Ustawa z dnia 28 marca 1952 r. o zmianie ustawy o żegludze i spławie na śródlądowych drogach wodnych.

W ustawie z dnia 7 marca 1950 r. o żegludze i spławie na śródlądowych drogach wodnych

(Dz. U. R. P. Nr 10, poz. 108) wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 1

a)

w ust. 1 skreśla się wyrazy: „z mocy obowiązujących przepisów”, a po wyrazie „spławne” stawia się kropkę,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister Żeglugi ustali granice terytorialne pomiędzy śródlądowymi drogami wodnymi

a drogami morskimi oraz w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa określi, które ze śródlądowych

dróg wodnych uznane są za żeglowne lub spławne.

”

;

2)

w art. 7

a)

w ust. 1 wyrazy: „patentu statkowego” zastępuje się wyrazami: „świadectwa zdolności żeglugowej stwierdzającego, że statek odpowiada wymaganiom konstrukcyjnym,

użytkowym oraz bezpieczeństwa”,

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie

„

2.

Minister Żeglugi ustali w porozumieniu z Ministrami Zdrowia i Rolnictwa władze żeglugowe,

właściwe do wydawania, potwierdzania ważności i unieważniania świadectw zdolności

żeglugowej, sposób przeprowadzania technicznych i sanitarnych oględzin statków i tryb

postępowania władz żeglugowych w tych sprawach.

”

,

c)

po dotychczasowym ust. 2 dodaje się nowy ust. 3 w brzmieniu

„

3.

Minister Żeglugi może zlecić upoważnionym przez niego instytucjom klasyfikacyjnym

przeprowadzanie oględzin technicznych statków.

”

,

dotychczasowy ust. 3 otrzymuje kolejną numerację - 4,

d)

w ust. 4 wyrazy: „przepisów ust. 1 i 2” zastępuje się wyrazami: „przepisów ust. 1, 2 i 3”;

3)

w art. 9

a)

po dotychczasowym ust. 1 dodaje się nowy ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Do kierowania urządzeniami energetycznymi i mechanicznymi statku uprawnione są osoby

posiadające patent mechanika statkowego.

”

,

b)

dotychczasowy ust. 2 otrzymuje kolejną numerację - 3;

w ustępie tym po wyrazie „żeglarskich” dodaje się wyrazy: „i mechanika statkowego”,

dotychczasowy ust. 3 otrzymuje kolejną numerację - 4,

c)

po ust. 4 dodaje się nowy ust. 5 w brzmieniu

„

5.

Od obowiązku posiadania patentu mechanika statkowego wolni są kierownicy urządzeń

energetycznych i mechanicznych na statkach, wymienionych w art. 3 ust. 1 pkt 2 i 3.

”

;

4)

art. 11 otrzymuje brzmienie

„

Art. 11.

1.

Przewóz osób lub towarów statkami żeglugi śródlądowej wykonywany jest przez państwowe

przedsiębiorstwo żeglugowe.

2.

Minister Żeglugi może zezwolić na określonych warunkach innym osobom prawnym lub fizycznym

na wykonywanie czynności, wymienionych w ust. 1.

”

;

5)

w art. 12

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie

„

1.

Minister Żeglugi wydaje co do wszystkich lub co do poszczególnych śródlądowych dróg

wodnych przepisy, normujące

1)

warunki techniczne konstrukcji i utrzymania statków,

2)

warunki sanitarne oraz warunki bezpieczeństwa pracy i higieny pracy na statkach i

tratwach,

3)

warunki bezpieczeństwa na statkach, tratwach i w portach żeglugi śródlądowej,

4)

system sygnalizacji i znaków orientacyjnych na śródlądowych drogach wodnych,

5)

ruch żeglugowy i spław na śródlądowych drogach wodnych,

6)

oznakowanie, wyposażenie i dokumenty statków i tratew,

7)

skład i kwalifikacje załóg statków i tratew.

”

,

b)

po ust. 1 dodaje się nowy ust. 2 w brzmieniu

„

2.

Minister Żeglugi może uznać za obowiązujące przepisy techniczne upoważnionych przez

niego instytucji klasyfikacyjnych w zakresie konstrukcji, utrzymania i bezpieczeństwa

statków.

”

,

dotychczasowy ust. 2 otrzymuje kolejną numerację - 3,

c)

dotychczasowy ust. 3 otrzymuje kolejną numerację - 4 i brzmienie

„

4.

Przepisy, określone: w ust. 1 pkt 1 Minister Żeglugi wydaje w porozumieniu z Ministrami

Obrony Narodowej i Rolnictwa, w ust. 1 pkt 2 - w porozumieniu z Ministrami: Obrony

Narodowej, Zdrowia oraz Pracy i Opieki Społecznej, w ust. 1 pkt 3 - 7 - w porozumieniu

z Ministrami: Obrony Narodowej, Bezpieczeństwa Publicznego, Kolei, Transportu Drogowego

i Lotniczego oraz Leśnictwa.

”

;

6)

w art. 15 w ust. 1

a)

w pkt 1 wyrazy: „o ruchu, postoju” zastępuje się wyrazami: „o ruchu żeglugowym i spławie”,

b)

w pkt 3 wyrazy: „uprawia zarobkowo i zawodowo przewóz osób lub towarów, nie posiadając koncesji” zastępuje się wyrazami: „uprawia przewóz osób lub towarów, nie posiadając wymaganego zezwolenia”,

c)

w pkt 4 wyrazy: „o patentach statkowych” zastępuje się wyrazami: „o świadectwach zdolności żeglugowej”;

7)

w art. 17 wyrazy: „patent statkowy” zastępuje się wyrazami: „świadectwo zdolności żeglugowej”.

W ustawie wodnej z dnia 19 września 1922 r.

(Dz. U. R. P. z 1928 r. Nr 62, poz. 574) uchyla się art. 261.

Upoważnia się Ministra Żeglugi do ogłoszenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej

jednolitego tekstu ustawy z dnia 7 marca 1950 r. o żegludze i spławie na śródlądowych drogach wodnych z uwzględnieniem zmian, wynikających z przepisów, ogłoszonych przed dniem ogłoszenia

jednolitego tekstu i z zastosowaniem ciągłej numeracji artykułów, ustępów i punktów.

Wykonanie ustawy porucza się Ministrowi Żeglugi w porozumieniu z właściwymi ministrami.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

1.

Przewóz osób lub towarów statkami żeglugi śródlądowej wykonywany jest przez państwowe

przedsiębiorstwo żeglugowe.

2.

Minister Żeglugi może zezwolić na określonych warunkach innym osobom prawnym lub fizycznym

na wykonywanie czynności, wymienionych w ust. 1.