Obwieszczenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 czerwca 1953 r. o ogłoszeniu jednolitego tekstu Kodeksu Wojskowego Postępowania Karnego.

Art. 5. Wszy stkie władze i organa, powol a ne do

w sClganiu przest ę pstw, mają o bowiązek

uwzględniania zarówno okolicz ności przemawiających za

oskarżonym, jak i przeciw niemu.

udziału

Przepisy ogólne.

Art. 1. Post ęp owanie karne w sprawach o prz e st ę p­

stwa, n a l eżące do wł3 ściwośc i sądów wojskowych , odbywa się we dł uIJ prze pisów nini ejszego kode:\.su.

A r t. 2. § 1. S ą d wojskowy wszczyna p ostępowanie

na żąd anie uprawnione go oskarżyc i el a publiczne go,

§ 2. Oskarż y ci e l pub liczny powi.nie n wyje d nać zezwo lenie na ścigani e określone j osoby, jeżeli zezwolenia

tak iego wymaga szczególny przepis prawa.

Art. 3. Sędziowie orzekają na mocy prze konania ,

opartego na swobodnej ocenie dowodów, kierując się

p oczucie m praworządności demokr:1tycznej.

Art. 4. Sąd wojskowy rozstrzyg3. samodzieln ie wsze!- ,

kie zagadnienia prawne, powsta łe w toku post ęp owania,

i nie jest z wiązany orzeczeniem innego sądu lub urzędu,

o ile przepis szczególny nie stanowi inaczej.

Art. 6. Nie moż na odmówić wszcz ęcia postępowa­

nia lub umorzyć ws zczętego postępowan i a z powodu niejasn ości lu b sprzeczności przepisów prawa.

Art. 1. § 1. Nie wszczyna się postępowania, a wszczę­

te umarza się w razie

a) ś mier ci oskarżonego, z wyjątkiem przypadk u przewidzianego wart. 285 niniejszego kodek.su,

b) przedawnienia lub

cj innej okoliczności wyłączające j ściganie.

§ 2. Ukaranie w drodze postępowania administracyj nego, d yscyplina mego lub honorowego nie wykI u. cza p ostę powania karn ego.

Art. 8. Osoby, w s tosunku do 'których zapadło prawomocne orzeczenie, kończą ce postępowanie sądu po

wszechnego lub wojskowego, nie mogą być pociągnięte

-

Poz . 153

ponownie do odpowiedzia l ności karnej za czyny ob j ęte

tym o rzeczeniem.

Art, 16. Gdy kodeks niniej szy używa w zn aczeniu

ogólnym wyrazów

Art. 9. § 1. Post ępowanie karne zawiesza s i ę w przypadku dłuższ e j nieobecności oskarżonego lub jego choroby, uniemo ż liwiające j dalsze prowadzenie sprawy. Dowody n ależy zebrać i zab e zpie c zyć .

" sąd" odnośne przepisy mają odpowiednie zastosowanie do wszystkic h sądów wojskowych;

, " prokuratura" - do prokuratorów , wiceprokuratorów, podproku ratorów, ofice rów śl ed c z y c h, o bejmu j ąc

wszy s tkie insta n cje;

§ 2. W stosunku do osób, które uchylają się od

wymiaru sp r a w iedliwo ś ci , po s tępowanie mo ż e być zaw ~e ­

szone .

§ 3. Post ę pow a nie zawiesz a wł a d z a upra,\' niona do

u morzenia post ę powania .

Art. 10. Sąd woj skowy lub proku rator wojskowy mogą odmówić ws z cz ę cia postępowania karnego , a w s z c zę t e

umorzyć na w a runka ch przewidzi anych w Kodeksie Ka rnym Wojska Polskiego.

"org e,n wymiaru sprawied liw ości" kuratur;

do s ąd ów· , p ro-

"org ,wil b ezp i ec z e ń s t w a publiczn e go" bezp iec zeń s tw' a pu bl.icznego, milicj i;

"kieiOw nik sąd u" -

do urzęd ó w

do szefów sądó w , ich zastępców

t sędziów , maj ących poruczone pe łnien i e odnośny c h

czyn n ośc i ;

"p rzewodnicz<;cy " - do szefów s ądów , ich z astęp ­

ców i s ędzi ów , ki e rujących posiedzenie m n ieja"\.mym l ul:>

rozpr awą ;

Art. 11. § 1. Z o s k a rżonymi, ś w iadkami, bi e gły m i

i innymi powołanymi w sprawie osobami. nie władaj ą­

cymi j ęzyki e m polskim, s ą d oraz o rgana , pro w adz ć;c e dochodzenie lub ślec'ł.z two, porozumiewają s i ę w ich jęZyhl

ojczystym, w razie potrzeby za pomocą tłumacza.

§ 2. O rzecz enia i akt oskarżen i a należy na żąd a nie

oskarżonego ogłaszać

język ojczysty,

mu lub doręcz a ć w przek ł adzie na

o ile oskarżony nie włada językiem pol-

skim.

Wszelkiego rodzaju o świ a dczen i a mogą być

przez bior ące udz ia ł w sprawie osoby w ich

ojczystym języku, j eżeli osoby te nie władają j ęzykiem

polskim.

§ 3.

" s ę :l z i a "

-

do szefów s ądów, ich za s t ę p c ów i sę­

dzióvv j

"prokurator " podp rok ura torów ;

do prokuratorów,

ich

zast ępców ,

"strony" - do prokuratora , o skarżonego ;

"oficer słu ż b y s p rawied liwoś ci " - d o wszy stkich o!icerów, p e łniących funkcje s ędziowski e , prok uratorskie ,

oficerów śledcży c h;

"oskarżony" do podejrzanego, o s ka r~: o n e go lub

skaznnego.

składane

DZI AŁ

Art. 12. § 1. Po żbawienie wolności osoby, podle gawojskowych, n ast ę p uj e w warunkach określonych w niniejszym kodeksie.

Sąd y

II.

wojskowe i prokuratura wojskowa.

j ącej w ł aściwości sądów

R ozdział

I.

§ 2. Czuwanie nad przestrzeganiem powyższego prze-

Zalues dz i ałani a.

p.i su nal eży do prokuratora wojskowego.

§ 3. Ka żd y sędzia wojskowy i prokurator wojskowy,

stwierdziwszy na terenie swego urzędowania fakt bezprawnego pozbawienia wo lności osoby, podl e gające j wła­

ściwości sądów wojskowych, obowiązany jest za rządzić

jej zwolnienie.

Art. 13. § 1. Nadzór nad działalnością wojskowych

organów, powołanych do ścigania przestępstw, sprawują

prokuratorowie wojskowi.

§ 2. Dowódcy wojskowi oraz inne wojskowe org ana,

powoł an e

do ścigania przestępstw, obowiązani są wypolecenia sądów i prokuratur wojskowych w

zakresie ściga n ia tych prze stęps tw.

konywać

Art. 14. '§ 1. Sąd wojskowy i prokuratura wojskowa

pomocy na żądanie innego organu wymiaru sprawiedliwości zarówno wojskowego jak

i powszechnego oraz w przypadkach prawem przewidzianych na żądanie innych władz zarówno polskich jak i zagranicznych.

obowiązane są udzie l ać

Art. 11. § 1.

wę

w ła dzą·

i prokura tura wojskowa

§ 2. U z n a j ą c s w oją niewłaściwoś ć , prz ek azu j ą spru.komu należy.

Art. 18. § 1. Jeż e li przeciwko tej s am e j osobie z powodu ki lku pr ze st ę pstw z a padły wyrok i prawomocne,

skazują c e w różnych sąd a c h wojsk o wych t ego samego

rzędu, nate ncws s ą d, który wydał ostatni wyrok skazujący, wydaje wyrok orzekający karę ł ąc z ną.

§ 2. Jeż e li sp rawy rozpoz n awały s ą dy wojskowe ró Ż ­

nego rzędu , natenczas o ka rze ł ącznej orzeka sąd wyż ­

sze go r zędu, który ostatni wyd a ł wyrok skazujący . .

Art. 19. W przypadku zbiegu prawomocnych wyroków sądu wojskowey-o i powszechnego o karze ł ączne j

orzeka sąd, który wymierzył k arę surowszą.

Art. 20. J eś li o karze łącznej winien orzec sąd już

nie i stn i ejący, wówczas o k a rze ł ącznej orzeka sąd, który

po nim przejął sprawy.

§ 2. Organa pailstwowe wojskowe i cywilne, s ą do­

we i administracyjne obowi ąz ane są udzielać pomocy s ą ­

dom i prokura turom wojsk owym oruz innym organom

wojskowym prowadzą c y m dochodzenie.

Art. 15. O w s z częci u tud zie ż o u k o ńcze n i u p os t ę po ­

wa ni a karneg.) p rze<iiwko ż ołni erZO'11, osobo m po dlegają ­

. cy m publ icznej wł ad zy d ys cy plina rnej ora z w YChowcHlk om za kładów naukow y ch zawia damia się właści wą

S ąd wojskowy

z ur zę du rozstr zy gają o swojej właś c iwo ś ci .

R o z d .z i a ł II.

Wy~ączeni e sędz i e go,

łu

lawni!ra i protokolanta .

Art 21. § 1. S ędz ia w ojsko-""y n ie mo ż e brać ·ud ziaw prow a d:>:e ni';l sp rawy

a) j eżeli sprawa do tyczy go be zp o średn i o;

b) j e że li jest m a ł ż on ki em s ęd zi eg o , ła wn i ka, o s l~ a r·

życiel a , p ::>krzywdzanego lub o s lu'r ż o ne gol

cl j eżeli jest krewnym lub powinowatym - w linii

prostej bez ograniczenia , a w linii bo czne j az

do stopnia mi ędzy dzi ećm i rodzerlstwa - osób,

wymieniony ch p od lit, hl , albo j e żeli jes t zwią z a­

n I' z j edną z tych os ób z t ytułu przysposobienia,

opieki lub kurate li;

dl j eż eli w tej same j sprawie b ył lub ma ,b yć siuchany jako świadek lub bi e gły albo j eże li b y ł

św ia dkie m czynu, o który spra'.<a s ię toczy ;

el j eże li wspó l d'z i ał al w tej sa mc j spra wie j:",k o

0 3 k a rżyc i el publiczny, ob r oń ca albo też j eż e li don ió sł o prz estępstw ie ;

f) j eżeli w te j samej spraw ie p row a dził dochodzenie

lub ś l edztwo ;

gl j eże li w sąd zie n iższe j insta n cji brał udzia ł w wyda niu orzeczeniJ, koócząc e gci po s tępowan i e w ~ e j

s ame j sprawie ;

hl w razie u chyle nia o rzeczenia, j eże li b rc;J udzi ał

Vi jeg o wyd a niu,

§ 2, Powody wył ączeni a trw a ją n a we t po u s ta niu lub

u nieważ:lieniu uz asadniaj ące go je mał'.:: e ń ~, twa , p rz ysposobie nia, op iek.i lub kurateli.

§ 3. Przepis y § 1 i 2 stos uj e się odp ow iednio do ła w ­

nika. i protok olanta.

Art. 22. § 1. O przyczynie wyl ącze nia o,oba, któ re j

dotyc:z:y, zJwiadamia właściwe g o kierow n ika

s ądu lub prokuratola ,'/ oj sko"Nego i wstrzymuje się od

u d z ia ł u w sprawie, z wyj ątk i e m czynnoś c i nie cierpią cyc h zwloki.

'

§ 2. Również ka żda ze s tro n mo że zlożyć wniose k

o wył ącze nie sędzi e go wojskow ego, h:.wni ka lub pro tokolanta.

wyłą cze :1ie

I

Ar!. 23. § l, Wniosek o wy ł ącze ni e Wllllen b yć zgło ­

szony pisemnie lub ustnie do pro tokolu w sądzie lub prokuraturz e, do któ r y ch nal eż y os oba objęta wnioskiem.

§ 2. Na ro zp rawie wniosek n a le ży z głosić n J.jpóźn i e j

przed odczyta ni em ak tu o skarże nia. Po tym te rminie

'wniosek moż e by ć zgło s zony ty lko w przypad ku, gdy

uzasadniaj ąc e go o:wli cz no ś'ci wcześni e j nie istniał y lub

nie były stronie znane.

Art 24. O w yłączeniu s ę dzie g o, ł aw nika lu b protok ola nta rozstrzyg'i kieroV'm ik w ł a ś ciwego organu wymiaru sprawiedliwości, a na rozprawi e - s ąd , przy czym

w razie r ówności glos ów wniosek o wyłącze n ie uwzgl ęd ­

ni a się . Sędzia, któ rego do tyczy wyłą cz'eni e, n ie bierze

u dz iału w glosowaniu .

Art. 25.

Niezależn ie od przyczyn, wymie nionych w

a rt. 2 1, wyłącza się sędzi e go wojskow eg o, ławni ka lub

\

protoko lanta 'na w ła s ne ir:h żądanie !Llb n il wniosek s trony, j eżeli ~achodzą uz asadnione okolicznośc i mogące wy[ w o łać w ą tpliwość co do ich b e zstronno ś ci.

R o z d z i a ł III.

Orzeczenia i zarządz enia .

Art. 26. § 1. Wojskow e o rirma wymiaru sprawieo rzecze ni a w posto,ci wyroków l ub po-

dliw ośc i wydają

stanowień.

§ 2, vVyrok jest orzeczeni em s ąd u, wydanym na ro ZI

Poz , 153

253

prawie i kończą c ym postępowanie w przedm iocie winy

lub kary,

§ 3. Każde inne orzeczenie, nie mające charakteru

za rządzen ia porządkow eg o, jest postanowie niem,

§ 4.

właściwy

W kwest iach, nie wymagaj ą cy c h orzeczenia.

oficer- słu żby sprawiedliwości wyd a je zarzą­

dze nia.

Art. 21. § I . O rze czenia sądowe zapadają w i ększoś­

cią g ł o sów .

§ 2,

Pos t:mowie n ie nie umieszczone w p rotokole

który je wyda li, nie wyłączając przeg losowane go.

§ 3. P rz e głoso'Nany ma prawo złożyć uzasadnie nie

swego od ręb n s go zdania na pi ś mi e , które z ał ąc za si ę do

akt w za kle jone] kopercie.

p odp i s uj ą wszyscy,

Art. 28, § 1. S ą d i prok uratura wojskowa nie mają

uzasadnie n ia po s tanowień powziętych za zgodą stron a lbo uwz g l ęd niają cych w n iosek stronI' . k.tóremu

druga strona nie spr zec iwił a się , albo o przeprowadzenie

dowodu.

§ 2. Inne post ano wi e nia należy uz a sadniać.

obowiąz k u

Art. 29. J eżeli przepis szcze gólny ni e stanowi inacze j,

orzeczenia i zarz ądze nia, za p ad ł e n a ro zpraw ie , ozn:tj mia

się przez ogłoszenie ustne ; inn e o rzeczenia i zarządzenia,

j e 'ż eli zachodzi t ego potrzeba , oznajmia się b ą d ż puez

ogłosz eni e ustne , b ądż przez do r ęczen ie odpisu; wyro k

ł ąc zny, w ydany w nieob ecnośc i skazan e go, oznajmia się

mu przez ogł o sze n ie u s tn e 'lub doręczeni e odpisu.

Art. 30.

Jeż eli

'l.'lchodzi potrzeba sprawdzenia ok odla wydania postanow ienia, s ą d i

prok urat ura woj sko wa mogą s ame tego d ok ona ć albo

zwrócić się do innej w łaściwe j władzy o przeprowadzeni e odpowie dnich c zy nn o ś ci.

li cz noś c i niezbędnych

A rt. 31. § I. O rgan wymiaru sprawi e dliwoś ci, który

postanowieni e, nie kO llczące po stępowa nia karnego, moż e je z urzędu u c hylić lub zmienić, je śli wymaga ją

tego okoliczności sprawy.

§ 2. Oczywiste omyłki pisarskie w orzeczeniu lub

zJ.rz ądzen iu można każd €g o czasu sprost owa ć.

§ 3. Postan owi e nie sprostowania podpisuje się w ten

s am sposób, j Jk akt ul e gający sprostowani u .

§ 4. O postanowi eniu, wydanym w m yś l § I i 3, zawiadamia się osoby zainteresowane, k tó r ym s l uży zaża ie­

nie , j eś li od aktu u ch y lonego, zmi e nionego lub sprostowane go służy i~ środ e k odwoławczy.

wyd a ł

R o z d z i a ł I V.

Utrzymanie powagi w sądach i prokuraturach.

Art. 32. § 1. Ofi ce r słu ż by

s p r aw i edli w o śc i,

k ie ru wojskow e j. wyda je

w~ ze lk ie z arząd ze n ia. , niezb ę dne do ut rz yman ia podczas

t e j c zynno ś ci powagi , spokoju i porz ądku.

§ 2. Osobę, która naru sza powag ę, spokój lub po r zą­

d ek, upomina się i uprze dza o sk u tkach da lszego niewła ści w e go zachowania s i ę.

§ 3. J eże li upomnienie pozostało b ez sku tku, ofice r

sł uż by spraw iedliw ości, kierujący c zy nnością, mo ż e zarządzić usuni ę cie winnego z miejsca dokonywania czyn-

j ąc y czy nnością sąd u lu b prok uratII ry

ności.

Art. 33. § I. J e ż eli o poo czas d okon ywania c'lynnoscl

dopuszczono si ę ci ęższe go n aru szenia jej pOiNa gi lub por ząc1.k u albo ubli ż en ia władzy lu b o sobom b i orącym ud zi ał

w sprawie, p rzewodniczący, sędzia lub p rokurator może

ukarać winnego karą p i e ni ężną do 450 złotych z zamianą . w razie j ej nieściągalno ści , n a areszt do 1 dni.

-

§ 2. Do asób , pazbawianych walnaści , stosuje się

zamias t a resz tu odasabniane zamknięcie da 7 dni.

§ 3. Na pastanawienie w tym pr zedmiaciesłuż y zażal enie .

•

Art. 34. Kar parządkawych, wymie ~ia nych w a,r t. 33,

nie stasuj e się da sędziów wojskawych i ławników , nal eżącyc h da sk ł ad u sądzącego , oraz do prokuratora wojskowego, lecz zawiadamia się ich wład zę przełożoną w

celu ukarania dyscyplin arnego.

Paz. 15J

Art. 40. § l. O terrnin ac h razp raw oraz pasiedzell

nie jawnyc h sąd zawiadamia aska rży ciela publicznego..

§ 2. Udzia ł askarżyciela publicznego w ro zprawach

oraz pasiedzeni&ch niejavmych nie jest obawiązka w y,

§ 3, Odst ąpienie a s k arżycie la publicznego. ad oskar.,żen ia po wniesieniu aktu oskarże n ia nie wiąże sądu.

R a z d z i a ł II .

Foluz ywdz::my.

Ar t, 35. § 1. Wykonanie kary par ządkawej zarządza

sąd lub prokurator woj skowy zależnie od tego , kto karę

wymi e rzył.

§ 2. Ukawnie jest natychmiast wykonalne i nie

zwalnia od odpowi edz ialności karnej lub dyscyplinarnej.

§ 3. Kary pi enięż ne wpływają na rzecz Ska rbu Pań ­

stw a.

DZIAŁ III.

Strony, obrońcy i p ełnomo cni cy.

Ro zd ział

I.

O sk arżyciel publiczny.

Art. 36. § l. Oska rżycie l em publicznym VI sąda c h

wojsk owych j est prokurator wojskowy , k tór y wnosi

o sk arże ni e i je pop iera.

§ 2. Z palecenia prokuratara wojskowego może popierać osk arże nie na ro zprawie aficer ś le dczy .

§ 3. Inne osaby mogą papierać o ska rż e nie na rozprawie ob ak oskarżyciela publicznego, iaka askarżyci e le

posiłkawi, tylk o na mocy posta.nowieni~ sądu wydanego

na wniosek prokuratora woj skoweg o.

Art. 37. Prz-estępstwa, których ściganie jest zależ ­

ne od skargi lub wniosku pokrzywdzonego lub jego wła ­

dzy przełożone j, stają się z chwi lą . z lożenia skargi lub

wniosk u pr zestę pst wam i ściganym i z urz ęd u.

Art. 38. § l. Oskar życie l publiczny w sądzie woj skowym, co do którego zachodzi jedna z okoliczn03ci , wskazanych wart. 21 § l lit. a). b). c) lub d), albo który w spół ­

działał w sprawie jako s ędz ia , ł&wnik lub abrońca, pawinie n się wyłączyć i zawiadomić o tym swego bezpośredniego przełożonego.

§ 2. O przyczynie , wyłączające j oskarżyciela publiczn ego, każda ze stron m o że zawiadom ić jego bezpośredniego. przełożonego, który po stwierdzeniu , że przyczyna taka zachodzi, wyznacza innego os k arżyciela publicznego.

§ 3. C zy nn aść dokanana przez ask a r życie l a publicznego., który powini e n się był wyłączyć, nie jest z teg o.

powodu ni eważna .

Art. 39. § l. Oskarżyciel publiczny moż2 już w taku dochod zenia lub śledztwa, w trybie zabezpieczenia są­

daweg a lub admi nistracyjnego., zła żyć wniosek o zabezp ieczenie g r ożącego askarżonemu przepadku mienia lub

oba wiązk u pokrycia szkody,

§ 2. Przepis § l stasuje się odpowiednia da zabezpieczenia na mieniu os6b od pow iedzi&ln ych m a jąt kaw a

za o skarża:1eg o.

§ 3. \V sprawie zClbezpicczenia r6zstrzyga na posiedze niu niejawnym sąd wojskowy, GO które go. właści­

wa śc i sprawa n a le ży.

§ 4. N a to postanowicnie s!uży ża ż~lE;nic.

Art. 41. § 1. ,Za pakrzywdzonego uważa się asob :;,

której dobro pruwn e zastc:lo bezpośrednia naruszone lub

zagrażane.

§ 2. Pakrzywdzony moż e złożyć sk argę lub wniosck

a . ścig :lII1.i e sprawcy p rzestępstw a da prok uratara woj skowe go, wojskowych arg anów bezpieczeństwa , przelażonej w ladzy woj skawej lub a rganów bezpiecze11stw a

publicznego i przyslugują mu w pos tępowa niu karny m

uprawnienia przevIidziane w niniejszym kadeksie.

§3, Pakrzywdzony może ju:?, w toku dochodzenia lub

ś l edztwa złożyć wn:osek o na ~ ożenie n 3 a skarżonego obowiązku pokrycia szkody or az wniasek o zabezpieczen ie

t ego. abawiązku w tr ybie zabezpieczenia sądow eg o. lub

admin istracyjnego .

Jeż e li

pokrzywd.zony jest nieletni lub

prawa je go. wykanywa j ą: ojciec,

matka , małżone:<. , opiekun lub kuratar, a w stosunku da

A r t. 42. § l.

ub ezw łasnawa lnio ny,

ża ~nierzy t akże w ł aściwy przelożony .

§ 2, \ V ra zie

śmi e rci

pO:Gzywdzanega p rClwa j ego.

rodzice, dzieci i wnuk i.

§ 3, J eżeli pakrzywdzony jest a s abą pmwną , jej prawa wykanywa ustawawy przedstawiciel.

w ykanywają: małżonek,

Art. 43. Pokrzywdzany a raz as oby, wymi enione w

art. 42, mogą wykan ywać swo je prawa osobiś ci e alba

przez p ełn oma ::nika b E;dącego obrońcą wa jsk a wym l u~)

adwokatem.

Ra zd zia ł

m.

Oska rż ony .

Art. 44. Ten, przeciwko któremu toczy si ę docho(lzenie l ub śledztwo, na zywa s i ę podejrzanym ; ten, przeciwko. któremu wszczęto pos t ępawanie s ądowe - aska rżonym , aten, czy j ą win,Ci u stalona wyrokiem skazan y m.

Art. 45. O skarżony maże żądać w t oku dachadzen ia

a lba śl e dztwa wy ja ś ni en ia, j akie pr zestęp s tw a mu zarzucana i na jakie j padstawie.

Art. 4fi. Co do każdego askarżane go zbiera się dane,

dotyczące jego. s topnia waj skawega, przynależna ści sł uż ­

bowej, nazwiska i imienia , daty i mie jsca urodzenia ,

imi on radziców , stałego. miejsca zamieszkania. pochodzeni a, stanu cywilnego. , rodzinnego. i majątkawego , wykształcenia, Z<lWOQll , karalnośc i oraz inne dare osabowe ,

tudzie ż da ne o posiadanych orderach i odznaczeni ach.

Art. '17. § l. O skarżany , pozostający n ćl walnośc i ,

jest obawiąz a ny st::n, ić się na każde wezwanie prowa d zą ­

cego . postępawanie k ame j zawiadamia ć go a każ d e j

zmi anie mie jsca nrr.:e:;zkan ia.

§ 2, Vv razie ni cuS' p~a w.iedliwionego niesta wiennictVl a askarż()ue g o można go śprow c.dz ić pod przymusem. ;

Dziennik Ustaw N:.'r~36~_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ __ _ 2~5~5_ _ _ _ __ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _P_o_z_._1_5_3

§ 4. Skr eś lenie z listy obrońców wojskowych i zawieszenie w prawie wykonywania obowi ązków obroncy

wojskowego zarząd za Szef Za,rządu Sąd ownictwa Wojskowego.

R o z d z i a ł IV.

Obrońcy.

Art. 48. § 1. Oskarżony ma prawo korzystać z pomocy jednego obrońcy.

.

§ 2. Kilku oskarż on ych w sprawie może korzystać

z pomocy j ednego obrońcy, gdy obrona jednego z nI ch

nie je st w sprzecznośc i z obroną drugiego.

Art. 52. § 1. Od zarządz e n ia w sprawie ochno w y

wpis u na listę obrOll ców wojskowych, skr eś lenia z te j listy lub zawieszenia w prawie wykonywania obowią z ków

obrońcy wojskowego służy zainteresowanemu odvlola nie

do Ministra Obrony Narodowe j.

Art. 49. Je że li oskarżony j est nieletni lub ubezwła s ­

nowolniony, prawo wybrania dlań obrońcy służy również

jego ojcu, matce, małżonkowi, opiekunowi, kuratorowi

lub wlaściwe!:1u przełożon em u.

§ 2. Odwołanie wnosi si ę n'1 pi śmie do Szefa Zarządu

S 'ldowni ctwa "Vojskoweg o w ciągu 14 dni od zawiaaomienia o wydanym zarządzeniu; wniesie nie odwolania

nie wstrzymuje wykonania zarządzen i a.

Obrońcą może być

Art. 50. § 1.

osoba wpisana na

listę obrońców wojskowych.

§ 2. Na listę obrońców wojskowych może być wp isan y

al adwo!(at;

bl samodzielny pracownik nauki w zakreslc n auk

p rawniczych;

cl osoba, która za jmowała co naj mnie j prze z 3 lata

stanowisko oficera służby sprawiedliwości.

§ 3. Na list ę obrońców wojskowych można wpisać

tylko osob ę, która daje r ęko jmi ę należytego wykonywania obowiązk6w obrońcy WOJskowego.

§ 4. V/pL, na listę obrońców wojskowych zarząd za

Szef Zarządu Sądownictwa \<Voj skoweg o na prośbę 0 ,; 0by u biega j ące j si ę o wpis; adwokata można wpisać na

list ę obro ń ców wojskowych równi e ż z ur zęd u.

§ 5. W sprawie, w której ż " d e n z oslnrżonyc h nie

j est żol ni erzem, obrońcą może być równi eż adwo;"at n ie

będą : y cbrollcą wojskowym, chyba. że przewodniczący

sądu uzna, iż wzgl ąd na b ez piec zeństwo Pań st vva na to

n ~2 pozwala.

§ 6. "V spTC\wie , w której o skarżonym jes t żołni erz ,

przewogniczący sąd u może dopuścić lub wy z n 1<:Zyć w

clurJkterze oorońcy adwo:<.ata nie b ędą cego OJrOllcą

wojs:wwym, j~żeli wybór lub wyznaczen ie 0 :)[0l1 CY spośród obrońców wojskowych napotyka na trudno;:;ci.

§ 7. Je że li wybór lu b wyznaczenie OJrol'J cy sto :: ownie do p rzepisów poprzedzających napotyka nLi trudn ośc i,

p ~ zewodhiczący sądu moż e dopu śc ić do uchi 9.: u w sprawie w charakte rze obrońcy oficera lub gen erara w czy nn~j slużbie wojskowej.

§ 8. Zołn ierzam i w ro zumi eni u § 5 i § 6 są o:>oby

o::re~lone wart. 7 ' Kodeks'..! Ka rnego "Vojs:;:a Polskiego.

Ar t. 51. § 1.

c:l oskarżony j est nieletni;

b) o s karżony jest głuchy, niemy lub posiada inne

ul omności fizy czne, które pozbawiają go możności

normalne j obrony;

cl zachodz i uzasadniona wątpliwość co do jego poczytalności;

d) sprawa rozpatrywana jest za ocznie lub prz e stęp­

s two zagrożone jest ka rą śmierci, o ile sąd nie

uZlia udziału obroócy za niewsk aza ny z uwagi

na bezpieczeństwo Pal'lstwa.

Art. 54. Przewodniczący sądu wyzn acza oskarżon e­

mu obrońcę z urzędu

aj w przypa dkach, wskazanych w art. 53 § 2, jeżeli

o sk ar żo ny n ie ma ob ro ilcy z wyboru;

b) na prośb ę oskarżonego lub z urz ę du, j 2że li udzi a ł ..

o b rońc y j est w danej sprawie wska z:llly.

Art. 55. § 1. Ni e może p e łnić czynności obroócy

aj kto byll ub ma być słu c hany w danej sprawie jako

ś vliadek lub bi e gły;

b) ma łżon e k s ę dziego, ł awni ka, o s karżycie l a lub pokrzywdzonego;

c) kt o z s ę dz ią wojskowym, oskarży c ielem, ław niIdem lub pokrzywdzon ym jest s po:aew niony lub

spowinowacon y w li nii prostej;

d) żołnierz , będ ąc y pr zelożonym lu b podwładnym

któregokolwi e k z członków składu sądzą ce go;

e) w sprawie o przestępstwo przec iw karności podwładni żołnierza, przeciw któ remu to prze-

przypadku

a) śm i erci;

\ bj ut raty praw publicznych, obywate lskich praw honorowych lub prawa wykonywania zawodu;

_

cl braku wymagań określonych wart. 50 § _2 lu b § 3;

dl na pr03bę obrońcy wojskowego, który nie jes t

adwokatem.

wojskowego moż na s:.c:-eślić z li sty

corońców wojskowych, j eżel i ni e wykonuj e swych obowiązków co najmni e j przez okres jednego roku; obroń c a

wojskowy, który jest adwokatem, może być również na

swoją pro śbę skreślony z listy obrOl1ców wojskowych.

§ 3.

-§ 2. Udział obro11cy w rozprawie jest obowiązkowy,

j e że li

Obr Ollcę wojskowego s kreś la s ię z li sty

obrońców wojsko wych VI

§ 2.

Art. 53. § l. Udzia ł obrońcy w toku dochodzenia

lub ś l edztwa jes t dopuszczalny tylko za zgodą prokuratora, a na posi edzeniu niej awnym sądu tylko za zgodą

sądu, o ile przepis szczególny nie stanowi inacze j.

Obr ońc?,

Obrońcę

wojsk owego

można

tymcza,s o'.vo za-

wiesić w pra wie wykonywania obowiązków obrońcy woj-

skowego w razie wszczęcia przeciwko niemu postępowa­

. nia karnego lub dyscyplinarnego.

stępstwo popełniono .

ją

§ 2. Powody wyłączenia od czynności obrońcy trwanawet po ustaniu lub uni eważnieniu uzasddniającego

je małżel1 st wa.

Art. .56. § 1. Z oskarżonym obrońca .na prawo porozumiewać s ię na osobn05ci.

§ 2. Z o ska rżonym aresztowanym obrOllca może porozumi ewać się do cza,gu wniesienia

aktu oskarżenia tylko za zgodą prokuratora woj skowego.

Art. 57. P e łnomo c nictwo może być udzie lone obroń­

cy nOł pi ś mie lub ustnie do protokołu i je ś li nie zawiera

ograniczenia, upoważnia do prowadzenia sprawy we

wszystkich instancjach.

-

DZIAŁ IV.

-

Art. 66. Świadek składa przyrzeczenie VI następują­

cym brzmieniu

Dowody.

"Świadom odpowiedzialno ści za utajenie prawdy lub

Ro zd zia ł

złożenie fałszywego zeznania, przyrzekam uroc zyście, 'l.e

będę mówić szczerą prawdę, niczego nie ukrywając z te-

l.

go, co mi jest wiadomo".

Art. 67. Nie składają p rzyrzecz"nia

aj niel etni do la t trzynastu włącznie;

bj o!;oby , które z powodu choroby póychiczn2j lub

innego zakłócenia czynności psychicznych nie

zdają sobie sprawy ze znaczenia przyrzeczenia;

ej podejrwni o udział w czynie, będącym przedmiotem postępowania, lub o c.ziałalność przestępną,

pOZQsta j ącą w ścislym związk u z działaniem

Swiadkowie.

Art. 58. § 1. Ka·żda osoba, wezwana na świadka,

p'owinna stawić się w miejscu, dniu i godzin ie, wskazanych w wezwaniu, i pozostać aż do zwolnienia.

§ 2. $wiadka, który nie może stawić się z powodu

ważnych przeszkód służbowych, choroby albo kalectwa,

można prz esłuchać w miejscu jego poby tu.

§ 3. Przesłuchanie osób, korzystających z p rawa za. krajowości, odbywa się z zachowaniem ustaw, umów lub

u stalonych zwyczajów międzynarodowych.

Art. 59. Nie wolno przesłuchiwać jako świ3dka

aj duchownego co do faktó w, o których dowi e dział

się Ea spowiedzi;

bj obrońcy oskarżonego co do faktów, o których dowiedzia ł się przy udzielaniu porady prawne j lub

prowadzeniu sprawy.

Art. 60. § 1. Je żeli świadek odmawia złożenia zeznania z powodu tajemnicy służbowej, sąd może zwrócić

się do właściw ej władzy o zwolnienie go od obowiązku

zachowania tajemnicy.

§ 2. Zwolni enia można odmówić jedynie wtedy, gdyby złożenie zeznania mogło wyrządzić poważną szkodę

Państwu.

§ 3.

Poz. 153

Przesłu c hanie odbywa si ę z wykluczeniem

jaw-

ności.

Art. 61. J eże li świadek odmawia zeznań z powodu

tajemnicy zawodowej, a sąd nie uzna za możliwe go

zwolnić od tego o b owiązku, przesłuchanie odbywa się

Z wykluczeniem jawno ści.

, Art. 62. Mogą odmówić zeznań

aj małżonek oskarżonego;

bj krewny oskarżonego w linii prostej;

ej rodzeństwo oskarżonego.

Art. 63. $wiadek ma prawo odmówić złożenia zeznania co do okoliczności, których ujawnienie mogłoby

narazić na odpowiedzialność za prz es tępstwo jego samego lub osobę, pozostającą z nim w stosunku wskazanym

wart. 62.

Art. 64. $wiadka należy uprzedzić o odpowiedzial-

oskarżonego.

Art. 68. § 1. Świadka prz e słuchuje się pod nieobecinnych świadków, b ac z ą c , by nie mogli porozumievl ać się do końca przesłuchań.

§ 2. Prz e s ł uchanie świadka zaczyna się od wezwania,

aby opowiedział v,'szystko, co mu wiadomo w sprawie, po

czym przesłuchujący, a nast ę pnie strony mogą zadawać

mu pytania.

§ 3. J e żeli między zeznaniami świadków zajdą

sprzeczności , można zarządz i ć stawie ni e ich sobie do

oczu.

§ 4. Świadkowi można okazać dowody rzeczowe,

dotyczące jego zeznań.

ność

Art. 69. § 1. Za nieusprawiedliw ione niestawiennicprzewodniczący, sędzia lub prokurator wo jskowy

mogą wymierzyć świadkowi karę pieniężną do 750 zło­

tych z zamianą w razie jej nieściągalności na areszt do

14 dni.

§ 2. Ponadto w razie potrzeby zarządza si ę p rzymusowe sprowadzenie św iadka .

two

Art. 70. VI ruzie nieusprawiedliwionej 'odmowy złoż e ­

nia zeznania lub przyrzeczenia przez świadka, p rzewod.nic zący, sędzia lub prokurator wojskowy mogą zarządzić

niezwłoczne jego a'r esztowani e na czas do 14 dni. Areszt

u chyla się , j eże li świadek złoży zeznanie lub przyrzeczen ie albo jeżeli sprawę ukończono.

Art. 71. Kierownik sądu, przewodniczący lub prokurato r wojskowy, w zależności od tego. kto z nich rozpor ządz a sprawą, zwalniają świadka od .kary, jeżeli świ a­

dek w ciągu 5 dni -'Ód zawiadomienia go o ukaraniu udowodni, że niest,awiennictwo jego było uspra:wiedliwione.

Art. 72. Na postanowienia, wydane w myśl art. 6970, służy zażalenie.

ności za nieprawdziwe zeznanie, po czym ząpytać o imię,

R o z d z i a ł II.

nazwisko, stopień wojskowy, przynależność służbową ,

wiek, zajęcie, miejsce zamieszkania i stosunek do oskarżonego i pokrzywdzonego.

Art. 65. § 1. Od świadka po otrzymaniu danych,

wskazanych wart. 64, na rozprawie odbiera się, a poza

rozprawą można odebrać przyrzeczenie zeznawania prawdy.

§ 2. Przyrzeczenie odbiera sąd, prokurator lub oficer ś l edczy.

§ 3. $wi adek przyrzeka, powtarzając za odbierają­

cym przyr,zecz enie lub odczytując na głos jego brzmienie.

§ 4. Świadek, który z jakiegokolwie k powodu nie

może powta r z a ć przyrzeczenia, s k łada je przez podpisanie jego tekstu.

Oględziny,

biegli i tłumacze.

Art. 73. § 1. W razie potrzeby d okonywa się oglę­

dzin miejsca, rzeczy lub ciała.

§ 2. Ogl ędzi n, połączonych z obnażeniem ciała, dokonywa się w miarę możności przy udziale osób te j

samej płci.

Art. 74. § 1. W przypadkach, wymagających wiadospecjalnej, wzywa się biegłych.

§ 2. Jako biegłych n a le ży w mia r ę możności wzywać

żo ł nierzy, którzy posiadają potrzebne wiadomośc i specjalne, a w brak u ich - o soby, któ re posiad a ją odpomości

wiednią wiedzę.

Dziennik Usta.w Nr 35

---------------------

Poz. 153

§ 3. Jeżeli zachodzi potrzeba wYJasme ni a okolicz-

k tóre j ocena wym :łg a znajomości sztuki dowo d ze nia lub wyższ e j szt uki "v oje ~n e j al bo innej szczegó lne j

umiej ęt ności wojskowej. bieg Je go lub biegły c h wyznacza

Szef Sztabu Generaln e go.

R o z d z i a l III.

ności,

Art. 75, § 1. Nie mogą być biegłymi osoby, któr y ch

w my ś l art. 59 nie wolno prz es łuchiwać jako świ Ęldków

lub które w myśl a;:t. 62 mogą odmówić zezniul.

§ 2. J eże li zac hod zą poważne powody, osłabiaj ąc e

zaufanie do danego bieg łego, wzywa s ię w jego miejsce

innego.

Art. 76. Og lędzin zwłok dokonywa się przy udziale

l ekarza sądowego, w m ia rę możności lekarza woj skowego, a w braku lekarza są dowego, przy udziale innego

lekarza.

Rewizja i zatrzymanie rzer:zy.

Art. 85. § 1. U osób podejrzanych o pop e łnienie

wolno dokonywać rewizji osobiste j lub domowe j c elem ich uj ęc ia, wykrycia dowo dów winy albo

prze dm iotów u zyska ny ch p rzez przestępstwo lub ulegających przepadkowi.

§ 2. U innych osób lub w innych miejscach wolno

dokon yvv ać rewizji, j eżeli zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że tam się znajdują: osoba pode jrzana o przes t ępst.wo albo przedmioty s tano wią ce dowód przestęp­

stwa lub uzyskane przez prz e stępstwo albo ulegają ce

p rzepadkowi.

przestępstwa

Rewizji z wyjątkiem wypadków nie

dokonuje się w dziel'l.

§ 2. Osobę, u której rewizja ma się odbyć, zawiada mia się o celu rewizji i wzywa się do obecno ści przy

niej .

§ 3. Nad to obec nymi przy re WiZji powinno być

dwóc h ś w iadków, przybranych spośród osób godnych

zaUfan ia, nie zainteres owanych w sprav-lie.

Art. 86.

§ l.

cierpiących zwłoki

Art. 77. § 1. Je żeli zachodzi potrz eba zbada,n i a stanu umysłowego oska r żon e go , w zy w a się lekJ.!za-psychiatr ę , a w razie braku innego.

§ 2. Je ż eli karalno ść czynu o skarżone go z al eży od

u s tal enia stanu umysłowego pokrzywdzo nego, to przepis

§ 1 stosuj e si ę równi eż do p okrzy\v dzonego.

§ 3.

Biegły

obserwac ję

mo:~ e żądać odc\ania

do zakł ad u leczniczego .

oskarżonego

na

§ 4. Po t rzebę, CZ3S trwa nia oraz miejsce obserwacj i

okr eś l a sąd lub p roku rator wojskowy. O b se rwac ja pow in-

n ie d luże j niż sześć tygod ni. W p rzypadkach

wyjątkowych

tylko s ąd może przedłu żyć te n termin na

czas ś c iśl e okr 8ślo ny .

na

trwa ć

Art. 78. Biegli mogą, o ile szczególn e w z gl ędy n ie

rzeczowe, akta

spra wy w cało3ci lu b w c zęśc i oraz zadawać o ska r żone ­

mu i świadkom py tania potrzeb ne do ustalenia opin ii.

st o ją na przeszkodzie, pr ze glą dać dowody

Art. 79.

J eżeli

w arunki tego

wymaga ją ,

Ar t. 87. Podczas rewizj i nal e ży unikać uja wnienia

dotycz ącyc h życia prywatnego, a nie maj ącyc h znaczenia dla post ępow ania karn eg o.

okoliczn oś ci,

ki er ują cy

post ę powaniem mo 'ż. e wy z n a c zy ć b iegły m

termin do z10ż 8 ni 3. opini i o, az wy dać im za pokwitowaniem przedm io ty podlegające badaniu.

Art. 88. Rew izji osobiste j nal eży d okonywać w miaza p ośred ni ctwem osoby tej sam e j p łci .

rę możno:~c i

Art. 89. § L Re wizji w pomieszczeniu urzędu p ań ­

stwowego albo przeds i ę biorstwa państwo wego doko nywa

się po zawiadom ieniu p rze lożon ego ur zęd u lu b prz eds i ę ­

biorstwa albo js go zast ę p cy .

§ 2. Rewi zji w pomieszcze niu, zaj ętym przez wojsko,

dokonywa się w ob e cno ś ci pr zeł ożonego dan e j jednost ki wojskowej (form acji, z a kładu , urzędu) lub wyzn.a czon ego prz e z e ń zast ępc y , a w przypadkach nagłych w

obecności insp ek cyjnego (dyżurn ego) .

Art. 90. Re wizji w biurze lub mi eszkaniu ' osób , koz prawa za]crajowośd, wolno dokonyw ać

tyl ko za zgoclą właściwego przedstawiciela dyp lomatycznego.

rzystających

Art. 80. J eżeli p i'zed mio t badania może ul e c zniszczen iu lub zmi,an;e przy ba daniu, należy w m i arę

możności pozostawić c z ęść te go przedmiotu w przechowaniu.

Art. 81. J eżeli opinia bi e głych jest nteJasna lub

sprzeczna, można z3.rządz ić ponowne przesłuchanie tych

samych biegłych lub wezwać innych.

A rt. 82. Zami 3St wzywa nia bi eg łych lub n iezależ­

nie od wezwan ia ich mo żn a z as i ęg n ąć op inii odp ow iednie go urzędu lub z ak ł a du.

Art. 83. Tłumac za wzywa si ę , j e żeli zac hodzi pot.rzeba

a) przesłuchania głuchego lub niemego, z którym

nie można poroz u mieć si ę be z poś re dnio ;

b) przesłuchan i a osoby , nie mówiącej językiem zrozumialym dla przes łu c huj ą c e go;

c) p rzekladu pi sma sporządzon e go w obcym j ę z yk u.

Art. 84. § 1. Przepisy art. 58 , 64. 69. 70, 71 i 72 stosuje się odp ovriednio do b i egły ch i tłumaczów.

§ 2. Prz ymusowe sprowadz2 n:e b;~Dlych i tłumaczów

n ależy stosować tylko w przypadkach wyjątl; owyc h.

'ili_

Art. 91. § l. Prz e prowadzający fe"WIZję Wllllen doosobie, u które j rewi zja ma się odbyć, odpis postanowienia w tym przedmiocie sądu lub prokuratora.

§ 2. W przypadkach nie cierpiących zwłoki, j e żeli

postanowienie sądu lub prokuratora nie mogło być wyd ane przed rewi z ją, przeprowadzający r ewizję winien

doręczyć osobie, u której rewizja ma się odb yć, odp is

postanowienia o rga nu prowa dzącego do chodzenie lub

śledztwo . a n astępn i e zwrócić się o zatwierdzeni e rewizji

do s ą du lub prokur '3 tora; na żądanie osoby, u k tórej

przeprowadzono rewizję. n ale ż y dor ę czyć jej postan owienie o zatwierdzeniu rewizji w ciągu siedmiu dni od

zgłoszenia wniosku .

ręczyć

Ar t. 92. Przedmioty zabrane przy reWIZJ I n ależy

w protokol e rewizji , a osobie, od której je odebra no, lub domownikom wydać odp is proto kołu lub

szczegółowe pokwitowan ie.

opisać

Art. 93. § l. P rzedmio ty, mogące służyć do ustalenia istoty czynu lub qo wykryCi ą sp raw cy albo podlegaj ące przepadkowi lub zajęC'i u dla pokrycia szkody przez

s praw cę , n ależy , p o c\ okon aniu oglf~ dzi n i s porządzeni u

dokładnego opisu, albo dolączyć do akt spra w y , albo

-

wziąć

na przechowanie, albo oddać na przechowanie

lub innej osobie godn-ej zaufania z obowiązkiem przedstawienia ich na każde żądanie i z zakazem ich zbycia lub przekształcenia.

§ 2. Dowody rzeczowe należy odpowiednio zabezpieczyć, a w miarę możności opi e czętować i sfotograwłaścicielowi

Poz. 153

-

nościach służbowych oskarżonego żołnierza

lub osobę,

k tóra . na z.a sadzle stosunku publiczno-prawnego lub

umownego pełni służbę w poszczególnych dział ach administracji WOJskowej.

R o z d z i a ł III.

fować.

osoba, mająca u siebie przedmioty,

stanowiące dowód przestępstwa, uzyskane przez przestęp stwo lub ulegające przepadkowi, odmawia ich wydania, można je odebrać.

Art. 94.

Art. 95. § 1. Jeżeli jednostka wojskowa (formac ja,

urząd) albo też urząd , zakład lub przeds i ębior­

stwo państwowe, od których za,żądano przedmiotu lub

dokumentu, odmawiają ich wydania, należy zwrócić się

do ich władzy prze ł ożonej o polecenie wydania przedmiotu lub dokumentu.

§ 2. Wydania wolno odmówić jedynie wtedy, gdyby

wyd,mie lub u jawnienie mogło wyrządzić poważną szkozakł a d,

dę Państwu.

Art. 96. Urzędy pocztowe, telegra ficzne i kolejowe są obowiązane na żądanie wydawać sądowi i proJsuraturze wojskowej korespondencję i przesyłki wysyłan::!

przez oskarżonego lub do niego adresowan e.

Art. 91. Korespondencję, inne papiery i przesyłki,

znalezione p rzy rewizji lub .wydane przez urzędy , możn a

przeglądać bez zgody osoby, do której należą.

Art. 98. § 1. Przedmioty uzyskane za pom ocą przestępstwa, jeżeli nie są, nie zbę dne do ustalenia istoty przestępstwa albo do wykrycia sprawcy, zwrac.a się po, krzywdzonemu.

§ 2. Przedmioty, których posiadanie jest zakazane,

6 nie usprawiedliwione specjalnym zezwoleniem, przekazuje si ę odpowiednim' władzom.

§ 3. Jeżeli zachodzi wątpliwość co do osoby lub

praw właściciela przedmiotów odebranych, oddaj e się je

na przechowanie do czasu rozstrzygnięcia sądowego odpowiedniej osob ie lub instytucji z obowiązkiem zwrócen ia uprawnionemu tych lub takich samych przedmiotów

albo ich równowartości, o ile przedmiot y ulegają szybkiemu zep suciu lub zniszczeniu.

DZIAŁ V.

Srodki zapobiegawcze.

Rozdział

I.

Przepisy ogólne.

Art. 99. Srodek zapobiegawczy winien b yć natychmiast uchylony, gdy ustaną przyczyny, które spowodowały jego zastosowanie.

Art. 100. Srodek zapobiegawczy uchyla sąd lub prokuratura zależnie od tego , kto rozporządza sprawą.

R o z d z i a ł II.

/

Tymczasowe aresztowanie i zatrzymanie.

Jeżeli

,Zawieszenie w czynnościach służbowych.

Art. 101. Prokurator wojskowy może z powodu

wszczęcia lub prowadzenia dochodzenia lub śledztwa, a

s,\d w tok.u postępowania sądowego, zawiesić w czyn-

Art, 102. § 1. Tymczasowe aresztowanie może natylko na mocy postanowienia sądu wojskoweco

lub prokuratora wojskowego. '

§ 2. \V wypadkach nie cierpiących zwłoki, jeżeli

postanowienie sądu lub prokuratora nie mogło być '!t ydane przed aresztowaniem, należy je ni ez włocznie u zy- '

stąpić

skać.

§ 3. Odpis postclllowienia o aresztowaniu nale ży

naj dalej w ciągu 48 g:Jdzin doręczyć za pokwitowaniem

aTesztowun':=ffiU oraz przesł ać do mie jsca uwięzienia i

wo jskowej władzy przełożonej aresztowanego.

§ 4. Na po stanowienie o aresztow ani u służy z aż a­

lenie niezależnie od terminu.

Art. 103. Tymczasowe aresztowanie może na stąpić

wtedy tylko

aj gdy wzgląd na dyscyplinę wojskową wymaga

tymcza.sowego aresztowania o skar żonego , albo

b) g dy zachodzi uzasadn iona o'b awa, że o ska rżony

będzie się ukrywał, albo

c) gdy zachodzi uzasac.'J.iona ob awa, że oskarżony

będzie nakłaniał śVviadków do fałszywych zeznall

lub w inny sposób starał si~; o usunięc:e dowodów przestępstwa, albo

d) gdy os karżo ny nie ma w k ra ju ani st a łego miejsca pobytu , ani określo n ego ż r ódła utrzy man·a

lub gd y nie można us ta lić jego tożs::imości, albo

ej gdy oskarżony jest przestępcą nałogowym, zawodowym lub recydywis tą,

Art. 104. § 1. Tymczasowe aresztow'anie w toku dochodzenia i śledztwa może trwać najwyż ej 3 miesiące.

§ 2. J eże li zachodzą uzasadnione przyczyny, wł aś ci­

wy prokurator wojskowy może za zgodą prokuratora

wyższego rzędu przedłużyć tymczasowe aresztowanie o

1 m i esiąc, a za zgodą Naczelnego Prokuratora Woj skowego o dalsze 2 miesiące.

,§ 3 . . Dalszego przedłużenia ' tymczasowego aresztowania może udzielić tylko sąd, gdy ze względu n::!

szczególne okoliczności sprawy dochodzenia i ś le dztw:l

w terminie, wskazanym w § 2, nie można b ył o u:wIJczyć.

Art. 105. W toku dochodzenia lub śledztwa z3,r zą­

dzenie wypuszczenia na wolność może wydać nie tylko

prokurator wojskowy, lecz także organ, prowadzący do ~

chodzenie lub śledztwo, o ile prokurator nie zarządzl

inaczej.

Schwytanego na gorącym uczynku lub

po tym w cz"sie poś cig a każdy ma prawo

z obowiązkiem nie zwłocznego oddania za-

Art. 106.

bezpośrednio

zatrzymać

trzymanego właściwym władzom.

Art. 107. Zatrzymanego, podlegającego właściwości

sądów wojskowych, należy niezwłocznie doprowadzić do

woiskowych

org:mów bezpieczeństwa lub organów

bezJ

•

•

•

pieczeństw:l

publicznego. które winny po zaZna)Omlenlll

się z zebranymi poszlakami bądź zarządzić wypuszczenie

zatrzymanego na wolność, bądź wyjednać postanowienie

o tymczasowym aresztowaniu.

~~"łf

Dziennik Ustaw~N~r~3~6~_____________________________2~5_9~__________________________________~_____

Art. 108. § 1. Jeżeli zachodzą warunki n iezbędne do

wyda,n ia post::mowienia . o tymczasowym aresztowaniu,

a zwłoka mogłaby spowodo vvać u ciec zkę pode jrzanego

lub za tarcie śladów przestępstwa alb o też spowodować

uszczerbek dla dyscypliny wojskowej, prav"o zatrzymania pode jrzan eg o, podlegaj ąceg o 'właściwo ś ci sądów woj sk owych, przysługuje poza s ąde m i prokura turą wojskow ą

al jego p rzełożonemu wojskovvemu lub mie jscowej

wład z y g arnizonow e j;

b) wojskowym orga nom bezpi eczells twa lub orga nom

bezpieczeó sl.wa pub licznego;

c) prokuratorowi pow szechnemu.

§ 2. Zatrzymanie oiicera ma być zanie chane , jeśli na

·w ez'.v-anie udaje się dobrowoln ie do władzy woj skowej,

a je żeli n ie ma je j w danej miej s cowości -- do komendy

"i ganów bezpieczeilstwa publiczne go.

Rozdzi ał

Dm;ól' władzy , zakaz

Poz, 153

V.

wydalan~ a

się .

Art. 117. Uz naj ą c potrz ebę zastosowania środka zapobieg awczego, sąd w oj skowy lub prok urator wo jskow y

mogą na czas okr e ślon y olda ć o skar żon eg o żo l nierza

pod szczególny dozó r przełożonej w ła dzy wojskowe j, natomiast osk ar;'; on ego, nie b ęd ąc eg o żołnierzem, pod dozór orga nu bezpieczeilstwa' publicznego.

Art. 118. § 1. Sąd woj skowy lub proku rator woj skowy

oficerowi wydalania s ię z rejonu rozkwaterowania jego jednóstki wojskowe j, natom iast oskar żonem u, nie b ędącem u żołnierzem, wydalania s ię z miej sca zami eszkan ia.

mogą zakazać osk a rżon e mu

§ 2. W razie zakazu wydalania się nie wolno oskar-

R o z d z i a ł IV.

Kaucja

Art. 109.

po ręczen:e .

S ąd

wojskowy lub prokurator wojskowy

lub już

aresztowalilego zwolnić pod w a runk iem z ł oże n i a kaucji

lub poręczen i a, przy o:ueśleni u wyso koś ci której

uwzględn i a się stopień zamożności oskarżon e go i skła­

dc. jącego kau c ję lub poręcz enie, wysokość wyrządzonej

szkody i groż ą cą karGo

żon emu opuszczać

rejonu rozkw a terowania lub miejsca

zamieszkania bez zez'wolenia sądu lub prokuratora wojskowego.

Art. 119. Jeżeli oskarżony nie stosuje się do zaTzą ­

dzeó, wydanych n a zasadzie art. 117 lub 118, mo żna zarządzić j e go tymczasowe aresztowanie.

mogą od are szto".va nia oskarżonego odsŁiWić

Art. 110. Kaucję może zło ży ć oskarżony lub inna

osob a.

• Art. 111. Kaucję składa się w g otow i ź nie lub w papi erach wartościowych przyjmowanych za k ::!Ucję przez

prezydia rad narodowych (wydziały finansowe).

Art. 112. Poręczenie składać może tylko osoba budząca za ufani e , mająca stałe zamieszkan ie w kraju i któraprzedstawi dostateczne dowody, że j e j mająte k wystarczy na pokrycie porę cz~li a.

Art. 113. W razie uchylenia się oskarżonego od wymiaru sprawiedliwości, k:mcja ulega przepadkowi, a od

poręczyciela ściąga się sumę poręczenia -- n a rzecz

Skarbu Parlstwa.

R o z d z i a ł

VI.

Listy gońc ze .

Art. 120. Jeżeli miejsce pobytu oskari.o nego nie

jest znane, sąd lub proku rator wojskowy zarządza poszukiwanie oskarżonego przez wład ze wojskowe, wojskowe

organa bezpieczeń s twa lu b orga na bezpieczellstwa publicznego ,

Art. 1/.1. § 1. Jeżeli oskarzony zbiegł lub ukrywa

lub prokurator wojskowy mo ż e zarządzić rozesłanie listów gOl1cZy ch za oskarżonym, o ile zapadł o postanow ien ie o aresztowaniu .

się, sąd

§ 2. Spos ó b rozsyłania listów goilczych

u znania władz y , która je ro zs yła.

Art. 122.

a)

władzę,

zale ży

od

W lista ch goilczych wymie nia się

która je rozsyła;

Art. 11 4. § 1. O przepadku kau cj i lub o ściągnięc i u

sumy porę cz,en i a rozstrzyga sąd, do któ rego wł aś ciwości

sprawa należy lub któ ry rozporząd za daną sprawą .

§ 2. Na postanowienie w tym przedmiocie słu ż y za-

b) nazwi sko i imię. a w miarę możnO S CJ d o kładny

rysopis oskarżonego z dołączeniem jego podob izny oraz szcze gó:y niez będne do u stalen ia jego

żalenie .

c) stopieó wojskowy i pr zydzia ł

nego;

Art. 115. Sąd wojskowy lub prokurator wojskowy

aresztowanie o'3 ka rżonego, po z ostającego

na wolności za k a ucją lub por ę czeniem, j eżeli wyjdą na

jaw o:wlicznościwymagaj ące aresztowania.

mogą n ak azać

to ż samości;

służbowy oskarżo ­

dl zarzuco ne mu p rzestępstwo;

e) o statnie znane miejsce zamieszkani a (przed. wcieleniem do forma cj i wojskowej) i gminę, do której

o sk arżon y n a l eży ;

Art. 116. Z chwilą aresz towa nia oskarżonego, umorzenia postępowania, uniewinn ienia o ska r żon e go, zawieszen i'a wykonania kary, uw olnie nia od kary lub odrocienia je j wykon ania poręc zenie ustaje, a' k aucj ę zwrata si ę osobie, która ją złożyła, 6 ile ' niezapadło j uż postanowienie o przepadku kaucji lub ściągniEiciu poręcze ­

nia.

f) postanowienie o tymczasowym aresztowaniu

g) w e zwan.i e k a żd e go . kto zna m ieisce pobytu I)skarżon ego, do zawiadol~ienia o nim najbli 7qej wła ­

d zy wojskowej. s ądu , prok uratora wojskowego

lub organu bezp ieczeń stw a publi cznego o raz do

za.trzymania oskarżonego w ' mi ar~ możności;

Dziennik Ustav" Nr 35

DZIAŁ

VI.

Poz. 153

Przepisy p orządkowe.

Rozdzia ł

Doręczani e

wezwań

i innych

L

pism

oraz

przymusowe

sprowadzan~e.

Art. 123.

§ 1.

W wezwilniu nale ży wskazać

al stopień wojskowy i przynależność sh!żbo ':, ą, n azwisko i imię

niących służby

wezwanego, a co do o ; ób nie peł­

wojsk owej nazwisko, imię: adres

wezwanego;

bl w jilkim charakterze i w jilkiej sprawie wzywa się;

c) mIejsce, dzień i g odz inę stawiennictwa;

dl nazwę i adres wzywając eg o;

e) skutki niestawiennictwa.

§ 2.

"VezV/anie

A rt. 129. § 1. Jeżeli ze względu na brak czasu lu b

z innych przyczyn doręczenie wezwania pisemnego było­

by utrudnione, można wzywać świadków lub b ie głych t elegraficznie, telefonicznie lub w inny sposób najodpoyviedniejszy ze względu na okoliczności . Żołnierzy wzywa się tą drogą przez ich przełożoną w ł adzę.

Niestawiennictwo osób wezwanych w myśl § 1

za sobą ustawowe skutki nie stawiennictwa o tv le tylko, o ile nie ma wątpliwości, że wezwan ie doszło

zawczasu do wiadomości wezwanego.

§ 2.

pociąga

Art. 130. Niezachowanie przepisów art. 124 do 129

nie powodu je nie w ażno ści dor ęcze nia, jeśl i osoba, d la

której wezwanie lub inne pismo było przeznaczone,

o ś wiadczy , że wezwanie to lub pismo o trzymala.

Art. 131.

winno być podpisane przez OSObf;

uprawn io ną ·

§ 1.

Przymusowe sprowadzenie zarządza

lub p rokuratura wojskowa .

sąd, przewodniczą cy, sędzia

Przymusowe sp rowadzenie żołnierzy przeproo rgana vł oj skow e, innych zaś osób - organa

bezpieczeństwa publicznego.

§ 2.

wadzc:,ją

Art. 124. § 1. Pisma doręcza się w li stach za pokwitowaniem zwrotnym przez pocztę albo przez funkcjonariuszów urzę du wysyłającego wezwan :e, a osobom,

pozostającym w zakładzie karnym, także przez funkcjo nariuszqw tego zakładu.

§ 2.

Dowód el.oręczenia przesy ł a się wladzy wysy_ ·

pismo z zaznaczeniem, komu doręczo n o.

§ 3.

ł ającej

Ad.resat może odebrać pismo bezpośrednio w

urzędzie wysyłającym wezwanie.

Art. 132.

Osoba, mająca przYTl1USOWO sprowaokazuje wezwan2mu nakaz dop rowadzenia i wzyvva go , aby się z n ią udał na m iejsce wskazan e VI nakazie.

§ 1.

dzić wezwanego,

§ 2.

\V nakazie dostawienia nal eży wym ienić szczewart. 123.

góły wskazane

§ 3. Pisma adresowane do miejscowo3ci, w których

nie n,a urzędu pocztowego, ani nie jest zorg anizowane

stale doręczanie korespondencji, dorqcza się za pośred­

nictwem prezydiów gminnych rad Diuodowych.

§ 4. Jeżeli doręczenie sposobem wskazanym w § 1,

2 i 3 jest utrudnione, wówczas pisma są dOH;czane przez

wojskowe organa bezpieczeństwa lub organa bezpieczeń­

stwa publicznego.

Wezwania l lDne pisma , przeznaczone d1a

w ł adzy wojskowej celem doręczenia i zarządzenia stawienia się sto:::ownie do wezwania.

§ 3 . . W razie oporu sprowadzający ma prilWO użyć

sily.

R o z d z i a ł

II.

P rzeglądanie ak t oraz spo rządzanie

otrzymywanIe ł-

odpisów.

Art. 125.

żołnierzy, prze sy]a się ich przełożonej

Ar t. 126. § 1. Pismo doręcza się do rąk własnych

adresata.

§ 2. Jeżeli z powodu nieobecności adresata n ;e

można doręczyć mu pisma do rąk własnych, doręcza s'ę

je dorosłemu domownikowi, a w jego braku - sąsiado ­

wi lub dozorcy domu.

§ 3.

Jeżeli nie znajdzie się nikt , kto pismo chciałby

przyjąć, zostawia się je w prezydium miejscowej

narodowej dla zawi,adomienia adresata.

rady

Art. 127. Pismo, przeznaczone dla korporacji, spół­

ki, stowarzyszenia, zakładu lub związku albo dla Obrol'l cy lub pełnomocnika strony, można w razie nieobe cno ści

w lokalu biurowym osoby, upoważnionej do przyjmowania pism , doręczyć także zastępczo do rąk każdej osoby

zatrudnionej w biurze, a w br aku takich osób u dozorcy

domu, gdzie biuro się znajd.uje.

Art. 123. § 1. Odbierający p ismo - stw ierdza jego

podp isem wł asnoręcznym ze wskazaniem da-

Art. 133. Strony, ich obrońcy, pełnomocnicy, us'awowi przedstawiciele i inne osoby mogą przeglądać a '~­

ta sprawy i robić z n ich no tatki oraz odpisy, nadto otrzymywać w razie uzasadnionej potrzeby odp isy uwierzyte:nione, tylko za zezwoleniem wladzy r ozporządza j ącej aktami sprawy.

Art. 134. § 1. Sprawę należności i wysokości opłat

za wydanie uwierzytelnionych oupisów z akt sprawy

określają osobne przepisy.

§ 2. Oskarżonemu służy prawo otrzymClnia bezpłat­

n ie jednego odpisu dotycząc ego go orzeczenia, o ile k onieczność zachowania tajemnicy ze wzgl ę du na bezp ieczeństwo Pań s twa nie stoi na przeszkodzie.

Art. 135. N ie mo ż na odmówić zezwolenia na przej rzenie akt sprawy oskarżonemu lub jego obr0i1cy ·po 0:1czytaniu lub dor ęczeiliu oskarżonemu odpisu aktu oskarżenia .

Arf. 136. Prokurator wojskowy ma p rawu przeglą­

dać akta, robić notatki i odpisy w każdym czasie oraz

żądać przesłania mu akt., j eżeli to nie tamuje biegu po-

doręczenie

st ęp owania.

ty doręczen ia .

Art. 137. Przesłanie akt innym władzom pr6cz woj skowych władz sądowych i prokuratorskich zale ży od

uznania sądu lub prokuratury, rozporządzaj ących aktami

sprawy.

§ 2.

J eże l i odbierający pismo jest n i epiśm ienny lu b

odmawia podpisu, to dor ę cz ający sam oznacza datę dorę­

czenia oraz przyczynę braku podpisu.

-

:P,ez 153

26 1

§ 2. Żołnierze mogą wnioski i oś'Niadcz enia, wymienione w § l, zgłosić do protokołu wobec prz e łożon e j

R o z d z i a ł III.

władzy.

Terminy.

Protokół należy b ezzw łocznie

pr zesłać sądowi

lub prokuraturze.

Art. 133. § 1. T erminy są

a) zawite;

b) porządkowe.

Z przebiegu posied~e nia niejawnego może

wspólny proto kó ł dla wszystldch

spraw. Odpisy zawartych w takim protokole postanowiel1 załącza się do akt sprawy.

Ar!' 146.

być

§ 2. Za wite są tylko terminy, które ustawa wyraź ­

nie za takie uznaje.

§ 3. Czynno ść spełniona po up ływie terminu zawit ego jest niewa żna .

sporządzony

Art. 147.

a)

Art. 139. § 1. Do biegu terminu nie wlicza s ię dnia,

od. którego przepis prawa liczy dany termin.

dokładne oznaczenie sprawy b ędą cej

oraz

miejsce

przedm iotem

czas dokonanej

czynności;

Koniec terminu, który by mial upłyną ć w dźień

u znany za święto, przypada na n as t ęp ny dzi eń ni eśw ią­

teczny.

I

Do pr o toko łu wciąga się

postępowania

§ 2.

I

§ 1.

bl stopień wojskowy i przydział służbowy, n azwiska

i imiona os ób, biorących w nich ud zia ł, a co do

osób przesłuchiwanych nadto bli ż sze dane osobowe;

Art. 140. § 1. Termin uważa się za zachowany, jeprzed jego upływem pismo zostało nadane w urzę­

dzie pocztowym lub telefonicznym, a przez żołn:e rz a lub

przez osobę uwięzioną złożone u przełożonej władzy.

żeli

c) przebieg całej czynności oraz wzm ian kę o wykonaniu w toku tej czynności szczególnie ob ow ią­

zujących przepisów postępowania;

§ 2. VI przypadku gdy kodeks zezwala na złoż e nie

ustnego wniosku lub oświadczenia do protokołu, termin

uważa się za zachowany, j eś li przed jego upływem taki

wniosek lub oświadczenie złożono.

d) możliwie dokł ad.nie tr eść zeznań osób przesłu c hi­

wanych oraz treść wniosków i oświadc ze11 stron;

Art. 141. § 1. Jeżeli uchybienie terminu zawit:!go

nast ąp iło z przyczyn od strony niezależnych, strona mo że w trzyc.niowym

terminie zawitym od daty ustania

przeszkody z gło sić wniosek o przywró cen ie term inu.

e) zapadłe postanowienia i zarządzenia.

Osoby biorące udział w czynności mogą żądać

do p rotokołu wszystkiego, co dotyczy ich

praw lub interesów.

§ 2.

wci ąg nięcia

która

§ 3. \V toku dochodzenia i śledztwa można ze z wolić

osobom przesłuchiwanym na w ła s nor ę czne wpisan ' e do

protokołu swego oświadczenia.

Art. 142. § 1. O przywróceniu te rminu rozstrz yga

kierownik organu wymiaru spraw:edliwości , któremu

środek prawny należ al 0 złożyć .

Art. 148. Prot okó ł stanowi wyłączny dowód zac howania form postępowania, chyba że udowodniono fałsz

lub omyłkę .

J ed n ocześnie należy dopełni ć c zy nności,

§ 2.

miała być

§ 2.

w terminie wykonana.

Na postanowienie odmowne służy zażaleni e .

Art. 143. VJniosek o przywrócenie terminu n :e

wstrzymuje w ykonania zaskarżonego orzeczenia, lecz

władza, która wydała orzeczenie, lub władza właściwa do

rozstrzygnięcia od woła nia może wstrz ymać

wykonanie.

Odmowa wstrzymania nie wymaga uzasadnieni.a .

R o z d z i a ł IV.

Art. 149. § 1. Protokół rozp rawy oraz posie::lzen'a

niejawnego spisuje protoko lant, a p odpisuje przewodniczący i protokolant.

inny prot okó ł spisu je dokonujący czyna pod.pisują (każdą kartę) wszystkie osoby biorące udział.

Przed r:odpisaniem

protokołu

nale ży go odczytać i zaznaczyć to w protoko le.

Protokoł y.

sić

Ar t. 144. § 1. Z przebiegu czynności w toku postę­

powania karnego sp isuje się protokoły.

§ 2.

Spisania protokoł u wymaga w szczególności

a) prze s łuchanie oskarżon eg o, świadka lub biegłego

W. toku co chodzenia lub śledztwa;

b) przyjęcie kaucji lub poręczenia;

c) rewizja i odebranie rzeczy;

d) oględziny;

e) rozprawa;

f) wykonanie kary śmierci.

§ 3.

Protokół

rozprawy i posiedzenia

trzech dni.

niejawnego

sporządza się w ciągu

Art. 145.

Protokół sporządza się

równ:ez, jeż eli oskarżony lub pokrzywdzony zgłasza ustnie wnio s e k, w szczególnośc i wnio sek o przyw rócen :e termin u

lub prze prowadze ni e do w odu , albo ustne zawiadomienie

lub skargę o popełnieni u prz es tępstwa.

§ 1.

Każdy

§ 2.

ności lub przybrany protokolant,

§ 3. O soba, mająca podpisać protokół, może zgło ­

zarzuty co do jego tre śc i. Zarzuty takie wpisuje s i ę

do protokołu.

§ 4. ' O odmowie podpisania protokołu przez osobę

mającą

go podpisać czyni się wzmiankę w protokcle.

Art. 150. Wszelkiego rodzaju poprawki i uzup eł nie­

nia należy u mieścić w końcu protokołu przed podpisaniem lub w osobno podpisanym dopisku.

Art. 151.

W zawitym termi nie 3 dni od spostrony, biorące u dzia ł w posiedzeniu sądu, mogą złożyć wniosek o sprostowanie lub uzu§ 1.

rządzenia protokołu

pełnienie protokołu .

§' 2.

z a rządza

Jeśli prz ewodnicząc y zgadza się z wnioskiem ,

wprowadzenie odpowiednich poprawek .

§ 3. J eś li przewodniczący nie zgadza się z wnioskiem, 'odmawia wprowadzenia p oprawek, uzasadniaj ą c

odmow~.

Dzienn ik Ustaw__Nr

33 ____________________________~~~--------------------------------------------P~o~z~

~G2

.-_

__~~

.~1~5~3

D Z IAŁ VII.

P oslępowan :. e

przygotowawcze.

Ro zdz iał

L

Dochodzenie.

ArI. 152. K ażd y ma prawo, a każdy urząd i p rze łożo ­

ny wojskowy w zakresie swego d z iałania ma obowią zek ,

dowied.ziaw szy s i ę o faktach u zasa dniających podejrzenie , że zo stalo popełnion e prz es t ęps two ścigane z ur zę d u,

a n a l eżą ce do wiaściwo ś ci sąd óvv wojskowych, zawia domi ć o tym prokuratora "wojskowego, sąd wojskowy, przeło ż oną wł a dzę wojskową podejrz:mego, władzę garnizo nOVlą lub woj skowe org ana bezpieczeils twa, a jeżeli t J.kie zawiadomien ie jest utrudnione -- organ.} bczp ieczel'lstwa publi cznego albo też organa sąd own i ctwa po wszechnego, prezydium gminnej rady p;:trodowej lub so ł ­

t ysa.

Art. 153. § 1. P rze~ożo;:]a wład z a Vlojskowa , d.owied ziawszy się n prze s t ę ps tw ie ściganym z urzędu,

a nal eżą cym do w ł aściwośc i sąd ów wojskowych , przedsiębi erze wszystko, co po trze ba, aby zabezp i e c zyć ś lad y

i dowody prze s t ę pstw a, korzystając w razie potrzeby z

pomocy wojskowych organów be zpieczeóstwa lub orga nów bezpieczell s twa publicznego, t udzież zaw iadam ia

n iezwłoczni e prokuratora wojskowego o pr zestę ps twie i

pr zedsięw zi ęt y ch c zynnośc i ach .

§ 2.

J eżeli przeło żona władza

wojskowa n ie m 07,e

wkr oczyć n a czas, obowi ąze k, wjm1ieniony w § 1, ciąży

na władz y ga rnizonowej i wojskowyc h organach b ezpiec zeństwa znajdujących się n aj bliżej miej sca popelnieaia

prz estęps t w a lu b pobyt u podejrzanego.

§ 3. J eżeli wkroczenie wład.z wojskowych, wym:enionych w § 1 i 2, ni e może na czas nast ąpić , organa bezpi eczeństwa publiczn ego , org a n a sądownictwa powszechnego winny prze dsięwziąć Vl5Zystko , co potrzeba, aby

zabe z pieczyć ślady i do wod y prz estę pstwa, a o dokonanych czynnościach mają z awiad o mić natychmiast prokuratora wojskow e go.

§ 4.

O samodzielnym wszczęciu dochodzenia j ak

o zatrzyrni1 niu podej rza n ego organa prowad z ą ­

ce dochodzenie niezwłocznie zawiadamia j ą prokuratora

'\vojskowego.

§ 2.

ró wnież

§ 3. Organa, prow ad zące c!ochodzenie, p o ukończ e­

niu dochoc.zenia pr zesył ają akta właśCiwemu prokuratoro wi wojskowemu z wszelkimi za ł ącznikam i , a w mia rę

moż n 0 3c i i dowo dam i rzeczowymi.

Ar t. 157. § 1. Prowadzący dochodzenie mo;"e zw rado właciz i organ ów woj skowych , a Vi razie potrzeby i cywiln ych, o udzielenie wyjaśniell, wiadomości

or a z o sp e łnienie poszczeg6l n ych cz y nności, wyn i ka j ą ­

cych z istoty do chodzcnia , j eże li czynności te wchod;z ą

w zakres działania danych w~a dz i organów.

c ać się

§ 2. Pro wadzący dochodzenif ma prawo wzywać

osoby do stawienia się, z oznajm ieniem skutk6w przewidzianych VI ar t. 60.

Art. 153. § 1. Dochod zenie polega n a p r zesłucha­

niu podejrzanych i osób , które mogą coś wi edz i eć o pr zest ępstwie lub jego sprawcy, n a zabezpieczeniu śladów i

dowodów przest E:ps twa , na c1n konywaniu w y wiadów i innych czynności, wyn i kających z istoty dochod zen:a.

§ 2. Dochodzenie ma n a celu wyja śn: en ie , czy is lotn ie p opełnion'tl prz e st ę pstwo, kogo można o ni e podejrzew a ć, czy jest dosta teczna p odstawa do Wsz c1!:;cia śled z ­

twa lu b złożen ia sądOw i a kt u oskarżenia, n adto zebrane

d a nych co do o soby podejrzanego , p obudek je go d,zia!.,; n ia , stosunku do pokrzywd zonego, rozwoju um ysl ow eg o ,

charakteru, dotychczasow eg o życia, zachowania się 1=0

spełnien i u pr zestępstwa oraz u trwal e nie d la sądu dow odów, które inac zej mog ł yby zag in ąć:.

Art. 159. § 1. Z przeb ieg u czyn n oscl, dokonywanych w toku dochodzenia, sp o rz ądza się proto!,oly, stosuj ąc odpowied.nio przepisy art. 147 do 150.

§ 2.

Przepisy art. 166 stosuje si ę odpow ie dnio.

J eżeli o prz estęps tw ie śc iganym z urz ę du,

a należącym do właściwości sądów wojskowych, dowie s i ę

najpi erw prezydium ge:J.innej rady narodowej lub s o łtys,

, w inni oni zawia do mić n atychmiast wojskowe organa

b ezpieczeństwa albo najbliższe dowód.ztwo wojskowe lu b

orga na bezpi eczellstwa publicznego, a do czasu ich wkroczeni a mają pr ze dsięw ziąć wszystko , co potrzebD, aby

zab ezpie czyć ślady i dowody pr z estęps twa .

A r t. 154. W razie popełni e n ia w obrębie zakwaterowania jednostki wojskowej (form ac ji, z ak ł ad u, urzędu )

pr zestępstwa ,

ścigane go z ur zędu a nie n a le ż ącego do

wł aściwości sądów wojskowych, w ł aściwa w Jadza woj skowa lub wojskowe . organa b ez pieczeństwa winny

przedsięwziąć wszystko, co potrzeba, aby z a bezpi ecz yć

śl a dy i dowod.y prz estę pstw a ,

oraz mają zawiadomić

wła ści w e go p rokuratora lub o rgana bezpieczeń " t wa publicznego o pr zestępstwie

przeds i ęwzię ty c h

czynno ściach.

Art. 155. Prokurator wojskowy, otrzymawszy zaw iadom,jenie lub s~argę p okrzywdzonego albo dowiedziawszy si ę w in ny sposób o przest ęp stwie, nal eżąc ym

do właściwości sądów wojskowych, w miarę potrzeby

zleca przeprowadzenie dochodzenia lub przep rowadza j e

osob iście .

Art. 156. § 1. Organami prowad zącymi dochodzen ie w sp rawach, n ależą c ych c.o w ł aś ciwośc i są dów w oj - _

skowych, są dowódcy samodzielnych j edno~tek woj!kowych ora z wojskowe organa bezpieczells twa.

Art. 160. Nad zó r nad prowad zen iem dochod Len ia

sp rawuje prokura tor wojskowy. Mo że o n uchylać bb

zmienia ć ka żde zarzą dz enie organu pr owad z ącego d ochod zenie , polecić m u dokona ni e poszczególnych czyn no ści ,

jak również pr zejąć prowadzenie dochoctzen !a.

Art. 161. § 1. J eżeli prokurator wojs ko w y uzna , że

oko l ic z n ości przytoczo ne w zawiadom ieniu lub ska rd ze

pokrzywdzonego n ie da ją podstawy do wszcz ęcia p o st ę ­

powania karnego albo też , że wyniki ' dochonzen :a nie

dają podstawy do pociągnięcia

pod ejrzaneg o do odpowied zialnośc i p rzed sądem, to odmawia ściga ni a lub

umarza docho dze nie.

§ 2. O odmowie sCl gan ia lu b u mo rzen b dochodzenia zawiadamia się podejrzanego i p okrzywdzo:-: e ] o.

§ 3, Na postanowienie prokurat o ra służ y pokrzy w d zonem u zażalenie .

§ 1. J eże li prokurator wojskowy uzna, że

przyloczo ne w zaw ia domieniu lub w sk"rd ze pokrzywdzonego, albo wyniki dochodzen iil wymagaj ą po ciągnięci a p odejrzane go do ocl.powil' d z ia ln ości k arne j, zle ca n iezwłocznie przeprowadzeni e śle dzt wa lub

składa sądowi wojsk owemu a kt oskarżenia.

Art. 162.

okoliczno śc i,

§ 2. Przepis arf. 171 § 2 stosuje s i ę odpowiedn:d.'

§ 3. Do ak tu oskar że ni d lub zlecenia o przeprowa dzenie śledzt wa dołą cz a się akta do chodzenia, in ne załącznik i

sprawy oraz w miarę możności d owod y r zeczowe.

R o z d z l a ł

II .

§ 2. O umor ze niu ś ledztwa zaw iadamia si ę pode jrzan ego i pokrzywdzonego.

Śledztwo prowadzi się w sprawach o p r ze-

stępstwa zagro ż one kar ą śmierci , ni eza le żnie

śledztwa

kar, lub gdy przeprow adzenia

wymiaru sprinviedliwości.

od innych

wy m aga dobro

- Art. 164. § 1. Ś l edztwo prowadzi oficer śledczy p od

n a dzorem p rokuratora wojs kowego i na j ego zlecenie ,

a w wypadkach n agł ych z urzędu .

§ 2. Prokurator woj skowy może wszczyna ć

prowadzenie ś le dztwa.

przej -

mow ać

Arf. 165. § l. O 'wsz częciu śledztwa sporz ą d za się postanowi eni e .

§ 2. Z"daniem śle dztw a j e st

a.) wykrycie sp rawcy

bl wszech stro nne

ust nlenia , czy

czy umo rzyć

przestęp s twa,

o k oliczności

wy] as meni e

n a l eży

pr zeprowadzi ć

postępowanie

k a rne,

wszczą ć pos tę po wa n i e dy~cypli narne

celem

ro zprawę,

czy t eż

alb o h ono-

rowe, nad to

c) zebra n ie n iezbędnych infor:nacyj co do osoby

pode jrzaneg o o raz

d) u trwalenie dla są d u dowodów, j ak w dochodzeni u .

Art. 166. Uzn ają c, ż e dane sprav,ry zawie raj ą d ostat eczne podstawy, oficer śle dczy spo rz ą dza postanow ienie o p ociągnię c i u podejr zanego do odpowiedz ia lno ści

ka.rriej , o~reślając 0 3 0bę podejrzan eg o, czyn zarzucony

i jego k\nJifi kac j e , ora z w c iąg u 48 godzin og łasz a je

podejrzanemu.

Arf. 167. § 1. Oficer śledczy prz eds i ę bierz e wsze lkie

z ur zę d u lub na zlecenie p rokur::. to ra.

czynao ś ci

§ 2. O ficer śl edcz y może nie d okon ywać ponown ie

które zosta ły dokonane w toku do chodzenia ,

a k tóre nie budzą żadnych wątp liwo ści lub n ie są przez

strony/ k wes tiono w ,me.

czynn o śc i,

§ 3. P odejrzany ma praw o

składania

wniosków

o p rzeprowadzenie czynn ości śledczych, wska zują c jednocze śnie o k oliczno~ci, j akie 'le czynno śc i mają u s talić.

§ 4. O oddaleniu wnio sku pod ej r zan 8 ~0 s po rządz a się

p o stanowieni e.

J

Art. 168. J eśli w toku śle dztwa u jawni s J ę przestępst wo, n ie objęt e zleceniem o wszc zęci u śledztwa, alb o

jeżeli u jawni się u dz i a ł w p r zestępsl"wie us oby nie objętej

zlecenie m, oficer śledczy zawiadami a Q tym prokuratora

wojskowego, d ok onywaj ą c jedn ak n iezb ędnych czyn~ .~

no ś ci.

Art. W9 .

Uzn a wszy,

i,e

n ie

w y łącz aj ąca sClg ani e , oficer śledczy sporządza p ost,,:JOw ienie o umo rze niu śledztwa i p rze dkł a da ak ta prokuratorow i wojskowemu wraz z załącznika:ni sp raw y oraz

w miarę możności dowodami rzeczowymi r

Art. 170. § 1. Pos tanowienie oficera ś l edczego o umo rzeniu ś l e dzlwa wy maga zatwierdzenia prokura tora wojsk ow ego .

Sledztwo.

Art. 163.

Poz . 153

ma

w idokóvr,

§ 3. Na postanowienie prok ura lora

dzonemu z a żal enie .

służy

p ok rzyw-

Art. 171. § 1. Uzna j ąc , że śledztwo doslarczyło podstaw do roz prawy, oficer śledczy wyda j e postanQwienie

o zam knięciu śledztvi a, o głasza j e podej [zanemu o raz zaznajam ia podejrzanego z tr eścią zebranych dowodów i

z apytuje g o, czy wnosi o uzup ełnie n i e śledzt wa, a j eże li

nie Za] OZle pOlrzeba u z up e łni e n i a spor ządza

niezwłocz n ie akt o skarżeni a.

§ 2. Jeżeli p rzy s p o r ządzaniu aktu o s k arżenia zachod zi po trzeba zmiany kwalifikacj i czyn u na surowszą

lub oskarżenia o inny czyn ani że li zarzu ca ny podejrzan em u w postanowieniu o pociągnięciu do odp owiedzialnoś ci karnej, sp orządza się now e postanowienie o poci ą gn i ęc iu d o o dp o 'w i edzialnośc i karn e j i o gła sza się je

podejrzanemu , a w raz ie p otrzeby u zupetnia s ię śledz­

t w o.

Art. 172. § 1. Prokurator wojskowy zatwi e rdza albo

zmi enia lub u zupeł n ia sp orz ądzony przez o ficera śl ed ­

cze go ak t oskarżenia albo sporządza no wy akt oskarż eni a, unieważniają.c poprzedni.

§ 2. Przepis art. 171 § 2 s lo:mj e s ię odpowiednio.

§ 3. Prokurator wojskowy n iezwłocznie wnos i ak t

d o s ądu wo jskowego, załączaj ąc akta , inne

za!qczn iki o raz w miarę możności dowody rzeczowe.

o s ka rże nia

R o z d z i a ł III.

Przepisy wspóln e dla dochod ze n ia

śl e d z t wd.

Art. 173. \ \7 spr awach o przestęps t wa , których śc i ga ­

n ie prze d sądami woj sk owymi je st za l eżne od skargi lub

wniosku pokrzywd zoneg o, wszcz ęcie do cho dze nia lub

śl edz lwa n a stąp ić może dopiero wówcza s, gdy p ok rzywd zony zg10s ił skarg ę lub w n ios ek .

Art. 174: Prow adząc y dochod zeni e hIb ś l edz two nie

ma p rav,a zmuszać podejrzanego do ~znań lub p rzyznania się do winy.

Art. 175. § l. Prokurator woj skowy ma prawo być

obecny przy wszystk ich czynno śc i ach, do k onywanych

w tok u dochodzenia lub śledztwa.

§ 2. Inne os oby mogą być obecne, gdy ko dek s n in iej szy t ak s ta n owi albo gdy to uzna za p o trzebne prowa dzący dochodzenie lub śledz two albo prokurator wojskow y.

aby

ś l edztwo m ogło dosta rczyć podstaw do wniesienia aktu

oskarż enia, albo s tw ierdziwszy , że zachodzi okoliczność

A rt. 116. Dane dochodzenia lub śledz twa mogą być

o głaszane p ublicznie ty lko za zgo dą . p rok uratora.

, .

Dzi ęnn ik Vstaw Nr 36

-

Poz. 153

264 .

,-(\rt ił?· § 1. Wraz z oqmĆJwieniem śc i gania lub umorzeniem doc hodzenia a lpQ śl.edztwa wydaj e si ę postanowi enie w · przedmioc ie dowod6w rzeczow yc h.

.

. e) zaistni enia okolkzno śc i, uzasadni a jących umorzenie postępowania lub od s tąpi enie sprawy we dług

wi aśc iwo ś ci;

1) k oni ec zno ści załatw i enia innej kw estii wymagają­

cej pos tanowienia s ądu .

§ 2. Na po::.tanow ienie to służy zażalenie .

Art, 178. § 1. Dochodzenie lub śled ztw o winno b yć

w c ią gu 24 godzin od otrzymania wiadomo oi ci

w szczęte

Art. 164. § 1. S ą d n a po siedzeniu niejawnym m oże

o przestępstw i e .

§ 2. Przepisy art. 104 stosuj e się odpowiednio do

czasokresów dochodzenia lub śledztwa.

a) z arządzi ć dokonanie poszczególn ych czynności dochodzenia lu b śledztwa;

Art. 119. Przepisy art. 38 stosuje si ę 9 dpowiednio do

osób prow adząc y c h dochodzenie lub śl edztvl o .

R· o z d z i a ł IV,

a) nazwisko, imię oskarżonego i inne dane przewidziane wart. 46,

w

jakich

p ope łniono

prze-

stępstwo;

c) dokładn e okre śl enie zarzucanego czynu ze wskazaniem czasu i mie jsca popełnieni a ;

d) wskazanie przepisu ustawy karnej, pod który zarzucony czyn podpada;

e) wzmiankę o zastosowanym

czym.

środku

zap obiegaw-

Art 181. § 1. Do aktu oskarżenia dołą cz a się wykaz

osób, które nale ż y w ezwać na rozprawę, ze wskaza nie m

ich przydziałów służbowych lub adresów. Zarazem podaje się inne dowody, k tórych przeprowadzenie na rozpra'w ie prokurator uw a ża . za niezb ę dne, ze wskazaniem,

gdzie się znajdują.

§ 2. Prz esyłając sądowi akt oskarżenia, prokuro tor

załąc za oświadcz e nie

co do swego udz i ału w rozp raw ie

w związku z p rzepisem art. 40 § 2.

DZIAŁ VIII.

Postępowanie

przed sądem woj skowym.

Rozdział

ustalić

spis dowodów, podl eg aj ąc ych sprow adzeniu na ro z praw ę ;

I.

Przygotowanie do rozprawy głó wne j.

Art. 182. Jeżeli akt oskarżenia n ie odpowia da worunkom formalnym, przepisanym wart. 180 i 181, kierownik sądu zwraca go oskarżycielowi celem uzupełni e nia

braków w terminie pi ęciodniowym .

Art. 183. Kierownik s ądu wnosi spra wę na posiedzenie niejawne w wypadkach

a) istotnych uchybi e ń, których nie można napr awić

na rozprawie;

b) potrzeby zmiany spisu dowodów, podlegających

sprowadzeniu na rozprawę;

e) potrzeby zastosowania lub zmiany

biegawczego;

za s tosować środ ek

zapobiegawczy;

e) zwrócić akta prokuratorowi dla postąpi e nia w

myśl art. 171 § 2, j eże li zachodzi potrzeba zmiany kwalifikac ji czynu zarzucc:n ego osk arżo n e mu

na surowszą;

Art. 180. Akt oskarż e nia powinien zaw ier ać

okoliczności,

c)

d) z mie nić lub

Akt oskarżenia.

b) opis

b) z a rz ą dzi.ć u zupełnienie lub prze prowadzenie dochodzenia albo śledztwa;

środka zapo-

d) n iew łaściwej kwalifikacji czynu zarzucanego;

f)

odstąpić sprawę w ed ł u g wła śc iwości;

g) umorzyć post ępowanie w czę śc i lub w c ałośc i;

h) wyznaczyć

kuratora.

os ka rżyci e la

pos iłkoweg o

obok p ro-

§ 2. Na postan.owienia, przewidziane pod lit. a) p rokuratorowi słu ży zażale nie .

f).

Art. 135. § 1. J eże li nie zachodzi p otrzeha d.okonan ;a

wymienionych wart. 183, kierownik sąd u

ni ezwłocznie z a r ządza doręcz eni e o ska rżon em u odp isu

aktu oskar że nia wraz z listą osób, podlegających Y;,ezwa niu na ro z prawę, i wykazem dowodów wskazanych przez

prokuratora woj skowego.

c zynności,

§ 2. Jeż e li zachodzi koni ecz no ś ć zach owania tajemniezy ze względu na be zpiecz eń stw o Pańs t vl a, zami ast do rę ­

czenia odpisu aktu 03karże nia kierow nik sądu zarz ąd z a

odczytanie go.

§ 3. Doręczając lub od czyt ując oska.rżon em u odpis

aktu oskarżenia, n ale ży pouc z yć go o przys l ugującym

mu prawie przybrania sobie obrońcy l ub zlot enia w terminie 3 dni od odczytania lub doręcz e nia odpisu ak tu

oskarżenia wniosk u o wyznaczenie

obrońcy z urzę d u

oraz o dopuszczeni e d owodów z podaniem o k oliczności,

które chce w ten sp os ób stwierdzić.

Art. 186. "Wniosek o wyznaczeni e obrońc y z ur:ędu

oraz o dopuszczenie dowodów można zgł o sić ustnie cto

protokołu wobec sądu lub pr z ełożon e j v"ł a dzy wojs!wwej, która ni e zwłocznie p rz esyła go sąd o wi.

Art. 181. Wezwanie św ia dków i b ieg ł ych oraz sprowadzenie dowodów, w skazanych p rzez os k arż on eg o, Z 1 rządza kierownik . sądu , a wykaz ich doręcza się niezwłocznie oskarżyci elow i publicznemu.

Art. fS8. Je±eli k ierownik s ąd u uzna wn iosek oskaro dopuszczenie dowodó w za n leuzasadniony.

u w ażając, Że okoli cZnoś ci, k tóre m a j ą być stwi erdzof!e,

n' e mogą m ieć wp ływ u na tr eść w yrok u, z ałatw i a wniosek odmownie.

żonego

Art. 189. Ni eza l eż n i e od wniosku stron kierownik

ma prawo w zyw ać świadków i bi eg łych oraz sprowadza ć inne dowody.

sądu

Art. 190. § l. Okolic zności , które wyszły na jaw lu b

do sądu , mają

wplyw na właściwość sądu tylko wtedy, je 'że li z powodu n ich zamiast wojskowego s ądu niższego rzędu jest

rzeczowo właściwy wojskowy sC;d Y' yższego rzędu, albo

też jeżeli nie jest uBsadniona właściwość sądów woj skowych.

zaszły po wniesieniu akt,u oskarżenia

§ 2. O

' Pbz. 153

265

Dziennik Ustaw Nr 3(j

odstąpieniu

sprawy zawiadamia

się

strony

pokrzy wdzoaego.

Art. 191. § 1. Kierown ik s ą du wyznacza termin rozprawy i zarządza wysianie wezwań z u względnieniem

czasu, potrzebnego na przygotowanie do rozprawy.

§ 2. Pomiędzy od czytaniem lub doręczeniem oskar-

aktu oskarżenia a rozpravvą powinno upłynąć

najmniej 5 dni, w razie zaś uchyb ienia tego terminu

ro zprawa może odbyć się tylko za zgodq oskarżonego,

Art 191. § l. Odroczenie ro zprawy r oz poczętej mo że

tylk o na mocy postilnowienia sądu.

nastąpić

, § 2. Vi razie odroczenia rozprawy prowadzi ~ ; ę ją

w nowym terminie od początku, o ile sąd za z g odą s tron

n ie poslanowi inaczej .

Art. 193. § l. O s karżonemu, świadkom i biegłym moi strony zad a wać pyLmia bezpośrednio, j eżeli pr zewodnicz ą cy n ie zarządzi inaczej.

gą . sędziowie, ła wnicy

§ 2. Przewodniczący ucbyla pytania, które uznaje

za nieodpowiednie.

Art. IG9. § 1. Przewodniczący daje s tronom możność

wypowiedzenia się co do wszystkIch kwestyj, pod lega-

żonemu

j ą cych rozstrzygnięciu.

§ 3. Przepis § 2 nie obowiązuje na obszarze o b jętym

slanem wojennym lub stanem wyjątkowym.

§ 2. Jeżeli w jakiejkolw iek kwestii jedna Ze slron

zabiera glos, prawo gło s u służy ró wn , eż drugiej stron ie;

w każdym razie osk arżonemu i jego obrol1Cy służy glos

ostatni.

Art. 192. § 1. Prokuratora woj skowego zaw;ad am ia

o terminie rozprawy prz e z doręczenie mu listy wyznaczonych spraw.

się

§ 2. J eżeli oskarżony ma obrOl1cę, na l eŻY go również

zawiadomić o terminie

rozpi·awy.

Arl:. 193. § 1. Obecnoś ć o skar ż on e go na rozrraw:e

jest obowiązkowa, o ile przepis szczególny nie stanowi

inaczej.

§ 2. W sprawach, dotyczących wydania wyroku łącz­

n ego, obecność oskarżonego jes t obowi ązkowa tyl k o wtedy, gdy sąd uzna ją za niezbędną·

R o z d z i a ł II.

Ogólny porz ądek rozprawy.

A rt. 194. § l. Prze wodniczący kieruje r ozpr awą i czu wa n ild jej PHlwidłowym tokiem, bacząc, jeż eli szczególne wzgl ę dy nie stoją temu na przeszkodzie, aby dowody

na poparcie oskarżenia były przedstarwione przed dowodami służącymi do obrony oraz ażeby rozprawa nie wykraczała poza okoliczno ści rozpozn awane j sprawy.

I

§ 2. Od zarządzeń przewodniczącego strony mogą od-

liczno ś ci.

Arf. 21)2.

Przewodniczący

może

wydać

7arząd ze nie

celem uniemożliwienia o s ka r żonemu wydalania si ę z są­

du przed ukol1czeniem ro zprawy.

Ar!. 2()3. § l. J eżeli oskarżony, mhno upomn'en ia

przez przewodniczącego, zachowuje się nadal w sposób

za!,-łócający porządek rozprawy lub ubiiŻ'\jący powadze

sądn, przewodniczący może wydal i ć go czasowo z rozprawy,

§ 2. Po powrocie oskarżonego na rozprawę , przewodzawiadamia go o wszystkim , co się odbylo w jego nieobecności, i da je mu możność zlożenia w tej mienicząc y

rze wyjaśniell .

wodów lub z innych ważnych przyczyn.

wladzę dyscyplinarną ;

Art. HIS. § l. Przewodn iczący może przerwać rozpra·

§ 2. Przerwa ro zprawy mo ż e trwać najwyżej 14 dni.

J eżeli

p rzewod ni czctcy, z clIządzaj ą c przerwę,

oznaczy jednocześnie czas i miejsce , w którym odbędzi e

się dalszy jej ciąg, wówcza s 0 30by ob ecne na prze rwanej rozprawie obowiązane są stawić się w nowym te rminie bez osobnego ·w ezwan ia . Przepis art. 69 stosuje się

odp owiednio .

§ 4. Podczas przerwy można roz p o z nawać inne spra-

Art. 204.

Jeżeli

Wę dla wypoczynku, bezzwłocznego sprowadzenia do-

§ 3.

I

Art. 201. Od.dalenie jakiegokolwiek wniosku przerl

stoi n a przeszkodzie ponowieniu tego wn iosku na rozprawie, choćby nie uj awniły się nov.. e okorozprawą nie

obrol1ca, mimo upomn :enia przez

zacho'wuje się nada l w sposób Zćikłó ­

cający porządek rozprawy lub ubliżający powadze sądu,

przewodniczący odbiera mu głos, a sąd może go usunąć

od ' udzia.łu w sprawie, zawiadamiając o tym właściwą

wolać się do skladu sądz ącego.

I

Art. 200. P rzewodniczący ro zs ~ rzyga o ;talecznie

o przychyll1ym z a ła t wieniu każdego wniooku s:rony, jeż eli druga strona nie sprzeciwia się; w ' przeciwnym razie

musi zapaść postanowienie sądu.

przewodniczącego,

Art. 205. § t. Jeżeli usunięto obrOl1c~, przewodniczą­

cy na wniosek oskarżonego. a jeżeli ob ron" jest z mocy

prawa obo w iązkowa , to z urzędu wyznacza mu nowego

obrońcę.

§ 2. J e żeli wyznaczony obrońca nie może objąć niezwlocznie ob rony, należy rozprawę przerwać lub odroczyć .

wy.

Art. 206. Przewodniczący może wydalić z rozprawy

z powodu jej nie właściwego zachowania się·

publiczno ś ć

Art. 1g6. §_ 1. Rozprawę przerwaną prowa dzi się po

przerwie w dalszym ciągu.

§ 2. Jednakże n ależy ją prz e prowadzić od pocz ą t ku

a) jeżeli s ą d z urzędu lub na wniosek stron u zna to

za potrzebne

b) jeżeli zmienił się skład sądu.

ją,

Art. 207. § l. Przy wejściu sądu wszyscy obecni stodopóki sędziowie nie z a jmą miejsc.

§ 2. Vvstaje również kaida osoba, do które j sa d się

zwraca lub która d o s ądu przemawia, j eżeli przewodniczący jej od tego nie zwolni.

l;;>J:łer'frl,iJt. Ustaw Nr 36

~ą ,7()3 . Rozprawa p 9,p,ywa, się- .us,tnie .i jawnie. W y) ątk iod 'tej zasady są :Jdop'tls'z czalne ' tylko !Ż' UlOCy wyraźn e-gb rpt'zepisu.

; / ~ ~) ": : "l .' ~

I ;

Art. 209. § 1. S ą d wyklucza jawno ść c a ł ej rozprawy

lub je j części , j eżeli j awność p05 tę pow ania mograby obrażać dobre obyczaje, spowodować zaburze nie sp okoju

publicznego lub ujawnić okoliczno ści, których zachowanie w taj e mnicy jest ni ez b ęd ne ze względu na b ezp ieczeństwo Pallstwa lub dobro służby .

Poz. 153

Art. 21 4. § 1. Przed rozpoczęciem przewodu sądowe ­

go pr zewo dniczący wzywa przed sąd świadków, biegłych

( tłumaczy), uprzedza o odpowiedzialności za nieprawd,ziwe zeznanie, sprawdza ich toż samo ść, odbiera ód

świadków przyrzs,c zenie ze znawan ia prawdy, po czym

zarządza usunięcie świadków z rozprawy.

s ~d

§ 2. Bie gli (tłumacze) pozostają na rozp ra,'!ie , j eże li

uzna to za potrzebne.

§ 2. S ą d wyklu cza jawnoś ć rozprawy również i wtedy, j e żeli j aw ność mogłaby ujemnie wpłynąć na o c hronę

dobrej sławy pokrzywdzonego.

R o z d z i a ł IV.

Przewód

§ 3. Na zgodny wniosek stron sąd może wykluczyć

j awność

rozprawy.

Art. 210. § 1. Mimo wykluczenia jawności mogą być

obecni na rozprawie oficerowie służby sprawiedliwości,

p ozostający w czynnej slużbie wojskow e j.

§ 2. Ponadto sąd może zezwolić poszczególnym osobom na obecność na rozprawie .

;

§ 3. Nie mogą być obecni na rozprawie nieletni, a n:1

rozpraw'ie przeciw oficerowi żoł n ierze, nie posiadający

stopnia oficerskiego, o ile n ie biorą udzi ału w sprawie.

Art. 211. § 1. Ogłoszenie wyroku odbywa si ę jawnie

oraz w obecności osk arż onego z wyjątkiem wypadku

przewidzian ego wart. 220.

§ 2. S ąd może zarządzić ogło s zen ie wyroku w c zęści

lu b w całości z wykluczeniem jawności, j eżeli uzna to,

ce lem ścisłego zachowania taj emnicy, za ni ezbędne ze

wzgl ęd u na bezpieczeilstwo PaIlstwa.

R o z d z i a ł III.

R ozp ocz ę cie

Art. 215. § l, Przewód sc:dcwy ro zpoczyna się od odczytania aktu oskarżenia.

.

§ 2. Za zgodą stron sąd może zaniechać odczytania

w cał ości lub w części opisu okoli cz ności, w jakich popełniono przestępst\'JO;

Art. 216. Po odczytaniu aktu os k arżenia przewodnizapytuje o ska r żonego, czy go zrozumiał, czy przyznaje się do zarzucanego mu czynu i jakie wyjaśnienia

chce złożyć.

czący

Art. 217. Po wysłuchaniu oskarżon e go p rzewodniczą­

cy zarzą dza po stępowanie dowodowe oraz poucza oskarżonego o przysługującym mu prawie zadawania pyt a ń

przesłuchiwanym osobom i s:dadania wy j aśniell co do

każdego dowodu.

Art. 218. Je żeli wyjaśnienia oskarżonego, p r z yzn ają­

ce go się do w iny, nie budzą wą tpli wości, sąd może za

z go dą stron n ie p rzep rowadzać postępowania dowodowego lu b przeprowadzić je tylko cz ęściowo.

Art. 219. § 1. O sk arżony ma prawo być obec-'1y p:-zy.

wszystkich czynnościach postępowania dow odowego.

rozp ra wy.

Art. 212. § 1. Ro zprawę rozpoczyna wywołanie spra-

,..

sądow y .

§ 2. T ylko wyjątkowo, j eżeli n ależy się obawia ć, że

wy.

obecność

§ 2. J eże li osJ<arżony nie stawił się, przewodniczący

zarządza jego natychmias towe sprowadzenie lub przery-

na

wa rozprawę albo sąd odracza rozprawę .

§ 3. J eże li o skarżony stawił si ę , przewoc1J1 Iczą cy

spra,w dza p rawi dłowość obsady sądu, ogłasza skład s ądu ,

sprawdza t ożsamość oskarżonego oraz czy oskarżonemu

odczytano lub doręczono odpis aktu o s karżenia, nas t ęp ­

nie pou cza os karżo n ego o prawie wyłączenia członków

sądu, oskarżyciela i protokolanta i o prawie zgłoszeni a

nowych dowodów.

Art. 213. § 1. Po u sta le niu, że oskarżonemu odczyt3.no lub dorę c zono odpis aktu o s karżenia, przewodniczą­

cy sp rawdza, czy wezwane osoby stawiły się.

§ 2. \V razie niestawiennictwa świadka , bieg łego lub

tłumacza,

j eżeli jego obecność jest niezbędna, a niespowodowanie stawi ennictwa jeJt u trudnione,

prz ewod nic zący przerywa rozprawę lub sąd odracza ją.

zwłoczne

§ 3. W razie niestawie nnictwa

oskarżyciela

lub

obrońcy i n iemożności zastąpienia ich przez inne właści­

we os~by, przewodniczący p rzerywa rozpra,wę lub s ąd

r ozprawę odracza, wydając niezbędne z3.rządzenia o raz

z aw iad a m iają c w razie potrz eby właściwą władzę dys cyplinarną .

oskarżonego mogłaby

wyjaś n ienia

innego

oddziaływać krępująco

oskarżonego

albo na zeznania

lub b iegłego , przewodniczący mo że zarządzić

wydalenie oskarżon eg o z rozprawy na czas pr zesł uchan ia

te j 030by. Przepis art. 203 § 2 stosuje si ę odpowiednio.

świ a dków

Art. 220. J eże li oskar żo ny wyda lił si ę samowoln'e

' przed ukończe niem rozprawy albo j eże li oskarżony został wydalony w myś l art. 203 §1 , sąd może dokoń czyć

rozprawę w jego ni e obecności, o il e nie u znaje dalsze j

j ego ob ecnoś ci za niezbęd.ną.

Art. 221. K ażdego ś'w i adka wzywa się na ro zprawę

osobno i przesłu c huje się w nieobecności tych świad­

ków, którzy jeszcze nie zeznawali.

Art. 222. § 1. Na rozprawie wolno odcźytać protok odochodzeinnej sprawie, jeżeli świadkowi nie można było doręczyć wezwania .albo jeżeli ten nie stawił się na rozpraw ę z powo du

śmierci, choroby lub przeszkód nie d a jących się usun ąć lub zbyt trudnych do usunięcia albo z powodu znacznej odległości miejsca pobytu, bądź stawiwsZy się · ze~n~ł

inaczej niż w postępowaniu poprzednim albo odmowił

zez!lań, albo ośw~adczył , że p e'wn ych szczegółów nie pamięta ..

ły przesłuchania świadka, sporzą dzone ~ v

niu, śledztwie lub na rozprawie w da nej lub

-

§ 2. Na rozprawie wolno odczytać protokoły p rzesłu ­

chania oskarżonego, sporz ąd zone w dochodzeniu , śledz­

twie lub na rozprawie w d ane j lub innej sprawie, jeżeli

oskarżony zezn ał inaczej n iż w post ępowaniu pop rzedn im bądż odmówił zeznań lub 05wi adczył, że p ew nyc h /

szczegółów nie pamięta.

§ 3. Poza tym wolno odczytać za zgodą st ron wszel-

kie protoko ły pr ze słuchania świadków, biegł y ch i oskarżonych .

§ 4. S ąd może za zgodą stron zani ec hać odczytywania pro t o ko łó w i zaliczyć je w poczet dowodów uj awnionych na rozpraw ie.

Art. 223. § 1. Wolno odczytać na rozprawie protoi rewizji, tu dzież opinie bieg-

koły og l ędzi n sądowych

łych .

§ 3. Przepis art. 171 §, 2 stosuje się odpowiedńib.

§ 4. Na postanowienie sądu w sprawie przeprowadzenia albo uzupełnienia dochodzenia lub śledztwa sl\1 7'i

p rokuratorowi zażalenie.

w toku rozprawy uj a wni się

prze z inną osobę tll1 i ż e li oskarżonego, s ą d zawiadamia o tym właści w e g o prok ura tora ,

załączając odnośne wyciągi z protok o ów, d okumentów

lub akt.

Art. ZZ9.

§ 1.

Jeżeli

prze stępstwo popełnione

§ 2. W razie potrzeby, j eżeli nowe przes tę pstwo ma

związek

z rozpoz na wa ną sprawą i oddzielne rozpoznilnie

niece]ow e, sąd odracza rozprawę i zwra{;a akta

p rokuratorowi.

'

byłoby

Art. 233. S ąd ma prawo z aniec ha ć pr zes łuchan ' a

lub zbadania dowodu rzeczowego, j eże li uzna

za ustaloną okoliczność, którą ś wiad e k lub dowód rzeczow y mają s twierdzić.

świadka

§ 2. \\Tolno odczytać na rozprawie orzeczenia poprzedn io przeciw oskarZonemu zapad łe , zaś wia dcz e n ia

lekarskie, k tó rych autentyczności i treści strony nie

k westionują, zawiadomienia o przes tę pstwie oraz inne

dokumenty urz ędowe lub prywatne.

§ 3. Przepis art. 222 § 4 stosuje si,E: odpowiednio.

Art. ZSL § 1. Po zakońc ze niu post ę pow a nia dowodowego przevvodniczący zapytuje st rony, czy nie m a ją

wniosków o uz upeł n ienie go, a w ra zie odpow iedzi odmownej

og łasz a

poslępowa n ie

dowodow e za

zamknię t e .

, Art. 224. § 1. Zło żone w tok u rozprawy dokumen ty ,

j eżeli mają zna czenie dla sprawy, s ąd okazuje ~ tronom,

dołąc za do akt i odczytuje w całości lub w części .

§ 2. Przepis art. 222 § 4 stosuj e się odpowiednio.

Art. 225. Dowody rzeczowe, o ile temu nie stoją na

przeszkodzie rozmiary lub wła ś ciwości przedmiotu, wnosi się na rozprawę i okaZUje sądowi i stronom oraz w

miarę potrzeby świadkom i biegłym.

każdego

I

Art. 226. Po przeprowadzeniu

dowodu stro by mają pravvo zabierać glos w celu złożenia wyj s.śnień.

§ 2. Postępo'.va\lie dowodowe można wzno w ić tylko

na mocy po s lanow ien ia sądu.

A r t. 232, § l. Jeżeli na podstawie oko liczno ści, k tóre

wysz1y na jaw w to!~u rozprawy , 0 3 karżycie l z :lfzucił

oskarżonemu inny czyn prócz tego, który akt oskarżenia

wskazuje, sąd moż e przystąpić do n;1tychmiastowego rOZpoznania nowego przestępstwa tylko za z;; odą prokurato ra i oskarżonego.

§ 2. vV razie przerwania lub odroczenia rozp ra wy

prokurator wojsk ov"y wnosi nowy lub dodatkowy akt

oskarżenia .

§ 3, Przepisy art. 1'i 1 § 2, 190 § 1 stosuje się odpo-

Art. 221. § 1. Jeżeli zachodzi potrzeba

a) dokona nia

oględzin

wiednio.

na miejscu;

b) przeprowadzenia

dowodu

lub

przes ~uch an ia

świ adka , których nie moż na s p r owadzić

albo

których sp rowadzenie jest szczególnie utrudnione,

s ą d dokonywa na miejscu czynności w całym sk1aI~z ie lub p rzerywa albo odracza rozp r awę , za rząd zaj ą c

~rzeprowadzenie czynnośc i przez sędziego należącego do

skła d u sądu lub w drodze pomocy sądowej.

Art. 233. Po z am kni ę ciu postępowania do w o :lowf'go

udziela głosu stronom, które prze mawiają w n a,stępujące j kolejności: oskarżyciel posiłkowy ,

prok urator, oblOńca , oskarżony.

prz ewodnic z ąc y

Art. 234. Oskarżonemu , z któ rym sąd porozumiewa

przez tłumacz a, n a l eży przed udziele niem g ł osu przetłumac zyć z glosów stron przyna jmniej ostateczne wnioski prokuratora i obrońcy.

się

§ 2. O terminie i mie jscu dokónania czynności należy zawiadomi ć

strony.

Art. 228. § 1. J~ż,eJi wchodz i potrzeba zebrania madowodowego ze względu na nowe przestępstwo

ujawnione na rozprawie lub uzupełnienia ma teria ł u dowodowego ze wzg l ędu na nowe okoliczn o ści wysz ł e n a

jaw w toku rozprawy, albo t eż potrzeba dol,-ł adniejszego

przygotowania rozprawy, a zebranie lub uzup ełnieni e

materiału dowodowego w toku rozprawy byłoby połą­

czone ze szczególnymi trudnościami - sąd odracza rozprawę celem p rze prowadzenia lub uzupełnienia dochodzenia lub śledztwa.

I

teriału

, § 2. Po ukoń c zeniu dochodzenia lub ś l edztwa sporzą­

dza się w razie potrzeby nowy lub dodatkowy akt oskartenia.

Art. 235. Jeże li w wyniku przemówień zajdzie potrzeba przeprO\vadzenia dodatkowego dowodu, sąd 'z urz ęd u

lub n a wniosek stron może wz nowić postępow anie dowodowe.

Art. 235. § l. O skarżyciel ma prawo zrzec się oska rj eże li uzna, że oskarżenie nie zn al az ł o po tw ierdzenia w toku przewodu sądowego.

ż eni a ,

§ 2. Obrońca nie może zrzec się obrony.

Art. 237. § 1. Stronom służy prawo jednej repliki.

§ 2; Prawo do ostatniego głosu służy osk a.rżonemu.

~

3. Podczas osti1 tniego głosu oskarżonego nie moż­

na zadawać mu pytall.

/

20"'8

____~~--------------.------~~-----------------------------------~

Po~z~.~1~53

!t

.. ,

Rozdział

V.

C), oznaczenie sądu, który go wydał;

d) s topień wojskowy, nazwisko, imi ę przewodniczą­

\Vyrolwwanie.

/ i~

cego , sędziów

kolanta;

. >'

Art 238. Głosami stron kończy się przewód sądOwy.

Po 'wy?łuc han iu głosów stron sąd przystępuje niezwłocz­

nie do narady nad wyrokiem.

Podstawę

orzeczenia stanowi całokształt

okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego

lub uznanych za ujawnione.

Art. 241. § 1. Narada i glosowanie odbywają się

z osobna co do winy oraz co do kary i innych kwestyj

wymagających rozstrzygnięcia.

§ 2. Po omówieniu sprawy przewodniczą c y zbiera

glosy sędziów (ławników), począwszy od niższ y ch stopniem, a przy równych stopniach od n iż szych starszeń ­

stwem. Przewodniczący głosuje osta tni.

§ 3. Jeżeli przy rozstrzyganiu innego pytania prócz

pytania co do w iny zdania tak się podzielą, Że żadne

z nich nie uzyska większości, zdanie naj przychylniejsze

dla oskarżonego przyłącza się do ' zdani a najbardziej doil

zbliżonego.

§ 4. Sędzia (ławnik). który glosował za uniewinnieniem, może się wstrzymać od glosowania co do ka ry ;

wtedy głos jego przyłącza się do zdania najprzychylniejszego dla oskarżonego.

Art. 242. § 1. Jeżeli przy naradzi e ujawni się potrze ba uzupełnienia materiał u dowodowego , sąd może z urz ę ­

du wznowić po stępowanie dowodowe , przerwać lub odroc zyć rozprawę i zarządzić zebranie nnteriału dowodowego.

§ 2. J eżeli na podstawie okoliczności, które wyszły

na jaw w toku rozprawy, sąd stwie r dził możliwość zakwalifikowania czynu, za,rzuconego 03karżonemu , pod

surowszy p rzepis karny, to wznawia przewód sądowy

i uprzedza o tym strony.

§ 3. Przepis art. 190 § 1 stosuje się odpowiednio, a w

razie braku zgody oskarżonego na zmianę kwalifikaCji przepis art. 171- § 2.

Art. 243. § 1. Po ukończeniu głosowania jeden z s ę­

dziów (ławników) lub protokolant pisze wyrok, który

wszyscy sędzi owie (ławnicy) podpisują , nie wyłqczając

przegłosowanego.

§ 2. Przepis art. 27 § 3 ma zastosowan~e.

Art. 244. W sprawie zawiłej sąd mo ż e odroczyć wydanie wyroku najwyżej na 3 dni. Dzi e ń i godzinę oraz

.miejsce ogloszćnia wyroku należy niezwłocznie ogłosić

na rozprawie.

Art. 245, vVyrok powllllen zawierać część wstępną.

opisową, uzasadniaj ącą oraz s e ntenc j ę.

Art. 246. § l. Część wstępna pO'winna zawierać

al oznaczenie wydan ia wyroku w Imieniu Pol,,!de j

Rzeczypospolitej Ludowej;

b) datę i miejsce wydani a wyroku;

prokuratora i proto-

,

e j nazvvisko i imię oskarżonego i inne dane przewidziane wart. 46;

f) określenie

czynu, zarzuccnego 05karżonemu,

przez wskazamie odnośnego przepisu ustawy karnej.

Art. 239. Narada i glosowanie są tajne. Prócz osób,

należących do składu sądzącego , moż e być obecny tylko protokolant.

Art. 240.

(ławników).

§ 2. Część opisowa powinna zawierać szczegóło'wy

opis stanu faktyczn ego ustalonego przez :>ąd w toku prze\"lodu sądowego.

§ 3. Czę ść uZ:lsadniająca powinna zawierać wskazanie dowodów, na podstawie których sąd ustalił stan faktyczny, oraz dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych,

wyjaśnienie prawnej podstawy wyroku, tudzież, w razie

skazania, wymienienie okolicznoś ci wpływających na

rodzaj i wymielr kary.

§ 4. Sentencja powinna zawierać okreś l enie czynu,

przypisanego skazanemu, ze wskazan iem czasu i miejs ca,

lub czynu, z zarzutu popełnienia któ reg o uniewinniono

o skarżon ego, oraz okreś lenie zastosowanych przepisów

ustaw, a w ra,zie s kazania - kar ę, na jaką skazano, tud zież wskazanie da ty, od której li czy się termin odbywania kary pozbawienia wolności, j eś li na pocz et kary

_zaliczono okres aresztu tymczasowego.

Art. 247. Prócz danych, wskazanych wart. 246, sente ncja zawiera w miarę potrzeby orzeczenie co do warunko'wego zawieszenia wykonania kary, uwolnienia od

kary, odroczenia jej wykon ania, umorzenia postępowa­

nia, co do dowodów rzecz owych i innych kwestyj rozs trzygniętyc h przez sąd .

Art. 246. § l. Orzeczenie o zaliczeniu na poczet kary

areszt.u tymczasowego, o warunkowym zawieszeniu wykonania kary zamieszcza się w w)\roku .

§ 2, Orzeczenia o zaliczeniu okresu kary od.bytej,

o umorzeniu postępowania sądowego ,

zamianie kobietom ciężarnym kary śmierci na karę pozbawienia wol·

ności, o 'odroczeniu wykonania kary lub o jej darowaniu zamieszcza się w wyroku lub w postanowieniu.

°

§ '3.' Orzeczenia o wykonaniu kary zawieszonej,

o warunkowym zwolnieniu z odbywania kary, o odwołaniu warunkowego zwolnienia, o odwołaniu odroczenia

wykonania kary lub

zatarciu skazania zamieszcza się

w postanowieniu.

o

Art. 249. § 1. Podpisany wyrok prz ewodniczący ogła­

w obecności całego składu s ądzącego , a obecni, nie

wyłączaj ąc sądu, wysłuchują go stojąc.

SZa

§ 2. W sposób, przewidziany w § l. przewodniczący

ogłosić tylko cz ęś ć wstępną i sentencję wyroku,

może

wówczas podczas dalszego

ogłaszania

wyroku obecni

mogą zająć swoje miejsca .

§ 3. Po ogłoszeniu wyroku prze w odniczący oznajmia,

czy i w jaldm trybie wyrok ulega zaskarż eni u, nadto w

wypadku wymierzenia kary śmierci pouq:a skazanego

o prawie złożenia prośby o u ła skawi enie.

Art. 250. Je ż e li orzeczono k ar ę śm i erci wówczas b0Z po podpisaniu wyroku skład sądzący odbywa

naradę celem rozw ażenia , czy skazany zasługuje na ulap oś r ednio

Poz . 153

skawienie i jaka ka ~a byłaby odpowiednia w razie uła­

sk:1.wienia. Opinię w tym p rzedqnoGie do łąc zil się do akt

sprawy.

II .

,-

- "/.

Rewizja.

't

, ,',

I

Art. 260. § 1. Od orzeczeń sądów wojsko wych, k oń ­

c zącyc h post ę powanie k a rne, p rok ura torowie woj skow i

oraz skazani lu b ich obrońcy mają prawo wnosić skargi

rew izyjne do Najwyż s ze go Sądu Wojskowego.

§ 2. W razie umorzenia pos tę pow <1nia lub uniewinn ienia, zawieszenia wykonania k ary , uwolnienia od kary, odroczenia je j wykonólnia co do o skarż:oncgo aresztowanego , prz ewod ni czący zarządza n atychmiastowe wypuszczenie go n a wolność.

§ 2. Orzeczenia N ajw y ższeg o S ąd u Wojskowego jako sąd u pierwszej instancji podlegają rewizji w t ry bie

nadzoru sądowego zgodnie z przepis am i działu X.

DZIAŁ e~.

Art. 261. J eżeli skazany jest nieletni lub ubezwlasnovwlniony, skarg ę rew i zyjn ą może złożyć oprócz skazanego i jego obrońcy ojciec, matka skazanego, ma ł ż on ek,

op iekun , kurator lub właściwy przełożony .

Srodki odwoławcze.

Rozdział

r.

Zażalenie.

Art. 252. § 1. Na postanowien ie, o ile k odeks ni nie jszy ni e· stanowi inacze j, s łuż y zażalenie w p rzypadkach

wskazanych w u stawie i ty lko do jednej instancji.

§ 2. Zażaleni e n ie sł u ży, jeżeli postanowienie zosta- ,

Jo wydane n a wniosek odwołującego się lub Zu jego zgodą lub nie ob raża jego praw.

§ 3. Na postanowienie N a j wyższego Sądu Wojsko-

wego zaż al enie nie służy .

Art. 253. § 1. Termin do zażalenia wynosi 5 dni i jest

zawity, o ile przepis szczególny nie sta nowi inaczej.

~

§ 2. Termin ten liczy się od daty og:osze n ia posta-

n owienia lub doręczenia odpisu postanowienia, gdy dowymaga ustawa.

rę c zenia

I A~t. 254. ~ !. Za,żalenie wnosi się .do organu

wymia:u

sprawIedllwosCl, ktory

postanowIeme·.

wydał zaskarz~ne

I

§ 2. Zołnierze mogą w nieść zażalenie do protokołu

-kobec przełożonej władzy wojskowej. Protokół len' na leniezwłoczni e przesłać sądowi lub prokuratorowi wojskowemu.

h

Art. 255. § 1. Zażalenie złożone po termin :e lub przez

osobę nie1.l.pr aw n io ną pozostawia kierownik sąd u lub prokurator bez biegu.

Art. 262. § 1. Termin do skargi rew iz yjnej wynosi

7 dni i jest zawity.

§ 2. Term in ten liczy s ię od daty og ł osz e nia orzeczenia lub doręcz enia odpisu orze cZ€ !li~.-_~. ~lo;-]~,z.e!!l~ /-_'---'

wymaga uslawa .

"

Art. 263. § 1. W r azie złożenia skargi rewizyjnej po

terminie lub prze z osobę nieuprawnion ą, kierownik są­

du pozostaw ia j ą bez biegu_

§ 2. Na za rządz e nie to słu ży zaża l enie.

Art. 264. § 1. Skargę rewiz'Yjną składa s i ę na piśmie

w sądz ie, k tóry wydał zaskarżone orzeczenie.

§ 2, Sąd niezwłocznie przesyła akta w tr y bie przew idzianym dla rewizji.

Art. 265. § 1. Prokuratorowie wojskowi mają prawo

składać skargi rewizyj n e na korzyść lub ni ekorzyść

o s ka rżon y c h

lub skazanych.

§ 2. Inne osoby mogą zaskarżać orzeczenie tylko na

korzyść

skazanych.

§ 3. Strona może zaskarżać orzeczenie tylko z powodu uchybienia obrażającego jej prawa.

§ 4. Ten, kto złożył skargę rewizyjną , może

ją

cofnąć .

Art. 266. Przepisów art. 260 do 265 nie stosuje się do

spraw , w k tórych przestępstwo popełniono i o rzeczenie , kończące p ostępowanie k a rne, wydano na obszarze

obj ę tym stanem wojennym lub stanem wyj ą tkowym.

§ 2. Na zarządzenie to służy zażalenie.

Art. 256. Jeżeli organ wymiaru sprawiedliwości lu b

osoba, które wydały postanowienie, uznają zażalenie za

słuszne, to same do niego przychylają się; w przeciwnym

razie p r z ed stawiają do rozstrzygnięcia wraz ze s w oją'

1 0Pini ą instancji odwoławczej.

Art. 257. Zażale nie samo przez się nie wstrzymuje

wykon a ni a z as k arż o nego postanowienia, lecz orga n wy m iaru sprawi edliwości, który wydał postanowienie. lub

o rgan wyższe j instancj i mogą wstrzym 'l ć wykona nie.

O dmowa wstrzymania nie wymaga uzasadnienia.

Art. 258. Sąd rozpoznaje zażalenie na posiedzen iu

niejawnym.

Art. 250. Prze pisy art. 252 i 258 stosuje si ę C' dpowiednio do zaża l el'l n a z :1.r ządzenia .

Art. 267. § 1. Skarga rewizyjna może dotyczyć całości

lub części orzeczenia.

§ 2. Pod stawę skargi rewizyjnej mogą stanowić tylko uchybienia przewidzia,n e wart. 270.

§ 3. W skardze należy wskazać te cz ę ści o rzeczeni a,

o uchylenie lub zmianę których wnosi si ę oraz na czym

polega uchybienie.

Art. 268. Najwyższy Sąd Woj skowy rozpozna je sprana posiedzeniu n iejawn ym p o wysłuchan iu sęd.ziego ­

sprawozdawcy, u stnego lub pi ser'1nego wn iosku Nilczelnego Pi:o k uratora Woj skowego i bierze pod rozwagę

calokształt o ~,oliczności sprawy.

wę

Art. 260 . § 1. O posiedzeniu za w iad 'l m ia s 'ę o okarżon ego lub skaz 3n ego i jego obr Olicę, j eże li N aj wyższy

S ąd vVoj skowy ' uzna to za wskaz ane.

...._ ............."" • ..;r'.J' .-

_

Art. 251. § 1. W razie skaza nia oskarżonego, p ozosta jącego na wolności, sąd może p0 3tanowić aresztowanie skazanego.

Rozdział

~

-

.

Dzienni.k . Ustaw Nr 36

§ 2. Oskarżon y, . lub skazany i jego obronca, j eś li

stawią się na posie d'żenie, mają p ra wo sk ł adania wnio-

DZIAŁ

sków i wy j a ś nieil, . lecz, .nie mo gą być obecni p rzy naradzie s ę dziów. . . "

'

X.

Nadzór sądowy.

Art. 271. Na wniosek rewizyjny Prezes a Najwyższ e gJ

Ar!. 270. N a jwyż szy

Sąd

Woj sk owy u ::hyla a \l: o

zmien ia orzeczenie w części lub w całości w razie stwierdzenia

Są d u

Wojskowego lub Naczelnego P rokurato ra Woj skow ego Na jw yższy Sąu Wojskowy poddaj e re\\' izji w trybie nadzoru sądowego prawomocne orzeczenia sa.du wojskowego, kol'lczące postępo wanie.

.

a) naruszenia prawa materialnego przez nieprawid-

lowe jego zastosowanie,

bl pogw ałceni a przepisów postępow a nia , o ile mogly

miećwplyw na wyrok;

c) skazaoll ia, uniewinnien ia lub umo rzenia

wania wbrew okolicz n o śc iom sprawy;

d) wymie rzenia

niewspółmi ern e j

post ę p o­

ka ry.

Art. 278. O rzeczenia Najwyżs z ego S ą du Woj skowego podlegają w trybie nadzoru s ąd ow eg o rewizji Zgromadzenia Sędz iów N ajwyżs zego Sądu Wojskowego.

Art. 279. § 1. Prezes Najwyższego S ąd u Woj skowego

Naczelny Proku rator Wojskowy mogą żądać akt do

wglądu w k ażdym stadium postępowania.

.

l

§ 2. S,-~d prz es yła ż ą dane akta, wstrzymując p ostę ­

powanie.

Art 271. § 1. Najwyższy Sąd Wojskowy, uchylaj ąc

lub zmi e niają c orzeczenie w części lub w caio śc i z po· w u...t3\~ ...J:;;6~azJnych -Vi art. 270

al poprawia błędną kwalifikację czynu, łago dz i karę, odstępuje spraw ę według w ł aściw ośc i lub

umarż a postępowani e , w sz czególności · z braku

cech przestępstwa, z braku lab niedostatecznych

dowodów winy, albo

b) przekazuje sprawę do p onown ego rozpoznani a są­

dowi, którego wyrok u chylono, lub innemu są­

dowi.

§ 2. Najwyższy S ąd Wojskowy może skargę rewizyjną p ozo stawić

wić

bez uwzględnienia, a orzecz en ie pozosta-

w mocy.

Art. 272. § 1. Po rozpoznaniu sprawy Najvryższy Są i

W ojskowy wyd aje postanowienie, które p odpisu j ą p.zewodni c z ący i człon kowie sądu,

'_

§ 2. N3jwyższy Sąd Wojskowy może odroczyć wyd anie postanowienia na 3 dni, je.5li szczególne wzg l ędy

§ 3. Rozprawy i posiedzenia niejawn ego n:e p rzerywa się i nie odracza.

Art. 2eO. Uwzgh:;dniając w niosek rewizyjny Prezesa

Naj w y ższeg o S ądu 'W oj skowego lub Naczeinego Pro!.'.ura tora Vvoj skowego z ł ożony nc:! n ie!w rz yść skaz : m ego t: 0

fi miesięcy od dnia up rawomocnienia się orze czenia, Najwyższy S ą d Wojsk owy ogran :cza się tylk o

do ustalenia uchyb i eń.

up ływie

Art. 281. Wnio sek rewiz yjny i rewizja na

w k ażd ym cZ3sie.

korzy ść

s ~ca zanego mo gą na,>tąpić

Art. 282. \V post ę powaniu w trybie nadzoru sąd ow e ­

go sto3uje się oJpowiednio przepisy art. 2 j } - 275.

Art. 283, O orzeczeniu Najwyższego Sądu 'W oj skowego zaw iadamia się w razie po trz eby zainteresowane

władz e i osoby.

DZIAŁ

P ostępow an ie

XI.

szczególne.

za tym przema wiają ·

Rozdział

Art. 273. Wskazania, za war te w orzeczeniu Najwyż ­

szego Sądu Woj skowego, w iążą w d an ej sprawie wojskowe organa wymiaru sprawiedliwoś c i.

A rt. 274.§ 1. Sąd woj skowy, któremu po l:chylen; u

o rzeczenia przekazano s pr aw ę do ponownego rozpo ,man ia, ponawia po stę p owanie, poczynając od wyznaczenia

rozprawy, je żeli z o rzecze ni a Najwyż szego Sąd u Wojskowego nie wynika, że nal eży p os t ąpi ć inaczej .

I.

' Yznowienie postępowan:a.

Art. 234. § 1. Wznowienie p o st ę pow ania, z<lk011czone go prawomocnym orzeczeniem s ądu wojskowe go, mo ż e

n astąpić tylko wtedy, gdy

al wyjdzie na jaw , że orzeczenie wy d ano pod wpły­

wem fa łszywego zezna nia świad ~< a . b i egłego lub

tłumac za, sfałszowanego dokumentu lub dowodu

rzeczowego albo przek upstwa ;

§ 2. S ąd wojskowy przy ponownym rozpozn a,niu

sprawy może zwi ększyć karę o rzecz on ą w uchylon y m

wyrok u tylk o wówczas, je żeli Najwyż szy S ć1 d Wojskowy uchylił wyrok z pow odu zby t łago dnej kary.

b) po wydani.u orzeczenia uja wnią się nowe fa kty

lub dowody , nie zn a,ne przedt em s ąd ow i, stwie rdzające winę uniewinnionego a lbo że skazany

jest ni ewinny lub że skazano go za inne przes tępstwo n iż to, które popełn ił.

Art. 275. Ponowne orzeczenie s ądu woj skowego po dlega zaskarżeniu na ogólnych zasadach.

§ 2. Pop eł ni e nie prz es tęp s tw a, dającego pod st awę

do w znowienia post ępowania w myśl § 1, powinno być

ustalone wyroki em, chyba że wyrok n ie moż e zap aś ć

z powodu ustawowych okoliczn oś ci, wyłącz ający ch wyrokowanie co do tego prz e stępstwa lub za wieszających

postępowanie na czas n ieograniczony.

Art. 276. O orzeczeniu Naj wyż szego Sądu Woj rkowego zawiadamia się właściwy sąd pierwsz ej instancji, który z kolei powiadamia strony.

'.

I

Dz iennik Ustaw Nr 33

-

Art. 285. § 1. Wnio sek o wznowienie postępowania

na korzy ść skazal\1ego mogą złożyć: skazany, obrOl1ca,

p roku rato r wojskowy, m arż o nek sk aza n ego , jego k rewni w linii pro stej, bracia i siostry, wł aścivlY d:)Vvódca,

także związek zawodowy lub inna organizacja spojeczna, któ rej członkiem jest lub był skazany.

§ 2. \'\Tznowie nl e p ostęp o wa nia na kor z y ść skazanego jes t dopuszczalne bez w zg l ędu n a j ego. śm i erć, v{ykon inie kary lub przedawnienie.

t

Art. 286. Wniosek o wznowienie postępowania na

riekorzy ść oskarżon e go lub sko: ziln ego m oż e Z łDżyĆ tylk o prokurato r wojskowy.

A rt. 287. \ '\Tn iosek o wznowienie po s t ęp owan ia skła­

da si ę prokuratorowi wojsk owemu właściwemu dla są ­

du wojskowego, k tóry o rzekł w pierwszej instancji; pro urator w ojskowy w mi a rę pot rze by p rzeprowadza dochod~ e ni e , a nast ę pni e przedkłada sprawę wraz ze swym

wnioski em Na j wyższemu S ą d ow i \Nojskowemu.

PoŻ . 151

271

Art. 2!l6. Przy wydawan iu prz e st ę pców stosu je się

odpowiednio przepisy , obowi ą zu j ą c e w sądach powszechnych, z zachowaniem wo jskowych p rze pi sów slu żbo ­

wych.

R o z d z i a ł IV.

Pn:ywrócen:e utraconych praw i zatarc;e skazania.

A rt. 297. Wnio ski skazan y ch o przywrócen:e u tra conych praw oraz zd olności do uzyskania utraconyc h praw

tu dzież wnioski skazanych o zataTcie skazania rozpoznaje Najwyż sz y Sąd Wojskowy.

się

Art. 298. Wniosk i wymienione wart. 297 rozpozn aje

na posiedzen iu niejawnym.

Art. 283. O wznowieniu postępo wa n ia orzeka Naj Wojskowy na posiedzen iu niejawnym.

wyższ y Sąd

Art. 2G9. W razie uw z gl ę dni e n ia wniosku o wznowienie post ę powan i a Najwyższy S ąd Wojskowy u chyla orzeczenie i przel(azuje sprawę do ponownego rozpoznania s ą dowi, któ ry wydał u chylon e orzeczenie , lu b

innemu sądowi.

Art. 290. § 1. Po stę powani e wznowione toc zy s ię według zasad ogólnych z tym, że w razie wznowienia spra-

na

/ wy

naniu n;e

skaz a nego sąd przy ponow nym rozpo zorzec kary większ ej ni ż ta, na k tó rą pop rzednio sk azano.

§ 2. S ą d nie może równi eż orzec kary wi ększe j n i ż

I ta, na którą poprzednio skazano, jeżeli wznowi eni e po s t ępowan ia na niekorzyść ska zan ego z powodu uj awnien i.a nowych okolic zności określonych wart. 284 § 1 lit. b)

n a,stąpiło po up ływ i e pi ęci u lat od up rawomocn ien ia się

wyrok u.

§ 3. \ '\T sprawach zakoI1czonych orzeczeniem uniew innia.jącym lu b u ma rza j ącym sąd s t wierdza j ąc winę

oskarżon e go n ie wymi erza ka ry, j eże li wznowienie postępowania n astąpiło z przyczyn i po up ływie te rmlllU

okreś loneg o w § 2.

R o z d z i a ł V.

lub zniszczenia alit.

A r t. 2!J9. W postęp ow aPli u v{ przypadku zagInięcia

lub zni szczen ia ak t stosuje s ię odpowi edn io przepisy

ob ow ią 7: ujące w powszechnych sąd ach k arnyc h.

Art. 291. , \ Vznowienie umorzo nego d ochodzeni a lub

to ra wojskowego tylko w razie uj :nvnienia no w ych isto tnych o k o li czności i jeżeli przed awni enie ścigan i a n ie

n :tstąpił o .

R o z d z i a ł II.

Szczególne postępowanie zaoc:me.

Art. 292. Po s tępowaniu zaoc;znem u p o ddać mo ż na

sprawy o p rzestępstw a osób, które uchylają się ol wymiaru s p rawie dli wośc i.

Art. 293. Po stępo wanie zaoczne tocz y si ę według zas :td ogólnych ze zmianami wynikającymi z ro zdz iału n iniejszego.

Art. 2()4. Przep isów kodeksu n iniejszego, których n ie

można v'!ykonać z powodu nieob ecności o ska rżonego, ni e

stosuje s ię .

Art. 295. Przy za.ocznym rozpoznsniu spravvy .o dnysię w yj aśnienie o ska rż o neg o , o ile je po przednio

z łożył .

.

.

.

tuie

DZI AŁ

m oże

śledztwa może n as t ąpi ć na mocy postanowienia p rokura-

... - ... _,......

Posl· ępowanie VI przy padku z a g ini ę ci a

korzyść

I

-.~._

XII.

Koszty s ądow e.

Art. 300. Koszty postępowania karn ego w sp ra"vac!1,

do wła śc i w ości s ądów wojskow ych, ponosi

Sk arb P a ń stwa .

n ale żących

Art. 301. Kos zty obrońcy z wyboru i p eł n omocnik a

p onosi strona , która go u s tanowiła.

Art. 302. § 1. Należności żołnierzy , w zywan ych j nk o

świadków, biegłych, tłumac z y lu b powo ł a nych do współdziałania w po stępowani u k a rnym ,

o kreślają osobne przepisy.

o ska.rżo n ych,

§ 2. Ś w ia dk ow i e, b iegli i tłumacze , nie będą cy ż o ł­

n ie rza.mi, m a ją w wojskowym post ępowaniu karnym prawo do nal eżności w wysoko ś c i i wedle zasad, ob o'wią­

zujący ch w pos tępowan iu k a rnym przed s ądami povvszechnymi.

Art. 303. Jeś li św ia dek lub biegły nie s łu sznie odmawia zł oż e nia z e zn a ń, opinii lub p rz y rzeczenia , nie ma prawa do żadnych n a le żności,

A r !. 304. § 1. Swiadkowi e , biegli i tł u mac ze powinni

wynagrodzenia n i ezwłocznie po wykonaniu

swego obowiązku, a jeżeli byli wezwani na rozprawę, to

n a jpó ż niej nazajutrz po je j zamknięciu.

§ 2. O soby, które nie zgł os iły żą da n i a w te rmini e

powyższym, tracq p raw.o do wynagrodzen ia.

z ażądać

Art. 305. § 1. Żołnierzom ni e przysługuje p rawo do

żildn e go wynagrodzenia za p ełnie n i e c zy nn ości obroń c y .

§ 2. Ohrońcy z urzGdu, k tóry n ie jes t żo :ni erzem ,

zw raca s i ę na żądanie konieczne, r zecz ywiśc i e poniesione wyd atk.i w gotówce.

§ 3. Ż ądanie p owinno b yć z głoszo ne w terminie,

okr e,\lon ym wart. 304, pod rygo rem ulra typr awa do

zwrctu.

.

-.... _. -..-"

--

Dz iennik Ustaw Nr 36

~---------------~-------

, DZiAŁ XIII.

. \Vykonywanie orzeczeń .

Rozdział

1.

Przepisy ogólne.

A r t. 306. § l. Orzeczeni e s.ądu wojskowego, końc zą ­

ce postępowanie karne, wykonywa się po uprawomocnieniu.

§ 2. Orzeczeni e uprawomacnia się po upływi~ terminu do złożenia skargi rewizyjne j, jeśli jej nie z łożono.

§ 3. 'vV razie zlożenia skargi rewizyjnej, orzeczenie

uprawomacnia si ę w czę śc i zaskarżonej w dniu pozostawien ia orzecze nia w mocy lub jego zmi.any, w części z c>ś

powstał e j po upływie terminu rio zlożenia skargi re wizyjnej.

§ 4. W sprawach, w których przestępstwo popełnio ­

no i orzeczenie wydano na obszarz e , obj ętym sl.ane m woj etm y m l ub wyjątkow ym, orzeczenie to uprawoma,caia

.-..~"''--- .- .. . . ,. .·. . ._P_si. .,. - L c.l::'-.v.LIC[ }ego.;yxdania .

" '-'

Art. 307. § l. Najwyższy Sąd Woj3kowy w zVviązku

ze zło że niem wnio sku rewizyjn ego lub ",miosKu o wzna'wienie postępowania n a korzy ść skazanego może wstrzymać wyko nanie kary do czasu rozpoznania sprawy; odmowa wstrzymania nie wymaga uzasadnienia.

§ 2. Z chwi l ą uchylenia wyroku wykonanie kary

ustaje.

§ 3. W wypadkach, przewidzianych w § t i 2, skazanego należy zw olni ć , jeżeli nie zilchodzi potrzeba zarzą­

dzenia tymczasowego a,resz towan ia.

Ar t. 308. § 1. Wykonanie kary może być odrocwne

l ub przerwane

uniemo żliw ia ją ce j

al w razie choroby skazanego,

wykonanie wymierzonej kary, do czasu wyzdrowienia;

hl w razie ciąży kobiety, un iemożliwiające j wykonanie wymierzo nej kary, do upływu trzech miesięcy od rozwiązania;

c) j eże li interes Państwa lub istotne względy społ ecz n e tego wymagają .

§ 2. O droczenia lub przerwy udzie la na posiedzeniu

niejawnym sąd wojskowy po wysłuchaniu wniosku prokuratora wojskowego; na postanowienie w tym przedmiocie prokuratorowi wojskowemu sluży zaż ale nie

§ 3. Na wniosek prokuratora wojskowego lub po

wysłuchaniu jego w niosku sąd wojskowy może w każ­

d e j chwili odwołać udzielone odro cz ~n ie lub pr z erwę;

odwołanie odroczenia lub przerwy nie wymaga uzasadnienia.

Art. 309. § 1. Przewodnic ząc y s~du woj skowego,

który wydał orzeczenie w pierwsze j instancji, kieruje je

do wykonania niezwłocznie po uprawomocnieniu się,

prz esy łaj ąc odpis sente ncji orzeczenia z ozn ac zeniem daty j ego prawomocności organom administracji więzietl- '

!lej, wlaściv/ym przelożonym wojskowym, organom bezpieczeństwa publicznego oraz innym org 3.no::n lub zakła­

dom powolanym do wykonania orzeczenia, a także właś­

ciwemu prokurato ro wi wojskowemu.

§ 2. O rozpocz ę ciu i z akończe ni u kary pozbawienia

wolności oraz o w ykonaniu kar innego rodzaju organy

administracji vl ięziennej l ub inne o rga ny wykonujące

orzeczenie zaw iadamia ją s ąd.

Art. 310. Prokurator wojskowy sprawuje nadzór n a d

wykonaniem orz eczenia.

prawidło wym

Poz. 153

------------------------------------------

Art. 311. § l. Koszty wykonania kary przez władze

wojskowe, prócz kosztów ściągn i ęc ia ka.ry grzywny i kiLry pi e ni ęż n e j, pono::;j Skarb Państwa.

§ 2. Koszty ściągnięcia kary grzywny, opłaty, zasą­

dzony ch kosztów i kary pieni ęż nej ponosi ukarany, a w

razie ich nieściągalności - Sk arb Pańs twa .

§ 3. Koszty ściągnięcia obejmują wynagrodzenie

urzędnika egzekucyjnego za 'w szystkie j e go czynn03ci

podiug taksy or az koszt y ogłosz e ń, przejazdów i przesyłek pi eniężny ch.

Art. 312. § l. Wsze lkie wątpliwości co c.') wykonania orzeczeli, a w szczególnoś c i co do obliczenia k:uy,

rozstrzyga sąd lub Ol'gaa, który wydal o rzeczenie w

pierWSZej instancj i.

§ 2. \V y mi enio ne wątpliwości s ąd rozstrzyga na posiedzeniu ni2ja\Vny[11.

§ 3. Na to postanowienie służy z ::ża l e ni ~.

R ozdział

II.

"Vykonywanie kary śmierci.

A rt 313. § 1. Karę sm;erci wykonywa się przez rozstrze lanie.

§ 2. Wykon anie k ary śmierci moż e nastąpi ć dopiero po o trzyma niu zawiadomien ia, że skazany nie z05 t a ł

uiaskawiony.

§ 3. P o nadto karę śmierci na kobie tac h b rzemie nnych wykonywa st'ę po uzy5kani u od. sądu postanowienia odmow nego w przedm iocie za miany tej k ary na ka r ę

poz bawienia wolności, o ile w tym przedmiocie s ą d j e szcze nie wypowiedzia ł się .

Art. 314. Przy wyko n a n iu kary śmierci pow in ien być

obecny p~okurator, lekarz oraz na żąd9.nie skazanego,

w miarę możności, duchowny wyznania, do którego nal eży skazafl ~· .

R o z d z i a l III.

'W ykonywanie fiary pozbawienia wolności.

Art. 315. Kary pozbawienia wolności wykonuje si

w zakładac h k.arnych.

Art. 316. § l. S:cazanemu aresztowanemu za licza się

nJ. poczet kary czas pozbawienia wolno śc i po ogłosze ­

niu wyroku.

§ 2. Na pocze t kary pozb awie nia wolności, orzeczonej po uchyleniu lub zm ianie wyroku w trybie rewiz; i

lub nadzoru sąd.owego albo po wznowieniu post~poVian _ a

karn ego, zalicza się karę pozbaw ienia wolności, odbytą

przez skan,nego na podstaw ie wyroku uchylonego lub

zmienione go.

§ 3. Na poczet kary łącznej zalicza się k:uę pozbawienia wolności, odbytą przez skazane go Za przestęp ­

s two objęte karą łączną·

R o z d z i a ł IV.

Sciąganie liary grzywny, opłaty, kosz lów

kary

pien:ężnej .

Art. 317. Przewodniczący sądu lub prokurator woj skowy zależnie od tego, k to karę wymierzył, zwra,c a się

do właściwego organu o ściąg nięcie w trybie egzekucji

administracyjnej gr-zywny, opł aty, kosztów i kary pieni ęż nej. których u karany w oznaczonym terminie dobrowolnie nie zapłacił.

-

z majątku ukaranego, org an po·wołany do ściąg­

nięcia sporządza o tym protok ó ł i przedstawia go sądowi

lub prokuratorowi , któ ry zwrócił się o ściągnięcie.

Wylwnywan,ię)ip'~ (d~,c,Iątkowych.

niężnej

§ 2. W przypadku wymienionym VI § 1 sąd wojskowy , jeżeli UVl aŻil prowadzenie dalszej egzekucji za niece lo we, wydaje na posi edze niu niej awnyrn, po wys łu­

ch aniu wniosku prokuratora, po s tanowienie co do zastępcz ej kary pozbawienia wolności, o ile jej nie oznac zon o w orzeczeniu ; je żeli kaTa zastępcza została w orzecze niu oznaczona , sąd wojskowy zarządza jej wykonanie.

§ 3. Na prośbę ukaranego przewodniczący sądu woj skowego może odroczyć ściągnięcie g rzywny, opIaty,

ko sztów lub kary pieniężnej albo rozłożyć je na raty,

jeżeli natychmia.stowe ich ściągnięcie pociągn ęłob y dla

u karanego lub jego rodzin y skutki zbyt ciężkie.

§ 4. 'vV czasie wojny sąd wojskowy może po wysłu­

Art. 319. § l. Utratę praw publicznych, obywatelski ch p ra w ho norowych, pl:awa wykonywania zawodu ,

deg radację uważa się za wykonane z chwilą uprawomo cnieni a się wyroku.

§ 2. Prz ewodniczą cy sądu wojskow eg o 7.awiadami a

wla ściwe organa o degradacji i utracie praw wymienionych w § 1.

Art. 320. O wykonanie przepadku mienia, przedmiotów maj ątkowyc h" przedmiotów pochodzącyh· z przest ępstwa i na rzędzi przestt,pstwa oraz o wykonanie obowi ązk u pokryr:ia szkody. nie wykonanych dobrowolnie

p rzez skazanego lub których ni e można wykonać bezpośrednio , przewodniczący sądu wojskowego zwraca się do

właściwego organu celem wykonania orzeczenia w trybi e przepisów o przepadku mie nia albo w t rybie egzeku cji administracyjnej.

wnio sJm prokuratora wojskowego odroczyć

g rzywny, opłaty, kosztów lub kary pi enięż ­

nej do czasu zakończenia działań wojennych.

chaniu

DZIAŁ XIV.

ściągnięcie

§ 5. Przepisy §§ 2-4 stosuje się do ICH pieniężnych,

n 3łoż onych

przez prokuratora wojskowego, z tym że

postanow ienia i zarządzenia wymie nione w tych przepisach wydaje prokurator wojskowy.

154

Rozdz 'LH V,

Art. 318. § l. W razie niemożności ściągnięcia w całości lub w części grzywny, opłaty, kosztów· i kary pie-

I

Poz. 153

273

Przepis k micowy.

Art. 321. Wykonanie dekretu porucza .:; ię M inistrom

O brony Narodowej, Sprawiedliwo śc i, Bezpieczeństwa

Publicznego i Prokurato rowi Genera,lnemu Polskiej Rzec zypospoI.itej Ludowej .

154

OBW IESZCZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 24 czerwca 1953 r.

o ogłoszeniu jednoHtego tekst~ przepisów wprowadzających Kodeks 'Vojs!wwego Postępowania Karn;')go.

Na podstawie art, 5 d ekretu z dnia 13 maja 1953 r.

o zmianie niektórycll przepisów kodeksu wojskowego

postępowania karnego (Dz . U. Nr 27, poz. 105) ogłasza się

w załączniku do obwieszczenia niniejszego jednolity

tekst przepisów wprowad.zających Kodeks Wojskowego

Postępowani a Karnego z dnia 23 cze rwca 1945 r. (Dz. U,

Nr 35, poz. 215 i Nr 58, poz. 339, z 1950 r. Nr 38, poz. 343

i z 1953 r. Nr 27, poz. 105) z uwzględnieniem zmian wynik aj ących z przepisów ogłoszonych przed dniem wydani a jednolitego tekstu i z zastosowaniem ciągłej numeracji artykułów i paragrafów.

Poda ny w załączniku do n ~ niejszego obwie",zczen:a

jednolity tekst przeplsow wprowadzających Kodeks

Wojskowego Postępowania Karnego nie obejmuje przepisu art. 14 dekretu z dnia 23 czerwca 1945 r. - Przepisy

wprowad z ające Kodeks Wojskowego Pos tęp owania Ka rnego (Dz. U. Nr 36. poz, 215). klóry stanowi

"Art. 14. Dekret nin iej szy wchodzi w życie z d.niem

jego ogłoszenia",

Podany w załączniku do obwieszczenia tekst j e dno~

lity obowiązuje z dniem ogłoszenia.

Minister Obrony Narodowej: K. Rokossows k i

Marszałek Polski

Zał ącznik do obwieszczenia Ministra

Obrony Narodowej z dnia 24 cze rwca 1953 r. (po z, 154).

PRZEPISY WPROWADZAJĄCE KODEKS WOJSKOWEGO POSTĘPOWANIA KARNEGO

Art. 1. Z dniem wejścia w życie Kodeksu Wojskowego P ostępowania Karnego tr acą moc, z zastrzeżeniami

podanymi niż ej , dotychczasowe przepisy, dotyczące wojI skowego postępowania karnego.

Art. 2. Przepisy Kodeksu Vloj skowego P ostęp o wa ­

n ia Karnego stosuje się do spraw wsz częt ych przed dniem

wejś cia jego VI ż yci e, z zastrzeżeniami , wskazanymi niżej wart. 3 i 4.

A rt. 3. Sprav,·y, ws zc zę te i prowadzone według

p rzepisów dotychczasowych, uznaje się za wszczęle i

prowadzone prawidłowo, choćby nie odpowiadało to

przepisom Kodeksu Wojskowego Post ępowania Karnego.

Art. 4. § l , Pos tęp ow anie wojskowego organu wymiaru sprawiedliwości, wszczęte przed dniem weJścia

w życie Kodeksu Wojskowego Postępowania Karnego,

toc zy się do końca przed tyra organem według przepisów dotychczasowych.

§ 2. W razie jen.nak uchylenia wyroku lub \ \TZnOwienia postępowani a , dalsze postępowanie toczy s ię według przepisów Kodeksu Woj skowego Postępowania

Karnego.

DZIENNIK UST A \i\t'

POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ

\Varszawa, dnia 27 lipca 1953 r.

Nr 36

TRES C

Poz.

OBWIESZCZENIA

153 154 -

Ministra Obrony N arodowe j z dnia 24 czer wca 1953 r. o oqloszeniu jednolitego tekstu Kodeksu "Vojskowego Postępowania Karnego

251

Minis tra Obrony Narodow e j z dnia 24 czerwca 1953 r o ogłoszeniu je dno li tego te kstu przepisów wproKodeks Wojskowego Postr;powania Karneqo

273

wadzają c ych

153

OBWIESZCZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 24 czerwca 195} r.

o ogłoszeniu jednolitego tekstu Kodeksu

Na podstilwie art. 5 dekre tu z dnia 13 maja 1953 r.

lo zmianie niektórych przepisów kodeksu wojskowego post ępo wania karnego (Dz. U. Nr 27, poz. 105) ogłasza się

w załączniku do obwieszczenia niniejszego jednolity

t e kst Kodeksu 'W o jskowego Postępowania Karnego z

dnia 23 czerwca 1945 r. (Dz. U. z 1945 r. Nr 36, poz. 216,

[z 1950 r. Nr 36, poz. 335, z 1951 r. Nr 47, poz. 342 i z

1953 r. Nr 27, poz. 105) z uwzględnieniem zmian wynikaI j ąc y ch z prz e pIsowogłoszonych przed dniem wydania

j ednolitegO tekstu i z zastosowaniem ciągłej' numeracji

działów, rozdzialów, artykulów i paragrafóvf.

I

Wojsl~owego

Postępowania

Karnego.

Podany w załączniku do niniejszego o llw,eszczenia

jednolity tekst Kodek su Wojskowego Postępowania Karn ego nie obejmuje przepisu art. 324 dekretu z dnia 23

czerwca 1945 r. - Kodeks Wojskowego Po stę powania

Karnego (Dz. U. Nr 36, poz. 21 6). który st anowi

"Art. 324. Kodeks niniejszy wchodzi w życie z dniem

jego ogłoszenia".

Podany w załą cz niku do obwieszczenia tekst jedno lity

pbowiązuje z dniem og ło szeni a .

Mini ster Obrony Narodow e j: K. Rokossowshi

Marszałek

Polski

Z a łącznik

d o obw ieszczen ia Ministra

Obrony N a r odowe j z dnia 24 czerwca 1953 r. (poz. 1531.

KODEKS WOJSKOWEGO POST ĘPOWANI A KARNEGO

DZIAŁ

L