Rozporządzenie Ministra Bezpieczeństwa Publicznego z dnia 9 lutego 1950 r. o właściwości władz bezpieczeństwa publicznego i trybie postępowania w sprawach szkód w majątku bezpieczeństwa publicznego.

§ 6.

zastępcy sekretarza.

ogłoszenia

2. ,Kierow nik hali maszyn.

Prezes Rady Ministrów: J. Cyrankiewicz

St. woźny arbitrażu.

§ 5.

wchodzi w życie z dniem

z mocą obowiązującą od dnia 1 października

1949 r.

Stawka d

1.

Rozporządzenie

Wiceprezes Rady Ministrów i Przewodnic z ący Państ­

wowej K<Jmlsji Planowania GOS',Jodarczego: H. Minc

Wykonanie rozporządzenia porucza się Prze-

42

ROZPORZĄDZENIE

l\IIINISTRA ROLNICTWA I

REFOR1'ł'I

ROLNYCH

z dnia 31 grudnia 1949 r.

w sprawie ustalenia roty ślubowania i wzOru oznaki dla str~ż:l!ków rybackich.

Na podstawie art. 71 ust. 3 ustawy z dnia 7 ma rca

2. Tarcza ma .kształt owalny o wymiarach 10 cm

1932 r . o rybołówstwie (Dz. U. R. P. Nr 35, poz. 357)

długo ści i 9 cm szerokości, p ośr od k u wytłoczony orzeł

zarządza się w porozumieniu z :iVIinistrera Administracji

państwowy, a wokolo na pis : "Strażnik rybacki".

3. Opaskę tworz'ą d'Na poziome, zszyte ze sobą pasy

Publicznej, co na stępuje

\

górny k oloru niebie skie::;o, dolny zaś czenvonego § 1. Strażnicy rybaccy· składa j ą przed powiatową o szerokości 6 cm ka ;~dy.

władzą administracji ogólnej ślubowaaie według na§ 3. St r aż ni cy r ybaccy powinni n osić oznakę na

st ępującej roty

lewym rękawie wierzch niego okrycia, t arczą na zew"Ślubuję uroczyści e na p owierzonym mi stanowisku

nątrz.

strażnika rybackiego mieć na względzie dobro demokratycznego Pal'istwa Polskiego, obo"vi'lzki swe

§ 4. Z dniem wej,ścia w życie niniejszego rozporzą­

w powierzonym micbwodzie rybacldm sprawo w ać

sumiennie i wiernie, czuwać nad przestrzeganiem d zenia traci moc rozporządzenie Ministra Rolnictwa

przepisów prawnych o ochronie rybolóvistv,ra, , i dnia 10 czerwca 1932 r. w sprawie u stalenia roty przyo wszelkich dostrzeżonych naruszeniach tych prze- sięgi i wzoru oznaki dla strażników rybackich (Dz. U.

pisów donosić władzy oraz przysługujące mi upraw- R. P. Nr 52, p oz. 500).

'

nienia wykonywać sprawiedliwie".

§ 5. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogIo§ 2. 1. Oznakę dla strażników rybackich stanowi szenia.

tarcza z żółtej bla chy umieszczona na opasce sukiennej.

Minister Rolnictwa Reform Rolnych: J. Dqb - Kociol

•

43

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA

BEZPIECZEŃSTWA

P.U BLICZNEGO

z dnia 9 lutego 1950 r.

".

o właściwości władz bezpieczeństwa publicznego i trybie postępowania " w sprawach szkód w mająHm bezpie"'

czeństwa puhlicznego.

Na podstawie art. 19 ust. 2 i art. l5 .,ustawy z dnia

17 czerwca 1948 r. o odpowi e d zia lności i trybie postę­

powa nia w sprawach szkód w majątku wojskowym (Dz.

U. R. P. Nr 36, poz. 246) zarz ądza się, w porozumieniu

oZ Ministrami Sprawiedliwości i Skarbu, co nastp'puje

HozdziaI1.

P rzepisy ogólne.

§ 1. 1. Artykuły powołane w rozporządzeniu mmeJszym bez pliższego określenia oznaczają artykuły US ~d-

wy z dnia 17 czerwca 1948 r. o cdpowie d zialności itry'"

b:e postępowan ia w sprawach Ezl~ód w majątku wojskowym (Dz. U. R. P. Nr 36, poz. 246).

2. P aragrafy powołan e w roz porządzeni u n iniejszym .'

oznaczają przepisy ro zpo rz:ądzeaia niniei szeg o~

§ 2. 1. Wła dzami bezpie czeństwa publicznego, wła­

ściwymi do wydawania '\v I instancji zarz ądze ń wymie' nionych w n iniejszym r ozporz ~ dzeniu sa

1) przełożeni (dowódcy) jednostek administracyjnogospodarczych I instancji, j eże li szkoda nie przekra~

cza kwoty 50.000 zł,

Dziennik Ustaw 'tIr 5

Rozdział II.

2) szefowie wojewódzkich urzędów bezpieczeństwa

publicznego lub równorzędni, gdy

Dochodzenie adminisłracy jne.

a) szkoda powstała ,.., majątku będącym we włada­

niu wojewódzkiego urzędu bezpieczeństwa pub§ 7. 1. W razie ujawnienia szkody w majątku bezlicznego lub róvvnor zę dnej wła dzy,

pieczeństwa publicznego okre ślonym wart. 3, przeło­

b) szkoda przekracza k w otę 50.000 zł,

żony (dowódca) jednostki, w której powstała Szkoda,

c) za szkodę odpowiedzialni są przełożeni (dowódcy)

nakazuje przeprowadzenie dochodzenia" adm ~nistracyj­

wymienieni w pkt 1,

nego i, jeżeli sam nie jest właściwy do wydania zarzą­

d) szkoda powsta ła w związku z obrotem materiadzenia, zawiadamia właściwą władzę bezpieczeństwa

łowym pomiędzy j ednostkami adminidracyjnopublicznego o ujawnionej szkodzie.

gospodarczymi, podlegaj~ymi służbowo temu

2. Władza bezpiecz eństwa publicznego właściwa do

samemu przełożonemu (dowódcy); jeżeli jednowydania zarządzenia władna jest prz e jąć prowadzenie

stki administracyjno-gospodarcze podlegają służ­

dochodzenia w każdym jego dadium.

bowo różnym przełożonym (dowódcom), właści­

3. Nie prowadzi się dochodzenia w przypadkach

wy jest ten przełożony (dowódca), któremu podubytku naturalnego lub normalnego zużycia materiału

lega jednos', ':a administracyjno-gospodarcza od- '

i sprzętu w granicach norm ustalonych w przepisach,

bieraj ąca ma teriał,

rozkazach lub instrukcjach służbowych.

3) przełożony (dowódca) wyznaczony przez Ministra

Bezpieczeńst wa Publicznego, gdy

§ 8. Właściwa władza (§ 2) mo ż e zarządzić odpisanie

a) mkoda powstała w majątku będą~m we wI'ada- szkody bez przeprowadzenia dochodzenia w przypadniu Ministerstwa,

kach, gdy

b) za szkodę odpowiedzialni są przełożeni określeni

a) szkoda nie powstała z przestępstwa sClganego

w pkt 2,

w trybie postępowania karnego, a ~rawca szkoc) szkoda powstała w związku z obrotem materiady składa natychmiast odszkodowanie w gotówłowym pomięd z y jednostkami, z których co najce, stanowiące równowart oś ć szkody,

mniej j edna podlega bezpośrednio Ministrowi

b) szkoda jest nieznaczna, a ".r4doczne jest że koszBezpieczeństwa Publicznego.

ty związane z dochodzeniem przewy~zą wysokość szkody.

2.

Minister Bezp ie czeństwa Publicznego może

w drodze zarządzenia wysokość kwoty, określcnej

§ 9. W dochodzeniu należy ustalić

w ust. 1, podwyższyć albo obniżyć.

a) rodzaj szkody, okoliczności towarzyszące jej powstaniu oraz przyczynę jej powstania,

§ 3. Przełożonych (dowódców) jednoctek administra ...

b)

dokładną

wysokość szkody,

cyjno-gcspodarczyth I instancji wymienionych w § 2

c) osobę odpowiedzialną za szkodę, winę lub inną

ust. l pkt 1 oraz osoby równorzędne z szefami wojepodstawę odpowiedzialności tej osoby oraz jej

wódzkich urz ędów bezpieczeńst\va publicznego wymiemajątek, z którego szkoda może być pokryta.

nione w § 2 ust. 1 pkt 2 określa w drodze zarządzenia

Minister Hezpieczeństwa Publicznego.

§ 10. 1. Jeżeli osoba, przeciwko której toczy się do§ 4. Władzami bezpieczeństwa publicznego właści­ chodzenie (art. 6 i 19 u st. 1), posiada majątek nadający

wymi do wydawania w II instancji zarządzell wymie- się do egzekucji, a zwloka grozi niebezpieczeństwem

utraty zaspokojenia roszczenia Skarbu Państwa, wła­

nianych w ninie jszym rozporządzeniu są

ściwa władza bezpieczeństwa publicznego może wydać

'1) przełożeni wł adz bezpieczeństwa publicznego II instancji, gdy odwołanie skierowane jest przeciwko zarządzenie o zabezpieczeniu roszczenia Skarbu Pań­

zarządzeniu przełożonych

(dowódców) wym;enio- stwa na' majątku tej osoby.

2. Zarządzenie o zabezpi eczen iu roszczenia Skarbu

nych w § 2 ust. 1 pkt 1,

2) Minister B ezpieczeństwa Publicznego lub przełożo­ Państwa winno zawi e rać oZ!1aczenie władzy wydającej

ny (dowódca) wyznaczony przez Ministra, gdy od- zarządzenie, określen ie osoby odpowiedzialnej za szkodę

wołanie

skierowane jest przeciwko zarządzeniu i adres tej osoby, określen i e w ysokości szkody, powoł a nie podstawy prawnej do żąd ania odszkodowania,

przeło żonych wymienionych w § 2 ust. 1 pkt 2,

3) Minister Bezpiecz eń stwa Publicznego w pozostałych klauzulę wykonalności oraz datę , podpis i pie częć wła­

ściwej władzy bezpi ec zeń s twa publicznego.

przypadkach.

3. Zarządzenie, o który m mowa w ust. 2, właściwa

§ 5. W razie pot rZEby wydania zarząd ze nia w sto- władza bezpiecz e ństwa publicznego skła da właściwemu

sunku do prz ełożc neg o (dowódcy) lub starszego stop- urzędowi skarbowemu ł'lcznie z wnioskiem, który powin iem, a . n ie b ędąceg o po d wł adny m przełożon eg o (do- nien z a\vierać

a) powołanie przepisów praw nych, na podstawie .

wódcy) wł aś ciwego do wydania zarząd ze nia, wł adz a

który ch służy vvład zy b e zpiec ze ństwa publiczorzek a j ąca w I instancji skierowuje sprawę do władzy

.. (')rzekaj ącej w II bstancji, któr a zarządzi przeniesien ie

nego praw o żąd a nia zabezpieczenia,

tej sprawy do kompete!1cji in nego przełożon ego (d ob) podanie . l upraw'dopodobnienie okoliczności , które wskazują na n iebezpieczeństwo utraty zaspowódcy), jako wł a dzy właśc i wej do w ydania zarz ą dzenia ,

koj enia roszczenia SkarQu P a6.stwa,

lub też sama wydaje z a rządzenie jako władza I inc) wskazanie majątku , na którym roszczenie Skarbu

stancji.

Państwa ma być zabezpieczone.

§ 6. Władza bezpieczeństwa publicznego przestrzeg::\

4. We wniosku, o którym mowa w ust. 3, właściwa

z u rzędu swej wła3ci wości. Jeże li w ł ad z a Lezpieczei'lstwa publiczn ego u znaje s i ę za nie właściwą, przekazuje wb,dza bezpieczer.stwa publicznego może wskazać wysprawę właściwej władzy.

sokość oraz f9!,m~ ka ucji, przez której złożenie osoba

/

f

cdpowiedzialna może się uwolnić od wykonania zabezpieczenia.

5. Jeżeli w ciągu 3 miesięcy od dokonania zabezpieczenia lub od złożenia kaucji władza bezpieczeństwa

publicznego nie złoży wniosku o wszczęcie egzekucji

w trybie przewidzianym w § 60, zabezpieczenie na wniosek osoby odpowiedzialnej zostanie przez urząd skarbowy uchylone, a wpłacona kaucj'l wydana.

§ 11. 1. Jeżeli w toku dochodzenia okaże się, że

szkoda powstała z przestępstwa ściganego w trybie postępowania karnego, prowadzC'!ca dochodzenie władza

bezpieczeństwa publicznego, niezależnie od zawiadomie-

nia -o przestępstw i e właściwych organów bezpieczeństwa

publicznego i przedsięwzięcia niezbędnych czynności dla

zabezpieczenia śladów i dowodów przestępstwa, decyduje o dalszym prowadzeniu dochodzenia w porozumieniu z władzą bezpieczeństwa publIcznego właś~iwą do

ścigania przestępstw w trybie postępowania karnego.

2. Jeżeli w toku dochodzenia ustalono w sposób nie

budzący wątpliwości osobę sprawcy szkody, odpowiedzialność tej osoby oraz ' wysokość szkody, właściwa

władza bezpieczeństwa publicznego wydaje w trybie

przewidzianym w rozdzial~ III zarządzenie o wynagrodzeniu szkody albo o skierowaniu sprawy na drogę

procesu cywilnego, w przeciwnym zaś razie wstrzymuje wydanie zarządzenia do czasu prawomocnego zakończenia postępowania karnego.

§ 12. 1. Dochodzenie przeprowadza osoba wyznaczona przez przełożonego (dowódcę) jednostki, w której

powstała szkoda.

2. Jeżeli z powodu niejasności przypadku, znacznej

szkody albo innych ważnych powodów okaże się potrzeba komisyjnego przeprowadzenia dochodzenia, wła· ściwy przełożony (dowódca) wyznacza na wniosek pro' wadzącego c;lochodzenie lub z urzędu komisję dla pl'zeprowadzenia dochodzenia w składzie 3 członków, możli­

wie oficerów. W skład tej komisji wchodzi jako czło­

nek przedstawiciel fego działu gospodarki bezpieczeń­

stwa publicznego, w którym powstała szkoda. W razie

potrzeby przewodniczący komisji może się' zwrócić do

władzy wyznaczającej komisję o przydział dalszych

członków.

3. Od udziału w prowadzeniu dochodzenia należy

· wyłączyć osoby bezpośrednio lub pośrednio w sprawie

zainteresowane.

§ 13. 1. Dochodzenie prowadzi się zasadniczo

w mIeJSCU powstania szkody.

2. Wszystkie okoliczności mające istotne znaczenie

dla sprawy winny być wyjaśnione w toku dochodzenia

i uwidocznione w aktach dochodzenia.

§ 14. 1. VI toku dochodzenia należy osobę, przeciwko

· której toczy się dochodzenie, wezwać do złożenia wyjaśnień.

2. Prawdziwość wyjaśnień złożonych przez osobę,

przeciwko której toczy się dochodzenie, należy zbadać

w tOKU dochodzenia, uwzględniając uzasadnione wnioski co do zbadania dowodów przez nią przedstawionych

lub powołanych.

§ 15. 1. Osoba, przeciwko której toczy się dochodzenie, składa swe wyjaśnienia do protokołu w obecności prowadzącego dochodzenie lub członków komisji

oraz przybranego w miarę pot~zeby protokolanta.

2. Protokoły podpi~ją: osoba, przeciwko której toczy

się dochodzenie, prowadzący dochodzenie (członkowie

komisji) o.raz protokolant, jeżeli był wezwany do spisania protokołą

3. Odmowa złożenia wyjaśniell nie wstrzymuje toku

postępowania.

4. Przytoczony przez osobę, przeciwko której toczy

dochodzenie, povvód odmowy wyjaśnień lub podpisania protokołu winien być zaznaczony w protokole.

się

§ 16. W przypa~lvach , gdy dochodzenie toczy się

przeciwko oficerowi, prowadzący dochodzenie (komisja)

może mu zezwolić, by w miejsce . złożenia wyjaśnień do

protokołu

złożył

w zakre<';lonym terminie pisemne

oświadczenie. Niezłożenie tego oświadczenia w zakre' ślonym terminie jest równoznaczne z odmową wyja~

śnień.

§ 17. 1. Z przesłuchania sporządza się protokół.

2. Przepis:J\ § 15 stosuje się odpowiednio.

3. Świadkowie, których zeznania przeczą sobie nawzajem, mogą być konfrontowani.

4. Prowadzący dochodzenie (komisja) może zamiast

przesłuchania świadków ograniczyć się do żądania od

nich zeznań na piśmie. W tym przypadku zeznanie musi

być napisane w całości własnoręcznie przez zeznające­

go.

5. Przed przesłuchaniem lub żądając złożenia zeznań

na piśmie prowadzący dochodzenie (komisja) pouczy

świadka o obowiązku zeznawania prawdy i uprzedzi

o grożącej odpowiedzialnoś.ci za fałszywe zeznania.

6. Nikt nie może odmówić zeznań w charakterze

świadka, jednak świadek może odmówić odpowiedzi na

pytanie w przypadkach przewidzianych w przepisach

o postępowaniu administracyjnym. Odmowę złożenia

:zeznania należy zaznaczyć w protokole.

§ 18. Nie mogą być badani w charakterze świad­

ków

1) duchowni - co do faktów, o których dowiedzieli

się na spowiedzi,

2) osoby wojskowe lub urzędnicy publiczni nie zwolnieni od obowiązku zachowania tajemnicy służbo.­

wej, o ile zeznanie ich miałoby być połączone z jej

narusżeniem.

§ 19. 1. W przypadkach, w których dla oceny pewnych okoliczności faktycznych są konieczne wiadomości specjalne, prowadzący dochodzenie (komisja) może

powołać jednego lub więcej biegłych.

2. Opinię wraz z uzasadnieniem mogą biegli złożyć

do protokołu albo wydać ją na piśmie w wyznaczonym

przez prowadzącego dochodzenie (komisję) terminie.

3. W razie przybrania kilku biegłych należy im

zezwolić, by przed wydaniem wspólnej opinii naradzili się wzajemnie.

4. Jeżeli wydane opinie różnią się w punktach istotnych, a różnic tych nie można usunąć przez przesłucha­

nie biegłych, można powołać innych biegłych, celem

wydania opinii.

§ 20. 1. Jeżeli stawiennictwo świadka lub biegłego

jest utrudnione bądź z powodu znacznej odległości jego

miejsca zamieszkania od miejsca stawiennictwa, bądź

z powodu choroby, prowadzący dochodzenie (komisja)

może zamiast wzywania go bądź zażądać od niego zeznań na piśmie, bądź zwrócić się o przesłuchanie do tej

....

Dziennik U.stawNr 5

-

Poz. 4a

47 ......

władzy

bezpi eczeństwa ,publicznego, której siedziba

urzędowa znajduje się najbliżej miejsca pobytu świad­

ka (bi egłego). Świadka, który z powodu choroby nie

może się stawić, należy prze słuchać na miejscu.

2. Pismo o przesłuchanie świadka (biegłego) powinno zawierać szczegółowe przedstawienie tych okolicz.ności faktycznych, co do k tórych świadek ma złożyć

zeznanie, lub sformułowane pytan ia, na które biegły

chunkowych i ksiąg oraz sprawdzić zamknięcie kasowe

z pozostałą w kasie gotówką i walorami.

2. Rewizję kasy nale~y przeprowadzić w obecności

bezpośredniego przełożonego (dowódcy) danej j ednostki

lub wyznaczonej przez niego osoby oraz prowad zącegc

kasę lub odpowiedniego pracownika działu finansowego. Ponadto można wyznaczyć do r ewizji kasy jeszcze

jedną osobę w charakterze świ a dka.

m a d a ć fachową odp ow iedź.

§ 21. 1. Vlezwanie do stawiennictwa osób oapowiedzialnych, świ adków i biegłych winno w szczególnoś ci zawier a ć

a) imię, nazwisko

i adr es wezwanego,

b) w jakiej sprawie i w jakim charakterze go się

wzywa,

c) nazwę i adres władzy wzywającej (prowadzące­

go dochodzenie, komisji),

d) dzień, godzinę i miejsce stawiennictwa,

e) pouczenie, że stawiennictwo jest obowiązkowe,

oraz podanie skutków prtlwnych niestawiennictwa,

f) podpis prowadzącego dochodzenie lub przewodniczącego komisji.

2. Wezwanie, o którym mowa w ust. 1, doręcza się

w miarę możności bezpośrednio do rąk własnych za

potwierdzeniem odbioru lub przez pocztę.

3. Jeżeli osobami, przeciwko którym toczy się do-o

chodzenie, świadkami lub biegłymi są żołni erze w służ­

bie czynnej lub- funkcjonariusze służby bezpieczeństwa

publicznego, wezwanie doręcza się za po ś rednictwem

ich władzy przełożonej. '

4. Je~eli ze względu na brak czasu lub z innych

przyczyn wzywanie sposóbami wskazanymi w ust. 1, 2

lub 3 byłoby utrudnione, można wzywać osoby odpow iedzialne, świadków i biegłych telegraficznie, telefon icznie lub ~inny sposób, najodpowiedniejszy ze wzglę­

du na okol~ności. Niestawiennictwo osób wezwanych

tymi sposob ami pociąga za sobą skutki niestawienn ictwa o tyle, o ile wład za wzywająca nie będzie miała

wątpliwości, że wezwanie doszło zawczasu do w iadomości wezwanego.

§ 22. Władza wzywająca (prowadzący dochodzenie,

komisja) może uznać ważne przeszkody uniemożliwia­

jące

stawiennictwo w wyZnaczonym . terminie albo

usprawiedliwiające nieprzedstawienie w wyznaczonym

terminie wyjaśnień, zeznań lub opinii na piśmie.

§ 23. 1. Władza bezpieczeństwa publicznego przyznaje świadkom i biegłym nie będącym żołnierzami

w służbie czynnej lub funkcjonariuszami w służbie bezpieczeństwa publicznego wynagrodzenie w wysokości

przeciętnego zarobku dziennego osoby wzywanej, nie

wyże j jednak norm diet ustalonych dla pracowników

pallstwowych, oraz zwrot rzeczywistych kosztów podróży.

2. Żołnierze w służbie czynnej i funkcjonariusze

publicznego otrzymują diety oraz

zwrot kosztów podróży w wysoko ści i na zasadach

przewidzianych w przepisach normujących nal eżn oś ci

za podróże słu żb owe.

służby bezpieczel'istwa

§ 24. 1. VI razie szkody w zawartości kasy Vllmen

prowadzący dochodzenie (komisja) z urzędu bądź na

żąda nie

n akazującego

dochodzenie (§ 7) dokonać

szczegółowej

rewizji kasy na podstawie

clow ądów

:rą-

§ 25. 1. Przy szkodach m a teriałowych W1l11en prodochodzenie (komisja) z urzędu b ą dź na żąda­

n ie nak a zuj ą cego dochodzenie (§ 7) dokonać rewizji

ksiąg materiałowych oraz sprawdzić zamknięcia rachunkowe ks i ąg ze stanem faktycznym w magazynach.

2. Przepis § 24 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

wad zą cy

§ 26. Rachunkowe przeprowadzenie szkód i 'n adwyżek oraz sposób prowadzenia ewidencji braków (niedoborów) pieniężnych lub materiałowych regulują osob-

ne przepisy, rozkazy lub i~strukcje :;łużbowe.

§ 27. 1. Jeżeli szkoda powstała w związku z przebędącym przedmiotem postępowania karnego, władza nakazująca dochodzenie zwraca ~ię do

właściwego sądu lub organu prowadzącego śledztwo

o nadeshmie akt.

'

2. Akta sprawy karnej podlegają badaniu w następujących kierunkach

a) na czym polega i jak wysoka jest szkoda,

b) w jaki sposób stwierdzono szkodę,

c) czy sprawca został uznany winnym czynu, który

stępstwem

spowodował m.kodę,

d) czy zobowią z ano skazanego do pokrycia szkody,

e) czy w postępowaniu karnym przedsięwzięto

czynności celem zabezpieczenia roszczeń Skarbu Państwa,

f) na jakim majątku sprawcy Skarb Państwa

mógłby u :(: yskać zaspokojenie swych roszczeń.

3. Na podstawie akt sprawy karnej&! w miarę potrzeby po uzupełnieniu dochodzenia wfaściwa władza

bezp ie czeństwa publicznego wydaje zarządzenie w trybie, -przewidzianym w rozdziale III, jeżeli zarząd zenia

tego dot ąd nie wyd ała lub jeżeli w toku postępowania

karnego nie orzeczono już wyrokiem o obowiązku pokrycia szkody.

4. Postanowienia prokur atora o odmówieniu ściga­

nia lub umorzeniu postępowania, orzeczenie sądu o umorzeniu postępowania, o uniewinnieniu lub zwolnieniu

od kary sprawcy szkody, nie stanowi przeszkody do wydania w trybie przewidzianym w rozdziale III zarzą­

dzenia o w ynagrodzeniu szkody lub skierowaniu sprawy na drogę procesu cywilnego.

§ 28. Natychmiast po ukończeniu dochodzenia prodochodzenie (komisja) sporządza sprawozdanie

z przeprowadzonego dochodzenia, które wraz ze swoimi

wnioskami i aktami dochodzenia przesyła właściwej

władzy bezpieczeństwa publicznego orzekającej w I instancji, celem wydania zarządzenia.

wad z ący

§ 29. 1. Przepisy· rozdziału niniejszego stosuje się

odpowiednio w pr zypadkach ujawnienia nieusprawiedliwiony ch n a dwyżek w maj ątku bezpieczeństwa publicznego oraz do roszczeń powstałych wskutek nienależn eg o świadczenia.

2. Jeżeli przedmiotem nienależnego świadczenia jest

błędnię wypłaS:Qn~ :upq~i,lŻ~IJiel :mQŻm~ 9dst<iPić od prze-

4>

Dzien!'lik Ustaw Nr S

--------------------------------------------------------------------~,~----- -- --

prowadzenia postępowania w trybie mmeJszego rozporzadzenia i · zarzadzić na zasadach i 1 W trybie przewiozianym w przepisach o ~otrąceniu ściągnięcie nadpłacony ch sum z uposażenia czynnego osoby, która

otrzymała nienależne świadczenie. W razie pisemnego

sorzeciwu tej osoby, stosuje się tryb 'postępowania, przewidziany w niniejszym rozporządzenIu.

§ 30. Do ustalenia podstaw odpowiedzialności za

w majątku bezpieczeństwa pub~icznego, stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu zo-

szkody,

wyrządzone

bowiązań.

R o z d z i a ł

Zarządzenie

III.

administracyjne.

§ 31. 1. Właściwa władza bezpieczeństwa publicznego orzekająca w I instancji (§ 2) bada, czy w d ochoo zeniu wyjaśniono wszystkie okoliczności ni ezbędne do

wydania zarządzenia.

2. W razie stwierdzenia, iż dochodzenie jest niezupełne lub zawiera sprzeczności d oty czące istotnych

o"oliczności, należy zarządzić uzupełnienie dochodzenia.

3. Władza bezpieczeństwa publicznego orzekająca

w I instancji zleca uzupełnien i e dochodzenia w kierunku wskazanym bądź temu organowi, który je prowadzil, bądź innemu przez ni ą w tym celu delegqwanemu.

Może ona również sama pr.leprowadzić uzupełni enie

dochodzenia.

§ 32. Na zasadzie wyniku przeprowadzonego nochodzenia władza bezpieczeństwa publicznego orzekająca w I instancji wydaje

al zarządzenie o wynagrodzeniu szkody albo

b) zarządzenie o skierowaniu sprawy na drogę procesu cy{ł;lnego albo

c) zarządzenie o umorzeniu postępowania.

§ 33. 1. Wł adza bezpieczellstwa publicznego orzekaw I instancji wydaje zarządzenie o wynagrodzeniu szkody, jeżeli na zasadzie wyniku dochodzenia zostało stwierdzone; że .szkoda w majątku bezpieczeństwa

publiczneg o powstał a z powodu zawinionego działania

lub zaniechania osoby określ onej wart. 19 ust. 1,

w czasie trwan ia stosunku służbowego lub stosunku

pracy i jeżeli szkoda lub jej część została co do swej

wy.sokości cyfrowo ustalona.

2. Zarządzenie o wynagrodzeniu szkody, o którym

TUowa w ust. 1, wydaje się również w przypadku, je że li

stcsunek służbowy iub stosunek pracy osób, określo­

nych wart. 19 ust. 1, został już rozwiązany~

jąr:a

g) pouczenie, Ż8 od zarząd zepi.a przysluguje odwołan i e, w j akim terminie i do której władzy,

h) podpis i pieczqć władzy w yda jąc ej zarządzenie.

2. · Odpis zarzą dzeni a o wynagroqzeniu szkody powinien być doręczony za pokwitowaniem zobowiązane­

mu do odszkodowania.

§ 35. 1.

wydaje się

o wynagrodzeniu szkody nie

1) jeżeli odpowiedzialność za szkodę w m'ljątku bezpieczeństwa publicznego pon()Si osoba nie należąca

do kategorii osób, określonych wart. 19 ust. l,

2) j eż eli osoba należąca do kategorii osób, określo­

nych wart. 19 ust. 1, ponosy odpowiedzi alność za

szkodę mimo braku winy,

3) jeżeli sąd wojskowy zobowiązał osobę odpowiedzialną do wynagrodzenia szkody.

2. Władza bezpieczeństwa publicznego może w innych przypa dkach niż określone w ust. 1 odstąpić od

wydania zarządzenia o wynagrodzeniu szkody, jeżeli

uzna to w danych okolicznościach za celowe.

3. W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 1 i 2

władza bezpieczeiJ.stwa publicznego zarządza skierowanie sprawy na drogę procesu cywilnego, w przypadkach zaś wymienionych w ust. 1 pkt 3 władza zarządza

umorzenie postępovlania.

4. W p rzypadkach wymienionych VI uct. 1 pkt 2

skierowanie sprawy na drog'ę procesu cywilnego wymaga decyzji władzy bezpieczeństwa publicznego II instancji.

§ 36. 1. Jeżeli szkodę w majątku bezpieczeństwa

publicznego wyrządziło wspólnie kilka osób spośród

określonych wart. 19 ust. 1, a niemoż liwe jest ustalenie, która z tych osób i w jakim ~topniu przyczyniła

si ę do powstania szkody, odpowiedzialność tych osób

jest solidarna.

2. Jeż eli w przypadku o kr eśl onym w.t. 1 jedi1a

z osób solidarnie odpowiedzialnych za szkodę nie należy do kategorii osób spośród określonych wart. 19

u st . 1, władza bezpi ecze11~twa publicźnego może wydać

w stcsunku do osoby określonej wart. 19 ust. 1 zarzą­

dzenie o wynagrodzeniu Bzkody albo jeżeli uzna to za

celowe, odstClpić od wydania ~arządzenia i skierować

sprawę na drogę procesu cywilnego.

3. Przed skierowaniem sprawy na drogę procesu

cywilnego władza bezpi eczeństw a publicznego ma oboW i ązek za~'ięgnąć opinii prawnej pO\'iołanych do tego

organów bezpieczeilsiwa publi cznego.

§ 37. W

celu "vytocz.::mia powództwa cywilnego

publiczn ego przesyła akta sprawy do Prok uratorii. Generalnej R zeczypospolitej Polskiej.

wład z a bezp iecz eństwa

§ 38.

Jeże li

w toku dochodzenia nie ustalono doszkody, za którą osoba określona

§ 34. 1. Zarządzenie o wynagrodzeniu szkodv win- wart. 19 ust. 1 p on osi odpowiedzialność, · na1eiy zarz ąno zawierać następujące dane

.

•

. (lzenie o wynagrodzeniu s zkody ograniczyć do sumy

a) nazwę władzy wydającej zarządzenie,

bez~ornie u stalonej, a co do pozostałe j szkody wyd a ć

b) . miejsce i datę wydania zarządzenia ,

zarządzeni e albo o skierowaniu sprawy J:ła drogę pro ..

c) przedmiot ~kody i dokładne określenie jej wy- ·ces;.l cywilnego. j eŻ eli tb jest celowe, albo o umorzeniu

sokości,

.

post ęp owan i a. Zarządzen ie o skierowaniu sprawy na

d) wskazanie. OSQby zobowiązanej do wynagr6dze- drogę proces u cywilnego wymaga zatwierdzenia władzy .

nia szkody oraz adres tej osoby,

orzekającej w II instancji.

e) powołanie podstawy prawnej do żądania odszkodowania,

§ 39. 1. Zarząd zenie o umorzeniu postępowania w~­

f) uzasadnienie faktyczne i prawne,

daje się w przypadkach, gdy nie ma warunków do wy~

kładnie

•

Zarządze nia

wysokości

Poz. ~3

dania zarządzenia o wynagrodzeniu szkody ani do skierowania sprawy na drogę procesu cywilnego, w szczególno ści

1) gdy za szkodę nikt n ie ponosi odpowiedzialności,

2) gdy ustalenie osoby odpowiedzialnej za szkodę jest

R achunkowe przeprowadzanie odpisanych szkód

przepisy, rozkazy lub instrukcje złużbowe.

7. :Minister B ezpieczeilStwa

Publicznego może

w drodze zarządzenia wys okość kwot określonych

w ust. 4 podwyższać lub obniża ć.

6.

normują

niemożliwe,

obowiązujących przepisów odpowieza s zkodę jest wyłączona lub gdy nastąpiło przedawnienie r oszczenia.

2. Zarz ądz en i e o umorzeniu postępowania może

być wydane również w przypadkach

1) gdy roszczenie Skarbu Państwa jest oczywiście nie-

3) gdy

według

R o z d z i a ł

dzialność

ściągalne ,

IV.

O J.wołanie.

§ 43. 1. Od zarządzenia o wynagrodzeniu szkody,

wydan ego przez władzę b ezp ieczeństwa publicznego

w I instancji, przysługuje osobie zobowiązanej do odszkodowania odwołanie do władzy bezpieczepstwa publicznego orzek ającej w II instancji jako władzy odwo-

związane z ustaleniem lub dochodzen iem roszczenia przewyższają jego wartość,

3) gdy wysokość szkody n ie przewyższa sumy 500 zł,

a j ej u st alenie lub ściągni ęcie byłoby niecelowe lub ławczej.

2. Wniesienie odwołania wstrzymuje w ykonanie

}J'Ołączon e z trudnościami

ni ewspół m ie rnymi

do

za rządz eni a.

jej wartości - z zas trz eż eni e m przepisu art. 12

u st. 3.

/

§ 44. 1. Odwołan ie wnosi się na piśmie VI ter.

.

.

minie

14 dni od dnia d o ręczenia zarz:JGzenia

za po§ 40. R oszczeme uważa Zlę za oczywiścIe n i eśc ią - '

-,

śr etlnictwem tej władzy, kt6ra je wydała.

galne.

2. Obowiązkiem tej władzy jE'.st naj dalej w ter1) jei:eli w t oku dochodzenia ustalono, że osoba odpom

inie

8 . dni prz e kaz ać 'a kta p ostęp ovłania administrawiedzialna n ie posia da ż a. dnego majątku, z któr ego

cyj nego wn:z z odwołaniem władzy orzekającej w II

możn a by po sz ukiwać d anej wierzytę ln cśc i, h lb że

p osiadany mająt e k nie wy sta rczyłby nG pokrycie instancji.

2) gdy koszty

kosztów

ścią gni ęcia wierzyte lno ści,

2) j eżeli ściągnięcie roszczenia

ruinę

gospodarczą

m0głoby

sp ow odować

zobowiązanego.

1. P óki n ie nastąpi przedawnienie wierzySkarbu Państwa, pos tępowanie umorzone

w myśl § 40 może być podfęte w każdym czasie i prowadzone w dalszym ciągu w trybie określonym w niniejszym r ozporządze n iu.

2. Ka żda czynność wład zy bezpie czeń stwa publicznego, podjęta w trybie niniejszego rozp orzą dzenia w celu

ustalenia lub dochodzenia roszczenia albo egzekucji

wierzytelności, przerywa bieg przedawnienia roszczenia

Skarbu Państwa . Po każdym przerwaniu bieg przedawnienia rozpoczyna się na nowo z ostatnią czyn,nością władzy bezpieczeństwa publicznego.

§ 41.

tel ności

§ 42. 1. Zarząclzenie ,o umorzeniu postępowania

winno być umotywowane.

2. Akta umorzonego postępowan,ia winny być

w terminie 14 dni przedłożone z urzędu władzy bezpieczeilstwa publicznego orzekającej w II instancji.

3. Władza bezpieczeństwa publicznego orz ekająca

iN II instancji zatwierdza z ar ządzenie o umorzeniu postępowania albo uchyla je i akta sprawy przekazuje

władzy orzekającej w I instancji do ponownego zbadania i wydania zarządzenia.

4. Umorzenie postępowania przez przełożonych

(dowódców) okre ślonych w § 2 ust. 1 pkt 1, j eżeli wys okość szkody przekracza 10.000 zł, lub u m orzenie postępowania

przez przełożonych ok reś lonych w § 2

ust. 1 pkt 2, jeżeli wysokość szkody przekracza 50.000 zł,

wymaga zatwierdzenia władzy orzekającej w II instancji. Umorzenie postępowania przez osobę określoną

w § 2 ust. 1 pkt 3, jeżeli wysok oś ć szkody przekracza

100.000 zł, wymaga zatwierdzen ia Ministra Bezpieczeństwa Publicznego.

.

5. Zarządzenie o umorzeniu p ostępowania powo,"uje od!)isan le szkody z majątku bezpi eczeństwa' publicznego.

§ 45. 1. Dnia dor ęczenia zarządze nialnie wlicza

do biegu terminu do wniesienia odwołania.

2. Jeżeli koniec terminu przypada na niedzielę

lub świ ęto, termin upływa w n ajbliższym, następnym

dniu powszednim.

3. Termin uważa się za zachowany, j eżeli przed

jego upływem odwolanie wy~lanb pocztą listem poleconym.

się

§ 46. 1. Jeż eli niedotrzymanie terminu do wniesi eni a odwo łani a nastąpiło wskutek szczególnych, nieprzewidzianych i od woli osoby zobowiązanej do odszkodowania niezależn ych okoliczności , mo że ona w cią­

gu 7 dni po ustaniu przeszkody prosić o przywrócenie

t erminu, doł ącz ~jąc do prośby odwołanie nię wniesione

w terminie.

2. O przywróceniu terminu rozstrzyga władza

orzekająca w II instancji, która w razie przywrócenia

terminu równocześn ie rozstrżyga w samej sprawie.

3. Prośba o przywrócenie terminu nie wstrzymuje

wykonania zarządzenia, jeżeli władza orzekająca w II

instancji na pr ośbę interesowanego lub też z urzędu

inaczej nie postanowi.

'

§ : 47.

1.

Jeżeli

błę dnie objaśniła

władza orzekająca w I instancji

w za rządzeniu o . dalszym toku instan-

cji, wówczas

1) odwołan i e wniesione w terminie wyznaczonym, choci aż by

po upływie właściwego t erminu, uważa się

za wniesione w t erminie,

2) instancja niewlaściwa, która odwołanie otrzymała,

r.rześle je do instancji

właściwej, a ta ostatnia

post ąpi tak, j ak gdyby odwołanie było od początku

ski erowane właściwie.

2. Jeżeli władza b ezpieize ń stw a publicznego błęd­

n ie obj aśniła w zarządzeniu,' iż nie podlega ono zaskarżeniu w a dministracyjnym toku instancji, albo jeżeli

nie umi e ściła w zarządzeniu pouczenia co do odwołania,

osobie z obowiązanej do odszkodowania służy prawo

żądania sprost()wani9, poucz~nia lub uzup.ełp.ieni;l za..,

SI)

rządzenia pouczeniem. . Od dnia doręczenia sprostowanego bądź uzup ełnionego zarządzenia liczy się termin

do wniesienia od wołania.

§ 48. Niezaskarżone w trybie §§ 43 - 47 zarzą­

dzenie o wvhan"rodzeniu szkody wydane przez władzę

bezpieczeństwa'" publicznego orzekającą w I instancji

jest prawomocne i podlega wykonaniu.

§ 49. Władza orzekająca w II instancji 1'>020staw1a

bez rozpoznania odwołanie wniesione przez ' osob ę do

tego nie up r a w nioną lub po upływie terminu.

§ 50. 1. Władza orzekająta w II instancji rozpatruj e od'wołanie i po zas iągnięc iu w mia rę potrzeb y

opinii prawnej i fachowej powołanych do tego organów

b ezp ieczeństwa publicznego w drodze zar ządzen ia

1) zatwierdza z askarż one za1JZądzenie,

2) u chyla zaskarżone zarządz enie w przypadku, gdy

ono jest bh~<l n e pod' wzgl ę dem fakty ,~ zny m lub

prawnym i wydaje nowe rozstrzygnięcie w sprawie,

3) u chyla zasknrż one zarz ądzenie w przypadku, gdy

cno opiera się na niewycz e rpująco zbadanym stanie

faktycznym sprawy i prze:{azuje spra ,vę władzy

orz e kającej w I instancji do ponownego zbacl:mia

i wydania zarządzenia.

2. Pr~p i s u st. 1 pkt 3 stosuje się odpowiednio

przypadlcu, gdy władza orzekają~a w II instancji

rozpatrując ' odwołanie uzna, że zachodzi potrzeba zm'any zaskarżonego zarządzenia na niekorzy ść odwołu­

VI

j ącego się.

3. Zarządzeńte władzy orzekającej w II instancji

powinno zawi erać uzasadnienie i pouczenie , iż zarzą­

d zenie to jest ostateczne w admi.nistracyjnym teku

instancji i że w t erminie miesięcznym cd dnia doręcze­

n ia żarządzenia o wynagrodzeniu szkopy służy odwołują cemu się pra,#o wniesienia p owództwa określonecio

w § 52 ust: 1.

§ 51. 1. Władza orzekająca w II instancji przekazuje zarządz enie Gstateczne wraz z aktami postępo­

wania administracyj n ego władzy orzekającej w I instancji, celem wykonania.

2. Władza or zeka jąca w I instancji zawiadamia

odwołującego się o załatwieniu wniesionego przez niego

odwolania i równ ecześnie przesyła mu odpis zarząd3 cria

wład z y orzekającej w II instancji.

§ 52. 1. Os'obie określonej wart. 19 ust. 1 przyw terminie miesi ęcz nym od dnia d o r ęczen ; a

ostatecznego zarządzenia o viynagrodzeniq szkodypra'No

'\vystąpienia na dro gę sądową przeciw Skarbowi Pań­

stwa z powództwem o ustalenie, czy roszczenie Skarbu

Pań s twa do niej istnie je w całości lub w cz ęści.

2. W przypadku wniesier.ia powództwa, o którym

mowa w ust. 1, władza orz ekająca w II instancji. ma

obowi ązek na ~ądanie Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej udzielić jej wszelkich wyjaśnień,

jakie się okażą konieczne dla udowodnienia w tym sporze winy osoby odpovv.ieclzialnej za szk od~ vJYrzą dzmq

w majątku bezpieczel1stwa publicznego oraz wysokośc i

tej szkody.

•

3. \Vniesienie powództwa. o którym m owa w usi. 1,

nie wstrzymuje wykonania zarządzenia o wynagroclL.:eniu szkody, chyba że władza bezpie:zeństwa publicznego orzekająca w II instancji zarządzi inaczej.

słu g uje

Poz. 43

-

R o z d z i a ł

W:mowbuie

postępowania

V.

i uchylenie

zarządzenia.

§ 53. 1. \V sprawie zakCllczonej prawomocnym

zarzqdzeniem o wynagrodzeniu S'zkody może nastąpić

wznowienie postępowania, jeżeli wyjdą na jaw istotne

dla sprawy nowe okoliczności faktyczne, które istniały

przy wydaniu z a rządzenia, lub nowe środki dowodowe,

jeżeli okoliczności te i środki dowodOWe w toku postę­

powania nie b yły znane władzy bezpieczeństwa publicznego i nie mo g ły być wów czas powolane przez proszą­

cego o wznowienie, a .są tego rodzaju, że mogą wpłynąć

na zmianę zarządzenia.

2. Podanie o wznowien ie może być wniesione przez

osobę,

przeciw której zarządzenie o wynagrodzeniu

szkody zostało wydane.

3. \Vznowienie post ępowa n i a moż e być zarządz one

również z urzędu.

4. Podanle o wznowienie lub zarządzenie wznowienia z urzędu nie wstrzy muje wykonania prawomocnego

zarządzenia, je że li wladza rozstrzygająca o wznowieniu

inaczej nie postanowI.

§ 54. 1. Podanie o wznowienie należy wnieść do

t ej władzy, która wydała zarządzenie w I instancji.

2. Na skutek wnles ionego podania o wznowienie

władza or zekając a w l instancji wydaje nakaz prze-o

prowadzenia d ochodzenia, celem sprawdzenia okoliczności i środków dowodowych, powolanych w podaniu

o wznowienie. Sprawdzenie tych okoliczności i środków

<;lowodowych następuje w e dług zasad przewidzianych

w niniejszym rozporząd ze niu dla dochodzenia administracyjnego.

__

Po przeprowadzeniu d ochodzenia władza

przesyła

akta dochodzenia

niezwłoczni~ władzy orzekając e j w II instancji, która

rozs trzyga w drodze zarządzenia o dopu sz czalności

wznovo/ienia.

2. Przed wydaniem zarządzenia w myśl ust. 1

należy zaż ądać opinii prawnej od powołan ych do tego

org anów bezpieczeństwa publicznego.

§ 55.

orzekająca

1.

w I instancji

§ 56. 1. \V przypadku zarządzen i a wznowienia

akta sprawy przekazuje się władzy orz ekającej w · I instancji, która postępuje ze spraw ą tak, jak gdyby nie

zostało jeszcze wydane zarządzenie o wynagrodzeniu

szkody.

2. Stosownie do wyniku dochodzenia, władza orzekająca w I instancji wydaje zarządzenie, vi którym

b ądź utrzymuje w mocy p oprzednio wydane . zarz ą d ze~

n ie o wynagrodzeniu s~kody, bądź uchyla je i "Yydaje

nowe zarządzenie stoS'D\vn1e do przepisu . §. ~2

§ 57. 1. Minister

B ezpieczel1stwa

Publicznego

w trybie nadzoru u c hylić z urzęd'.l bądź z własnej

inicjatywy, bą dź na skutek zażalenia osoby zainteresovvanej każde zarzą(L~eni e , które

1) wydane zostało p.rzez władzę niewłaściwą,

2) wydane zostało n iezg cdnie ze stanem faktycznym

lub z prawem,

3) jest niec e lovłe ze wzglf;GU na interes Skarbu Pań­

stwa oraz na oS'obę d łu żn ik a lub j ego położenie mat erialne.

może

2. U chvl eni e zarządp~n ia z pO'.i\:odu ".rskazanegl\

w ust. 1 pkt l może nas ~'lp ić tylko przed upływem

.

: ~.

.

51---'_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

r_

x:._{J_ _44

Dziennik Ustaw

Nr 5 _.....:.-.,~~~~~~~-----,~_ _ _

_

3 l at od daty u prawomocni.enia się za rządzenia.

3. W przypadku uchylenia zarządz enia w myśl

ust. 1 stosuje się odpowiednio przepis § 50 ust. 1 pkt 2

i ust. 2.

Rozdział

Postęp o wanie

vl

wy!wnawczc.

§ 58. 1. Na prav·.mmocnym (§ 48) lub os-tat ecznym

(§ 51) zarządzen iu o wynagrodzeniu szkody władza

orzekaj ąc a w I instancji zamieszcza klauz ulę wyko. nalności z przytoczeniem p odstawy prawnej uzasadniaj ą cej

wykonalnotć

no z d z i a ł

§ 62.'1. p j:ze~lądan i e przez m:oby intet e:;owane

a'd po stę ;:.>owan !. 'l admin: stracyjne.;o m 02:2 n : c:t::E)ić t ylko w lokalu u rz~ d owy m Yvładzy, w checn oJ;:i oso!:>y

odpo·.vie dzialn2j za całc :2ć powlerzonych a ]~t .

2. J eżel i in teresowany posiada przy d zia ł słu żbowy

w miejscow cś d poza s ie dzibą władzy, w której akta

si ę znajdują, należy akta te na prośbę interesowanego

paeslać do przejrzenia j ego przel ożonej wł ad z y.

3. Uprawnienia te służą również pełnomocn i kowi

lub pr7.edstawicielowi interesowan~go .

zarządzenia.

2. Klauzula w ykon a l ności winna być zaopatrzona

podpisem i odciskiem piec zę ci władzy orzekającej

w I instancji.

•

§ 59. Ost ateczne lub p r awomocn.e zarząd zenie o w ynagrodzeniu szkody za opatrz Clne kl2.uzulą vvykonalnośc i

jest tytułem w ykcna \'lczym, który uprawnia do przymusowego ścią gnięcia \vie rzytelności Skarbu P al'lstwa

1) z U poEJ,~żeni a i zaopat rzenia emerytalnego osób w ym ienionych wart. 19 u st. 1 - w trybie i na zasadach określonych ·w przepisD-ch o po t rąceniac h,

2) z innego maj ą tku tych osób - w trybie przepisów

o egzekucji administracyjnej świ"dcze11 pieniężnyĆh.

§ 60. 1. Przed wszczęciem egzekucji administracyjnej, o której mowa w § 59 pkt 2, władza 'orzekająca

w I instancji winna wysłać d ł u żnik ow i pisemne żądanie

uiszczenia roszczenia Skarbu Pa ństwa z zagrożeni em

wdrożenia egzekucji, jeśli w t erminie 7- dniowym od

doręczenia żądania nie wpłaci poszukiwanej należności

Skarbu Państwa.

2. W razie nieuiszczenia nal e żności władza orzekająca w I instancji przesyła wła ś ciwemu urzędowi

skarbowemu wniosek o wszczęcie egzekucji, w którym

winna wskazać: imię, nazwisko i adres dłużnika , należność poS'zukiwaną i majątek,

do którego należy

w szcząć egzekucję, oraz zaznaczyć, że żądanie zaplaty

zostało doręczone, a dłużnik należności nie uiścił.

Do

wniosku należy dołączyć zarządzenie · o wynagrodzeniu

szkody zaopatrzone klauzulą wykonalności wraz z odpisem i dowód doręczenia wezwania do zapłaty.

VII.

R o z d z i a l

Przepisy przejściowe i

VnI.

końcowe.

§ 63. 1. Prawnmocne zarządzenia o wynagrodzeniu szkody (zarz ą dzenia dokonania potrąc e ll z uposaż enia ), wydane przez władzę bezpiec~eńS'tw a pubiicznego

na podstawie dotych czasowych przepisów, rozkazów lub

ins trukcji służbo w ych, zachowują swą moc i podlegają

w ykonaniu aż do c ałkowitego zaspokojenia roszczen

z tych zarządz eń.

2. Do zarz ą dzefl , o których m owa w ust. 1, stosu je

się przepisy rozdziału V i VII niniejszego rozporządzenia.

3. Wszc zę te przed dniem wejścia w ż ycie niniejszego rozp orządzenia sprawy, dotycz ące szkód (niedob orów) pnwsta łych w maj ątku bezpieczeń s twa publicznego, j e żeli władza orzekająca w I instancji nie uzna

za wskazane umorzenie po~tępowania na podstawie

przepisów dotychczasowych, będą prowadzone w dalszym ciągu przez właściwe władze w myśl pr zepi sów

nmleJszego ro z porz ądzenia i w trybie post ę powania

unormowanego niniejszym rozporządzeniem. Umorzenie

postępowania wymaga dla swej ważności zatwierdzenia

przez władzę orzekającą w II instancji.

§ 6-1. Z dniem wejścia w życie rozporządzenia trajpoc wszystkie przepisy, zarządzenia.' r,ozkazy i inmiiikcje służbowe, dotyczące przedmlOtow unormowanych niniejszym rozporządzeniem.

cą

§ 65.

Rozporządzenie

wchodzi w życie z dniem

ogłoszenia.

Minister Bezpieczeństwa Publicznego: St. Rfldkiewicz

§ 61. J'rzymusowe ściągnięcie wierzytelności Skarbu Państwa, opartych na sądowych tytułach wykonaw- Minister Sprawied1iwosci: H. 5wiqtkowski

czy ch, normują przepisy o sądowym postępowa.I?,u

..

.

egzekucyjnym.

'

", MImster Skarbu: K. DqbrowskJ

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRA WIEDLI\VOSCI

'z dnia 11 lutego 1950 r.

o zniesieniu Sądu Grodzkiego w Więcborku.

Na podstawie art. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia . tego sądu włącza się do okręgu Sądu Grodzkiego

1949 r. o zmianie prawa o ustroju sądów powszechnych w Sępolnie.

(Dz. U. R. P. Nr 32, poz. 237) zarządz, się, co nastę­

§. 2. Rozporządzenie wchodzi w zycie z dniem 1

puje

kwiet nia 1950 r. '

§ 1.

Znosi si,ti Sąd Gr9dzki W YlięcbOl~ku i ąkręg

Ministe r SprawiedH:wośc~: ą Swiqllwwski

44 '-

Poz.4f, 42 1 43

wod niczącemu Państwowej

Stawka c

K omisji Planowania Gospo ....

darczego.

1.

Intendent, st. rej estrator, jeżeli pełni funkcje