Ustawa z dnia 13 lipca 1957 r. o uchyleniu dekretu z dnia 9 lutego 1953 r. o całkowitym zagospodarowaniu użytków rolnych.

Uchyla się dekret z dnia 9 lutego 1953 r. o całkowitym zagospodarowaniu użytków rolnych

(Dz. U. Nr 11, poz. 40), zwany w dalszym ciągu „dekretem”.

1.

Grunty, które zostały na podstawie dekretu przekazane w użytkowanie, zwraca się poprzedniemu

posiadaczowi po upływie terminu, na jaki zostały oddane w użytkowanie (zagospodarowanie).

Przed upływem tego terminu grunt może być zwrócony za zgodą użytkownika i poprzedniego

posiadacza.

2.

Jeżeli jednostki gospodarki uspołecznionej dokonały inwestycji budowlanych na gruntach,

otrzymanych w użytkowanie na podstawie dekretu, grunty te mogą być przejęte na własność

Państwa wolne od obciążeń w zamian za przyznanie właścicielowi innych gruntów o przybliżonej

wartości. Grunty przejmowane na własność Państwa, jak również grunty wydzielane w

zamian szacuje się według przepisów stosowanych przy przeprowadzeniu reformy rolnej.

3.

O przejęciu gruntów na własność Państwa i o nadaniu gruntów zamiennych orzeka prezydium

powiatowej rady narodowej.

4.

W przypadku gdy grunty przejmowane na własność Państwa i grunty zamienne znajdują

się na obszarze różnych powiatów, prezydium powiatowej rady narodowej właściwej ze

względu na miejsce położenia gruntów przejmowanych orzeka o ich przejęciu, ustalając

zarazem ich wartość, a prezydium powiatowej rady narodowej właściwej ze względu na

miejsce położenia gruntów zamiennych orzeka o ich nadaniu.

5.

Poprzedni posiadacz nie może dochodzić od Państwa ani od jednostek gospodarki uspołecznionej

roszczeń z tytułu szkód wyrządzonych mu w użytkowanej nieruchomości.

Wszczęte na podstawie dekretu postępowanie w sprawie przejęcia gruntów na własność

Państwa umarza się, jeżeli do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie zostało wydane

w tym postępowaniu wykonalne orzeczenie.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.