Ustawa z dnia 13 lipca 1957 r. o zmianie dekretu z dnia 18 kwietnia 1955 r. o uwłaszczeniu i o uregulowaniu innych spraw, związanych z reformą rolną i osadnictwem rolnym.

W dekrecie z dnia 18 kwietnia 1955 r. o uwłaszczeniu i o uregulowaniu innych spraw,

związanych z reformą rolną i osadnictwem rolnym

(Dz. U. Nr 18, poz. 107), wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 4 dodaje się art. 4a w brzmieniu

„

Art. 4a.

Przepisy art. 1-4 stosuje się również do nieruchomości państwowych użytkowanych przez

osoby pozostające w stosunku pracy, rencistów i rzemieślników na podstawie umów dzierżawy

zawartych przed dniem 1 września 1939 r.

”

;

2)

w art. 7 ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Osoby określone w art. 5 i 6, które wskutek zarządzenia organów administracji państwowej

utraciły posiadanie nieruchomości, mogą otrzymać je na własność po zobowiązaniu się

do pokrycia wartości nakładów dokonanych przez dotychczasowego użytkownika. W razie

odmowy takiego zobowiązania się lub w razie niemożności nadania własności tej nieruchomości

z tego powodu, że została już oddana we władanie osobie trzeciej w trybie przepisów

o reformie rolnej lub o osadnictwie, może być w zamian za nią przyznana na własność

inna nieruchomość.

”

;

3)

w art. 7 ust. 3 oraz w art. 13 wyrazy „w ciągu 2 lat od dnia wejścia w życie dekretu” zastępuje się wyrazami „do dnia 31 grudnia 1957 r.”;

4)

art. 17 otrzymuje brzmienie

„

Art. 17.

Przepisy dekretu stosuje się do nieruchomości znajdujących się w zarządzie prezydiów

rad narodowych, z wyjątkiem przeznaczonych na cele państwowe, społeczne lub nierolnicze

według planów zagospodarowania przestrzennego lub na podstawie decyzji prezydium właściwej

rady narodowej. Właściwą jest wojewódzka rada narodowa dla nieruchomości położonych

na terenie miast i osiedli, a powiatowa rada narodowa dla nieruchomości położonych

na terenie gromad.

”

;

5)

po art. 17 dodaje się art. 17a w brzmieniu

„

Art. 17a.

Za rolników w rozumieniu niniejszego dekretu uważa się osoby, dla których praca na

roli stanowi zawód dający główne źródło utrzymania.

”

;

6)

w art. 18 ust. 1 wyrazy „hodowlanego na terenach górskich” zastępuje się wyrazami „o charakterze hodowlanym”.

Gospodarstwa rolne (działka pracownicza, rzemieślnicza itp.) określone w art. 15 ust. 1 dekretu z dnia 18 kwietnia 1955 r. o uwłaszczeniu i o uregulowaniu

innych spraw, związanych z reformą rolną i osadnictwem rolnym

(Dz. U. Nr 18, poz. 107), jeżeli zostały opuszczone przez właściciela w okresie od dnia 29 kwietnia 1955 r.

do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, mogą być na podstawie orzeczenia prezydium

powiatowej rady narodowej przejęte na własność Państwa bez odszkodowania i wolne od

obciążeń z wyjątkiem służebności gruntowych.

Upoważnia się Ministra Rolnictwa do ogłoszenia w drodze obwieszczenia jednolitego

tekstu dekretu z dnia 18 kwietnia 1955 r. o uwłaszczeniu i o uregulowaniu innych spraw, związanych

z reformą rolną i osadnictwem rolnym, z uwzględnieniem zmian wynikających z niniejszej ustawy i z zastosowaniem ciągłej

numeracji artykułów i ustępów.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Przepisy art. 1-4 stosuje się również do nieruchomości państwowych użytkowanych przez

osoby pozostające w stosunku pracy, rencistów i rzemieślników na podstawie umów dzierżawy

zawartych przed dniem 1 września 1939 r.

Przepisy dekretu stosuje się do nieruchomości znajdujących się w zarządzie prezydiów

rad narodowych, z wyjątkiem przeznaczonych na cele państwowe, społeczne lub nierolnicze

według planów zagospodarowania przestrzennego lub na podstawie decyzji prezydium właściwej

rady narodowej. Właściwą jest wojewódzka rada narodowa dla nieruchomości położonych

na terenie miast i osiedli, a powiatowa rada narodowa dla nieruchomości położonych

na terenie gromad.

Za rolników w rozumieniu niniejszego dekretu uważa się osoby, dla których praca na

roli stanowi zawód dający główne źródło utrzymania.