Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 30 listopada 1950 r. o ogłoszeniu jednolitego tekstu dekretu z dnia 16 maja 1946 r. o postępowaniu podatkowym.

Art. 3. Do ksiąg u proszczonych prowadzonych na z 1949 r. Nr 32, pozo 238 i z 1950 r. Nr 12, poz. 1l~)

podstawie szczególnych przepisów stosować należy te w przepisach art. 134 § 1 i art. 135 § 1 powyraZle

przepisy, które stosuje się do ksią~ podatkowych.

"płatniki e m'" skreśla się przecinek i dodaje się wyrazy!

Art. 4. 1. POwołane na podsta wie przepisów do- "lub inkasentem".

3. Rozporządzeni a wydane na podstawie dotychtychczasowych obywatelskie komisje podatkowe działają nadal na podstawie tych przepisów do czasu wyczasowych przepisów dekretu z dnia 16 maja 1946 r.

Po.z. 506

o postępow aniu podatkowym oraz na p odstawie art. 22~

29 dekretu z dnia 25 października 1948 r. o podatku

ohrotowym jak również zarządzenia wydane na pods t awie dekretu z dnia 14 kwietnia 1948 r. o spósobieudowadniania przez podatników przychodów gotówkowych

(Dz. U. R. P. Nr 21, poz. 141) zachowują moc do chwili

z astąpienia ich nowymi rozporządzeniami i zarządzenia­

mi opartymi na przepisach niniejszego dekretu, o ile

n ie są z nimi sprzeczne.

A r t. 8. Dekret wchodzi w życie po upływie 14 dni

od dnia ogłoszenia".

Po wo łane wart. 2 i 4 dekretu z dnia 26 paździer­

nik a 1950 r. o zmianie dekretu o postępowaniu podatkowym art. 23\ art. 155 2 ust. 3 i art. 4 stanowią w jednolity m tekście odpowiednio art. 27, art. 173 ust. 3

i art. 6.

Podimy w załączniku dó niniejszego obwieszczenia

t ekst j ednolity obowiązuje od dnia 12 listopada 1950 r.,

tj . od dnia wejścia w życie dekretu z dnia 26 paździer­

n .ka 1950 r . o' zmianie dekretu o postępowaniu podatkowym (Dz. U. R. P. Nr 49, p oz. 451) i nie obejmuje

art. 169 i 171 d ekretu z dnia 16 maja 1946 r. Q postę­

p owaniu podatkowym w pierwotnym brzmieniu, które

sta no wią

"Art. 169. Dotychczasowe przepisy Q o.bliczaniu

i poborze niektórych rodzajów d Emin pub licznych za pośredni etwem płatn :ków po zostają w mocy" .

. .,Art. 171. 1. Dekret niniejszy wchodzi w życi e

z dniem l lipca 19"-i6 r. z wyjątkiem art. 12S i 167 ust. l,

~ i 4, które wcnodzą w zycie z dniem ogłoszenia z mocą

obowiązującą

o.d dnia 1 stycznia 1946 r.

Z dniem wej ś cia w życie niniejszego d ekret u

tracą moc wszelkie przepisy w przedmiotach nim unormowanych, a w szczególno.ści

l) art. 2-4, 6, 9-22, 38-42, 47-96, 97 §§ 2 i 5,

98-121 oraz 137-154 llstawy z dnia 15 marca

1934 r. zawierającej Ordynację Podatkową (Dz. U.

R. P. z 1936 r. Nr 14, poz. 134),

:2) art. 8, 13, 31 ust. 5, 33 ust. 2 zdanie pierwsze, 34,

36, 38, 46, 47, 49, 50, 51, 63 pkt d), 152, 153 i 161

ust. ostatni ustawy z dnia 1 lipca 1926 r. o opłata c h

stemplowych (Dz. U. R. P. z 1935 r . Nr 64, poz . 404)

z późniejszymi zmianami,

S) art. 18, 24, 37, 40 i 41 ustawy z dnia 29 maja

1920 r. w przedmiocie zmiany przepisów Q opodatkowaniu spadków i darowi,z n (Dz. U. R. P. Nr 49,

poz. 299), art. 20 i 35 tejże ustawy w brzmieniu

ustalonym ustawami z dnia 31 marca 1922' r.

(Dz. U . R. P. Nr 33, porz. 263) i z dnia 18 lipca 1924 r.

(Dz. U. R. P. Nr 72, poz. 699) oraz art. 6 ust. 2

ustawy z dnia 31 marca 1922 r. (Dz. U. R. P . Nr 33,

poz. 263).

3. Ilek roć w innych przepisach prawnych jest

mowa o p rzepisach u chylonych n iniejszy m dekretem,

należ y zamiast u chylonych przepisów st osować o.dpo·wiednia przepisy n iniejszego dek.'etu".

2.

Minister F in ansów: w z. E. Dro żn iak

Z ałącznik d o obwieszczen~a Mi:l istra Finansów z daia 30 listopada

1950 r. (poz. 506).

DEKRET

z dnia 16 maja 1946 r.

o

p ostępowaniu

D z i a ł I.

Prze pisy wstępne.

P~zepisom n ini ejszego dekretu podlega pow sprawach danin publicznych, do. których

mają zastosowanie przepisy Q zobowiązaniach podatkowych.

Art. 1.

stępowanie

Art. 2. L Zarząd danin publicznych należy do

organów finansowych.

2. Naczelny nadzór nad sprawami danin publicznych o.raz piecza nad prawidłowym i jednolitym wykonywaniem przepisów w żakresie tych danin należy do.

Ministra Finansów.

3. Minister Finansów może W szczególności

1) wyjaśniać znaczenie określeń użytych w przepisach

o daninach publicznych o.raz udzielać wytycznych

dla stosowania tych przepisów;

2) okre ś lać

a) które rodzaje przychodów za świadczenia usług

podl.egają opodatko.waniu według przepisów Q podatku od wynagrodzeń, a które według przepisów o p odatku obrotowym,

b) które r odza j e ubocznych pr7.ychodów zwi ązanych

z gospodarstwem rolny m p odlega j ą o.podatkowaniu w e d ł ug przepisów Q podatku grunto.wym,

a które według przepisów o podatku obrotnwym,

c) k tóre

rodzaje gruntów, z uwagi na ich

polOŻenie, obszar i sposób użytkowan; a podlega ją

;-

podatkowym.

opodatkowaniu według przepIsowo p odatku

gruntowym, a które "liv edług przepisów o podatku

od n ieruchomości .

Art. 3. W przypadku, gdy przepisy zawierają upoważnienie dla Ministra Finansów do zryczałtowania podatków albo do ich pobierania według zasad szczególnych, Minister Finansów może w drodze rozporządze­

nia - w odniesieniu zaś do podmiotów ' gospodarki uspo-..

łecznionej w drodze zarządzenia wydawać przepisy

szczególne o postępowaniu podatkowym, odmienne od

przepisów niniejszego dekretu.

Art. 4. 1. W zakresie wytwarzania- l poozczególnych

faz wytwarzania niektórych towarów lub grup towarów,

jak również i półwyrobów, a także w zakresie przerobu,

zużycia, magazyr).owania, obrotu i przywozu zza granicy

oraz sprzedaży niektórych towarów lub grup towarów,

jak również ich półwyrobów, jako też w zakresie sprzedaży losów loterii, Minister Finansów może w

drodze

rozporządzeń wprowadzać szczególny nadzór podatkowy oraz odrębne pootępowani e podatkowe.

2. W zwią z ku z wprowadzeniem szczególnego nadzoru podatkowego lub odrębn ego post ępowania podatkowego, Min ister Finansów w porozumieniu z właści­

wymi ministrami moż e w drod ze rozporządzenia, a w odniesieniu do gospodarki uspołeczni on ej w drodze zarządzeń

1) nakładać na strony szczególne ob owiązki i ograniczenia,

2) wydawać szczególne p rzepisy w zakresie ks ięgowo­

ŚCI, n ie wyłączając nałożeni a obowi ązku prowadze-

Art. 8. 1. Właściwość /miejscową w sprawach ponia ksiąg handlowych ora z obowiązku wydawania

datku dochodowego osób fizycznych określa się podług

konsumentom rachunków na sprzedaż towarów,

3) nakładać na podatników w p cszczególnych przy- miejsca, w którym strona w dniu 31 g rudnia r eku popadkach koszty szczególne.:so nadzoru podatkowego datkowego miała m iejsce zamieszkania ' h.:b pobytu;

przy opodatkowaniu małżonków mających ró ż ne miejsca

lub odrębnego pcstępowania podatkowego,

zamieszkani~ właściwość tę określa się według rciejsca

4) o~reślać skutki naruszen ia przepisów o szczególnym

nadzorze podatkowym lub o odrębnym postępowa­ zamieszkania lub pobytu męża.

2. Jeżeli zicho~ wątpliwość ·co do miejsca ~a­

niu podatkowym.

Art. 5. 1. Jeżeli sprawność postępowania p coat.;. mieszkania lub p obytu strony bądź jeżeli strona nie ma

kowego t ego wymaga, Minister Finansów może zarz ą­ w kraju m iejsca zamieszkania 'ani pobytu, podatek u stadzać w drodze r.ozporządzenia oblicząn1e i pobór nie- . la się w okręgu, w którym położone są źrÓdła przychoktórych danin .publicznych od poszczególnych grup po- dó\v; jeżeli źródła te p o łożone są w dwóch lub więcej

datników za Pośrednictwem płatników j to bądź na ca- okręgach, ' właściwy jest ' organ finansowy, w którego

okręgu znajduje się większa część źródeł przychcdów

łym obszarze Państv,,'a, b ądź . w jego określonej części,

strony lub też główne iródło.

bądź też w poszczegÓlnych gminach. Rozporządzenia ~e

3. Jeż eli w sposób przewidziany w ust. 1 i 2 nie

mogą także przyznawać płatnikom za. czynności zwią­

zane z obliczeniem l poborem daniny wynagrodzenie . można ustalić właściwości miejscowej, właściwy jest

organ finansowy, w którego okręg u strona miała ostati określać jego wysokość .

2. Minister Finansów może w drodze rozpOrządze­ nio miejsce zamieszkania.

4. Dla spadków nieobj ętych właści vvą wła dzą jest

nia zlecić określonym w rozporządzeniu osobom pobór

w d rQdze inkasa niektórych danin publicznych od posz- organ finansowy ostatnio właściwy dla z marł ego.

czególnych grup podatników b ą dź na całym ob szarze

Art. 9. . 1. Vv"łaściwość miejscową w sprawa cI} poPaństwa, bądź w jego określonej części, bądź w poszczedatku od wynagrodzeil, wypłacanych przez pracodav{cę,

gólnych gminach; rozporządzenie to może przyznawać z wyjątkiem podatku od wyna gr odz e ń, wypłacanych '.

wYDUgrodzenie za inkaso i określać j ego wysokość.

przez płatników wymienionych w ust. 5, określa się

3. Minister Finansów może w drodze . zarządzenia

według m iejsca zatrudnienia pracownika;

właściwość

upoważniĆ organa finansowe .do zawierania, na' zasadach

miejscową w sprawach podatku od 'wynagrodzeń, wy'określonych w zarządzeniu, indywidualnycl} umów o inpłacanych p rzez płatników nie będących pracodawcami,

kaso niektórych danin publicznych z osobami, do któ- określa się wedłag miejsca wypłaty wynagrodzenia.

rych nie mają zastosowania przepisy rozporządzeń wy2. Miejscem zatrudnienia jest stałe miejsce pracy

dany{!h na zasadzie ust. 2.

pracownika (urząd, biuro, fabryka, warsztat, magazyn,

gospodarstwo rolne, domowe itp.).

3. Stałe miejsce pracy pozostaje miejscem zatrudDział II.

nienia pracownika również w przypadku, gdy pracownik

Właściwość.

na zlecenie pracodawcy wykonywa krótkoterminowe

roboty poza stałym miejscem pracy.

Art. 6. 1. Minister Finansów określa w drodze

4. Miejscem zatrudnienia pracownika, którego

-rÓzporządzenia a dla podmiotów gospodarki uspo- pracodawca · zatrudnia przy robotach wykonywanych

łecznionej w drodze zarządzenia --:- właściwość rzeczową

w cora~ to innych okręgach organów finansowych, jak

organów finansowych w sprawach danin publicznych np. w przedsiębiorstwach budowlanych, budowy dróg,

zarówno w postępowaniu wymiarowym, jak i odwo- kanałów itp., jest miejsce siedziby lokalnego kierowławczym.

Minister F inansów może popadto zarządzać, nictwa robót.

.

że rozpatrywanie określonych środków odwoławczych

5. Właściwość miejscową w sprawach podatku od

w przedmiocie poszczególnych danin publicznych nale- wynagrodzeń, wypłacanych przez władze i urzędy pań­

żeć będzie do powołyvvanych .Przez prezydia wojewódzstwowe, podmioty gospodarki uspołecznionej, instytucje

kich rad narcdowych (rad narodowych In. st. Warszawy społeczne , organizacje poliJ;yczne, związki wyznaniowe

i m. Łodzi) komisyj odwoławczych przy organach finan- i stowarzyszenia, określa się według siedziby organu,

sowych tych prezydiów.

asygnującego wynagrodzenie; j eżeli wynagrodzenie wy2. Skład osobowy i organizację oraz kadencję płacane jest za granicą - właści'Y0ść~ określa się według

komisji odwoławczyc h ustala Minister Finansów.

siedżi by organu asygnującego wynagrodzenie w kraju.

\ ' Art. 7:" Właściwość mi'ej sCGwą ' organów finanso6. Właściwość miejscową w sprawach podatku od

wych, jeżeli dalsze p r zepisy n iniejszego działu nie okre- wynagrodzeń, wypłacanych na obszarze obcego państwa

ślają jej odmiennie, ustala się, jak na stępuje

lub na obszarze eksterytorialnym podatnikowi, który

1) w sprawach dotyc zących nieruchomości podł ug

posiada miejsce zamieszkania lub pobytu na obszarze

miejsca położenia nieruch o mości,

Pallstwa Polskiego, określ a się według miejsca zamiesz2) w sprawach dot)'czących przedsiębiorstwa, j ego za- kania podatnika w ostatnim dniu mi es iąca, w którym

kładu lub składu podług miejsca,' w

którym nastąpiła wypłata wynagrodzenia.

prz edsiębiorstwo,

zakład lub s kład są,

mają być

Art. 10. 1. Wła ściwość miejscową w sprawach poalbo były prowad zone,

datku obrotowego przedsiębiorstw sprz e da ży towarów

3) w innych sprawach - pod ł ug miejsca zamieszkania ze stragan'ów, budek, samochodów, wozów, wózków itp.

w kraju strony obowią z an ej lub jedne j ze stron; urządzeń, jeżeli sprzedaż odbywa się w / różnych dniach,

jeż eli żadna ze strón nie ma zamieszkania w krajuw różnych miejscowościach, określa się według miejsca

podług miejsca pobytu j ednej z nich, jeżeli strony

zamieszkania lub siedziby podatnika.

.

przebywają za granicą podług ostatniego wia2. Właściwość miejscową w sprawach p odatku obrodomego m iejsca zamieszkania j edn ej ze stron w kra- towego należnego z tytułu sprzedaży towarów ze straju, wreszcie podług m iejsca, w którym wynikła ganów, budek, samochodów, wozów, wózków itp. urzą­

sprawa.

dzeń, jeżeli sl"fzedaż ta dokonywana jest przez pod-

",Poz. 506

mioty gospodarki uspołecznianej, określa się według wość dwóch lub więcej organów finansowych, a zwłoka

zakładu, którego księgowość obejmuje obroty wymie-- w załatwieniu sprawy może narazić na niebezpieczeń­

stwo interes publi~y, każdy z tych organów powinien

nionych punktów sprzedaży.

Art. 11. 1. ' Właściwym miejscowo w sprawach opą­ w swoim zakresie Uziałania wykońać czynności nie cierdatkowania odpłatnego nabycia praw majątkowych oraz piące zwłoki, zawiadamiając równocześnie o tym po•

w sprawach opłaty skarbowej test ten organ finansowy zostałe organy.

pier wszej instancji, ' któremu przedstaw,iono deklarację

Art. 17. Minister Finansów może przekazać spralub . pismo stwierdzające nabycie 'prawa majątkowego wędo załatwienia w całości lub w części innemu orgab ą dź pismo. podlegające opłacie skarbowej celem ustanowi finansowemu nif organ właściwy, jeżeli tego wy..,

lenia zobowiązania podatkowego.

maga interes publiczny.

2. W przypadk u protokolarnego ustalenia w toku

Art. 18. 1.. "Jeżeli sprawność postępowania podatoslędzin k ontroli , lustr acji albo b adania ksiąg lub inkowego ' tego wymaga, Minister Finansów, może ustalić

nych dokumentów , że należnego p odatku albo opła.ty dla poszczególnych podatników ,lub dla h up podatniw cale n ie uiszczono lub uiszczoI).o w nie dostatecznej

ków właściwość miejscową organów finansowych odk w ocie albo po upływi e przepisanego terminu lub w spo- miennie od przepisów lllmeJszego dZiału; odmienne

sób nieprawidłowy, jak równi eż w przyp adku ni eodpłat­ ustalenie właściwości miejscowej dla grup podatników

nego n abycia pra w majątkowych, z wyjątkiem przypad- . gospodarki nieuspołecznionej następuje w drodze rozków wymienionych wart. 12 - właści wym jest ten porządzenia.

organ finansowy pierwszej instancji, w którego okręgu

2. Uprawnienia, określone w ust. 1, służą równi.ez

mają mi ejsce zam iesz:kania lub pobytu podatnicy lub

organom finansowym drugiej instancji, gdy chodzi o odmienne od przepisów niniej szego działu określenie dla

j e den z nich .

'

Art. 12. 1. Właściwość m iejscową w sprawach opo~ poszczególnych podatników właściwości organów finanda tk o~vania nieodpł atnego nabycia praw majątkowych,

sowych, działających w okręgu organu finansowego

w szczególności ze spadków, zapisów, dalszego zapisu drugiej instancji

' lub polecenia testamentowego albo darowizny, określa

się według miejsca położenia' przedmiotu nabycia praw

Dział III.

majątkowych, podregającego podatkowi.

Wyłączenie pracownika.

2. Jeżeli przedmiot nabycia znajduje się w okrę­

gach dwóch lub kilku organów finansowych, właściwym

Art. 19. 1. Pracownik jest wyłączony z mocy samego prawa

jest ten organ. TInansowy, w którego okręgu spadkodawca

1) w sprawach, w których jest stroną albo pozostaje

mieszkał lub przebywał w chwili śmi·erci, d<hl'czyńca zaś

z jedną ze strolll w takim stosunku prawnym, że

mieszkał

lub przebywał w czasie dokonania wy~ił\ sprawy może oddziałać na jego prawa lub

miaru.

3. Jeżeli właściwości organu finansowego nie da się

obowiązki,

ustalić w sposób · przewidziany w ustępach poprzedza2) w sprawach swego małżonka, krewnych lub powijących, właściwość tę określa wspólna władza bezpośred­

nowatych w prostej linii, krewnych bocznych aż do

nio przełożona nad organami wymienionymi w u.<;t. 2,

c~artego stopnia, powinowatych bocznych do drua jeżeli nie posiadają one wspólnej władzy bezpośrednio

giego stopnia,

przełożonej Minister Finansów.

3) w sprawach osób związanych z nim z tytułu przy..,

4. W zakresie nieodpłatnego nabycia praw mająt­

sposobieńia, opieki lub kurateli, '

kowych, jeżeli nabycie dotyczy całkowicie lub częściowo

4) w sprawach, Vf których był lub jest jeszcze pełno­

rzeczy położonych za granicą lub praw podlegających

mocnikiem jednej ze stron,

5) w sprawach, w których brał udział w wydaniu dewykonaniu całkowicie lub CZęSClOWO za granicą właściwym miejscowo jest organ finansowy pierwszej

cyzji w pierwszej instancji,

instancji w Warszawie, wskazany przez Ministra Finan6) w sprawie, z powodu której wdrożono przeciw niemu dochodzenie wstępne, postępowanie dyscyplinarsów.

"

Art. 13. Jeżeli podług przepisów niniejszego działu

ne lub karno-sądowe.

nie da się ustalić właściwości miejscowej organów finan2. Pracownik może wyłączyć się w sprawie na

sowych, o właściwoś"Ci rozstrzyga Minister Finansów ..

własne żądanie, za zgodą przełożonego.

Art. 14. 1. Władza powinna z urz ędu przestrzegać

3. Niezależnie od przyczyn wymienionych w ust. 1

swojej właściwości rzeczowej i miejscowej.

przełoiony powinien wyłączyć podwładnego pracownika,

2. ' Podanie wniesione do niewłaściwego organu o ile uzna to za potrzebne ze względu na interes pubfinansowego organ ten powinien niezwłocznie przesłać liczny, jak również na wniosek strony, jeżeli pomiędzy

organowi właściwemu z równoczesnym zawiadomie- pracownikiem a jedną ze stron zachodzi stosunek osoniem o tym wnoszącego; podanie takie uważa się za bisty tego rodzaju, że mógłby wywołać uzasadnione

wniesione do organu właściwego w dniu, w którym wątpliwości co do bezstronności pracownika. Zgłasza­

wpłynęło do organu niewł a ś ei wego.

jąc wniosek o wyłączenie strona powinna uprawdopodobArt. 15. 1. Spory o właściwo ść rz e czową lub miejnić p rzy czynę wył ączenia.

scową

pom i ędzy

organami finansowy mi, mającymi

4. W przypadku wył ączenia pracownik powinien

wspólną władzę przełożoną, rozstrzyga ta wła dza.

być bezzwłocznie zastąpiony przez innego, a do tego

2. Spory o właściwość pomiEfozy organami finanCL.asu ma wyk onać tylKO te cz ynności, które n ie cierpią

sowymi, mającymi różne władze prz e łożon e , rozs trzyga zwloki.

władza przełożona nad organem

finansowym, któ r y

D z i a ł IV.

pierwszy wszczął sprawę, w porozumieniu z dru g ą w laGzą przelożoną, w przypadku z a ś n i e os iqgnięci a poroPodatnicy i ich pełnomocnicy.

zumienia - Minister Finansów.

Art. 20. 1. Stroną w postępowaniu podatkowym

Art. 16. Gdy między CtI'ganami finansowymi toczy

jest każdy, kto żąda czynnosci organu finansowego, do

się spór o właściwość lub gdy uzasadniona jest wlaści-

Dziennik Ustaw ~ 58

...... '769

kogo czynność organu finansowego się odnosi lub te!

czyjego interesu czynność organu finansowego choćby

pośrednio dJQ!1;yczy.

2. Podatnikiem jest strona, która podlegająe

z mocy ustawy obowIązkowi podatkowemu obowiązana

' j est do uiszczenia daniny publicznej.

3. Płatnikiem jest strona, która z mocy ustawy

lub rozporządzenia wydanego na podstawie art. 5 obGwiązana jest do obliczenia i pobrania od podatnika :qale żności z tytułu zobowiązania podatkowego i do wpłace­

nia j2j na rachunek własciwego organu finansowego.

4, P r zepisy odnoszące się do podatników stosuje się

odpo\viednio do płatników.

Art. 21. 1. Zdolność prawną i zdolność do działań

prawnych strony ocenia organ finansowy według przepisów prawa cywilnego.

2. Imieniem osób nie posiadających zdolnooci do

działań prawnych działają ich przedstawiciele ustawowi.

3. W imieniu spadków nieobjętych działają osoby

sprawujące zarząd majątku masy spadkowej.

4. Jeżeli nie jest pewne, kto jest upoważniony do

występowania w imieniu spadku łub innego majątku

pozostałego bez zarządcy, sąd, na wniosek właściwego

organu finansowego, wyznaczy kuratora.

5. Imieniem osób prawnych, spółek jawnych, komandytowych i spółek me będących spółkami handlowymi działają osoby, uprawnione do reprezentowania

z mocy przepisów normujących działalność tych osób

i spółek.

Art. 22. Dla 05ób niezdolnych do działań prawnych,

a nie mających przedstawiciela ustawowego, może wła­

ści wy organ finansowy wystąpić do sądu o ustanowienie

takiego przedstawiciela.

Art. 23. 1. Strona może ustanowić pełnomocnika,

O ile nie joot; wymagane jej osobiste działanie.

2. Pełnomocnikami w postępowaniu podatkowym

mogą być adwokaci oraz osoby wymienione wart. 25

UBt. 2, a w przypadku określonym wart. 157 ust. 2

pełnomocnikiem

może być również

płatnik;

ponadto

pełnomocnikami spóldzielni mogą być przedstawiciele

właściwych central spółdzielni lub central spółdzie1czo­

państwowych; Centralny Związek Spółdzielczy uprawniony jest do zastępowania przed organami finansowymi

central spółdzielni, central spółdzielczo-państwowych

oraz spółdzielni. Przy uzyskiwaniu kart ręjestracyj­

nych w charakterze pełnomocników mogą występować

także organizacje gospodarcze i cechy. Pełnomocnictwo

może być udzielane w tym przypadku bezpośrednio na

deklaracji.

3. Jeżeli strona ustanowi pełnomocnika, który

złoży pełnomocnictwo pisemne, należy wszelkie pisma

doręczać pełnomocnikowi

Art. 24. 1. Podatnicy przebywający stale poza

obszarem Rzeczypospolitej obowiązani są ustanowić

pełnomocn ika mieszkającego w "kraju i zawiadomić

o tym właściwy organ finansowy. Obowiązek ustanowienia pełnomocnika ciąży również na zarządzie przedsiębiorstwa wykonywanego w kraju, jeżeli jego zarząd

znajduje się za granicą.

2. Brak zawiadomienia organu finansc'wego o ustanowieniu pełnomocnika uprawnia organ finansowy do

zastosowania przepisu art. 22.

Art. 25. 1. Pełnomocnictwo powinno być udzie10lne na piśmie. Organ finansowy mOże żądać uwierzytelnienia podpisu na p ełnomocnictwie z wyjątkiem przypadków, gdy pełnomocnikiem jest adwokat.

--

Poz. 508

2.

W sprawach mniejszej . wagi organ finansowy

może nie żądać pełnomocnictwa, jeżeli pełnomocnikami

są członkowie rodziny, osoby należące do wspólnego

gospodarstwa domowego, osoby sprawujące zarząd majątku podatnika lub jego pracownicy, a organ finansowy

nie ma wątpliwości co do .istnienia i zakresu uprawnienia do zastępstwa.

Art. 26. Przepisy, dotyczące stron, odnoszą się odpowiednio do ich przedstawicieli ustawowych i pełno­

mocników oraz do kuratoróv,r spadku.

Art. 27. 1. Władze i urzędy paiistwowe, podmioty

gospodarki uspołecznionej, instytucje społeczne, organizacje polityc-ale, związki wyznaniowe i stowarzyszenia

obowiązane są ustanowić osoby odpowiedzialne za prawidłowe obliczanie i pobieranie w imieniu płatnika podatku od wynagrodzeń oraz za terminowe wpła cani e

pobranego podatku na rachunek wła ściwego organu finansowego i zgłosić organowi finansowemu pierwszej instancji imiona, nazwiska i adresy tych osób. Zgłoszen~e

należy dokonać w terminie ' właściwym dla dokonania

pierwszej wpłaty pcdatku na rachunek organu finansowego, a następnie w terminie dwutygodniowym od daty

zajścia każdej "zmiany w osobie odpowiedzialnego.

2. Minister Finansów w porozumieniu z Przewodniczącym Pal1stwowej Komisji Planowania Gospodarczego może w drodze rozporządzenia, a w odniesieniu

do gospodarki uspołecznionej w drodze zarządzeń nałożye powyższe

obowiązki

także na podatników lub

płatników innych danin publicznych.

3. Każdy podatnik prowadzący księgi obowiązany

jest podać do wiadomości właściwego organu finansowego pierwszej instancji imię, nazwisko i adres osoby

fizycznej prowadzącej te księgi, a jeżeli nadzorowanie ,

prowadzenia ksiąg należy do innej osoqy - również

imię, nazwisko i adres tej osoby. Zawiadomienia należy

dokonać , w terminie tygodniowym od daty zaprowadzenia ksiąg po raz pierwszy albo od daty zajścia zmian,

co do wyżej wymienionych osób.

4. Przepisy niniejszego artykułu nie mają zast~

sowania do jednostek, zakładów i przedsiębiorstw wojskowych oraz władz i urzędów bezpieczeństwa publicznego.

Art. 28. 1. Strony mają prawo w godzinach do

tego przeznaczonych dowi adywać się o biegu spraw.

2. Organ finansowy mo ż e na prośbę strony zezwolić na sporządzenie odpisów z ,dokumentów, jeżeli to ze

względu na interes publiczny nie jest niedopuS'zczalne.

3. Od decyzyj, wydanych w myśl artykułu niniejszego, nie służy żaden środek prawny oddzielnie od odwołania co do istoty sprawy.

Art. 29. Na wniosek podatnika lub płatnika organ

finansowy powinien w terminie tygodniowym u dzielić

mu odpisu j ego konta podatkowego.

D z i a

ł

V.

Podania.

Art. 30. 1. Prośby, odwołania; zażalenia, zeznania

podatkowe, deklaracje i inne podania mogą być ',vnoszone do organów finansowych pisemnie lub telegr aficznie, a także zgłaszane ustnie do protokołu, jeżeli

rodzaj sprawy nie stoi temu na przeszkodzie.

2. W razie zVvTócenia się telegraficznego bez poświadczenia podpisu organ finanso,wy ma prawo, gdy

zachodzi wątpliwość, żądać pisemnego potv.rierdzenia

telegramu; w przypadku potwierdzenia uważa się, że

podanie 'lostało wniesione ważnie w terminie pierwotnym.

Art. 31. 1. Podarue powinno zawierać

l) wskazanie organu finansowego, do którego jest skier ovvane,

~) imię, nazwisko oraz adres wnoszącego podanie,

3) wskazanie decyzji, której wydania, zmiany lub uchylenia wnoszący domaga się,

4) datę,

5) podpis,

6) wymienienie załączników.

2. Za nie umiejącego lub nie mogącego podIf.sać

podanie podpisuje inna oooba przez niego uproszona swoim nazwiskiem czytelnie, wskazując swoje

miejsce zamieszkania i zaznaczając przed podpisem, że

podpis ten umieszcza zamiast wnoszącego na jego pr05bę.

3. Podania bez podpisu lub też z podpisem, wykonanym sposobem mechanicznym, organ finansowy może

nie przyjąć, jeżeli ma wątpliwości, czy podanie zostało

wniesione z wolą wnoS'.lącego. ' W razie potrzeby organ

finansowy wyznacza odpowiedni termin do potwierdzenia podania; w przypadku potwierdzenia uważa się, że

podanie zostało wniesione ważnie w tenninie pierwotnym.

4. Podobnie organ finansowy może postąpić również w przY'padkach, gdy podanie nie zawiera danych

prawem wymag;mych.

Art. 32. Jeżeli podanie dotyczy dwóch lub więcej

spraw, z których każda powinna być załatwiona oddzielnie, organ finansowy załatwi jedną z nich, jego

zdaniem najważniejszą, zawiadamiając o tyin wnoszą­

cego. Jeżeli wnoszący podanie na skutek tego zawiadomienia wniesie osobne odpowiednie podania w ciągu

dwóch tygodni od dnia doręczenia zawiadomienia, uważa

się, że podania te zostały wniesione w termini.' pierwotnym.

Art. 33. Na żądanie osoby składającej podanie

organ finansowy obowiązany jest potwierdzić , odbiór

podania.

Art. 34. Wzory zeznań podatkowych, ksiąg podatkowych, załączników, w ykazów, deklaracyj) protokołów i innych formularzy, określonych w niniejszym

d ekrecie, us.tala Minister Finansów.

się

D z i a ł

Protokoły

VI.

i adnotacje w aktach.

Art. 35. 1. Protokoły sporządza organ finansowy,

gdy uzna to za potrzebne.

2. Należy sporządzić protokół

l) o przyjęciu zgłaszanych ustnie podań,

2) o przesłuchaniu stron, świadków i biegłych,

3) o oględzinach, kontroli i lustracjach,

4) o badaniu ksiąg handlowych lub podatk<lwych,

5) o ustnym ogłoszeni u decyzji,

6) o rozprawie ustnej.

Art. 36. 1. Protokół sporządza się tak, aby z niego

'\\Tidoczne było kto, kiedy, gdzie i jakich czynności urzę­

dowych dokonał, kto był przy tym obecny w charakterze władz współdziałających, stron, ich pełnomocników,

świadków i biegłych, co i w jaki sposób za pomocą dokonanych czynności ustalono i jakie zarzuty lub uwagi

zgłosiły obecne przy czynności o&oby.

2. Zeznanie zapisuje się w miarę możności włas­

-nymi słowami osoby zeznającej bez zmian, opuszczeń

i dodatków.

3. Osobom piśmiennym organ finansowy może

zezwolić na złożenie zeznania na piŚmIe w miejsce zeznania ustnego.

'.

Poz. :sos

-

4.

Jeżeli przesłuchanie

dokonane

zostało

za po-.

śrelli-uctwem tłumacza, należy zapisać również do protokoJu, w jakim języku zeznanie złożono i kto był tłu­

maczem.

5. Protokół zeznania powinien być odczytany zeznającej osobie i przedstawiony jej do podpisu niezwłocz­

nie po złożeniu. przez nią zeznania. Wszelkie inne proto~<)ły odczytuje się wszystkim osobom obecnym, biorącym udział w czynności urzędowej, które _ następnie

powinny protokół podpisać. Jeżeli ktok olwiek nie chce

lub nie może podpisać protokołu, przyczynę tego zazna...

CZCi się w protokole.

6. Skrobania w protokołach są wzbronione, poprawki i uzupełnienia można robić, lecz tak aby wyrazy

skreślone pozostawały nadal czytelne a przy tym, aby

poprawki były stwierdzone w protokole przed jego podpisaniem w formie omówienia.

Art. 37. 1. Cynn05ci wymienione wart. 35 ust. %

pkt 3 i 4 przeprowadza się na mocy pisemnych upoważ­

nień, wydanych spełniającym te czynności pracownikom

przez właściwy organ finansowy.

2. Protokół sporządzony w wyniku czynności po-,

wołanych w ust. l może podpisać zamiast strony osoba,

zastępuj ąca stronę.

Odpis sporządzonego protokołu należy zawsze

stronie lub zastępującej ją osobie.

p

4. Strona, nie godząca się z ustaleniami zawartymi

w protokole, powinna złożyć umotywowane wyjaśnienia

niezwłocznie w tym protokole. Jeżeli jednak chodzi

o wyjaśnienia w sprawie protokołu podpisanego przez

osobę zastępującą stronę, w sprawie ustaleń zawartych '

w protokole badania (rewizji) ksiąg oraz w sprawie

opinii biegłych dotyczącej ustalenia wartości praw ma:'

jątkowych, .strona może złożyć wyjaśnienia także w ter-.

minie tygodniowym po doręczeniu jej odpisu protokołu.

Wyjaśnienia powinny wskazywać środki dowodowe dające organowi finansowemu możność stwierdze..

nia zasadności wyjaśniell.

5. Jeżeli stroną jest podmiot gospodarki uspołecz"­

nianej, przysługuje mu w k aż dym przypadku (ust. 4)'

złożenie wyjaśnień w terminie dwutygodniowym po doręczeniu mu odpisu protokołu.

Art. 38. Badanie (rewizję) ksiąg przeprowadza się

zasatiniczo u strony, a w wyjątkowych · przypadkach

w lokalu organu finansowego.

Ar t. 3!ł. Protokoły czynno ś ci dokonanych przez

organa finansowe innych okręgów, przez organa wy--konawcze organów finansowych lub przez inne władze

publiczne w ich zakresie działania mają moc protokołów

czynności dokonanych przez wł a ściwy organ finansowy.

Art. 40. Spostrzeżenia i otrzymane wiadomości,

które mają znaczenie dla sprawy, a nie stanowią podstawy do sporządzenia protokołu, pracownik dokonujący

czynności powinien utrwalać w aktach sprawy w formie

adnotacji przez siebie czytelnie podpisanej i zaopatrzo...

nej w datę jej sporządzenia.

3.

doręczyć

Dział

Wezwania i

VII.

doręczenia.

Art. 41. 1. Organ finansowy ma prawo wzywa6

osoby, od których potrzebuje wyjaśnień w zakresie danego podatku lub których udział w jej czynnościach jest

potrzebny, do złożenia tych wyjaśnień bądź osobiście

w urzędzie, bądź pisemnie, bądź też przez pełnomocnika.

jak również do udV.ału w swych czynnościach.

--

Poz. 508

2. Organ finansowy ma prawo wzywać osoby, wyArt. 46. 1. Jeżeli adresat jest nieobecny, pismo

mienione w ust. 1, do przedstawienia ksiąg i innych do- doręcza się bądź do rąk jednego z dorosłych członków

kumentów w celu ich zbadania oraz sporz ądzenia z nich rodziny lub innych domowników adresata, b'1 dź do rąk

odpisów i wyciągów, ma prawo również żądać przed- osoby zarządzaj ącej jego nieruchomości ą lub przedsię­

stawienia odp isów oznuczonychezęści ksiąg i wyciągów biorstwem, do r ąk pracown.ika zatrudnionego u adresata

z ksią g, zesta\ovienia i odpisów rachunków oraz innych lub wreszci~ do rąk dozorcy nieruchoffi0ś ci, w której

adresat mieszka; j eżeli doręczenie do rąk wymienionych

danych.

3. Wezwanie powinno być opatrzone podpisem osób nie jest możliwe, dor ę czenia można dokonać do rąk

pracownika wzywają cego organu finansowego z wymie- - jednego z sąsiadów adresata, za j ego zgodą.

nieniem jego nazwiska i stanowiska służbowego.

2. W przypadkach określonych w ust, 1 stosuje

4. W wezwaniu należy wskazać

się odpowiednio przepis art. 45 ust. 2; odb iorca pisma

1) imię, naZ\·v isko i adres wezwanego,

powinien, niezależnie od złożenia swoj ego p odpisu , za2) w jakiej sprawie i w jakim charakterze wzywa się znaczyć stosunek, w jakim pozostaje do adresata.

go,

3. Jeżeli adresat lub w razie jego nieobecności

3) nazwę i adres wzywającego organu finansoweg@,

inna osoba, wymieniona w ust. 1, poza doz orcą i s ą­

4) czy wezwany ma stawić się osobiście, czy może zł0.­ siadem, odmawia przyjęcia, pismo z odpowiednią adnażyć wyja śnienie na piśmie,

czy też może przesła~ . tacją organu doręczającego, stwierdzającą datę odmow y,

zamiast siebie p ełn omocnika, bądź jaką czynność zwraca się organowi finansowemu; w tym p rzypadku

ma wykonać (ust. 2),

dOll"ęczenie uważa się za dokonane w chwili

odmowy

5) odpowiedni termin, w ciągu którego powyższe żą­ przyjęcia.

danie organu finansowego ma być spełnione, albo

Art. 41. , 1. Dla adresatów, których miejsce zateż ściśle dzień, godzinę i miejsce stawiennictwa

mieszkania lub pobytu nie jest znane, pismo składa

wez\vanego lub peillomocnika"

się w prezydium gminnej (miejskiej) rady narodowej

6) skutki prawne niezastosowania się do wezwania.

właściwej ze względu na siedzibę wysyłającego organu

Art. 42. 1. Osobiste stawiennictwo przed organem finansowegq dla adresatów zaś, którym pismo nie mofinansowym w celu udzielenia wyjaśnień może być wy- gło być doręczone z innych powodów, pismo składa się

magane tylko w przypadkach, gdy ze względu na interes w prezydium gminnej (miejskiej) rady narodowej wła­

publiczny organ finansowy uzna to za ' konieczne. Jeżeli ściwej ze względu na miejsce dorę cze nia. Prezydium

wezwany mieszka w odległości ponad 15 km od miejsca gminnej (miejskiej) rady narodowej niezwłocznie ogłasza

siedziby organu, służy mu prawo do wynagrodzenia o złożeniu pisma w sposób używany w danej miejscowości z wezwaniem, by adresat celem odebrania pisma

i zwrotu kosztów według norm dla śv"iadków.

2. Organ finansowy może dokonać przesłuchania przybył dQ ogłaszającego urzędu. Doręczenie uważa się

osoby wezwanej za pośrednictwem równorzędnego lub za dokonane, jeżeli adresat zastosował się do tego wezwania albo jeżeli od dnia og1oszenia upłynął bezskuwyższego organu finansowego miejsca zamieszkania lub

pobytu osoby wezwanej albo też wskazać, że wezwany tecznie miesiąc czasu.

2. Po upływie t erminu, wskazanego w ust. 1, premoże bądź przysłać pełnomocnika, bądź złożyć wyjaś­

zydium gminnej (miejskiej) rady nar9'rlow?j zwraca pisniE'nie na piśmie.

3. Osoba wezwana nie ma prawa' uchylać się od mo władzy wysyłającej z zaznaczeniem o niezgłoszeni u

udzielania na piśmie wyjaśnień żądanych przez organ się adresata po odbiór pisma. Jeżeli jednak adresat

zgłosił się po upływie tego terminu celem odebrania

finansowy, z wyjątk ie m przypadków

okre ślonych

wart. 110 i 111 co do świadków. Zamiast składania pisma i udowodnił, że bez swej winy nie mógł wcze śn iej ,

zgłosić się po jego odbiór, należy pismo mu wydać i za

wyjaśnień na p iśmie ma ona prawo w celu ich złożenia

datę doręczenia uw aża ć dzień, w którym pismo zostało

stawić się osobi ście w IO,k alu wzywającego organu fiwydane.

nansowego albo przysłać pełnomocnika.

Art. 43. W razie obowiązku stawiennictwa osobiArt. 48. Doręczenia osobom prawnym, spółkom j awstego, a niemożności uczynienia tego w terminie lub nym, kom(łndytowym i spółkom nie będącym spółkami

w dniu wyznaczonym , osol;>a wezwana, powinna niemoż­ handlowymi dokonywa si ę w ~ok a lu biurowym do rąk

ność tę uzasadnić. Za ważne p rzyczyny niestawiennictwa

którejkol wiek z osób upra wnionych do przyjmowania

uważa się

w szczegó lności przyczyny wymienione pism, w razie zaś niezastania takiej osoby - kernukolwiek z personelu b iurowego,

w art. 113 co do świadków.

Art. 44. Wezwania i inne pisma urzędowe organ

Art. 49. 1. J eż eli ze względu na brak czasu lub

finansowy doręcza za potw·ierdzeniem odbioru bądź b ez- z innych przyczy-TI. wzywanie sposobam i, okreś lonyy-ąi

pośrednio w urzędzie, bądź poza nim przez pocztę listem

wart. 44, byłoby szczególnie utrudnione, można wzywać

poleconym albo przez swoich pracowników. Pisma adre- telegraficznie, telefonicznie lub w inny sposób , naj odsowa:ne do miejscowości w których nie ma zorganizo- powiedn iej szy ze względ u na ok oli c zno ści, czyniąc o t.ym

wanej pocztowej służby' doręczeń, . doręcza się za po- adnotację w aktach sprawy.

średnictwem p rezydiów gminnych rad narodowych.

2. Niestawiennictwo osób wezwanych sposobami

Art. 45. 1. Je że li pismo nie , zostało dor ęc zone o kreślonymi w ust. l, pociąga za sobą skutki niestawienw urzędzi e, -n al eży je doręczyć za potwierdzeniem od- nictwa tylko wtedy, gdy organ finansowy nie ma wąt­

bioru adresatowi bądź w jego mieszkani u, bądź w miej- pliw ości, że w ezwanie doszło zawczasu do wi adomości

scu, gdzie znaj duj e S1ę za r ząd jego nieruchomości lub wezwanego.

prze dsiębiorstwa, lub gdzie adresat wykonywa swą praA rt. 50. Jeżeli doręcz enie zostało dokonane wadlicę zawodową, a w razie konieczn ej . potrzeby tam, gdzie

wie, należy je powtórzyć i d oko nać go w sposób prasię adresata zastanie.

widłowy.

Gdy jednak adresat pismo faktycznie

2. Na potwierdzeniu odbioru powinien adresat otrzymał i datę doręczenia da się niewątpliwie ustalić,

uważa się je za doręczone należycie w chwili faktyczwłasnoręcznie umieścić dat~ dor~czenia pisma oraz

podpis.

nego otrzymania go przez adresata,.

Art. 51. O b.żdej zmianie miejsca zamieszkania

lub pobytu oraz miejsca prowadzenia · przedsiębiorstwa

(zakładu), posiadania składu lub wykonywania zajęcia

p odatnicy podatku dochodowego, obrotowego i od lokali

ob owiązani są zawiadamiać w ciągu tygodnia organy

finansowe właściwe ze względu na poprzednie i nowe

miejsce zamieszkania lub pobytu albo miejsce prowadzenia przedsiębiorstwa (zakładu), posiadania składu lub

wykonywania źajęcia. W razie zaniedbania tego obowiązku doręczenie pod poprzednim adresem ma skutek

prawny.

Art. 52. W przypadku wniesienia podania podpisanego przez wiQkszą ilość osób bez wskazania osoby,

której należy doręczyć odpowiedź, wszelkie pisma doręcza się tylko jednej z osób według uznania organu nnanso,w ego.

Art. 53. W stosunku do adresatów korzystających

z prawa zakrajowości oraz na obszarze eksterytorialnym

doręczenia dokonywa się przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych.

Art. 54. 1. Osobom, mieszkającym czasowo poza

obszarem Rzeczy~ospolitej, można pismo doręczać pocztą

listem poleconym według podanego przez nich adresu.

Doręcz enie uważa się za dokonane ze skutkiem prawnym po upływie miesiąca od dnia, w którym · nadano

list na poczt~.

2. Osobom, stale przebywającym poza obszarem

Rzeczypospolitej, które nie zawiadomiły władzy podatkowej wb rew przepisom art. 24 o ustanowieniu pełno­

mocnika zamieszkałego w kraju, a względem których

organ finansowy n ie zastosował przepisu art. 22, doręcze­

n ia dok on ywa się w sposób określony wart. 47.

A rt. 55. L W dni. niedzielne i ustawowo uznane

za święta powszechne, j ako też w porze nocnej dorę­

czenie mOże na st ąpić w wyjątkowych przypadkach i za

pisemnym zarządzeniem organu finansowego.

2. Za porę n ocną uw aża się czas od godziny dwud ziestej pierwszej do godziny siódmej.

Ar t. 56. 1. Minister Finansów może ustalać także

inne, nie przewidziar,e w przepisach niniejszego działu,

sposoby wzywania i sposoby doręczania pism oraz podawania czynności organów finansowych · do wiadomości

stron, w szczególności może zarządzić podawanie decyzji

do wiadomości stron w drodze publicznych obwieszczeń.

2. Nie przewidziane w przepisach niniejszego działu

sposoby wzywania, sposoby doręczania pism oraz sposoby podawania czynności organów finansowych do

wiadomości stron na terenie miast mogą być określone

przez Ministra Finansów w drodze rozporządzeń z tym

jednak ograniczeniem, że rozporządzenia te nie mogą

dotyczyć sposobu doręczania decyzji, ustalających z0bowiązania podatkowe (nakazów płatniczych), chyba że

chodzi o decyzje w zakresie podatku od lokali.

D z i a ł

VIII.

Poz. 5G6

--

ma tę samą datę co dzień czynności lub zdar,zenia, od

których rozpoczyna się bieg terminu.

2. Jeżeli koniec terminu, oznaczonego na miesiące,

wypada w takim miesiącu, który odpowiedniej daty nie

posiada, termin kończy się z up-ływem ostatniego dnia

tego miesiąca.

Art. 60. · JeŻeli koniec terminu przypada na niedzielę lub na dzień ustawowo uznany za święto powszechne, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy

następny dzień powszedni.

Art. 61. Termin uważa się za zachowany, Jeżeli

przed jego upływem nadano pismo w polskim urzędzie

pocztowym lub telegraficznym.

Art. 62. 1. Podanie, wniesione po terminie, organ

finansowy pozostawia bez rozpatrzenia, zawiadamia jąc

o tym stronę.

2. Jeżeli strona udowodni, że uchybienie t erminu

nastąpiło bez winy, może ona w ciągu tygodnia od ustania przeszkody prosić organ finansowy o przywrócen ie

terminu.

3. Równocześnie należy dopełnić czynności, któm

miała być w terminie dopełniona.

4. Prośba o przywrócenie terminu może być Z3. mieszczona w piśmie stanowiącym dopełnienie czynn o ści .

Art. 63. Prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia środka odwoławczego rozstrzyga ostatecznie wla·dza odwoł.awcza, w i.n.Oych przypadkach - organ fina nsowy, wobec którego czynność miała być dopełniona.

Art. 64. Prośba o przywrócenie terminu n ie w strzymuj e wykonania decyzj i, organ finansowy moż e j ednak

wstrzymać jej wykonanie, gdy uzna to za uzasadnione.

Art. 65. 1. :Minister Finansów ma prawo przesuwaniaw drodze zarządzenia terminów . do składania

zeznań podatkowych.

2~ Kierownicy wydziałów finans owych prezydiów

wojewódzkich rad narodowych oraz rad narodowych

m. st. Warszawy i m. Łodzi mają prawo odraczania na

indy"vidualne podania wszelkich terminów przewidzianych w n iniejszym dekrecie, jak równi eż terminów

przewidzianych w poszczególnych ustawach podatkowych.

3. Prawo przywrócenia wszelkich zaniedbanych

terminów mają

l) kierownicy wyd:aiałów finansowych prezydiów powiatowych i miejskich rad narodowych oraz kierowmcy oddziałów wydziałów finansowych rad narodowych m. st. Warszawy oraz m. Łodzi, jeżeli

zaniedbanie terminu nie przekracza okresu jednego

miesiąca,

%) kier.ownicy wydziałów finansowych prezydiów W.ojewódzkich rad narodowych .oraz rad narodowych

m. st. Warszawy i m. Łodzi, jeżeli %aniedbanie termnu nie przekracza .okresu sześciu miesięcy,

3) Minister Finansów - we wszystkich · innych przypadkach.

Terminy.

Art. 57. Przy obliczaniu terminów, oznaczonych

na dni, nie wlicza się dnia czynności lub zdarzenia,

od których bieg terminu się rozpoczyna; ostatni z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.

Art. 58. Terminy, oznaczone na tygodnie, kończą

się z upływem tego dnia w ostatnim tygodniu, który

nazwą swą odpowiada dniu czynności lub zdarzenia, od

których rozpoczyna się bieg terminu.

Art. 59. 1. Terminy, oznaczone na miesiące, koń­

czą się z upływem tego dnia ostatniego miesiąca, który

D z i a ł

Zgłaszanie . obowiązku

IX.

podatkowego.

Art. 66. 1. Obowiązek podatkowy w zakresie podatku obrotowego należy oorocznie zgłosić właściwemu

organowi finansowemu; obowią zek ten nie dotyczy

osób, wyk onuj ący ch świadczenia zwolnione od tego podatku na zasadzie szczególnych przepisów.

2. Minister Finansów okr e śla w drodze rozporzą­

dzeń grupy osób, które obowiązane są zgłaszać corocz-

..

Pozo 501

I'Dzaenm1i Ustaw Nr 58

nie wl;aściwemu organowi finansowemu swój obowiązek

podatkowy w zakresie innych podatków, oraz wydaje

szczególne przepisy w tyril zakresie,

określenia wysokości opłat związanych

~wiązku

nie

wyłączając

ze zgłoszeniem

podatkowego.

Art. 67. 1. Organ finansowy potwierdza zgłosze­

nie obQWiązku podatkowego przez wydanie karty rejestracyjnej.

' .

'

2. Dla uzyskania kart rejestracyjnych podatnicy

mają obowiązek składani a deklaracji według przepisanego wzoru w takiej. ilości egżemplarzy, jaką Minister

Finansów określa dla poszczególnych grup podatników.

3. Jeżeli karta rejestracyjna ma być wyqana osobie

nie będącej dotychcza.s podatnikiem w okręgu danego

organu finansowego, organ t en obowiązany jest spr awdzić, na podstawie odpowiednich dokumentów, tożsa­

mość i miejsce zamieszkania osoby składającej wymienione w ust. 2 deklaracje i okazane dokumenty wymienić na deklaracji.

Art. 68. 1. Opłaty za karty rejestracyjne uiszcza

się

każdy rok podatkov.'Y w miesiącu grudniu roku

pDprZednieg().

2. Je żeli obov.riązek podatkowy powstał w ciągu

roku podatkowego, całą opłatę za kartę reiestracyjną

należy uiścić przed powstaniem tego obowiązku; jeżeli

jednak obowiązek- podatkowy powstał po dniu 1 lipca,

należy 'uiścić tylko połowę opłaty.

Art. 69. 1. Karty rej estracyjne powinny znajdować

się na widocznym miejscu w lokaluprzedsiębiorst~

zakładu, składu lub wykonywania zajęcia, z wyjątkiem

lokali wolnych zajęć zawodowych.

2. Osoby wykonujące przedsiębiorstwo handlu 0bnośnego lub rozwoźnego obowiązane są w czasie wykonywania zawodu posiadać przy sobie kartę rejestracyjną lub jej odpis poświadczony przez organ finan-

za

JOWY.

~.

Minis~er Finansów ustali w

drodze rozporządze- .

ma - dla podmiotów zaś gospodarki uspołecznionej

w drodze zarządzenia - znaczenie określeń użytych

w ust. 1 pkt 1-3.

3. MInister Finansów w drodze rozporządzenia możę

zezwalać na uzyskiwanie tylko jednej karty rejestracyjnej na dwa lub kilka zakładów lub zajęć (zatrudnień).

Art. 72. 1. Przy zgłaszaniu obowiązku podatkowego w zakresie podatku obrotowego opłaty za karty rejestracyjne wynoszą

.

kł a d'ow, prze cisi

·

.• rocznie

Oznaczerue

za'

. ęb lorstw

i zaJęc.

złotych

1. Zakłady handlowe i usługowe

a) obowiązane do prowadzenia ksiąg handlowych

" .

3GO

b) obowiązane do prowadzenia ksiąg podatkowych z obowiązkiem prowadzenia kontroli ilościowej

1511

c) pozostałe

9f.ł

2. Przedsiębiorstwa hand11r.

a) rozwoźnego i jarmarcznego

60

b) obnośnego

30

3. Zakłady przemysłowe i rzemieślnicze

a) obowiązane do prowadzenia ksiąg handlowych

.

'

.

. 300

b) obowiązane do prowadzenia ksiąg podatkowych z obowiązkiem prowadzenia kontroli ilościowej

150

c) pozostałe

60

4. Składy

30

•

5.

•

Zajęcia zawodowe~

obrońcy SąOOWl, notariusze,

żynierowie, architekci i technicy

a) adwokaci,

in-

b) lekarze, lekarze weterynarii, lekarze dentyści, uprawnieni technicy dentystyczni,

tecłm.icy dentystyczni,

felczerzy, położne

90

3. W stoiskach, ki{)skach lub innych pomieszczeniach

na jarmarkach, targach i wystawach gospodarczych,

i pielęgniarki

60

należących do przedsiębiorstw,

k~re posiadają stałą

, siedzibę (stały zakład) i są wolne od obowiązku uzyska- 6. Wszelkie inne przedsiębiorstwa, zakłady oraz

zajęcia zawodowe i zatrudnienia o celach

!'

nia karty rejestracyjnej dla wymienionych pomieszczeń,

zarobkowych

powinny znajdować się poświadczone przez organ fia) obowiązane do prowadzenia ksiąg hannansowy odpisy kart rejestracYjnych uzyskanych dla

dlowych300

. stałych zakładów.

b)

obowiązane

do prowadzenia ksiąg podat4. W przedsiębiorstwach przewozu osób lub rzeczy

kowych z obowiązkiem · prowadzenia konosoba kierująca należącym do przedsiębiorstwa środ­

troli ilościowej

.

150

kiem przewozowym (samochodem ciężarowym, taksówką.

c) pozootałe

60

dorożką · konną, wozem itp.) powinna posiadać przy

sobie w czasie wykonywania świadczeń podlegaj ących

2. W przypadku, gdy obowiązek prowadzenia ksiąg

podatkoWi obrotowemu kartę rejestracyjną lub jej od- handlowych lub · ksiąg podatkowych z obowiązkiem

pis, poświadczony przez organ finansowy.

prowadzenia kontroli ilościowej /powstaje w ciągu roku

Art. 70. W razie zaginięcia karty rejestracyjnej

podatkowego, podatnik powinien uiścić dopłatę do pierwłaściwy organ finansowy pierwszej instancji wystawi

wotnej opłaty za kartę rejestracyjną w ciągu tygodnia,

na prośbę podatnika zaświadczenie, stwierdzające fakt licząc od dnia powstania tego obowiązku. Dopłatę

zgłoszenia obowiązku podatkowego i uiszczenia przypauiszcża się w stosunku całorocznym, jeżeli obowiązek

dającej opłaty za tę kartę.

powstał przed dniem 1 lipca, w stosunku zaś półrocz­

Art. 71. 1. Zgłoszenie obowiązku podatkowego · nym, jeżeli obowiązek ten powstał po dniu 30 czerwca.

w zakresie podatku obrotowego obejmuje obowiązek

3. Od przedsiębiorstw wykonywanych w miejscouzyskania odrębneJ karty rejestracyjnej

.

wościach uzocowiskowych lub leczniczych sezonowych,

l) na ka ż dy należ ący do przedsiębiorstwa oddzielny tj. n ie dłużej niż przez 6 miesięcy w ciągu roku, m ożna

zakład handlowy,

usługowy,

przemysłowy, rzeuiszczać opłaty za karty rejestracyjne w wysokości pomieślrijc zy i górniczy oraz na każdy oddzielny skład;

łoWy kwoty określonej Vi art. 72. W innych miejsco2) na każde przedsiębiorstwo handlu obnośnego, roz- wościach od przedsiębiorstw sezonowych można uiszczać

woźnego i jarmarcznego oraz na każde przedsię­

opłaty za karty rejestracyjne w wysokości połowy opła­

biorstwo wykonywane bez utrzymywania oddziel- ty za zezwoleniem właściwego organu finansowego

nych zakładów; ·

pierwszej instancji. Organ finansowy udziela tego zez- ·

3) na każde zajęcie zawodowe i wszelkie inne zatrudwolenia na podstawie indywidualnych podań podatni:"

nienie o celach zarobkowych.

kó\V, wniesionych przed rozpocz~ciem działalności

'.

-

\Dziennik UStaw:Nr 56'

r __

774

--

Póz. 506

'j

- przedsiębiorstwa.

Wa~ośC kart rejestracyjnych dla

przedsiębiorstw sezonowych upływa ' w sześć miesięcy od

daty

rozpoczęcia

,wykonywania

przedsiębiorstwa,

a w każdym razie z końcem roku kalendarzowego. J eże­

li przedsi.ębiorstwo w tym samym roku kalendarzowym

wykonywane jest w dalszym ciągu po upłyWie okre~u

sześciomiesięcznego, na podatniku cięży obowiązek dopłacenia różnicy między opłatą całoroczną a półroczną

W ciągu tygodnia od upływu okresu sześciomiesięcznego.

Art. 73. 1. Karta rejestracyjna potwierdzająca

zgłoszenie obOlWiązku podatkowego w zakresie podatku

obrotowego ważna jest w okresie i miejscu wykonywania przedsiębiorstwa (położenia zakładu) lub zajęcia albo

posiadania składu, wymienionych w karcie i nie może

być odstępowana 'innym osobom,

.

2. Jeżeli jednak przedsiębiohtwo (zakład) lub skład

obejmuje wskutek śmierci właściciela jego spadkobierca (spadkobiercy), nie powoduje to obowiązku uiszczenia nowej opłaty za k artę rejestracyjną pod warunkiem

zawiadomienia o tym zdarzeniu właściwego organu

finansowego pierwszej instancji w ciągu tygodnia, licząc

od dnia objęcia przedsiębiorstwa (zakładu) lub składu.

. ·Przfpis zdania '. poprzedzającego ma odpowiednie zastosowanie w przypadku przekształcenia przedsiębior­

stwa jednoosobowego w spółkę jawną, w przypadku

przystąpienia nowego spólnika lub wystąpienia 8pÓlniika ze spółki jawnej, a w przypadku połączenia się

(fuzji) dwu lub więcej osób prawnych oraz w przypadku,

gdy na skutek zmian organizacyjnych w jednostkach

gcispodarki uspołecznionej powstaje nowa jedn()stka

w miejsce jednostki zlikwidowanej lub też pewna jednostka obejmuje istniejące zakłady innej jednostki.

3. Zmiana miejsca wykonywania przedsiębiorstwa

(położenia zakładu, składu) lub zajęcia nie powoduje

obowiązku ponownego uiszczenia opłaty za kartę rejestracyjną pod warunkiem zawiadomienia w ciągu tygodnia, licząc od dnia rozpoczęcia czynności związanych

z przeniesieniem, zarówno organu finansowego pierwszej

instancji, który wydał kartę, jak i organu finansowego

pierwszej instancji właściwego dla nowego miejsca wykonywania przedsiębiorstwa (położenia zakładu, skła­

du) lub zajęcia.

4. JeżEM podatnik zmienia rodzaj świadczeń lub

rozpoczyna wykonywanie obok dotychczasowych również innych

świadczeń,

obowiązany jest zawiadomić

. o tym właściwy organ finansowy pierwszej instancji

w ciągu tygodnia, licząc od dnia zmiany rodzaju lub

rozpoczęcia wykonywania innych świadczeń, pod rygorem obowiązku uzyskania nowej karty rejestracyjnej.

5. W razie zmiany miejsca wykonywanlli przedsiębiorstwa (położenia zakładu) lub zajęcia należy łącz­

nie z zawiadomieniem o tym zdarzeniu przedstawić

organowi finansowemu pierwszej instancji, właściwemu

dla nowego miejsca wykonywania przedsiębiorstwa (położenia zakładu) lub zajęcia, kartę rejestracyjną, na

której organ finansowy dokonuje odpowiedniej wzmianki.

Art. 74. 1. O dacie zaprzestania na stałe wykonywania świadczeń podlegających podatkowi ' obrotowemu

oraz o powstaniu czasowej przerwy w osiąganiu przychodów ze źródeł podlegających wyłącznie podatkowi

dochodowemu, jako też o powstaniu czasowej przerwy

W . osiąganiu takich przychodów, podatnik

obowiązany

jest zawiadomić właściwy organ finansowy w terminie

tygodniowym, podając jednocześnie w zawiadomieniu

przyczynę zaprzestania lub przerwania Wyko~ywania

świadczeń.

2. O ponownym powstaniu obowiązku podatkowego,

podatnik, do .którego stosuje się przepis uśt. 1, cbowią­

zany jest zawiadomić właściwy organ finansowy w term Wie tygodniowym od daty powstania okoliczności powodujących pOlllowne powstanie obowi ązk u.

3. Podatnik obowiązany jest zawiadomić o zamierzonej likwidacji (ostatecznym zaprzestaniu działalności

czyli zamknięciu) przedsiębiorstwa właś ciwy w sprawach podatku obrotowego organ finansowy w terminie

co najmniej jednego miesiąca przed dniem zamierzonej 'likwidacji.

Art. 75. 1. P odatnik wykonujący wolne zajęcie

zawodowe.. więcej niż w jednym punkcie, w jednej

miejscowości albo w różnych miejscowościach, obowią­

zany jest zawiadomić o tym organ finanso'w y pierwszej 'instancji właściwy według swojego miejsca zamieszkania oraz wszystkie organa finansowe pierwszej instancji właściwe ' według poszczególnych punktów wykonywania zajęcia. Zawia domienia należy dokonać

w terminie przepisanym dla uzyskania karty rejestracyjnej, a w przypadku, gdy ob owiązek złożenia zawiadomienia powstaje już po uzyskaniu karty. rejestracyjnej - w terminie tygodniowym od daty ' rozpoczęcia

wykonywania zajęcia w nowym punkcie.

2. Przepis ust. 1 stosuje się również do pociatnika

wykonującego wolne zaj ęcie zawodowe

czasowo poza

miejscowością stałego wykonywania.

•

D z i a ł

X.

Zeznania podatkowe.

Art. 76.

Minister Finansów ustala w drodze roz-

porządzenia grupy podatników, obowiązanych do składa­

nia zeznań podatkowych w postępowaniu podatkowym,

oraz terminy składania tych zeznań.

Art. 77. 1. Jeżeli obowiązek wykonania zobowią­

zania podatkowego wynika bezpośrednio z ustawy, bez

potrzeby uprzedniego doręczenia podatnikowi decyzji,

podatnicy mają obowiązek w terminach płatności zobowiązań podatkowych składać właściwemu organowi finansowemu wykazy (deklaracje) według przepisanego

wzoru co do wysokości, podstawy i sposobu obliczenia

zobowiązania podatkowego.

2. Od składania deklaracyj, zawierających obliczenie zaliczki na podatek, zwolnieni są podatnicy, którzy mają obowiązek uiszczema zaliczek w wysokości

wynikającej z zobowiązań podatkowych, ustalonych za

poprzedni rok podatkowy.

3. Minister Finansów może w uzasadnionych przy~

padkach zwalniać podatników na ich wniosek albo--...

w drodze rozporządzenia - niektóre grupy podatników

od obowiązku składania deklaracyj;. uprawnienie to

Minister Finansów mOże przelewać w drodze rozporzą~Qnia na władze podległe.

.

Art. 78. 1. Podatnicy, prowadzący księgi handlowe,

obowiązani są w składanych zeznaniach podatkowych

'zaznaczyć fakt prowadzenia ksiąg oraz dołączyć zamknięcie roczne, a osoby prawne nadto odpis Fl'otokołu walnego zgromadzenia (zgromadzenia spólników),

zatwierdzającego

zamknięcie

roczne oraz odpis aktu

organu rewizyjnego.

2. Podatnicy prowadzący księgi- podatkowe obowiązani są zaznaczać fakt prowadzenia ksiąg w swoich

zeznaniach podatkowych, a ponadto doł.ączyć te księgi

(wraz z początkowym i końcowym spisem r emanentowym w pierwszym roku oraz tylko końcowym w latach następnych) do zeznań w sprawie wymiaru podat-

Dziennik Ustaw Nr 56 .•

ku obrotowego; podatnicy, którzy nie . podlegają podatkowi obrotowemu obowiązani są dołączać prowadzone

pt"zc7. ,siebie księgi podatkowe do zeznań w sprawie wym iaru podatku dochodowego.

3. Minister Finansów może w drodze rozporz ądzeń

zwalniać niektóre grupy podatników od pbowiązków

określonych w ust. 2 bądż zarzqczać przechowywanie

ksiąg podatkowych pod okr eś lonymi warunkami we

władzach organizacji zawodowych.

Art. 79. 1. Podatnicy podatku obrotowego, sp 0'rząd za jący remanent towarów na inny dz i8ń ani żeli 31

grudnia, obo,wfązanisą zawi adomić o tym właściwy

organ ' finansowy w terminie t ygodniowym przed datą

zamierzonego sporządzenia remanentu.

2. Przepis ust. 1 ~e ma zastosowania do podmio. tów gospodarki uspołec zni onej.

Dział

XI.

Postępowanie wyjaśniające.

Jeżeli

przepisy niniejszego dekretu nie

okoliczności mający~h być podstawą rozstrzygn ięcia .organ fin ansowy z urzędu ustala za!>:res postępowania wyjaśnia­

jącego i środków dowodowych, p otrzebnych do należy­

tego ustalenia stanu sprawy, kierując się , przy tym

względami ce lowości,

szybkości, prostoty i zaoszczę­

dzenia kosztów.

Art. 81. 1. Jeżeli w złożonym w terminie zeznaniu podatkowym nie powołano się na prowadzone

księgi

handlowe lub podatkowe ilIlimo wezwania

w trybie ust. 2 braku tego nie usunięto, księgi te, powołane w terminie późniejszym, mogą być pominięte.

2. J eże!i do 2Jlożonego w terminie zeznania nie

dołączono wymaganych

ksiąg

podatkowych lub załączników (art. 78), organ finansowy wezwie podatnika

do uzupełnienia tego braku w terminie tygodniowym.

W razie niezastosowania się do tego wezwania, stosuje

się odpowiednio przepis ust. 1.

3. Mogą być również pominięte księgi handlowe

lub podatkowe przechowywane bez zezwolenia organu

finansowego poza lokalem przedsiębiorstwa (zakładu)

lub zajęcia, a także te rodzaje ksiąg, które są prowadzone wbrew przepisom niniejszego dekretu, oraz księ­

gi podatników, którzy nie dopełnili ' w przepisanym

terroiiue obowiązku zawiadomienia organu finansowego

o sporządzeniu remanentu towarów na inny dzień, anizeli 31 grudnia (art. 79).

Art. 82. 1. W razie wątpliwości co do dokładności

lub prawidłowości złożonego w terminie zeznania podatkowego organ finansowy obowiązany jest wezwać podatnika do wyjaśnienia lub uzupełnienia zeznania, wyznaczając mu odpowiedni

terminbraz wskazując konkretne okoliczności, dla których podaje w wątpliwość

zeznanie podatkowe.

2. Przepisu ustępu poprzedzającego nie stosuje się

1) jeżeli podatnik w 2;łożonym w terminie zeznaniu podatkowym nie powołał się na prowadzone księgi

handlowe lub podatkowe bądź też nie dołączył do

zeznania wymaganych załączników (art. 78) i tego

braku nie usunął w wyznaczonym terminie (art. 81

ust. 2);

2) przy ustalaniu dochodu podatników podatku obrotowego, jeżeli księgi podatkowe nie obejmują kosztów uzyskania przychodu, a podatnik ' nie powołał

się w złoż onym w terminie zeznaniu na inny dowód,

niż dowód swych ksiąg;

Ad. 80.

określ ają 'Ściśle

post ępowania dla ustalenia

j.

Poz. 50G

3) jeżeli doliczalność do przychodu, obrotu lub docho-

sum albo zarzuty godzące w -prapodniesione zostały w pl'Otokole

badania ksiąg handlowych, a podatnik nie . złoż ył

wyjaśnienia wraz ze wskazaniem

środków dowodowych w terminie . określonym wart. 37 ust. 4,

'albo jeżeli złożone przez niego w yjaśn ienie nie zawiera nowych okoliczności wym aga jąc ych dalszego.

wyjaśni~ia stanu fakt ycznego.

•

Art. 83. 1. Wyjaśnieniil lub uzupełnienia podatn ika, złożone VI odpowiedzi na przedstawione mu wąt­

pBwości oraz powołane przez n iego dowody powinny

być przez organ finansowy

należycie zbadane i ocenione.

2. Przeprowadzenie powołanego p rzez płatnika

dowodu może być zaniechane, j ~żeli podatnik złożył

odpowiedź na wezwanie do wyjaśnienia lub uzupełnienia

zeznani a podatkowego po wyznaczonym terminie.

Art. 84. Organ finansowy sprostuje zeznanie podatkowe na korzyś ć podatnika, gd'y zeznanie to zawiera

błędną pod względem prawnym ocenę okoliczności faktycznych.

"

"

'

Art. 85. 1. Zeznania podatkowe, zło ż one po terminie, mogą być pominięte prży ustalaniu podstawy

opodatkowania; w _ tym przypadku organ finansowy

ustali podstawę opodatkowania na podstawie materiału,

. jakim rozporządza.

2. Organ finansowy u stali podstawę opodatkowania na podstawie materiału, jakim rezp o,rządz a , równ i eż

w przypadku niezłożenia zeznania podatkowego, gdy

obowiążek

złożenia

zeznania wynika: z ustawy bąd ż

z wezwania organu finansowego.

Art. 86. W przypadku wątpliwości co do zasadności

lub wysokości odpisu na zużycie organ fin ansowy ma

obowiązek ustalenia spornej okoliczności po uprzednim

zasięgnięciu opinii biegłych.

Art. 87.1. Organ finansowy mo ż e zarządzi ć przeprowadzen.ie . postępowania wyjaśniającego w formie

,rozprawy ustnej, jeżeli w ten sposób da się osiągnąć

znaczne przyśpieszenie i uproszczenie postępowalfia.

2. W szczególności 'organ finansowy może zarządzić

z urzędu lub ' na wniosek rozprawę ustną

1) gdy chodzi o uzgodnienie sprzecznych interesów

" stron,

2) gdy chodzi o rozpatrzenie sprawy przy udziale

większej liczby st ron, przedstawicieli różnych działów administracji albo przy udziale świadków lub

du

określonych

widłowość

ksiąg

biegłych,

3) gdy postępowanie wyjaśniające ma

być przeprowadzone poza siedzibą organu finansowego przez osobno delegowanego w tym celu pracownika.

Art. 88. 1. O terminie rozprawy ustnej należy zawiadOlIIlić strony, świadków i biegłych o{az interesowane władze i urzędy bezpośrednio.

2. W zawiadomieniu o rozprawie ustnej nale:iiy

1) określić dokładnie przedmiot, miejsce i czas rozprawy,

2) oznajmić, że interesowani mogą bądź stawić się

osobiście, bądź złożyć na plsmie swe żądania,

wnioski i zarzuty - najpóźniej do dnia poprzedzającego dzień rozprawy,

3) zwrócić uwagę na przepis ' art. 89 ust. 2.

Art. 89. 1. Pracownik prowadzący rozprawę, obowiązany jest, mając zawsze na uwadze interes pub liczny,dążyć do wszechstronnego wyjaśnienia sprawy oraz

możliwego uzgodnienia

sprzecznych interesów stron,

przy czym powinien dać ' możność stronom zapoznania

si~ zę sprawa. a także złożenia potrzebl~Tch oświadczen.

-

poz. 508

-

t)

2.

Organ finansowy może nie przyjąć w dalszym

postępowaniu przed tą instancją żądań, wniosków i za-

rzutów które nie zostały zgłoszone na piśmie ani w ter. minie · ~kreślonytn wart. 88 ust. 2 pkt 2), ani ustnie podczas rozpr3wy, jeżeli żądania, wnioski lub zarzuty pz:zy

należytej staranności zgłaszającego mogły być zgł~zone

w term'nach wyż e j wskazanych, a zwłaszcza jeżeli organ

finansowy dojdzie dovmiosku, że zgłoszewa te .zmierzają do przewlekania sprawy.

Art. 90. Pracownik, prowadzący rozprawę ·ustali

jej przebieg i wynik w protokole, dołączając doń OIŚwiad­

czenia złożone na piśmie.

Art. 98. , Dokument prywatny stanowi dowód tegQ,

zawarte w nim oświadczenie pochodzi od O5Oby, która go podpisała.

Art. 99. Dowód przeciwny co do oświadczeń, zawartych . w dokumencie publicznym lub prywatnym, nie

jest wyłączony.

Art. 100. Jeżeli zdaniem organu finansowego istnieje uzasadnione podejrzenie, że przedstawiony .dokument jest nieprawdziwy, może ona, zależnie od znaczenia dokumentu dla sprawy, albo pieg postępowania

w całości lub w części wstrzymać do czasu wyjaśnienia

prawdziwości dokumentu, albo też postępowanie dalej

że

prowadzić.

D z i a ł

XII.

•

Art. 101. Jeżeli strona powołuje się na okoliczności, które można ustalić mi p<llstawie akt urzędowych.

Dowody.

Rozdział

L

Przepisy ogólne.

Art. 91. Przedmiotem dowodu są fakty maj ące dla

sprawy istotne znaczenie.

.

.

Art. 92. 1. Orgim finansowy przepro,w adza dowody

z własnej inicjatywy bądź na wniosek strony.

2. Organ finansowy odmówi wnioskowi dowodow emu strony, jeżeli proponowany środek dowodowy

oczywiś ci e nie nadaje się do stwierdzenia spornej okoliczności.

Minister Finansów może w drodze rozpona poszczególne grupy podatników,

płatników lub inkasentów obowiązek udowadniania wymienionych w rozporządzeniu okoliczności przy pomocy

szczególnego rod zaju dowodów oraz obowiązek sporzą­

dzania szczególnego rodzaju zestawień lub wykazów,

a także określać skutki zaniedbania nałożonych rozporzą­

'dzeniem obowią·zków.

Art. 94. W czasie przewozu towarów i półwyro­

bów, dopóki pozostają one w obrocie handlQwym, powinien być dołączony rachunek lub jego kopia zaopatrzona' w pieczątkę ' finnową sprzedawcy i przez niego

podpisana. ' Jednakże oryginał rachunku powinien być

dołączony w czasie przewozu następujących towarów

wina, piwa, wszelkiego rodzaju cukru (również i w wyrobach), sztucznych środków słodząCych, kart do gry"

drożdży nadających się do wypieku

(piekarnianych),

kwasu octowego, kwasu węglowego, bibułki do palenia

tytoniu, spirytusu zarówno w stanie nąturalnym, jak

i w wyrobach, tytonju i wyrobów tytoniowych, soli

i zapałek.

Art. 95. Organ finansowy według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału, ocenia wiarogodność i mOC dowodu.

Art. 93.

rządzeń nakładać

R o z d z i a ł

2.

Dokumenty.

Art. 96. Dokumenty, sporządzone przez władze,

i osoby zaufania publicznego w zakresie ich

działania,

stanowią

dowód tego, co uczestniczące w

czynności osoby oświadczyły lub co zootało urzędowo

urzędy

zaświadczone.

Art. 97.

Dokumenty publiczne,

sporządzone

przez

władze 'lub urzędy państw obcych, powinny być w razie

wątpliwości co do ich autentyczności uwierzytelnione

przez właściwego posła lub konsula polskiego za granicą

albo przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych, jeżeli

umowy międzynarodowe nie stanowią ,i naczej.

będących w posiadaniu

władz lub urzędów

polskich.

i wskazuje tę władzę lub urząd, organ finansowy, o ile

uzna że powołane okoliczności mogą mieć istotne zna..

czenfe dla sprawy, sprowadzi te akta lub przejrzy je na

miejscu w celu sporządzenia qdpisu lub wyciągu.

Rozdział

•

Księgi

3. -

handlowe i podatkowe.

Art. 102. 1. Wszyscy podatnicy podatku obrotowego, jeżeli nie mają obowiązku prowadzenia ksiąg ,

handlowych, obowiązani są prowadzić ksi~gi podatkowe.

2. Minister Finans6w może zwalniać niektóre grupy

podatników od obowiązku prowadzenia ksiąg poclatkowych.

3. Minister Finansów może rozciągnąć w drodze

rozporządzenia obowiązek prowadzeriia ksiąg podatkowych na niektóre grupy podatników podatku dochodowego.

4. Na wniosek podatnika, złożony w terminie c:o

najmniej dwumiesięcznym przed rozpoczęciem roku.

rachunkowego, Minister Finansów może w oznaczońym

przypadku zwolnić tego podatnika od obowiązku prowadzenia ksiąg podatkowych. Uprawnienie tO Minister

Finansów może przekazać organom finansowym.

5. Minister Finansów w .porozumieniu z Przewod-i

niczącym Państwowej Komisji 'P lanowania GooPorlaI"-'

czego może w drodze rozporządzenia rozCiągnąć 0bowiązek prowadzenia ksiąg handlowych (rachunkowych)

również na określone grupy osób fizycznych i prawnych.

na których w myśl dotychczasowych przepisów obowią­

zek ten nie ciąży.

6. Minister Finansów ustala w drodze rozporządze­

nia dla pO$zczególnych grup podatników przepisy w zakresie prowadzenia ksiąg podatkowych OO'az warunki,

jakim te księgi powinny odpowiadać, aby stanowiły dowód w postępowaniu podatkowym.

7. Zastąpienie prowadzonych już przez podatnika

ksiąg handlowych kmęgami podatkowymi lub zaniechanie prowadzenia ksiąg w ogólności w ciągu roku podatkowego~ bez zgody organu

finansowego jest niedozwolone, chociażby w myśl obowiązujących przepisów

podatnik miał obow i ązek prowadzenia tylko ksiąg podatkowych albo nie miał wcale obowiązku prowadzenia ksiąg.

8. Księgi handlowe oraz księgi p odatkowe wraz

z dokumentami powirmy stale znajdować się w lokalu

przedsiębiorstwa (zakładzie) lub wykonywania zajęcia;

w uzasadnionych przypadkach organ finansowy na

prośbę podatnika może zezwolić na prowadzenie i przechowywanie ksiąg wraz z dokumentami w innym określonym miejscu.

.

9. Minister Finansów mOże w porozumieniu z PrzePaństwowej Komisji, Planowania Gospodarczego ustalać w drodze rozporządzenia dla poszczególnych grup podatników prowadzących księgi handlowe lata rachunkowe nie pokrywające się z latami

kalendar:wwymi.

wodniczącym

Art. 103;

1.

Za prawidłowe księgi handlowe uwazarówno pod

i materialnym

ża się księgi prowadzone prawidłowo

względem formalnym (niewadliwie), jak

(nete lnie).

2. Prawidłowe pod względem formalnym (niewadliwe) są księgi prowadzone zgodnie z przepisami kodpksu handlowego i innymi przepisami prawnymi, a także z zasadami księgowości.

3. Prawidłowe pod względem materialnym (rze' teIne) są ksi ęgi prowadzone zgodnie z prawdą.

4. Prawidłowe księgi liandlowe powinny zawierać

z,rrodnie z rzeczywistością imiona, nazwiska (nazWy firmy) oraz adresy

1) dostawców przy zakupie towarów (z wyjątkiem

przypadków, w których zakup może być udokumentowany dowodami wewnętrznymi),

2) odbiorców - przy sprzedaży towarów bądź w więk­

szych ilościach, bądż w celu dalszej odsprzedaży

lub przeróbki.

5. Ministrowi Finansów w porozumieniu z Przewodni czącym Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego służy prawo wydawania w drodze rozporzą­

dzeń

dla podatników gospodarki nieuspołecznionej

przepisów określających jednolicie poszczególne zasady

i -sposoby prowadzenia ksiąg handlowych, nie uregulowanych innymi przepisami prawnymi, jak również

szczegółow'ych przepisów co do zamknięć rachunkowych

i planu kont.

6. Księgi podatkowe uważa się za pra wi dłowe,

j eżeli są prowadzone zgodnie z przepisami określonymi

wart. 102 ust. 6.

Arł.104.

1. Prawidłowe księgi

prawidłowe księgi podatkowe stanowią

handlowe ocaz

dowód tego, co

wynika z zawartych w nich zapisów, należycie udokum entowanych. U zakupujących rzeczy · ruchome oraz

u odbierających świadczenia - usług zapisami należycie

udokumentowanyrrii są zapisy oparte na rachunkach.

2. W odniesieniu do zakupu rzeczy ruchomej rachunek powinien zawierać

1) nazwę firmy (imię i nazwisko) sprzedającego (d0stawcy),

2) dokładny adres sprzedającego (dostawcy),

3) datę,

4) numer kolejny rachunku (art. 105 ust. 2),

5) nazwę firmy (imię i nazwisko) zakupującego (odbiorcy),

6) dokładny adres zakupującego (odbiorcy),

7) oznaczenie rodzajów towarów,

8) ilość i cenę jednostkową każdego rodzaju towarów,

9) ogólną sumę należności,

10) podpis sprzedającego (dostawcy).

3. Wymagany przepisem ustępu poprzedz ającego

dowód z rachunku nie dotyczy zakupu wytworów gospodarstwa rolnego, nie przerobionych sposobem przemysłowym, dokonywanego bezpośrednio u rolników na

miejscu w gospodarstwie rolnym bądź poza obrębem

gospodarstwa rolnego, lecz nie ze stałego miejsca sprzedaży; w tym przypadku wystarczy dowód wewnętrzny,

zaopątrzony w datę i podpisany przez zakupującego (odbiorc ę), jeżeli zawiera dane, określone w ust. 2 pkt 7-9

co do rachunku. Minister Finansów może w drodze

P oz. 506

rozporządzeń wyłączać

t:l.iektóre grupy podatników pod atku obrotowego spod działania n iniejszego przepisu

oraz wprowadzać ograniczenia przy jego stosowaniu.

4. W, odniesieniu do pobieranych świadczeń usług

rachunek powinien zawierać

1) nazwę firmy (imię i nazwisko) świadczącego usługi,

2)' dokładny adres świadczącego usługi,

ił) datę,

4) numer kolejny rachunku (art. 105 ust. 2),

5) nazwę firmy (imię i nazwisko) odbierającego świadczenie,

6) dokładny adres odbierającego świadczenie,

7) bliższe określenie świadczenia,

8) sposób obliczenia sumy należności za świadczenie,

chyba że umowa o świadczenie nie określa takiego

sposobu,

9) sumę należności,

10) podpis świadczącego usługi.

5.

Upoważnia się Ministra

Finansów do określania

w drodze rozporządzenia tych rodzajów świadczenia

usług, co do których zapisy w księgach u odbierających

świadczenia

będą uznane za nal eżyde udokumentowane dowodami wewnętrznymi.

Art. 105. 1. Wszystkie osoby wykonujące świad­

czenia podlegające podatkowi obrotowemu, cho ćby zwolnione przepisami ustav,I·owymi od obowiązku opłacania

tego podatku, z wyjątkiem rolnikó vv sprzed a jących wytwory własnego lub dzjerżawionego gospod arstwa rolnego nie przerobione sposG'bem przemyslowym , bez

utrzymywania w tym celu stałych miejsc sprzedaży poza

obrębem gospodarstwa rolnego, obowi ąz a ne q wyd a wa ć

w każdym przypadku sprzedaży towarów w wi ększej

ilości bądź do dalszej odsprzedaży lub p r zeróbki, a w

pozostałych przypadkach na żądanie :-- rachunki stwierdzające sprzedaż rzeczy ruchomej lub wykonanie świad­

czenia usług i zawierające wszy,o;tkie dane wyma gane

przepisami art. 104; obowiązek wydania rachunku i:;tniej e, choćby sprzedaż lub wykonanie usług nastąpiło

w całości lub w części na kredyt.

2. Osoby, na których ciąży .w myśl ust ępu poprzedzającego obowiązek wydawania rachunków, obowią­

zane są kolejno numero.wać wydawane rachunki i przechowywać w kolejności numerów kopie tych rachunków.

3. Minister 'Finansów może w drodze zarządzeń

wprowadzać obowiązek udowodniania przychodów gotówkowych kopiami kwitów z bloczków kasowych urzę­

dowego nakładu oraz wręczania płacącym oryginalnych

egzemplarzy tych kwitów.

Obowiązek ten może być

wprowadzony na stałe lub tylko na określony czas, na

obszarze całego Państwa lub tylko w określonych jego

okręgach, w stosunku do wszystkich

podatników podatku obrotowego lub tylko w ' stosunku do poszczególnych ich grup.

4. Minister Finansów może zezwalać poszczególnym

podatnikom lub ich grupom na udowodnianie osiąga­

nych przychodów kopiami k\.vitów własnego nakładu,

jeżeli te kwity uzna za równoznaczne z kwitami urzę­

dowego nakładu.

Ad. 106. 1. Pełne teksty art. 104 i 105 oraz prze.;.

pisów prawa karnego skarbowego, określających sankcj~ karne za odmowę wydania. rachunków, powinny być

umieszczone, obok k a rty rejestracyjnej, na widocznym

miejscu w przedsiębi,orstwach (zakładach) i lokalach

służących do wykonywania zajęć.

2. Przepis ustępu poprzedzającego nie dotyczy

osób wykonujący ch wolne zajęcia zawodowe.

Art. 107. 1. W przypadku stwierdzenia przez

organ fmanso1wy wadliwości ksiąg handlowych, polega-

Dzil'nr>ik Ustaw Nr 56

-

j '1t:vch na formalnych usterkach i brakach, a nie mają­

::1 \V konkretnym przypadku istotnego znaczenIa, org an ":mnsowy poWinien uznać księgi za dowód (art. 104).

2. Jeżeli z ksiąg handlowych podatnika wynika obrót

i dochód bądź tylko obrót lub dochód znacznie niższy od

prZeciętnego obrotu lub dochodu podatników wykopu: ących podobną działalność gospodarczą, których obrót

iub dochód ustalono w wysokości wynikającej z ich ksiąg

h andlowych b?d± w wysokości podanej przez nich w zezl1 cmiach podatkowych, a organ finansowy zarazem stwierdził, że księgi handlowe podatnika zawier<lją elementy

~~go dz~ała lllości gospodarczej, które pozostają we wza: emnej ze sobą sprzeczności, bądź też że księgi handlowe

podatnika, obejmujące detaliczną sprzedaż konsumentom

różnorodnych towaró"i,v V( drobnych ilościach prowadzone są w ten sposób, że nie ujawniają ilościowej kontroli

albo jednostkowej ceny sprzedażnej tych towaróworgan finansowy powinien nie uznać tych ksiąg za dowód w postępowaniu podatkowym, chyba że podatnik

wskaże okoliczności uSprawiedliwiaj ące wyniki jego działalności gospodarczej znacznie niższe od przeciętnych.

Art. 108. W przypadku stwierdzenia przez organ fin ansowy nieprawidłowości ksiąg handlowych organ fin am;owy może w uzasadnionyCh przypadkach oprzeć ·

u stalenie podstawy opodatkowania na wynikachksiąż­

k owych uzupełnionych danymi, zebranymi w toku post~

powania podatkowego.

.

A.rt. 109. Księgi handlowe lub podatkowe uznane za

n ie prawidłowe albo pominięte z innych powodów (art 81)

n ie stanowią dowodu w postępowaniu podatkowym za

c ały czas ich prowadzenia, od początku okresu rachunkow ego do dnia zaprowadzenia E vych ksiąg. Zaprowadzen ie nowych ksiąg nie może .spowodować zmiany roku ra,chunkowego.

<"

Rozdział

Poz. 508

7715 --

4..

Swiadkowie i biegli.

Art. 110. Świadkami nie mogą być

1) osoby niezdolne do spostrzegania lub do kOirllunikowania S\'1Ych spostrzeżeń,

2) duchowni co do faktów, powierzonych im na spowiedzi lub pod tajemnicą duchowną.

3) wojskowi i pracownicy publiczni nie zwolnieni od zachowania tajemnicy urzędowej, o ile by zeznanie ich

miało być połączone z jej naruszeniem.

Art. 1] l. 1. Nikt nie ma prawa odmówić zęznań

w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonkó \v stron,

ich wstępnych, zst~pnych i rodzeństwa, · powinowatych

w tym samym stopniu oraz osób, pozostaj ących ze stronami w stosunku przysposobienia. Prawo odmowy zeznań

ze strony małżonków i powinowatych trwa równi eż po

u staniu małżeństwa.

2. Minister Finansów mo że w drodze rozporządzenia

Z W <1 !nia ć od obowiązku składania

zeznań

i11.ne osoby,

p oza wy m ienionymi w ust. l.

3. Świadek może odmówić odpowiedzi. na zadane

mu pytan ia, gdyby zeznanie mogło narazić jego lub j ego

bliskich, wymienionych w ust. l, na odpowiedzialność

karną, ha rl bę lub do tkliwą i bezpo średnią szkodę m a jąt­

k ową albo gdyby zeznanie miało być połączone z pogwałceniem istotnej tajemnicy zawodowej.

Art. 112. 1. Świadkowie, przesłuchiwani na wniosek

st ron, mogą być v..rzywani przez organa finansowe bądź

s Drowadzani za zgodą organu finansowego przez same

su'ony.

2. Organ finansowy

świadków ograniczyć się

może zamiast przesłuchania

do żądania od nich zeznań na

piśmie.

3. Jeżeli stawiennictwo św i adka jest utrudnńone bądź

z powodu znacznej odległości j ego miejsca zamieszkania

od m{ejsca stawiennictwa, bądż z powodu choroby, organ

finansowy może zamiast wzywania go bądź zażądać zeznań na piśmie, bądź zbadać świadka sam lub przez ·

równorzędny albo niższy organ

finansowy w miejscu.

znajdującym

się

w pobliżu zamieszkania świadka,

a świadka, który z powodu choroby nie może stawić się

przed organem finansowym, zbadać na miejscu.

4. Niewykonanie żądania organu finansowego co do

stawiennictwa lub złożenia zeznań na piśmie. świadek powinien usprawiedliwić

. Art. 113. 1. Organ finansowy może uznać ważne przeszkody uniemożliwiające świadkowi stawienie się w terminie wyznaczonym oraz usprawiedliwiające nieprzedstawienie . w terminie wyz.naczonym zeznań na p ismie.

2. W szczególności za przyczyny usprawiedliwiaj ąc e ·

niestawiennictwo śWiadka uważa się chorobę świadka,

śmierć członka rodziny, przerwanie komunikacji, pozbawie~ wolności, zbyt późne otrzymanie wezwania itp.

Art. 114. 1. Przed .przesłuchaniem świadka lub żąda­

jąc zeznań na piśmie organ finansowy zada mu pytanie,

dotyczące jego osoby oraz stosunku do stron, a

także

uprzedzi. go o odpowiedzialności karnej za fałszywe zez"'

nanie. Jeżeli świadek ma składać zeznanie ustnie, organ

finansowy może zażądać od niego uroczystego przyrzeczenia mówienia prawdy.

2. Świadek składa uroczyste przyrżeCZffi.ie .według

roty następuj ącej

"Ś·wiadomy wagi mych

słów i odpowiedzialności

przed. prawem przyrzekam uroczyście, że będę mówił

szczerą prawdę, niczego nie ukrywając z tego, co mi jest

wiadome".

3. Nie składa'ją przyrzecz€nia

l) nieletni do lat 14;

2) oooby, które z powodu choroby psychicznej lub innego zakłócenia czynności psychicznych nie zdają sobie sprawy ze znaczeńia przyrzeczenia;

S) podejrzani o udział w przestępstwie skarbowym,

powstającym w związiku ze sprawą, w której mają

być prz.esłuchani.

4. Świadek składa przyrzeczenie powtarzając jego

rotę za odbierającym je lub odczytując na

głos

rotę

przyrzeczenia, przy czym wszyscy obecni stoją. Nie.TJ.u

p i śmienni składają przyrzeczenie przez podpisanie roty.

Niemi niepiśmienni i głusi ni epiśmienni składaj ą przy_ ·

rzeczenie przy pomocy bi ~głego .

5. W razie powtórn2go przesłuchania świadka przypomina mu si ,ę poprzednio złożone przyrzeczenie.

Art. 115. Strony mają prawo uczestniczyć w przesłuchaniu świadków i bi eg łych . W tym celu nal eży je zawiadamiać o t erminie pr zesłuchania.

... Art. 116. Organ finansowy zasięg a opirrii jed nego lub

więctj biegłych , gdy zbadanie lub ustalenie w toku postępowania podatkowego ' pe'N-nych określonych okoliczności wymaga specj alnych wiadomości fach owych.

Art. 117. 1. Orga n fmansovvy pierwszej instancji

prowadzi listę b ieg ł ych. Na list~ biegłych organ finans<>'wy wciąga osoby pr7,edstawione na żądanie tego organu

spośród pracowników podmiotów

goopodarki uspołe­

czr.ionej, spośród osób wskazanych przez zrzeszenia jednost€k gospodarki nieuspołecznionej oraz spośród ' osób

wskazanych przez organizacje zawodowe. Zrzeszenia

. jednostek goopodarki nieuspolecznk;nej oraz organizacje

Dz1enntk Ustaw Nr 56"

-

zawodowe określa Miniister Finansów. W miejscowościach, w których jest więcej niż ~den organ finans0'YY

pierwszej instancji jeden z nich może prowadzić wspólną

dla wszystkich listę biegłych.

2. przy objęciu stano~a biegły składa uroczyste

przyrzeczenie, a w poSzczególnych sprawach powołuje

się na nie. Przyrzeczenie składa siE: według roty następu­

j ącej

"Świadomy wagi mych słów i odpowie<:WialnOści przed

prawem przyrzekam uroczyście, że powierzone mi obowiązki biegłego wykonam z całą sumiennością i b.."2Stronnością"·

. 3. Osoba, wyznaczona na

biegłego, może nie przy-

jąć włożonego na nią obowiązku z przyczyn, jakie uprawniają świadka do odmowy zeznań, a nadto z powodu

przeszkody, która jej uniemożliwia wydanie opinii.

4. Stronie wolno zażądać wyłączenia

biegłego

z przyczyn, z jakich może ±ądać wyłączenia pracownika.

5. Biegłego, przedstawionego pnez stronę, organ finansowy nie przyjmie a wezwanego wyłączy, gdy powstaje uzasadniona wątpliwość CO do jego bezstronności

w danej sprawie.

~ . Na żądanie organu finansowego biegły obowiąza­

ny jest złożyć pisemną opinię.

7. poza tym do wezwania i przesłuchania biegłych

stosuje się odpowiednio przepisy o świadkach. Art. 118. 1. Ządania świadków i biegłych o przyznanie wynagrodzenia za stratę czasu i zwrot kosztów podróży, a biegłych także za wykonaną pracę, powinny

być zgłoszone, pod rygorem utraty roszczenia, w dniu

dokonania czynności, do której świadek i biegły zootali

powołani.

2. O przyznaniu wynagrodzenia dla świadków i biegłycil, jego wysokOści. jak również o przyznaniu zwrotu ko-

6Ztów podróży oraz kosztów określonych wart. 187 ust. 3

decyduje organ finansowy rozpoznający sprawę. Od de. cyzji w tYm przedmiocie nie ma zażalenia.

3. Strona, obowiązana jest pokryć koszty świadków

ł biegłych, którzy" mają być przesłuchani na jej wniosek

i odpowiednią kwotę · wpłacić w wyznaczonym jej przez

organ finansowy terminie (art. 189).

Rozdział

5.

Oględziny, kontrola i lustracja.

Art. 119.- 1. Pracownicy organu finanrowego zaopatrzeni w pisemne upoważnienie, mają prawo dokonywania oględzin lokalnych, kontroli i lustracji wszelkich

gruntów, budynków, lokali, przedsiębiorstw i zajęć z wyiątkiem wolnych zajęć zawodowych.

2. Oględzin mieszkań prywatnych można dokony- wać tylko za zgodą właściciela mieszkania.

3. Oględzin lokalnych, kontroli i lustracji przedsię­

biorstw, znajdujących się w obrębie stacji kolejowych,

portów państwowych i zabudowań wojskowych, dokonywać można za zezwoleniem właściwej władzy kolejowej, portowej lub wojskowej.

Art. 120. 1. Organ finansowy obowiązany jest dokonywać oględzin lokalnych, kontroli i lustracji przedsię­

biorstw i zajęć, jeżeli to jest niezbędne do prawidłowego

ustalenia zobowiązań podatkowych.

2. Po upływie terminu, wyznaczonego do nabywania

kart rejestracyjnych, organa finansowe sprawdzają, czy

wszystkie przedsiębiorstwa (zakłady), składy i zajęcia

posiadają właściwe karty rejestracyjne. _

3. Strona, jej pracownicy oraz zastępujące ją osoby

obowiązane są ułatwiać dokonującym oględzin lokalnych

Poz. 506

---

kontroli lub lustracji pracownikom organu finansowego

wykonanie ich obowiązkóW oraz udzielać im wszelkich

żądanych wyjaśnień mogących mieć znaczenie dla prawidłowego ustalania zobowiązań podatkowych, a w szczególności okazywać, na żądanie, księgi handlowe lub podatkowe, zapiski oraz wszelkie inne dokumenty. W razie

uzasadnionego przypuszczenia,że księgi, zapiski lub dokumenty są nierzetelne, albo też w razie zac hodzą cej

obawy, że ok.1.zane lub ujawnione podczas oględzin lokal-,

nych, kontroli lub lustracji księgi , zapiski lub dokumenty

mogą być w przypadku pozostawienia ich na miejscu,

Przez stronę usunięte lub przerobione, organ dokonujący

oględzin lokalnych, kontroli lub lustracji moż e te księgi,

zapiSki i dokumenty zabrać do lokalu organu fin ansow-ego na czas nie dłuższy niż miesiąc .

4. Organa bezpieczeństwa publicznego oQo\v iązane

są na żądanie organu, dokonującego oględzin lokalnych,

kontroli lub lustracji, udzielać mu niezbędn ej asysty.

Art. 121. W razie powzięcia wiad omości o potajemnym prowadzeniu handlu lub przemysłu w lokalach , nie

posiadających charakteru lokali handlowych, przemysło­

wych lub gospodarczych albo o przechowywan iu w tych

lokalach ksiąg lub !innych dowodów, mogących mieć

wpływ na ustalenie zobowiązania podatkowego, dokonującym lustracji organom służy prawo do oględ z in i zbadania tych lokali w trybie przepisanym ustawą z dnia 14

grudnia 1923 r. o uprawnieru.a ch organów wykonawczych

władz skarbowych (Dz. U. R. P. z 1924 r. Nr 5, poz. 37)

Art. 122. 1. Oględziny lokalne, kontrolę i lU'3tra cj ę

należy zasadniczo przeprowadzać w dni powszecL"'lie podczas godzin pracy, o ile możności w sposób n ie tamujący

biegu pracy lustrowanego obiektu.

2. Oględzin lokahlych, kontroli i lustracj i d okonywać należy w obecności strony, osoby ją zastęp uj ącej lub

przez nią zatrudnionej, a w razie n ieobecno§ci tych

osób - przybranego świadka . .

Art. 123. Do udziału w oględzi n ach lokalnych, kontroli i lustracji organ finansowy mOże z ur z ędu lub na

wniosek strony powołać biegłych_

R o z d z i a ł 6.

informacyjne.

Materiały

Art. 124. 1. Wszystkie wład ze, sądy, urz ędy, osoby

prawne i fizyczne obowiązane · są

1) zezwalać pracownikom organóW finansowych na

przeglądanie wszelkiego rodzaju ak t , ksiąg , dokumentów i zapisków; jednak przeglądanie akt sądo­

wych toczących się dochodzeń , śledztw oraz s-praw

przeprowadzonych z wyłączeniem j awn ości uzależ­

nione jest od zgody kierownika sądu bąd ź prokuratora,

_

2) zezwalać na sporząd:r.anie z nich odpisów i wycią­

gów, potrzebnych do ustalenia zobowiązań podatkowych,

3) dostarczać na pisemne żądanie organu finansowego

bezpłatnie wszelkich posiadanych danych i informacji, potrzebnych w postępowaniu przed organami finansowymi.

2. W razie trudności w dostarczeniu wspomnianych

danych i informacyj powinny określone w ust. 1 wła­

dze, sądy i urzędy zawiadomić o tym wzyv.."ający organ

finansowy, który zarządzi sporządzenie odpisów i wycią­

gów własnymi siłami.

3. Korzystanie pnez organa finansowe z uprawnień

określonych w ust. 1 w stosunku do spraw, których

ujawnienie zagrażałoby interesom obrony Państwa, następuje w sposób ustalony przez Ministra Finansów w porozumieniu z Min.istretin Obrony Narodowej.

•

D:zietmik Ustaw Nr 58

........ 780 .....

wyro. na koszt strony uwierzytelnione odpisy sporządzo-.

Art. 125. Prezydia gminnych (miejskich) rad narÓdowYch ;prowadzą dla celów podatkowych według miejscowości w gminach wiejskich, a według ulic w gminac~

miejskich, wykazy wszystkich osób, które na terenie gnuny posiadają

1) gospodarstwa rolne w rozumieniu przepisów o po. datku gruntowym,

2) nieruchomości określone w przepisach o podatku od

nieruchomości.

/

Art. 126. Minister Finansów określa w drodze rozporządzeń obowliązki posiadaczy nteruchomości, podlega. j ących przepisom o podatku od nieruchomości, . oraz najemców w takich nieruchomościach, w zakresie dostar~­

nia organom finansowym wyk.a zów zawierających opIS

nieruch.omości oraz wykazów osób 2lamieszkałych w lokaJach znajdujących się w tych nieruchomościach i źródeł

przychodów tych osób.

Art. 127. Posiadacze nieruchomości (budynków),

w których znajdują się lokale, podlegające podatkowi od

lokali, obowiązani są zawiadamiać właściwy organ finansowy o wszystkich zmianach zaszłych w osobach najemców poszczególnych lokali - naj dalej w ciągu miesiąca

po zaszłej zmianie.

Art. 128. Posiadacze i administratorzy nieruchomości w miastach oraz sołtysi w gromadach wiejskich obowiązani są bezzwłocznie zawiadamiać

właściwe terytorialnie organa finansowe pierwszej instancji o przypadkach podjęcia przez najemców lokali lub mieszkań­

ców gromady działalności, z którą związany jest obowią­

zek podatkowy w zakresie podatku obrotowego.

Arf. 129. 1. Władze i urzędy pańsrtwowe, podmioty

gospodarki uspołecznionej, instytucje publiczne i stowarzyszenia są obowiązane przesyłać w terminie do dnia 15

każdego miesiąca właściwym organom finansowym odpisy lub wyciągi z zawartych w ubiegłym miesiącu

z osobami fizycznymi i przedsiębiorstwami gospodarki

nieuspołecznionej umów o świadczenie rzeczy lub · usług

oraz umów dzierżawy. ' Obowiązek ten istnieje tylko wtedy. gdy wartość umowy przekracza kwotę 'określoną

przez Ministra Finansów w drodze zarządzenia.

2. Obowiązek przesyłania odpisów lub wyciągów

z umów nie dotyczy

1) umów o takie świadczenia usług, które podlegają

przepisom o podatku od wynagrodzeń,

2) umÓw zawieranych przez władze wojskowe oraz

władze bezpieczeństwa publicznego.

3. Władze wojskowe oraz władze bezpieczeństwa publicznego obowiązane są przesyłać organom finansowym

zamiast odpisów lub wyciągów z umów wykazy sporzą­

dzane według wzoru ustalonego przez Ministra Fine>..nsów

w porozumieniu z właściwym ministrem.

Art. 130. 1. Sądy obowiązane są przesyłać w terminie

do di'lia 15 każdego miesiąca właśCiwym organom finansowym

1) zawiadomienia o nowozarejestrowanych i wykreślo­

nych w ciągu ubiegłego mies i ąca tłumaczach przysięgłych oraz o dokonanych w ciągu ubi egłego miesiąca pierwszych wpisach nO'.,vych firm gospodarki

nieuspołeczn i onej do rejestru handlowego,

2) odpisy pism, podlegających podatkovli od nab ycia

praw majątkowych lub opłacie skarbowej, sporzą­

dzonych w ubiegłym miesiącu przed sądem lub

przedstawionych sądowi, j eżeli od pism tych sąd nie

pobiera podatku ani opłaty albo też jeżeli na przedstawionym piśmie brak ad no tacji o uiszczeniu podatku lub op ł at y.

2. Notariusze obowiązani są.przesyłać w terminie do

dnia 15 każdego miesiąca właściwym organom finans.o-

nych w ubiegłym mięsiącu aktów darowizny.

3. Rady adwokackie oraz inne organizacje mwodowe, obejmujące wolne zajęcia zawodowe, obowiązane

są przesyłać w terminie do dnia 15 .każdego miesiąca

właściwym organom finansowym zawiadomienia o wszelkich zmianach, które zaszły w liście ich c:złonkóww

ubiegłym miesiącu.

4. MinisterFinan.sów może w drodze rozporządzenia

.

w porozumieniu z właściwyml ministrami obowiązki

przewidziane w niniejszym artykule rozszerzyć bądź zawiesić

je lub ograniczyć.

. Art. 131. Wlłaściwym organem' :ffinaInBowym w rozumieniu przepisów arŁ 129 usb. 1 oraz art. l~O jest organ

finansowy pierwszej instancji miejscowo właściwy według siedziby podmiotu obowiązanego do przesłania mater:i.'ałów informacyjnych, a jeśli w siedzibie podmiotu

znajduje się organ finansowy drugiej instancji - właści­

wym jest ten organ finansowy.

R o z d z i a ł 7.

Oszacowanie podstawy ppodatkowania.

Art. 132. 1. W braku danych niezbędnych dla ustalenia rzeczywistej wysokości podstawy opodatkowania

organ finansowy może ustalić ją w drodze oszacowania.

Przy oszacowaniu organ finansowy obowiązany jest brać

;pod uwagę wszystkie istotne okoliczności, mające znaczenie dla ustalenia podStawy opodatkowania; może przy

tym stosować także normy szacunkowe.

.

2. W przypa<1ku stwierdzenia nieprawidłowości prowadzonych przez podatnika ksia,g lub ich pominięcia z innych powodów w wyjątkowych, uzasadnionych szczególnymi okolicznościami sprawy przypadkach, ustalenie

podstawy opodatkowania w dTodze oszacowania mOże

być oparte na wynikach księgowych, uzupełnionych danymi, zebranymi w toku postępowania wyjaśniającego.

3. ~ormy szacunkowe opracowują organa finansowe, a zatwierdza Minister ' FiIlansóW po wysłuchaniu

opinii komisji odwoławczych przy organach finansowych

drugiej instancji lub organizacji zawodowych albo innych

orgariizacji reprez.entujących gospodarkę nieuspołecznio­

ną· ·

4. Przepis ust. 1 stosuje się w szczególności w przypadku

1) gdy organ finansowy zbadał ;powołane przez podatnika księgi i'. na podstawie przepisów niniejszego dekretu nie uznał ich za dowód,

2) gdy księgi zostały w postępowaniu podatkowym pominięte (art. 81),

3) gdy podatnik bez zgody organu finansowego w ciągu

roku podatkowego zmienił rodzaj

prowadzonych

ksiąg albo zaniechał prowadzenia ksiąg (art.

102

ust. 7).

5. Podstawa opodatkowania może być ustalona

w drodze oszacowania także w przypadku uchyłenia lub

zmiany prawomocnej decyzji przez Ministra F inansów.

6. W drodze oszacowania mogą być również ustalane

da.ne n iezb ędn e przy ustalaniu podstaw opodatkowania.

Minister Finansów określa zasady, którymi mają się kierować organa fin ansowe przy ustalaniu tych danych.

7. Ustalenie lub podwyższenie wysokości podstawy

opodatkowania w drodze ' oszacowania nie powoduje

wdrożenia postępowan i a karnego skarbowego w przypadkach, które określi Minister Finansów.

Art. 133. 1. W braku danych niezbędnych do ustalenia rzeczywistęj . wys okości dochodu organ finansowy

może ustalić wysokość dochodu podatnika na podstawie

•

Dzl.enm"k ustaw Nr , 56

znamion zewnętrznych świadczący~h o wydatkach domowych' i osobistychpodatIllika oraz o jego ogólnym położe­

niu ekonomicznym.

2. Znamiona zewnętrzne powinny być szczegółowo

prz~ne w decyzji organu finansowego.

Poz. -506

--

Art. 138. Jeżeli nie ma podstawy prawnej lub faktycznej do merytorycznego załatwienia sprawy będącej ­

priedmiotem podarua,organ finansowy pozostawia je bez

załatwienia, a sprawę wszczętą już umarza, czyniąc odpowiednią adnotację na akcie i w miarę okoliczności,

zawiadamiając osobę, która wniosła podanie.

R o z d z i a ł " 8.

D z i a

Normy amortyzac-yjne.

Art. 134. Minister F1inansów może wydawać w , drodze

rozporządzenia przepisy określające przeciętne normy

wysokości odpisów na zużycie dla poozczególrty.fh rodzajów przedmiotów podlegających zużyciu (normy amor tyrLacyjne), które stasuje się bez badania. wysokości rzeczywistego zużycia.

Dział

XIII.

Załatwianie lipraw.

Art. 135. 1. Sprawy. należy załatwiać bez niepotrzebnej zwłoki i przy tym Jak, aby nie cieTpiał ani interes

publiczny, ani uprawnione interesy stron.

2. Sprawy, które nie wymagają zbierania wstępnych

informacyj, przeprowadzania

dochodzeń,

zasięgania

opini!i itp. winny być z reguły załatwiane niezwłocznie,·

o ile możności w formie ustnej i bezpośredniej w stosunku do osób, które zgłaszają się do Organu finansowego,

przy czym organ finansowy, w miarę potrzeby,powił"Je'll utrwalić istotną część czynności urzędowej w protokole lub w forIIllie adnotacji na akcie.

3. Sprawy należy załatwiać w formie pisemnej idoręczać stronom odpowiednie pisma, jeżeli tego przepisy

rdniejszego dekretu wymagają albo jeźelJi , to wyraźnie

leży w interesie strony.

4. Załatwiając sprawę pisemnie, naleźy to czynić

z możliwym pośpiec..~em, w każdym ra~ tak, aby sprawa została przez organ iiinansowy zakończona najpóźniej

w ciągu trzech miesięcy, a jeź:eIi sprawa ma być załat­

wiona po porozumieniu się z inną władzą - najpóźniej

w ciągu pięciu miesięcy. Terminy te ni~ mają zastosowania w sprawach ustalania zobowiązań J>?datkowych.

Art. 136. Do terminów wskazanych w art. 135 ust. 4

nie wlicza się

1) terminów specjalnych, określonych w _poszczególnych przepisach prawnych dla dopełnienia warunków, przez te przepisy wymaganych,

2) okresów zwłoki spowodowanych wyraźną winą

stron,

3) okresów, w których postępowanie było wstrzymane (art. 100 i 148).

Art. 137. 1. Jeżeli w terminie, określonym wart.

135 ust. 4, sprawa nie została całkowicie załatwiona,

strona ma prawo żądać przekazarua sprawy do Jinstancji

wyższej celem jej załatwienia.

.

2. Podanie strony organ finansowy powinien przekazać do instancji wyższej naj dalej w ciągu trzech dni

bądź z aktami sprawy, bądź z wyjaśnieniem, że sprawa

nie mogła być VI terminie załatwiona z powodu okoliczności określonych wart. 136.

3. Organ finansowy instancyjnie wyższy, który załatwia sprawę za organ finansowy instancyjnie niższy,

działa w charakterze tej instancji, za którą spełnia tę

czynność. Od decyzji wydanych za organ fina,n sowy instancyjnie niższy odwołanie, jeżeli jest dopuszczalne, roz.

strzyga organ instancyjnie wyższy od tego organu finansowego, który załatwił spr<lwę.

XIV.

Decyzje.

Art. 139. 1. W celu ustalenia podstawy opodatkowania dla każdego poda tnika organ finansowy bada zebrany materiał wymiarowy, ocenia moc dowodową przeprowadzonych dowodów, uzu pełnia w r azie potrzeby zebrany materiał oraz post ępowan ie wYJasllla]ące, rozważa

całokształt sprawy, wreszcie podejmuje inne czynn ości

zmierzające do ustalenia

zobowiązania

podatkowego

i jego wysokości, uwzględniając ,p rzy tym wszystki e okoliczności prawne i faktyczne.

2. , Na zasadzie ustalonej w t en spoSób podstawy

opodatkowania organ finansowy oblicza podatek zgodnie z przepisami ustawy, ustala wysokość zobtlwiązania

podatkowego i zawiadamia podatnika o powziętej decyzji

za pomocą nakazu płatniczego.

3. Minil;)ter F inan sów może określać tryb wymiaru

dorażnego oraz przypadki, w których zobowiązanie podatkowe może być ustalone w tym trybie.

Art. 140. Jeżeli obowiązek wykonania zobowiązania

podatkowego wynika bezpośrednio z ustawy lub wydanego na podstawie ustawy rozporządzenia (art. -3) bez

potrzeby uprzedniego doręczenia podatnńkowi decyzji,

a podatni!k nie wykonał tego obowiązku wcale bądź też

wykonał go tylko częściowo, organ finansowy ustala sam

wysokość zobowiązania podatkowego.

Art. 141. 1. Decyzja ustalająca zobowiązanie podat- ·

kowe (nakaz płatniczy) powinna być doręczona podatnikowi na piśmie ze wskazaniem terminu jego wykonania.

2. W przypadkach określonych wart. 139 ust. 3 oraz

w art. 145 decyzja ustalająca zobowiązanie podatkowe

m<YŻe być podana do wiadomości podatnika ustnie.

. Art. 142. Terminy ukończenia ustalania zobowiązań

podatkowych (wymiarów) dla poszczególnych rodzajów

danin publieznych określa Minister Finansów.

Art. 143. 1. Organ finansowy wydaje decyzje tak 'czę­

sto, jak tego zajdzie potrzeba.

2. Decyzje dzielą się na główne i incydentalne.

3. Decyzją główną jest decyzja, która sprawę, będącą

przedmiotem postępowania, załatwia co do jej [stoty albo

sprawę kończy w danej instancji. Decyzją incydentalną

jest decyzja rozstrzygająca inne kwestie, wynikające

w toku postępowania.

4. Decyzja w sprawie zaliicoo na podatek jest decyzją incydentalną·

Art. 144. 1. Nie można wydać decyzji w sprawie

ustalenia zobowiązania podatkowego (wymiaru), jeżeli od

końca roku podatkowego, w którym powstał obowiązek

podatkowy, upłynęło la t sześć.

2. przedawnliend.e w zakresie podatku od nabycia

praw majątkowych nie biegnie w czasie wykonywania

umowy o nabycie prawa majątkowego.

. 3. Podatnicy, płatnicy i inkasenci obowiązani są

przechowywać księgi i inne dokumenty mające znacz.enie w postępowaniu podatkowym w okresie, w którym

można wydać decyzję w sprawie ustalenia zobowiązania

podatkOWego (usL 1). Szczególnie przepisy na'kładające

obowiązek dluższegoprze~howywania ksiąg li dokumentów pozostają w mocy.

•

t,

.

Dziennik Ustaw Nr 56

--

' Art. 145. W szczególnie uzasadnionych przypadkach ustalenie zobowiązania podatkowego (wymiar)

może , być dokonane przed upływem roku podatkow;ego.

Art. 146. Jeżeli przepisy nie określają roku podatkowego,za rok podatkowy uważa się rok kalendarzowy.

Art. 147. 1. Decyzja, od której nie służy odwołanie

lub zażalenie wtoku itJ-Siancji, administracyjnych, jest

ostateczna.

2. Decyzja, której nie można zaskarżyć równie-ż do

sądu adm i n~stracyjnego, jest prawomocna.

Art. 148. 1. Jeżeli do wydania decyzji konieczne jest

uprzed n ie rozstrzygnięcie pytania ' wstępnego, podlegaj ącego właściwości innych wła~z lub są~ów, or.gan finansowy rozpoznaj ą cy sprawę moze wydac deCYZJę tymcza~ową, uwarunk ow aną póżnie jszym rozstrzygni ę ci em pytania wstępnego, j eżeli zaś ~ka declzja je~t n~em0ż.lrwa,

organ flll Emsowy rozstrzygnIe sprawę, opl,eragc S I ę na

wł as nej ocenie pytań wstępnych.

. 2.' Organ finansowy powinien wstr zymać postępo­

w anie do .czasu prawomocnego rozs trzygnięcia pytania

wst ępne g o, j eżeli ono jest j uż przedmiote m s prawy prz2d

inną właściwą władzą lub

sądem , a n atychm:astowe

wydanie d ecyzji nie jest konieczrte ze względu na interes

publiczny i m głoby w razie odmiennego rozs tr zygnięcia

p y tania ,wstępnego spowodować niepowetowane szkody

dla strony lub niemożność przywrócenia stanu poprzedniego.

Art. 149. Poza przypadkierp. okr eślonym w artykule

organ f inansowy może wydać decyzję

tymczasową tak ż e w przypadku, gdy prowadzone przez

podatnika księgi w postępowaniu podatkowym w ogóle

nie były badane lub też gdy były badane, lecz tylko na

pewne określone okoliczności, bądź też w przypadku nieotrzymania danych będących w posiadaniu innego organu

finansowego.

poprzedz ającym

Art. 150. 1. Każda decyzja powinna zawi erać powona 'podstawę prawną, osnowę decyzji, oznaczenie jej rodzaju, datę, podpis lub pieczęć organu finanso,;

wego oraz pouczenie co do terminu i trybu odwolania

lub zażalenia.

2. Jeżeli decyzja jest w całości lub w części odmowna, powinna ' zawi e rać prawne i faktyczne uzasadnienie.

3. Jeżeli decyzja ustalająca zobowiązan ie podatkowe

( art 140 lub 141) wydana została w wyniku stwierdzen ia nieprawidłowości lub pOffilmęcia prowadzonych

przez podatnika ksiąg (art. 81), decyzja ta powinna zawierać wzmiankę o stwierdzeniu nieprawidłowości lub

o pominięciu ksiąg oraz wskazać podstawę prawną uznania nieprawidłowości lub pominięcia tych ksiąg, w przypadku uznania ksiąg za nieprawidłowe, decyzja powinna ponadto zawi erać uzasadnienie faktyczne.

4. Jeż eli decyzja jest pozostawiona całkowicie swobodnemu, uzncmiu organu finansowego, wystarcza powołać się na podstawę prawną.

łanie się

•

Poz. 508

782

- --- -,--~,---------------------------'--

l1 rt . 15 1. 1. Objaśn iając stronę o przysł ugują cym jej

prawie wniesienia odwołania lub zażalenia do organu finansowego drugiej instancji, należy wskazać ten organ

oraz termin i tryb złożenia odwołania lub za ża lenia.

2. W decyzji głównej,która jest dla sprawy ostateczna, należy wyraźnie w objaśnieniu zaznaczyć, że decyzja jest ostateczna w administracyjnym toku instancji.

Art. 152. 1. Jeżeli organ finansowy błędnie objaśni

stronę bądź co do terminu wni'esienia odwołania lub zażalenia, bądź co do dalszego toku insthn<:jl, objaśnienie.

takie nie może szkod.zi~ stronie, która do ~iego się zasto.

sowała. W tym przypadku

1) odwołanie lub zażalenie, wniesione w terminie wyznaczonym choeiażby po upływie właściwego terminu ustawowego, uważa się za wniesione w terminie. ,

2) instancja niewłaściwa, która odwołanie lub zażal enie

otrzymała, prześle je do instancji właściwej, która

pootąpi z r6m tak, jak gdyby było ono od początku

skierowane właściwie.

2. Jeżeli organ finansowy w ogóle zaniedba objaś­

mc stronę o przysługującym jej prawie wniesienia odwołania lub zażalenia, strona może w ciągu dwóch tygodni od cł)wili ogłoszenia lub doręczenia jej decyzji zażą­

dać od orga nu finansowego, który decyzję wydał, wydania lub też przesłani a jej takiego obj a:śniEmia: W tym

przyp 3dku termin do wniesienia odwołania lub zażalenia

liczy się od dnia otrzymania przez stronę objaśnieni a.

Art. 153~ Decyzja główna powinna załatwiać sprawę.

będącą przedmiotem rozpatrzenia, ora;::; wszystkie istotne

wnioskli strony w zwięzłym i wyra źnym . ujęciu .

Art. 154. 1. Decyzję, wydaną w obecności strony,

ustnie; strona potw ierdza to swoim podpisem. Jednakże strona m oże nat ychmiast zgłosić żądanie

doręczeni a decyzji na piśmie; w takim razie, jeżeli decyzja nie j est natychm iast wykonalna, uważa się dzień

doręczenia decyzji na pi śmie za dzień jej

doręcz eni a.

2. Decyzja główna, wydana w nieobecności strony,

powinna być do ręczona jej na p iśmie . Potrze bę dor ęcze­

nia na pi śmie innych decyzji, wydanych w podobnych

warunkach, ocenia organ finansowy.

3. Przepisy niniejszego artykułu nie naruszają przepisów niniejszego dekretu, które przewidują obowiązek

doręczania decyzji na piśmie.

ogłasza się j ej

Organ finansowy m<;yże każdego C?:ast1

z urzędu lub na wniosek strony Siprostowanie w swych decyzjach błędów pisarskich i rachunkowych.

'

Art. 155.

p.rzedsięwziąć

Art. 156. 1. Jeżeli omyłkowo ta sama osoba lub ten.

sam przedmiot opoqatkowania został dwukrotnie obcią­

żony tym samym' podatldem, organ finansowy bezpośrednio wyższej instancji zarządza na wn,i osek organu finansowego pierwszej instancji lub na prośbę podatnika

odpisanie podatku nieprawidłowo wymierzonego,

2. W przypadku, gdy wymiar podwójny został doko.nany przez organa finansowe, ma jące różne władze prze.łożone, stosuje się odpowiednio przepis art. 15 ust. 2.

D z i a

ł

XV.

Odw ołania i zażalenia.

Art. 157. 1. O d ecyzji głównej wydanej w pierwszej

instancj i, służy stronie od wołanie tylko do jednej inStancji b ez pośredni o wy ższej.

2. Jeż eli wykonanie zob owią z ania podatkowego następuje za pośrednictwem 'p ł a tni ka, służ y podatnikowi

praw o wniesienia do organu finansow ego pierwszej instancji, w c iąg u mi es iąca od daty p obrania podatku przez

płatnika, podania o sprostowan ie dokonanego ni es łuszni e

pobrania. Od decyzji wydanej na to podanie służy podatnikowi prawo wni esi~ nia odwołania.

3. Przepis ustępu poprz edzającego stosuje się odpo\łiednio w przypadku wykonania przez podatnika zobowiąz a nia

p odatkowego

wynikającego

be-..:pośrednio

z ustawy.

Art. 158. 1. Odwołanie można wnieść w ciągu dwóch

tygodni od ogłoszenia lub doręczenia decyzji.

•

2. Termin do wniesienia odwołania dla podmiotów

gospodarki uspołecznionej wynosi 'jeden miesiąc.

3. W razie śmierci strony przed upływem terminu

do wniesienia odwołan i a może być ono wniesione przez

jej spadkobierców lub kuratora spadku w ciągu miesiąca od chwili przyjęcia spadku lub ustanowien:ia kuratora.

Art. 159. 1. Zażalenie na decyzję incydentalną może

być wniesione tylko łącznie z odwołaniem od decyzji

główn ej z wyjątkiem przypadku, gdy decyzja incydental-

na została wydana po wydaniu decyzji głó~ej oraz

z wyjątkiem przypadku określonego wart. 143 'ust. 4. .

2. Od decyzji incydentalnej wydanej po wydan!Lu

decyzji głównej oraz od decyzji określonej w art. 143

ust. 4 służy stronie zażalenie ty~ko do jednej instancji

bezpośrednio wyższej. Zażalenie najeży wnieść w ciągu

t ygodnia po ogł oszeniu lub doręczeniu decyzji.

I

Art. 160. 1. Przed upływem t erminu do wniesienia

frbdka odwoławczego organ flinansowy powinien udzielać żądającym tego stronom ustnych informacji o podstawach opodatkowania.

2. Jeżeli stronie służy odwołanie od decyzji głów­

n ej, ustalające j zobowi ązanie podatkowe, organ finanS'.1WY powinien, na pisemną pro śb ę strony, udzielić jej,

Vi terminie tygodniowym od wniesienia prośby, p lsemnego uzasadnienia podstawy opodatkowania i wysok oś ci

u stalonego zobowiązania podatkowego; wniesienie proś­

by zawiesza bieg terminu do wniesienia odwołania do

dnia, w którym uzasadnienie zostało dor ęczone. ·

Ar t. Hit . 1. Odwołanie i zażalenie składa się na piś­

mi e za p oś rednictwem t ego organu finansowego, który

d e c yzj ę w ydał.

'

.

2. Od\vołaa.ie i za ża l eni e, poza dan :ymi ok reślonyml

wart. 31 ust. 1, powinno nadto zawierać konkretne zarzuty przeciw decyzji oraz wskazywać zarówno w jakim kierunku żąda się zmiany decyzj!i, jak i środk i dowodowe, które dają organowi finansowemu możność

stwierdzenia prawdziwo ści przytoczonych w odwołaniu

lub zażaleniu twierdzeń.

. Art. 162. Władza odwoławcza nie weźmie pod rozwagę

ani środków dowodowych, przytoczonych

okoliczności

w środku odwoławczym, jeżeli

1) okoliczności te powstały już po wydaniu decyzji

w pierwszej instancji, ,

2) strona obowiązana była do przedstawienia dowodów lub wyjaśnień w postępowaniu przed niższą

instancją, a przedstawia je dppiero w postępowaniu

odwoławczym,

783

Poz. 506

Art. 163. Organ finansowy pierwszej instancji bada

konkretne zarzuty i środki dowodowe wskazane w środ­

ku odwoławczym, uzupełnia w miarę potrzeby postępo­

wanie wyja śniające, usuwa istotne wad li wości postępo­

Wania i, jeżeli n ie stosuje przepisu art. 164 ust. 1, przesyła

środek odwoławczy organowi finansowemu drugiej instancji ze swoim wnioskiem, dołączaj ąc akta sprawy. ,

Art. 164. 1. Jeżeli organ finansowy p~ erwszej instancji uzna, że środek odwoławczy zasługuje w całości lub

w części na uwzględnienie, może sam zmienić swoją decyzję, w granicach uprawnień udzielanych organom finansowym pierwszej instancji przez Ministra Finansów w drodze rozporządzenia.

2. Jeżeli strona nie zadowoli się decyzją organu finansowego pierwszej instancji, wydaną na zasadzie ustę­

pu poprzedzającego, może zażądać w ciągu dwóch tygodni po otrzymaniu decyzji, aby jej środek odwoławczy

został rozpatrzony przez organ finansowy drugiej instancji.

Art. 165. 1. Wniesienie środka odwoławczego nie

wstrzymuje wykonania d ecyzji.

2. Organ finansowy może jednak wstrzymać w cało­

ści lub w części wykonanie decyzji, jeżeli to jest wkazan e w ważnym interesie strony.

Art. 166. 1. P otrzebne u zu p~łni pnie post ę powania

może organ drugiej in.staricji za rzą d zić

z urzędu lub na wniosek strony, m oże j e prz eprowa d zi ć

sam lub przez organ finansowy pierwszej instancji.

2. Jeżel i organ drugiej instancj i, rozpatrując środek

od,v oławczy , stwierdzi na podstawie akt istotną wadliwość post ępowani a, zwraca środek odwoławczy organowi

finansowemu pierwszej instancji celem usunięcia stwierdzonych wadliwośc i.

wyj aśniaj ąceg o

Art. 167. Gdy odwołanie podlega rozpatrzen iu przez

a podatnik wyrazi w odwołaniu

życzenie złożenia ustnych wyj aśnień w celu u zasadnienia

podniesionych w n im zarzutów, nale ży go zawia domić

o terminie rozpoznania odwołania przynajmniej na tydzień .przed posiedzeniem komisji odwoławcz ej, pod wa- '

runkiem u iszczenia opłaty w przepisanej wysokości.

Opłata wynosi 1/2()/O kwoty ustalonego podatku, nie mniej

jednak niż 6 zł i nie więcej niż 150 zł. W razIe całkowi­

tego lub częściowego uwzględnienia odwołania opłata

podlega zwrotowi.

komisję odwoławczą,

Art. 168. 1. Przy rozstrzyganiu środka Odwoławczego

organ finansowy drugiej ins.tancji nie jest związany ustaleniami organu finansowego plerwszej instancji i bądź

oddala środek odwoławczy, bądź zmienia zaskarżoną decyzję·

3) przytoczone przez stronę okoliczności nie należące

2. Jeżeli organ finansowy drugiej instancji przy

do tych, które organ finansowy powinien z urzędu

rozpatrywaniu środka odwoławczego przyjdzie do przeuwzględniać, pozostają w sprzeczności ze stanowiskonania, że zobowi ązanie podatkowe ustalono w kwocie

kiem poprzednio przez stronę zajętym, a strona nie

za n~skiej,wówczas nie rozstrzygając środka odwoław­

usprawiedliwi tej sprzeczności,

czego zwraca sprawę organowi finansowemu p ierws.zej

4) nowe twierdzenia mają na celu oczywiście przewle- instancji celem dokonania uzupełniającego ustalenia zoczenie sprawy,

bow i ązania podatkowego (uzupełniającego wymiaru).

5) strona występuje z

wnioskami, które prowadzą

3. W r azie podwyższenia podatku należy wydać nodo zupełnie nowej pod względem prawnym sprawy wą decyzję ·z wezwaniem do zapłaty różnicy podatku.

albo dotyczą zupełnie innego żądania, aniżeli to,

Od tej decyzj i służy stronie prawo wniesienia środka

o którym poprzednia instancja rozstrzyga ła,

odwoł awczego; jeżeli taki środek

odwoławczy

został

6) strona podnosi zarzuty przeciw ustaleniom dokowniesiony, należy go rozpatrzyć łącznie z pierwotnym

nanym na podstawie norm szacunkowych, chyba że środkiem o dwoławczym, . w przeciwnym zaś razie pierustalenia te dokonane zostały z naruszeniem art. 132. . wotny środek odwoławczy podlega rozpatrzeniu 9 t~le,

\

Dziennik Ustaw tlr 56

o ile zawarte VI nim zarzuty nie zostały przesądzone przez

uzupełniający wymiar.

4. Przepisów 1:.st. 2 i 3 nie stosuje się, je żeli organ

f i nanso~y drugiej instancji przy rozpatrYWaI)iu środka

odwoławczego od decyzji tymczasowej przyjdZ'ie do

przekonania, że zobowiązanie podatkowe ustalono w

kwocie Za .niskiej. W tym przypadku organ finansowy

drU!;iej instancji oddala środek odwoławczy i j ednocześ­

nie daje organowi finansowemu pierwszej instancji polecenie dokonania wymiaru definitywnego.

Art. 169. 1. Środek odwoławczy może być cofnięty

p isemnie lub ustnie przez oświadczenie do protokołu

2. Cofnięcie środka odwoławczego wymaga do swej

skuteczności zgody organu fina nsowego,

w razie zaś

przesłania środka odwoławczego organowi odwoławcze­

mu - zgody tego organu i ma moc z chwilą zawiadomienia podatnika o umorzeniu ·postępowania odwoław­

czego.

Art. 170. 1: Przep:sy zawarte wart. 148 - 155 mają

odpowiednie zastosowanie do decyzji organów finansowych drugiej instancji.

2. W decyzji,' nie uwzględniającej całkowicie lub

częściowo środka odwoławczego, organ odwoławczy powinien w odpowiedzi na konkretne zarzuty środka odwoławczego podać prawne i faktyczne uzasadnienie d ec :·zji.

D z i a ł

XVI.

Obywatelskie komisje podatkowe.

Art. 171. Przy organach finansowych pierwszej instancji działają obywatelskie komisje podatkowe.

Art. 172. 1. Powiatowe (mie jskie) rady narodowe

obY',vatelskie komisje podatkowe. Obywatelskie komisje podatkowe składają s ię : z przewodniczą­

cego, z zastępcy przewodni czącego, dwunastu ł awników

pow ołuj ą

i

tyluż zastępców.

2. Przewodnicz ący obywatelskiej korrJsji podatkow ej i jego zastępca oraz ławnicy otrzymują zwrot koszt ów podr.óży oraz wynagrodzenie za posiedzenia w wysokości diet członków odpowiedni'e j terytorialpje rady

narodowej. Wynagrodzenia przewodnicz 'lcych i ich zastępców mogą być zryczałtowane przez Ministra F'lnansów w drodze zarządzenia.

3. Tryb powoływania, skład osobowy i crganizację

obywatelskich komi sji podatkowych oraz ich kad e ncję

j ak również tryb i sposób postępowania przed tymi komisjami u stala Minister Finansów.

Pozo 5J6

Art. 175. 1. Obywatelska komisja podatkowa powojest do orzekania o wysokości podstawy opodatkowania w zakresie danin publicznych, pobieranych ·na

rzecz Skarbu Państwa, zarówno co do rocznych wymiarów daniny, jak i co do wymiarów i domiarów zaliczek

na te daniny, w sprawach przekazanych jej przez organ finansowy.

2. Obywatelska komisja podatkowa orzeka według

swobodnego uznania na podstawie posiadanego mate~

rialu wymiarowego.

3. Obywatelska komisja pod atkowa ustala także

na podstawie materiałów przekaz)"vanych jej przez wydziały (oddziały) prezydiów powiatowych (miejskich) rad

narodowych wysokość zobowiązania podatkowego w

nadzwyczajnym podatku od wzbogacenia woj ennego.

Przy ustalaniu wysokości tego zobowiązania podatkowego obywatelska komisja podatkowa ma prawo, lderując się ogólnym położeniem podatnika, obniżyć przypadający podatek w granicach do 50%. Orzeczenie komisji powinno w tym przypadku znvn erać uzasadnienie.

łana

Art. 176. 1. Organ finansowy przekazuje obywaL~l­

skiejkomisji podatkowej sprawy w przypadkach

1) gdy księgi h andlowe lub podatkowe albo zeznania podatkowe, wykazy, deklaracje bądź inne materiały, służące do ustalenia podstawy opodatkowa~

ni a, nie obejmują według uzasadnionego przekonania organu finanso wego całości obrotu lub dochodu

podatnika, a organ finansowy n ie rozporządza danymi, uprawniającymi do pominięcia tych materiałów i gdy podatnik m imo wezwania nie slkorygował

zeznania do wysokości, uznanej przez organ finansowy za słuszną. Przed przekazaniem sprawy do obywatelskiej komisji podatkowej organ finansowy obowiązany jest wezwać podatnika do

skorygowania

zeznania, wyznaczając mu w tym celu termin tygodniowy;

•

2) gdy obywatelska komisja podatkowa orzekała jut

uprzednio w tej samej sprawie o wysokości wymiaru bądź domiaru zaliczek w sprawie podatku obrotowego lub dochodowego.

.

Art. 173. 1. Wł aś ciwość mIeJscowa obywatelskich

komisji podatkovvych pokrywa się z właściwo ści ą m iejscową organów finansowych. /

2. Siedzibą obywatelskiej komisji podatkowej jest

siedziba organu fin ansow ego. Czynno ś ci biurowe obywatelskiej kmrJsji podatkowej załatwia organ f inansowy.

2. Przeka zuj ąc sprawę obywatelskiej komisji podatkowej organ fin :msowy zgłosi wniosek co do ustalenia

przez komisję wysokości podstawy opodatkowana.

'Wniosek organu finansowego powinien zawierać przesłanki wskazuj ą ce na słuszność proponowanej przez organ f inansowy kwoty.

3. N ie podlegają przekazaniu sprawy o ustalenie

rocznego wymiaru poda tku - choćby wymiar ten nie

był jeszcze prawomocny VI których doręczonopodat­

nikowi nakaz pł atniczy, chyba że zachodzą okoliczności

uzasadniające wznowienie postępowania zgodnie Z przepisami niniej szego dekretu. Sprawy zaliczek miesięcz­

nych na podatki obrotowy i dochodowy mogą być jednak przekazywane obywatelskiej komisji podatkowej

tak że wówczas, gdy podatnikowi doręczono w tej sprawie decyzję (art. 143 ust. 4).

Art. 174. 1. Obywatelska komisja podatkowa orzeka w komplecie, składają c ym s i ę z przewodnicz ącego lub

jego zastępcy oraz wyznaczonych przez przewodniczc:cego lub jego zas tępcę 4 ławników.

2. Do prawomocności orzeczen~a obywatelskie j kom is ji podatkowej wymagana jest obecność przewodniczące.go lub jego zastępcy oraz co najmniej 3 ławników.

W razie równości głosów rozstrzyga głos przewodniczą­

cego.

Art. 177. 1. Obywatelska komisja podatkowa powinna wydać orzeczenie naj dalej w terminie dwóch tygodni od daty wpływu sprawy do komisji.

2. Na . podstawie orzeczeil ia obywatelskiej komisji

podatkowej organ finansov,'y ustali wy&/kość zobowią­

zania podatkowego.

3. Organ fin3.!1sowy może, przed wydilnien decyzji

przewidzianej w ust. 2, umotywowanym 'v'.l ioskiem przekazać sprawę ponownie obywatelskiej komisji podaiko-

......

wej, jeżeli orzeczenie komisji zdaniem organu finansowego przynosi szK odę Skarbowi P al'l.si.:',va i jest n iezgodne z materiałem przekazanym jej przez organ fi-:n ansowy albo też ujawnionym w postępowaniu p rzed

komisją. W tych przypadkach przewodniczący

obywat elskiej komisji podatkowej przydziela sprawę do pon ownego rozpatrzenia temu samemu lub innemu kompletowi.

4. Decyzja organu finansowego, ustalająca wysoko ść zobowiązania podatkowego, wYdana na podstawie

orzeczenia obywateiskiej komisji podatkowej, powinna

odpowiadać warunkom określonym w art. 150

ust. 1,

a nadto winna zawierać powołanie się na orze<:Zenie obywatelskiej komisji podatkowej.

Art. 178. 1. Od decyzji organu finansowego wYdan ej na podstawie orzeczerria obywatelskiej komisji pod atkowej, ustalającej wYsokość zobowiązania podatkowego, służy podatnikowi odwołań.ie do miejscowo właś­

ciwej komisji odwoławczej, która rozstrzyga ostatecznie

według swobodnego uznania.

2. W przypadku niepowołania komisji odwoław­

czych, uprawnienia określone w ust. 1 służą organom

finansowym drugiej instancji.

-

P0Z .

w którynl strona domagająca się wznowicm: a otrzyma ła,

w sposób dający się udowodnić, wiadomość o przyczynie

uz asa dni a ją cej wznowienie.

2. Wznowienie ,postępowania może zarządzić organ

finansowy rÓ'wn ież z urzędu.

3. W obu przypadkach wznowienie postępowania

może nastąpić z powodu przyczyn wskazanych wart. 180

pkt 1) w każdym czasie, z powodu zaś przyczyn okreś­

lonych w punktach 2) i 3) tegoż artyk u łu jedynie

przed upływem terminu okr eślonego wart. 144.

Art. 182. 1. O wznowieniu postęp owania rozstrzyga

organ finanśowy, który w sprawie wydał decyzję wostatniej instancji. Jeżeli decyzja zostala wyd ana przez komisję odwoławcZą, o wznowieniu r ozstrzyga wydzia ł finansowy prezydiu.Tfi wojewódzkiej r ady 'narodo wej (rady

narodowej m. st. Warszawy i m . Łodz i).

2. W decyzji O winowieniu postępow<:tni a organ finansowy pow.w en postanowić, w jakim zakresie ma

nastąpić wznowienie postępowania.

Art. 183.1. Od decyzji załatwiają cej odmownie po·

danie' o wznowienie postępowania służy stronie prawo

wniesieni~ odwołania.

2. Od decyzji

Art. 179. Przy wydawaniu orzeczeń obywat elska komisja podatkowa oraz komisja odwoławcza (organ

finansowy drugiej instancji) . nie są związane w zakresie ustalenia wysokości zobowi ązań podatkowych przepisami niniejszego dekretu, w szczególności przepisami

o postępowaniu wYjaśniającym i dowodowym. Nie stosuje się ró,vnież przepisu art. 167.

D z i a ł

XVII.

Wznowienie postępowania, uchylenie oraz zmiana

decyzji z urzędu.

Art. 180. W sprawie zakończonej decyzją , od której

nie służy środek odwoławczy, może nastąpić wznowienie

postępowania

1) j eżeli decyzja została spowodowana przez sfałszowa ­

n ie lub przedstawienie sfałs z owanego dokumentu,

przez fałszywe zeznanie świadka, biegłego lub tłu­

macza, przekupstwo lub inny czyn karalny sądow­

nie ;

2) jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne, które istniały już przy wydaniu

decyzji, lub nowe środki dowodowe, o ile okoliczności te i środki w t oku pos tępowania n ie były znane

rozstrzygającemu organowi finansowemu

lub nie

mogły wówczas być pow ołane przez stronę zainteresowaną bez jej winy; dotyczy to także

przypadku

określonego wart. 157 ust. 2 i 3; rozwiązanie um 0'w y lub jej części, za wzajemną zgodą strOn bądź na

żądanie jednej strony z mocy służące go jej prawa,

nie uzasadnia wznowienia postępowania w zakresie

podatku od nabycia praw maj ątkowych i w zakresie '

, opłaty skarbowej;

3) jeżeli władza, właściwa do rozstrzygnięci a pytania

wstępnego, zadecydowała o nim w istotnych punktach

odmiennie od ceny pytania, przyjętej za podstawę

de~yzji.

Art. 181. 1. Podanie o wznowienie postępowania należy wnieść do organu finansowego, który ",rydał dec yz ję

w pierwszej instancji, w ciągu dwóch tygodni od dnia,

506

organu finansowego, wznawiaj ąceg o

postępowanie, nie ma osobnego odvvołania.

Art. 184. Decyzje, na mocy których strony lub inne

osoby nie nabyły żadnych praw, mogą by,:: uchylane

i zmieniane z urzędu w każdym czasie zarówno przez

organ finansowy, który decyzję wydał, jak i w trybie

nadzoru przez przełożony organ finanso'.:v-y.

Art. 185. 1. Prawomocne d ecyzje, na mocy który ch

strony nabyły już prawa, mogą b yć uchylane lub zmien iane w trybie nadzoru przez Ministra Finansów za zg o dą

.tych stron.

2. Uprawnienia, określone w ust. 1, Minister Finansów może w drodze rozporz ądzenia przen osić na organa

p o dległe.

Art. 186. 1. Ministrowi F inansów służy pl'awo uchylenia z urzęd u lub zmiany w wyjątko wych przypadkach

ka żde j decyzji prawomocnej , o ile nie podobna w inny

~;posób odwrócić niepowetowanej szkody dla Sk arbu Pań­

stwa lub gospodarki narodowej; prawo to słu ży Ministrowi Finansów także w przypadku nieprzedstaw ienia

przez podatnika na żądanie organu finansowego ksiąg

i dokumentów w okresie, w którym po winny one. być

przechowyw ane (art. 144 ust. 3) bez względu n a to; czy

księgi te i dokumenty były już poprzednio badan e przez

organ finansowy.

2. Przepisy ust. 1 nie dotycz ą spraw, w których n Jwej decyzji n ie można wydać z powodu przedawnienia

(art. 144).

D zi a ł

Opłaty

XVIII.

i koszty.

Art. 187. 1. Stronę obciążają

k oszty postępowania

(opłaty i koszty)

l) które wynikły z winy strony,

2) które zostały poniesione na wniosek strony.

2. Do kosztów postępowania zalicza się koszty podi wynagrodzenia świadków i biegłych oraz koszty

oględzin na miejscu.

róży

-

788

,

3. Organ :finansowy może zaliczyć do kosztów postępowania także inne koszty usprawiedliwiooe warunkami sprawy.

Art. 188. 1. Świadkowie i biegli wz.y wani w sprawach

podatkowych, a także członkowie komisji odwoławczych,

otrzymują zwrot kosztów podróży i WYnagrodzenie (art.

118) według norm ustalanych przez Ministra Finansów

w drodze rozporządzenia.

2. Wojskowi i

pracownicy publiczIlii otrzymują

wynagrodzenie za stratę czaSu w wysokości należnych

i m diet oraz kosztów podróży w wysokości przewid zianej

dla ich p odróży służbowych.

3. Koszty podróży oraz wynagrodzenie świadkom

i b iegłym wypłaca się po spełnieniu czynności, do której

świa dek lub b i e gły został powołany.

Art. 189. 1. Jeżeli strona nie wniesie opIat i nie uiści

z tytułu kosztów, które zgodnie z przepisami

niniejszego dekretu bądź przepisami o opłacie skarbowej powinny być uiszczone z góry, organ finansowy wyznaczy jej termin od jednego do dwóch tygodni celem

wni..esienia należnej sumy. Jeżeli w terrrrinie tym należne

sumy nie zostaną uiszczone, pismo wraz z załączniikaIlli

jpodlega zwrotowi lub czynność, uzależniona od uiszczenia opłaty bądź należności, będzie zaniechana.

2. Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do przypadku

okr eś lonego wart. 167.

3. Organ finansowy obowiązany jest: jedn·a k załatwić

podanie mimo nieuiszczenia opłaty skarbowej

1) jeżeli za niezwłocznym załatw.ieniem przemawiają

względy publiczne lub wzgląd na poważny interes

strony,

2) jeżeli wniesienie podania stanowi czynność, dla której jest ustanowiony termin,

3) jeżeli podanie wniosła osoba zamieszkała za granicą

bez pośrednictwa konsulatu polskiego.

4. Nie uiszczone przez stronę koszty , postępowania

podlegają przymusowemu ściągnięciu w drodze egzekucji administracyjnej .

5. W przypadku określonym w ust. 3 pkt 3} organ

finansowy przesyła odpowiedź na podanie właściwemu

kons ulatowi polskiemu, który ją doręczy stronie za

uprzedn im pobraniem opłaty konsularnej.

6. W razie stwierdzonego ubóstwa strony organ

finansGwy może zwoln i ć ją częściowo lub całkowicie

od kosztów postępowania.

należności

D z i a ł

XIX.

Środki przymuszające.

Art. 190. 1. Winni niestawiennictwa na powtórne

wezwanie organu finansowego z zagrożeniem przymu-

sowego sprowadzenia mogą b)"Ć sprowadzeni do uru:du

przymusowo.

2. O przymusowe sprowadzenie organ :finansowy

zwraca się do władzy bezpieczeństwa publicznego.

Art. 191. 1. Organ finansowy może po wyczerpaniu środków przymuszeriia przewidzianych w rozporzą­

dzeniu Prezydenta Rzeczy-pospolitej z dnia 22 m ar ca

1928 r. o postępowaniu przymusowym w administrac jl

(Dz. U. R. P. Nr 36, pw. 342) zarządzić zamknięc i >:!

przedsiębiorstwa, jeżeli podatnik nie nabył karty r ejestracyjnej albo jeżeli podatnik nie prowadzi przepisanych ksiąg.

Zastosowanie wyżej przewidzianego środka przypowinno być poprzedzone zagrożeni e m

użycia środka na dwa tygodnie przed jego zastosowaniem.

2.

muszającego

3.

Zamknięcie

przedsiębiorstwa

Odjęcie podatnikowi

pociąga

za

sobą

zarządu przedsiębiorstwa;

dalszy;

tok postępowania w odPJesieniu do zamIr.niętego przedsiębiorstwa regulują odrębne przepisy.

4. Organ finansowy jest obowiązany umożliwić po.;

datnikowi zaprowadzenie ksiąg w zamkniętym przedsiębiorstwie i zarządzić niezwłocznie

cofnięcie środka

przymuszającego, gdy podatnik nabył kartę rejestracyjną lub zaprowadził księgi.

5. Środki przymuszaj ące, określone w niniejszym

artykule, nie mogą być stosowane w odniesieniu do podatników wykonujących wolne zajęcie zawodowe oraz

w odniesieniu do przedsiębiorstw koncesjonowanych,

prowadzonych w ' interesie użyteczności publicznej.

Dział

XX.

Przepisy przejściowe i

końcowe.

Art. 192. Decyzje w sprawie ustalenia zobowią­

podatkowych (wymiarów) za czas do roku podatkowego 1945 włącznie oraz w sprawie odwołań ' i zaża­

leń od tych decyzji wydają organa finansowe właściwe

w myśl przepisów niniejszego dekretu według przepisów

dotychczas obowiązujących . Wznowienie jednak postę­

powania w sprawie ustalenia zobowiązań podatkowych

z przyczyn z'aszłych przed dniem wejścia w życie niniejszego dekretu, a stwierdzonych po tym dniu, nastę­

puje według przepisów niniejszego dekretu.

zań

Art. 193. Wykonanie dekretu porucza się :r. .linistrowi Finansów.

Adres Redaltc.~i i Adm !nist>m c.ii : Warszawa,) ul. Leszno 53/55.

Tłoczono

Z

40Uoo łOi'

polecenia Ministra Sprawiedl. w

Drukarni Ministerstwa Sprawiedl. w Warszawie, ul. Nowowiejs.li:a 6.

Cena 2,88 zł.

........ 765 -

2. W przypadku dostarczenia w części trzody chlewnej w okresie od 15 czerwca do 15 września 1950 r.,

a w części w pozostałych okresach roku, ulgę, określoną

w ust. 1, przyznaje się proporcjonalnie do ilości sztuk

dostarczonych w każdym z tych okresów; ulgę przyznaje

się jednak po wykonaniu

całej normy dostaw trzody

chlewnej przypadaj ącej na gospodarstwo.

3. Ulga, określona w ust. 1, nie może być przyznana w przypadku n ieuzasadnionego niedotrzymania

terminu dostawy, określonego w umowie (kontrakcie).

§ 2. Przy obliczaniu ulg w podatku gruntowym

(§ 1) d ostarczenie do punktu skupu każdych 45 kg łącz­

n ej wagi prosiąt, ważących co najmniej po 12 kg. przyjmuje się za dostarczenie jednej sztuki trzody bekonowej.

§ 3. 1. Posiadanie w gospodarstwie rolnym w

okresie przynajmniej 3 miesięcy roku podatkowego 1950

u znanego knura lub maciory, \vpisanych do księgi za:rodowej trzody chlewnej, uprawnia do otrzymania od

l\ażdej sztuki ulgi w podatku gruntowym w wysokości

60 zł.

2. Ulga, o której mowa w ust. i, może być przyznana w danym roku podatkowym tylko raz jeden.

chociażby uznany knur lub maciora wpisane do księgi

za rodowej trzody chlewnej przeszły' do rąk innego posiadacza.

§ 4.

Niezależnie

od

Poz. 505 I 501

obniżki podatku gruntowego po 15 zł od każdej posiadanej sztuki pEychówku bydła rogatego \v wieku co

najmniej 6 miesięcy, urodzonej w czwartym kwartale

roku 1949 lub w roku 1950..

§ 5. Dla gospodarstw rolnych o przychodowości do

2.400 zł w stosunku rocznym wysOkość ulg (§§ 1, 2 i 3)

łącznie z premią (§ 4) nie może przekraczać 50°/0 wy...

miaru podatku gruntowego bez innych ulg przewidzianych w art. 11 i 12 ustawy z dnia 28 czerwca 1950r.

o podatku , gruntowym, dla pozostałych zaś gos~

darstw - 250/0.

§ 6. 1. Do przyznawania ulg (§§ 1, 2 i 3) oraz

premii (§ 4) powołane są władze wymiarowe podatk.

gruntowego.

2. Przy ustalaniu ulg (§§ 1, 2 i 3) uwzględniane

będą dostawy dokonane w okreSie roku podatkowego

1950, a co do przychówku bydła rogatego (§ 4) brany

będzie pod uwagę stan posiadania w dniu 1 'g rudnia

1950 r.

'

3. W przypadku, gdy przyznanie ulgi lub premii

nastąpiło po zapłaceniu podatku

gruntowego, kwota

z tego tytułu zostanie zaliczona jako nadpłata na poczet

podatku za rok 1951.

§ 7. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem oglo-.

szenia z mocą obowiązującą od dnia 1 stycznia 195() z;.

ulg, przewidzianych w §§ 1,

2 i 3, przyznawane będą premie w formie dodatkowej

Minister Finansów: w z. E. Drożniak

506

OBWIESZCZENIE MINISTRA FINANSÓW

z dnia 30 listopada 1950 r.

o ogłoszeniu jednolitego tekstu dekretu z dnia 16 maja 1946 r. o postępowaniu p odatkowym.

Na podstawie art. 6 d ekretu z dnia 26 października dania zarządzenia Minlstra Finansów przewidzianeg.

1950 r. o zmianie dekretu· o postępowaniu podatkowym wart. 155 2 ust. 3.

(Dz. U. R. P. Nr 49, poz. 451) ogłaszam w załączniku.

2. Komisje odwoławcze powołane na podstawie

do niniejszego obwieszczenia j ednolity tekst dekretu _dotychczasowych przepisów działają nadal do czasu podz dnia 16 maja 1946 r. o postępowaniu podatkowym jęcia czynności przez komisje odwoławcze przewidziane

(Dz. U. R. P. z 1946 r. Nr 27, poz. 174, z 1948 r. Nr 12, w art. 4 dekretu o pOlStępowaniu podatkowym, lecz nie

poz. 94 i Nr 52, poz. 413 oraz z 1950 r . Nr 49, poz. 451) dłużej niż do dnia 31 marca 1951 r.

z uwzględnieniem zmian, wynikających z przepisów wyArt. 5. 1. Z dniem wejścia w życie niniejszegQ

danych do dnia ogł oszenia jednolitego tekstu i z zasto- , dekretu tracą moc obowi ąz ującą

sowaniem nowej, ciągłej .numeracji działów, rozdzia1) dekret z dnia 14 kwietnia 1948 r. o sposobie udołów, artykułów i ustęp ów.

wadniania przez podatników przychodów gotówko...

Podany w załączn ik u do n iniejszego obwieszczenia

wych (Dz. U. R. P. Nr 21, poz. 141),

jednolity tekst dekretu z dnia 16 maja 1946 r. o postę­

2) art. 22-29 dekretu z dnia 25 pażdziernika 1948 r.

o podatku obrotowym (Dz. U. R. P. Nr 52, poz. 413),

powaniu podatkowym nie obejmuje przepisów art. 2,

3, 4, 5 i 8 powołanego na wst ępie dekretu z dnia 26 paź­

3) art. 14 ustawy z dnia 2 czerwca 1947 r. o obywadziernika 1950 r. o zmianie dekr etu o postępowaniu potelskich komisjach podatkowych i lustratorach spodatkowym, które sta nowią

łecznych (Dz. U. R. P . z 1948 f. Nr 31, p oz. 210)

,

"Art. 2. Zgłoszenia, o których mowa wart. 23'

oraz przepisy t ej ustawy w cz ęś ci dotyczącej obydekretu o postępow aniu poaatkow ym, powinny nastą­

watelskich komisji podatkowych.

pić po raz pierwszy w t erm in ie dw utygodn iowym od

2. W prawie karnym skarbow ym (Dz. U. R. P.

dnia wej ścia w życi e niniejszego dekretu.

z 1947 r . Nr 32, poz. 140, z 1948 r. Nr 18, poz. 123,