Ustawa z dnia 29 maja 1957 r. o uregulowaniu spraw własności niektórych nieruchomości nierolniczych na Ziemiach Odzyskanych i na terenie b. W. M. Gdańska.

1.

Ilekroć w ustawie jest mowa o nieruchomościach bez bliższego określenia, należy przez

to rozumieć położone na Ziemiach Odzyskanych lub na terenie b. W. M. Gdańska, a nie

stanowiące części składowej gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów o podatku

gruntowym

1)

domy jednorodzinne oraz dwurodzinne wraz z zabudowaniami gospodarczymi, gruntami,

na których domy te zostały pobudowane, i należącymi do tych domów podwórzami, ogrodami

lub sadami,

2)

budynki przeznaczone na pomieszczenie warsztatów rzemieślniczych, drobnych zakładów

przemysłowych i drobnych pensjonatów w miejscowościach uzdrowiskowych i letniskowych

- wraz z gruntami i terenami określonymi w pkt 1; Minister Gospodarki Komunalnej w

porozumieniu z właściwymi ministrami, a w odniesieniu do pensjonatów również w porozumieniu

z Centralną Radą Związków Zawodowych określi w drodze rozporządzenia, które zakłady

przemysłowe i pensjonaty należy uważać za drobne w rozumieniu tego przepisu,

3)

działki budowlane oraz tereny przeznaczone na gospodarstwa ogrodnicze i warzywnicze

położone w granicach miast.

2.

Określenie domów jednorodzinnych oraz domów podlegających przepisom o domach jednorodzinnych

zawierają przepisy ustawy z dnia 28 maja 1957 r. o wyłączeniu spod publicznej gospodarki lokalami domów

jednorodzinnych oraz lokali w domach spółdzielni mieszkaniowych

(Dz. U. Nr 31, poz. 131).

3.

Za członków rodziny uważa się małżonka, zstępnych, wstępnych i rodzeństwo.

Uznaje się prawo własności obywateli polskich do nieruchomości, które przed stwierdzeniem

ich obywatelstwa polskiego

1)

były ich własnością, a zostały przez Państwo przejęte jako mienie poniemieckie lub

opuszczone, albo

2)

zostały przez byłe władze niemieckie skonfiskowane w związku z działalnością polityczną

tych osób.

Nieruchomości te zostaną obywatelom tym na ich wniosek oddane w posiadanie w trybie

przewidzianym w niniejszej ustawie.

Obywatelom polskim, będącym członkami rodziny osoby, która utraciła własność nieruchomości

na skutek nieuzyskania obywatelstwa polskiego, może być na ich wniosek nadana własność

tej nieruchomości.

1.

Obywatelom polskim, którym na podstawie umów z b. niemieckimi związkami samorządowymi,

b. bankami niemieckimi lub państwem niemieckim wybudowane zostały domy jednorodzinne

lub dwurodzinne, a którzy nie stali się ich właścicielami, nadaje się na wniosek tych

obywateli własność tych domów w trybie określonym w niniejszej ustawie.

2.

Własność domu jednorodzinnego lub dwurodzinnego wybudowanego w warunkach określonych

w ust. 1 może być nadana również posiadającym obywatelstwo polskie członkom rodziny

osób wymienionych w ust. 1, jeżeli osoby te nie uzyskały obywatelstwa polskiego.

3.

Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do członków b. niemieckich spółdzielni

budowlano-mieszkaniowych, które wybudowały dla nich domy jednorodzinne lub dwurodzinne,

oraz do członków rodzin tych osób.

4.

W przypadkach określonych w ust. 1-3 obciążenia hipoteczne nieruchomości na rzecz

b. niemieckich osób prawnych lub b. państwa niemieckiego uznaje się za wygasłe.

1.

Przepisy art. 2, 3 i 4 nie mają zastosowania do nieruchomości, które zostały

1)

przekazane w trybie przepisów o nabywaniu i przekazywaniu nieruchomości niezbędnych

dla realizacji narodowych planów gospodarczych,

2)

odstąpione na podstawie przepisów o przekazywaniu przez Państwo mienia nierolniczego

na Ziemiach Odzyskanych, względnie przepisów o odstępowaniu przez Państwo mienia nierolniczego

na cele mieszkaniowe i na cele budownictwa indywidualnych domów jednorodzinnych lub

dwurodzinnych,

3)

przejęte w trybie przepisów o przejęciu na własność Państwa podstawowych gałęzi gospodarki

narodowej.

2.

Przepisy art. 3 i 4 mogą być stosowane do nieruchomości, których wartość na skutek

poczynionych przez Państwo nakładów wzrosła więcej niż o 50%, jedynie wówczas, jeżeli

osoba ubiegająca się o nadanie własności nieruchomości zobowiąże się do zwrotu wartości

tych nakładów. Przepis art. 8 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

1.

Osoby, którym nieruchomości z przyczyn wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz

ust. 2 nie mogą być wydane, względnie nadane na własność, otrzymują nieruchomości

zamienne. Za zgodą osoby uprawnionej do nieruchomości zamiennej może jej być przyznana

nieruchomość zamienna innego rodzaju niż nieruchomość, za którą ma ona otrzymać nieruchomość

zamienną.

2.

Osoby, którym przyznane zostaną zamienne działki budowlane, mają prawo do kredytu;

kredyt ten przyznawany będzie w trybie i na zasadach określonych w przepisach o pomocy

Państwa dla budownictwa mieszkaniowego ze środków własnych ludności.

3.

W razie niemożności przyznania nieruchomości zamiennej osobom, o których mowa w ust.

1, powinno być przyznane wynagrodzenie pieniężne.

4.

Zasady i tryb przyznawania nieruchomości zamiennych oraz wynagrodzenia pieniężnego,

o którym mowa w ust. 3, określi rozporządzenie Rady Ministrów.

5.

Osobom, które ukończyły lat 60 albo są niezdolne do pracy, którym służą uprawnienia

przewidziane w art. 2, 3 lub 4, może być na ich wniosek zamiast wydania lub nadania

im na własność nieruchomości przyznane wynagrodzenie pieniężne, o którym mowa w ust.

3.

Jeżeli oddanie nieruchomości w posiadanie (art. 2) lub nadanie własności (art. 3 i

4) dotyczy nieruchomości, która przed dniem wejścia w życie ustawy została wydzierżawiona

lub oddana w najem przez Państwo, wówczas umowa dzierżawy lub najmu może być przedterminowo

rozwiązana na zasadach określonych w prawie cywilnym.

1.

Jeżeli na nieruchomości oddanej w posiadanie lub nadanej na własność w trybie niniejszej

ustawy poczynione zostały przez Państwo nakłady o charakterze inwestycyjnym, wówczas

właściciele tych nieruchomości obowiązani są zwrócić wartość poczynionych nakładów,

jednakże tylko do wysokości wzrostu wartości nieruchomości w dniu oddania lub nadania

jej na własność.

2.

Spłata wartości nakładów inwestycyjnych może być rozłożona na raty na okres do lat

10. Nie spłacone sumy poczynionych przez Państwo nakładów inwestycyjnych obciążają

z mocy prawa z pierwszeństwem hipotecznym przed innymi długami nieruchomość, na którą

nakłady zostały poczynione.

Minister Gospodarki Komunalnej w porozumieniu z Ministrem Finansów określi w drodze

rozporządzenia zasady i tryb ustalenia wartości nakładów poczynionych przez Państwo

(art. 5 ust. 2 i art. 8 ust. 1) oraz odliczenia ich od wynagrodzenia wymienionego

w art. 6 ust. 3.

1.

Osobom, które nie uzyskały stwierdzenia obywatelstwa polskiego, a których nieruchomość

przeszła na własność Państwa jako mienie poniemieckie, może być na ich wniosek nadana

własność tej nieruchomości, jeżeli wnioskodawcy na nieruchomości tej zamieszkują.

Przepis niniejszego artykułu ma w szczególności zastosowanie do osób, które w związku

z ich działalnością polityczną były przez władze niemieckie prześladowane.

2.

Przepis ust. 1 ma zastosowanie również do członków rodziny b. właściciela nieruchomości,

zamieszkujących na tych nieruchomościach, jeżeli nie uzyskali oni stwierdzenia obywatelstwa

polskiego.

1.

Decyzje przewidziane w niniejszej ustawie należą do właściwości prezydium powiatowej

rady narodowej (rady narodowej miasta stanowiącego powiat lub miasta wyłączonego z

województwa).

2.

Wnioski o oddanie nieruchomości w posiadanie, o nadanie własności, o przyznanie nieruchomości

zamiennej lub wynagrodzenia pieniężnego (art. 6 ust. 4) składa się w ciągu 18 miesięcy

od dnia wejścia w życie ustawy do prezydium rady narodowej. Wnioski wniesione po upływie

tego terminu nie podlegają rozpoznaniu w trybie niniejszej ustawy.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.