Ustawa z dnia 29 grudnia 1951 r. o zmianie przepisów postępowania w sprawach cywilnych i prawa o ustroju sądów powszechnych.

W kodeksie postępowania cywilnego wprowadza się następujące zmiany

1)

po art. 30 dodaje się nowy art. 30

„

Art. 30

Powództwo o roszczenie ze stosunku pracy wytoczyć można przed sąd, w którego okręgu

praca jest, była lub miała być wykonywana, bądź przed sąd, w którego okręgu znajduje

się zakład pracy.

”

;

2)

dotychczasowy przepis art. 397 staje się § 1 tego artykułu, ponadto w artykule tym

dodaje się § 2 w brzmieniu

„

§ 2.

W razie wniesienia nadzwyczajnej rewizji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego

orzeczenia aż do czasu rozstrzygnięcia sprawy.

”

W ustawie z dnia 20 lipca 1950 r. o zmianie przepisów postępowania w sprawach cywilnych

(Dz. U. R. P. Nr 38, poz. 349) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 16 dodaje się § 3 w brzmieniu

„

§ 3.

W przypadku uwzględnienia nadzwyczajnej rewizji od orzeczenia sądu drugiej lub trzeciej

instancji, wydanego według przepisów dotychczasowych, Sąd Najwyższy - o ile nie orzeka

co do istoty sprawy - uchyla orzeczenia wszystkich instancyj i sprawę przekazuje do

rozpoznania sądowi pierwszej instancji, właściwemu w chwili rozpoznania rewizji lub

zatwierdza orzeczenie jednego z sądów niższej instancji.

”

,

2)

art. 18 i 19 otrzymują brzmienie

„

Art. 18.

W okresie do dnia 31 grudnia 1953 r. strona może w drugiej instancji powoływać nowe

fakty i dowody, chyba że mogła je powołać już w pierwszej instancji. Sąd rewizyjny,

jeżeli uzna te fakty i dowody za mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy,

uchyli zaskarżone orzeczenie i odeśle sprawę sądowi pierwszej instancji do ponownego

rozpoznania. Jednakże w przypadku uznania roszczeń, przyznania faktów lub powołania

dowodów z dokumentu dopiero przed sądem rewizyjnym, sąd ten dokonuje samodzielnie

ustaleń i rozstrzyga sprawę ostatecznie, jeżeli nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia

dalszego postępowania dowodowego.

Art. 19.

§ 1.

W czasie do dnia 31 grudnia 1953 r. zawiesza się moc obowiązującą art. 336 kodeksu postępowania cywilnego.

§ 2.

W okresie zawieszenia mocy obowiązującej art. 336 kodeksu postępowania cywilnego wyrok z uzasadnieniem powinien być sporządzony na piśmie w ciągu dwóch tygodni w

przypadkach, gdy z mocy art. 340 § 1 kodeksu postępowania cywilnego ulega on doręczeniu na żądanie strony lub z urzędu albo gdy strona złożyła rewizję

bez żądania doręczenia wyroku z uzasadnieniem (art. 373 § 2 k.p.c.).

”

W prawie o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. R. P. z 1950 r. Nr 39, poz. 360) wprowadza się następującą zmianę

w § 1 art. 7 dodaje się na końcu zdanie w brzmieniu

„

Sprawy na skutek rewizji nadzwyczajnych od orzeczeń Sądu Najwyższego rozpoznaje Sąd

Najwyższy w składzie siedmiu sędziów z wyłączeniem sędziów, którzy wydali zaskarżone

orzeczenie.

”

Wykonanie ustawy porucza się Ministrowi Sprawiedliwości.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą obowiązującą od dnia 1 stycznia 1952 r.

W okresie do dnia 31 grudnia 1953 r. strona może w drugiej instancji powoływać nowe

fakty i dowody, chyba że mogła je powołać już w pierwszej instancji. Sąd rewizyjny,

jeżeli uzna te fakty i dowody za mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy,

uchyli zaskarżone orzeczenie i odeśle sprawę sądowi pierwszej instancji do ponownego

rozpoznania. Jednakże w przypadku uznania roszczeń, przyznania faktów lub powołania

dowodów z dokumentu dopiero przed sądem rewizyjnym, sąd ten dokonuje samodzielnie

ustaleń i rozstrzyga sprawę ostatecznie, jeżeli nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia

dalszego postępowania dowodowego.

§ 1.

W czasie do dnia 31 grudnia 1953 r. zawiesza się moc obowiązującą art. 336 kodeksu postępowania cywilnego.

§ 2.

W okresie zawieszenia mocy obowiązującej art. 336 kodeksu postępowania cywilnego wyrok z uzasadnieniem powinien być sporządzony na piśmie w ciągu dwóch tygodni w

przypadkach, gdy z mocy art. 340 § 1 kodeksu postępowania cywilnego ulega on doręczeniu na żądanie strony lub z urzędu albo gdy strona złożyła rewizję

bez żądania doręczenia wyroku z uzasadnieniem (art. 373 § 2 k.p.c.).

Powództwo o roszczenie ze stosunku pracy wytoczyć można przed sąd, w którego okręgu

praca jest, była lub miała być wykonywana, bądź przed sąd, w którego okręgu znajduje

się zakład pracy.