Ustawa z dnia 30 grudnia 1950 r. o organizacji władz i instytucji w dziedzinie budownictwa.

Tworzy się urząd Ministra Budownictwa Przemysłowego.

Do zakresu działania Ministra Budownictwa Przemysłowego należą sprawy

1)

realizacji budowy wielkich zakładów, urządzeń i instalacji przemysłowych, wielkich

budowli wodnych, jak również wielkich urządzeń komunikacyjnych, żeglugowych i innych,

2)

realizacji budowli i obiektów o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej, nie

objętych pkt 1, z wyłączeniem budowy miast i osiedli,

3)

prowadzenia zakładów usługowych i wytwórczych, związanych z produkcją budowlaną dla

celów budownictwa przemysłowego,

4)

projektowania w zakresie budownictwa przemysłowego,

5)

normowania technicznego i typizacji projektowania przemysłowego w przedmiocie budownictwa.

Tworzy się urząd Ministra Budownictwa Miast i Osiedli.

1.

Do zakresu działania Ministra Budownictwa Miast i Osiedli należą sprawy

1)

realizacji podstawowego budownictwa miejskiego i osiedlowego,

2)

budowli, których realizacja nie podlega zakresowi działania innych ministrów,

3)

ogólnego planowania, budowy, rozbudowy i przebudowy miast i osiedli,

4)

projektowania w zakresie budownictwa miejskiego i osiedlowego,

5)

nadzoru nad planową zabudową miast i osiedli,

6)

nadzoru budowlanego i uprawnień budowlanych na podstawie przepisów prawa budowlanego,

7)

prowadzenia zakładów usługowych i wytwórczych, związanych z produkcją budowlaną dla

celów budownictwa miejskiego i osiedlowego,

8)

inne sprawy budownictwa, nie zastrzeżone właściwości innych władz naczelnych oraz

Komitetu do Spraw Urbanistyki i Architektury.

2.

W zakresie spraw nadzoru budowlanego, dotyczących budownictwa, zastrzeżonego właściwości

Ministra Budownictwa Przemysłowego, Minister Budownictwa Miast i Osiedli działa w

porozumieniu z Ministrem Budownictwa Przemysłowego.

1.

Tworzy się przy Prezesie Rady Ministrów Komitet do Spraw Urbanistyki i Architektury.

2. Do zakresu działania Komitetu należą

1)

sprawy urbanistycznych i architektonicznych projektów, normatywów i standartów,

2)

inicjowanie i koordynowanie wszelkiej działalności, mającej na celu postęp i planowy

rozwój urbanistyki i architektury,

3)

naczelny nadzór nad urbanistyką i architekturą.

1.

Na czele Komitetu stoi Prezes. Jego zastępcami są wiceprezesi.

2.

Prezesa i wiceprezesów Komitetu mianuje i zwalnia Prezydent Rzeczypospolitej na wniosek

Prezesa Rady Ministrów.

Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia szczegółowo: zakres działania i organizację

Komitetu.

Znosi się urząd Ministra Budownictwa.

1.

Znosi się Zakład Osiedli Robotniczych i Dyrekcje Osiedli Robotniczych.

2.

Majątek Zakładu Osiedli Robotniczych i Dyrekcji Osiedli Robotniczych staje się majątkiem

Skarbu Państwa.

3.

Sprawy, należące dotychczas do Zakładu Osiedli Robotniczych i Dyrekcji Osiedli Robotniczych

przechodzą

1)

w zakresie zarządu budynkami i osiedlami mieszkaniowymi - do Ministra Gospodarki Komunalnej,

2)

w pozostałym zakresie - do Ministra Budownictwa Miast i Osiedli.

Rada Ministrów w drodze rozporządzenia ustali szczegółowo właściwość Ministra Budownictwa

Przemysłowego i Ministra Budownictwa Miast i Osiedli, rozgraniczy właściwość w sprawach,

należących dotychczas do zakresu działania Ministra Budownictwa oraz określi właściwość

innych ministrów w dziedzinie budownictwa.

Pracownicy, zatrudnieni dotychczas w działach służby, przekazywanych właściwości Ministrów

Budownictwa Przemysłowego i Budownictwa Miast i Osiedli oraz innych władz naczelnych

albo Komitetu do Spraw Urbanistyki i Architektury, przechodzą do służby w odpowiednich

działach zarządu państwowego.

Tracą moc obowiązującą

1)

ustawa z dnia 27 kwietnia 1949 r. o utworzeniu urzędu Ministra Budownictwa

(Dz. U. R. P. Nr 30, poz. 216),

2)

dekret z dnia 26 kwietnia 1948 r. o Zakładzie Osiedli Robotniczych

(Dz. U. R. P. Nr 24, poz. 166),

3)

art. 7 dekretu z dnia 27 marca 1947 r. o zmianach organizacji i zakresie działania

naczelnych władz administracyjnych

(Dz. U. R. P. Nr 31, poz. 130).

Wykonanie ustawy porucza się Prezesowi Rady Ministrów i wszystkim ministrom.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1951 r.