Rozporządzenie Ministra Skarbu z dnia 17 grudnia 1949 r. o księgach handlowych i podatkowych.

§ 1. 1. W Uniwersytecie Warszawskim na Wydziale Lekarskim tworzy się katedrę , chorób wewnętrznych

III wraz z połączonym z nią zakładem naukowym.

2. W Uniwersytecie Warszawskim na Wydziale

Humanistycznym tworzy się katedrę muzyko.logii wraz

z połączonym z nią zakładem naukowym.

§ 2. Rozporządzenie wehodzi w życie z dniem ogło­

szenia z mocą obowiązującą od dnia 1 grudnia 1949 r.

Minister Oświaty: w z. E. Krassowska

502

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SKARBU

z dnia 17 grudnia 1949 r.

o

księgach

handlowych i podatkowych.

Na podstawie art. 74, 84, 85 ust. 5 i art. 86 ust. 5

dekretu z dnia 16 maja 1946 r. o postępowaniu podatkowym (Dz. U. R. P. z 1946 r. Nr 27, poz. 174 oraz

z 1948 r. Nr 12, poz. 94 i Nr 52, poz. 413) zarządza się

w porozumieniu z Ministrem Handlu Wewnętrznego

co do §§ ~16, co następuje

§ 1. 1. Powołane w niniejszym rozporządzeniu

1) artykuły bei bliższego określenia - oznaczają

artykuły dekretu z dnia 16 maja 1946 r. o postę­

powaniu podatkowym,

2) paragrafy bez bliższego określenia - oznaczają paragrafy niniejszego rozporządzenia.

2. Ilekroć w niniejszym rozporządzeniu jest mowa

o dekrecie bez bliższego określenia, należy rozumlec

dekret z dnia 16 maja 1946 r. o postępowaniu podatkowym.

3. Ilekroć w n'iniejszym rozporządzeniu jest mowa

o towarach, należy przez nie rozumieć nie tylko toy.rary handlowe, lecz także surowce, materiały pomocnicze, półwyroby, wyroby gotowe, produkty uboczne

i odpadki.

Dział

KSIĘGI

L

ponadto sporządzić zestawienie obejmujące spisy poszczeg6lnych działów z oznaczeniem ich ilości, liczby

stron lub kart. Zestawienie to powinno być podpisane

przez wszystkie osoby, które brały udział przy spisywaniu inwentarza. Brudnopisy te pQwinny być podpisane także przez osoby, które z ramienia przedsię­

biorcy zarządzają składnikami inwentarza lub je przechowują. Brudnopisy i zestawienia należy przechowywać przez okres lat sześciu, licząc od końca roku podatkowego objętego księgami.

2. Brudnopisy remanentów towarów powinny zawierać dane ilościowe według ' rodzajów lub grup rodzajowych i gatunków, a ponadto w przypadkach, gdy

o zaliczeniu towarów do określonego rodzaju lub gatunku decyduje cena - również i cenę jednostkową

i powinny być zakończone i zaopatrzone podpisami

przed wznowienieql transakcyj w nowym okresie rachunkowym. W przypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie naczelnik urzędu skarbowego wła­

ściwego w sprawach

podatku obrotowego może, na

uzasadnioną prośbę podatnika, przesunąć termin zakoń­

czenia spis'u do dwóch tygodni. Prośby należy składać

co najmniej na dwa tygodnie przed terminem sporządze­

nia spisu.

3. Brudnopisy powinny być sporządzoD;e atramentem lub ołówkiem atramentowym.

HANDLOWE.

•§ 2. Zasady i sposób prowadzenia ksiąg handlowych, nie uregulowane ińnymi ' przepisami, normują

przepisy §§ 3-16.

•

@

§ 3. 1. Brudnopisy, stanowiące podstawę do obliczenia poszczególnych składników inwentarza, sporzą­

dzane na koniec okresu rachunkowego, powinny być

ponumerowane, zeszyte i

ostatniej stronie lub kar~

cie zaopatrzone w datę i podpis (czytelny) osoby lub

osób, które je sporządziły. W przypadku dokonywania

spisu inwentarza według poszczególnych działów należy

nt

•

§ 4. -W;yceny przedmiotów majątkowych uwidocznionych w inwentarzu należy dokonać zgodnie z obowiązującymi w tej mierze przepisami.

W przypadku

przyjęcia do

inwentarza wyceny towarów niższej od

kosztu nabycia lub wytworzenia ł powodu uszkodzenia,

wysortowania, wyjścia z mody lub niższej ceny rynkowej - należy w inwentarzu uwidocznić w odrębnych

rubrykach cenę koszt~ nabycia lub wytworzenia oraz

cenę przyjętą do inwentarza. '

§ 5. ' 1. Prowadzący księgi handlowe obowiązani są

w postaci ksiąg, kartotek

prowadzić kontrolę ilościową

•

~~~----~----~--~~---.~~--~---lub ' w inny odpowiedni sposób.

l!lO -

Kontrola ta powinna

ujawniać codziennie, w ' miar'ę

zachodzących zmian,

ilościowo i wartościowo bądź tylko ilościowo: przychód,

rozchód i stan odrębnie dla każdego rodzaju lub grupy

rodzajowej

/

1) towarów handlowych (nabyty,ch w celu odsprzedaży),

2) m at€fi ałów do

wytwarzania (surowców, materiapomocniczych i półwyrobów),

3) wytworzonych półwyrobów i ' wyrobów gotowych

oraz produktów ubocznych i odpadków .

łów

2. Kontrolą ilościową należy obejmować również

obrót towarowy dokonywany od dostawcy

do odbiorcy bez magazynowania. B ieżącą kontrolą

ilościową moż na nie obejmować

półwyrobów własnej

produkcji, gdy bio rą one nieprzerwany ud ział w nast ęp ­

nych fa zach procesu produkcyjnego danego przedsiębior­

stwa, na dzień jednak bilansu należy je objąć kontrolą

bezpośred ni

ilościową·

3. Każdy

zapis w kontroli ilościowej powinien za-

wierać powołanie się na dowód, za którym towar, objęty

zapisem, został przyjęty lub wydany w przedsiębiorst­

wie. Przyjęci e towaru powinno być potwierdzone na dowodzie podpisem osoby (pracownika), która ten towar

przyjęła.

Wydanie towaru do sprzedaży lub produkcji

powinno być również potwierdzone . na odpowiednim

dowodzie.

4. Je żeli towar nadszedł do przedsiębiorstwa przed

otrzymaniem rachunku lub konsygnacji, nalefy sporzą­

dzić szczegółowy opis otrzymanego towaru, podając nazwisko, imię (nazwę firmy) i adres dostawcy, ilość i rodzaj oraz cenę jednostkową i wartość towaru i dokonać

zapisu w kontroli ilościowej na podstawie opisu. Opis

powinien być potwierdzony w sposób podany w ust. 3

oraz przechowywany jako dowód wewnętrzny przychodu towaru i połączony z nadesłanym następnie rachunkiem lub konsygnacją.

5. Wła ś ciwe organizacje samorz ąd u gospodarczego

określają , d~ a poszczególnych branżowych grup przeds ię­

biorstw rodzaje lub grupy rodzajowe towarów, które co

n a jmniej powinny b yć ujawnione w kontroli ilościowej .

Na tej podstawie Ministerstwo Skarbu w porozumieniu

z wła~ciV!ymi władzami gospodarczymi s porządza wykazy i ogłasza je w Dzienniku Urzędo wym Ministerstwa

Skarbu. Towary, o których mowa wart. 9 dekretu z dnia

25 p aździernika 1948 r. o podatku obrotowym (Dz. U.

R. P. Nr 52, poz. 413), powinny być w kont roli ilościowej

ujawnian e odrębnie.

6. Kontrolą ilościową można nie obejmować rozchodu towarów, gdy rozchód odbywa się w ramach detaliczne j sprzedaży różnorodnych towarów konsumentom. KO!ltrolą ilościową mo ż na także n ie obejmować

materiałów pomocniczy{;h, gdy ich koszt w stosunku do

kQ.sżtu mat eria łów zużytych do wytwarzania j est nieznaczn y .

.

7. Jeżeli przedsiębiorstwo oprócz sprzedaży towarów bądź w większych ilościach, bądź celem odsprzedaży, bąd ż produkcji pr~wadzi tak że detaliczną· sprzeclaż

różnorodnych towaró~ konsumentom w i16ściach drobnych, kontrolę ilo ściową co do sprzedaży konsumentom

w ilościach drobnych m'O żlla o~niczyć do podania

ogólnej ilości. W tym celu należy w kontroli ilościowej

zapisać na r ozchód towary ' przeznaczone 'do sprzedaży

konsumentom w ilościach drobnych i podać ich wartość.

8. W przypadku, o którym mowa w ust. 7, k(mtrolę ;ilO'Ś<:iową co do sprzedażytowarow można ograniczyć

Poz: 502

~----

do ujawnienia ilości towarów sprzedanych w większych

ilościach lub dla celów odsprzetfaży albo produkcj'i,

jeżeli sprzedaż ' towarów i ich wydawanie odbiorcom odbywa si ę w obrębie tego samego pomieszczenia w warunkach, w których nie jest możliwe okre ślenie z góry,

do jakiego rodzaju sprzedaży jest przeznaczony towar

2,najdujący się w miejscu sprzedaży.

lJ. Przedsiębiorstwa, o których mowa w § 10 ust. 1,

mogą uwidoc znia ć w kontroli ilościowej po stronie rozchodu całkowitą ilość poszczególnej grupy rodzajowej

surowców i materiałów pomocniczych. wydany.ch na

poszczególne roboty - pod warunkiem, iż po zakończe­

niu każd ej roboty, nie później jednak niż na koniec

okresu rachunkowego, zostanie wprowadzona do kontroli

ilościow e j po stronie przychodu pozostałość nie zuży­

tych surowców i materiałów pomocniczych według tych

samych grup rodzajowych, na podstawie SplSOW sporządzonych i podpisanych przez osoby dokonujące spisu

oraz przez kierownika poszczególnych robót.

10. Upoważni a się dyrektorów izb skarbowych

w przypadkach uzasadnionych istotnymi trudnościami

do zwalniania podatników, na ich prośbę, od obowiązku

prowadzenia kontroli ilościowej w całości lub częściowo.

11. Prośby o zwolnienie od obowiązku prowadzenia

kontroli ilościowej należy wnosić nie, pozmeJ mz na

miesiąc przed rozpoczęciem okresu rachunkowego, którego doty czy prośba o zwolnienie.

1. Prowadzący księgi handlowe obowiązani są

dzienny raport finansowy got.ó wkowy i bezgotówkowy, obejmujący stan początkowy i końcowy

oraz wszystkie wpływy i wydatki danego dnia z podziałem na gotówkowe i bezgotówkowe.

Raport powinien

odrębni e ujawn iać przychód, rozchód i stan

gotówki '

oraz czeków, weksli, przelewów bankowych 'i innych

dokumentów dotyczących obrotu bezgotówkowego. Raport może być sporządzony na osobnych kartkach bądź

w oddzie lnej księdze. Na dowód zgodności ze stanem

rzeczywistym raport powinien być pOdpisa'ny <:odziennie przez osoby odpowiedzialne za stan kasy.

2. Sprzedaż towarów powinna być udowadniana niezale żni e od

innych dowodów wymaganych przez

przepisy prawne - dziennymi zestawieniami sprzedaży,

prowadzonymi' przez sprzed'ających i zawierającymi

poszczególne kwoty gotówkowych i kredytowych transakcyj sprzed aż y, dokonanych . prz~z każdego z nich

i wpisanych do zestawienIa . w chwili sprzedaży. Zestawienia te powinny być ponumerowane i uj ę te w osobną

dla każdeg o sprzedającego oprawną księgę, zawierającą

oddzielne kolumny na sprzedaż gotówkową i kredytową

oraz zaświadc zoną przed rozpoczęciem je j prowadienia

przez urząd skarbowy właśe iw y dla poda tnika w sprawach podatku obrotowego. Zestawienia sprzedaży powinny być sporządzone atramentem bądź ołówki em

atramentowym, zsumowane codziennie i podpisane przez

sprzedaj ącego.

•

3. Obo wią-zek okręśloniw ust. 2 nie dotyczy przedsiębiorstw gospodarki us pQłecznionej.

Upowa ż nia się

dyrektorów Izb skaroowych d~ zwalniania - na indy widualne p rośby '- od obowiązku określonego w ust. 2

irmych podatników, należących ' do grup określanych

przez Ministra Skarbu.

§ 6.

prowadzić

•

§ 7. 1. Księ~owość powinna ujawniać bieżąco codziennie wszystkie zdarzenia podlegające wykazaniu

w księgach. W ymogowi codziennego b ieżącego ujawni:ania' tych zdarzeń staje się zadość, gdy odpowiednie

•

•-

--------------------

1211

przychody i rozchody ujawnione zostaną VI kontroli

bądź w

d ziennym raporcie finansowym

w sposób podany w §§ 5 i 6 oraz gdy wszelkie zdarzenia

podlegające w ykazaniu w księgach zos taną ujawnione

na odpowiednich kontach ksiąg naj późni ej w ciąg u

'd wóch tygodni od tych zdarzeń.

2. Władze podatkowe I instancji mogą zezwalać na

skutek podań poda tników w przypadkach wyjątkowych

(np. choroba lub urlop księgowego) na zaległości w księ­

gowaniu poza granice okr eś lone w ust. 1.

ilościowej

§ 8.

1. Prowadzący księgi handlowe obowiązani są

przechowywa ć

--'- ni ezal eżnie od zw ykłych dowodów

stanowi ą cych podstaw ę księgowania wszystkie doku, m enty wystawiane w ramach istniejącego w ich przedsiębiorstwie systemu kontroli wewnętrznej, jak równ i eż

wszelkie inn e dokumenty otrzymane w zwi ą zku z działalnością pr ze dsiębiors t wa, np. na transakcje zakupu listy przew ozowe, konsygnacje itp., na sprzedaż - dowody n adania to\varu n a po cztę, kolej, zamówienia odbiorców itp., na produk cj ę (usług i ) - karty obieg0we

robocizny, wykazy pracy, zapiski zamówień i miar itp.

Dokumenty te należy przechowywa ć przez okres lat

sześciu, licząc od końc a roku

podatkowego objęt ego

Poz. 502

cowników biorących w produkcji udział bezpośredni

pośredni, koszt świ a dczeń publiczno-prawnych, ponoszonych przez pracodawcę wskutek zatrudnienia tych

pracowników, łącznie z wpłatami na akcję socjalną,

koszt energii obcej , koszt danin publicznych zw i ązanych

z wytwarzaniem, koszt czynszu za lokal prz emysłowy,

łącznie z wpłatami na Fundusz Gospodarki Mieszkaniowej, koszty remontów, konserwacji, wartość amortyzacji maj ą tku stałego biorącego udz iał w produkcji oraz

odpowiednią w a rtoś ć tej części kosztów ogólnego zarzą­

dzania, która przypada na dział wytwarzania. Do kosztów wytwarzania n ie zalicza się oprocentowania kapitałów wniesionych do przedsiębi ors twa.

i

§ 10. 1. Przepis § 9 ust. 5 co do składnik ó w kosztu

wytworzenia stosuje s i ę odpovviednio do prz e dsi ębiorstw

budowlanych, budowy urządz e ń technicznych, robót

ziemnych itp., z tą ró żn icą, że do kosztu wytworzenia

zalicza s i ę w tych prz e dsiębiorstwa ch także podatek obrotowy.

2. W przedsiębiorstwach wymienionych w ust. 1 dla

każd e j

w ykonywanej umowy o świadc z enie, którego

wartość przekracza 1.000.000 zł, księgi

handlowe powinny zawierać odrębn e konta z wyszczególnieniem podstaw owych grup kosztów, a w szczególności tych, o któksięg ami.

rych mowa w § 9 ust. 1.

2. Minister Skarbu moż e co do niektórych grup po3. Przed sporządz eniem bilansu przedsięb i orstw

datnikówzwalniać od obowiązku przechowywania lub

skracać

okres przechow ywania takich dokumentów wymieniony ch w ust. 1 należy podzielić świad c zenia na

wystawianych w ramach istniejące go systemu kontroli ukończ one i nie ukończone; za UkOllczone uważa się

świadczenia przyjęte przez zleceniodawcę; dowód przywewnętrznej, które nie st a nowią be zpośredniego dowojęcia stanowi uzgodniony rachunek ostateczny;' protokół

du do ksi ę gowania .

przyjęcia, odpowiednie pismo zleceniodawcy itp.

4. Ze świadczeń ukończonych należy wyprowadzić

§ 9. 1. Księgi handlowe powinny odrębnie wykazywać

co n ajmniej następujące rodzaje lub grupy wyniki; koszty wytworzenia dotyczące świadczeń nie

ukończonych należy wprowadzić do

aktywów bilansu,

kosztów

a

zaliczki

lub

sumy

rachunków

przejściowych

dotyczą­

1) koszt zakupu sprzedanych towarów,

2) koszty uboczne zwi ązane z zakupem sprzedanych . ce świadczeń nie ukończonych - wprowadzić do pasywów bilansu. Jeżeli jednak umowa o świadczenie zawietowarów,

ra dane umożliwiające obliczenie wyników wykonania

3) koszt materiałów zużytych do wytwarzania,

częściowego, należy te wyniki odrębnie obliczać w każ-o

4) koszt robocizny b ezpośredniej,

dym roku rachunkowym, uwzględniając je VI rachun5) koszt wytworzenia bieżącej produkcji,

kach wyników (strat i zysków).

6) koszt wytworzenia sprzedanej produkcji.

5. Wszelkiego rodzaju koszty ogólne nie przeniesio2. Za koszt zakupu towarów uważa się wartość wyne w ciągu okresu rachunkowego na odrębne konta ponikającą z pomnożenia jednostkowych

cen za towar

szczególnych umów - należy przed sporządzeniem biprzez ilość towaru. Koszt zakupu nie obejmuje kosztów

lansu podzielić według stosunku procentowego tych

ubocznych związanych z zakupem towarów do chwili kosztów do kosztu wytworzenia wykonanych świadcz~ń

złożenia ich VI magazynie, jak transport, ubezpieczenie

i część przypadającą na świadczenia nie ukOl1czone

towarów w drodze itp. koszty.

wprowadzić do aktywów bilansu. Ogólna suma kosztów

3. Za koszt materiałów zużytych do wytwarzania

wytworzenia przypadających na nie ukończone świad­

uważa się koszty nabycia surowców, tworzyw,

CZęSCl . czenia nie może być zmniejszona o sumy otrzymanych

składowych wyrobów obcej produkcji, innych materiazaliczek lub o sumy wystawionych zleceniDdawcom rałów zużytych bezpośrednio do wytwarzania oraz koszty

chunków na poczet tych świadczeń.

obróbki obcej związanej bezpośrednio z wytwarzaniem.

4. Za koszt robocizny bezpośredniej uważa się koszt

§ 11. 1. Księgowość przedsiębforstw przemysło­

nakładu pracy stanowiący wynagrodzenie pracowników

wych i usługowych, jak wykończalnie, farbiarnie, forza wykonaną w przedsiębiorstwie pracę produkcyjną miarnie, zarobkowe tkalnie, przędzalnie itp., przyjmubezpośrednio w procesie wytwarzania. Element kosztu

jących surowce, półwyroby i towary do dalszej prorobocizny bezpośredniej nie obejmuje śWiadczeń pudukcji lub obróbki oraz przedmioty do remontu, nabliczno-prawnych, ponoszonych

przez

pracodawcę

praw itp. powinna zawierać oddzielne konta nakład­

z własnych funduszów wskutek zatrudnienia pracow- ców - zleceniodawców z podaniem imienia, nazwiska

ników.

(nazwy firmy) i adresu.

5. Za koszt wytworzenia uważa się wszelkie koszty

2. Przyjęcie do dalszej produkcji, obróbki lub rezwiązane bezpośrednio lub pośrednio z wytwarzaniem,

montu, napraw itp. oraz oddanie nakładcy po dokonaa w szczególności koszty materiałów zużytych do wy- nej przeróbce, obróbce, remoncie lub naprawie - potwarzania, koszty materiałów zużytych na cele ogólne

winno być ujawniane codziennie w miarę przyjęcia lub

wytwarzania i administracji, koszty wynagrodzeń pra- wydania pod względem ilościowym w księgach ewiden-

....

Dzi~_n_~k

_~~~w }~f~r--,6~3______________

!21~

cyjnyt:h obcych surowców, półwyrobów lub towarów

o.raz przedmiotów przyjętych od nakładcy

zleceniodawcy.

3. Nie uważa się za nakładcę - zleceniodawcę osoby,

która udziela zamówień wyłącznie dla celów osobistej

konsumpcji.

§ 12. 1. Prowadzący księgi handlowe obowiązan~

są prowadzić odrębne ewidencje zakupów dokonanych

u dostawc6w z gospodarki uspołecznionej oraz odrębne

r

u dostawców z gospodarki nieuspołecznionej.

2. Analogicznie należy sporz<idzać ewidencje obrotów doiwnanych z odbiorcami z gospodarki uspołecz­

nionej oraz nieuspołecznionej.

3. Prowadzący księgi handlowe obowiązani są ponadto prowadzić odrębne ewidencje zakupów, udokumentowanych dowodami wewnętrznymi - zarówno na

podstawie przepisów o postępowaniu podatkowym jak

i niniejszego rozporządzenia.

4. W ewidencji (ust. l, 2 i 3) należy podawać sumę

zakuDów bądź obrotów, a co do zakupów i obrotów dokona~ych na odcinku gospodarki uspołecznionej - również i numer dowodu dotyczącego danej transakcji: ewidencje należy sumować co miesiąc oraz z końcem każde­

go okresu rachunkovlego.

§ 13.

oddanych do komisowej

zarówno przyjęcie w komis, jak i dalsze

t ransakcje wynikłe z obrotów tymi towarami powinny

być odpawiednio zaksięgowane w księgach

komitenta

i komisanta. Zaksięgowanie to, jeżeli chodzi o oddanie

i przyjęcie w komis towarów, powinno być przeprowa-·

dzone co najmniej pod względem ilościowym w ewid.encyjnych księgach towarów komiso''''ych.

2. Obroty osiągnięte ze sprzedaży towaró vY'cddanvch do l:omisowej surzedaży komitent powinien zak;ięgować w tym okr~3ie rachunkowym, w którym te

towary zostały sprzedane przez komisanta.

3. Niesprzedane do końca okresu rachunko'Nego t owary kor.nisowe komisant pOWInien w ykaza ć w pozycjach pozabilansowych, komitent za ś w odrębnych

pozycjach dla każdego składu komisowego przy inWentaryzacji towarów ·własnych.

sprzedaży

1. Co do towarów

-

§ H. l. Sprzedaż towarów (obroty) powinna być

wykazywana nie na ogólnym koncie tbwarowym lub Da

ogólnym koncie sprzedaży; lecz na odrębnych kontach

sp rzedaż y f2kturowanej (dokonanej) według cen

l) produkcyjnych,

2) hurtowych,

3) detalicznych.

2. Za cenę produkcyjną (fabryczną) uważa się cenę

przez producenta odbiorcy hurtowemu

(hurtownikowi). Za cenę hurtową uważa się zarówna

cenę fakturowaną przez producenta detalicznemu sprzedawcy (detaliście) przy pominięciu lub braku pośred­

niego ogniwa hurtu, jak rówmez cenę fakturowaną

przez hurtownika detalicznemu odsprzedawcy (detaliście).

Za cenę detaliczną uważa się zarówno cenę liczoną przez

producenta bezpośredniemu konsumentowi w przypadkach sprzedaży produkcji konsumentowi z pominięciem

lub w braku ogniw wymiany na szczeblu hurtu oraz

detalu, jak również cenę liczoną bezpośredniemu konsumentowi przez detalicznego odsprzedawcę.

3. Niezależn ie od wymogu, O którym mowa w ust. 1,

obroty podlegające opodatkowaniu według różnych stafakturowaną

Poz. 502

----------.,....-------.....;....-~-_._---

wek podatku obrotowego powinny być w księgowości

w odpowiedni sposób odrębnie wykazywane.

4. Księgowość podatników, którzy wytwarzają lub

sprovvadzają

z zagranicy towary, o których mowa

wart. 8 dekretu o podatku obrotowym (Dz. U. R. P.

z 1948 r. ~Nr 52, poz. 413) powinna w szczególności ujawniać również odpowiednio specyfikowane wartości

1) deputatów pracowniczych wydawanych przez podatnika jako pracodawcę w wytwarzanych lub importowanych towarach,

2) wytworzonych lub importowanych towarów, pobranych do konsumcji własnej,

3) ubytków towarów lub ich półwyrobów wytwarzanych lub importowanych, które powstały w czasie

wytwarzania, formowania, rozlewu, pakowania, magazynowania bądź przewozu,

4) innych braków towarów lub ich półwyrobów wytworzonych lub importowanych, magazynowanych

lub przewożonych

w celu ustalenia wartości podlegających podatkowi obrotowemu na zo,sadzie przepisów art. 3 ust. 2, 3 i 9 dekretu o podatku obrotowym.

5. U podatników, którzy wytwarzają i sprzedają

bądź odsprzedają towary, o których mowa wart. 9 dekretu o podatku obrotowym, sprzedaż i wymiana tych

towarów konsumentom powinna być bieżąco dokumentowana specjalnym kopiałem rachunków wystawianych

odbiorcom i odrębnie przechowywanych w kopii w spos ób określony przepisem art. 87 ust. 2. Rachunki te mogą nie zawierać d,mych

co do in1ienia, nazwiska oraz

adresu n abywcy w przypadkach, gdy sprzedaż dokonana

została w ilościach drobnych.

§ 15. 1. Na koniec każdego miesiąca dziennik

(dziennik - główna) powinien być zsumowany nie pozniej niż w ciągu dwóch t ygodni od upływu danego miesiąca, a jeżeli chodzi o miesiące pierwszy i ostatni okresu rachunkowego - do kOlic9. następnego miesiąca . ·

2. SUl'l.y miesięczne należy wpisywać atramentem.

§ 16. 1. :Na k oniec każdego okresu rachunkowego

należy dokonać w księgach prawidłowych odpisów na

zużycie (amortyza.cję)

przedmiotów podlegających zuży­

ciu oraz nabytych odp ła t nie terminowych praw mająt­

kowych i to bez względu na \vynild bilansowe. Odpisów

na zużycie można dokonywać metodą bezpośrednią lub

pośrednią, o ile przepisy specjalne nie stanowią inacz2j.

2. Przedmiot całkowicie zamortyzowany w okresie

jednego lub więcej o~uesów rachunkowych należy pozostawić w bilansie w wartości l zł, jeżeli przedmiot

ten - bez względu na stan, w jakim się znajduje- pozostaje w przedsiębiorstwie.

3. Wartości przedmiotu całkowicie zamortyzowazowanego i nie istniejącego już w przedsiębiorstwie (zlikwidowanego) nie należy uwidoczniać w bilansie; wartość ta powinna być odpowiednio wyksięgowana

przy

uwzględnieniu odpowiedniej sumy z rachunku umorzenia przy an"10rtyzacji pośredniej.

4. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio

w przypadkach amórtyzacji jednorazowej, jeżeli przepisy o podatku dochodow:łffi przewidują amortyzację jednorazową·

Dla kontroli p r awidłowości odpisów na zużycie

tabele amortyzacyjne według załączo­

nego wzoru Nr 1. Roszerzenie wzoru oraz zmiana jego

układu są dopuszczalne. VI tabelach

amortyzacyjnych

można uwidacznla~ grupami przedmioty amortyzowane

5.

należy prowadzić

Dzielmik Ustaw Nr 63' ~_

---------

,'-' - J2l~

-= ~_

Poz, 502

._. _--~--=-=:-~-----,----_':"'-~~._-----,~----=---------=-~=--::.:.::.

według tych samych norm, z podziałem na lata nabycia,

pod warunkiem prowadzenia szczegółowej specyfikacji

w inwentarzu lub w · specjalnych ewidencjach przeznaczonych dla szczegółowej kontroli majątku stałego.

§ 17. Zapisy w księgach u odbierających świad­

czenia usług uznaje się za należycie udokumentowane

dowodami wewnętrznymi, jeżeli dowody te określają

~el wydatków i zaopatrzone są w datę

i podpisy osób,

które bezpośrednio dokonały wydatków i jeżeli wydatki

te dotyczą

l) kosztów przejazdów, diet i ryczałtów za noclegi

w wysokości nie przekraczającej norm układu zbiorowego pracy dla danego zawodu; jeżeli dany zakład pracy nie jest objęty układem zbiorowym, wysokość kosztów podróży może być przyjęta na podstawie norm przewidzia:nych na takie koszty dla

pracowników w podobnych zakładach, objętych

układem zbiorowym,

lub dla pracowników pań­

stwowych,

2) kosztów poniesionych na tragarzy, służbę hotelową

i t.p.,

3) poniesionych kosztów tra;lsportu towarów, jeżeli

zgodnie z przepisami transportu kwity przewozowe

są odbierane przy wydawaniu

przesyłki

oraz'

kosztów dorożek, ryksz, wózków ręcznych i rowerorowych,

4) innych drobnych wydatków (nie wyłączając kosztów reprezentacyjnych), które ze względu na swój

rodzaj wyłączają możliwość uzyskania dowodu

zewnętrznego i które nie przekraczają 1/ 4% obrotu

podlegającego podatkowi obrotowemu lub zwolnionego od tego podatku.

lO

§ 18. Załatwianie próśb podatników o zezwolenie

na prowadzenie i przechowywanie ksiąg wraz z dokumentami poza lokalem przedsiębiorstwa (zakładu) lub

mie~scem wykonywania zajęcia należy do zakresu działania władzy podatkowej I instancji właściwej do ustalenia obrotu.

Dzi ał

KSIĘGI

II.

PODATKOWE;

ksiąg podatkowych obopodatnicy podatku obrotowego nie mający

obowiązku prowadzenia ksiąg handlowych, a nie korzystający ze zwolnienia od obowiązku prowadzenia ksiąg

podatkowych z mocy przepisów § 20.

2. Obowiązek prowadzenia ksiąg podatkowych

rozciąga się również na podatników podatku dochodowego pobierających dochody z budynków, w których

ilość izb mieszkalnych przekracza 20 lub ilość izb użyt­

kowanych na zakłady handlowe, przemysłowe, rzemieślnicze i zajęcia przekracza 5, albo w których

łączna ilość izb mieszkalnych i użytkowych przekracza

20, a które to budynki położone są w miastach będących

siedzibą urzędów skarbowych lub w innych

miastach

mających ponad 5 tysięcy mieszkańców.

§ 19.

wiązani

1. Do prowadzenia

są

1. Zwalnia się od obowiązku prowadzenfa

podatkowych podatników podatku obrotowego nie

wymienionych w §§ 30, 34, 36, i 38 oraz tych, którzy

1) opłacają zryczałtowany podatek obrotowy na zasadach określonych w rozporz ądzeniu Ministra Skarbu

z dnia 19 lutego 1949 r. (Dz. U. R. P. Nr 17, poz. 106

i Nr 43, poz. 327),

§ 20.

ksiąg

2) jednoosobowo (osobiście) prowadzą zakład rzemieśl­

niczy zatrudniający najwyżej j,ednego członka rodziny; zwolnienie to nie dotyczy jednakże brązow­

nictwa, jubilerstwa, piekarstwa, rzeźnictwa i węd­

liniarstwa, rzeźnictwa i wędliniarstwa z mięsa koń­

skiego oraz zegarmistrzostwa.

2. Do zastosowania zwolnienia, o którym mowa

w ust. 1 pkt 2), nie stoi na przeszkodzie zatrudnianie

uczniów na podstawie umowy o naukę zarejestrowanej

w izbie rzemieślniczej.

3. Upowa żnia się dyrektorów izb skarbowych do

zwalniania podatników - na ich indywidualne poda-ni a - od obowiązku prowadzenia ksiąg podatkowych

w określonych latach, w przypadkach zas łu gujących na

szczególne uwz ględnienie.

4. Upowa żnia się dyrektorów izb skarbowych do

zwalniania z ur zę du - na wniosek wład zy podatkowej

I instancji właściwej do ustalania obrotów - od obowiązku prowadzenia ksiąg podatkowych w określonych

latach podatników, którzy prowadzą przedsiębiorstwa

poza granicami miast będących siedzibą urzędów skarbowych oraz poza granicami miast mających ponad 5

tysięcy mieszkańców. Decyzje w sprawach powyższych

mogą obejmować zarówno pewne

grupy podatników,

jak i pewne miejscowości; z udzielonych w ten sposób

zwolnień mogą być wyłączeni poszczególni podatnicy.

§ 21. 1. Za prawidłowe uważa się księgi podatkowe prowadzone prawidłowo zarówno pod względem

formalnym (niewadliwie), jak i materialnym (rzetelnie).

2. Prawidłowe pod względem formalnym (niewadliwe) są księgi podatkowe prowadzone zgodnie z przepisami nmle]Szego rozporządzenia oraz zarządzenia,

o którym mowa w § 41.

3. Prawidłowe pod względem materialnym (rzetelne) są księgi podatkowe prowadzone zgodnie z prawdą.

1. W przypadku stwierdzenia przez władz~

podatkowych polegających

na: formalnych usterkach i brakach, a nie mających

w konkretnym przypadku istotnego znaczenia, władza

podatkowa powinna uznać księgi za dowód. ;a

2. Przepis art. 89 ust. 2 stosuje się odpowiednio

przy ocenie kSiąg podatkowych.

§ 22.

podatkową wadliwości ksiąg

§ 23.

rzowy.

Okresem rachunkowym jest

rok

kalenda-

§ 24. 1. Strony ksiąg powinny być kolejno ponumerowane.

2. Księgi powinny być przed rozpoczęciem okresu

rachunkowego, na który mają być założone, przedstawione przez podatnika do zaświadczenia urzędowi skarbowem.u właściwemu w sprawach podatku obrotowego.

3. Księgi wymienione w § 19 ust. 2 powinny być

prze dstawione do zaświadczenia w terminie, określonynl

w ust. 2, urzędowi skarbowemu właściwemu w sprawach podatku dochodowego.

4. Księgi należy prowadzić w języku polskim

i w walucie polskiej. Zapisów do ksiąg należy dokonywać starannie i czytelnie atramentem bądź ołówkiem

atramentowym. Nie wolno pozostawiać odstępów w miejscach, które powinny być wypełnione. Niedopuszczalne

jest skrobanie i zamazywanie, wycieranie bądź usuwanie dokonanych zapisów innymi sposobami.

5. Omyłki prostuje się przez przekreślenie błędne.

go zapisu i wpisanie właściwej treści lub sumy w ten

Dzienn~k Ustaw Nr

------

sposÓ.:> , aoy trcs::: i sumy pOyr3ec,n iego zapSLl były czy ielne. Sprostowante omyłek powinno b yć pod9j~ ane

przez osobq, która go dokonał a .

§ 25.

Ks;ę gi powinny

wyl~azywać

d:me

zgod:1e

z rz eczywlstośc ią .

§ 26. Przepisy § 17 co do dowodów wewnętrznych

stosuje się odpowiednio.

§ 27. 1. Do;·m r'1ei"1:Y do k sl::;,g podatkowych powinny być przechowywaae przez podatnika przez lat sze0ć ,

licząc od k0i1ca oh:'esu r achun>::owego, k tó rego dotyc z ą·

2. Przepis § 8 s tosuje się odpow-iednio.

§- 28. Do zalaiw;anill po~,a;l o zez7Jolel1ie na p rowadzenie ksią]; oraz p rzechowywanie ich wraz z uokurLe~Tta~~i poza lokalern p rz,~c.isięblor:3~~/l3. (zakładu) l t':.f)

zajr;cia stosuje się § 13 z uzup;::łnie niec~l1, że, o ile choo..cl

o podatllE~ów podle~ a,:ących v"ylączn:e obm,vi::roko wi 1.'0datk oweDu \v podatku . dochodO\v:''E1, powohTly jest

urząd ska:':;o"'lY vi~3.ściwy do wymiaru tego pOd3tku.

§ 2D. \";l ~tpl i vlł~o~ci co dG t :~G o, j1\:ie10 I'o:1 ZD. ju kr:: l~­

gi p0datkG-,-i ~ ( ~§ 3;) - 3:3) p ::lJ::\t:l1k LU :.~rO-,'l:td3i(:, 1'02 strzyga Y::2~' ::.iwy LCr:! '1J skariJ owy.

§ 30. 1. Podatilicy pr.J~. ?ad=·l;~cy

p~"zet~~sl~li iorst\~/a ,

kt óre zai:.upuj : ~ t ~.r,::·... .:~l-'y ceL::f.:.l spTzel~a~~y ,\-y stJ.ni2: n '.;2

pr z~~"ob i oi1yJn b .~ d~ pl·~'31·O·Dl ')~yrn lu~), n:c bQd :r~ prz2~'::'5L~biQ::'st\v~~n koni isc '.":j in"!, pr.::: yj.l.:"1ują :[,\-la1' cle> Gprzed::tiż.y ·n3. c"Jrtzy ra~h"-i:-!.e!{ - ab o\,vląz3.ni są pro\v~d zić ks i~­

gę podatk!JTv~ ?~r 1 (k ~:)~ ęJę t cn7a~" G-;..v).

2. E,,;,,;ga: poc1 «~J:o':'la I'Jr 1 po-.vln::a· uj :lV!nia~

' v szczeg01no';.:.:i nastę!)i.lj ą ce dane

l) na2\'";/~ 5l-co , in! i~ (n:1zvJę f ~ r:-.:1y) i ~.dr2s kOlltrahent:l,

2) l"cc1z3j [Jrzy(: ~-lGdi.l i r02chodu,

3) o :}Jln'c' "u'-n_yprz,}'c:lOdu i rozchadu O"i°az podział tych

SU::'11. na p03zsze,:?: óln::: tytv.ł:r,' Yl szczc~6lnD,':cl na zn.k u:)

t o\varu) n~ kC3 Zty l'iboczne z\'l~qzane z zal-:up'21n, n~

to-wary przekazane do p rod ukcj:, In robociznc: (pła ­

ce) i~a obr5bkG obcą,

~) dan0e,vO: deT'.::yj ne : co do zakupó','l u dostawców z gospodarki uspołeczn ione j oraz u dosbw c6w z gospodarki nieEs9,olecznlc!10j, zal:1...1pó\-v udokumento'\lvanych dov/od2n1i \7Z -';:in ątl'ZnYini, zaxup5'\v t O.\'~.r&ró '\.v

wymienioaych war t. 9 dc:~rdu o pOt1::ttku ob;,'otov·ryru - oraz provłlzji,

5) wy501~ość obrotów udokuElentow:mych kopiami rachunk5w - z podziałem na obroty z gospodarką

uspoleczl1ioną oraz nieu s polecznioną i na s.?~'zec1:?ż

towarÓ'N wymienionych wart. 9 dekretu o podatku

obrot8~.vym,

G) \va rtot,ć z~"vl'ut6'\v) '.vys 'Jk ,:)J Ć bon:~f l !r,:at i 011 ~ lstó~ll.

3. To'·,'!ar pO'jJ'~n[en być zaksięgow:my VI ksi.ę :, ach

podatkowych n:l przy ch6:i \V c},':lili otrzJ'rc,'lnia tow ó~ ru.

Przepisy § 5 ust. 1, 3 i 4 st::Jsuje s ię Odpovliednio.

1. Pl'zed zD.pro\vadzeniem po rL-_Z pierwszy

podatkowej Nr 1 otaz na konie c każdego Okl'es:l

ra chunl~ov..reJo pOV. . i~1icn byc ~:~Oi.'ząL:=O~17 S ~}i. S Y'er.L13.nentu towar6w wedlu g zas:::d podanych w § 3 (z \vyodręb n ie _

n i€l.i:1 tov~TJ. r5 ..v vl}nnicl1i,onych VI art. SI d?~~r2tu o po datku

obTotowym).

2. R~m2n2nt naby tych tJwarcw wycenia się p .)

cent~ nabycia albo po cenie ryJl.kOvi2j z un.ia sp,o!"~~~ Ch~2 nia spisu, jeżeli t a cena jest ni~sza od c2ny nabycia. ni§ 31.

ksi ęg i

,.

Poz. 502

--------~

mancnt p,Jl\il:,-r o0.J\J

vlyruJJVJ gotoYlj.:::h vl~asn2j proaukcji n 3..:. 2.-::)' \vyc~nl1..: v/cd.: :j.g l;::osz-cu "\lytv/') r zenia.

ii. SpOTZ'i'.:IzO:'lY po rCl2 pierwszy Si.J:s remanentu

n :lleży Wp~~:l.:: (o za{o-~on2j ksl~ ;:;i podatkowej. Remam~n t

l~ońc(; \'i y nal e'::y wpiSYW3. 2 Z3.,·':;w::J do księgi podatkoW2j za r~~( ub: e31y, jak" ci,) księgi zal:ożo .lej na rok następny.

1. Prowadz;cy księgi podatkowe Nr 1 obokontrolę

ilośc :ową

przychodu

t 'J\,varo..,,-\t, SUYo\.vcJ'\-v, mat2rialó,v pon18cniczych, pół"'~vy­

r abów, wyrol>ów gotowych, produktó-vv ubocznych i odpadków - je:::eli prowadzą następujące rodz<tje przeds ~ębi-orstv!

1) b ez wz~lp'du na wysokość obr0t6w

a) s:Jr= ed8. ż tOW:lrÓVl bądż wyJ:ączn;. e, bądź przeważ­

nie kup2cra do od:::;przedaży, bą dź przedsiębior­

StWO~l pl'2: emysłowym lub zakbd')m rzem ieślni ­

czym do daI::oze j prockl~cji lub zutyc ia w prowadzon y m prz2r:-qśle ,

b) s;:;rze daż tovJa:'ów wymienionych wart. 9 dekretu Q pod srtku obrotG'I".~.lyn), z2róv·Jno przez!19.c ~Gnych do o-clsprzecla;~y j ak i do wytwarzania,

prz c ::.~o~)U 111b s'i.. . zeda±y k0i13Um 2n tOT.L~!,

c) r:'lS:J"'.:\ty po si~,dają ·:~ pon.:1d 8 p<}kojó\v do wyna}:;cla,

d) "\.-/3'-:2 E:.i ,~ rrzedsi..~biorstvla przerilysl<Y'vve i zakła­

dJ r ~::2L.l :2 ,jh1'lcze zatrudninjącc pl"zy r~cz.n ej pl"'O0ukc~.i Si '2a.21TI lub "v~ęc:j o=6~) ł::::cznie z \vła X.: ~ ...

c;<::ls!D. i cz::'cnl;:ami j2go r:>dziny, a przy prod\l:-:c ji z uż yciem silników - cztery l ub wi ęcej os6b,

nie licz ą c uczn i.ów, zatrudnionych na podstawie

u mowy o n aukę zarejestrowanoj w i zbie rzer.i'1ie3h'l:cz2j,

§ 32.

wiązani

sąpi'owadzić

2) VI Z::-:lcżilO Śe:! od vvyso:::ośc i O~TOt-5W

provJad, zący

\v:Jzelkie przedE!i-:i biorst\tva

j e:!:sll obrót osiągni.:;ty w popc-zedzającym

ok,:esie r achun:<owym obliczony w stosunku rocznym wynosi w przedsiębiorstwach o charakterze

w ylą c"mi2 u 3łu:govvym (bez śwIadczenia rzeczy) wię­

c ej niż 2.400.0:J O zł, a \v pozostałych przedsiębior­

stwac:l więcej niż S. OOO.OOD zł. U podatTlików, którzy w dniu wej śc ia VI żyd0 niniejszeg o r ozporządze ­

nia prowadzą przedsiębio rst-..v a (zak ła d: r ), podstav.'(~

obFczenia Obi'otU V1 stosunku rocznym stanowi kwota obrotu csiągniętego l rJ pos:::cz2~ólnych miesi ąca ch

HH9 r. przyj E;ta do usta.l0nia z:llicze"k na podatek

obrotowy.

podat.nicy

( zakłady) ,

2.

łącwj ąc

Przepisy § 5 stosuje się od)owie(bio, n ie wyusL 10 i 11.

§ 33. Przepisy § 11 oraz § 14 ust. 5 stos'.lje się odl}owiednio pr~y pr0 '.-,~dz=!1iu k.s.lq~ p-oclatkovlych :r';r 1.

1. Poclatr:.icy, prowa.dzący przedsiębiorstwa

lub za;dE~:y r Z2171ieślnicze, przyjmuj ;;;cy

zamówienia na wykol1::mie półwyrob6w, wyrobów go"tovlych lub l~ S~Ug, C .~y to z \'viasIlego c zy t8~ z povvierzone,

1 ' ·

" l

'

....

go m<:\ ~.

v,:,'l3m ooowu

p:ar .l są provla d ZIC

.C;lęg ę podatko\v~ r-Tr 2 (księgę z arl1Óv~r iE'11).

2. Księ g a podatb-:nva Nr 2 powinna uj awnia ć

"l ::;zczególnośei n:1Stępuj~~i:C2 d3ne

adres zn.mawiające 1) nazwisko, imię (n"z \'l ~ firmy)

go,

2) l'odY9.j p r zyj ęte' g o zJ.mó-,-:/ lf~n.i.a z pc;,działem na: za;'

rr: Ć\Viellb z rn:::teriaL':"Jl wlL:sl1ych wykonującego za§ 34.

prz12mysłov7 e

r

Ol

Dziennik Ustavv'

Nr 61

,-- - -,, - - - - - - - - - - -

1215

Pozo 502

~-- _ . _-

materiałów

mówienie oraz z

d ostarczonych przez

zamawiające go ,

. materiaow,

ł'

d ost

' przez zama3) określel1le

-arczonycn

wiając ego,

podatkowa

Nr 5

cbuc

2.

1) nazwisko i imiG wplacuJ' ącego,

3) ozóhą

sumę rozchodu oraz

szczególae t ytuły rozchadu.

3. Prowadzen ie t ej księgi nie zwalnia od obowiąz­

ku prowadzenia księgi podatkowej Nr 1 oraz kont roli

ilościowe j przychodu, jeżeli

obowiąze k

t a ki wynika

z przepisów §§ 30 i 32.

§ 35. P rzed za prowadzeniem po raz pierwszy księ­

gi zamówień n ależ y sporząd zić zestawienie zamówie ń

nie wykonanych i wpisać je następnie do księgi jako

poz. 1. Również po zakończeniu każdego okresu rachunkowego nale ży na oddzielnych stronach księgi zamówiel'i

spisać zamówienia nie wykonane oraz przenieść je na-o

stępnie do ks ię g i zamówień roku następnego.

§ 36. 1. Podatnicy wy konujący zajęcia zawodowe,

o k tórych m owa wart. 25 pkt 5) i pkt 6) lit. c) dekretu

o podatku obrotovv'ym, obow i ązani są prowad z ić księgę

podatkową Nr 3 (k si ęgę przychodów i rozchodów).

2.

Księg a

poda tkowa

szc zególn ośc i na s tępuj ące

Nr 3

dane

powinna

ujawniać

tej

sumy na

p oszczególne tytuły przychodu,

5) wysokość bonifikat.

w

powinna

2) ogólną sumę przychodu oraz podział

4) wysoko§ć umówionej kwoty zapłaty,

,-

Księga

VI szcz er;ó lno ści n astr:: pujące

ujawniać

niać

j ej

podzi a ł

na

po-

3. Arkusz kontrolny wpłat czynszu p owinien ujaww szczeg ólnośc i

1) wy sokość należl~ 2g o czynszu,

2) specyfikacj ę v.· płat,

3) v,'ys,ckość

zal eg ło ści

początkowej

ora z

końcowej

z tytułu czynszu.

D z i a ł

III.

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE.

§ 40. Przepisy ninie jszego rozporządzenia nie naprzepisów szczególnych o obowiązku prowadzenia ksiąg szczególnego typu przez poszczególne grupy

podatników, ani zarządzeń Ministra Skarbu wydanych

na podstawie art. 1 dekretu z dnia 14 bvietnia 19'18 r.

o sposobie udowadniania przez podatników przychodów

gotówkowych (Dz. U. R. P. Nr 21, poz. 141).

ruszają

1) nazwisko, imię (nazwę firmy) i adres klienta itp.,

2) formę i wysokość otrzymanego wynagrodzenia,

3) wysokość sum wpłaconych do rozliczenia,

4) r odzaj i sumę r ozchodów,

5) wysokość w y datków z sum otrzymanych do rozliczenia.

§ 37. P o zakol1czen iu każdego okre~u r achunkowego 1131cź.y il"icn nie s pi s ać na oddzielnych stronach księ­

gi podatkowej Nr 3 poszczególne sumy w płacone p;:zcz

klientów (pacjen tów i tp.) do l'o:diczenia, a n ie rozliczone z nimi w danym okresie racnunkow-ym i sumy te

przenieś6 nastę pnie do k siE;gi na ol~:res nas t Gpny, oznaczając je numerem k olejnym od 1.

1. Podatnicy wy k onujący świ a dczeni a u sług,

nie są obowi ą żan i do p l"owadzel1ia ksiąg h andlowych lub ksi ą g podatkovv'ych Nr 1, 2 i 3, obowiązani . są

prowadzić ks ięgę podatko\'''ą Nr 4 (k sięgę utargów) .

§ 38.

j eżeli

2.

w

Księga

p odatkow a

s z czegó lno śc i na stępujące

Nr 4

dane

1) nazwisko i imię poda tnika

pracowników,

2) zestawienie sum

wpł y wów

powinna

uj aw'niać

zatrudnionYC:l u niego

za wykon:me

świadcze-

§ 41. Wzory ksiąg, o których mowa w §§ 30, 34, 36,

38 i 39, ustali 1\1inister Skarbu w drodze zarządzenia

wydanego na p odstaw ie art. 29.

§ 42. 1. Z dniem wejści:l w życie l1lme]szego rozmoc w szelkie przepisy w przedmiotach nim unormowanych, a w s zczególności

porządz enia tracą

1) rozporządzenia Ministr a Slcubu z dnia 31 paździer­

n ika 1946 r. o księgach handlowych, up roszczonych

i podatkowych (Dz. U. R P. z 1943 r. Nr 65, poz.

365, z 1947 r· Nr 73, poz. 46 6 oraz z 1948 r. Nr 31,

poz. 208),

2) §§ 1 oraz 3-8 r oz porz ą dz e nia Ministra Skarbu

z dnia 27 grudnia 1948 r. (Dz. U, R. P. Nr 62, poz.

483).

2. Przep isy wymienion eiZo w u st. 1 p kt l) rozpodotyczące k siq6 uproszczonych , stcsuje się

jednak nadal \V t ym zakresie, w j akim zost ały powołane w przepi sach, o których mowa w § 40. Il ek roć

w wyr:aiei.1.io:1ych w § 4.0 przep isach po wołano pozostałe

przepisy wym12nioncgo VI u st. 1 pkt l) r ozporzą dz e ­

ni a - stosu je si ę odpowie dnio przepisy n iniejszego rozpo rządze:1ia.

rz ą dzenia,

nia us ług ,

3) okreś len ie r odza}u ora z wy so kość wypła cony ch wynagrodzeń .

1. Podatnicy, o których mowa w § 19 ust. 2,

Nr 5 (ks i ęgę

dla nieruchomości budynkowych) oraz arkusz kontrolny

wpłat czynszu j a ko załącznik do t ej księgi.

§ 39.

§ 43. Rozporz2,dzenie w ch odzi w

1 stycznia 1950 r.

życ i e

l\,1inister S:curbu: J(. Dąb r owski

obo wiązani są prowad z ić księgę podatkową

Minister Handlu v\lewnętrznc:go: T. Di etri ch

z d n iem

•

(

\

1216 '-

Dziennik Ustaw Nr 63

..

501

......

Poz. 501 i 502

•

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OSWIATY

z dnia 13 grudnia 1949 r.

w sprawie zmian organizacyjnych w Uniwersytecie Warszawskim.

Na podstawie art. 20 dekretu z dnia 28 paździer­

nika 1947 r. o .ganizacji nauki i szkolnictwa wyższego

(Dz. U. R. P. Nr 66, poz. 415) zarządzam, co następuje

Załącznik do rozporządzenia Ministra Skarbu

z dnia 17 grudn ia 1949 r. o księgach h andlowych

i podatkowych (poz. 502).

Wzór Nr l

do.§ 16 ust. 5

.

TABELA

..:.

"O

Q)

o

.

..:.:o

Z

-l

Ol.)

Q)

'u::;::,

..o

...

Po

...

.....

et:!

~

N

~

Odp i s !J

::;::,

ao

Ci

'§

et:!

"O

<l)

...

N

er:;

'U

'{LJ

E

...

cO

~

~

3

4

- - - - --2

I

z

~

-et:!

cO

cO

N

- s-I

n a

a mo r t !J z a c j ę

l

a

I

:=

19 -

o I suma

101

-.

AMORTYZACYJNA

-

'

19-

19_

0J01 suma

o/ol suma

a

t

a

I

I

19._

19_

19_

o I suma 0/ I suma

o/ol suma

1°1

°l

I

19_

0/0

suma

1

6

"

- - --

-- ----

-I

--

- - -;-

-

--,-- ------1

-

-

--- - -

I

1

I

503

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA sn:ARBU

z dnia 19 grudnia 1949 r.

w sprawie rozpoczęcia dzial alnllści Banku R:Jnego.

Na podstawie art. 19 d ekretu z dnia 25 paździer­

nika 1948 r· o reformie ban ~o w ej (Dz. U. R. P. Nr 52,

poz. 412) zarz ądz am, co nast ęp uj e

§ 1. Bank Rolny, powołany d o życia na zasadzie

art. 6 pkt 1 dekretu z dnia 25 października 1948 r , o re-

formi e bankowej (Dz. U. R. P. Nr 52, poz. 412), rozpocznie d ziała ln oś ć z dniem 1 stycznia" 1950 r.

§ 2. R ozporządzeni e wchodzi w życi e z dniem ogło-.

szen ia.

Minister Skarbu : K. Dąbrowski

501

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SKARBU

z dnia 19 grudnia 1949 r.

w sprawie przekazania B ankowi Rolnemu przez

obj~(ych

Państwowy B!':.nk Rnllly agend Ol'az aktywów

rachunIdem polsk im.

Na podstawie art. 28 d ekretu z dnia 25 paździer­

nika 1948 r. o reformie bankowej (Dz. U. R. P . Nr 52,

poz. 412) zarządzam, co nas':ępuje

-,

pasywów,

§ 1. W dniu 1 stycznia 1950 r. Państwowy Bank

R olny prz ebr~e Bcmkowi Rolnemu wszystkie swe agendy oraz ustalone według bilansu na dzień 31 grudnia