Ustawa z dnia 26 lutego 1951 r. o organizacji władz w dziedzinie komunikacji.

Tworzy się urząd Ministra Kolei.

Do zakresu działania Ministra Kolei należą

1)

naczelny zarząd przedsiębiorstwa Polskie Koleje Państwowe;

2)

naczelne kierownictwo budowy i utrzymania kolei oraz budowy i utrzymania kolejowej

sieci telegraficznej i telefonicznej;

3)

wydawanie przepisów o budowie, utrzymaniu i eksploatacji kolei;

4)

nadzór techniczny nad budową kolei użytku niepublicznego;

5)

normowanie techniczne oraz typizacja budowli i urządzeń kolejowych;

6)

prowadzenie przedsiębiorstw produkcyjnych, budowlanych, projektowych oraz handlowo-usługowych,

związanych z budową i eksploatacją kolei;

7)

ochrona porządku i bezpieczeństwa na kolejach użytku publicznego;

8)

wydawanie regulaminów przewozowych na kolejach;

9)

wydawanie taryf na przewozy osób, bagażów i towarów kolejami w trybie ustalonym szczególnymi

przepisami;

10)

wydawanie przepisów o przewozie kolejami poczty, transportów wojskowych i organów

bezpieczeństwa publicznego;

11)

sprawy sanitarne na kolejach użytku publicznego oraz prowadzenie kolejowej służby

zdrowia;

12)

wszelkie inne sprawy z zakresu kolejnictwa przekazane szczególnymi przepisami.

Tworzy się urząd Ministra Transportu Drogowego i Lotniczego.

Do zakresu działania Ministra Transportu Drogowego i Lotniczego należą

1)

naczelne kierownictwo budowy i utrzymania dróg publicznych oraz lotnisk i szybowisk

dla potrzeb lotnictwa cywilnego i sportu lotniczego,

2)

wydawanie przepisów o budowie, utrzymaniu i eksploatacji dróg publicznych;

3)

wydawanie przepisów o ruchu i bezpieczeństwie drogowym i lotniczym oraz nadzór nad

ich wykonywaniem;

4)

organizowanie publicznego transportu drogowego i jego obsługi technicznej oraz cywilnego

transportu lotniczego;

5)

normowanie techniczne oraz typizacja budowli, urządzeń i sprzętu w zakresie transportu

drogowego i lotniczego oraz w zakresie lotnictwa sportowego;

6)

koordynowanie przewozów samochodowych;

7)

kontrola ruchu samochodowego oraz wykonywania przepisów o racjonalnej gospodarce samochodowej;

8)

wydawanie przepisów o rejestracji pojazdów, wydawaniu praw jazdy oraz zezwoleń na

prowadzenie zakładów transportu drogowego i jego obsługi;

9)

prowadzenie rejestru cywilnych statków powietrznych i rejestru pilotów;

10)

prowadzenie przedsiębiorstw produkcyjnych, budowlanych, projektowych oraz handlowo-usługowych,

związanych z budową dróg publicznych oraz transportem drogowym i lotniczym;

11)

wydawanie przepisów przewozowych ula transportu drogowego i lotniczego;

12)

wydawanie taryf na przewozy osób, bagażów i towarów w transporcie drogowym i lotniczym

na zasadach ustalonych szczególnymi przepisami;

13)

wydawanie przepisów o przewozie poczty w publicznym transporcie samochodowym i lotniczym;

14)

wszelkie inne sprawy z zakresu transportu drogowego i lotniczego przekazane szczególnymi

przepisami.

Znosi się urząd Ministra Komunikacji.

Rada Ministrów w drodze rozporządzenia ustali szczegółowo właściwość Ministra Kolei

oraz Ministra Transportu Drogowego i Lotniczego, rozgraniczy właściwość w sprawach,

należących dotychczas do zakresu działania Ministra Komunikacji, tudzież określi właściwość

innych władz naczelnych w dziedzinie komunikacji.

Pracownicy, zatrudnieni dotychczas w działach służby, przekazanych właściwości Ministrów

Kolei oraz Transportu Drogowego i Lotniczego, przechodzą do służby w odpowiednich

działach zarządu państwowego.

W rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 września 1926 r. o utworzeniu

przedsiębiorstwa „Polskie Koleje Państwowe”

(Dz. U. R. P. z 1948 r. Nr 43, poz. 312) uchyla się art. 16-18, 21 i 22 ust. 2-4 oraz skreśla się: w art. 20 ust. 1 wyrazy

„na wniosek dyrektora generalnego kolei państwowych” i w art. 23 ust. 2 wyrazy: „i dyrektorowi generalnemu”.

Tracą moc

1)

ustawa z dnia 12 czerwca 1924 r. o zakresie działania Ministra Kolei Żelaznych i o

organizacji urzędów kolejowych

(Dz. U. R. P. Nr 57, poz. 580, z 1928 r. Nr 25, poz. 214, z 1930 r. Nr 76, poz. 599, z 1934 r. Nr 110, poz. 976 i z 1938 r. Nr 29, poz. 257),

2)

rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 września 1926 r. w sprawie ustanowienia

urzędu Ministra Komunikacji

(Dz. U. R. P. Nr 97, poz. 567 i z 1934 r. Nr 110, poz. 976),

3)

dekret z dnia 21 września 1950 r. o powołaniu Głównego Komitetu Lotnictwa Cywilnego

(Dz. U. R. P. Nr 44, poz. 397).

Wykonanie ustawy porucza się Prezesowi Rady Ministrów i wszystkim ministrom.

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.