Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 lutego 1952 r. w sprawie określenia kategorii pracowników Powszechnej Organizacji "Służba Polsce" uprawnionych do otrzymania umundurowania oraz zasad i warunków jego przydziału.

§ 1. Wyszczególnieni pomzej pracownicy Powszechnej Organizacji "Służba Polsce" uprawnieni są do

otrzymania umundurowania służbowego na warunkach,

okr eślonych w niniejszym rozporządzeniu

1) Komendant (wszystkich szczebli),

2) Zastępca komendanta (wszystkich szczebli),

3) Szef sztabu - kierownik organizacyjny (wszystkich

szczebli), ~

4) Kwatermistrz i zastępca kwatermistrza (wszystkich

szczebli),

5) Szef zarządu pol.-wych. (wszystkich sżczebli),

6) Szef oddziału i równorzędni,

7) Szef wydziału,

8) Szef składnicy,

9) Starszy inspektor,

10) Kierownik sekcji,

11) Inspektor,

12) Starszy wykładowca,

13) vyykładoVlca,

14) Młodszy inspektor,

15) Starszy lektor,

'16) Lektor,

17) Starszy instruktor,

18) Instruktor,

19) Kierownik działu,

20) Komendant ochrony,

21) Kapelmistrz i zastępca kapelmistrza,

22) Dowódca brygady,

23) Zastępca dowódcy brygady,

24) Kierownik działu służby (szkolenia, mundurowy,

żywnościowy, finansowy, kult.-ośv.'iat. , gospod.),

25) Pomocnik szefa sztabu,

26) Dowódca kompanii,

27) Szef kompanii,

28) Zbrojmistrz,

uprawnionych

do

29) Lekarz,

30) Felczer,

31) Instruktor sanitarny.

§ 2. 1. Pracownicy, określeni w § 1, o trzymują

umundurowanie na koszt Skarbu Państwa za opłatą 50%

wartości.

Spłatę 50% kosztów może władza służbowa rozzainteresowanym na najwyżej 12 rat miesięcz­

nych. Wpływy na cz ęś ciow.e pokrycie kosztów umundurowania podlegają zarachowaniu według obowiązujących przepisów.

'

2.

łożyć

§ 3. 1. Uprawnienie do otrzymania umundurowania powstaje z chwilą osiągnięcia sześciomie się cznego

stażu pracy przez pracownika, przyjętego do służby

na czas nieokreślony w myśl przepisów, obowiązują­

cych w Powszechnej Organizacji "Służba Polsce".

2. W wyjątkowych przypadkach Komendant Głów­

ny Powszechnej Organizacji "Służba Polsce" może zezwolić na wydanie umundurowania w terminie wcześniejszym lub póżn iej szym .

3. Umundurowanie letnie wydaje się od dnia 1

kwietnia, umundurowanie zimowe od dnia 1 paździer­

nika.

4. Czasokres używalności umundurowania liczy się

od pierwszego dnia miesiąca, w którym zostałO' wydane.

§ 4. 1. Pracownicy otrzymujący umundurowanie

w trybie n iniejszego rozporządzenia obowiązani są do

noszenia umundurowania w czasie pełnienia obowiąz­

ków służbowych.

2. O ile właściwa władza naczelna nie zarządzi

inaczej, pracownik może no sić umundurowanie róvmież

i poza służbą z zastrzeżeniem, że wykonywanie zajęć

ubocznych w umundurowaniu jest niedopuszczalne.

§ 5. 1. Po upływie czasokresu używalności umund.urowanie przechodzi na własność pracownika.

2. W razie , utraty lub zniszczenia umundurowania lub jego części przed upływem czasokresu używalności

pracownik obowi ązany jest nabyć nowe umundurowanie

lub jego część na -koszt własny bez żadnych ulg ze 5tro-

-

POIl •. 73.

135 -

ny Skarbu Państwa. W wyjątkowych przypadkach, gdy

umundurowanie zostało zhiszezone przy wykonyw:anill

zadań służbowych bez winy pracownika,

Komendant

Główny Powszechnej, O'rganiz<u:ji "Służba Polsce" może

zezwolić na bezpłatne wydanie umundurowania lub jego

i 74

5. Umundurowanie przechodzące na wła s ność PIU'

cownika w myśl, ust. 1, 3 i 4 powinno być p rzeli p.tzekazaniem pozbawione oznak:. słu ż bowych.

§ 6. Krój i barwę umundurowania oraz oznak

służbowych określi Prezes Rady Ministrów w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej.

§ 7. Normy wyposażenia i czasokres używalności

ustali Prezes Rady Ministrów na wniosek Komendanta

Głównego Powszechnej Organizacji "Służba Polsce".

§

Władze służbowe wydające umundurowanie

prowadzić będą gospodarkę· mundurową, a w szczególności ewidencję, według wzoru i przepisów wydanych

przez Ministra Finansów.

§ 9. Wykonanie rozp.orządzenia por:ut.:za się Prezesowi Rady Ministrów.

§ 10. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem cg:oszenia.

ezęści.

3. W razie . zwolnienia pracownika z jego winy

lub na własną prośbę pracownik zatrzymuje umundurowanie, jednak obowiązany jest uiścić opłatę za pełną

wartość . (100%) umunduroWania z odliczeniem proporcjonalnej części kosztu za czas dotychczasowego zużycia. W przyp.adku · gdy pracownik zostaje przeniesiony do innej instytucJi bądź też zwolniony na skutek

zmian etatowych lub nieprzydatności do pracy zatrzymuje on umundurowanie bez obowiązku jakiejkolwiek

opraty, jeżeli' w myśl niniejszego rozporządzenia uiścił

juz 50010 kosztów lub· otrzymał je bezpłatnie.

4,. W razie· prze.jśeia na emeryturę lub w razie

śmierci' pracownika umundurowanie nie podlega zwrotowi.

l

a.

Prezes Rady Ministrów

J~ CyrankIeWICZ

74

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA TRANSPORTU DROGOWEGO I LOTNICZEGO'

z dnia 27 lutego. 1;9:;2 r.

w sprawie opłat za zezwolenia na wykonywanie publicznego. transportu drogowego.

Na podstawie art. 6 ust. 3 ustawy z dnia fi stycznia

1951 r. o transporcie drogowym (Dz. U. R. P. Nr 4, poz.

26) zarządza\ się, co następuje

§ 1. 1. Paragrafy powołane w niniejszym rozporządzeniu w nawiasie bez bliższego określenia oznaczaj ą

paragrafy rozporządzenia. Ministra Transportu Drogov{ego i Ls>tniczego z dnia 27 listopada 1951 r. w sprawie

udzielania zezwoleń na publiczny transport drogowy

(Dz. U. R. P. Nr 64, poz. 442). Paragrafy powołane bez

nawiasu oznaczają paragrafy niniejszego rozporządzenia.

2. Zezwoleniami w rozumieniu rozporządzeni·a- są

zezwolenia na wykonywanie publicznego transportu

drogowego, udzielane na podstawie art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1951 1:. o transporcie drogowym

(Dz. U. R. P. Nr 4, poz. 26).

§ 2. 1. Podstawę obliczenia opłaty za zezwolenie

stanowi rodzaj , ładowność i ilość pojazdów objętych zewoleniem.

2. Opłatę pobiera się również od każdego pojazdu

wpisanego dodatkowo do zezwolenia, z wyjątkiem przypadku~ gdy równocześnie skreśla się z niego inny pojazd podlegający takiej samej lub większej opłacie.

3. Opłaty wniesionej od pojazdu skreślonego z zezwolenia bez równoczesnej zamiany na inny pojazd, jak

też różnicy opłaty, wynikającej z różnicy ładowności

po~azdow zamienionych, nie zwraca się.

§ 3. 1. Op łaty za zezwolenia pobiera się w na-

L

tępującej wysokości

zł

l) od autobusu lub przyczepy autobusowej (§ 3

ust. 1 pkt l lit. a) i b) oraz pkt 2 lit. a) .

2) od taksówki samochodowej (§ 3 ust. 1 pkt 2

lit. b)

3) od dorożki samochodowej (§ 3 ust. 1 pkt 2

lit. c) .

4) od taksówki konnej (§ 3 ust. 1 pkt 2 lit. d). •

5) od dorożki konnej (§ 3 ust. 1 pkt 2 lit. e) •

6) od samochodu ciężarowego, przyczepy lub na~

czepy cięża-rowe.j do 2,5 ton ładowności włącz­

nie (§ 3 ust. 1 pkt 3 lit. a) •

7) od samochodu ciężarowego, przyczepy lub naczepy ciężarowej powyżej 2,5 ton do 4 ton

ładowności włącznie (§ 3 ust. 1 pkt 3 lit. a) •

I

800

400

500

300

400

400

500

R) od samochodu ciężarowego, przyczepy lub naczepy ciężarowej powyżej 4 ton ładownoś ci

(§ 3 ust. 1 pkt 3 li~. a) .

9) od. taksówki bagażowej (§ 3 ust. 1 pkt 3 lit. b)

lub przyczepy bagażowej (§ 3 ust. 2) .

IQ) od dorożki bagażowej (§ 3 ust. 1 pkt 3 lit. c)

11) od platformy dwukonnej (§ 3 ust. 1 p.kt 3

lit. d)

12) od platformy jednokonnej (§ 3 ust.

zł

75Q

300

400

350

pkt 3

lit. d)

250

13) od furgonu (§ 3 ust. 1 pkt 3 lit. d) .

150

14) od innego pojazdu konnego niż wymienione

wyżej (§ 3 ust. 1 pkt 3 lit. d) .

200

2. Od spółdzielni pracy transportowej n ie pobiem

się opłat za zezwolenia.

3. Za zezwolenia na nieregularny transport drogowy na obszarze większym od jednego powiatu pobiera

się dopłatę do opłaty określonej w ust. 1 w wy s o ko ści

1) 25%

stawki zasadniczej przy zezwoleniu wydanym

na obszar 2-3 powiatów,

2) 60°/0 stawki zasadniczej przy zezwoleniu wyd ą.nym

na obszar 4-5 powiatów,

3) 100% stawki za.sadniczej przy zezwoleniu wydanym

na obszar ponad 5 powiatów.

Obszary m. st. Warszawy i m . Łodzi liczy si ę każdy

za 2 powiaty.

4. Od ciągników (§ 3 usi. 1 pkt 3 lit, a) nie pobiera

się opłat za zezwolenia.

§ 4.. Opłaty za zezwolenia od rolnik ów trudn i ą­

cych się transportem ubocznie w ustalonych w zezwoleniu okresach (§ 11 ust. 2) pobiera się w połowie wysokości okreś'lonej w § 3 ust. 1 pkt 11, 12 i 14 niniejszego rozporządzenia.

§ 5. Minister Transportu Drogowego i Lotnicze§o

w porozumieniu z Ministrem Finansów może przyzna wać

na okreś.lony czas ulgi w opłatach dla określonych grup

przedsiębiorców, obsza-rów wykonywania transportu lub

rodzajów zezwoleń (§ 3) .

.

§ 6. O'płaty za zezwolenia, o których mowa w § 3

i 4 niniejszego rozporządzenia, uiszcza się· znaczkami

skarbowymi bądż gotówką według przepisów dekretu

z dnia 3 lutego 1947 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. R. P.

Z 1951 1!. Nr 9, poz. 73), przepisu art. 29 dekretu z dnia

Dziennik U staw Nu 12

- _ '4~_~_ . .- __

-~

~-------------------------------------------

Poz. 12 l '13

----------------------------

72

USTAWA

z dnia 29 lutego 1952 r.

o zmi.anie ustawy o obowiązku

społecznego

Art. 1. Uchyla się przepisy ustawy z dnia 30

stycznia 1948 r. o obowiązku społecznego oszcz ędzania

(Dz. U. R. P. z 1948 r. Nr 10, poz. 74, Nr 36, poz. 256

i Nr 52, poz. 415, z 1949 r. Nr 7, poz. 42 i Nr 21,

poz. 136 oraz z 1951 r. Nr 33, poz. 258), dotyczące

ustalania i poboru wkładów (składek) oszczędnościowych

funduszów A, B i D Społecznego Funduszu Oszczędnościow ego.

się

oszczędzania.

b) w odniesi.eniu do funduszu B - do ustaleń wkła­

dów oszcz ęd nościowych, opartych o wymiar

podatku gruntowego za czas do roku podatkowego 1951 włącznie.

Art. 3. Wykonanie ustawy porucza się Ministrowi

Finansów.

Art. 4. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłosze­

nia z mocą od dnia 1 stycznia 1952 I.

.

Art. 2. Przepisy, o których mowa wart. 1, stosuje

jednak

a) w odniesieniu do funduszów A i D - do dochodów, osiągniętych do dnia 31 grudnia 1951. r.,

Prezydent Rzeczypospolitej: B. Bierut

Prezes Rady Ministrów: J. Cyrankiewic2

Minister Finansów: K. Dqbrowski,

73

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 20 lutego 1952 r.

1V

!p.rawie określenia kategorii pracowników Powszechnej Organizacji "Służba Polsce"

otrzymania umundurowania oraz zasad i warunków jego przydziału.

Na podstawie art. 14 ustawy z dnia 4 lutego 1949 r.

o uposażeniu pracowników państwowych i samorządo­

wych oraz przewodniczących organów wykonawczych

gmin miejskich i wiejskich (Dz. U. R. P. Nr 7, poz. 39)

zarządza się, co następuje