Rozporządzenie Ministra Przemysłu Lekkiego z dnia 1 października 1949 r. w sprawie wygasania i cofania koncesji na prowadzenie garbarń, zakładów do solenia i suszenia skór surowych oraz niektórych fabryk obuwia lub pasów transmisyjnych.

§ 1. Akademii Lekarskiej w Bytomiu nadaje się

§ 3. Rozporządzenie wcbodzi w życie

nazwę: "Śląska Akademia Lekarska imienia . Ludwika . ogłoszenia.

W aryńskiego".

Prezes Rady Ministrów: J. Cyrankiewicz

§ 2. Wykonanie rozporządzenia porucza s i ę Ministrowi Zdrowia w porozumieniu z Ministrem Oświaty.

Minister Zdrowi1"i: T. M.ichejda

z

dniem

Minister Oświaty: St. Skrzeszewski

453

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA

PRZEMYSŁU

LEKKIEGO

z dnia 1 pażdziernika 1949 r.

!

I

W

sprawie wygasania i cofania koncesji na prowadzenie garbarń, zakładów do solenia i suszenia ' skór surowych

oraz niektórych fabryk obuwia lub pasów transmisyjnych.

Na podstawie art. 3 ust. 2 dekretu z dnia 19 sierpnia

1946 r. o koncesjO!'wwaniu garbarń, zakładów do 'solenia

i suszenia skór surowych oraz niektórych fabryk obuwia

lub pasów transmisyjnych (Dz. U. R. P. Nr 43, poz. 250)

zarządza się w porozumieniu z Przewodni czącym Państ­

wowej Komisji Planowania Gospodarczego, co nastę­

puje

§ 1. Koncesja udzielona na podstawie art. 1 i 2 dekretu z dnia 19 sierpnia 1946 r. o koncesjonowaniu garbarń, zakładów do solenia i suszenia skór surowych oraz

'liektórych fabryk obuwia lub pasów transmisyjnych

(Dz. U. R. P . Nr 43, poz. 250)

· l} .wygasa w przypadku

a) upływu terminu ważności koncesji,

b) zrzeczenia się koncesji przez koncesjonariusza,

c) pozbycia się przez koncesjonariusza przedsię­

biorstwa objętego koncesją lub przekazania go

do prowadzenia osobie trzeciej;

2) może być cofnięta w przypadku

a) niedotrzymania któregokolwiek z warunków zawartych w dokumencie koncesyjnym,

b) nieuruchomienia bez uzasadnionej przyczyny .

koncesjonowanego przedsiębiorstwa w ciągu 3

miesięcy od dnia doręczenia . dokumentu koncesyjnego albo nieuzasadnionego wstrzymania ruchu przedsiębiorstwa przez okres 1 miesiąca,

c) nieustanowienia w terminie zastępcy posiadają­

cego ustawowe warunki samoistnego prowadzenia danego przemysłu (odpowiedzialnego kierownika), jeżeli koncesjonariuszem jest osoba prawna lub osoba nie posiadająca pełnej zdolności

do działań prawnych, albo jeżeli przedsiębiorst­

wo objęte koncesją prowadzone jest na rachunek

spadkobierców w myśl art. 40 prawa przemysłowego (Dz. U. R. P. z 1927 r . Nr 53, poz. 468)

lub na rachunek masy upadłości albo spadku

nieobj ętego,

d) uznania koncesjonariusza winnym . przestępstwa

w trybie dekretu z dnia 16 listopada 1945 r.

(Dz. U. R. P. Nr 53, poz. 302) z póżniejszymi

zmianami,

e) utraty praw publicznych i obywatelskich praw

honorowych orzeczonej prawomocnym _wyro-

kiem sądowym za przestępstwo popełnione

z chęci zysku lub z innych niskich pobudek,

f) prawomocnego skazania koncesjonariusza za

występek skarbowy popełniony z winy umyślnej,

jeżeli występek ten popełniony został w związku

z prowadzeniem przedsi~bi9rstwa objętego kon' cesją,

g) stwierdzonego przez władzę skarbową zaleg~nia

koncesjonariusza z zapłatą wymierzonego ostatecznie w administracyjnym toku instancji podatku, pozostającego w związku z prowadzeniem

danego przedsiębiorstwa , przez okres dłuższy niż

6 miesięcy.

§ 2. Przepisy § 1 pkt 2 lit. d), e), f) i g) stosuje się

wówczas, gdy czynów tam oznaczonych dopuścił

się spólnik jawny spółki posiadającej koncesję, członek ­

zarządu osoby prawnej będą<2ej koncesjonariuszem albo

ustanowiony zastępca (odpowiedzialny kierownik przedtakże

siębiorstwa).

§ 3. W razie śmierci koncesjonariusza koncesja nie

wygasa w przypadkach określonych wart. 40 prawa

przemy~wego.

§ 4.

W przypadku wygasnlęcia koncesji \~'łaściwa

za-

władza wyda zarządzenie niawłocznego zamknięcia

kładu przemysłowego.

W przypadku cofnięcia koncesji

właściwa władza

zarządzi zamknięcie zakładu przemysłowego w

oznaczonym terminie, który nie może być krótszy niż 1 miesiąc

dłuższy niż 3 miesiące od daty doręczenia zarządzeniu.

W razie śmierci odpowiedzialnego kierownika

(§ 1 pkt 2) lit. c) albo utraty przez niego zdolności do działań prawnych lub uznania go przez

właściwe władze za nieodpowiedniego, ustanowienie

zastęp<!y powinno być zakomunikowane właściwej wła­

dzy w terminie dwu tygodni licząc od dnia śmierci poprzednika l~ wydania prawomocnego orzeczei1ia sądo­

wego o utracie zdolności do działań prawnych albo cd

dnia doręczenia koncesjonariuszowi decyzji właściwej

władzy o uznaniu odpowIedzialnego kierownika za nieodpowiedniego.

§ 5.

przedsiębiorstwa

1077 -

Dzielmik Ustaw Nr 58

~-----------------------------------

§ 6.

Władzą właściwą

w

rozumieniu

niniejszego

Minister Przemysłu Lekkiego: E. Stawiński

rozporządzenia jest Minister Przemysłu Lekkiego.

Przewodniczący

§ 7.

Rozporządzenie

niniejsze

wchodzi

w

życie

Państwowej

Komisji Planowania Gos-

podarczego: H. Minc

z upływem 14 dni od dnia ogłoszenia.

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA ZDROWIA

\

z dnia 29 października 1949 r.

w sprawie rejestracji fachowych pracowników służhy zdrowia oraz zezwoleń na przekroczenie normy

ilościowej.

Na podstawie art. 25 ust. 2, art. 26 i 28, ustawy

z dnia 28 października 1948 r. o zakładach społecznych

służby zdrowia i planowej gospodarce w służbie zdrowia (Dz. U. R. P. Nr 55, poz. 434) zarządza się, co następuje

1. Użyte w dalszych przepisach rozporządz enia

"normy" oznacza normy ilościowe lekarzy

dopuszczonych do wykonywania praktyki w _poszczególnych miejscowościach lub okręgach, ustalone na podstawie art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 28 października 1948 r.

o zakładach społecznych służby zdrowia i planowej gospodarce w służbie zdrowia (Dz. U. R. P. Nr 55, poz. 434).

-'2; Użyte w dalszych przepisach rozporządzenia

określenie "wykaz" oznacza wykaz

lekarzy uprawnionych do wykony~ania praktyki w poszczególnych

' miejscowościach lub okręgach.

§ 1.

określenie

§ 2.

nywania

Rejestrację

lekarzy uprawnionych do wykopraktyki lekarskiej prowadzi wojewódzka

władza administracji ogólnej (służby zdrowia). W tym

celu władza prowadzi wykaz według wzoru ustalonego

przez Ministra Zdrowia.

§ 3. Lekarz, obierający miejsce wykonywania praktyki lekarskiej, zgłasza właściwej wojewódzkiej władzy

administracji ogólnej (służby zdrowia) miejscowość,

w której zamierza wykonywać praktykę i przedstawia

dowody, stwierdzające, że w myśl odpowiednich przepisów

,

1) odpowiada warunkom, wymaganym do uzyskania

prawa stałego wykonywania praktyki, lub że

2) zostało mu przyznane prawo czasowego wykonywania praktyki.

§ 4. 1. Lekarzy, przedstawiających dowody przewidziane w § 3, wojewódzka władza administracji ogólnej

(służby zdrowia) wpisuje do wykazu, jeżeli nie zachodzi

przypadek określon! w § 5 ust. 1 lub w § 6.

2. Lekarzowi wpisanemu do wykazu władza wyda..;

je zaświadczenie o uprawnieniu do stałego bądź czasowego wykonywania praktyki lekarskiej we wskazanej

w zgłoszeniu miejscowości lub okręgu. Zaświadczenie

powinno wskazywać termin rozpoczęcia praktyki.

"

3. O wydaniu zaświadczenia (ust. 2) wojewódzka

władż<l ' administracji ogólnej (służby zdrowia) zawiadamia właściwą powiatową władzę administracji ogólnej

(służby zdrowia).

..

§ 5. 1. Jeżeli w zgłoszonej miejscowości lub okrę­

gu, w którym miejscowość ta jest położona, normy są

już wypełnione, wojewódzka władza administracji ogólnej (służby zdrowia) zawiadania o tym lekarza, wskazując równocz e śnie miejscowości na obszarze podległym

tejże władzy, w których normy ilościowe nie zostały

ustalone bądź n ie są wypełnione.

2. Jeżeli lekarz obierze wskazaną mleJscowosc

(okr ęg), władza postąpi w sposób przewidziany w § 4.

§ 6. 1. Jeżeli w miejscowości (okr.ęgu), w której

norma została ustalona i wypełniona, liczba lekarzy

spadnie następnie poniżej normy, wojewódzka władza

administracji ogólnej (służby zdrowia) zamieszcza w czasopiśmie , wskazanym przez Ministra Zdrowia, ogłosze­

nie, w którym wzywa lekarzy w terminie nie krótszym

niż miesięcznym do zgłoszenia zamiaru osiedlenia się

w tej miejscowo ś ci.

2. 1) W przypadku, jeśli liczba zgłoszeń nie przekracza liczby potrzebnej do wypełnienia normy władza postępuje zgodnie z § 4;

.

2) w przypadku, j e żeli liczba zgłoszeń przekracza

li.czbę potrzebną

do wypełnienia normy, władza

wpisuje do wykazu odpowiednią liczbę lekarzy,

uwzględniając ich specjalność, dorobek

naukowy,

stosunki rodzinne bądź inne ważne okoliczności;

3) w stosunku do lekarzy, których zgłoszenia nie zostaJą uwzględnione, władźa postępuje w myśl § 5.

§ 7. 1. Zez"ml eń na p rzekroczenie normy dla celów dokształcania się lub z innych ważnych względów

publicznych udziela lekarzom Minister Zdrowia.

2. W zezwoleniach dla celów dokształcania się

określony będzie 'czasokres, na który zezwolenie wydano. Zezwolenia z innych ważnych względów publicznSch mogą być wydawane na czas nieoznaczony.

"

3. Minister Zdrowia udziela zezwolenia przewidzianego w ust. 1 pod warunkiem podjęcia pracy, okreslonej w zezwoleniu.

§ 8. 1. Lekarze ubiegający się o zezwolenie przewidzijtne w § 7 powinni przedstawić dowody, stwierdzające istotną potrzebę osiedlenia się w danej miejscowości.

2. Podania o zezwolenie wnosi się do właściwej

wojewódzkiej władzy administracji ogólnej (służby

zdrowia)., która przedstawia je wraz ze swoim wnioskiem

Ministrowi Zd,r owia po uprzednim zasięgnięc!,u W mia-

•