zasobnych w wI;glan wapnia, odp owiada ją ce III i IV

klasie gruntów om ych.

Las mieszany, las świeży.

czarne

z i e m i e

wytworzóne

a) z glin zwałowych

cięż.kich i słabo przepuszczalnych,

lub niec ał kQwite na słabo prze p,-!szczalnych

glinach lub ilach, z wyra ż nymi cechami oglejenid na

głębokości 80 100 cm, odpowiadające III i IV klasie

gruntów ornych,

całkowite

. Gleby terenów górzystych

G l e b y b r u n a t n e

rzone

właściwe ' i zde gradowane,

wytwo-

h) z utworów pyłowy c h wodnego pochodzenia, o wyraź­

a) z utworóV{ pyłowych i pylastych różnego pochodzenia

wapnia, często ze

szkieletowych (kamienie,

żwiry itp,), odpowiadające III, rzadziej II klasie gruntów ornych użytków zielonych,

geolog icznego, zasobne w

znaczną domieszką

częŚci

węglan

nych cechach ogl e jenia na głębokOŚCi 80 - 100 cm,

całkowite lub niecalkowite na glinach ll1b iłach słabiej

przepuszczal nych niż w klasie I. odpowiadające III

i IV klasie gruntów ornych.

Las mieszany, las wilgotny.

~~~----------~-----------------

Gleby terenów górzystych

b i e l i c o ' w e

G l e b y

G, I e b y s kry t o b i e l i c o w e

l i c o w a n .e wytworzone

s ł a b o

z b i e-

Las mieszany.

ś r e d n i o

z b i e l i c o w a n e

wytwo rzone

a) z lessów, całkowite lub n,iecałkowite 'naglinowe, nama rglowe i nailowe, odpowiadające II i III, . rzadziej IV

kI.asie gruntów ornych.

wytworzone

a) z namułów mineralnych i organi cznych, z poziorm' H\

wody gruntowej na głęboko ś ci 50 - 80 cm , śreun i. o

oglejone, odp o wiadające III klaS<ie użytków zielonych.

Ols.

R ę d z i

b) z iłów różnego pochodzeruia geologicznego, ci ężk ic h

i słabo przepuszcza-lnych, zasobnych w węglan wapnia,

odpowiadające III i IV klasie gruntów ornych i użyt­

ków zielonych,

c) z różnych skał zwartych (lub masywnych), zasobnych

w węglan wapnia, odznaczających się znaczną szkieletowatością, średnio głębokie (miąższość zwietrzeliny

'powyżej 50 cm), o składzie mechanicznym glin, iłów

lub utworów pyłowych , odpowi.adające IV klasie gruntów ornych i użytków zielonych.

Las górski.

G l e b y b r u n a t n e k w a ś n e wytworzone

z różn ych . utwo rów pyłowych różnego pochodzenia

geologi cznego, · niec a łkowri t e, zalegojąc e na ciężkic h

glina ch lub Hach, w cał ym p r ofilu k Wilśne . Gleby te '

nie wykazu j-ą morfologicznie cec h z bie licowiln ia i zaw ier ają zna czną domie s z kę części szkieletow yc h, odpow i adaj ą IV klasie g ru ntów ornych i uż, y tkó w zielonych,

b) z

ił ów ciężkich

roznego

pochodzenia

g eolog icznego,

n ie .z a wi e ra jące w calym profiln węglanu wapnia, sł<.tbo

przep us zczalne , odp ow i a d ające III i IV klasie grunLów

orny ch i użytków zieionych,

n y

R ę d z i fi Y w ę g l a n o w e

1zone

zdegradowane, w ytwO" .

a) z utwo rów p y łowych i pylastych ró żneg o pochodzenia

geologicznego, niecalkowite, zalega jące na c ię żki ch

glinach lub iła ch słabo przepuszczalnych i zasobnych

w w{)glan wa pnia, o zI1acznej zawartości czę śc i szkieletowych, odpowiadające III i IV klasie gruntów or. nych i użytków zielonych,

a)

Las mieszany.

G Ie b y .b a g i en n e

właściwe

none

a) z glin zwałowych lekkich, średnich lub ci ęż kich, 1. który ch węglan wapnia został najczęści ej wyługowany

do głę bszych warstw profilu glebow ego. czasami oglejOlle, odpowiaciają c e III i IV klasie gruntów ornych,

b) z utworów pyłowych wodnego pochodzenia, całkowite

lub niecałkow i te naglinowe, . naiłowe i namaJ;glowe,

średnio ()glejone, odpowiadające III i IV klasie gruntów ornych,

c) z pia sków gliniastych mocnych, całkowite lub z piasków gliniastych, niecałkowite, zalegające na średnio­

zwięzłej glinie zwałowej , niekiedy ' oglejone, odpow iadając e III i IV klasie gruntówornyc:h,

d) z iłów p ylastych, śr e dnio oglejonych, odpowiadają c e

III i IV klasie gruntów ornych.

G l e by

G I e b y b r u n ·a t n e

czyste

mieszane wyt\'!o-

a) z glin lub wapien i kredo wych, o mi ą7,szoŚCj zwi etrzeliny pr ze kracz.ającej 50 cm, odpowiad a jąc e II j III kla s ie gruntów orny ch.

cj ze ska ł zwartych lu b masy vmyc h, k waśn y c h , różnego

po chodzen ia geolo{Iicznego

odczynie w ca ł ym p rofilu k\\JaŚ lI Y111, śre d n i o g łębokie (o m iąższości p owyże j

50 cm ), o sklćldzie mechanicznym glin, iłów lub utworÓ'w pyłowych, odpo w iadające III i IV klasie grun tów

ornych i użytków zielony ch .

°

Las mieszony górs ki, bór mieszany górs/d.

Las mieszan y.

'\

Gleby terenów równinowych współczesnych

tarasów rzecznych

M a d y P r ó c h n i ·c z n e ciężkie i

Dl a d y b r uo wysokim okmsowo poziomie wody gnmtowej, z wy ra źnymi cechami oglejenia na gł ę bokości 80 100 cm , odpowiadające III i IV klasie gruntów ornych .

n a t n e

ciężkie,

Las łęgowy.

G l e b y b a g i e n n e wytworzone

a) z namułów mineralnych i organicznych z poziomem wody gruntowej na głębokości 50 - 80 cm, średnio oglajone, odpowiadające - lIr klasie gleb łąkowych .

Ols.

G 1e b y b i e I

c o \V e

G I e b y s ł a b o z b i e l I c o. w a n e wyt worzone

a) z utworów p y ł owych różnego pochodzenia geologi cz-

n ego, niecałkowite, naglinowe, na iłowe, wyk.uzująC9

słabe cechy zbielicowania, ze zmni ejszającą się kwasowo ś cią w głęb sz ych warstwach, odznaczające się

średn i ą szkieletowatością, odpowiadające III i 1V klaĘ;ie gruntów ornych i u~ytków zielonych,

b) z iłów różnego pochodz enia geologicznego, niecałk0wite na różnych utworach, o odczynie w wierzchnich

warstwach kwaśny m, ze . zmniejszającą s.ię kwasowością w głębszych wa rstwach , odpowiadają ce III i IV

klasie gTuntów ornych i użytków zielonych,

c) z różnych skał zwartych lub masywnych róZnego pochodzenia ge ologicznego, o miąższośCj zwi et rzeliny

D7.ienn'jk Usti'lW Nr 5

Poz, 21

--

----------------------------------------------------------------------------~---------------

p owyi,e j 50 cm, o skła d z ie mechanicznym glin, iłó w,

lub utworó w p y ł o w yc h , odpowi a dają ce IV klasie grunt ó w orny ch i u ż yt k ów zielon yc h.

c z a r n e z i e m i e wyt w orzone

zw a łowych,

a) z gLin

gł ęboko

Bó r g ó r ski, ,bór mi eSZC1 lly górski.

ni e całkowite,

zaleq aJ ąc e

ś!e rlnio

(50 -- 100 cm) na piask ach, p odmokłe, odpo-

wiadają c:e

IV klasi e gruntów o rny ch,

h) z utworów pylowych wodnego pochod zen ia, n i e c ałk0-

wite,

Klaso IIl.

Gleby terenów równinowych wyżynnych i nizinnych

G l e b y b r u n a t n e właś c i w e

zd egradow ane, w y;t worzone

aj z utworów pyłowyc h wodnego poc hodzenia, niecalkowite, z głębokim zaleganiem glil1y cz ęs to prze warstwow ionej pias k a mi i nawap ieniowe, ' o od czynie w wie rzchni ch wars twach obojętnym rub alkalicznym, odpowiadając e IV klasie gruntów ornych,

.

o,

.

.

zal e gające

ś re dn i o

mokłe, odpowi,adające

_

b) z glin n a,pl as kowych, nażwirowy c h i na",api en iowych,

o miążs'zo ści warstwy gliniastej ,przekrac z aj ą c ej 100 cm,

o ooczyn ie sł abo kwaśnym lub obojętnym w głębs zy ch

warstwach, odpowi a dając e IV klasie gruntów orn yc h,

ej z p ias10w gliniasty ch lekkich, całkowite lub zawi e rające piase k sł a bo gI.iniasty pon iż ej 100 cm, o od cz ynie w wie rzchni ch wa rstwa ch S ł ilbo k w aśnym, w gl <; bszych warstwa ch zaso bne w wę g lan wapn ia , odp OW Iad a j ą ce IV kla s ie gruntów ornych.

Los mieszany, bór mi eszany.

g łę boko na p iaskach, podIV klasie gruntów ,ornych,

c) z piasków gliniastych r ó żnego pochodzenia geolof/iczn ego zawierają c e w podłożu pia sek słabo gliniasty) ub

lużny na gł ę bokoś c i 50 -- 100 cm,

odpowiadają ce

IV klasie gruntów ornych.

Las mi eszany, bór mies zony.

R ę dz i ny

węglanowe ~

R ę d z i n y k r e d o w -e czyste o , mią ż szoś ci -od 25 50 cm lub m.i eszane z mate r iał e m lodowcowym , o m i ąt­

sz oś c i 25 -- 50 cm, o składzi e mechanicZnym glin, od-'

pow i adają c e

IV kl asie gruntuw orny ch.

Bór mi eszony.

C I e b y b a g i e n n e -- m u r s z o w 'e ze zn ac zną domi eszką c zęśc i m.ine ra ln yc h. na p iilsk ac h

glin ias ty ch

i gl inach zwał o wy c h, o wysokim okr esowo poziom ie

w ody 'gruntow e j, odpowiadają ce IV i V klasIe gruntów

orny ch lub III łąko w y c h.

Ol s, ols jesionowy.

Gleby bieli c o we

G l e b y ś r e d n i o z b i e l i c o w a n e wytworzon e

aj z lekkich glin zwałowych' znacznie sp:iaszczony ch

w

wierzchnich warstwach, o odczynie kwaśnym, w ykazują c e wyraźne cechy

zbielicowania, odpowiadują c e

II l , cz ę ściej IV klasie gruntów Qrnych,

b) z utworów pyłowych wodnego pochodzenia, nie c ałko­

wite, zalegające śr eoni o gł ę boko (50 -- 100 cm) na

piaskach, żwi r ach lub w a p ienia ch, o od czyn ie w

wierzchnich

warstwach kwaśnym,

odpowiadające

IV klasie gruntów ornych,

Gleby terenów równinowych współczesnych tarasów

rzecznych

M a d, y

P r ó c h n i c z n e lub m il d Y h r u n a t n e,

ci ę żkie,

o wyż s zym . niż w klas ie [I pozi'o mie wodygruntow ej i silniejszym oglejeniu, odpowidd ;ljąc e IV klasie

gruntów orny ch lub 11 i III gleb łąkowy c h.

La.s łęgowy,. ols, ols j esionowy.

c) z lessów, niecałkowite, zalegające śrędnio gł ę boko na

piaskach, żwirach lub wapieniach, o od czynie w wierzchnich warstwach kwaśnym, odpowiadają c e 111 i IV

klasie gruntów ornych,

G l e b ' y b a g i e n n e -- m u r s z <> w e, ze zna c zną

domie s zką części miner alnych, na piaskach gliniastych

i glinach zwałowych, o ,wysokim

okr~'!i,owopoziomie

d) z piasków gliniastych lekkich , całkowite i nie całko­

wody gruntow.ej, odpowiadając e IV i V klasie gruntów

wite , na piaskach sł a bo gLiniastyc h, o miąższoś ci pias- '

ornych lub III łąkowych.

ku gliniastego co najmniej 100 cm, o od czynie w

Las łęgowy, ols, ols jesionowy.

wierzchnich warstwach

kwaśnym,

odpowiad a ją c e

lVI, klasie gruntów ornych .

,

-, '

'

..

Las mieszany, bór mieszany.

Gleby terenów górzystych

G l e b y s i I n i e z 'b i e j i c o w a n e wy t worzon'e

aj z glin zwałowych ', piasków glini,a stych 'm o'cnych i lekkich. nagli nowych, , z ' silnie scementowaną ' war!otwą

różnej miąŻSZOŚCi i pHewainie ' wyst p'pującą na głę­

bokości do ,70 cm , odpowiada j ą c e IV , rZildz iej lU klasie

g ~untów ornych.

" BóJ mi es:.lOny.

G l e b y b r u n a t n e

rzone

właś c iwe

i zd e grado~ane, wytwó>-

~) z utw~rów pyłowych lub pylastych, . glinias't ych oraz

ilastych , zalegaląc;ycti ' ,średnio głęboko na , pi~likac h,

o odczynie w 'wierzchnich warstwach słabo kwa'śnym,

ze zmniej s zają c ą się kwasowością w 9,łębszych ' war~

-'

D~iennik Ustaw: Nr 5

. -

Poz. 21 . '

odpowiadając e

C; I e b y

b i e I i c o we

b) z różnych skał masywnych 7,asobnych w węglan wapnia, o miąi.s zości do 50 cm . wykazujące w wierzchnich warstwach skład mechaniczny piasków sła b o­

gliniastych lub gliniastych, średnio szkieletowe, odpowiadające IV i V klasie gruntów ornych.

G I e b y

ś

stwach gleby, średnio szkieletowe,

IV klasie gruntów ornych,

Las mieszany górski, bór mieszany górski.

r e d n i o z b i e l i c o vJ a n e wytworzone

a) całkowite, z piasków słabo gliniastych lub ni ec ał k owit~,

z piasków luźny c h pylas ty ch oraz z ~a5ków luźny c h

zalega ją cyc h gł ęboko (100 200 cm) na gl in ie, odpo-w i adające \' klas ie gruntów Qrny ch,

b) ze ż wi rów glin iastyc h, calkowite, o dpow iad a ją ce IV i V1

•klasie gru,nlów orn yc h,

G l e b y b r u n a t n e k w a Ś n e wytwo rzone

a) z różnych skal zwartych lub masywnych kwaśnych,

wykazu j ące w w ie rzchni ch war stw ach skład m echaniczny piask ów gl in iastych o miążs zości zwi e trzeliny

około 50 cm, o o dczyn ie w całym profilu

kwaśnym

lub silnie kwaśnym, odpowi a dające IV i V kl asie gruntów ornycll.

świeży,

Bór

G I e b y

bó r mieszany

świ eż y.

b a g i e n n e wytworzone

a) z torfów , torfowi sk ni skic h, zamu lonyc h, o WYSOklHl

poziomie wody gruntowej, odp owiadając e lU i IV

klasie gleb łąkowych .

Bór mieszany górski .

. ......

Gleby bielicowe

Gleby średnio zbie ' licowane wytworzone

a) z utworów

c) z plytkich ut w oró w pyłowych wodn e go po chodzen ia

utworu pyłow eg o do

n a piaskowych, o miąższośc i

50 cm, odpowiadające IV i V kla sie gruntów ornych.

pyłowych

lub pylastych,

niecałkowite,

zalegające średnio głęboko (50 100 cm) na piaskach,

o odczynie w wierzchnich warstwach kwaśnym, ze

zmniejszają cą się . kwasowością w głębszych warstwach,

odpowiadające IV klasie gruntów ornych,

b) ze skał zwartych lub masywnych różnego poch odzenia

geologicznego, o odczynie w wierzchnich warstwach

kwaśnym, z wyraźnymi mOl'fologicznlie cąchami zbielicowania odpowiadające IV klasie gruntów omycll.

b) z murszów zalega jącyc h średnio gł ębo ko (50 - 100 cm)

na p ia skach lu źnyc h' lub słabo gliniastych, o odczynie

najcz ę ściej zbliżonym do obojętnego, odpowiadające

IV i V kl as ie gl e b łąkowych .

Ols.

Rędziny

węglanowe

R ę d z i n y

jur a j s k i e czyste lub mieszane, o mląz­

50 cm, średnio szkieletowe, odpowi a dają c e

IV . klasie gruntów orny ch .

szoś c i 25 -

Bór mieszany.

Bór górski, bór mieszany.

Gleby terenów górzystych

Klasa IV.

G l e b y b r u n a t n e k w a ś n e w y t worzon e

Gleby terenów równinowych

G I e b y b r u n a t n e

rzone

wyżynnych

właściwe

i nizinnych

i zdegradowane, wytwo-

a) z utworów . pyłowych wodnego pocho dzenia , nieco:lł ko­

wite, napiaskowe, na żwirowe, o miąższości utworu pyłowego do 50 cm, o odczyni'e w wierzchnich wars twach

słabo kwaśnym, w głębszych

warstwach oboj ę tnym

lub alkalicznym, odpowiadające IV i V klasie gruntów ornych,

aj z różnych skał zwartych lub masywnych, wykazują c e

w wierzchnich warstwach skład m ec h,IJniczny piask ów

sła bo gliniastych , płytkie (do 25 cm). odzna czające się

wi ę ks z ą szkieletowatością niż w klasie III, o odczynie "kwaśnym w całym profilu, odpowiadając e V i VI kla ~i e

gruntów ornych lub użytk ó w zielonych.

Bór górski,

Gleby bielicow e

~

b) z glin napiaskowych, o m ią ższości warstwy gliniastej

. ,do 50 cm, o odczy nie słabo kwaśnym lub ob ojętnym w

gł ę bszych warstw ach, odpowi.adające IV klas ie gruntów ornych,

G l e b y

ś

r e d n i o z b i e l i c o w a n e wytworzone

c) z piasków słabo gliniastych, ca łko wite' lub zaw ierając e

pi a?ek lu źny poniżej 100 cm, ,o odczynie w wierzchni ch warstwach sł abo kwaśnym, w gł ę bszych warstwach zasobne w węglan wapnia, odpowiildające

V klas ie gruntów ornych .

a) z różny c h s kał zwa rtych lub masywnyc h , wy kaz ujących

w w ierzch nich w a rstwach skład m echaniczny p iasków

sł a bo gl ini ast y ch , pły tk i e (do 25 cm). o o dczynie w

wierzchnich warstwach kwa ś nym, ze zmniejszającą się

k wasowością w gł ę b s zych warstwach, o znacznej szk:iel etowato ś ci, odpowiadają c e V i VI klasie gruntó,w

ornych lu b użytków zielonych.

Bór miesza ny.

Bór

górs.~ i.

/

-

37

Poz. '2J

Klasa V.

Gleby terenów górzystych

Gleby terenów równinowych wyżynnych

G I e b y o n i e w y k s .z t a ł c o n y Ul .p I 'o f j I u

wytworzone

nizinnych

C le by b i e l i c o w e

a)z różnych skał masywnych, o bardzo płytkiej m iąższości

zwietrzeliny, silnie szkieletowe, odpowiadające VI klasie gruntów ornych i użytków zielonych.

G l e b y s l l n i e z b i e l i c o w a n e wytworzone

II)

B9r górski.

z piasków słabo glin;i astych zalegających płytko lub

średThio głęboko

(50 --,- 100 cm) na piaskach luźnych

lub żwirach, o odczynie kwaśnym w całym profilu,

o cechach zbielicowania morfologicznie słabo zaznaczonych, odpowiadające VI klasie gruntów ornych.

Klasa VI.

Gleby terenów równInowych

wyżynnych ł nizinnych

Bór .świeży.

C I e b y b i e I i c o w e

b) z piasków lużnych podmokłych, całkowite lub nie cał­

kowite na żwir owe, o wysokim poziomie wód gruntowych, oglejone na głębokośCi około 50 cm, odpowiadające VI ,klasie gruntów orny ch .

Gleby silnie zbielicowane, lecz o słabo morfolog.icznie żazna­

się cechach zbielicowania, wytworzone

aj z piasków luźnych, suchych, całkowite lub niecałkowi ..

te nażwirowe (tzw. p rzepalczysk a) z głębokim pozio..

mem wody -gruntowej; gleby te łatwo ulegają rozwydmieniu lub tworzą wydmy; 'odpOwiadają VI klasie

gruntów ornych i ni e u ży tkom.

czają c ych

Bór Wilgotny

_ R fj d z l Ii y w ę g I a n o w e wytworzone

Bór suchy.

a) z ró ż nych wapieni i margli różny(:h formacji geolo-

gi czny ch : jurajskich , d ew ońskich, triasowych i innych

oprócz kredowych" o miąższoś ::: i zwietrzeliny do 25 cm,

średThio i silnie szkieletowe, odpowiadają c e V i VI klasie gruntów ornych.

G l e. b y b a g i e n n e wytworzone

wysoki ch , o znaczn e j miąższości

torfu i wysokim poziomie wody gruntowej, silnie kwaś­

ne, odpowiadaj ące nieużytkom .

a) z torfów torfowisk

Bór świety.

Bór bagienny.

C l e b y b a g i e n n e wytworzone

'a) z torfów torfowi sk przejściowych lub płytkich murszów

(25 - 50 cm) na p iaskach, z wysokim poziomem wody

gruntowej, oglejone, odpowiadają ce V klasie gl eb łą­

.kowych.

G l e b y o n i e w y k s z t a ł c o n y m p r o f i l u

Gle by sztucznie nasypane . - usypiska (hałdy), żwJrowiska,

po wybranych 'piaskach (piaskownie), gli ..

nac h itp ., odpowiadając e nieu ż ytkom;

~szutrow iska, doły

Ols.

Gleby terenów równinowych współczesnych lara-sów

rzecznych

C ' l e b y o ni e w yk s z ta ł c o n y m p r o f il u

wytworzone

)

a) z mad piaszczystych nie zawi era.iący~ h grubszych przewa rs twowień p ylas tych lub il as tych, o zmienn y m poziom ie wody gruntowej. Cle by okresowo suche, o odczynie naj c zqś c iej oboj!;tnym lub bliskim obojętnemu,

odpo wi adają c e VI klasie gruntów ornych.

Gleby terenów górzystych

I

C l eby

P i .e r w o t n e g o s t a d i u m r o z w o jo.

o n i e w y k s z t a ł c o n y m p r o f ,i ł u

g I e b o w y m. Skały cZ t;ściowo zwietrzałe, gołoborza itp.,

wyst r;: pujące ponad reglem górnym i często niżej, odpowiad&'w e g o

ją c e

nieużytkom.

C I e b y ba g i e n n e wytworzone

a) z torfów torfowisk wysokich,

odpowiadające nieu?:yt.

kom.

Bór mieszany wilgotny.

Uwagi

C I e b y b a g i e n n e wytworzone

l) W szystkie gleby na stromych zboczach jarów, brzegów rzek

a) z torfów torfowisk pr zejściowych lub plytkich mur'i'7.ów

(25 - 50 cm ) na piask ,' ch z wysok'm p (JZ iol1lem wody

gruntowej, oglejone,

kowy ch .

Ols.

o d po wia da j ą ce

.

V klasie ,ljle b łą-

itp. podlegające silnym erozyjnym zmywom należy zalicza.ć

do klasy VI. 2) W bonitowaniu gleb górskich należ y uwzględn.iać hypsom et rię terenu , np. gleby z regla dolnego w reglu górnym

pOSiadają wartość o dwie klasy niższą; to samo dotyczy

gleb ornych.

USTAW

POLSKIEJ RZ EC ZY P OS PO LI rrEJ

L'U DOWEJ

' Nr 5

Warszawa, dnia 31 stycznia 1957 r.

'TRES

c

Poz.

21 -

ROZPORZĄDZElIlIE RADY MINISTRÓW

z dnia 8 stycznia 1957 r. zmieniające rozporz<ldzenie z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji

gruntów

.

15

ROZPORZĄDZENIE

22 -

Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 stycznia 1957 r. w sprawie utworzenia miasta Zelów w powiecie łaskim, ,

wojewódz twie łódzkim

38

21

ROZPORZ!ĄDZENIE

RADY MINISTROW

z dnia 8 stycznia 1957 r.

zmIeniające rozporządzenie

z dnia 4, czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów.

Na podstawie art. 2 ust. 3 j, 4 dekretu z dnia 2 lutego

1955 r. o ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 6, poz. 32)

zarządza się, co następuje'

§ l , W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 4 czerwca

1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz. U . Nr 19, poz. 97)

wprowadza się następują c e zmiany

1) w § 12 dodaje się ust. 3 i 4 w brzmi eniu

,.,3. Minister Rolnictwa w porozumieniu z Ministrem Fin ansów i Ministrem Skupu mo~e na wniosek prezyd ium wojewódzkie j rady narodowej ustalić, że do

czasu przeprowadzenia klasy.fikacji gleboznawczej

nale ży w rejonach,

gdzie szacunkowa klasyfikacja

gruntów jest oczywiście wyższa od faktycznej jakości gleby, przyjąć za podstawę wymiaru obowiązk o­

wych dostaw i podatku gruntowego materiały z klasyfikacji p rzeprowadzonej na podstawie ustawy z dnia

26 marca 1935 r. o klasyfikacji gruntów dla podatku

gruntow.ego (Dz. U. Nr 27, poz. 203), klasyfikacji

punktowej, klasyfikacji określonej w operatach katastralnych bądż klasyfikacji dokonanej w związku

. z regulacją gospodarstw rolnych.

4. W przypadkach gdy szacunkowa klasyfikacja gruntów jest oczywiście wyższa od faktycznej jakości

gleby, a brak jest materiałów klasyfikacyjnych wymienionych w ust. 3, mogą być do czasu przeprowadzenia klasyfikacji gleboznawczej przeprowadza-

ne komisyjne badania gruntów według zasad i w

trybie, określon ych przez Ministra Rainictwa w porozumien iu z Ministra mi Finansów i Skupu. Wyniki

tych badań b ędą czasowo wykorzystane przy ust.alaniu wysokości obowiązkowych dostaw i podatku

grUntowego .";

2) tabela klas gruntów, st a nowiąca załą c zn i k do ro zpor zą­

dzenia, otrzymuje brzmienie ustalone w za łączniku do

n iniej3zego rozporządzenia.