Legislator Case Law & Legislation
DU_1951_62 PL

Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 stycznia 1951 r. w sprawie pomocy lekarskiej dla żołnierzy i ich rodzin.

9 Articles / Provisions · Poland
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Table of Provisions (9)

Statutory Text (9 Articles)

Dz.U. 1951 nr 8 poz. 62 notInForce

§ 14. 1. Organa kontrolno-rewizyjne wyższego

stopnia mogą kontrolować jednostki objęte właściwo­

ścią organów kontrolno-rewizyjnych niższego stopnia,

zawiadamiając o tym prezydium właściwej rady narodowej.

2. Organa kontrolno-rewizyjne wyższego stopnia

mogą zlecać dokonanie kontroli- i rewizji finansowej

jednostek objętych ich zakresem działania (§§ 11 i 12)

organom kontrolno-rewizyjnym niższego stopnia, z wyjątkiem władz naczelnych oraz urzędów, zakładów i instytucji centralnych.

Dz.U. 1951 nr 8 poz. 62 notInForce

§ 15. Minister Finansów w porozumieniu z Prezesem Najwyższej Izby Kontroli i za zgodą Prezesa

Rady Ministrów określi w drodze instrukcji szczegóło­

wo tryb i organizację pracy organów kontrolno-rewi-

Poz. 61 i 62

zyjnych w zakresie kontroli i rewizji finansowej jak

również' w zakresie kontroli wewnętrznej oraz ustali

organa kontroli wewnętrznej w podległych sobie jed~

nostkach organizacyjnych.

.

Dz.U. 1951 nr 8 poz. 62 notInForce

§ 16. Do zakresu działania organów kontrolnorewizyjnych, o których mowa w nInIeJszym rozporzą­

dzeniu, nie należą sprawy kontroli i rewizji finans()wej w jednostkach, urzędach, zakładach, instytucjach

i przedsiębiorstwach, podległych Minis~rom

Obrony

Narodowej i Bezpieczeństwa Publicznego.

Dz.U. 1951 nr 8 poz. 62 notInForce

§ 17. Wykonanie rozporządzenia porucza się Prezesowi Rady Ministrów, Ministrowi Finansów i wszyst..

kim ministrom.

§

18.

Rozporządzenie

wchodzi w

życie

z dniem

ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów; J. CyrankIewicz

62

ROZPORZĄDZE1'."'IE

MINISTRA OBRONY NARODOWEJ

z dnia 25 stycznia 1951 r.

w sprawie pomocy lekarskiej dla żołnierzy i ich rodzin.

Na podstawie art. 21 ust. 3 i art. 34 ust. 1 pkt 2

ustawy z dnia 4 lutego 1949 r. o uposażeniu żołnierzy

(Dz. u. R. P. Nr 7, poz. 40) zarządza się, co następuje

DZIAŁ

I.

Przepisy ogólne.

Rozdział

~

l.

Osoby uprawnione do pomocy lekarskiej.

Prawo do pomocy lekarskiej przysłlJguje

l) żotnierzom zawodowym w czynnej służbie,

2) żołnierzom zawodowym przeniesionym vi stan nie" czynny z prawem do uposażenia w całości lub

w części,

_ 3) żołnierzom odbywającym zasadniczą

służbę wojskową i ćwiczema rezerwy oraz innym żołnierzom

w czynnej służbie wojskowej,

4) członk om rodzin żołnierzy "IVYlllienionych w pkt l

i 2.

§ l.

l.

2. W przypadkach zasługujących na uwzględnienie

j1lrawo do pomocy lekarskiej może być przyznane również po zwolnieniu z czynnej służby żołnierzom wymien ionym w ust. 1 oraz czł-onkom rodzin żołnierzy zawodowych.

3. Zakres i czas trwania pomocy lekarskiej wymienionej w ust. 2 określają przepisy wojskowe.

§ 2. 1. Żołnierzom w czynnej służbie (§ 1 ust. 1

pkt l i 3) przysługuje prawo do pomocy lekarskiej również w razie służbowego pobytu za granicą.

2. Prawo określone w ust: 1 przysługuje także

członkom rodzin, jeżeli pi-zebywają za granicą . łącznie

z delegowanymi tam służbowo ' żołnierzami zawodowymi

w czynnej służbie.

§ 3. 1. Członkami rodziny uprawnionymi do pomocy lekarski.e j są

1) żona lub niezdolny do zą.robkowania mąż,

2) dzieci własne, dzieci przysposobione,

dzieci ofiar

wojny przyjęte na wychowanie, pasierby i będące

na wyłącznym utrzymaniu żołnierza wnuki - do

ukończenia 16 roku

życia, a jeżeli

kształcą się

w szkołach - do ukończenia 21 roku życia, w razie

zaś odbywania studiów w szkołach wyższych do

ukończenia 24 roku życia oraz bez względu na wiek,

jeżeli są niezdolne do zarobkowania i pozostają na

wyłącznym utrzymaniu żołnierza,

3) rodzice żołnierza zawodowego pozostający na wyłącznym utrzymaniu żołnierza, jeżeli są niezdolni

do zarobkowania z powodu stanu zdroWia lub podeszłego wieku i nie mają z innego tytułu uprawnień do bezpłatnego leczenia,

4) inne osoby pozostające na wyłącznym utrzymaniu

żołnierza,

jeżeli prawo to zostało

im przyznane

przez Ministra Obrony Narodowej w drodze zarzą­

dzenia albo jeżeli osoby te Zostały uznane za człon­

ków rodziny w myśl art. 13 ust. 2 ustawy z dnia

4 lutego 194 9 r . o uposa ż eniu żołnierzy.

2. Niezdolność do zarobkowania m ęża, dzieci lub

rodziców ze względu na stan zdrowia powinna być

stwierdzona przez lekarza wojskowego. Mężczyzn w

wieku ponad 60 lat, a kobiety w wieku ponad 55 lat

życia, uważa się za niezdolnych do zarobkowania.

R o z d z i a ł

2.

Zakres i wa;unki pomocy lekarskiej.

§ 4. 1. Pomoc lekarska obejmuje

a) badanie, obserwację, zapobieganie i leczenie,

/

-

. Dziennik 'Ustaw Nr 8

68

Poz. 62

----------~-----------------------------------------~----

b) dostarczanie środków leczniczych, materiałów

opatrunkowych oraz 'środków ,pomocniczych.

2.

Leczenie może być

1) ambulatoryjne,

w izbach chorych, szpitalach i sanatoriach, w . dalszym ciągu zwane "zakładowe".

3. O potrzebie, rodzaju i sposobie leczenia rozstrzyga lekarz wojskowy.

4. Pomoc lekarska jest bezpłatna.

2)

DZIAŁ

II.

Leczenie w wojskowy@h zakładach Jeczniczych.

§ 5. -Pomocy lekarskiej udziela się osobom uprawnionym (§ 1) w ambulatoriach jednostek wojskowych

oraz w w ojskowych przychodniach lekarskich.

§ 6. J eżeli stan zdrowia chorego nie , pozwala

mu na przybycie do ambulatorium lub przychodni, pomocy lekarskiej udziela się w domu chorego.

§ 7. 1. L eczenie zakładowe osób uprawnionych

odbywa się w izbach chorych i szpitalach wojskowych,

a leczenie żołn i erzy zawodowych i członków rod~n

także i w sanatoriach wojskowych.

2_ W przypadkach określony ch w przepisach wojskow ych z leczenia w sanatoriach wojskowych mogą

korzystać również uc:miowie szkół kształcących na oficerów zawodowych.

§ 8.

i

Zasady leCZenia ambulatoryjnego (§§ 5 i 6)

(§ 7) określają przepisy wojskowe.

zakł adowego

§ 11 . . 1.

Osoby uprawnione do pomocy lekarskiej

leczniczych

w przypadkach

a) wymagających natychmiastowej pomocy lekarskiej, której wojskQwa służba zdrowia na

miejscu udzielić nie może,

b) gdy przewóz chorego do wojskowego zakładu

l eczniczego zagraża jego zdr~wiu lub życiu,

c) konieczności . leczenia _szpitalnego na oddziałach,

których nie prowadzi właściwy szpital wojskowy,

d) wymagających specjalnego leczenia szpitalnego

lub sanatoryjnego, którego nie można przeprowadzić w wojskowych zakładach leczniczych.

mogą być kierowane do cywilnych zakładów

2. W przypadkach w ymienionych w ust. 1 koszty

leczenia

pozawojskowych zakładach leczni czych pokrywają władze woj skowe w trybie i na zasadach określonych w przepisach wojskowych.

w

R o z d z i a ł

2.

Leczenie za granicą.

Koszty leczenia żołnierzy przebywających

oraz członków ich rodzin (§ 2) pokrywają władze wojskowe.

2. Wysokość oraz zasady i sposób pokrywania

w walucie polskiej tych kos 4 tów ok reślają przepisy

wojskowe.

§ 12.

1.

służbowo za granicą

DZIAŁ

IV.

Koszty dojazdu, przejazdu lub przewozu chorych.

DZIAŁ

III.

Leczenie pozawojskowe.

R o z d z i a f

1.

. Koszty dojazdu i p~ejazdu chorych.

R o z ci z i a ł

1.

Warunki korzystania z pozawojskowej pomocy

Jekarskiej.

§ 9.

1.

Jeżeli w miejscowości, w której żołnierz

pełni służbę

wojskową,

pomoc lekarska nie została

z organ izowana, władze wojskowe zapewnią osobom

u p rawnionym pomoc lekarską ze strony cywilnej służby

Zdl'owia_

2_ Koszty pomocy lekarskiej określonej w ust. l

ponoszą władze wojskowe.

§ 10.

Osoby uprawnione do pomocy lekarskiej

z poza wojskowej PQmocy lekarskiej

w przypadkach

a) nagłego zachorowania,

b) Z3ehorowania w miejscowości, w której ' brak

jest wojskowej pomocy lekarskiej

c) niezdolności do transportu i w itmych uzasadn ionych przypadkach.

1.

mogą korzystać

2.

Korzystanie i poza wojskowej pOmocy lekarskiej

§ 13. 1. Jeżeli stan zdrowia osób uprawnionych

do pomocy lekarskiej utr udnia im udanie się do ambulatorium (przychoQui) lub innego zakładu leczniczego

(woj;;;kowego lub cywilnego), mogą być przyznane tym

osobom koszty dojazdu do ambulatorium (przychodni)

lub zakładu leczniczego i z powrotem.

2. Osobom wymienionym w ust. l skierowanym do

zakładów leczniczych poło żonych poza zwykłym miejscem służbowym lub miej scem zamieszkania przysłu;­

guje zwrot kosztów przejazdu do 'zakładu i z powtotem.

3. PrzyZnanie zwrotu koszt6w dojazdu i przejazdu

następuje na wniosek lekarza wojskowego. Zasady i sposób przyznawania i wypłaty kosztów dojazdu i przejazdu oraz ich wysokość określają przepisy wojskowe.

R o z d z i a ł

2.

, Przewóz cborych.

§ 14. 1. W razie obłożnej choroby osób uprawnionych d9 pomocy lekarskiej, władze wojskowe dostargdy ze względu na stan zdrowia korzystanie z wojsko- czaj ą stosownych środków lokomocji do przewozu chowej pomocy lekarskiej jest niemożliwe lub utrudnione. rych do ambulatorium (przychodni) lub innego zakładu .

3. Koszty związane z udzieleniem pomocy lekar- . leczniczego (wojskOwego lub cywilnego), a jeżeli zaskiej wymienionej w ust. 1 zwracają władze wojskowe chodzi potrzeba przydziela ją również do pomocy chorym

w wysokości i na zasadach określonych w przepisach osobę towarzyszącą (lekarza, pi elęgniarkę, sanitariusza

wojskowych .

itp.).

w przypadkach określonych w ust. l jest dopuszczalne,

-

. Dziennik Ustaw Nr 8

Poz. 62.! 63

--------------------------------------~---------------------------

2. Jezeli · wladze wojskowe nie dostarczą środków

lokomocji przewidzianych w ust. 1, osobom uprawnionym p[zysługuje prawo do zwrotu kosztów .przewozu,

które mogą obejmować równiez koszty przewozu osób

towarzyszących choremu (lekarza, pielęgni arki, sanitariusza, ćzłonka rodziny itp.).

3. Przyznanie zwrotu kosztów przewozu chorego

osób towarzyszących następuje na wniosek lekarza

. wojskowego. ·Z asady przyznawania i wypłaty oraz wysokość tych kosztów określają przepisy wojskowe.

i

DZIAŁ

V.

Dostarczanie środków , leczniczych, mate~iałów

opatrunkowych oraz środków pomocniczych.

Rozdział

1.

Srodki lecznicze i materiały opatrunkowe.

§ ł5.

1.

Osobom

korzystającym

R o z d z i a ł

2.

Sro~i · 1WD,lo.cnie~e,

Dz.U. 1951 nr 8 poz. 62 notInForce

§ 19. 1. Żołnierzom zawodowym i członkom ich ·

rodzin przysługuje prawo do otrzymania środków pomocniczych, jak: aparaty ortopedyczne, protezy dentystyczne, okulary korygujące wady wzroku itp.

2. Żołnierzom odbywającY1Jl zasadniczą służbę

wojskową i ćwiczenia rezerwy oraz innym żołnierzom

w czynnej służbie wojskowej mOże być przyznane prawo

do otrzymania okularów i aparatów ortopedycznych,

jeż eli ich zastosowanie

jest konieczne do utrzymania

zdolności do służby wojskowej. Uczniom (podChorążym)

szkół kształcących na oficerów zawodowych przysługuje

nadto prawo do protez dentystycznych.

3. W przypadkach uszkodzenia zdrowia w związku

przyczynowym ze służbą żołnierzom wymienionym

w ust. 2 przysługuje prawo do otrzymania środków pomocniczych w ząkresie prżeyvidziąnym. dla żQłni erzy

zawodowYch.

\ 4. Szczegółowy zakres uprawnI en okre ślonych

w ust. 1-3 określają przepisy wojskowe.

z leczenia okre-

ślonego w dziale II przysługuje · prawo do otrzymania

środków leczniczych

(lekarstw, surowic, szczepionek

Dz.U. 1951 nr 8 poz. 62 notInForce

§ 20.

Przepisy § l5 ust. 2 oraz §§ 16-18 stosuje

się odpowiednio.

i innych) oraz materiałów opatrunkowych.

2. Środki lecznicze i m~eriały opatrunkowe przep isuje osobom wymienionym w ust. 1 lekarz wojskowy,

który wyłącznie rozstrzyga o rodzaju środka leczniczego

lub materiału opatrunkowego, j?ki ma być choremu

dostarczony.

Przy przepisywaniu środków leczniczych

opatrunkowych lekarz wojskowy kieruje

się katalogiem materiałowym wydanym przez władze

wojsk owe.

§ 16,.. 1.

i

materiałów

2. W przypadkach wyjątkowych, uzasadnionych

stanem zdrowia chorego, dopuszczalne jest zapisywanie

środków leczniczych i materiałów opatrunkowych nie

objętych k atalogiem.

§ 17. 1. Środki lecznicze i materiały opatrunkowe

wydaje si ę zasadniczo w jednostkach i aptekach wojs kowych .

DZIAŁ

Dowody

uprawniające

Niezależnie od legitymacji osobistych i zawymienionych w § 21 ust. 1 władze wojskowe mogą uzależnić udzielanie _pomocy lekarskiej zoł­

nierzom zawodowym i członkom ich rodzin od przedstawienia innych dokumentów określonych w przepisach

wojskowych.

Dz.U. 1951 nr 8 poz. 62 notInForce

§ 22.

świadczeń

DZIAŁ

Sposób dostarc·zania środków leczniczych i maopatrunkowych spoza wojskowych aptek lub

zakład ów ok reślają przepisy wojskowe.

2.

VII.

Przepis końcowy.

Dz.U. 1951 nr 8 poz. 62 notInForce

§ 23.

W przypadkach pozawojskowego leczenia

określonego w §§ 9-12 koszty tego leczenia obejmują

również przepisane

środki lecznicze i materiały opatrunkowe.

do pomocy lekarskiej.

§ 21. 1. Podstawę do korzystania z pomocy lekarskiej w kraju przez osoby uprawnione do tej pomocy

stanowią legitymacje osobiste bądż zaświadczenia wystawione przez władze wojskowe.

2. Dzieci do lat 7 korzystają z pomocy lekarskiej

na podstawie zaświadczeń lub wpisów tych dzieci do

legitymacji ojca lub matki.

teriałów

§J 8.

VI.

Rozporządzenie

wchodzi w ZyCIe z dniem

ogłoszenia.

Minister Obrony Narodowej: K. Rokossowsld

Marszalek Polski

63

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW

z dnia 27 stycznia 1951 r .

w sprawie ulg ~ podatku od lokali.

,

Na p odst<lwie art. 40 ~t. 2 de;kr~tu .z. dnia2Qmarca 1946 r . o podatkach komunalnych (Dz. U. R. P.

z 1947 r. Nr 40, poż. 198 i z 1948 r. Nr 41 , p,Qz.2<97) .

zarządza się, co następuje

Dz.U. 1951 nr 8 poz. 62 notInForce

DŻiennik

67-

Ustaw Nr 8

2. Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do inspektoratów kontrolno-rewizyjnych przy prezydiach

rad narodowych miast stanowiących powiaty.

Need to analyze how this provision applies to your matter?

Cross-reference this statute against case law, commentaries, and related legislative provisions inside Legislator AI.

Open in Legislator →