Ustawa z dnia 20 grudnia 1949 r. o państwowym gospodarstwie leśnym.

1.

Państwowe lasy i grunty leśne wraz ze związanymi z nimi gospodarczo gruntami nieleśnymi

oraz nieruchomościami i ruchomościami, służącymi do prowadzenia gospodarstwa leśnego

(budowlami, urządzeniami technicznymi, transportowymi, komunikacyjnymi itp.), jak

również zakładami przemysłu leśnego, stanowią państwowe gospodarstwo leśne.

2.

Do państwowego gospodarstwa leśnego wchodzą również w miarę gospodarczej celowości

położone wśród lasów i gruntów leśnych enklawy państwowych gruntów nieleśnych (gruntów

ornych, łąk, pastwisk, torfowisk i wód) oraz wrzynające się w lasy i grunty leśne

półenklawy takich gruntów.

3.

Do państwowego gospodarstwa leśnego będą włączone stanowiące własność Państwa nieużytki,

słabe grunty rolne oraz inne grunty, jeżeli ze względu na swoje położenie nie nadają

się na cele specjalne (budowlane, przemysłowe, przebudowy ustroju rolnego, osadnicze

itp.).

Grunty nieleśne, o których mowa w art. 1 ust. 1 i 2, będą wyłączone z państwowego

gospodarstwa leśnego, jeżeli potrzeby uzasadniające włączenie przestaną istnieć lub

będą mogły być zaspokojone bez takiego włączenia, albo gdy według uznania Ministra

Rolnictwa i Reform Rolnych lub władz przez niego upoważnionych grunty te okażą się

potrzebne dla państwowego gospodarstwa rolnego lub spółdzielczo-produkcyjnego, a wyłączenie

ich nie przyniesie istotnej szkody gospodarce leśnej.

Zalesienie gruntów nieleśnych, włączonych do państwowego gospodarstwa leśnego, może

nastąpić na obszarach, nie objętych prawomocnym planem zagospodarowania przestrzennego

- po uprzednim wyrażeniu zgody przez Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych i Przewodniczącego

Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego. Zgoda taka nie jest jednak wymagana do

zalesienia gruntów nieleśnych, których zwarta powierzchnia nie przekracza 5 ha.

1.

Ministrowie: Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Leśnictwa określą w porozumieniu z Przewodniczącym

Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego oraz Ministrem Administracji Publicznej

zasady i tryb włączania do państwowego gospodarstwa leśnego oraz wyłączania z tego

gospodarstwa gruntów nieleśnych, o których mowa w art. 1 ust. 1 i 2, jak również zasady

ustalania celowości gospodarczej przy włączaniu i wyłączaniu.

2.

Minister Rolnictwa i Reform Rolnych ustali w porozumieniu z Przewodniczącym Państwowej

Komisji Planowania Gospodarczego oraz Ministrami Leśnictwa i Administracji Publicznej

zasady i tryb postępowania przy włączaniu do państwowego gospodarstwa leśnego gruntów

nieleśnych, o których mowa w art. 1 ust. 3, na obszarach, nie objętych prawomocnymi

miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego.

1.

Za lasy w rozumieniu przepisów niniejszej ustawy uważa się grunty leśne wraz z drzewostanem.

2.

Za grunty leśne uważa się grunty

a)

które w chwili wejścia w życie niniejszej ustawy znajdują się pod uprawą leśną,

b)

które w chwili wejścia w życie niniejszej ustawy z mocy poprzednio obowiązujących

przepisów powinny znajdować się pod uprawą leśną, a na których do tego czasu nie została

dokonana trwała zmiana uprawy leśnej na inny rodzaj użytkowania,

c)

które zostały przeznaczone pod uprawę leśną.

1.

Minister Leśnictwa sprawuje zwierzchnie kierownictwo, nadzór i kontrolę nad państwowym

gospodarstwem leśnym.

2.

Administrację państwowego gospodarstwa leśnego wykonują

a)

w zakresie czynności gospodarczo-leśnych, wymienionych w art. 21 niniejszej ustawy

- przedsiębiorstwa lasów państwowych, posiadające własną osobowość prawną, utworzone

i działające na podstawie niniejszej ustawy,

b)

w zakresie przerobu i zbytu oraz związanego z nimi transportu drewna i użytków ubocznych

gospodarstwa leśnego - przedsiębiorstwa, utworzone przez Ministra Leśnictwa na podstawie

i w trybie dekretu z dnia 3 stycznia 1947 r. o tworzeniu przedsiębiorstw państwowych

(Dz. U. R. P. Nr 8, poz. 42).

1.

Wszystkie grunty leśne o zwartej powierzchni co najmniej 0,1 ha powinny być trwale

utrzymane pod uprawą leśną.

2.

Zmiana uprawy leśnej na inny rodzaj użytkowania może być dokonana jedynie w przypadkach,

gdy zmiana taka

a)

wynika z gospodarczych lub administracyjnych potrzeb państwowego gospodarstwa leśnego,

b)

uzasadniona jest interesem publicznym,

c)

uzasadniona jest interesem obrony lub bezpieczeństwa Państwa,

d)

przewidziana jest w prawomocnych miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego.

3.

O zmianie uprawy leśnej na inny rodzaj użytkowania orzeka

a)

Minister Leśnictwa w porozumieniu z właściwą władzą planowania przestrzennego w przypadkach,

wymienionych w ust. 2 lit. a), gdy zmiana uprawy leśnej ma dotyczyć obszarów poniżej

25 ha,

b)

Komitet Ekonomiczny Rady Ministrów na wniosek Ministra Leśnictwa lub zainteresowanego

ministra, zgłoszony w porozumieniu z Ministrem Leśnictwa, w przypadkach, wymienionych

w ust. 2 lit. a), gdy zmiana uprawy leśnej ma dotyczyć obszarów powyżej 25 ha oraz

w przypadkach, wymienionych w ust. 2 lit. b),

c)

Minister Leśnictwa w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej lub Ministrem Bezpieczeństwa

Publicznego w przypadkach, wymienionych w ust. 2 lit. c).

4.

Zmiana uprawy leśnej w przypadkach, wymienionych w ust. 2 lit. d), nie wymaga orzeczenia.

5.

Zmiana uprawy leśnej na inny rodzaj użytkowania w lasach, mających szczególne znaczenie

dla obrony Państwa, nie może nastąpić bez porozumienia z Ministrem Obrony Narodowej,

w lasach zaś, położonych w granicach pasa przybrzeżnego nad brzegiem morza - nadto

bez porozumienia z Ministrem Żeglugi.

6.

Zmiany w zalesieniu terenu, położonego w odległości do 1 km od linii granicznej, a

na odcinku morskim w odległości do 1 km od brzegu - powinny być uzgadniane z Ministrem

Bezpieczeństwa Publicznego.

1.

Pasanie zwierząt gospodarskich na gruntach leśnych oraz przegon tych zwierząt są wzbronione,

jeżeli nie wynikają z istniejących uprawnień serwitutowych.

2.

W przypadkach zupełnego braku innych terenów dla wypasu zwierząt gospodarskich Minister

Leśnictwa może zezwolić na pasanie i przegon zwierząt gospodarskich na ściśle określonych

gruntach leśnych, zwłaszcza jeżeli to pasanie lub przegon zostanie zorganizowany zespołowo.

1.

Gospodarka w lasach państwowych powinna w oparciu o wytyczne narodowych planów gospodarczych

dążyć do urzeczywistnienia następujących zadań

a)

utrzymania trwałości i ciągłości użytkowania dla zaspokojenia obecnych i przyszłych

potrzeb gospodarki narodowej w zakresie produkcji drzewnej i niedrzewnej,

b)

wzmożenia naturalnej produkcyjności lasu,

c)

zabezpieczenia korzystnego wpływu lasu na klimat kraju, gospodarkę wodna oraz na zdrowie

i kulturę ludności.

2.

Gospodarka w lasach państwowych powinna być oparta na planach urządzenia gospodarstwa

leśnego, sporządzonych oddzielnie dla każdej jednostki gospodarczej.

3.

Plany urządzenia gospodarstwa leśnego powinny w szczególności zapewnić użytkowanie

w granicach normalnego przyrostu masy drzewnej, zalesienie w jak najkrótszym czasie

wszystkich gruntów leśnych państwowego gospodarstwa leśnego oraz włączonych do tego

gospodarstwa i przeznaczonych do zalesienia gruntów nie leśnych, jak również podniesienie

naturalnej zdolności produkcyjnej lasów.

4.

Zasady sporządzania planów urządzenia gospodarstwa leśnego określa Minister Leśnictwa

w porozumieniu z Przewodniczącym Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego.

5.

Ogólny roczny rozmiar użytkowania w lasach państwowych będzie ustalany na podstawie

rozmiarów użytkowania w poszczególnych jednostkach gospodarczych.

6.

Rada Ministrów może - w ramach narodowego planu gospodarczego - na wniosek Przewodniczącego

Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego w przypadkach, uzasadnionych koniecznością

natury ogólnopaństwowej - wprowadzać zmiany w obowiązujących planach urządzenia gospodarstwa

leśnego.

7.

Użytkowanie uboczne lasów będzie prowadzone zgodnie z planami urządzenia gospodarstwa

leśnego i w sposób, zapewniający trwałość tego użytkowania oraz należyte wykorzystanie

dla potrzeb gospodarki narodowej wszelkich produktów ubocznego użytkowania lasów.

8.

Gospodarstwo łowieckie będzie prowadzone na podstawie planów hodowlanych, uzgodnionych

z planem gospodarstwa leśnego, przy zachowaniu przepisów prawa łowieckiego.

9.

Zagospodarowanie gruntów ornych, łąk, pastwisk i torfowisk, włączonych do państwowego

gospodarstwa leśnego, będzie prowadzone na zasadach, ustalonych przez Ministra Leśnictwa

w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych.

10.

Zagospodarowanie wód będzie prowadzone na podstawie planu rozwoju produkcji rybnej,

sporządzonego według zasad, ustalonych przez Ministra Leśnictwa w porozumieniu z Przewodniczącym

Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego oraz Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych.

11.

Zagospodarowanie rezerwatów i parków narodowych będzie prowadzone z uwzględnieniem

celów ochrony przyrody.

1.

Dla celów pierwiastkowej mechanicznej obróbki drewna będą prowadzone, związane terenowo

lub gospodarczo z państwowym gospodarstwem leśnym - tartaki, fabryki oklein i sklejek,

fabryki płyt pilśniowych oraz znajdujące się przy tych zakładach: heblarnie, skrzynkarnie,

beczkarnie itp.

2.

Dla celów racjonalnego użytkowania innych płodów leśnych będą prowadzone w ramach

państwowego gospodarstwa leśnego zakłady ekstrakcji i destylacji karpiny, destylarnie

żywicy, suszarnie jagód, grzybów i leśnych ziół leczniczych, zakłady przemiału torfu,

zakłady przygotowania oraz ekstrakcji kory dla celów garbarskich itp.

1.

Gospodarka finansowa przedsiębiorstw państwowego gospodarstwa leśnego będzie prowadzona

zgodnie z zasadami obowiązującego systemu finansowego na podstawie planów finansowych,

zatwierdzonych przez Przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego

w porozumieniu z Ministrami: Leśnictwa oraz Skarbu.

2.

Szczegółowe zasady systemu finansowego dla przedsiębiorstw państwowego gospodarstwa

leśnego ustali Przewodniczący Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego w porozumieniu

z Ministrami: Leśnictwa i Skarbu.

3.

Szczegółowe zasady rachunkowości ustali Minister Leśnictwa w porozumieniu z Przewodniczącym

Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego, Ministrem Skarbu i Prezesem Najwyższej

Izby Kontroli.

Rokiem obrachunkowym przedsiębiorstwa państwowego gospodarstwa leśnego jest rok kalendarzowy.

Umarzanie i odpisywanie wartości poszczególnych składników majątkowych państwowego

gospodarstwa leśnego następuje według zasad, które ustali Minister Leśnictwa w porozumieniu

z Przewodniczącym Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego, Ministrem Skarbu i

Prezesem Najwyższej Izby Kontroli.

1.

Poszczególne obszary mogą być - po zasięgnięciu opinii właściwych organów planowania

przestrzennego - wyłączone z państwowego gospodarstwa leśnego i przekazane pod zarząd

innych ministrów z przeznaczeniem na

a)

terenowe cele wojskowe, jeżeli osiągnięcie tych celów wymaga objęcia zarządu tymi

obszarami przez władze wojskowe,

b)

potrzeby doświadczalne i dydaktyczne wyższych szkół leśnych,

c)

potrzeby związane z ochroną granicy Państwa i wybrzeża morskiego,

d)

potrzeby uzdrowisk posiadających charakter użyteczności publicznej oraz zakładów społecznych

służby zdrowia, społeczno - opiekuńczych, jak również stałych urządzeń wypoczynkowych

i sportowych,

e)

potrzeby rozwojowe osiedli oraz przemysłu, górnictwa i handlu,

f)

tereny ochronne obszarów wodnych (źródła, tereny wodonośne), służących dla celów zaopatrzenia

wodociągów w wodę.

2.

Wyłączone obszary podlegają ponownemu włączeniu do państwowego gospodarstwa leśnego,

jeżeli potrzeby uzasadniające wyłączenie przestaną istnieć lub też będą mogły być

zaspokojone bez takiego wyłączenia.

3.

Lasy i grunty leśne, pozostające pod zarządem innych ministrów w chwili wejścia w

życie niniejszej ustawy, pozostają nadal pod tym zarządem, jeżeli nie zachodzą okoliczności,

uzasadniające włączenie takich obszarów do państwowego gospodarstwa leśnego zgodnie

z treścią ustępu poprzedniego.

1.

Wyłączanie obszarów z państwowego gospodarstwa leśnego następuje w drodze uchwały

Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów, powziętej na wniosek zainteresowanego ministra,

zgłoszony w porozumieniu z Ministrem Leśnictwa, w stosunku zaś do obszarów o powierzchni

do 10 ha, wyłączanych na cele obrony narodowej lub bezpieczeństwa publicznego - w

drodze porozumienia Ministra Leśnictwa z Ministrem Obrony Narodowej lub Ministrem

Bezpieczeństwa Publicznego.

2.

Włączanie lasów i gruntów leśnych do państwowego gospodarstwa leśnego zgodnie z zasadami

art. 14 ust. 2 i 3 następuje w drodze porozumienia zainteresowanych ministrów, a w

razie braku takiego porozumienia - na podstawie uchwały Rady Ministrów.

Minister Leśnictwa może w porozumieniu z Ministrem Rolnictwa i Reform Rolnych wyłączyć

z państwowego gospodarstwa leśnego i przekazać na cele reformy rolnej odosobnione

obszary lasów, w których z powodu mniejszej od 25 ha powierzchni lub oddalonego od

innych lasów państwowych położenia prowadzenie gospodarstwa przez administrację państwową

byłoby istotnie utrudnione.

1.

Minister Leśnictwa może dopuścić do korzystania z obszarów państwowego gospodarstwa

leśnego inne działy administracji publicznej, przedsiębiorstwa państwowe i samorządowe

oraz inne instytucje - dla celów interesu publicznego (w szczególności obrony i bezpieczeństwa

Państwa), które mogą być osiągnięte bez wyłączania takich obszarów z państwowego gospodarstwa

leśnego.

2.

O dopuszczeniu do takiego korzystania, jego granicach i zasadach rozstrzyga Minister

Leśnictwa w porozumieniu z zainteresowanym ministrem.

Lasy państwowe, wyłączone z państwowego gospodarstwa leśnego i pozostające pod zarządem

innych ministrów, powinny być zagospodarowane według zasad art. 9 przy uwzględnieniu

potrzeb i warunków, które spowodowały wyłączenie danych obszarów z państwowego gospodarstwa

leśnego.

Zmiana uprawy leśnej na inny rodzaj użytkowania może nastąpić na wniosek ministra,

sprawującego zarząd wyłącznie w trybie, określonym w art. 7.

1.

Minister Leśnictwa sprawuje w ramach naczelnego kierownictwa sprawami zagospodarowania

lasów państwowych nadzór techniczny nad zagospodarowaniem lasów, znajdujących się

pod zarządem innych ministrów.

2.

Minister Leśnictwa może zarządzić wykonywanie tego nadzoru przez przedsiębiorstwa

lasów państwowych, określone w art. 6 ust. 2 lit. a).

3.

Zasady i tryb wykonywania nadzoru ustali Minister Leśnictwa w porozumieniu z zainteresowanymi

ministrami.

1.

Przedsiębiorstwa lasów państwowych, utworzone na podstawie art. 6 ust. 2 lit. a),

obejmują całokształt gospodarki w zakresie

a)

hodowli, ochrony i urządzenia lasu,

b)

ścinki i wyrobu podstawowych sortymentów surowca drzewnego,

c)

wywozu drewna z lasów do składów przy kolejach, drogach wodnych i kołowych, jak również

do położonych przy lasach zakładów obróbki drewna,

d)

pozyskiwania nasion, żywicowania oraz pozyskiwania kory garbarskiej i karpiny,

e)

prowadzenia gospodarki łowieckiej, rybackiej, rolnej i torfowej,

f)

pozyskiwania wszelkich innych użytków gospodarki nie drzewnej,

g)

melioracji gruntów leśnych i nieleśnych, budowy dróg leśnych, zabudowy potoków górskich,

budowy i utrzymania budynków i budowli, związanych z gospodarstwem leśnym.

2.

Minister Leśnictwa może powierzać ze względów celowości gospodarczych wykonywanie

poszczególnych czynności, wymienionych w ust. 1, przedsiębiorstwom tworzonym w trybie

art. 6 ust. 2 lit. b).

1.

Minister Leśnictwa ustali w drodze rozporządzenia, w porozumieniu z Przewodniczącym

Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego oraz Ministrem Skarbu, jakie przedsiębiorstwa

będą powołane do bezpośredniego prowadzenia gospodarstwa leśnego, jakie zaś do kierownictwa,

koordynacji, nadzoru i kontroli tych przedsiębiorstw.

2.

Rozporządzenie to określi zakres działania i zasady prowadzenia przedsiębiorstw oraz

zasady koordynacji, nadzoru i kontroli ich działalności oraz jakie organy przedsiębiorstw

lasów państwowych i w jakim zakresie będą właściwe do wykonywania czynności, wymienionych

w art. 31.

1.

Powołanie do życia poszczególnych przedsiębiorstw nastąpi w drodze zarządzeń Ministra

Leśnictwa, wydanych w porozumieniu z Przewodniczącym Państwowej Komisji Planowania

Gospodarczego i Ministrem Skarbu, ogłoszonych w Monitorze Polskim. Z dniem ogłoszenia

tych zarządzeń przedsiębiorstwa nabywają osobowość prawną.

2.

Szczegółowy zakres działania oraz zasady organizacji, gospodarki finansowej i rachunkowości

przedsiębiorstw lasów państwowych określą statuty, regulaminy oraz instrukcje, nadane

przez Ministra Leśnictwa w porozumieniu z Przewodniczącym Państwowej Komisji Planowania

Gospodarczego oraz Ministrem Skarbu, a w stosunku do rachunkowości - także z Prezesem

Najwyższej Izby Kontroli.

1.

Przedsiębiorstwom lasów państwowych służą wszystkie publiczno-prawne uprawnienia dotychczasowej

administracji lasów państwowych.

2.

Przedsiębiorstwa te mają w szczególności prawo używania zgodnie z obowiązującymi przepisami

pieczęci z godłem państwowym.

Zastępstwo sądowe w sprawach, dotyczących praw i interesów majątkowych przedsiębiorstw

lasów państwowych, należy do zakresu działania Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej

Polskiej.

1.

Stosunek służbowy pracowników przedsiębiorstw lasów państwowych ma charakter publiczno

- prawny. Oprócz pracowników tych mogą być przyjmowani pracownicy, z którymi zostaną

zawarte umowy o pracę.

2.

Pracownicy administracji lasów państwowych przechodzą do służby w przedsiębiorstwach

lasów państwowych.

3.

Ministrowi Leśnictwa służy prawo przenoszenia poszczególnych pracowników Ministerstwa

Leśnictwa do służby w przedsiębiorstwach lasów państwowych lub pracowników tych przedsiębiorstw

do Ministerstwa Leśnictwa.

4.

Do pracowników przedsiębiorstw, których stosunek służbowy ma charakter publiczno-prawny,

stosuje się przepisy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszów państwowych.

Minister Leśnictwa w porozumieniu z Przewodniczącym Państwowej Komisji Planowania

Gospodarczego oraz Ministrem Skarbu wyda w drodze rozporządzeń przepisy o stosunku

służbowym pracowników przedsiębiorstw lasów państwowych oraz ich uposażeniu.

1.

Pracownikom przedsiębiorstw lasów państwowych - do których zakresu czynności należy

ochrona lasów, gruntów rolnych, łowiectwa, rybołówstwa i wszelkiego innego mienia

lasów państwowych, jak również ochrona przyrody, bez względu na to, czy ich stosunek

służbowy ma charakter publiczno-prawny, czy też prywatno-prawny - służą przy wykonywaniu

tych czynności wszelkie dotychczasowe uprawnienia funkcjonariuszów administracji lasów

państwowych, wynikające ze szczególnych przepisów.

2.

Przy wykonywaniu czynności, o których mowa w ust. 1, pracownicy lasów państwowych

powinni nosić mundur i odznaki według ustalonych form.

Minister Leśnictwa przekaże na rzecz przedsiębiorstw lasów państwowych majątek Skarbu

Państwa w zakresie, wynikającym z czynności odpowiednich przedsiębiorstw. Przekazanie

majątku nieruchomego w zarząd i użytkowanie, a ruchomego na własność przedsiębiorstw

nastąpi protokolarnie.

1.

Za zobowiązania przedsiębiorstw lasów państwowych Skarb Państwa odpowiada do wysokości,

znajdującego się w ich użytkowaniu i zarządzie majątku nieruchomego.

2.

Minister Leśnictwa określi w drodze rozporządzenia w porozumieniu z Przewodniczącym

Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego i Ministrem Skarbu szczegółowe zasady

postępowania przy ustalaniu zakresu odpowiedzialności Skarbu Państwa.

W zakresie działania Ministra Leśnictwa, wynikającym ze szczególnych przepisów ustawowych,

a nie objętym przepisami niniejszej ustawy, organy przedsiębiorstw lasów państwowych

wykonują czynności

a)

przewidziane w art. 23-25 dekretu z dnia 26 kwietnia 1948 r. o ochronie lasów nie stanowiących własności

Państwa

(Dz. U. R. P. Nr 24, poz. 165),

b)

wynikające z wykonania dekretu z dnia 12 grudnia 1944 r. o przejęciu niektórych lasów na własność Skarbu

Państwa

(Dz. U. R. P. Nr 15, poz. 82),

c)

przewidziane w art. 5 i 7 ustawy z dnia 7 kwietnia 1949 r. o ochronie przyrody

(Dz. U. R. P. Nr 25, poz. 180),

d)

przewidziane dla organów administracji lasów państwowych w prawie łowieckim

(Dz. U. R. P. z 1927 r. Nr 110, poz. 934 i z 1932 r. Nr 67, poz. 622),

e)

przewidziane w art. 8 ustawy z dnia 18 listopada 1948 r. o przejściu na własność Państwa niektórych

lasów i innych gruntów samorządowych

(Dz. U. R. P. Nr 57, poz. 456),

f)

przewidziane w art. 5 dekretu z dnia 5 lipca 1946 r. o Straży Leśnej

(Dz. U. R. P. z 1946 r. Nr 41, poz. 238 i z 1949 r. Nr 18, poz. 110).

Przepisy niniejszej ustawy nie naruszają przepisów o przekazywaniu oraz użytkowaniu

lasów i gruntów leśnych, stanowiących własność Państwa, na cele specjalne, przewidziane

w obowiązujących przepisach.

Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy tracą moc przepisy dekretu z dnia 30 września 1936 r. o państwowym gospodarstwie leśnym

(Dz. U. R. P. z 1936 r. Nr 75, poz. 533 i z 1937 r. Nr 21, poz. 130), rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 30 grudnia 1924 r. o organizacji

administracji lasów państwowych

(Dz. U. R. P. z 1924 r. Nr 119, poz. 1079, z 1928 r. Nr 38, poz. 373, z 1930 r. Nr 86, poz. 661, z 1936 r. Nr 75, poz. 533 i z 1947 r. Nr 60, poz. 327), rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o zagospodarowaniu

lasów państwowych

(Dz. U. R. P. z 1928 r. Nr 36, poz. 336, z 1933 r. Nr 32, poz. 272, z 1934 r. Nr 110, poz. 976 i z 1936 r. Nr 75, poz. 533).

Do czasu wydania przepisów, przewidzianych w niniejszej ustawie, będą miały zastosowanie

dotychczasowe przepisy w zakresie, w jakim nie są one sprzeczne z tą ustawą.

Wykonanie ustawy porucza się Ministrowi Leśnictwa.

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1950 r.