Ustawa z dnia 13 lipca 1957 r. o obrocie nieruchomościami rolnymi.

1.

Przepisy niniejszej ustawy stosuje się do obrotu nieruchomościami rolnymi położonymi

na obszarze gromad.

2.

Nieruchomość uważa się za rolną, jeżeli jest użytkowana na cele produkcji rolnej nie

wyłączając produkcji ogrodniczej, sadowniczej, leśnej i rybnej albo jeżeli nieruchomość

jest przeznaczona do takiej produkcji według planów zagospodarowania przestrzennego.

1.

Osoba fizyczna może nabyć nieruchomość rolną lub jej część wydzieloną bądź ułamkową,

jeżeli posiada kwalifikacje praktyczne lub teoretyczne do prowadzenia gospodarstwa

na tej nieruchomości.

2.

Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do

1)

nabycia nieruchomości w drodze dziedziczenia;

2)

nabycia nieruchomości od właściciela przez jego małżonka lub zstępnych;

3)

nabycia działki o powierzchni do 5.000 m

1.

W przypadku gdy nabycie nieruchomości rolnej uzależnione jest od posiadania kwalifikacji

do prowadzenia na niej gospodarstwa (art. 2), akt o przeniesieniu własności nieruchomości

może być sporządzony tylko po przedstawieniu przez nabywcę zaświadczenia stwierdzającego

posiadanie przez niego wymaganych kwalifikacji. Zaświadczenie to powinno być wystawione

przez prezydium gromadzkiej, miejskiej, dzielnicowej rady narodowej lub rady narodowej

osiedla właściwej ze względu na miejsce zamieszkania nabywcy. Zaświadczenie dołącza

się do aktu o przeniesieniu prawa własności.

2.

Jeżeli nieruchomość nabyta została na podstawie przepisów o przeprowadzeniu reformy

rolnej lub przepisów o osadnictwie, akt o przeniesieniu własności takiej nieruchomości

może być sporządzony po przedstawieniu przez zainteresowane strony zaświadczenia stwierdzającego,

że należność Państwa za tę nieruchomość została w całości spłacona, bądź też po złożeniu

tej należności na rzecz Państwa organowi sporządzającemu akt.

Obszar gruntu nabywanego przez osobę fizyczną łącznie z obszarem gruntów, które stanowią

już wyłączną własność nabywcy lub jego udział we współwłasności, nie może przekraczać

1)

w przypadku nabycia nieruchomości w drodze dziedziczenia albo nabycia od właściciela

przez jego małżonka lub zstępnych - norm określonych w art. 2 ust. 1 lit. e) dekretu z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy

rolnej

(Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13);

2)

w pozostałych przypadkach - 15 ha, a jeżeli nieruchomość rolna ma ze względu na rodzaj

użytków rolnych charakter gospodarstwa hodowlanego - 20 ha.

1.

W przypadku nabycia nieruchomości rolnej przez osobę fizyczną z przekroczeniem norm

obszarowych określonych w art. 4 - nadwyżka gruntu z tej nieruchomości może być przejęta

na własność Państwa bez odszkodowania i wolna od obciążeń z wyjątkiem służebności

gruntowych.

2.

O przejęciu nadwyżki gruntu na własność Państwa orzeka prezydium powiatowej rady narodowej.

1.

Nabycie nieruchomości rolnej przez osobę prawną w drodze umowy sprzedaży lub zamiany

może nastąpić po uprzednim zezwoleniu prezydium wojewódzkiej rady narodowej. Orzeczenie

o zezwoleniu dołącza się do aktu o przeniesieniu prawa własności.

2.

Przepis ust. 1 nie dotyczy nabycia nieruchomości rolnej przez jednostki państwowe,

rolnicze spółdzielnie produkcyjne, kółka rolnicze oraz inne społeczne i spółdzielcze

organizacje rolnicze.

1.

W przypadku nabycia nieruchomości rolnej po dniu 12 września 1944 r., a przed dniem

wejścia w życie niniejszej ustawy, z przekroczeniem norm obszarowych określonych w

art. 2 ust. 1 lit. e) dekretu z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy

rolnej

(Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13) - nadwyżka gruntów z tej nieruchomości może być przejęta na własność Państwa w trybie

i na zasadach przewidzianych w art. 5.

2.

Przepis ust. 1 nie dotyczy nieruchomości rolnych objętych już we władanie Państwa

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosownie do przepisów o przeprowadzeniu

reformy rolnej.

Ustawa niniejsza nie narusza przepisów o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców

oraz o darowiznach i zapisach na rzecz osób prawnych.

Tracą moc wszelkie dotychczasowe przepisy ograniczające obrót nieruchomościami rolnymi,

a w szczególności

1)

rozporządzenie tymczasowe Rady Ministrów z dnia 1 września 1919 r. normujące przenoszenie

własności nieruchomości ziemskich

(Dz. U. Nr 73, poz. 428);

2)

ustawa z dnia 14 kwietnia 1937 r. o ograniczeniu obrotu nieruchomościami powstałymi

z parcelacji

(Dz. U. Nr 36, poz. 272);

3)

art. 13 dekretu z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej

(Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13);

4)

art. 8 dekretu z dnia 6 września 1951 r. o ochronie i uregulowaniu własności osadniczych

gospodarstw chłopskich na obszarze Ziem Odzyskanych

(Dz. U. Nr 46, poz. 340);

5)

art. 20 dekretu z dnia 18 kwietnia 1955 r. o uwłaszczeniu i o uregulowaniu innych

spraw, związanych z reformą rolną i osadnictwem rolnym

(Dz. U. Nr 18, poz. 107).

1.

W dekrecie z dnia 8 listopada 1946 r. o postępowaniu niespornym z zakresu prawa rzeczowego

(Dz. U. z 1946 r. Nr 63, poz. 345 i z 1950 r. Nr 38, poz. 349) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 35 skreśla się § 2;

2)

w art. 39 § 2 skreśla się wyrazy „a nadto przesłać projekt podziału do powiatowej władzy ziemskiej dla wyrażenia opinii

co do żywotności gospodarstw, mających powstać w wyniku projektowanego podziału”.

2.

W dekrecie z dnia 8 listopada 1946 r. o postępowaniu spadkowym

(Dz. U. z 1946 r. Nr 63, poz. 346 i z 1950 r. Nr 38, poz. 349) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 147 skreśla się § 2;

2)

w art. 152 § 2 skreśla się wyrazy „a nadto przesłać projekt podziału do powiatowej władzy ziemskiej dla wyrażenia opinii

co do żywotności gospodarstw, mających powstać w wyniku projektowanego podziału”.

3.

W art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1948 r. o podziale nieruchomości na obszarach

miast i niektórych osiedli

(Dz. U. Nr 35, poz. 240) w zdaniu pierwszym wyrażenie „lit. c)” zastępuje się wyrażeniem „lit. b) i c)”.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.