Ustawa z dnia 26 lutego 1951 r. o budynkach i lokalach nowowybudowanych lub odbudowanych.

1.

Poddaje się przepisom o publicznej gospodarce lokalami i o najmie lokali budynki i

lokale, wyłączone dotychczas spod tych przepisów jako nowowybudowane lub gruntownie

naprawione (odbudowane).

2.

Czynsz, uiszczony z góry za lokale, określone w ust. 1, nie podlega zwrotowi i oblicza

się za okres, za który nastąpiła wpłata, stosownie do umowy między wynajmującym a

najemcą.

3.

Od najemców pobiera się oprócz czynszu, określonego według art. 3 dekretu o najmie lokali, zryczałtowane opłaty za świadczenia w wysokości, stosowanej w budynkach, wybudowanych

przez Zakład Osiedli Robotniczych.

Osoby, zajmujące dotychczas lokale, określone w art. 1 ust. 1, powinny uzyskać ich

przydział, który będzie im wydany w granicach obowiązujących norm zaludnienia mieszkań,

jeżeli przysługuje im prawo uzyskania przydziału lokalu w danej miejscowości. Osoby

te nie mogą korzystać z prawa, przewidzianego w art. 8 ust. 1 dekretu o publicznej gospodarce lokalami.

Przepisy niniejszej ustawy nie dotyczą domków jednorodzinnych, mających nie więcej

niż pięć izb mieszkalnych, jeżeli mieszka w nich właściciel.

Tracą moc

1)

art. 6 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o rozbiórce i naprawie budynków zniszczonych

i uszkodzonych wskutek wojny

(Dz. U. R. P. z 1947 r. Nr 37, poz. 181 i z 1948 r. Nr 50, poz. 389),

2)

art. 2 ust. 1 lit. c), art. 6 i art. 20 ustawy z dnia 3 lipca 1947 r. o popieraniu

budownictwa

(Dz. U. R. P. Nr 52, poz. 270) oraz

3)

art. 3 ust. 1 pkt 1) i ust. 2 dekretu z dnia 21 grudnia 1945 r. o publicznej gospodarce

lokalami

(Dz. U. R. P. z 1950 r. Nr 36, poz. 343),

4)

art. 1 ust. 2 lit. a) dekretu z dnia 28 lipca 1948 r. o najmie lokali

(Dz. U. R. P. z 1950 r. Nr 51, poz. 479).

Wykonanie ustawy porucza się Prezesowi Rady Ministrów oraz Ministrom: Gospodarki Komunalnej,

Sprawiedliwości i Finansów.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.