Oświadczenie rządowe z dnia 27 sierpnia 1951 r. w sprawie ratyfikacji przez Polskę Konwencji z dnia 9 grudnia 1948 r. o zapobieganiu i karaniu zbrodni ludobójstwa.

Oi:łennik

Ustaw Nr 2 '. H'

bj Las Qoulfioociones

articulo XII;

ł'ecibida s

.;

xvm

en ap[i;CBción deI

c) l.a fe cha en que .la presente Convenciólł entrara

' en vigor en ';a'p lic'a clon deI articul0 XIII;

;d) Las denuncias recibicias en aplicación deI arHculo XIV;

e) La abwgación de la Convención. ,en aplicación

del articulo XV;

noti'f'icaciones redbidas 'en apUcación deI

artrcu'lo XVI.

if) Las

to

p~ ł ł

14 -

•

,

l

El original de la presente Convención sera depositadu en 10s aTchivos de' las Nacicmes Unidas.

U na copia t:ertificadłi' sera diriglda atodos · 1c)'s

'Es'Lo::l os Miem'bTos de l as Naciones Unidas y a 10s 'Eslados no m :em'bros a que se hace referenda en el articul0 XI.

ArUculo

XIX

La presente Convención sera registratia por el

Secretario General de las Naciones Unidas en la fecha

de su entrada en vigor.

10

OŚWIAUCZENIE IRZĄDOWE

z -dnia 27 sierpnia 1'951 r.

'W sp~amie o ratyfłk:rcji pr:zez · Polskę Konwencji z dnia 9 grudnia

1948 r; o zapobieganiu

karaniu zbrodni

ludobójstwa.

Podaje się mmeJszym do wiadomości, :?Je zgodnie

'z art. XI Konwencji o zapobieganiu i karan1u zbrodni

ludobójstwa, przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Nare dów Zjedn-oczonych dnia 9 grudnia 194·8 r ., nastąpiło

-złożenie w Sekretariacie Narodów ~jec1noczonych dnia

i14 listopada Hl50 r. polski'ego -doktm1enrtu ratyHka1:yjnego powyższej Konwencji.

J2dnccześnie podaje się do wiadomości, że nast ęp ujące kraje stały się stronami wymienionej Konwencji

Arabia Saudyjska dnia 13 lipca 1950 r.,

Australia dnia 8 lipca 1949 r .,

Bułgaria dnia 21 lipca 1950 r.

li': następ1lljącymi zastrzeżeni ami

Konwencj~)

Czechosłowacja pozostaje nadal, podobnie

jak i dotychczas, na stanowisku, że w każdym poszezególnym przypadku zgoda wszystkich stron w sporze jest konieczna dla przedłożenia kazdego poszczególnego sporu Międzynarodowemu Trybunałowi Sprawiedliwości

do decyzji.

Co się tyczy art. XII, Czechosłowacja oświadcza, że

nie zgadza się na art. XII Konwencji i uważa, że

wszystkie postanowienia Konwencji powinny stosować

się do terytoriów nieautonomicznych, włącznie z terytoriami powierniczymi.".

Dania dnia 15 czerwca 1951 r.,

Ekwador dnia 2m. grudnia 194'9 r.,

Etiopia dnia l lipca 1.949 r.,

Filipiny dnia 7 Hpca 1950 r.

"Co się tyczy art. IX, Ludowa Repub1Lka Bułgarii

. n~e uważa 2'Ea obowiązujące dla siebie postanow~enia art.

IX, który przewiduje, że spory między Uruawiaj.ącymi

z nas tępuj ącymi zastrzeżeniami

się Stronami, dotyczące interpretacji, zastosowania i wy, ,,1. W odniesieniu do art. IV Konwencji Rz.ąd Fikonani~ niniejszej Kon ....encji, będą przedkładane, na .żą­

danie każdej strony w sporze, Międzynarodowemu Trylipiński nie może usankcjonować żadnej sytuacji, w ktc;)rej jego Szef Państwa, nie będący władcą, podlegałby

bun a łowi

Sprawiedliwości, jak równiez oświadcz'l. że

warunkom mniej korzystnym niż warunki, przyznane

jeśli chodzi 6 kompetencję Trybunału w odniesieniu do

-sJJorów, dotyczących interpretacji, zastosowania i wykoinnym Szefom Państwa, niezależnie od tego, czy są oni •

lub też nie są odpowiedzialnymi konstytucyjnie wład ­

nania Konwencji, Ludow-a Republika Bułgarii pozostaje

cami. Rząd Filipiński nie uważa zatem art. IV za narunadal, podobnie jak i dotychczas, na stanowisku, że

szający istniejące immunitety jurysdykcyjne, zagwaw każdym poszczególnym przypadku zgoda wS:Ży.stkich

rantowane pewnym urzędnikom publicznym przez Konstron w sporze jest konieczna dla przedłożenia każdego

stytucję Filipin.

poszczególnego sporu Międzynarodowemu Trybunałowi

2. W odniesieniu do art. VII Konwencji Rząd FiSprawiedliwości do decyzji..

lipiński nie podejmuje się wprowadzenia w życie poCo się tyczy art. XII, Ludowa Republika Bułgarii

wyższego artykułu aż do chwili wydania przez Kongres

oświadcza, że nie zgadza się na art. XII Konwencji i uwaFilipin niezbędm~go ustawodawstwa, określającego i ka.ża, że wszystkie postanowienia Konwencji powinny storzącego zbrodnię ludobójstwa, które to ustawodawstwo,

SOwać się do terytoriów nieautonomicznych, włącznie

z terytoriami powierniczymi".

zgodnie z Konstytucją Filipin, nie może mieć jakiejkolwiek mocy wstecznej.

Kostaryka dnia 14 października 1950 r.,

3. W odniesieniu do art. VI i IX Konwencji Rząd '

Czechosłowacja dnia 21 grudnia 1950 r.

z nast ępującymi zastrzeżeniami

Filipiński zajmuje stanowisko, że nic w powyższych artykułach nie może być tak interpretowane, aby pozba"Co się tyczy art. IX, Czechosłowacja nie uważa za

obowiązujące

dla siebie p-cstanowień art. IX, który

wić sądy filipińskie jurysdykcji we wszystkich spraprzewiduje, że spory między Umawiającymi się Strona- wach ludobójstwa popełnionego na terytorium filipińmi, dotyczące interpretacji, zastosowania i wykonania . skim, z wyjątkiem tych spraw, w których Rząd Filipiń­

n iniejszej Konwencji, będą przedkładane, na żądani.e ka:~­

sk1 zgadza się na zrewidowanie decyzji .sądów · filipiń­

:dej st~ciJy w sporze, "Międzynarodowemu Trybunałowi skich przez jeden z międzynarodowych trybunałów, wySprawiedliwości, jak równdeż oświadcza, że jeśli chodzi

mienionych w powyższych ar~kułach. W odniesieniu

'O kompetencję Trybunału w odniesieniu do sporów,

następnie do art. IX Konwencji Rząd Filipińsk1 nie uwadotyczących interpretacji, zastosowania i wykonania

ża powyższego artykułu za rozszerzający pojęcie odpo-

15 Poz. ~o 11

----------------------------------------------------~~

Jiedzialnoś:i p~ństwa

poza granice, uznane przez ogólnie przyjęte zasady prawa międzynarodowego.".

Francja dnia 14 października 1950 r.,

Gwatemala dnia 13 stycznia 1950 r.,

Haiti dnia 14 października 1950 r.,

Islandia dnia 29 sierpnia 1949 r.,

Izrael dnia 9 marca 1950 r.,

Jugosławia dnia 29 sierpnia 1950 r.,

Liberia dnia 9 czerwca 1950, r.,

Monako dnia 30 marca 1950 r.,

Norwegia dnia 22 lipca 1949 r.,

Panama dnia 11 stycznia 1950 r.,

Rumunia dnia 2 listopada 1950 r.

z następującymi zastrzeźeniami.

"O:> się tyczy art. IX, Rumuńska Republika Ludowa

Ujważa za nie obowiązujące dla siebie postanowienia art.

I!X, który stanowi, że spory między Um,awiającymi się

Stronami, dotyczące interpretacji, zastosowania i wykonani!l niniejszej Konwencji, będą przedkładane, na żą-

danie każdej strony w sporze, Międzynarodowemu TrySprawiedliwości, jak równi ęż, oświadcza że

jeśii chodzi o kompetencję Trybunału ~ odni~sieni~ do

sporów, aotyczących interpretacji, zastosowania i wykonania Konwencji, Rumuńska Republika Ludowa po' zostaje nadal, podobnie jak i dotychczas, na stanowisku,

że w każdym poszczególnym przypadku zgoda wszystkich stron w sporze jest konieczna, aby taki lub inny

spór mógł być przedłoiony Międzynarodowemu Trybunałowi SprawiedHwości do rozstrzygnięcia.

Co się tyczy art. XII, Rumuńska Repuhlika Ludowa

oświadcza, że nie zgadza się na art. XII Konwencji i uważa, że wszystkie postanowienia Konwencji powinny stoSować się do terytoriów nieautonOlIllicznych, włącznie

z terytoriami powierniczymi.".

Salwador dnia 28 września 1950 r.,

Turcja dnia 31 lipca 1950 r.

bunałowi

Minister Spraw ZagranIcznych: St. ' Skrzeszewski ' (,

II

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA HANDLU

WEWNĘTRZNEGO

z dnia 20. grudnia 1951 r.

zmieniające rozporządzenie

z dnia 5 stycznia 1950 r. w sprawie wykonania

probierczego.

Na podstawie art. 11 pkt 2 i 3 i art. 12 ust. 3

ekretu z dnia 11 kwietnia 1947 r. o prawie probierczym

( z. U. R. P. Nr 33, poz. 149) zarządza się, co następuje

§ 1. W rozporządzeniu Ministra Handlu Wewnętrz­

ego z dnia 5 stycznia 1950 r. w sprawie wykonania

~iektóFYCh prz~pisów prawa probierczego (Dz. U. R. P.

r 12, poz. 117) - wprowadza się zmiany na'itępujące

l) § 19 ust. 4 otrzymuje brzmienie

.. 4. Przedmioty z metali szlachetnych, wytworzone

w kraju, nie czyniące zadość najniższej próbie

przepisanej, zwracane są zgłaszającemu' w stanie

połamanym

lub w inny sposób uszkodzonym,

z wyjątkiem przypadków, przewidzianych w ust. S,

' w § 18 ust. S, § 22 ust. 2 i § 29 ust. 2:";

2) w § 19 dodaje się ust. 5 o brzmieniu

,,5. Przedmioty ze złota, o próbie nie niższej niż

500/1000, lecz niższej 0d określonej wart. 5 pkt b),

zgłoszone do badania przez przedsiębiorstwo pań­

stwowe "Centrala Jubilerska", powinny być zaopa-

niektórych

przeplsOw

prawa

trzon e przez urząd probierczy w cechę probierczą

określoną w § 24 ust. 9 lit. O. Przedmioty te nie

podlegają oznaczeniu w sposób określony wart. 12

ust. 1.";

3) w § 24 ust. 9 dodaje się na końcu nowy punkt

o brzmieniu

,,0. Do oznaczenia wyrobów ze złota nie czynią­

cych zadość na jniższej próbie przepisanej, zgłasza­

nych do badania przez Centralę Jubilerską (§ 19

ust. 5) .

.

Typ. 43. Wizerunek cechy wyobraża głowę górala, zwróconą w prawo w obramowaniu kwadratu

z zaokrąglonymi narożnikami.";

4) wzory państwowych cech probierczych, podane

w załączniku, uzupełnia się wzorem, stanowiącym

załącznik do niniejszego rozporządzenia.

§

2.

Rozporządz enie

wchodzi w

życie

z dniem

ogłoszenia.

Minister Handlu Wewnętrznego: T. Dietrich

Załącznik do rozporządzenia Ministra Handlu Wewnętrznego z dnia

20 grudnia 1951 r. (poz. 11).

0, Do oznaczania wyrobów ze złota, nie

cych zadość najnlższej próbie przepisanej.

czynią­