Legislator Case Law & Legislation
DU_1956_103 PL

Obwieszczenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 23 maja 1956 r. o ogłoszeniu jednolitego tekstu Kodeksu Wojskowego Postępowania Karnego.

167 Articles / Provisions · Poland
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Table of Provisions (167)

Statutory Text (167 Articles)

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 4. Sąd wojskowy rozstrzyga samodzielnie wsze lkie

zagadni enia prawn e , powstał e w toku postępowania, i nie j est

związany orzeczeniem inne go sądu lub urzędu , o ile przepis

szczególny nie stanowi inaczej.

I

Przepisy ogólne.

dług

POSTĘPOW ANtA

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 5. Wszystkie władze i organa, powołane do udziału

w ściganiu przestępstw, m a ją obowią z ek uwzględnienia zarówno okoliczności prz e mawiających za oskarżonym, jak

i prze ciw niemu.

Nie można odmówić w,s zczęcia post ę powania lub

z powodu niejasności lub

sprze c zności przepisów prawa .

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 7. § 1. Nie ws zczyna się PQstępowania, a wsz c zęte

umarza się w razie

a) śmierci oskarżonego z wyjątkiem przypadku przewidzianego wart. 290 niniejszego kodeksu,

bl przedawni enia lub

c) innej okolicżnosci w yłączającej ściganie

/

§ 2. Ukaranie w drodze postępowania administracyjnego,

dyscyplinarnego lub honorowego nie wyklucza postępowania

karnego.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 8. Osoby, w stosunku do których zapadło prawomocne orzeczenie, kończące post ępów anie sądu powszechnego

lub wojskowego, nie mogą być pociągnięte ponownie do odpowiedzialności karnej za czyny objęte tym orzeczeniem.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 9. § 1. Postępowanie karne zawiesza się w przypadku dłuższej ni e obecności oskarżonego lu b jego choroby,

uniemożliwiającej dalsze prowadzenie sprawy.

Dowody należy zebrać i zabezpieczyć.

§ 2. W stosunku do osób, które uchylają się od wymiaru

sprawiedliwości, postępowanie -rooże być zawieszone.

§ 3. Postępowanie zawiesza władza uprawniona do umorzenia postępowania.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 10.

Sąd woj skowy 'lub prokurator wojskowy mogą

odmówić wszczęcia po s tępowania karnego, a wszcz ęt e umorzyć

na warunkach

Polskiego.

p rzewidzianych w Kodeksie Karnym Wojska

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 11. ' § 1. Z oskarżonymi, świadkami , bi e głymi i innymi powołanymi w sprawie osobami, nie władającymi języ­

kiem polskim, sąd oraz organa, prowadzą c e dochodzenie lub

śl e dztwo, porozumiewają się w ich języku ojczystym, w razie potrzeby za pomo c ą tłumacza.

§ 2. Orzeczenia i akt osk arżenia nale ży na żądanie

oskarżonego ogłaszać mu lub doręczać w przekładzie na język

ojczysty, o ile oskarż ony nie włada językiem polskim.

§ 3. Wszelkiego rodzaju oświadczenia mogą być skła­

dane przez b i orące udział w sprawie osoby w ich ojczystym

języku, jeżeli osoby te nie władają językiem polskim.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 12.

§ 1.

Pozbawienie wolności osoby, podlegającej

właściwości sądów wojskowych, nastę puje w warunkach okre-

144

Poz. 103

----------------------------------------~~~

"sąd" odnośne przepisy mają odpowiednie zastosowanie do wszystkich są dów wojskowych;

"prokuratura" - do prokuratorów, wiceprokuratorów,

podprokuratorów, oficerów śledczych, ob ej m ując wszystkie

instancje;

"organ wymiaru sprawiedliwości" -

"organa b ezp i ecżeństwa publicznego" - do wojsko·w ych

organów b e zpie c zeństwa, organów bezpi e czeństwu publicznego, Milicji Obywatelskiej;

.

"kierownik sądu" "7'" do szefów sądów, Ich zastępców

i sędz i ów, mających poruczone pełnienie odnośnych czynności,

"prz e wodniczący" - do szefów sądów, ich zastępców i sę­

dziów, kierujących posiedzeniem niejavmym lub rozprawą;

"sędzia" -

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 13. § 1. Na dzór nad działalnością woj sk owych organ ów, powoł.anyc h do ścigania prz estęps tw , sprawują proknratorowie wojskow i.

do szefów sądów, ich zas ę pców i sędziów;

"prokurator" prokuratorów;

do prokuratorów,

ich

zastęp c ów, pod-

do prokuratora, oskar ż on eg o;

"strony" -

"oficer śledczy" - do oficerów śledczy ch proku ratury

wojskowych organów bezpieczeństwa, organów b ezpieczeń­

stwa publicznego;

"oficer służby spra wiedliwości" - do wszystkich oficerów, pełniących funkcje sędziowskie, . proku ratorskie , ;)hcerów śledczych prokuratury;

/

"oskarżony"

do podejrzanego, oskarżonego lub skaza!I

nego.

DZIAŁ

Sądy

II

wojskowe i prokuratura wojskowa.

R o z d z i a ł .1.

ślonych

w niniejszym kodeksie.

.

§ 2. Czuwanie nad przestrzeganiem powy ższego przepisu

należy do prokuratora wojskowego.

§ 3: Każdy sędzia woj skowy i prokurator wojskowy,

stwie rdziwszy na terenie swego urzędowania fakt bezprawnego pozbawi enia wolnoś.ci osoby, podlegaj ącej właściwości

sąd ów woj skowych, obowiązany jest zarządzić jej zwolnienie.

do sądów, prokura-

tUI;

Zakres działania.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 17. § 1. S ąd wojskowy i prokuratura wojskowa

z urz ędu rozstrz yg ają o swojej wła ś ci wości.

§ 2. Uznając swoją ni ewłaściwość; przekazują sprawę

komu n a l eży.

Dowódcy wojskowi oraz inne woj skowe oql ana , powołane do ścigania p rzes t ępstw, obowi ązan i s ą wykonywać

polecenia sądów i prokuratur woj skowych w zakresie ścigania tych prz estępstw .

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 18. § 1. Jeże li przeciwko tej same j osobie z powodu kilku przes tęp stw z apa dły wyroki prawomocne, skaz uj ąc e w róż nych sądac h woj skowych tego samego rzę du, natenczas s ą d, który wyda ł ostatni wyrok skazując y, wydaje

wyrok or zeka j ący karę łączną.

§ 2. Jeże li spraw y rozpoznawały sądy wojskowe różneg o

rzędu, n a tenczas o karze łą cznej orzeka s ąd wyższego rzędu,

który ostatni wydał wyrok skazujący.

Art. 14. § 1. S ą d wojskowy i prokuratura wojskowa

obo wiąza n e są udzielać pomocy na żądanie innego organ u wy-

sądlt wojskow ego i powszechnego o karze łączn e j orzeka sąd,

§ 2.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 19.

W przypadku zbiegu prawomocnych wyrokóvof

miaru spraw iedl iwości za równo wojskowego, ja k i powszcchktóry wy mierzył k urę surowszą.

n ego oraz w przypadkach prawem przew idzianych na żądan ie - _

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 20. J eśli 'o karze łą c znej winien orzec sąd już nie

innych władz zarówno ·polskich, ja k i zag ranicznych.

i s tn iejąc y, wówc,zas o karze łącznej orzeka sąd, któl y po nim

§ 2. Organa pańs twowe wojskowe· i cywilne, s ądow e

pr7 ejął sprawy.

I administracyjne obowiązane są udzi elać pomocy s ąd om

i prokuratorom wojskowym oraz innym órganom wojskowym

R o z d z i a ł II.

prowadzącym dochodzenie.

Wyłączenie sędziego, ławnika i protokolanta.

Art. 15. O w s z c zęciu tudzież o ukończ e niu postępow ania

Art.· 21. § 1. S ędzia wojskowy nie może brać udziału

karnego przeciwko żołni e rzom, osobom podlegającym publiczw prowadzeniu sprawy

nej władzy dyscyplinarnej oraz wychowankom zakładów nauko wych zawiadamia się właściwą władz ę.

a) jeżeli sprawa dotyczy go bezpośrednio;

Art. 16. Gdy kod eks niniejszy używa w znaczen iu ogólnym wyrazów

b} jeżeli jest małżonkiem s ędziego, ławnika , oskarży ciel a,

pokrzywdzonego lub oskarżonego;

Dzienni

~

Ustaw Nr 22

I

Poz.103 •

145

I

c) jeżeli jest krewnym lub powinowatym - w linii prostej

~ez ograniczenia, a w linii bócznej aż do stopnia mię­

dzy , dziećmi rodzeństwa - osób, wymienionych pod

it. b), albo Jeżeli jest związany z jedną z tych osób

z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

§ 3. Każde inne orzeczenie, nie mające ćłiarakłeru zarzą­

dzenia porządkowego , . jest postanowieniem.

d) ~eżeli .w tej samej sprawie był .l~b .ma być. s~uch:my

Jako swiadek lub biegły albo )ezeh był sWladklem

. czynu, o który sprawa się toczy;

§ S. .W toku post ęp owania przygotowawczego postanowienia i zarządzenia może wydawać również prowadzący dochodzenie lub śledztwo .

e) jeżeli współdziałał w tej samej sprawie jako oskarży­

ciel publiczny, obrońca albo też jeżeli doniósł o przestępstwie;

f) t'eżeli w tej samej sprawię prowadził dochodzenie lub

' ledztwo;

h)

•

eże li w sądzie niższej

instancji brał udział w wydaniu

rzeczenia, kończącego postępowanie w tej samej spra-

g)

§ 4. W kwestiach, nie wymagających orzeczenia, właści ·

wy oficer służby sprawiedliwości wydaje zarządzenia.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 27.

O rzeczenia sądowe zapadają większo~icią

§ 1.

głosów.

§ 2.

Postanowienie nie umieszczone w protokole podwszyscy, którzy je wydali, nie wyłączając przegłos 0- '.'

wanego .

pisują

§ 3.

Przegłosowany ma prawo złożyć uzasadnienie swego

odrębn e go zdania na piśmie, które załącza się do

~i:~Zie u'chylenia orzeczenia, jeżeli brał udział w -jego jonej kopercie.

!Wydaniu.

§ 2. Powody wyłączenia trwają nawet po ustaniu lub

uniewakieniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobieI

nia, opieki lub kurateli.

§ '. Przepisy § 1 i 2 stosuj e

i proto olanta.

się odpowiednio do ławnika

Art. 22. § 1. O przyczynie wyłą c zenia osoba , któ rej

wyłącz n ie dotyczy, zawiadamia w1aściwe'go kiero wnika sądu

lub pr~kuratora wojskowego i wstrzymuj e się od udziału w

sprawie, z wyjątkiem czynno ści nie cierpią cy ch zwłoki.

.

§

i

Równ ie ż każda ze stron może złoż yć

łączen ie s ędzie go

wniosek o wywojskowego, ławnika lub protokolanta.

A ljł . 23. § 1.

Wniosek o wyłączenie powinien by ć Z9ło ­

szony pisemnie lub ustnie do protokolu w są dz ie lub prokuraturz · , do któ ry ch należy osoba obj ę ta wn~ oskiem .

§ 2. Na rozpraw ie wniosek nal eż y zgło si ć najpóźniej

p rzed_ rdczytaniem aktu o:::karżenia. Po tym terminie wniosek

może

y ć z gło s zony tylko w przy padku,

gdy uzasadnia jące

go ok.. liczności wcz e śniej nie istniały lub nie były stronie

znane.

I

akt w zakle...

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 28. § 1. Sąd i prokuratura wojskowa oraz inne organa prowadzące dochodzenie ·l ub śledztwo nie mają obowiązku

uzasadnienia postanowień po wziętych za zgodą stron albo

uwzglę dniaj ący ch wniosek strony, któremu druga strona nie

sprz eciw iła się, albo o przeprowadzenie dowodu .

§ 2.

Inne postanowienia nal e ży uzasadniać.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 29. J eże li p rzepis szczególny nie stanowi inaczej ,

orzeczenia i zarządz enia , zapadłe n a rozp rawie, oznajmia się

przez ogł os zen ie ustne; inne orzeczenia i za r z ądzenia; j eże li

zachodzi t ego potrze ba , oznaj mia się bądź przez ogłos ze ni e

ustne, bąd ź przez dor ęcze n ie odpisu; wyrok łączny, wydany

w n ie obecno ści skazanego. oznajmia się mu przez ogło sz enie

ustne lub dorę c>?:e nie odpisu.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 30.

J eżel i

zachodzi potrzeba sprawdzenia okoliczdla wydania postanowienia, sąd i prokuratura wojskowa mogą same teg o dokonać albo zw ró cić się do

innej w łaściwej władzy o przeprowadzenie odpowiednich

no ści n iezbę dnych

czyn no ści. '

O rgan, który wydp.ł postanowienie, nie koń­

k a rnego, m oże je z ur zęd u Llchylić lub

zmi e ni ć , j eśl i wymagają tego okoliczności spravvy.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 31.

§ 1.

cz ące p'c)s t ęp ow a nia

I

A t. 24. O wyłączeniu sędz i ego , ł awnika lub protokoliln ta

rozstr~yga k ierownik

właściw e go organu wymiaru spra wiedliwoś ci, a na rozprawie s ąd, przy czym w ra zie rów ności

1

910só±wniosek o wyłączenie uwzgl ę dnia się. S ędzia, którego

dotyc? wyłąc z e nie, nie bierze udziału w głosowan i u.

-

.

A t. 25. N iezależnie od przyczyn, wymi enionych w mt. 21,

wyłąc a . się sędziego wojskowego, ławn ik a lub protokolanta

na wł sne ich żądanie lub na .wniosek strony, jeżeli z ac hod zą

uzasa ni one okolicznośc i mogące 'wywołać wątpliwość co do

ich be stronności.

§ 2.

Ocz ywiste

rząd ze niu mo ż na

o my ł ki

pis arskie w orzeczen iu lub zak aż. d e go czasu s prostować .

§ 3. Postanowienie sprostowania podpisuje

sam sposób. jak akt ul eg ający sprostowani u.

III.

Orzeczenia i zarżądzenia.

t. 26.

§ 1.

Wojskowe organa wymiaru sprawiedliwopostaci wyroków lub postanowień.

ści w . dają orzeczenia w

§ 2. 'Wyrok jest orzeczeniem sądu, wydanym na rozpraw ie i ko~czącyrn po st ępowanie w p rzedmiocie winy lub kary.

w ten

§ '4. O postan owi eniu, wydanym w myśl § l i 3, zawiadamia si ę osoby zaint.eresow ane, którym służy . za ża l enie , j eś li

od aktu' uchylonego, zmienionego lub sprostowanego "łuży im

środ e k od woła wczy.

R o z d z i a ł

R ozd ział

się

IV.

Utrzymanie powagi w sądach i prokuraturach.

Oficer służby sprawiedliwości", kierujący

lub prokur~tury wojskowej, wydaje wszelkie

zarządzenia, niezbędne do utrzymania podczas'- tej czynności

powagi, spokoju i porządku .

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 32.

§ 1.

czynnością sądu

§ 2. Osobę, która narusza powagę, spokój lub porządek,

upomina się i uprzedza o skutkach dalszego niewłaściweg o

zachowania się .

;'

\

,

;Dziennik Ustaw Nr 22

. . § ,3. Jezeli upomnienie pozostało bez skutku, . oficer służby

sp rawiedliwości, , kierujący czynnością,ffioże zarządzić usu~ ; ęcie wfnnegoz miejsca dokonywania, czynności.

§ 4.

W toku postępowania . przygotowawczego uprawn ienia , określone w § 1, 2 i 3 przysługują również prowadząr

cemu dochodzenie lub iledztwo.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 33.§ 1. Jeżeli ,podczas dokonywania czynnosc:i dopuszczono się cięższego naruszenia jej powagi lub por z ąd ku

albo ubliżenia władzy lub osobom biorącym udział w sprawie,

p rzewodniczący, sędzia lub prokurator może ' ukarać winnego

kąrą pieniężną do450 złotych ,z zamianą, w ' razie jej nie'ściągalności, na areszt do 7 dni.

§ 2. Do osób pozbawionych wolności stosuje się zamic1st

aresztu odosobnione zamknięcie do 7 dni.

§ 3.

-

Na postanowienie w ' tym przedmiocie

służy zaża­

,Poz,. 103

łożonego, który po stwierdzeniu, że przyczyna taka zachodzi.;

wyznacza innego oskarżyciela publicznego.

§ 3. Czynność dokonana przez oskarżyciela publicznego,

który powinien się był wyłączyć, !iie jest z tego powodu nieważna.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 39. § 1. Oskarżyciel .pblbliczny może jtiż w toku dochodzenia lub śl edztwa, w trybie zabezpiecze~iasądowcijo lub

admin is tracyjnego, złożyć wniosek o zabezpieczenie groż ąc ego

o skarżonemu .przepadku mienia lub obowiązku pokrycia szkody. .

"

_

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio dożabezpiec ze­

nia na mieniu osób odpowiedzialnych majątkowo za oskarżonego.

§ 3. W sprawie zabezpieczenia rozstrzyga na posiedzeniu ni:ejawnym sąd wojskowy, do którego właściwości sprawa

należy.

lenie.

Art. 34. Kar porządkowych , wymienionych wart. 33, nie

stosuje . się do sędziów wojskowych i ławników, należących

do składu sądzącego, oraz do prokuratora wojskowego, lecz

zawiada--mia się ich władzę przełożoną w celu ukarania dyscyplinarnego. "

Art. 35. § 1. Wykonanie kary porządkowej zarządza

.sąd lub prokurator wojskowy zależnie od tego, kto karę wymierzył.

§ 4.

Na to postanowiEmie służy żażalenie.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 40. § 1. O terminach rozpraw oraz posiedzeń niejawnych sąd zawiadamia oskarżyciela publicznegó. .

.

§ 2. Udział oskarżyciela publicznego .w rozprawachO,raz .

posiedzeniach niejawnych nie jest obowiązkowy;

§ 3. Odstąpienie oskarżyciela publicznego od

nia po wniesieniu aktu o sk aJż enia nie wiąże sądu; ,

oskar ż e ..

§ 2. Ukaranie jest natychmiast wykonalne i nie zwalnia

pd odpowiedzialności karnej lub ,dyscyplinarnej.

§ 3.

R o z d z

Kary pieniężne wpływają na rzecz Skarbu Państwa.

DZ I A l

a ł II.

Pokrzywdzony.

III

Strony, obrońcy i pełnomocnicy.

Rozd,ział

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 41. § 1. Za pokrzywdzonego uważa się osabę, któ-,

rej dobro prawnezostałQ bezpośrednio naruszone lub zagro-

I.

żone.

\

Oskadyciel publiczny.

PokrzYwdzony może złożyć skargę lub wniOliek "

sprawcy przest ępstwa do . prokuratora wojskowego,

wojskowych organów be~p'ieczellstwa, . przełOŻOn ej władzy

wojskowej lub ,organów bezpi eczeństwa publicznego i przysługują mu w postępowaniu karnym uprawnienia . przewidzia.

ne w niniejszym kodeksie.

§2.

ściganie

. Art. 36. § 1. Oskarżycielem publicznym w sądach ' wojsko'w ych jest prokurator wojskowy, który wnosi oskarżenie

i je popiera.

§ 2.

Z polecenia proku'r atora wojskowego może popierać

oskarżenie na rozprawie oficer śledczy prokuratury.

§ 3. Inne osoby mogą popierać oskarżenie. na rozprawie

obok oskarżyciela publicznego, jako oskarżyciele posiłkowi,

tylko na mocy postanowienia sądu wydanego na wniosek

prokuratora wojskowego

I

.

Art. 37. Przestępstwa, których ściganie jest zależne od

ska;gi lub wniosku pokrzywdzonego lub jego władzy przeło­

żonej, stają się z chwilą złożenia skargi lub wniosku przestępstwami ściganymi z urzędu.

'

Pokrzywdzony może już w toku dochodZenia lub

złożyć wniosek o nałożenie na o sk a rżon ego' obowiązku pokrycia szkody oraz wniosek o zabezpieczenie tego

obowi ąz ku w trybie zabezpieczenia sądowego lub administracyjnego.

§ 3.

śledztwa

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 42.

§ 1.

Je ż eli pokrzywdzony jest l)ieletni lub ubez-

własnowolniony, prawa jego wykonywają:oj,ciec, matka,mał­

żonek, opi ekun lub kurator, a w stosunku do żołni erzy także

właściwy przełciżony.

§ 2. , W razie śmierci pokrzywdzonego prawa jego wyko-

Art. 38. § 1. Oskarżyciel publicZny w sądzie wojskowym,

co do którego zachodzi jedna z okoliczności, wskazanych w

art. 21 § tliŁ. a), .b), c) .lub dl, albo który współdzi ałał w spra- ,

wie jako sędzia, ławnik lub obrońca, powinien się wyłączyć

l zawiadomić o' tym swe!)'o bezpośredniego, przełożonego . .

§ 2. . O przyczynie, wyłąq:ającejoskarżyciela publicznego,każda ze .stron może zawiadomić jego bezpośredniego prze-

nywają: małżonek, rodzice, dzieci i wnuki.

§ 3. Jeżeli pokrzywdzony jest osobą prawną, jej prawa

wykonywd ustawowy przedstawiciel.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 43. Pokrzywdzony oraz osoby, wymienione w

art. -42, mogą wykonywać swoje prawa osobiście albo przez

pełnomocnika będącego obrońcą wojskowym lub adwokatem.

,

pz!e~nik Ustaw Nr 22

R o z d z i a ł

III.

Poz. 101

-

Wpis na listę obrońców wojskowych zarządza Szef

Wojskowego na prośbę osoby ubiega.

jącej się o wpis; adwokata można wpisać na listę obrońców

wojskowych również z urzędu.

~§ 4.

Zarządu Sądownictwa

Oskarżony.

,~rt. 44.

Podejrzanym jest ten, co do którego wydano

postanowienie o przeds'tawieniu zarzutów; oskarżonym jest

ten, Jrzeciwko któremu wszczęto postępowanie sądowe; skazany I jest ten, czyją winę ustalono wyrokiem.

.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 45. Oskarżony może żądać w toku dochodzenia albo

' śledz~wa wyjaśnienia, jakie przestępstwo mu zarzucono i na

Jakie podstawie.

.

~I't. 46.

tyczą

Co do każdego oskarżonego zbiera się dane, do-

e jego stopnia wojskowego, przynależności służiJowej,

n~zw ska i imienia, daty i

miejsca urodzenia, imion rodziców,

o miejsca zamieszkania, pochodzenia, stanu cywilnego,

rodzif nego i majątkowego, wykształcenia; zawodu, kar a l ności

oraz mne dane osobowe, tudzież dane o posiadanych ordm'ach

i odz I aczeniach.

stałe

W sprawie, w której , żaden z oskarż,onych nie jest

adwokat nie będący

obrońcą wojskowym, chyba że przewodniczący sądu uzna, i~

wzgląd na bezpieczeństwo Państwa na to nie pozwala.

§ 5.

żołnierzem, obrońcą może być również

W sprawie, w -której oskarżonym jest żołnierz, przecharakterze

obrońcy adwokata nie b ęd ącego obrońcą wojskowym, jeżeli

wybór lub wyznaczenie . obroń. cy spośród obrońców wojsko~

wych napotyka na trudności.

§ 6.

wodniczący sądu może dopuścić lub wyzpaczyć w

§ 7. Jeżeli wybór lub wyznaczenie obrońcy stosownie

do przepisów poprzedzających napotyka na trudno ,~ci, prze.wodniczący sądu może dopuścić do udziału 'w sprawie w cha"i

rak terze obrOllcy oficera lub g e nerała w czynnej służbie woJ~

skowej.

Alf t. 47. § 1. Oskarżony, pozostający na wolności , jest

obo:w ! ązany stawić się na każde wezwanie prowadzącego postępo 'lanie karne

i zawiadamiać go o każ,dej zmianie miejsca

Żołnierzami w rozumieniu § 5 i § fi są osoby okre~

wart. 76 Kodeksu Karnego Wojska Polskiego.

§ 8.

ślone

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 51. § 1. Obro llcę ' wojskoweno

obrorlców wojskowych w przypadku

skreśla się

z listy

zal11 i szkania.

a) śmierci;

§ 2. W razie :nie usprawiedliw ionE'.go niestawiennictwa

oSk,U';:onego można go sprowadzić pod przymusem.

,b) utraty praw publicznych, obywatelskich praw hOlloro.;

wych lub prawa wykonywania zawodu;

e) braku wymagań ok reślonych w art. 50 § 2 lub § 3;

R o z d z i a l

IV.

d) na prośbę obroń cy wojskowego, który nie jest adwo"

kaŁem.

Obrońcy.

- 1rt. 48. § 1

O skarżony

ma prawo korzystać z pomoc'}'

jedne . o obrońcy.

Kilku oskarżonych w sprawie może korzystać z po. " mocy jednego obrońcy, gt1y obrona jednego z nich nie jest

w spr e czności z obroną drugiego . .

§ 3. O skarżony może mieć obrOll c ę z wyboru lub z urz t~ du .

§ 4. Obrońcę z urzędu wyZllilCZa przewodniczący sąd u

a w ,przy padkach wskazanych wart. 53 § 3, jeżeli oskarżony nie ma obroncy z wyboru,

b na p roś bę oskarżonego.

" . A t. 49. Jeżeli oskarżony jest nie!etni ' lub ubezwłasno­

wolni ny. prawo wybrania dlat't obrOllcy służy rÓ\llnież jeg o

ojcu, natce, małżonkowi, opIekunowi, kuratorow i lub właści­

Wemu przełożonemu.

§. 2. Obrońcę wojskowego ' można skreślić z listy obroń­

ców wojskowych , j e żeli .nie wykonuje swych obowiązków co

najmn iej przez okres jednego roku; obrońca wojskowy, który

jest adwokotem, może być również na swoją prośbę skreślony

z listy obrorlców wojskowych.

§ 3.

ObroiJcę

wojskowego można tymczasowo zawiesia

\\1 prawie wykonywania obowiązków obrońcy wojskowenow

razie wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego' lu~'

dyscyplinarnego.

§ 4. Skreślenie z listy obrońców wojskowych i zawieszenie w prawie wykonywania obowiązków obrońcy wojskowego zarządza Szef Zarządu Sądownictwa \Vojskowego.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 52. §1. Od zarządzenia w sprawie odmowy wpisu

na li stę obrońców wojskowych, skreślenia z tej listy lub zawie~

sze nia w prawie wykonywania obowiąz k ów obrońcy wojskowego służy zainteresowanemu odwołanie do Ministra Obrony;

Narodowej.

wnosi śię na piśmie do Szefa Zarządu

Wojskowego w ciągu 14 dni od zawiadomienia

o wydanym zarządzeniu; wniesienie odwołania nie wstrzymujQl

wykonania zarządzenia.

§ 2.

Odwołanie

Sądownictwa

A t. 50. § 1. . Obrońcą może by ć osoba wpisana J1ćj listę

obroilców wojskowych.

§ 2.

Na listę obrońcó w wojskowych może b yć wpisa ny

b) samodzielny pracownik nauki w zakresie nauk prawniczych;

Art. 5~ł. § 1. Ud zi ał obrot'tcy w tok u dochodzenia lub

jest dopu szczalny tylko za zgodą prokuratora, a nil

pos.iedzeniu niejawnym sądu tylko za zgodą sqdu, o ile prze"

pis szczególny n.ie stanowi inaczej.

c) osoba, która zajmowała co najmniej przez 3 lata stanowisko oficera służby sprawiedliwości.

§ 2. Obrońca ma prawo do udziału przy zaznajomieniu

podejrzanego z materiałami śl e dztwa (art. 170 § 1).

a adwokat;

Na listę obrońców wojsk owych można wpisać tylko

osobę. która daje r~kojmię nale ży tego wykonywania obowiąz­

ków o rońcy wojskowego.

§ .'

śl e dztwa

§ 3.

Udział obrońcy

jcsl obowiązkowy

a) przy zaznajomieniu podPj,'7iint9{) z mote· riał a mi śledz-!

twa (art. 170 § 1) - jeżeli podejrzany jest nieletnij

[)~i.<€nnj.k

Usta"" Nr 22

-------------------------------

ł48

gluclly, niemy lub posiada im:l'e uLon1ności fizyczne ,

które pozb·awL.ają g.o m.ożno-ści normalnej ·0 br'ofly , lu.b

zaclwdzi u.za5.adniona wątpliwoś ć co .<fo jego poczy-

--------------~--------------~---------

p.oz.. HU ,

Prz esłuchanie lOSGb, korzys.taj-ących z prawa zakraJoodbywa się z zachow ani em ustaw, umó w lub ustalonych zwyczajów międzynawdowych.

§ 3.

wości ,

tal ności;

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 59.

b~ IN !r<>zprawi.e.

§ 4. Sąd n a vmiosek oskarżone.go może umac, ze udzi ał

o'bJ·o ilcy w r>(rz:pTa'\AJie nie jest abowiązkowy, chyba ze zachodzi

jec~la z okoliczn ości wymieni onych w '§ "3 lit . a) albo 'p rzeStęi~'6two jest zagrożone kw ą śmieTai.

Art. 54. Jeżeli zacbedzi necma 'Z okolic<z:n.ośd w ymienions d.'l 'IN <tr't. 53 § 3 lit .a), .a ~ode~rzany u ie .ma ołm~.E-cy, prok{: : ator zawiadamia o tym prz ewodllicr:ącego &ą.dl:tl .najpóź,lIliej

pl ."ed p r zystąpieniem do zaznajomienia podejrzanego z mateń-aia rni ś1edztwa '(art. 110 '§1).

Art. 5'5.

J

§ 1.

s prawi e

j.ako

bl małżonek ,sędziego, ła wnika, ,oskarżycida lub polUzywdzonego;

.c) kt0z sędzią w-ojskowym, osk.arżycielem, łaWNikiem lub

pokrzywdzonym Jest spo:krewniol'l'Y lua sp:owin'Owac0ny

w linii proste j,

d) ŹoJ.nle,rz, będący prz.cloronym lup podwładnym któregokolwLek z członków składu s,ądzą ceg:o;

el w sprawie '0 ~rzestępstwo prz.e ciw karności - p0dwladni żołnierza, przeciw któremu to p rz est ęp s two pop e ł­

niono.

§ 2. Powody wyłączenia odc zynno.ś ci obrońcy trw.ają nawe t p.o ustaniu lub uniewa żnieniu uzas.adniająccgo je milł­

iells twa.

Art. 56.

miewać się

§ 1.

Z osk arżonym obrońca ma prawo porom-

na osobno ści .

Z oskarżonym aresztowanym o.hr,o.ńca mo,ż·e poro.czasu wniesiellll.a ak.tu oskarzen.i a tylko za

zgodą prokuratora wojskowego.

§ 2.

wmiew.ać .się .do

Art. 57.

Peł-nomocnictw o moż e być udzielone obrOl1c'j' na

piśmie łu b ·ustnie

do protokołu i j-eśli n ie zawiera ogran1c:.zenia , upo.waznia do prowad zeni a sprawy we wszystkich instancj ach.

DZ IAŁ

b) obrOllcy oskarżo.liLego ,00 00 fiilk,tó;w , .Gl którycR do wi e~

dział s ię przy udzielaniu porady p rawnej lub prowadzeniu s!lDrawy.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 60. § 1. J eże li świadek o.dmawia zlożenia zeznania

z powodu tajemnicy służbowe j, sąd może zwrócić s i ę do wła ­

ś;c,iwe3 władzy -o zw olLl.1enie .go >od >obowi(ąz.lu,1 za chow ań ia taj emLlicy .

~ 3.

Pu:esłuchaaie odbywa .srę z wyklaCZ€llJi-em j.awno:Śoi.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 61. Jeż e li świadek odmawia zeznań z powodu taj emnioy zawodowej, a sąd nie Uflllił 'Za możiiwe go zwoLnić od

teg·Q obowiązku, prz esłuch anie odbywa -si-ę -z wyłtłu.-cz.eni em

JawnQści.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 62.

Mogą odmówić z e znań

al małżon ek oskarżoneg o;

bl krewny o sk arżonego w linii prostej;

cl ro dze ństwo oskarżon e go.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 63. Swiadek ma prawo odmówić złoż en i a zeznania

co do o.koliczności , któr y ch ujawnienie mogłoby na razi ć na

odpow iedz ialność za przestPjl.stw.o jego samego lub osobę,

pozostaj ąc ą z nim w stosunku wskazanym wart. 62.

Art. '64. Swiadika należy uprzedzić Q odpowi.edzialnoŚci

za nieprawdziwe zeznanie, po czym zapytać o im ię, nazwisko,

s,t<OJ'lień w0j-s-lc<owo/.

p rzynar!o(>;in0ść

s~1li.Żbow.ą, wiek, 2';ai~ c:ie,

mi.eńsoewrn.i{)szkani-a i stosun.ek do osk:aTiooego i 'poKoTZyWdzonego. '

.

Art. \65. § 1. O d świa,dka po Gtrzymanii;u dany·ch, w-skazanych w art. 64, na rozp rawie odbiera si ę , a poza IO ZpElW ą

mozna od ebrać. przyrzeczenie zeznawan ia prawdy.

'§ 2.

"Przyrzeczen ie

odbiera sqd, . prokur<ltor 'lub oficEr

śledczy.

§ 3. Świadek ' p rzyrzeka, powtarzaj ąc za odb ier,ljącym

przyrzeczenie luh' odczytUj.flC na głos j.ego brzmienie.

~<

IV

Rozdział

aj duchownego co do faktów, o których dowi edz i ał się na

spowiedzi;

'

§ 2. Zwoln ieni a m o żn a odmó wić jedynie wtedy, gdyby

złoi-enie zeznania oogło wyrządzić powamą szkodę f'ań-stwu. . .--

Nie może p ełnić czynności obrońcy

a l kto był lub ma: być słuchany w d anej

świadek lub b iegły ;

Nie wolno przesłuchiwać jako świadka

' ,}

.'

$)·w iadek. któ.ryz jak iegoko'lwiek -powod.u Ilie mo.ie

!}ow.ta'r'lac p rzyuecz·eru.a , 's1cldd~ j.e przez podp~anie je.go ·tekstu....

-§ 4.

t

ArL .66.

brzmieniu

Swiadek s.klarla przyrzeczenie w fi(lsł.~pujący m

,,Swiadom o.dpowiedzia !noś ci Zil u.tajeJli e p r.awd y lub zło­

zeznania, przyrzekam uro. czyś cie , że hęd ę

mówić sz cze rą prawd ę, n iczego nie ukrywa j ąc 2 tego, co mi

jest wiadomo".

żen'ie fałszywego

~wiadkowie.

Art. 58. § 1. Każ da osoha, wezw.anana świa.d'ka , powinna stawić ,się w miejscu, dniu .j .godzinie, w.sk4zanych w wezwaniu, i pozGstać aż do zw,olnienia.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 67.

§ 2. Sw iadka, który nie nilożestawić 'się z p owodu waż­

nyc h przeszkód służbow;ych, choroby .albo kalectwa, można

pu e.słuchać w miejscu jego pobytu.

bJ osoby, które z powodu cho~oby p sychłcznej łub Inn ego zakł6ceni a czynności psychicznych nie zdaj'ł

. sobie sprawy 'Ze znaczenia p rzyr zeczenia;

/

Nie skła d ają przyrzeczenia

al nieletni do la! trzynastu włącznie;

r~ik

ł <f9

Us taw Nr 22

P llZ.

pooejFz~'ni' Ci udzia'ł w czynie, hędąe:ynl' prZ'ecLnwtem

pos ~ępo'Wan+ól', luh Ci działil'lność przestępn ą', pozost.rJącą

w śdslym zwt't'Zktl z dztałil'TI'fem osk arŻIDn e gro ,

/

Art. 15. § 1. Nie mogą być biegłymi osohy , których w

myśl art. 59 nie woln o przesłuchIwać jdKO świadków lu b któ re

w myśl art. 62 mogą odmówić z ez nań.

trI. 68. § 1. Swiadka p rz es łuchuj e si ę pod n Ieob ecn oś ć

§ 2. Jeż e li z achodzą poważ1ile powocdly. o słaniaj-ąc e zauianie do danego bi e głego, wzywa się w jeg o mi ejsce innego.

mn:l~h śv~i'i!dkó'w : b<f CZ'ą C , by nie: mogli' porozumiew a' ć się do

konc~ Plzesluchan.

PJTZ.eslucha.nie' ś.wiacll;a zaczyna. się od> wezwitn:1a,

aby p ow ~edz.Lal wszystkOI. co mu wiadomo w s'P F ~wi.e, p~ cZy:Jll

p rzes uchujący, a następ me s.trony mogą zadawac mu pytaDla.

2.

Jeż.eli m1ędzJ

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 76. Oględ z in zwłok dokonywa sioę- 1»liZ-1' udziale teka . rza sądowego, w miarę moż.ilości lekarzi'1 woj skowego, a w

braku Eekitrz3' S<ltlOwcgo - p.rzy udziale' innego lekarza.

Art 11.

J eżel,}

§ 1.

zachodzi potrzeba zba.d ania stanu

wz.ywa s.lę lekarza-p s-ychiah:ę, a. w-

zezl'lIaruarni ś.wiarlków zaJd ą s;prz€umożn a zarządzić stawienie ich sobie do oczu.

umysłoweg.o oskarż.oneg.o,

$wiadkowi można okazać dowody rzecz,o.w e" dotyjego zeznań.

§ 2. J eżeli karalność czyn u oskarż onego zależy od ustalenia stanu umysłłPtle.go pokrzywdzonegD" to p'rzep'~ ~ 1 stosuje się, t6wai.e-i: do poluz-y,wdzoneg.0.

3.

4.

Z1f nieusprawi edliwione niestawiennictwo

lub prokurator wojskowy mogą wyroLe

ć ś,wia.cdlk(i)iwi ka.rę pi enjężną d(i)i 75(:)' zl'o>t-ych z za·m.ianą

w razIe j,ej, nieściągil,ln.ości Ila <ue:;.zt do t 4- d'11i.

§ 1.

odniczący, s ędzia

1

2. Ponadto w razie potrzeby

sp ro adzenie świadka.

zarządza się przymusowe

rt. 10. y-r razie nieusprawieclliwione j OdUl0Wy zIv że rl'ia

ia lub przyrzeczenia przez św i ad k a, przewodniczący,

sęilria lub p'wJt.ur a· ~oT wojskmvy mog:ą 2!afząd'zić niezwłoczne

t~o ~,eszt(}'!,r(1'r,>ie na: cza-s do 14 dni. Af'es:rt uchyla srę., Je±e-l'i

ś wiade k złoży ze2manie lub przyrzeczenie ałbo jeie lt sprawę

ukoń !.zono.

zezn

, Arii: 71. KieIQ.wllJk są.du, p'rziłwodna'cz:ąl':y Itu1!J. pJlQkl!IJta:top

wojs1Łowy, w z alemOŚ€i od teg0, kto z ui:~h r0mp();!'zą:mit. Spofd!wą, ~walniaj,ą ś.wiadka· od kary, j~~eH świa d8k w eiJą;gu J> dm

od za~!i.adomie))ia go o. u~a.Faniu uQow0dni, że ni:e&bw1ennhr:two j .go by ło usprawiedli wione.

d. 72. Na postanowieFlla, wydane w myśl art. 69 - 1Ó,

służy zażal e nie.

razie braku -

§ 3.

Oględziny, biegli

B i egły może żądać odd'an·ia oskarżonego na obserwa-

cję do zakładu leczniczego.

Po trzebę, czas trwania oraz miejsce (i),hserwac.ji okrelub prokurato r wojskowy. Obs erwacja powinna tn-vać

ni e dłu że j o iż sześć tygodni. W przypadka.ch wyjątkow'z!ch tylko sąd może prz e dłuży ć ten te rm in na czas ści ś le okreśiony.

§ 4.

śla sąd

Art. 78'. Biegli mogą, o ile szczególne wzgl ędy, nie sto j,ą

na p rzeszkodzie, przeglądać dOVlody rzeczowe, akta sp raw y Vi

całości lu& w cll; ści ora'2 B dawdf osk.al'lone'HlIlIl i. świadkom

p·ytania- potrzeb tle d0 ustd'len ra, opinii.

A rt. .19-. Je'E.eIi wdmuk1 t~o' wyma'g·ają, kier11lljil-c y postę­

powani em. moż e wyzn aczyć bi e głym termin do zIof!'.eniil a [J'Foi.i

o.oz wydać im za pok witowani e m p'rzedmioiy ~o dle~pj<t ~: e bada1HJU.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 80. J e'i!e,l i pJ:Zedmio'l bauanra ffiO'że we'c zmS:,f'C:len r.u

lub zmi an ie przy badaniu, nal eży w m : arę moż ności !,!ozo stawi ć

część tey,o prz.e dmiot.u w p>1:z.echc wani u.

n.

Alit. 802. Zallliliast wzywaPll~a br.~g;łycłill hłb ni eza.keż!l~e. od

wezwa.nia k h można zasiJę!jloąć oprnli adJ>O'wie-dai:.e go (IJlFz.ędlil

lub akładu.

l tłumacze.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 83.

rŁ. 13.

§ 1.

W razie potrzeby

dokonywa s i ę ogl:ędiz1n

miejs a, rze czy lub ciała.

0g1ęcdlz111 p&lą~z(l)nych obnaożeniem ciała

§! 2 .

z

dokonywa si w miar~ mou;no.ści pFZ1/ udz ~ale- osób tej S'-a.mej pId, '

,.,.rt.

innego.

Art. 81. Jeżeli op.mLa bie9łych jest niej-asn>a lub sprzeczna, mo żna zar ządzić: ponowne p rze słuchanie tych samych b ; e~

gLych h~b- wezwat mnych.

Rozdział

ści

lAl

74.. § L Vi p rzyp.adka ch

s ecjalnej, wzyw a si,ę biegłych.

wymagających,

wiadomo-

Jako biegłyc h nale ży w miarę moż ności wzywać żoł­

nierz , którzy pos iadają potrzebne wiCIdomości specj'alne, a w

b.ak ich - 0603y, któ>re pos,iadaj ą od.powie dnią wie d z ę.

Jeżeli zachoazi potrzeba w yj.aśn ieni a okoliczno,;ci,

któ rej ocena vrymaga znajomości sztuki dowodzenia lub wyż­

szej ~ztu ki wo jennej albo inne j szczególne j umi~ j ętno<\d wojSKOW j, b iegłego luu bieg ły c h wyznacza Szef Sztabu Geuevalnego.

4. ' O wezwa>nin biegłych wyda-je' się postanowienie, w

ok reśta się zagadni'enia w ymagające opil!lH biegfych.

1"łull13>cza

wzywa. si.ę , jeieli L'ldrodzi potl'Leba

a) prz esłudlania głuchego rUD niemego. z którym n ie m o t~

na porozumieć s ię b ez pośrednio;

b) prz e słuchania osoby nie mówiąc ej j ęzykiem zrQZU -uiaIym dla przesłuc h u ją c eg o;

c) prz ekł adu p isma s p.orz ądz onego w obcym j ęzyku;

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 84.

§ 1.

Przepisy art. 58. 64. 69, 70, 71 i 72 stosuje

się odpowiedn jo do bie g łych i tłumaczów .

§. 2.

Przymusowe spTowadzenie b ie głycn i Uumaczów naw p·rz ypadkacn wyjątkowych.

leży s tosować tylko

Rozdział

III.

Rewizja l zatrzymanie rz2Czy.

. ,

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 85.

§ 1.

U osób p·o oejJlizanych. O> popełnienie prze.

stępstwa wólno doko nywać rewizji osobistej lub domowej. celem ich uj ęcia, wykrycia dowodów winy arbo przedmfotóVf

uzyskanych przez przestępstwo tub ulegając ych prze.pad'kowf.

J

p~

. ~z!~e~nn

__

~_U

__s_ta_w__N_r__2_2______________________________1_5_0____ ~___________________________________P_o_z.

§ 2. U innych osób lub w innych miejscach wolno dokonywać' rewizji, j eżeli zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że

tam się znajdują: osoba podej rzana o przestępstwo albo przedmioty stanowiące dowód przestępstwa lub uzyskane przez

przestępstwo albo ulegające przepadkowi.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 94. :mżeli osoba, mająca u siebi.e przedmioty slanodowód p rzestę pstwa, uzyskane przez przestępstwo lub

ulegające przepadkowi, odmawia ich wydania, można je ode-

wiące

brać.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 95.

Art. 86. § 1. Rewizji z wyjątkiem wypadków nie cierpią­

Cych zwłoki dokonuje się w dzień.

§ 2.

Osobę, u której

rewizja ma się odbyć, zawiadmnia

tlę o celu rewizji i wzywa się do ob ec no śc i przy niej .

Nadto obecnych przy rewizji powinno być dwóch

Jwiadków przybranych spośród osób godnych zaufania, nie zalnteresowanych w sprawie.

§ 3.

103

§ 1.

Jeżeli

jednostka wojskowa (formacja, zalub przedsiębiorstwo pafistwowe, od których zażądano przedmiotu lub dokumentu; odmawiaj·ą ich wydania, należy zwrócić się do ich władzy przeło­

żonej o polecenie wydania przedmiotu lub dokumentu.

kład, urząd} albo też urząd, zakład

§ 2. Wydania wolno odmówić jedynie wtedy, gdyby wydanie lub ujawnienie mogło wyrządzić poważną szkodę Pań­

stwu.

Urzędy pocztowe,

telegraficzne i kolejowe są

na żądanie wydawać sądowi i prokuraturze wojskowej korespondencję i przesyłki wysyłane .przez oskarżone­

go lub do niego adresowane.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 96.

Podczas rewizji należy unikać ujawniania okoliczności dotyczących życia prywatnego, a nie mających zna.c zenia dla postępowania karnego.

Art. 81.

obowiązane

Art 88. Rewizji osobistej należy dokonywać w tniarę moż. ności za pośrednictwem osoby tej samej płci.

.

.

Art. 91. Korespondencje, inne papiery i przesyłki, znctlezione przy rewizji lub wydane przez urzędy, można przeglą­

dać bez zgody osoby, do której należą.

Art. 89. § 1. Rewi·z ji w pomieszczeniu urzędu państwo­

wego albo przedsiębiorstwa państwowego dokonywa się po zaWiadomieniu przełożonego urzędu lub przedsiębiorstwa nlbo jego zastępcy.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 98. § 1. Przedmioty uzyskane za pomocą przestęp­

stwa, jeżeli nie są niezbędne do ustalenia istoty prze stępstw a

albo do wykrycia sprawcy, zwraca się pokrzywdzonemu.

Rewizji w pomieszczeniu zajętym przez wojsko dokonywa się w obecności przełożonego danej jednostki wojskowej (formacji, zakładu, urzędu) lub wyznaczonego przez eń zastępcy, a w przypadkach nagłych w obecno śc i inspekcyjnego

.(dyżurnego).

, : ,

§ 2.

Art. 90. Rewizji w biurze lub mieszkaniu osób korzystaJących z prawa zakrajowości wolno dokonywać tylko za zgodą właściwego pr'zedstawiciela dyplomatycz~ego . .

§ t. Przeprowadzający rewizję powinien dorę­

u której rewizja ma się odbyć, odpis postanowienia w tym przedmiocie sądu lub prokuratora.

Art 91.

czyć osóbi~,

§ 2. W przypadkach nie cierpiących zwłoki, j eże li postanowienie sądu lub prokuratora nie mogło być wydane przed rewizją, przeprowadzający · rewizję powinien dorę czyć

osobie,

U której rewizja ma się odbyć, odpis postanowienia organu

prowadzącego dochodzenie lub śledztwo, a następnie zwrócić

Eię o zatwierdzenie rewizji do sądu lub prokuratora; na żąda­

nie· osoby, u której przeprow adzono rewizję, nal eży doręczyć

Jej postanowienie o zatwierdzeniu rewizji w ciągu siedmiu dni

od zgłoszeńia wniosku.

Przedmioty zabrane przy rewizj i należy opi sać

a osobie, od której je odebrano, lub domownikom wydać odpis protokołu lub szczegółowe pokwitowanie.

r

Art. 92.

W protokole rewizji,

i

,

Art. 93. § 1. Przedmioty m ogące służyć do ustalenia

Istoty czynu lub do wykrycia sprawcy albo podlegające przepadkowi lub zajęciu dla pokrycia szkody przez sprawcę nalety, po dokonaniu oględzin i sporządzeniu dokładnego opisu,

albo dołączyć do akt sprawy, albo wz i ąć na przechowanie, albo

oddać na przechowanie właścicielowi lub innej osobie godnej

zaufania z obowiązkiem przedstawienia ich na każde żądanie

, z zakazem ich zbycia lub przekształcenia.

§ 2. Dowody rzeczowe należy odpowiednio zabezpieczyć,

I w miarę mozności opieczętować i sfotografować.

",'

§ 2. Przedmioty, których posiadanie jest zakazane, a nie

usprawiedliwione specjalnym zezwoleniem, przekazuje się odpowiednim władzom.

§ 3.

Jeż e li

zachodzi

wątpliwość

co do osoby lub praw

właściciela przedmiotów odebranych, oddaje się je n'a przecho-

wanie do czasu rozstrzygnięcia sądowego odpowiedniej osobie

lub instytucji z obowiązkiem zwrócenia uprawnionemu tych lub

takich samych przedmiotów albo ich równowartości, o ile

przedmioty ulegają szybkiemu zepsuciu lub żniszcz eniu.

DZIAŁ - V

Srodki zapobiegawcze.

Rozdział

I.

Przepisy ogólne.

Art. 99, § 1. Srod ki zapobiegawcze stosuje się t.ylko na ~

mocy postanowienia sądu wojskowego lub prokuratora wojskowego.

§ 2. Srodki zapobiegawcze wolno stosować dopi ęro po

wydaniu postanowienia o przedstawieniu zarzutów.

§ 3. Odpis postanowienia sądu lub prokuratora o zastoso ..

waniu środka zapobiegawczego doręcza się za pokwitowaniem

podej rzanem u przy przystąp i eniu do wykonania i przesyła się ·

władzy wykonującej środek zapobiegawczy. O żastosowaniu

środka zapobiegawczego zawiadamia się przełożoną władzę

wojskową podejrzanego.

§ 4. Na postanowienie o zastosowaniu środka zapobiegawczego służy zażalenie w każdym stadium postępowania niezależnie od jakichkolwiek terminowo

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 100. § 1. Srodek zapobiegawczy Wllllen być natychmiast uchylony, gdy ustaną przyczyny, które spowodowały jego zastosowanie.

§ 2. Srodek zapobiegawczy uchyla sąd lub prokuratura

zależnie od tego, kto rozporządza sprawą.

R o z d z i a ł

.

r

Jr~.

Zawieszenie

II.

wczynnościach służbowych.

może

Poz. lQ3

§ 2. Zatrzymanego można przesłu chać w charakterze podejrzanego jeszcze przed wydaniem postanowienia o przed.

stawieniu zarzutów.

do wywszczęcia daniaArt.postanowienia o tymczasowymwarunki

aresztowaniu, a

'.

'101. Prokurator wojskowy

z powodu

lub pt owadzenia dochodzenia lub śledztwa, a sąd w toku postępowani a ' sądowego, zawiesić w czynnościach służbowych

oskar~onego żołnierza lub osobę, która na zasadzie stosunku

JpubliJzno-prawn.ego lub umownego pełni służbę w po szczególnych Idziałach administracji wojskowej.

107 • . § 1.

Jeż e li z ach odzą

ni ez będne

zwłoka

mogłaby spowodować ucieczkę

podejrzanego lub zatarcie śla­

dów prz estęps twa albo też spowodować uszczerbek dla dyscy·

pliny wojskowej, prawo zatrzymania podejrzanego, podlegają­

cego właściwoś ci sądów wojskowych, przysługuje poza sądem

i prokuraturą wojskową

R oz dz ' i a ł

a) jego przełożonemu wojskowemu lub miejscowej

III.

Tymczasowe aresztowanie i zatrzymanie.

rt. 102. Tymczasowe aresztowanie może nastąpić wiedy t lko

al) gdy wzgląd na dyscyplinę wojskową wymaga tymczasowego aresztowania oskarżonego albo

gdy zachodzi uzasadniona obawa, że oskarżony będzie

się ukrywał, albo

I

gdy zachodzi uzasadniona obawa, że oskarżonyh ę dz ie

nakłaniał świadków. do fałszywych zeznań lub w inny

sposób starał się o usunięcie dowodów przest ępstwa,

. albo

.

.

d) gdy o skarżony nie ma w kraju ani stałego miejsca po.bytu, ani określonego żródła utrzymania lub gdy nie

można ustalić jego to żsamośc i, albo

gd. Y o Ska r. żon y jest przes tępcą nałogowym,zawodowym

lub recydywistą.

]

rt. 103. § 1. Tymczasowe aresztowanie w toku docho-

dzeni i śledztwa może trwać najwY:lej 3 miesiące .

l

§ 2.

przyczyny, właściwy .

prok rator wojskowy wyższ e g o rz ęd u może przedłużyć tymczas we a resztowanie o jeden miesiąc, a Naczelny ' Prokurator

Wojs owy o dalsze dwa miesiące.

J eże li za ch odzą ·

uzasadnione

b) wojskowym organom bezpieczeństwa lub organoui beż­

pieczeństwa publicznego;

c) prokuratorowi powszechnemu.

§ 2. Organ dokonuj ący zatrzymania powinien niezw łocz"

nie wystąpić do sądu wojskowego lub prokuratora wojskowego z wnioskiem o tymczasowe aresztowanie.

§ 3. Zatrzymanie oficera ma być zaniechane, jeśli na wezwanie udaje się dobrowolnie do władzy wojskowej, a jeżeli

nie ma jej w danej miejscowości - do koinendy organów bezpieczeństwa publicznego.

-

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 108. § 1. W przypadkach określonycn wart. 105 ....:.

107 odpIS postanowienia o aresztowaniu należy naj dalej w cią­

gu 48 godzin od chwili zatrzymania doręczyć za pokwitowaniem aresztowanemu oraz ' przesłać do władzy wykonującej

tymczasowe aresztowanie.

§ 2. Zatrzymany powinien być zwolniony, jeżeli w ciągu

48 godzin od chwili zatrzymania nie doręczono mu post'lno-

wienia sądu lub prokuratora

Arf. 109. Organ wymiaru sprawiedliwości, który wydał

postanowienie o tymczasowym aresztowaniu, obowiąz any jest

w naj krótszym czasie zawiadomić o tym osobę najbliż.>ząpo­

dejrzanego.

R o z 4 z i a ł

rator.~Generalnego udzielić dalszego przędłużenia

Kaucja 1 po.ręczenie.

§!4. $Najwyższy Sąd Wojskowy może na wniosek Proku-

tymczasoweg aresztowania na czas oznaczony, jeżeli ze względu na

szcze . ólne okoliczności sprawy nie można było ukończyć poI>tępo ania przyg:otowawczego w terminie wskazanym w § 3.

śledztwa zarządzenie

rt. 104. W toku dochodzenia lub

Wyp zczenia ·na wolność może wydać nie tylko prokurator

woj s owy, lecz także organ prowadzący dochodzenie lub śledz­

two, ile prokurator nie zarządzi inaczej.

.

Schwytanego na gorącym uczynku lub hezpotred ' 0 po tym w czasie pościgu każdy ma prawo zatrzym ać z

obow'ązki em niezwłoc zn ego oddania zatrzymanego właściwym

wład om.

1 rt. 106. § 1. Zatrzymanego, podlegającego właściwości

wojskowych, należy niezwło cznie doprowadzić do prokuratora wojskowego, a gdyby to było utrudnione, do wojskowych organów bezpieczeństwa lub organów bezpieczeIlstwa'

publi znego, które powinny po Zllznajomieniu się z zebranymi

poszl i kami bądż zarządzić wypuszczenie zatrzymanego na wolnoś ć, bądż wyjednać postanowienie o tymczasowym aresztowani .

sądó

IV,

Art. t 10. Sąd wojskowy lub prokurator wojskowy mogą

od aresztowania oskarżonego odst ąpić lub już aresztowanego

zwolnić pod warunkiem zło żenia kaucji lub poręczenia, przy

okr eśle niu wysokości której uwzgl ędnia się stopień zamożno­

ści oskarżonego i składającego kaucję lub poręczenie, wysoko ść wyrząd~onej szkody i grożącą karę.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 111.

,

° tymczasowym aresztowaniu.

3. Prolmrator Generalny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowe' mo.że prze.dłużyć areszt do dz i ewięciu miesięcy.

j

wła­

dzygarnizonowej;

Kaucję może złożyć os karżony

lub inna osoba.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 112. Kaucję składa się w gotowiźnie lub w papierach wartościowych przyjmowanych za kaucję przez prezydia

rad narodowych (wydz iały finansowe).

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 113. Poręcz enie składać może tylko osoba budząc a

zaufanie, mająca stałe zamieszkanie w kraju i która przedstawi dostateczne dowody, że jej majątek wystarczy na pokrycie poręczenia.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 114. W razie uchylenia się oskarżonego od wymiaru

kaucja ulega przepadkowi, a od poręczyciela

ściąga się sumę poręczenia - na rzecz Skarbu Patistwa.

sprawiedliwości

{

. 152 -

Dzi ennik Us ta w Nr 22

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 115. § 1. O p rzep adk u kauc ji lub o ściągni ę c i u su. my poręcz eni a ro zs trzyga s ąd, do k tórego w łaściw o ści sprawa

na l eży lub który rozp o rz ąd za dan ą spr a w ą · .

§ 2.

Na pos tano wien ie w tym przedmioc ie słu ż y z aża l e - ·

Poz. 103

c) st op i eń w oj skow y i p rz ydz ia ł słu ż bo w y o skarż on ego ;

d) zarzucone mu pr z es tępstwo,

e) osta tnie znane miejsce zamieszkania" (przed: Wcieleni t<m

do formacji wojskowej) i gminę , do której os k arż ony

nie.

n a l e ży ;

Art, 116. S ą d woj skowy lub prokura to r woj skowy m ogą

, n a kaza ć aresztow anie o s k ar ż o n e go, p ozo s ta j ąceg o na wo!n J:ici

za kal1cją lub por ęcze ni em , j eże li wyjdą na jaw okolic zno ś ci

wymagając e a resztow ania.

f) p'o stanowienie o ty mczasowym aresztowaniu ,

g) w ezwanie k aż d e go, kto zna miejsce pobytu osk ad'm ego

do zawiadomienia o n im najbliż sze j wł a dzy wojskowej,

s ą du, prok uratora woj skowego lub organu be zpieczeń­

stwa public~nego oraz do zatrzymania oskarżon e go w

Z ch w ilą aresztowania oskar ż o nego, umorzenia

uniewinnienia oskarżon e go, zawi eszenia wykonania kary, uwolnienia od kary lub odroczenia jej wykonan ia

poręczenie ustaje, a kaucję zwraca się osobie, która ją z ło­

żyła, o ile nie zapadło już postanowienie o przepadku ka ucji

lub ściągnięciu porę c zenia.

.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 117.

mi arę mo ż noś c i.

post ę powania,

R o z d z i a ł

DZIAŁ

Przepisy porządkowe.

Rozdział

V.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 119.

innych pism oraz przymusowe

sprowadzanie.

'Art. 124.

b) w jakim charakterze i w jakiej sprawie wzywa się;

Sąd

c) miej sce, dzień i godzinę stawiennictwa,.

mogą zakazać . os karżon e mu

W razie zakazu wydalania się n ie wolno · o s kar ż o­

nemu oi)Uszczać rejonu rbzkwaterowania lub miejsca zam ieszkania bez zezwol enia s ądu lub prokuratora wojskowego.

§ 2.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 120. J eże li oskarżon y nie stosuje si ę do za rzqdzeó,

wydanych na zasadzie art. 118 lub 119, można zarz ą d~i ć jego

tymczasowe .aresztowanie.

)

R o z d z i a ł

VI.

Listy gończe.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 121. Jeż e li miejsce pobytu oskarżonego nie jest

znane, sąd lub p rokurator wojskowy z a rządza poszukiwim ie

o s karżonego p rzez władze woj skowe, woj s kowe o rgana bezpiecze!'Jstwa lub organa bezpieczeilstwa publicznego.

W wezwaniu należy w skazać

§ ' 1.

a) stopieó ' wojskowy i przynależność służbową, nazwisko

i imię wezwanego, a co do osób nie pełniących ;; łużby

. wojskowej nazwisko, imię i adres wezwanego,

woj skowy lub prokurator wojskowy

oficerowi wydalania się z rejonu

Tozkwaterowan ia jego jednostki wojskowej, n atomiast osk arżonemu, nie będąc e mu żołnierz e m , wydalania si ę z mie j.,ca zamieszkania.

§ 1.

1.

Doręczanie wezwań i

Dozór władzy, zakaz wydalania się.

Art. 118. UznaJąc potrzebę zastosowania .środka zapobiegawczego, sąd wojskowy -lub prokurator wojskowy mogą na

czas określony oddać oskarżonego żołn'ierza pod szczególny

dozór przełożonej władzy wojskowe j. natomiast os k arżon e Ho,

nie będącego żołnierzem, pod dozór organu bezpi ec z~Jlstwa

publicznego.

VI

d) nazwę i adres wzywającego;

e) skutki niestawiennictwa.

§ 2.

vVezwanie

powinno

być

podpisane

przez

o 5.Q hę

uprawnioną.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 125. § 1. Pisma doręcza się w listach za pok witowaniem zwrotnym przez pocztę albo przez funkcjonar iuszów

urzędu wy s yłają ceg o wezwanie, a osobom, pozo s tają cy m w

zakładzie karnym, także przez funkcjonariuszów tego za kłiJ ou.

§-2. Adresat mo ż e od ebrać pismo bezpośrednio w u r z ę­

dzie wy s yłającym wezwanie.

§ 3. Pisma adresowane do miejscowo ś ci, w który ch n ie

ma urzędu pocztowego, ani nie jest zorganizowane sta ł e do r ę­

czanie korespondencji, dor ęc za się za pośredniclwem prezydiów gromadzkich rad narodowych.

§ 4. Jeżeli dor ę czenie sposobem wskazanym ·w§ 1, 2 i 3 I

jest utrudnione, wówczas pisma są doręczane przez wojsJr.o we

organa bez pieczeństwa lub organa bezpieczeństwa publi c 7.n ~g o.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 126. W ezwania i inne pisma, przeznaczone dla żoł­

nierzy, przesyła się ich przełożon e j władzy wojskowej celem

gOll CZych za oskar ż onym, oue zapadło postanowienie o aresz- . dor ę czenia i zarządzenia stawienia się s tosownie do wezw ania.

towaniu.

.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 127. § 1. Pi smo doręcza si ę do rąk własny c h ad re:§ 2. Sposób rozsyła nia listów gończych zależy od uznania

sata.

władzy, która je rozsyła.

§ 2. J e żeli z powodu . nieobecności adresata nie moi.na

Art. 123.-·W listach gOJiczych wymienia się: '

do ręc zyć mu pisma do rąk własnych, doręcza się je doro s ł e mu

domownikowi, a w tego braku sąsiadowi lub dozorcy dOIllu.

a) władz ę , która je rozsyła;

Art. 122. § 1. Jeż eli oska r żony zbi e gł lub ukry wa się,

sąd lub prokurator wojskowy moż e zarządzić rozesłan i e lis tów

b) nazwisko i . imię , a w miarę mo żn o ści dokładny rysopis

oskarż on e go z dołącz en i elll jego podobizny oraz szczegóły niezbędne do ustalenia jego tożsamości;

J e żeli nie znajdzie się nikt, kto pismo c hciałb y przyzostawia się je w prezydium miejscowej rady n arod ow ej

dla zawiadomienia adresata. -;.

§ 3.

jąć ,

./

Dzienpik Ustaw Nr 22

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 128. Pismo, prz ęznaczo ne dla korporacji, spółki, stowarzhzeni a, zakładu lub związku albo' dla. obrońcy lub pełno- .

mo.cruiJ..(a strony, możn,a w razie nieobecności w lokdlu billrowym osoby, upoważnionej do przyjmowania pism , don~czyć

także zastępczo do rąk każdej osoby zatrudnionej w biurze,

a w raku takich osób u dozorcy domu, gdzie biuro się zndjduje.,

,

,.rt. 129. § 1. Odbierający pismo stwierdza jego dorę­

c~enr

' podpisem własnoręcznym ze wskazaniem daty doręcze·

DUl.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 136. Nie można odmówić zezwolenia na przejrzenie

akt sprawy oskarżonemu lub jego obrońcy po odczytaniu lub

doręczeniu oskarżonemu odpisu aktu oskarżenia.

Art. 131. Prokurator wojskowy ma prawo przeglądać

akta, rob ić notatki i odpisy w każQym czasie oraz żądać

p rzesłania mu akt, jeżeli to nie tamuje biegu postępowaniu.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 138. Przesłanie akt innym władzom prócz wojskowych władz sądowyc h i prokuratorskich zależy od uznania są­

du lub prokuratury, rozporządzających aktami sprawy.

.

2. Jeżeli odbierający pismo jest niepiśmienny lub odmawia podpisu., to doręczający sam oznacza datę doręczenia

oraz !przyczynę braku podpisu.

R o z d z i a ł

Terminy.

~l 3. ' Dowó.d. doręczenia przesyła się władzy wysyłającej

z zaznaczeniem, komu doręczono.

p ism

, ~rt. 130. § 1. J eżeli ze względu na brak czasu lub z innych/ przyczyn doręczenie wezwania pisemnego byłoby utrudnione, motna wzywać świadków lub biegłych telegraficznie,

telef nicznie lub w inny sposób najodpowiedni ejszy. ze wzglę­

du a okoliczności. Zolnierzy wzywa się tą drogą przez ich

przełożoną władzę.

-nI.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 139. § 1. Terminy są

a) zawite;

bl porządkowe.

§ 2. Zawite są tylko terminy, które ustawa wyraźnie Z4

takie uznaje.

§ 3. Czynność spełniona po upływie terminu

jest nieważna.

zawitego

2. Niestawiennictwo osób wezwanych w myśl § l poCiąg~ za sobą ustawowe skutki niestawiennictwa o tyle tylko,

nie ma wątpliwości, że wezwanie doszło zawczasu do

o

wiadomości wezwanego.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 140. § 1. Do biegu t erminu nie wlicza się dnia, .o d

któreg o przepis prawa liczy dany termin.

Art. 131. Niezachowanie przepisów art. 125 do 130 nie

powoduje nieważności dor ę cz eni a, jeśli osoba, dla której wezwa l ie lub inne pismo było przeznaczone, oświadczy, że wezwa ie to lub pismo otrzymała. ,

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 141. § 1. Termin uważa się za za chowany, jeżeli

przed jego upływem pismo żostało nadane w urzędzie pocztowym lub telefonicznym, a przez żołnierza lub przez osobę

uwię zi oną złożone u przełożonej władzy.

Przymusowe sprowadzenie zarządza sąd,

prz ewodniczący, s ędzia lub prokuratura wojskowa.

§ 2. W przypadku gdy kodeks zezwala na złożenie ustn ego wniosku lub oświadczenia do protokołu, termin uwa ż a

się za zachowany, jeśli przen jego upływem taki wniosek lub

oświadczenie zło ż ono.

.

ile

Art. 132.

§ l.

§ 2. . Przymusowe sprowadzenie żołnierzy przeprowa dza ją

org na wojskowe, innych zaś osób - organa bezpieczctistwa

pub icznego.

Art. 133. § l. Osoba, mająca przymusowo sprowad z ić

. wezranego, okazuje wezwanemu nakaz doprowadzenia i wzywa o, aby się z n ią udał na miejsce wskazane w nakuzie.

~

W nakazie dostawienia należy wymienić szczegóły

ws' azane wart. 124.

I

§ 3,

W razie oporu sprowadzający ma prawo użyć siły.

R o z d z i a ł

II.

Pu glądanie akt oraz sporządzanie i otrzymywanie odpisów.

Art. 134. Stro!J,1{, ich obrOllcy, pełnomocnicy, ustawowi

prz dstawiciele i inne osoby mog ą przeglą4ać akta sprawy

i r bić z nich notatki oraz odpisy, nadto otrzymyw1ć w razie

uzaf adniOnej potrzeby odpisy uwierzytelnione, tylko za zezwolen em władzy rozporządzającej aktami sprawy.

Art. 135. § L Sprawę n ależnośc i i wysokości op!:!t za

wYEanie uwierzytelni onych odpisów z akt sprawy określają

osobne przepisy.

prawo otrzymania b ezp ł a tnie

ego odpisu dotyczącego go orzeczenia, o ile konieczność

howanla taj emnicy ze względu na bezpieczeństwo Państwa

stoi na przeszkodzie.

§ 2.

O skarż on emu służy

§ 2. Koniec terminu, któ ry by m ia ł upłynąć w dzień

uznany za wolny od pracy, przypada na następny dzi eń.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 142. § 1. J eże li uchybienie terminu zawitego naz przyczyn od strony n ie z a leżnych, strona może w

trzydniowym terminie zaw itym od daty ustania przeszkody

zgłosić wniosek o przywrócenie terminu .

stąpiło

§ 2.

być

Jedno cześ nie należy dopełnić czynności, która miała

w teJminie wykon'ina.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 143. § l. O przywróceniu terminu rozstrzyga kierownik organu wymiaru sprawiedliwości, któremu środek

prawny należało złożyć.

§ 2. Na postanowienie odmowne służy zażalenie.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 144. Wniosek o przywrócenie terminu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego orzeczenia, lecz władza, która

wydała orzeczenie, lub władza właściwa do rozstrzygnięcia

o dwołania może wstrzymać wykonanie. Odmowa wstrzymania

nie wymaga uzasadn.ienia.

.

R o z d z i a ł

IV.

P rotokoły.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 145. § 1. Z przebiegu czynności w toku postf;pO~

wania' karnego spis uje się prot okoły.

./

§ 2. Spisania protokołu wymaga w szczególności

a) p rzesłuchanie o skar żonego, świadka lub biegłego w tDku

dochodzenia lub śledztwa;

bl przy jęcie kaucji lub poręczenia;

..pziennik Ustaw Nr 22

-

Poz. 103

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 151. . Wszelkiego rodzaju p opl:awki i uzupelm enia

w końcu protoko ł u przed podpisaniem lub w

osobno podpisanyin c;lopisku.

e) rewizja i odebranie rzeczy;

należy um ieścić

d) oględziny;

,

e) zaznajomienie podejrzanego z wszystkimi materiałami

zebranymi w postępowaniu przygotowawczym (art. 1'10

§ 1);

f) rozprawa;

g) wykonanie kary śmierci.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 152. § 1. W zawitym terminie 3 dni od sporządze­

nia protokołu strony , biorące udział w posiedzeniu sądu, mog ą

złożyć wniosek o sprostowanie lub uzupełnienie pf'J tok ołu.

§ 2. J eże li przewodniczący zgadza SIę z wnioskiem, zawprowadzenie odpowiednich poprawek.

rządza

§ 3. Protokół rozprawy i posiedzenia niejawnego s porzą­

dza się w ciągu trzech dni.

§ 3. J e?-e li pr zewodn i czący nie zgadza się z wnioskiem,

odmawia wp.rowadzenia popraw ek, uzasadniając odmowę.

Art. 146. § 1. Protokół sporządza się równi eż, je7.di

lub pokrzywdzony zgłasza ustnie wniosek, w szczególności wniosek o przywrócenie terminu lub przeprowadzenie dowodu, a lbo ustne zawiadomienie lub skargę o popeł­

nieniu przestępstwa .

oskarżony

D Z l A Ł

Postępowanie

Z przeb iegu posiedzenia. niejawnego może być

aporząd zony wspólny p rotokół dl a wszystkich spraw. Odpi ." y

wartych w takim protokole postanowień załącza się do akt

aprawy.

"a

Art. 148.

II)

§ 1.

dokładne

Do protokołu wciąga się

oznaczenie sprawy będącej przedmiotem pooraz miejsce i czas dokonanej czynności;

stępowania

h) sto pi eń wojskowy i pr zyd zi ał służbowy, nazwisko i

imiona osób, biorących w nich udział, a co do osób

przesłu chiwanych nadto bli ższe dane 'osobowe;

c) przeb ieg całej czynności oraz wzmiankę o wyk()nc.niu

w toku tej czynności szczególnie obowiązujący c h przepisów postępowania;

d) możliwie dokladnie treś ć zeznań osób przesłu c hiwa­

nych oraz treść wniosków i o św iad czeń stron;

e) zapadłe postanowienia i zarządzenia.

Osoby biorące udział w czynnosCl moq ą żądać

wciągnięcia do protokołu wszys tkiego , co dotyczy ich praw

lub interesów.

§ 2.

§ 3. \Iv toku dochod zenia i śledztwa można zezwolić osobOm przesłuchiwanym na własnoręczne wp isanie do protokołu

swego oświadpenia.

Art. 149. Protokót stanowi wy ł ączny dowód zachowan ia

for m postępowania, -ch yba że udowodniono fał sz lub omyłkę.

Art. 150. § 1. Protokó ł rozprawy oraz posiedzenia nieJawnego spisuje protokolant, a podpisuje przewodniczący

i protokolant.

§ 2. Każdy inny protokół sp isuje G.okonujący czynn05cI

lub przybrany protokolant, a podpisują (każdą kartę)wszystkie

osoby biorące udział. Przed podpisaniem protokołu należy go

, odczytać i zaznaczyć to w protokole.

§ 3. Osoba mająca podpisać protokół może zgłosić zarzuty co do jego treści . Zarzuty takie wpisuje się do protokołu.

§ 4,

O odmowie podpisania

protokołu

przez

.łłłcą go podpisać czyni się wzmiankę w protokole.

osobę

n'B -

przygotowawcze.

R o z d z i a ł

§ 2. 20łnierze mogą wnioski i oświadczenia, wymienione.

w § 1, zgłosić do protokołu wobec przełożonej władzy. Protokół nale<ly bezzwło cz ni e przesłać sądowi lub prokuraturze.

Art. 147.

VII

l.

Dochodzenie.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 153. Każdy ma prawo, a każdy urząd i przełożony

wojskowy w zakres ie swego działania ma obowiązek, dowie~

dziawszy się o faktach uzasadniających pod e jrzen ie, że 'z ostało popełnione prz eslę pstwo ścigane z ulZ ędu , a należące Jo

właś ciwości sądów woj sk owych. zawiadomić o tym prok ura~

tora wojskowego, sąd wojskowy, przelożoną władzę wojskow4

podejrzanego, władzę garnizonową lub wojskowe organe! bezpieczellstwa, a jeżeli takie ża'wiadomienie jest lltructrli'Jn e ~

organa b ezpieczeństwa p ub licznego alho też ' orga na ~ąd'ov{­

nictwa powszechn ego lub prezydium gromadzkiej rady na rodcwej.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 154. § l. Przeł ożona władza wojskowa, dowiedz{aw,.szy się o przesl ę pstwie ściganym z urzf; du , a należijcyni do

właściwości sądów wojskowych, przedsi t~bierze wszy:;tko, co

potrzeba, aby zabezpieczyć ślady i dowody p rzest<:;pstwa, korzystając w razie potrz eby z pomocy wojskowych

organów

bezpieczeństwa lub organów bezpiecZ'eJistwĘl p u blicznego, tudzi eż zawiadamia n iezwłocznie

prokuratora wojskowego o

przest ę pstwie i przedsi ęwziętyc h czy nnościach. '

.§ 2. Jeżeli przełożona władza wojskowa nie może wkroczyć na czas, obowiązek , wymieniony w § 1, ci ąży na władzy

garnizonowej i w ojsko wych organach bezpieczeństwa, znajdu j ących się naj bliżej miejsca pop eł ni e nia prze s t ępstwa l u b

pobytu ~odej rzaneg o.

§ 3. J eże li wkroczenie władz wojskowych, wym.i enionych · .

w § l i 2, nie może na czas nastąpić, organa b ezpieczeilst Wlr'

publicznego, organ a sądown i ctwa

pow szechnego p,)winny

przedsi.ęwziąć wszystko, co potrzeba, aby zabezpieczyć ś łady

i dowody prz es t ęps twa,a o dokonanych czynnościach maj ą

zawiadomić natychmiast p rokuratora wojskowego.

§ 4. Jeżeli o prz estępstwie śc iganym z urzędu, 1\ na ledo właściwości sądów wojskowych, dowie się naj pierw

prezydium gromadzkiej rad y narodowej, powinno ono zawiado'mić natychmiast wojskowe

orga na ' bezpi eczel1s twa aibo

najbliższe dowództwo wo j skowe lub organa

bezpieczeilstw a

publicznego. a do czasu ich wkroczenia ma prz e dsi ęwz iąć

wszystko, co potrz

ebą, aby zabezpieczyć ś la dy i .dowody prze .. '

.

.

stE;pstwa.

żącym

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 155. W raz ie popełnienia w obr<~ bie za kw,)terowa nia

jednostki wojskowej (formacji, zakładu. urzędu) przest,wstwa, '

ściganego z urzędu, a nie należą ceg o. do. właści'wości sądów

wojskowych , właściwa władza wojskowa ,lub wojskowe orya- ,

Dzieą.nik

Ustaw Nr 22 ,

I ,.

'

• wSZYS'o

tk co pona b zpJeczenstwa powmny prze d"

SlęWZląC

trzeba, 'a by zabezpieczyć ślady i dowody przestępstwa, oraz

mają zawiadomić właściwego próktiratora lub organa bezpie'czeń twa publicznego o przestępstwie i prze dsięwzi ę tych czynnośc , ach.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 156. Prokurator wojskowy, otrzymawszy zawiado. mi~n f e lub :kar gę pokrzywdzonego, albo dowied~iaws~y. się

w mny sposob o przestępstwIe, naJezącym do własclwosCl są­

dów IWOjSkOWYCh, w miarę potrze by zleca przepro\vadzeni e

dochodzenia lub przeprowadza je o s obiście.

prowadzącymi

Poz. J03

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 162. § l. Jeżeli prokurator wojskowy uzna, że oko~

liczności, przytoczone w zawiadomieniu lub w \ skardze pokrzywdzonego, albo wyniki dochodzenia wyma:9ają pociąqnię­

cia podejrzanego do o dp owiedzialności karnej, zleca niezwłocznie przeprowadzenie

śledztwa lub składa sądowi woj skowemu akt oskarżenia.

§ 2.

Przepis art. 170 § 3 stosuje się odpowiednio .

Do aktu oskar że nia lub zlecehia o przeprowadzenie

akta dochodzenia, inne załączniki sprawy

oraz w miarę moż ności dowody rzeczowe.

§ 3.

śledztwa dołącza się

· l rt. 157. § l. Organami

dochodzenie w

Ilpra Jvach,

należących

do

właściwości

sądów

wojskowych,

są

I

.

'

dowódcy samodzielnych jednostek wojskowych oraz organa

Mili !ji Obywatelskiej.

O samodzielnym wszczęciu dochodzenia, jak również

o zatrzymaniu podejrzanego organa , prowad z ące dochodzenie

nie zi łocznie zawiadamiają prokuratora wojskoweg:>.

R o z d z i a ł

, Sledztwo.

§ 2.

f 3. Organa,

prowadzące

dochodzenie , po ukollczeniu

doch dzenia przesyłają akta właśdwemu pr()kuratorow i v.'ojsko emu z wszelkimi załącznikami, a w miarę możnoś·~i i dowod mi rzeczowymi.

~ rt. 158. ' ,§ l.

Prowadzący dochodzenie może zwracac SIę

do władz i .or'ganów wojskowych, : a w razie potrzeby i rywj-] iiyc~, o uclziel.el1ie wyjaśnif'ń, wiadomości oraz o s[leln ienie

poszczegó lny ch czynności, wynikają c ych z istoty dochodze niu,

jeże!' czynno śc i ' te wchod~ą w zakr es działania dan yc h wład z

ornanów.

2. Prowadzący dochodze nie ma prawo wZywdĆ osoby

do s awi e nia się, z oznajmieni em skutków przewidzianych

w

ilIr 69.

~rt.

,

159. § L Dochodzenie polega na przeslucluniu podejr1anych i osób, które mogą coś wiedzieć o prze stę ps twie

lub łego sprawcy, na zabezpieczeniu śladów i dowodów p rzest(~Pltwa, na dokonywaniu 'wywiadów i inny ch czynno,; .~ i, wynika j ąCYCh z istoty dochodzenia.

§ 2. Dochodzenie ma na celu wyjaśnienie, czy :,,;totnie

pop Rniono przestQpstwo, kogo można o nie podejrz ewać, czy

jes t I ostateczna podstawa do 'wszczęcia śledztwa lub z łożenia

sądo i aktu oskarżenia, nadto zebranie danych co clo osoby

pod 'rzanego, pobudek jego działania, stosunku do pokrzywdzo go, rozwoju umysłowe,go, charakteru, dotychczasoweq o

iYcit, zacho. wania się po spełnieniu przestępstwa oraz utrwale.ni dla s·ądu dow;oclów, które inacze j moglyby zaginąć.

.

.

t. 160. §1. Z przebi egu czynności, dokonywanych w

tOkU dochodz,e nia, sporządza się ' protokoły, stDSUjąC od powiel nio przepisy art. 148 do 151.

f

t

, 2.

Pl zepisy art. 166 stosuje się odpowiednio .

Jeżeli

że

k rt,. 161. § 1.

prokurator wojskowy uzna,

ókolicz lości przytoczone w zawiadomieniu lub skardze pokrzywdzo ego nie dają podstawy do wszcZE; ciapostępowania karneg albo też że wyniki dorhodzenia nie dają podstawy do

gnięcia podejrzanego do odpowiedzialnOści przed sądem,

mawia ści9ania lub umarza dochodzenie.

2. O odmowie ścigania lub' umorzeniu dochodzenia zawiat amia się podejrzanego i .pokrzywdzonego.

3,

mu

Na postanowienie prokuratora służy pokrzywdzone-

ażalenie.

II.

Sledztwo prowadzi się w sprawach o przęstęp­

od innych kar, lub

gdy przeprowadzenia śledztwa wymaga dobro wymiaru spraArt. 163.

śtwa zagrożone karą śmierci, niezależnie

wiedliwości.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 164. § 1. Sledztwo wszczyna i prowadzi oficer śled­

czy na zarządzenie prokuratora wojskowego lub z własnej inicjatywy.

§ 2.

O

w szczęciu śledztwa

śledczy niezwłocznie

z własnej inicjatywy qficer

zawiadmi1ia prokuratora wojskowego.

§ 3. Sledztwo może wszczynać i pro wadzić prokurator

wojskowy'.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 165.

stanowi enie.

§ 2.

§ J.

O wszczęciu śledztwa sporząd z a się po-

Zadaniem śledztwa jest

a) wykrycie sprawcy przest ę pstwa,

b) wszechstronne vvyjaśnienie okoliczności ce lem ustalenia, czy nal eży- przeprowadzić rozprawę, czy umorzyć

post ępowanie

karne, czy też wszcząć post ęp ov.' anie

dyscyplinarne albo honorowe, nadto

c) zebranie niezbędnych informacji co do osoby podejrZiineno oraz

d) utrwalenie dla sądu dowodów, jak w dochodzeni u.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 166. § l. Jeżeli dane istniejące w chwili wszczęcia

lub zebrane w toku śledztwa zawierają dostateczn e

podstawy do przedstawi enia określonej osobie zarzutów, oficer ś l edczy sporządza postanowienie o przedstawieniu . zarzutów, o9ła sza je ni ezwłocz nie danej osobie, a następnie przesłuchuje ją w charakterze 'p od ejrzanego.

śledztwa

§ 2.

Postanow ienie o przedstawieniu zarzutów powinno '

zawi erać

a) wskazanie osoby ,podejrzitnego,

b) określenie czynu zarzucanego podejrzanemu,

e) wskazanie kwalifikacji prawnej tego czynu .

§ 3. W wyjąt kowyc h wypadkach, gdy niezwłoczne ogło­

szenie postanowienia o przedstawi eniu zarzutów utrudniłoby

w poważnym stopniu postępowanie karne, ogłoszenie postanowienia o przerlstawieniu zarzutów może być odroczone najdaiej do 14 dni . Odrocz e nie to wymaga pisemnej zgody pro.kura tora wojskowego.

Jeżeli w toku śledztwa ujawni się.

że podejrzany

czyn nie objęty wydanym uprzednio postanowieniem

o przedstawieniu zarzutów. oficer śledczy wydaje nowe postanowienie. którym zmienia lub uzupełnia poprzednie. i niezwłocznie ogłasza je podejrzanemu.

§ 4.

popełnił

Art. 161. § 1. Podejrzany i jego obrOl1ca mają prawo

składania wniosków o przeprowadzenie czynności śledc zych.

wskazując jednocześnie okoliczności. jakie te czynno śc i mają

ustalić.

O oddaleniu .wniosktt podejrzanego lub jego obrońcy

postanowienie.

§ 2.

sporządza się

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 168.

Uznawszy. że nie ma widoków,

aby śledztwo

mogło dostarczyć podstaw do wniesi enia aktu oskarienia, alho

stwierdziwszy. że zachodzi okoliczność wył ączają c a ściganie.

oficer śledczy sporządza postanowienie o umorzeniu śledztwa

i przedkłada akta prokuratorowi wojskowemu wraz z za" łącznikami sprawy oraz w miarę możnoś<:i dowodami rzeczowymi.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 169.§ L Postanowienie oficera śledczego o umorzeniu śledztwa wymaga zatwierdzenia pro kuratora wojskowego.

§ 2. O umorzeniu śl edztwa zawiadamia się podejrzanego

pokrzywdzonego.

§ 3. Na postanowienie prokuratora służy pokrzywdzonemu zażalenie.

.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 173. § t. Przy czynnościach dokonywanych w teku

dochodzenia lub śledztwa inne osoby obok uczestniczących

w czynności mogą być obecne tylko wtedy., gdy kodeks

niniejszy tak stanowi albo gdy uzna to za potrzebne prowadzący dochodzenie lub śledztwo albo prokurator wojskowy.

Obecność

§ 2.

i

tych osób zaznacza się w protokole czyn-

ności.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 174. Dane dochodzenia lub śledztwa

oglaszane publicznie tylko ·za zgodą prOkuratora.

mogą

być

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 175. § 1. Wraz I!i odmówieniem ścigania lub umorzeniem dochodzenia albo śledztwa wydaje się postanowienie

w przedmiocie dowodów rzeczowych.

Na postanowienie to służy zażalenie.

§ 2.

Art. 116. § t.

wszczęte

w

ciągu

przestępstwie.

Dochodzenie lub śledztwo > winno być

24 godzin od otrzymania wiadomości'; o

. __

§ 2. Przepisy art. t03 stosuje się odpowiednio do czasokresów dochodzenia lub śledztwa.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 177.

prowadzących

Przepisy art. 38 stosuje się odpowiednio do osób

dochodzenie lub śledztwo.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 178. Na postanowienia. zarządzenia i inne czynnodochodzenie lub śi e dztwo służy zaż alenie

osobom, których prawa zostały przez te czynności naruszone.

ści p r owadzącego

Jeżeli oficer śledczv uzna, że śledztwo do-

starczyło podstaw do

wniesienia aktu ,oskarżenia. zaznajamia

podejrzanego z wszystkimi materiałami śledztwa i poucza go

o przysługującym mu prawie przejrzenia akt i złoż enia wniosku o uzupełnienie śledztwa. Z czynności tych spisuje się

protokół.

§ 2. Jeżeli nie zajdzie potrzeba uzupełnienia śledztwa,

oficer śledczy wydaje postanowienie o zamkni ę ciu śledztwa

-i ogłasza je podej rzanemu, po czym sporz ą dza akt oskarżenia

i przedkłada akta 'prokuratorowi woj skowemu wraz z załąc z­

nikami sprawy oraz . w miar ę możności dowodami rzeczowymi.

. § 3. Jeżeli przy sporządzaniu aktu oskarżenia źachodzi

potrzeba zmiany kwalifikacji czynu na surowszą lub 'lskarże­

nia o inny czyn, aniżeli zarzucony podejrzanemu w postanowieniu o przedstawieniu zarzutów, sporządz a się nowe posta-nowienie o przedstawi eniu zarzutów, ogłasza się je podejrzanemu i przesłuchuje się go na treść zarzutów, a w razie potrzeby uzupełnia się śledztwo.

R o z d z i a ł

IV.

Nadzór prokuratora wojskowego nad postępowaniem

przygotowawczym.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 179. § 1. Nadzór nad postępowaniem przygotowawczym sprawuje prokurator wojskowy.

§ 2. Prokurator wojskowy jest obowiązany do czuwania

nad przebiegiem całego p os t ę powaniil przygotowawczego,

a przede wszystkim do systematycznego wglądu w akta dochodzenia i śledztwa.

§ 3. Zarządzenia prokuratora wojskowego są wiążące

dla prowadzącego dochodzenie lub śledztwo.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 180. Prokurator wojskowy z tytułu sprawowanego

nadzoru może w każdym czasie

a) zaznajamiać się z zamierzeniami prowadzącego dochodzenie lub śledztwo oraz wyda w ać w tym zakresie za.-

R o z d z i a ł

III.

Przepisy wspólne dla dochodzenia i śledztwa.

Art. 171. W sprawach o przestępstwa, których ściganie

przed sądami wojskowymi jest zależne od skargi lub wniosku

pokrzywdzonego, wszczęcie dochodzenia lub śl e dztwa n a stąpić

może dopiero wówcz'as, gdy pokrzywdzony zgłosH skargę lub

wniosek.

/

Art. 172. Prowadzący dochodzenie lub śl e d z tw o n ie ma

'prawa zmu szać podejrzanego do z e zn ań lub przyznania się

do winy.

..

'

rządzenia;

b} brać udział w dochodzeniu i śledztwie, w szczególności

uczestniczyć w czynnościach

dokonywanych przez

prowadzącego

dochodzenie lub śledztwo albo samo·

dzielnie ich dokonywać; .

,/

c) wydawać wszelkie potrzebne postanowienia i zarządze­

nia, w szcz e gólności uchylać lub zmien i ać postanowie\ nia i za r ząd z enia wydane przez prow a d z ącego dochodzenie lub śledztwo;

d} wył ączać prow a dzącego dochodzenie lub śl e dztwo z

przy czyn wska zanych w art. 38 § 1;

e) p rzejąć spr aw ę c ałkow i cie do swego prowadzenia.

,.

Dzie nik Ustaw Nr 22

rt. 18t. § L Udział prokuratora wojskowego w śledz­

twie jest konieczny przy sporządzaniu protokołu o zaznaj omie 'u podejrzanego z materiałami śledztw~.

b) potrzeby zmiany spisu dowodów, podlegających spro-

. ~ 2. W wyjątkowych przypadkach, zwłaszcza gdy ! spra~

wa ~ ie jest zawiła, prokurator ,wojskowy może odst ą pić od

udzi łu w dokonaniu czynności określonej w § 1.

.

wadzeniu na rozprawę;

cj potrzeby zastosowania lub zmiany środka zapobiegawczego;

, f\rt. 182.

d) niewłaściwej kwalifikacji czynu zarzucanego;

ej zaistnienia okoliczności, uzasadniających umorzenie

postępowania lub odstąpienie sprawy według właści­

Postanowienie o zawieszeniu postępowania karneg4 wymaga pisemnego zatwierdzenia prokuratora wojskoweg.

!Art. 183. " § 1. Akt oskarżenia sporządzony przez prowadząc:ego dochodzenie lub śledztwo wymaga pisemnego zatwie dzenia prokuratora wojskowego.

akt oskarżenia sporządzony przez prowadzą­

ceg dochodzenIe lub śledżtwo ' jest wadliwy w całości lub w

częś i, prokurator wojskowy zarządza sporządz~nie nowego

akt oskarżenia albo sam go sporządza.

'

§ 2.

Je 'ż. eli

Przepis art. 170 § 3 stosuje się odpowiednio.

R o z d z i a ł

Akt osk<lrżenia powinien zawierać

aj nazwisko, imię oskarżon e go i inne dane przewidziane

wart. 46 ;

hj opis okoliczności, w jakich pop ełniono przestęps two ;

cj dokładne o k reślenie zarzucanego czynu ze wskilzaniem

czasu i miejsca popełnienia;

I

dj wskazanie przepisu ustawy karnej, pod który zarzucony czyn podpada;

ej wzmiankę ~ zastosowanym środku zapobiegawczym.

Do aktu oskarżenia dołącza się wykaz

na rozprawę, ze wskazaniem ich

prz 1fdziałów służbowych lub adresów. Zarazem podaje się inne ~owody, których przeprowadzenie na rozprawie prokurator

uw ża za niezbędne, ze wskazaniem, gdzie się znajdują.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 185. § 1.

osóp , które należy

wezwać

§ 2. Przesyłając sądowi akt oskarżenia prokurator wojsko vy załącza akta, inne załączniki oraz w miarę możności

do ody rzeczowe i zarazem składa oświadczenie co do swego

ud ·iału w rozpr'awie.

DZ I A Ł

Postępowanie

VIII

1:-

Przygotowanie do rozprawy głównej.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 186. Jeżeli akt oskarżenia nie odpowiada warunkom

alnym, przepisanym wart. 184 i 185, kierownik sądu

zw aca go oskarżycielowi celem uzupełnienia braków w terie pięciodniowym.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 187. Kierownik sądu WIlosi

.awne w wypadkach

fj konieczności załatwienia innej kwestii wymi1gającej

postanowienia sądu.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 188.

§ L

Sąd na posiedzeniu niejawnym może

a) zarządzić dokonanie poszczególnych czynnoś ci dochodzenia , lub śledztwa;

.

hj zarządzić uzupełnienie lub przeprowadzenie

dzenia albo , śledztwa;

docho-

c) ustalić spis dowodów, podlegających sprowadzeniu na

rozprawę;

,

,c

ej zwrócić akta prokuratorowi dla postąpienia vi myśl

art. 170 § 3, jeżeli zachodzi potrzeba zmiany kwalifikacji czynu zarzucanego oskarżonemu na surowszą;

f) odstąpić sprawę według właściwości;

g) umorzyć postępowanie VI części lub w całości;

h) wyznaczyć oskarżyciela po s iłkowego obok prokuratora.

§ 2. Na postanowienia, przewidziane

prokuratorowi służy zażal enie.

pod lit. aj -

Art. Urq. § 1. J eże li nie zachodzi potrzeba

wymienionych wart. 137, kierownik

tj,

dokonania

niezwłocznie

zarządza

doręczenie

oskarżonemu

odpisu aktu

oskarżenia wraz z listą osób, podlegających wezwaniu na roz·

prawę, i wykazem dowodów

wskazanych przez prokllratora

wojskowego.

czynności,

sądu

§ 2. Jeżeli zachodzi konieczność zachowania tajemnicy

ze względu na bezpieczellstwo Pańsl\ya, 'z amiast doręczenia

odpisu aktu oskarżenia kierownik sądu zarządza odczytanie go.

lub odczytując oskarżonemu odpis aktu

go o przysługującym mu prawie

przybrania sobie obrońcy lub złożenia w terminie 3 dni od

odczytania lub doręczenia odpisu aktu oskarżenia wniosku

o wyznaczenie obrońcy z urzędu oraz o dopuszczenie dowodów z podaniem okoliczności, które chce w ten sposób stwier§ 3.

Doręczając

oskarżenia, należy pouczyć

dzić.

przed sądem wojskowym.

R o z d z i a ł

wości;

d) zmienić lub zastosować środek zapobiegawczy;

V.

Akt oskarżenia.

IArt. 184.

a) istotnych uchybiCll, których nie można naprawić na

rozprawie;

sprawę

na posiedzenie

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 190. Wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu oraz

o dopuszczenie dowodów niożna zgłosić ustnie do protokołu

wobec sądu lub przełożonej władzy wojskowej, która niezwłocznie przesyła go sądowi.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 191. Wezwanie świadków i biegłych oraz sprowadzenie dowodów, wskazanych przez oskarżonego, zarządza

kierownik sądu, a wykaz ich doręcza się niezwłocznie oskarżycielowi publicznemu.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 192. Jeżeli kierownik sądu uzna wniosek oskarż o­

nego o dopuszczenie dowodów za n.ieuzasadniony, uW<l.ż.ając,

że okoliczności. które mają być stwierdzone. nie mogą mieć

wpływu na treść wyroku, załatwia wniosek odmownie .

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 193. Niezależnie od wniosku stron kierownik sądu

ma prawo wzyV'{ać świadków i biegłych oraz sprowadzać inne

dowody.

~.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 194. § 1. ,Okoliczności, które wyszły na jaw lub

pó wniesieniu aktu oskarżenia do sądu, mają wpływ

na właściwość sądu tylko wtedy, jeżeli z powodu nich zamiast wojskowego sądu niższego rzędu jest rzeczowo właści­

wy wojskowy sąd wyższego rzędu, albo też jeżeli nie jest

uzasadniona właśc i wość sądów wojskowych.

zaszły

§ 2. O odstąpieniu sprawy zawiadamia się strony

krzywdzonego.

Jednakże należy ją przeprowadzi{: od początku

a) jeżeli sąd z urzędu lub na wniosek stron uzna to za

potrzebne;

I

b) jeżeli zmienił się skład sądu.

§ 2.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 201. § 1. Odroczerhe rozprawy rozpoczętej moia

tylko na mocy postanowienia sądu . .

nastąpić

;§ 2. W razie odroczenia rozprawy prowadzi się ją w nowym terminie od początku, o ile sąd za zgodą stron nie postano'w i inaczej.

poOskarżonemu, świadkom i biegłym 1110gą

i strony zadawać pytania b e zpośr ednio,

jeżeli przewodniczący nie zarządzi inaczej.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 202.

sędzi ow i e,

Art. 195. § 1. Kierownik sądu wyznacza termin .rozpra,

wy i zarządza wysłanie wezwań z uwzględnieniem czasu, po- .

t!zebnego na przygotowanie do rozprawy.

§ 2. Pomiędzy odczytaniem lub doręczeniem oskarż one­

mu aktu oskarżenia a rozprawą powinno upłynąć najmniej

5 dni, w razie zaś uchybienia tego terminu rozprawa może

odby ć się tylko za zgodą o s karżonego.

. ~.

§ 3. Przepis § 2 nie obowiązuje na obszarze

stanem woj ennym lub stanem wyjątkowym .

obj :~tym

Art. 196. § 1. Prokuratora wojskowego zawiadamia się

o terminie rozprawy przez doręczenie mu listy wyznaczonych

lipraw.

§ 1.

ławnicy

§ 2. Prz ew odniczący uchyla pytania, które uznaje , za

nieodpowiednie.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 203. § 1. Przewodniczący daje stronom ' możność

wypowiedzenia się co do wszystkich kwestii, pod legającyc h

rozstrzygnięciu.

§ 2. Je że li w jakiejkolwiek kwestii jedna ze <;tron rabiera głos, prawo głosu służy równi e ż drugiej stronie; w każ­

dym razie oska. rżon em u i jego obrońcy służy gło s ostatni.

za-

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 204. Przewodniczą c y rozstrzyga ostatecznie o przychylnym załatwieniu każdego wniosku strony, j eżeli d:uga

strona nie sprzeciwia się; w przeciwnym razie musi zapaśĆ"

postanowienie sądu.

Art. 197. § 1. Ob ec no ść oskarżonego na rozprawie jest

obo wiązkowa, o ile przepis szczególny nie stanowi inaczej .

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 205. Oddalenie jakiegokolwiek wniosku prz~d rozn ie stoi na przeszkodzie ponowieniu teg.o .wniosku na.

rozprawie, choćby nie ujawniły się nowe okoliczności.

§ 2.

Wiadomić

J eżeli oskarż ony ma obrońcę, nal eży go również

o terminie rozprawy.

§ 2. W sprawach, dotyc zą cych wydania wyroku łącz­

nego, obecnoś ć oskarż onego jest obowiązkowa tylko wtmiy,

gdy sąd uzna j ą za ni ez b ędną .

R o z d z i a ł

Jeżeli o skarż ony, mimo upomnienia przez

zachowuje się nadal w sposób zakŁócający

p orząd ek rozprawy lub ubliżający powadze sądu, przewodniczący może wydalić go czasowo z rozprawy.

Art. 198. § 1. Prz ew odniczący kieruje rozprawą i czuwa

nad jej pr awidłowym tokiem, bacząc, jeżeli szczególne wzglę­

dy nie stoją ·te mu na przeszkodzie, aby dowody na pop~rci e

o skarżenia b yły przedstawione przed dowod ami s łużącym i do

obrony oraz ażeby rozprawa nie wykraczałji poza okolicznosci

rozpoznawanej sprawy.

mogą

od-

Art. 199. § 1. Przewodniczący może przerw ać rozprawę

dla wypo czynku, bezzwłoczne go sprowadzenia dowodów lub

z innych ważnych przyczyn.

§ 2.

Przerwa rozprawy może trwać n ajwyżej 14 dni.

ciąg,

wówczas osoby obecne na przerwanej rozprawie obowiązane są stawić się w nowym terminie bez osobnego wezwania. Przepis art. 69 stosuje się .odpowiednio.

Podczas przerwy można rozpoznawać inne sprawy.

Art. 200. § 1. Rozprawę przerwaną prowadzi

przerwie w dalszym ciągu.

się

po

.,

)

na rozp r awę przewodnico się odbyło w jego nieobecności, i daje mu możność złoże n ia w tej mierze wyjaśnień.

§ 2.

Po powrocie

oskarżonego

czący zawiadamia . go o wszystkim,

Jeżeli ob r oń ca, mimo upomnienia prz ez przezachowuje się nadal w sposób zakłócając y po~

rządek rozprawy lub u b li żający powa'd ze sądu,

przewodnicz ący odbiera mu glos , a sąd może go u sunąć od ·udziału vi

sprawie, zaw iadamiając o tym właściwą władzę dyscyplinarną.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 209. § 1. J eże li usunięto obrońcę, przewodniczący

na wniosek oskarżon eg o, a j eże li obrona jes t z mocy prawa

obowią zk ową, to z urz ęd u wyznacza mu nowego obroń c ę.

§ 2.

§ 3. Jeżeli przewodniczą'cy, zarządzając przerwę, oznaczy

jednocześnie czas i miejsce, w którym odbędzie się dalszy jej

§ 4.

§ 1.

przew odniczącego,

Ogólny po rządel. rozprawy.

Od zarządzeń przewodniczącego strony

wołać się do składu sądzącego.

Art. 206. Przewodniczący może wydać zarz ądzenie

celem uniemożliwienia oskarżonemu wydalania się z sądu

przed ukończeniem rozprawy.

Art. 207.

II.

§ 2.

prawą

zwłoczn ie

Je żeli

wyznaczony obroń. ca nie może objąć nieobrony, nal eży ro z prawę przerwać lub odroczyć.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 210. Przewodni cz ący może wydalić z rozprawy puz powodu jej niewłaściwego zachowania się.

bliczność

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 211. § 1. Przy wejściu sądu wszyscy obecni stojll,

dopóki sędziowie nie zajmą miejsc.

§ 2. Wstaje również każda osoba, do której sąd si,

zwraca lub która do sądu przemawia, jeżeli przewodniczący

Jej od tego nie zwolni.

ł

I

D4ie [nik Ustaw Nr 22

rt. 212. Rozprawa odbywa się ustnie l Jawnie. Wyzasady są dopuszczalne tylko z mocy wyraźnego

prze isu.

rt. 213. § 1. Sąd wyklucza jawność całej rozprawy lub

jej dęści, jeżeli jawność postępowania mogłaby obrażdć dobre ,byczaje, spowodować zaburzenie spokoju publicznego

lub' jawnić okoliczności, których zachowanie W tajemnicy

1est niezbędne ze względu na bezpieczeństwo Państwa lub dobro lłUŻb Y .

.

2. Sąd wyklucza jawność rozprawy również l wtedy,

jeżel jawność mogłaby ujemnie wpłynąć na ochronę dobrej

sławy pokrzywdzonego.

~ 3. Na' zgodny wniosek stron sąd może wykluczyć jawność} ozprawy.

.

rł. 214. , § 1. Mimo wykluczenia jawności mogą być

obec i na rozprawie oficerowie służby sprawiedli wości, pozosi jący w czynnej służbie wojskowej.

Poz. 103

-

maczy), uprzedza o odpowIedzialności za nieprawdziwe zeznanie, sprawdza ich tożsamość, odbiera od świadków przyrzeczenie zeznawania prawdy, po czym zarządza usunięcie

świadków z rozprawy.

§ 2. Biegli (tłumacze) pozostają na rozprawie, jeż 3li sąd

uzna to za potrzebne. '

R o z d z i a ł

Przewód sądowy.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 219. § 1: Przewód sądowy rozpoczyna się od odczytania aktu oskarżenia.

.

§ 2. Za zgodą stron sąd może zaniechać odczytania w

lub w części opisu okoli czności, w jakich popełniono

całości

przestępstwo.

Po odczytaniu aktu oskarżenia przewodniczący

czy go zrozumiał, czy przyznaje się

do ,zarzucanego mu czynu i jakie wyjaśnienia chce złożyć.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 220.

* 2. Ponadto sąd może zezwolić poszczególnym osobom zapytuje

na o ecność na rozprawie.

§ 3. Nie mogą być obecni na rozprawie niele tni, a na

rozpt awie przeciw oficerowi żołnierze nie posiadający stopnia ficerskiego, o ile nie b iorą udziału w sprawie .

Art. 215. § 1. Ogłoszenie wyroku odbywa się jawnie

oraz w obecności oskarżonego z w yjątkiem wypadku pnewid ianego Vi art. 224.

§ 2. Sąd .może zarządzić ogłoszenie wyroku w części lub

w c łoś ci z wykluczeniem jawności, jeżeli uzna to, celem

ścisł go zachowania tajemnicy, za niezbędne ze względu na

bez ieczeństwo Państwa.

.

R o z d z i li I

III.

IV.

oskarżonego,

Po wysłuchaniu o skarż onego przewodniczący

dowodowe oraz poucza oskarżonego

o przysługującym mu prawie zadawania pytań przesłuchiwa­

nym osobom i skłd0dnia wyjaśnieil co do każdego dowodu.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 222. Jeżeli wyjaśnienia oskarżonego, przyznającego

do winy, nie budzą wątpliwości, sąd może za zgodą stron

nie przeprowadzać postępowania dowodowego lub przeprowadzić je tylko częściowo.

się

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 223. § 1. Oskarż ony ma prawo być obecny

wszystkich czynnościach postępowania dowodowego.

§ 2,

Tylko

wyjątkowo,

jeż e li należy

ob ecność oskarżonego mogłaby

przy

się ob awiać ,

oddziaływać

że

krępująco na

wyj aś nienia

rozpoczyna wywołanie sprawy.

innego osk arż onego albo na zeznania świadków

lub biegłego, przewodnic z ący może zarządzić wydalenie oskc;rżonego z rozprawy na cząs przesłuchania tej osoby: Przepis

art. 207 § 2 stosuje się odpowiednio.

Jeżeli o s karżony nie stawił s ię, p rze wodni c zący zaa jego natychmiastowe sprowadzenie lub przerywa rozę albo sąd odracza rozprawę.

.

Art. 22,4. Je że li oskarżony wydalił się samowolnie przed

ukończeniem rozprawy albo jeżeli oskarżony został wydalony

w myśl art. 207 § 1, sąd mOŻe dokończyć rozprawę w jego

Rozpoczęcie

rł. 216.

§ 1.

Rozprawę

rozprawy.

§ 2.

rzą

§ 3. Je że li oskarżony stawił się, przewodniczący sprawdza prawidłowość obsady sądu, ogłasza skład sądu, sprawdza

. tożs mość oskarżonego oraz czy oskarżon emu odczytano lub

dor czono odpis aktu oskarże nia, na s t ę pnie poucza oskar ż o­

neg o prawie wyłączenia członków sądu, oskarżyciela i protok lanla i o prawie zgło szen i a nowych dowodów.

Art. 217. § 1. Po ustaleniu, że oskarżonemu odczytano

lub doręczono odpis aktu o ska rżenia, przewodniczący spraw·

dza, czy wezw.ane osoby stawiły się.

§ 2. W razie niestawiennictwa świadka, bi egł e go lub

,acza, jeżeli jego obecno ść jest niezbędna. a ni ez włoczne

spo rodowanie stawiennictwa jest utrudnione, prz';wodni-czą y przerywa r ozpraw ę lub sąd odracza ją.

tłu

§ 3. W razie niestawiennictwa oskarżyciela lub obrOJ1cY

i ni możności zastąpienia ich przez inne właściwe osoby,

.... przJwodniczący

przerywa rozprawę lub sąd rozprawę odracza,

I

wydając ni-ezbędne zarządzenia oraz zawiadamiając w razie

pot zeby właściwą władzę dyscyplinarną.

Art. 218. § 1. Przed rozpoczęciem przewodu sądowego

prz wodniczący wzywa przed sąd świadków, biegł; l:h ' (tłu-

nieob ec ności,

o Ue nie uznaje dalszej jego obecno ści za nie-

zbędną.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 225. Każdego świadka wzywa się na rozprawę osobno i pr zes łuchuje się w nieobecności tych świadków, którzy

jeszcze nie zeznawali.

Na rozprawie wolno odczytać protokoły

dochodzeniu, śledztwie

lub na rozprawie w .danej lub innej sprawie, jeżeli świadkowi

nie można b ył o doręczyć wezwania albo jeżeli ten nie stawił

się na rozprawę z powodu śmierci, choroby lub przeszkód nie

dających się usunąć lub zbyt trudnych do usunięcia, albo z

powodu znacznej odległości miej sca pobytu, bądź stawiwszy

się zeznał inaczej niż w postęp owa niu poprzednim, 'llbo odmówił zeznań, albo oświadczył, że pewnych .szczegółów nie

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 226.

§ 1.

przesłuchania świadka, sporządzone w

pamięta.

§ 2. Na rozprawie wolno odczytać protokoły prze~łu ­

chania oskarżonego, sporządzone w dochodzeniu, śledztwie

lub na rozprawie w danej lub innej sprawie, jeżeli oskarżony

zeznał inaczej niż w post ępowaniu poprzednim bądź odmówił

zeznań lub oświadczył, że pewnych szczegółów nie pami~ta •.

..- '

§ 3: Poza tym wolno od czy t ać za zgod ą stron wszelkie

protokol:y przesłuchania świadków, b ieg ły ch i os karżonyc h.

§ 4.

Sąd

może za zgo dą stron zan iechać odczytywania

i zaliczyć je w poczet dowodów ujawnioll i ch na

p rotokołów

ro zp rawie.

W olno od czy tać n a rozprawie protokoły

og lędz in s ą dowyc h i re wizj i! tudzież opinie biegłych.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 227.

§ 1.

Wolno od c zyta ć na rozprawie ol'Zeczenia poprzednio

p rzechv oskarżonemu zapadłe, z aśw iad c zenia lekarskie , których autenty c znośei i t reś ci strony nie k we s tionu ją, zawiado mienia o p rzes tę p s t w ie oraz inne dok umenty urz ę dowe lub

pryw·atne.

§ 2.

§ 3.

n iecelowe,

ratorowi.

ł oby

s ąd

zwraca akta prak u-

odracza rozpr a wę

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 234. S ąd ma prawo zaniechać przesłuchania świadk a

lub zbadania dowodu rzeczoweg o, jeże li uzna za u stalon ą

o koliczn ość , którą świadek lub dowód rzeczowy mają dwierdzić.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 235. § 1. Po zakończeniu po stępowa n ia dOWQtlowego p rzew o dniczący zapytuj e s tron y, czy n ie m e.j ą wniosków

o uz u p e łni enie go, a w Tazie odpowiedzi odmown ej - ogł a­

sza p os tępowan ie dowodowe za zamknięte .

§ 2. Post~p ow anie dowodowe można wznowić tylko na

mocy postanowienia sądu.

Przepis art. 226 § 4 stosuje się odpowiednio.

Art. 223. § 1. Zło ż one w toku rozprawy dokumenty,

j eżeli m ają znaczenie dla sprawy, 'sąd okazuje stronom, doł ącza do akt i odczytuje w całości lub w częś ci.

§ 2.

Poz. 1()J

-

Przepis art. 226 § 4 stosuje się odpowiednio.

Art. 229. Dow ody rzeczowe, o ile temu ni e stoją na przeszkodzie rozmi ary lub właściwości przedmiotu, wnosi sią na

ro zprawę i okazuje sądo w i i stronom- oraz w miarę potneb y

łwi adkom 'i b iegłym .

Art. 230. Po przeprowadzeniu każdegQ dowodu strony

prawo zabierać głos w celu zło żenia wyjaśnień.

maj ą

Art. 231.

§ 1.

J eżeli

zachodzi potrzeba

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 236. § l. J eże li n a podstawie okoli c zności, któ re

na jaw w toku rozp rawy, oska r ży cie l zarźu:::ił oskarżonemu inny czyn prócz tego, który a kt o skarżenia wski\zuJe, .

sąd może p rzystąpić do n atychmiastowego rozpoznania nowego prz es tępst wa ty lko za z godą prokura tora ! oskarż r)I1e"g o.

wysz ły

§ 2. W razie przerwania lub odroczeni a rozp raviy prokurator wojskow y wn osi nowy lub dodatkowy akt oskdrienia.

§ 3.

Przepisy art. 170 § 3, 194 § 1 stosuje się odpowied-

nio.

Po zamkni ęciu postępo wania dowodowego przeudziela gło s u stronom, które p rz ema wi aj ą w nako lejności

o skarżyciel

pos iłkow y,

prok'.uator,

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 237.

wodn ic z ąc y

stępującej

obro ń ca, o skarżony .

al dokonania ogl ędzin na miejscu;

bl przeprowadzenia dowodu lu b przcslucha.nia ś wi ad ka ,

k tórych nie mo żna sprowadzić albo któ rych sprowadzenie j est szczególnie utrudnione,

dokonywa na miejscu czy nn o ści w całym skła dzie

lub przerywa albo odracza ro zp rawę , zarz ądzaj ąc przep rowadzenie czynności przez sędz ieg o należącego do skladus ądu lub w drodze pomocy sądowej .

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 238. Oskarż one mu . z którym sąd porozumiewa się

przez tłumacza, należy przed udz ie leniem głosu pr zetłu m l CZy Ć

z gło sów stron przynajmniej os tateczne w nioski prokuratora

o b roń c y.

sąd

§ 2.

O terminie I miejscu dokonania

strony.

czynności nale ży .

zaw ia d omić

Art. 232. § 1. J eżeli zachodzi potrzeba zeb rania matedowodowego ze względu na n owe p rzestęp stw o ujawn ione na rozprawie lub uzup ełnienia m ateriału dowodowego

ze wzgl ę du na nowe okoliczności wyszle n a jaw w toku rozp rawy, albo też potrzeba dokła dni e j s z e go przygotowania rozprawy, a zebranie lub uzupełnienie mater iału dowodowego

w toku rozprawy byłoby p ołąc zon e ze szczególnymi trudnościami - sąd odracza rozprawę celem przeprowadzenia lub

uzup ełnieni a dochodzenia lub śl edztwa .

riału

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 239. J eżel i w wyniku p r z emówień zajdzie potrzeba

przeprowadzenia dodatkowego dowodu, sąd z ur z ęd u lub na

wniosek stron może wznowić ' po s t ępo wanie dowodowe.

Art. 2·10. § 1. Os karżyci e l ma prawo zrzec 's i ę oskclTże­

nia, jeżeli uzna, ż e o s karżenie n ie zna l azło potwierdzenia w

toku przew oau sądo weg o.

§ 2.

Obrońca nie może zrzec s~ ę obrony.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 241.

§ 1.

Stronom służy prawo jednej repliki.

. § 2.

Prawo do ostatniego głosu

§ 3.

Podczas ostatniego

os karżone go

n ie

można

zadaw ać mu pytań.

R o z d z I a ł

§ 2. Po ukończeni u dochodzenia lub śledztwa sp o rządza

się w razie potrzeby nowy lub dodatkowy akt o skarżenia.

§ 3.

g łos u

służy os karżonemu .

VI

Wyrokowanie.

Przepis art. 170 § 3 stosuje się odpowiednio.

§ 4. Na postanowienie s ądu w' sprawie przeprowadzenia albo uz upełnienia dochodzenia lub śl edz t w a służy prokuratorowi l:ażalenle.

w toku rozprawy uj awni się przest ępstw o pop ełnione

przez i nną os obę a niżeli o skarżlJneg o,

sąd zawiadamia o tym właściwego prokuratora,

z ałączając

odnośne wyciągi z p rotokołów, dokumentów lub akt.

A rt. 233.

§ l.

Jeżeli

stron kończy s ię przewód sądowy . Po

stron sąd przystępuje n ie z wł o cznie do

narady na d wyrokiem.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 242.

-wysłuchaniu

G łosami

g łosów

A r t. 243. Narada i głosowanie są tajne. Prócz osób, nado skł adu sądzącego, m oż e być obecny ty lko protokolan t.

leżących

A rt. 2 44. Pod s tawę orze czeni a stanowi całoksz tałt okonowe prz es tęp st'ł' O ma . liczn ości uj awn ionych w toku przewodu sąd oweg o hlb UZUdzwiązek z ro zpoznawaną sprawą i oddzielne rozpozaanie by- o nych za ujawn ione.

§ 2.

W razie potrzeby,

je że li

ty,óe!lni.k Ustaw Nr 22_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _~----1-6-1------------~----------p,O-7.,-10_3

i

-

Narada i głosowanie odbywają siq z 030bna

co do winy oraz co do kary i innych kwestii wymagdJących

rozst ygnięcia.

§ 2. p; omówieniu sprawy p rzewodniczący zbieia Ułosy

s ę dziqw (ławników), po c ząwszy od ni'ższych slopniem, ił przy

równych stopniach od n iższyc h starszellstwem. Przewodniczą cy głosuj e ostatni.

§ 3. Jeżeli przy rozstrzyg'<lOiu jnnego pytania prócz pytania co do winy zdania tak się podzielą, że żadne z nich 11';e

uzys a większości, zdanie najprzychylniejsze dla oskarżon e go

prZYłicza się do zdania najbardzi e j doń zbliżonego.

§ 4. S ędzia (ławn ik ), który głosował za uniew innieniem,

może się wstrzymać od głosowania co do kary;

wtedy głos

~ eg o

rzyłącza się do zdania najprzychylniejszego dla osk arzone o.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 245.

§ 1.

łt.

Jeżeli

się

-,

246. § 1.

przy naradzie ujawni

potrzeba

uzup łnienia 'materiału dowodowego, sąd może z urzędu

wzn

ić post ępowanie dowodowe, p rzerwać lub odroczyć rozprawI i z,arządzi ć zebranie materiału (iowodowego.

.

~ 2.

Jeż eli na podstawie okoli czn ości,

które wyszły Ila

Jaw

toku rozpmwy, sąd stwierdził możliwość zakwalifiko wani czynu, zarzuconego oskarżonemu, pod surowszy przepis

karn y, to wznawia przewód sądowy i uprzedza o tym struny.

§, 3. Przepis art. 194 § 1 stosuje się odpowiednIo, a w

razie) braku zgody o skarżoneg o na zmianę kwalifiklcji i prz p is art. 170 § 3.

Hlz:e skazania - k ar ę , na jaką skazano, tudzież wSK'tzanie

d at y, od której li czy się termin odbyw ania kary pozbdwienia

wolno ś ci, j eś li na poczet kary zaliczono okres aresltu tymczasovjc~]O.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 251. Prócz d-anych., wskazanych wart, 250, sentencja

zawiera w m i ar ę potrzeby orzeczenie co do warunkowego zawieszenia wykolHlllia kary, uwolnienia od kary, od roczenia

jej wykonania, um orzenia postępowania, co do dowodów

rzeczowy ch i innych kW2stii rozstrzygnię tych przez ' sąd.

Art. ,252. § l. Orzeczenie o zaliczeniu na poczet kary

aresztu tymczasowego, o warunkowym zawieszeniu wykonania kary zamieszcza s i ę w wyroku

okresu kary odbytej, o

o zamianie kobi~ tom

ciężarnym kary śm i erci na karę pozbawienia wolności, o odro- ,

czeuiu wykonania kary lub jej darowaniu zamieszcza się w

wyroku lub w postanowieniu.

§ 2.

umorzeniu

Orzeczenia o zaliczeniu

postępowan'ia

sądowego,

§ 3. Orzeczenia (') wykonaniu kary zawieszonej, o warunkowym zwolnieniu z odbywania kary, o odwołaniu warunkow ego zwolnienia, o odwołaniu odroc-zenia wykonani a

kary lub o zatarciu skaza'1ia zamiesz,c za się w postan Jwieniu.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 253. § 1. Podpisany wyrok p rzew odniczą ,:y ogła­

sza w obecności cał e go sk ładu sąd ząceg o, a obecni, nie 'wyłączając sądu, wysłuchują go stojąc. '

W sposób przewidziany w § 1 przewodniczący motylko część wst ęprią i sen t encję wyroku, wówcza.s

podczas dalszego ogłaszania wyroku obecni mogą zają'Ć swoje

miejsca.

§ 2.

Art. 241. § 1. Po ukończeniu głosowania jeden z sę­

dzió~(ławn ików ) lub protokolant pisze wyrok, który w~ny­

scy I ędziow ie (ławnicy) podpisują, nie wyłączając przegłoso­

że o gł osić

wan go.

§ 3. Po ogłoszeniu wyroku przewodniczący OZn'1]mla,

czy i w jakim trybie wyrok ulega zaskarżeniu, nadto w w yp adku wymierzenia kary śmierci poucza skazanego o prawi,e

złożenia prośby o ułaskawienie.

2.

Przepis art. 27 § 3 ma zastosowanie.

~rt. 246.

\V sprawie zawiłej sąd może odroczyć wydanie

wyroku najwyż e j na 3 dni. Dziel'l i god zi nę oraz miejsce

ogłOrzCllia wyroku należy niezwłocznie ogłosić na rozprawie.

'~l't. 2,'19. Wyrok powinien zawierać część wstępną, opisów , l.\~asadniającą oraz sentencję.

rt. 259.

§ 1.

Cz ęść wstępna

powinna zawierać

ozn'a czenie wydania wyroku w Imieniu Polskiej Rzecz ypo~politej Ludowej;

,

b) datę i miej sce wydania wyroku;

ej ) oznaczenie sądu, który go wydał;

d) stopieli. wojskowy, nazwisko, imię przewodnicz ącego,

sędziów ( ławl1.ików), prokuratora i protokolanta;

e) nazwisko i imię o s karżon e go i inne dane .przewidziane

wart.· 46;

f) określ enie czynu, zarzuconego , o skarżonemu, przez

wskazanie odno śnego przepisu ustawy karnej.

opisowa powinna zaw ie rać szczegółowy opis

sta11u faktyczn ego ustalonego "'p rzez sąd w toku przewodu

sąd wego.

§ 2.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 254. J eże li orzeczono karę smJerci, wówczas bezpopo podpisaniu wyroku skład sądzący odbywa naradę

celem rOZ'v'laż eniit , czy skazany zashlguje na uła sk,lwienie

i Jaka kara byłaby oop-owiednia w razie ułaskawienia. Opinię

w tym przedm iocie dołącza się do akt sprawy.

średn .io

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 255. § 1. W razie skazania oskarżonego, pozostan a wolno ś ci, sąd może postanowić aresztowau.ie skazanego.

j ąceg o

§ 2. W razie umorzenia postępowania lub uniewinnienia,

zawi eszenia wylwnania kary, uwolnienia od kary, odroczenia

jej wykonania, co do oskarżonego aresztowanego, przewodnicz ący zarządza natychmiastowe

wypuszczenie go na wolność.

I) Z I A Ł

IX

Część

Środki odwoławcze.

§ ' 3. Część uzasadniająca powinna zawierać wskazanie

d0'10dów, n.a podstawie których sąd ustalił stan faktyczny,

Rozdział

oraz dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, wyjaśnienie

p ra nej podstawy wyroku, tudz ie ż w razie skazania wyokoliczności wpływającyćh na rodzaj i wymi a r

,Zażalenie.

§ 4. Sentencja powinna zawierać określenie czynu, przypis nego skazanemu, ze , wskazaniem czasu i miejsca, lub

czy u, · z zarzutu popełnienia którego uniewinniono osl.wrżo­

n e o, oraz określen ie zastosowanych przepisów ustaw, a w

1.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 256. § 1. Na postanowienie, o ile kodeks niniejszy

nie stanowi inaczej, służy zażalenie w przypadkach wskazanych w ustawie i tyiko do jednej instancji.

§ 2. Zażale!lie~ie służy, jeżeli . postanowienie zostało

wydane na wniose k odwołującego się lub za jego zgodą lub

nie obraża jego praw.

.

.-

/

-

§ 3.

162

Na postanowieRie Najwyższego Sądu Wojskowego

'

zażalenie nie służy.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 257. § 1. Termin do zażalenia wynosi 5 dni i j8st

zawity, o ile przepis szczególny nie stanowi inaczej.

§ 2. Termin ten liczy się od daty ogłoszenia postanowienia lub dor ęczenia odpisu postanowienia, gdy doręczenia wymaga ustawa.

ZażalenIe wnosi się do organu, który wypostanowienie. Można je wnieść równi~~ż bezpośrednio do sądu lub prokuratora powołanego do rozpoznania zażalenia.

§ 2. Żołnierze mogą wnieść zażalenie do protokołu wobec przełożonej władzy wojskowej. Protokół ten należy niezwłocznie przesłać sądowi lub prokuratorowi wojskowemu.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 258.

§ 1.

dał zaskarżone

na postariowienie, zarządzenie albo

dochodzenie lub śledztwo rozstrzyga

prokurator wojskowy sprawujący nadzór nad postępowaniem

przygotowawczym. Jeżeli śledztwo prow,adzi prokurator wojskowy, zażalenie rozstrzyga prokurator wojskowy wyższego

rzędu.

O treści 's wego post.ano'wienia prokurator wojskowy

niezwłocznie zawiadamia pisemnie tego, kto wniósł zażalenie.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 260.

§ 1.

Zażalenie złożone

osobę nieuprawnioną pozostawia

po terminie lub przez

kierownik sądu lub prokura-

tor bez biegu.

§ 2. Na zarządzenie to ·służy zażaleńie.

,

"

Poz. 103

§ 2.

Na zarządzenie to służy zażalenie.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 269. § t. Skargę rewizyjną składa się na piśmie

w sądzie, który wydał zaskarżone orzeczenie.

§ 2. Sąd niezwłocznie przesyła akta w trybie przewidzianym dla rewizji.

Prokuratorowie wojskowi mają prawo

rewizyjne na korzyść lub niekorzyść oskarżo·

nych lub skazanych.

•

§ 2, Inne osoby mogą zaskarżać orzeczenie tylko ila korzyść skazanych.

§ 3. Strona może zaskarżać orzeczenie tylk.o z powodu

uchybienia obrażającego jej prawa.

§ 4. Ten, kto złożył skaigę rewizyjną, może ' ją cofnąć.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 271. Przepisów art. 265 do 270 nie stosuje się do

spraw, w których przestępstwo popełniono i orzeczenie, kOl'!czące postępowanie karne, wydano na obszarze objętym stanem wojennym lub stanem wyjątkowym.

Art. ' 270.

§ 1.

składać skargi

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 272. § 1. Skarga rewizyjna może dotyczyć r.ałości

lub części orzeczenia.

§ 2. Podstawq skargi rewizyjnej mogą stanowić tylko

uchybienia przewidziane wart. 275.

§ 3. W skardze należy wskazać te części orzeczenia,

o uchylenie lub zmianę których wnosi się, oraz na czym polega

uchybienie.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 273. Najwyższy Sąd Wojskowy rozpoznaje sprawę

na posiedzeniu niejawnym po wysłuchaniu sędziego sprawo·

zdawcy, ustnego lub pisemnego wniosku Naczelnego Proku·

ratora Wojskowego i bierze pod rozwagę całokształt okoliczności sprawy.

Art. 262. Zażalenie samo przez się nie wstrzymuje wykoArt. 274. § 1. O posiedzeniu zawiadamia się oskarżónenania zaskarżonego postanowienia, lecz organ, który wydał ' go lub skazanego i jegó obrońcę.

,

postanowienie, lub ,organ wyższej ' instancji mogą wstrzymać

§ 2. Oskarżony lub skazany i jem> obrońca, jeśli stawią ,

wykonanie. Odmowa wstrzyman,i a nie wymaga uzasadnienia. się na ' pósiedzehie, mają prawo składania wniósków i wy ja- .' ,

Art. 263. Sąd rozpoznaje zażalenie na posiedzeniu nie. śnień, ,lecz nie mogą być obecni przy naradzie sędziów.

Art. 261. Jeżeli organ, który wydał postanowienie, uzna

zażalenie z~ słuszne, SaJ,l.1 do niego przychyla się; w przeciwnym razie przedstawia je do rozstrzygnięcia wraz ze swoją

opinią instancji odwoławczej.

jawnym.

Art. 264. Przepisy art. 256 - 258 i 260 - 263 stosuje się

odpowiednio do zażaleń na zarządzenia, jak również do zażalell na czynności prowadzącego dochodzenie lub śledztwo.

R o z d z i a ł II.

Rewizja.

Art. 265.

1. Od orzeczeil sądów wojskowych, kończących postępowanie karne, prokuratorowie wojskowi oraz skazani lub ich obrOllcy mają prawo wnosić skargi rewizyjne do

Najwyższego Sądu Wojskowego.

§ 2. Orzeczenia Najwyższego Sądu Wojskowego jako

sądu pierwszej fnstancji podlegają rewizji w trybie nadzoru

sądowego zgodnie z przepisami działu X.

Art. 266. Jeżeli skazany jest nieletni lub ubezwłasno­

wolniony; skargę rewizyjną może złożyć oprócz skazanego

i jego obrońcy ojciec, matka skazanego, małżonek, opiekun,

kurator lub właściwy przełożony.

Art. 267. § 1. Termin do skargi rewizyjnej wynosi 7 dni

i jest zawity.

§ 2. Termin ten liczy się od daty ogłoszenia orzeczenia

lub doręczenia odpisu orzeczenia, gdy doręczenia wymaga

. ustawa.

Art. 268. § l. W razie złożenia skargi rewizyjnej po terminie lub przez osobę nieuprawnioną, kierownik sądu pozostawia ją bez biegu.

'Art. 275.

Najwyższy Sąd Wojskowy uchyla albo zmienia

- orzeczenie w części lub w, całości w ' razie stwierdzenia

a) naruszenia prawa matel'ialnego

przez

nieprawidło>'V9 '

jego zastosowani.e;

b) pogwałcenia

przepisów postępowania, o ile mogły

na wyrok;

c) skazania, uniewinnienia lub umorzenia post(~pow-aIlia

wbrew okolicznościom sprawy;

d) wymierzenia ' niewspółmiernej kary.

mieć woPływ

Art. 216. § 1. NajwyżSzy Sąd Wojskowy, uchylając lub

orzeczenie w części lub w całości z powodów

wskazanych wart. 275

a) poprawia błędną kwalifikację czynu, łagodzi , karę, odstępuje sprawę według właściwości lub umarza postę­

powanie, w szczególności z .braku cech przestępstwa,

z braku lub niedostatecznych dowodów winy, albo

b) przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania sądowi,

którego wyrok uchylono, lub innemu sądowi.

- § 2. Najwyższy Sąd Wojskowy może skargę rewizyjną

pozostawić

bez uwzględnienia, a orzeczenie pozostawić w

mocy.

zmiemając

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 277. § 1. Po rozpoznaniu sprawy Najwyższy Sąd

Wojskowy wydaje postanowienie, które podpisują przewod·

niczący i członkowie sądu .

.§ 2. Najwyższy Sąd Wojskowy może odroczyć wydanie

postanowienia na 3 dni, jeśli szczególne względy za tym prze·

mawiają·

Dziennik

Ustaw Nr 22

,

Art. 273. WskazaIiia', żawarl e' w orzeczeniu Najwyźszego

Wojsk pwego ,wiążą w danej spra.wiewojsk,:owe organa

wy faru sp r awi.ed[j,-"o~ci.

.l

. Poz. 103

-

a) wyjdzie na jaw, że orzeczenie w'ydailo pod wpływem

fałszywego

,Sądu

§ 1.

,

' § , 2,

Sąd

wó czas; j eżeli Nąjwyższy Sąd Wojskowy uchylił wyrok

z p wódli zbyt łagodnej kary. '

,

Art. , 260. ,Ponowne orzeczenie sądu wojskowego ' podlega

ąrżeniuna ogólnych zasadach,.

,

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 281. O orżeczeniu Najwyższego Sądu Wojskowego

zaw'adamia s i ę właściwy sąd pierwszej instancji, któ ry z kolei powiadamia strony.

J~

DZ.IAŁ

X

,

Nadzór sądowy.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 282. Na wniosek rewizyjny Prezesa Najwyższ e go

Wojskowego lub Naczelnego ProkuratOrii Wojskowefl o

NajFYższy Sąd Wojskowy , poddaje rewizji w trybie 'ladzoru

sąd0wego prawomocne orzeczenia sądu wojskowego, kończą'ce~ostępowani e.

"

Sąd

/

" ',' [Art. 283. O rzeczenia Najwyższego Sądu Wojskowego

w trybie nadzoru s ą dowego rewizji Zgromadzenia

Sęd~iów Najwyżsżeg0 Sądu Wojskowego.

'

podlegają

Najwyższeg~ Są~u

IArt. 284. § . 1. Prezes

Wojskowego

,

i N ~ c~elny Prol~urator Wo]sko~y mogą ządac akt do wg l ą d u

Vi klazdym stadIUm postępowama.

' § 2. Sąd przesyła żądane akta, wstrzymując pbstt:powanie.

§ 3. Rozprawy i ' posiedzenia niejawnegó nie przerywa

się lnie odracza.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 285.

Uwzględniając wniosek rewizy jny Prezesa Naj-

wyż zego Sądu

Wojskowego lub ' N acze lnego ProkU!'iltora

na niekorzyść skazanego po npływie

sześciu miesięcy od dnia uprawomocnienia

sięorzl:!czen i a,

Naj yższy Sąd Wojskowy ogranicza się tylko do ustalenia

Wo ~ skowego

złożony

uchybień.

Art. ~?5. Wniosek rewizyjny rewlz]a na korzyść skazan go mogą , nastąpić w kążdym czasie.

W postępowaniu w trybie nadzoru sącbwego

stos ' je się odpowiednio przepisy art. 272 - 280.

rt. 268. O orzeczeniu Najwyższego Sądu Wojskowego

zaw'adamia się w razie potrzeby zainteresowane władze

i osoby.

D Z I A Ł .XI

Postępowanie

szczególne.

Rozdział

I.

Wznowienie postępowania.

' !Art. 289. § L Wz~owl€mie postępowania, zakończonego

pra omocnym orzeczeme.m sądu wojskowego, może nastąpić

tylko wtedy, gdy

biegłego

lub

tłumacza,

.

..

'

b) po wydaniu orzeczenia ujawnią się nowe fakty lub

dowody, nie znane przedtem sądowi, stwierdzające

uniewinnionego albo że skazany jest !1iewinny

lub że skazano go za inne przestępstwo niż to, które

popełnił.

'

winę

wojskowy przy ponownym rozpoznaniu sprawy

możb zwiększyć karę orzeczoną w uchylonym wyroku tylko

,zas

przekupstwa;

Sąd

wojskowy, któremu po' uchyleniu

, orzeczenia przekazano sprawę do ponownego rozpoznania,

po~awia postępowani e, pą c zynając od wyznaczenia rozprawy,

je,ź el(i z ' orzeczenia N?ljwyższego Sądu Wojskowego nie wyniki' że n ależy postąpić inaczej.

"

zeznania św i adka,

sfałszowanego .dokumentu lu):>dowo<;lurze,c zowego albo

§ 2, Popełnienie przestępstwa, dającego podstavię do

wznowienia postępowania w myśl § 1, powinno być ustalone

wyrokiem, chyba że wyrok .nie może zapaść z powodu ustawowych okoliczności, wyłączających wyrokowanie co do

tego przestępstwa lub zawieszających postępowanie na czas

nieograniczony.

Wniosek o wznowienie postępowania na

skazany, obrońca, prokurator

wojskowy, małżonek : sk'azańegb: ' jego ' Krewni '. Iiniiprosi~j,

bracia i siostry, właściwy dowódca, a także związek zawod.owy lub inna organizacja społeczna, której członkiem jest

lub był skazany.

§ 1.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 290.

korzyść skazanego mogą złożyć

w'

§ 2. Wznowienie postępowania na korzyść , skazanego

jest dopuszczalne beż wzglęQ.u na jego śmierć, wykondnie

k ary lub przedawnien ie.

Wniosek o wznowienie postępowania na niekolub skazanego może złożyć tylko prokurator wojskowy.

.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 292. Wniosek o wznowienie postępowania .,kłada się

prokura torowi wojskowemu właściwemu. dla sądu wojskowego, który orzekł w pierwszęj instancji; prokurator wojskowy w miarę [lotl zeby przeprowadza .dochodzenie, a nast~pnie

prz e d kł a da spraw ę wraz. ze swym wnioskiem Najwyższemu

Sądowi Wojskowemu.

'

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 293.

O wznowieniu postępowania orzeka Najwyższy

na posiedzeniu niejawnym,

Sąd Wojskowy

W razie uwzględnienia wniosku o wznowienie

Sąd Wojskowy uchyla orzeczenie

i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania sądowi, który

wydał uchylone orzeczen:ie, lub innemu sądowi.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 295. § 1. Postępowanie wznowione toczy się według' zasad ogólnych, z tym że ' w razie wznowienia sprawy

na korzyść skazanego sąd przy ponownym rozpoznaniu nie

może orzec kary większej niż ta, na którą poprzednio skazano.

§ 2. . Sąd nie może również orzec kary wię k szej UlŻ ta,

na którą poprzednio skazano, je'Żeli wznowienie post,?cpowania

na nieko rzyść skazanego z powodu ujawnienia nowych 01<0liczności określonych wart. .289 § l lit. b) nastąpiło po upły­

wie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku,

W sprawach zakończonych orzeczeniem uniewinnia- •

lub umarzającym sąd stwierdzając winę oskarżonego

n ie wymierza k ary, je ż eli wznowienie po s tępowania nastąpiło

z przyczyn i po upływie terminu określonego w § 2.

§ 3.

jącym

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 296.

Wznowienie umorzo,n ego dochodzenia lub

mocy postanowienia właściwego

prokuratora wojskowego wy ż sz ego rz ę du tylko w razie ujawn ienia nowych iśtotnych okoliczności nieznanych w poprzednim postępowaniu .

§ 1.

śledztwa mo'Że nastąp i ć ~a

§ 2. Jeżeli w postępowaniu wznowionym podejrzanego

ponownie ,tymczasowo a.resztowano. zalicza się na ' poczet ter~

minów wskazanych wart. 103 ok{es tymcZd!?OWe-go aresztowa";

nia w postępowaniu poprzednim.

R .0 z d z i a ł

obowiązku, . a jeżeli byli wezwani na ' rozprawę, to najpózniej .

nazajutrz po jej zamknięciu .

II.

~z~zeg~lne postępowanie

zaoczl,l,e.

, § 2. O soby, które. nie zgłosiły

Art. 291. Postępowaniu zaocznemu poddać można sprawy

o przest ępstwa osób, które _uchylają się od wym iaru .;prav, iedliwości.

.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 298. Postępowanie zaoczne toczy się według zasad

ogólnych ze zmianami wynikającymi z rozdziału niniejszego.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 299.

mo żna

Przepisów kodeksu niniejszego, których

z powodu ni e obecności oska rżoneg.')'

wykona ć

nie

nie

stosuje się.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 300.

Poz. 103

-

wyższym, tracą

Przy zaocznym rozpoznaniu sprawy " dczytuje

o skarżo nego, o ile je poprzednio złożył.

D Z I A Ł

III.

Rozdział

Wydawanie przest ę pców,' .

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 301. Przy wydawaniu przestęp c ów stosuje si ę odpowiednio prze pisy, obowiązujące w s ąda ch powszechnych,

z zachowaniem wojskowych p rzepisów służbowych.

R o z d z i a ł

IV.

Przywrócenie utraconych praw i zatarcie skazania.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 302. Wnioski skazanych o p rzywrócenie utraconych

p raw oraz zdolności do uzyskania utraconych praw tu dz i eż

wnioski skazanych o zatarcie skazania r ozpoznaje Najwyższy

Sąd Wojskowy.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 303. Wnioski wymienione wart. 302 rozp oznaje się

na posiedzeniu nie jawnym.

R o z d z i a ł

V.

Po stępowan ie w przypadku zagini ęcia lub zniszczenia akt.

~ Art. 304. W p ostęp owani u w przypadku zagirtięci a lub

zniszczenia akt stosuje się odpowiedni o p rzepis y obowiązu ­

j ące w powszechnych s ądac h karnych,

XII

Koszty sądowe.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 305. Koszty p os t ępowa nia karnego w sprawach,

do w ła ściwośc i sąd ó w woj skowych, pono:ii Skarb

Parlstwa.

n ależąc ych

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 306. Koszty obrońcy z wyboru i pe łno m o cn ika ponosi strona, która go ustanów iła .

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 307.

Należności

żołnierzy ,

wzywanych jako

oskarżonych, świadków, biegłych, tłumaczy lub po w ,)łanych

do współdziałania w postępow aniu karnym, określają osobne

przepisy.

§ 2. Swiadkowi'e, biegli i tłumacze, n ie b ę dący żołnie­

rzami, mają w woj skowym postępowaniu karnym prawo do

należności w wysokości i wedle zasad, obovdązuj ących w postępowaniu karnym przed sąd a .· ni powszechnymi.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 308.

§ 1.

J eżeli świ a dek

złożenia zeznań,

XIII

Wykonywanie orzeczeń.

R o z d z i a ł

DZIAŁ

w terminie po-

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 310. § . 1. Żołnierzom n ie przysługuje p rawo do ża­

dnego wynagrodzenia za p e łnien i e czynności obrońc y.

§ 2. O brońcy z urzędu, który nie jest ż ołnierzem , zwra ca

si ę na żądanie konieczne, rz ec zywiście

poniesione wydatki

w gotówce.

,§ 3. Żądanie powinno być zgłoszone w terminie określonym wart. 309 pod rygorem utraty prawa do zwrotu.

się wyjaśnienie

-~

żądania

prawo do wynagrodzenia.

lub biegły nies łus z nie odmrlwia

opinii lub przyrzeczenia, nie ma prawa do

żadnych nale żności.

Art. 309.§ 1. Swiadkowie, biegli i tłumacze powinni

zażądać wynag rodzenia niezwłocznie po wykonaniu swego

1.

. Przepisy ' ogólne.

§ 1. Orzeczenie sądu :wojskowego, kończące

karne, wykonywa s i ę po uprawomocnieniu.

§ 2. Orzeczenie u prawom ocnia się, po upływie te rminu

do złożenia skargi rewizyjnej, j eś li jej nie zło ż ono.

§ 3. W razie zło żenia skargi rewizyjnej, orzeczenie '

uprawomocnia się w c zęś ci zaska r żone j w dniu pozosta.wienia

orzeczenia w mocy lub jego zmiany, w części zaś p o z ostałej

- po upływie terminu do zło że nia skargi rewizyjnej ,

§ 4. W sprawach, w których pr zestępstw o popelniono

i orzeczenie wydano n a obszarze, o bjętym stanem wojenny m

lub wyj ątko wym, orzeczenie to uprawo mocnia się z chwilą

j ego wydania.

.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 312. § 1. Na jwyższy S ą d Wo jskowy w zwiążk u ze

wniosku rewizyjnego lub wni osku o wznQwienie

post ępow an ia na korzyść skazanego. może w str zymać wykon anie kary do czasu rozpoznania sprawy; odmowa wstrzymania nie wymaga uzas adnienia.

§ 2. Z chw ilą u chylenia wyroku wykonanie kary ustaje.

§ 3. W wyp adk ach przewidzianych w § 1 i 2 skazanego

nale ży z woln i ć , jeżeli nie zacho dzi potrzeba z a rządz e n i a ty mczasowego aresztow ania.

złoże niem

Art. 31 3. § 1. Wykonanie kary może być odroczone lub

przerwa ne

aj w razie choroby skazanego , uniemoż liw iającej wykonani.e wymierzonej k ary, do czasu wyzdrowienia ;

b) w razie ciąży kobiety, un i emożliwiając e j wyk(manie

wymierzonej kary, do upływu trzech m iesię cy od rozwi ąz ania;

c) jeże li interes Państwa lub istotne

tego wymagają,

względy ·społe ·.::zne

§ 2. Odroczenia lub przerwy udziela na posiedzeniu niejawnym sąo wojskowy po wysłuchaniu wniosku prokucutora

wojskowego; na postanowienie ·w tym przedmiocie prokuratorowi woj skowemu sł!Jży zażalen i e.

.

§ 3. Na wniosek ' prokuratora wojskow ego lub po. wysłuchaniu jego wniosk u sąd wojskow y mo że w ka ż d ej chwili

odwołać u dzielone odroczenie lub prz erwę; odwołanie odroczenia lub przerwy nie wymaga uzasadnienia, P rzewodn i czący s ąd u woj skowego, który

w p ierwszej instancji, ki eruje je do wyk onania n ie z włoc zn ie po uprawomocnieniu się, pr zesy ł ając od-

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 314.

§ 1.

wydał orzeczęn ' e

1M

P,")7. tO:{

,

------------------------------------------------------------------~--------------~--~--~

_._-

pis senten<:: ji orze<::zenia z ozna<::zenlem daty jego prawomocnoś<::i organom administra<::ji więziennej, właściwym przeło­

. żonym wojskowym, organom bezpieczeństWa pubłkznego oraz

innYf organom 'lub zakładom powołanym do wykonania orzeczen a, a także właśdwe mu prokuratorowi wojskowemu.

2. O rozpo<::zędu i zakoń<::zeniu kary pozbawienia wolno ś<:: oraz o wykonaniu kar innego rodzaju organy admini6tra<::'j wi ę z i ennej lub inne organy wykonują<::e orze<::zenie

zawi damiają sąd.

rt. 315. Prokurator wojskowy sprawuje nadzór n ad prawym wykonaniem orze<::zenia.

.

j

• 316. § 1. Koszty wykonania kary przez władze

wojs owe, pró<::z. kosztów śdąg nięda kary grzywny 1 kary

pien ężnej, ponosi Skarb Państwa.

2. Koszty śdągnięda kary grzywny, opłaty, zasądzo­

ny<::~ kosztów i kary pieniężn ej ponosi ukarany, a w razie

kb ~·ieśdągalnoŚ<;i - Skarb Państwa.

§ 3. Koszty śdągnięda obejmują wynagrodzenie urzęd- '

nika egzeku<::yjnego za wszystkie jego czynnośd podług

taks oraz koszty ogło szeń, przejazdów i przesyłek pienięż-

_t

ny.<::, .

A.rt. 317. § 1. Wszelkie wątpHwośd <::0 do wykonania

orzel zeń, a w sz<::~ ególnośd <;O do ob,liczeni~ kary, ,r~zstr:zy~~

sąd ub organ, ktory w y d ał orzec zeme w plerWSZejlnstanCjl.

2. Wymienione wątpliwośd sąd rozstrzyga na posiedzeniu nie jawnym.

§ 3. Na to pos tanówieni e służy zażalenie.

R o z d :z i a ł

II.

Wykonywanie kary śmierci.

lArt. 318. § 1. Karę śmierci wykonywa się prze1- rozItJzelani e.

2. Wykonanie kary śmier<::i może nastąpić dopiero po

otrz maniu zawi a domienia, że skazany nie został uła s kilwiony.

3. Ponadto karę śmier<::i na kobieta<::h brzemiennych

wy k nywa się po uzyska niu od s ąd u pos tanowienia odmown ego w przedmiode . zamiany tej kary na karę pozbdw iei1ia

wol~ośd, o ile w tym przedmiode sąd jesz<::ze nie wypowie-

~

dział si ę.

rł.

śmier<::i

być

lA 319. Przy wyk onaniu kary

powinien

obeJ;;y prok urator, lekarz oraz na żądanie skazanego, w miarę

moż oki, dudlOwny wyznania, do któ.rego nal eży skazany.

R o z d z i li ł

IV .

Sciąganie kary grzywny, opłaty, kosztów i kary pieniężnej.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 322. Przewodn iczą<::y sądu lub prokurator wojskowy

od tego, kto karę wym i erzył, zwraca się do właś<;i­

wego organu o śdągn ięcie w trybie egzekucji administra<::yjnej

grzywny, opłaty, kosztów i kary p ieni ężnej. który<::h ukarany

w ozna<::zońym terminie dobrowolnie nie zapłacił.

zależnie

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 323. § 1. W razie niemożności śdągnięda w cało­

lub w <::zęści grzywny, opłaty, kosztów i kary pieni ężnej

:z majątku ukaranego, organ powołany do ś<::iągnięda sporzą­

dza o tym protokół i prze dstawia go sądowi lub prokuratorowi, który zwródł się o śdągnię<::ie.

ści

§ 2.

W przypadku wymienionym w § 1 sąd wojskow y,·

j e żeli uważa

prowadzenie dalszej egzeku<::ji za nie'; elowe,

wyda je na posie dzeniu niejawnym, po wysłu<::himiu wnio:;ku

prokuratora, postanowienie <::0 do z,astęp<::zej kary pozbawienia wolnoś d, o ile jej nie ozna<::zono w orze<::zeniui jei eli kara

zastęp<::za została w orze <::zeniu oznaczona, sąd wojskowy zarządza jej wykonanie.

§ 3. Na prośbę ukaranego prz ewo dniczą<::y sądu wojskowego może odroczyć śdągni ęcie ,grzywny, opłaty, kosztów lub

kary pien i ężnej albo rozłożyć je na raty , jeżeli natychmiilstowe i<::h ś<::iągnięcie podągnęłoby dla ukaranego lub jego 1'0dziny skutki zbyt dężkie.

§ 4. W czasie wojny sąd wojskowy może po wysłn,cha­

niu wniosku prokuratora wojskowego odroczyć śdągnięcie

grzywny, opłaty , kosztów lub kary pieniężnej do czasu zak'Jń­

<::zenia działań wojenny<::h.

§ 5. Przepisy §§ 2 - 4 stosuje się do kar pienię±ny<::h,

nało ż onych przez prokuratora wojskowego, z tym że postanowienia i zarządzenia wymienione w ty<::h p rzepi sach wyda je

p rokurator wojskowy.

R o z d z i a ł

V.

Wykonywanie kar dodatkowych.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 324. § 1. Utratę praw publi<::znych , obywate lski <:: h

praw honorowy <:: h, prawa wykonywania zawodu, degrada <::j ę

uw aża się za wykonan e z <::hwilą uprawomo <:: n ienia s ię wyroku.

§ 2. Prz ew odniczą<::y sądu wojskowego zawiadamia wła­

śdwe organa o degradacji i utrade praw wym ienionych w § 1.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 325.

R o z d z i a ł III.

W y lwnywanie kary pozbawienia wolno ści.

kła

Art. 320. Kary pozbawienia wo lnośCi wykonuje :;ię w zaa<::h karny<::h.

Art. 321. § 1. Sk azanemu aresztow an emu zalicza się

na ~o<::z e t kary , <::zas pozbaw ienia wolności po ogło szeniu

wyroku .

§ 2: Na po<::zet kary pozbawienia wolnośd , orw<::zonej

po <::hyleniu lub zmianie wyroku w trybie rewizji lub nadzoru slądow ego albo po wznowi eniu postępowania karn eg o, zal i<:: z a s ię karę pozbawienia wo]nośd, odbytą przez s k dza n e~Io

na !odstawie wyroku u chylonego lub zmienionego.

§ 3. Na po<::ze t k ary łą c zn ej zali<::za s i ę karę pozbawiC'nia

wol ośd, odby t ą p rzez skazanego za prz es t ę ps two o bj ę t e karą

łą<::z . ą.

O wykonanie przepadku mienia, prze dmio tów

prledmiotów po<::hodzą<:: y<::h z prz estępstw a

i n-arzędzi przest ę p s twa oraz o wykonanie obowiązku pokr ycia

szkody, nie wykonanych dobrowolnie prze z skazanego lub

który<::h nie mo ż na wykonać bezpo śre dnio, przewodn icząc y

sądu wojskowegozwra<::a s ię do właściwego organu <::elem

wykonania orze<::zenia w trybie przep isów o przepadku mienia .a lbo w trybie egzekucji administra<::yjn ej.

majątkowy<::h ,

D Z I A ł.

XIV

Przepis końcowy.

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

Art. 326. Wykonanie dekre tu poru<::za się Mini-;trom

Ob rony Narodowe j, Sprawiedli.wośd, Spraw W ew n ętrzny <:: h ,

Prz ew o dni<::zą<::emu

Komite tu do Spraw B e zpie<::zeństwa Publkznego i Proku ratoro w i Generaln e mu Polskie j Rzeczypospolitej Ludow e j.

,

Dz.U. 1956 nr 22 poz. 103 notInForce

lT STAW

DZIENNIK

POLSKIEJ RZECZ YPOSPOLI1'EJ

LU[)OWEJ

Nr 22

Warszawa, dnia 25 czerwca 1956 r.

. . I

TRES~I

Poz.

OBWIESZCZENIA

103 -

I

104 -

Ministra' Obrony Narodowej z dnia 23 maja 1956 1'. o ogłoszeniu jednolitego tekstu Kodeksu Wojskowego Postępowania Karnego.

.

.

Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 maja 1956 r. o ogłos z eniu jednolitego tekstu przepisów wprowadzających

Kodeks Wojsk owego Post ępowania Karnego

143

166

103

OBWIESZCZENIE MINISTRA OBRONY ; NARODOWEJ

z dnia 23 maja 1956 r.

o og_łoszeniu jednolitego tekstu Kodeksu Wojskowego Postępowania Karnego.

podstawie art. 4 de kretu z dnia 21 grudnia 1955 r.

prze pisów . wojskowe go post ę powania kC1fncgo

(Dz. . Nr 46, poz. 310) o g ła s za si ę w załączniku do ninie jsze go obwieszcze nia j e dnolity teks t Kod eksu Wojsko wego

Postępowania

Karnego z dnia 23 czerwca 1945 L

(Dz. U.

1: 1945 r. Nr 36, poz. 216, z 1950 r. Nr 36, poz . 335, z 1951 r.

Nr 47 poz. 342, z 1953 r. Nr 27 , poz. 105 i z 1955 r. N r ,16,

poz. 3 O) z uwzgl ę dnien ie m zmian w ynikających z prze pi sów

Qgłosz nych przed dn iem wydania jednolitego t e kstu i z zastoso aniem ciągłej numeracji działów, rozdz iałów, artykułów i a ragrafów.

N

o zmi nie

Podany w zał ą czniku do. niniejszego obwieszczenia je clnolity tekst Kodeksu Woj skow ego Postępowania Karn e go nie

oh ejmuje przepi su art. 324 d ekretu z dnia 23 cze rwca 1945 r.

- Kod eks Wojskowe90 Post ę powania Karn e go (Dz. U. N r 36,

. poz. 216). który stanowi

"Art. 324. Kod e ks nini e jszy w chodzi w ż y ci e z dni em jego

ogłosz e n i a " .

Milliste r Obrony N a ro dow e j: K. Rolw ssow sld

Ma rszal ek Polski

Z a łącznik

do obwieszczenia Minis tra

Obr ony Narodowej z dnia 23 ma ja

1956 r. (poz. 103).

KODEKS WOJSKOWEGO

-D Z I A Ł

Postępowanie karne w sprawach o przest ę p s t w a,

do właściwości sądów wojskowych, odbywa się werzepisów niniejszego kodeksu .

należ . ce

A'rt. 2. § 1. Sąd wojskowy wszczyna postępowanie na

ż ą daie uprawnionego oskarżyciela publicznego.

§ 2. Oskarżyciel publiczny powinien wyjednaĆ' zezwolenie n;a ściganie określonej osoby, jeżeli zezwolenia ' takiego

wym aga szczególny przepis prawa.

1

Sędziowie orzekają

opdrte~

1't. 3.

na mQcy przekonania,

go II swobQdnej ocenie dowodów, kierując się poczuciem

praw rządności demokratycznej.

1

KARNEGO

Need to analyze how this provision applies to your matter?

Cross-reference this statute against case law, commentaries, and related legislative provisions inside Legislator AI.

Open in Legislator →