Dekret z dnia 5 sierpnia 1949 r. o państwowym arbitrażu gospodarczym.

Art. 6.

1. Obci ążenia, zabezpieczone na przejętej na

własność Państwa n ieruchomości lub części nieruchomości, przenosi się do księgi wieczystej lub zbioru dokumentów nieruchomości przydzielonej na podstawie przepisu art. 5 ust. 1 byłemu właścicielowi lub współwłaści­

cielowi nieruchomości przejętej.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do służebności gruntowych.

3. Przeniesienie określone w ust. 1 następuje na

w niosek osoby zainter esowanej lub powiatowej władzy

administracji ogólnej miejsca położenia ni e ruchomości

przydzielonej.

Art. 7. 1. Na poczet nal eżnoś ci za gospodarstwo

lub mienie nierolnicze, nabyte w myśl przepisów, wymienionych wart. 5 ust. 1, przez byłego właści ­

ciela lub współwłaściciela nieruchomości, przejętej na

wła s ność Państwa, zalicza się odpowiednio warto ść tej

ostatniej nieruchomości (lub wartość udzia łu w tej nieruchomości). Wartość tę ustala się

1) w razie nabycia gospodarstwa (działki) w myśl przepisów dekretu z dnia fi września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej lub dekretu z dnia

6 września 1946 r. o ustroju rolnym i osadnictwie na

obszarze Ziem Odzyskanych i byłego Wolnego Miasta Gdańska - na podstawie szacunku przeprowadzonego w myśl tych samych przepisów, co szacunek nadanego gospodarstwa (działki);

2) w razie nabycia mienia nierolniczego w myśl przepisów dekretu z dnia 6 grudnia 1946 r. o przekazywaniu przez Państwo mienia nierolniczego na obsza-

Poz. 339 i 340

rze Ziem Odzyskanych i byłego Wolnego Miasta

Gd ańsk a na podstawie szacunk u , ustalonego stosownie do przepisów d ekretu z dnia 6 wrzesma

1946 r. o ustroju rolnym i osadnictwie na obszarze

Ziem Odzyskanych i b. Wolnego Miasta Gdańska.

2. Jeżeli w przypadkach zatar cia granic przejętej

brak j est dostatecznych dowodów co do

obszaru i jakości gruntów wchodzących w jej skład wartość tej nieru ch omości przyjmuj e się w wysokości

200 q żyta .

3. Orzeczenie o szacunku nieruchomości, przejętej

na własność Państwa, w celu zaliczenia jej wartości lub

wartości udziału w tej nieruchom ości na poczet nal eż""

ności za nabyte gospodarstwo (działkę) lub mienie 'lic"'!

rolnicze, wydaje powiatowa władza administracji ogól"'!

nej właściwa ze względu na miejsce położeni a nieruchomości, przejętej na własność Państwa.

ni eruchomości

Art. 8. 1. Wykonanie zapadłych przed wejściem

niniejszego dekretu orzeczeń sądowych jak

również toczące się lub ws zc zęte postępowanie sądowe

o przywrócenie posiadania lub wydanie nieruchomości

położonych na obszarze określonym wart. 1 ulega za""

wieszeniu na wniosek władzy administra cj i ogólnej I instancji lub Prokuratorii Generalnej .

2. Pos tępowanie może być podj ę te na wniosek strony po upływie jednego roku od dnia zawieszenia, o i:e

przedstawi ona dowód, że nie zostało wszczęte postępo­

wanie przewidziane wart. 3.

w

życie

(dzi ał kę)

Art. 9. Wykonanie niniejszego dekretu porucza się

Ministrom: Rolnictwa i R eform Rolnych, Administracji

Publicznej oraz Sprawiedliwoś c i.

Art. 10.

Dekret niniejszy wchodzi w życie z dniem

ogłoszenia.

Prezydent Rzeczypospolitej: B. Bierut

Prezes Rady Ministrów: J. Cyrankiewicz

Minister Rolnictwa i Reform Rolnych: J. Dąb - Kocioł

Minister Administracji Publicznej: WI. Wolski

Minister Sprawiedliwości: H. Swiqtkowski

3'10

DEKRET

z dnia 5 sierpnia {949 r.

o państwowym arbitrażu gospodarczym.

\ .

...

.Na podstawie a~t. 4 Ustawy K onstytucyjnej z dnia

19 lutego 1947 r. o ustroju i zakresie działania najwyż­

szych organów Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy z dnia

2 lipca 1949 r. o upoważnieniu Rządu do wydawania dekretów z mocą ustawy (Dz. U. R. P. Nr 41, poz. 302) ----'

Rada Ministrów postanawia, a Rada Państ wa zatwierdza,

co następuje

Rozdział

Cel

'I

zakres działania państwowego arbitrażu

gospodarczego.

Art. 1. Celem zapewnienia dyscypliny wykonania

n arodowych planów

gospodarczych,

przestrzegania

i ugruntowania zasad rozrachunKu gosp04arczego oraz

zabezpieczenia wykonania umów tworzy się państwowe

komisje arbitrażowe.

Art. 2.

1. Państwowe komisje arbitrażowe rozpoz-

nają spory o prawa majątkowe

a) pomię:lzy państwowymi przedsiębiorstwami, Lankami, zakładami i instytucjami, przedsiębiorstwa­

mi pod zarz ądem państwowym, przedsiębiorstwa­

mi państw owo-spółdzielczymi, centralami spół­

dzielczo-pal1stwowymi, centralami spółdzielni,

przedsiębiorstwami, zakładami i instytucjami

związków samorządu terytorialnego oraz spółka­

mi prawa cywilnego i handlowego, w których

Skarb Państwa, przedsiębiorstwa państwowe, samorządowe albo osoby prawa publicznego posiadają udział wynoszący ponad 50%

kapitału zakładowego;

h) pomiędzy władzami i urzędami państwowymi lub

związkami

samorządu

terytorialnego z jednej

strony a jednostkami 'Wymienionymi w pkt a)

z drugiej strony.

2. Komisje arbitrażowe orzekają również w sprawach dotyczących ustalenia treści umów zawieranych

w wykonaniu narodowych planów gospodarczych (spory przedumowne) oraz w sprawach o ustalenie stosunku

prawnego lub prawa.

3. Do właściwości państwowych komisyj arbitrażo­

wych nie należą sprawy określone w ust. 1 i 2, jeżeli

sprawy te z mocy ustaw szczególnych są przekazane

innym władzom lub innym sądom niż sądy powszechne.

Rada Ministrów może przekazać w drodze

rozporządzenia do postępo w ania arbitrażQwegQ

a) spory oprawa majątkowe j ednostek wymienionych wart. 2 z innymi j ednostkami gospodarczymi lub administracy jnymi Pańs twa albo osób

prawnych prawa publicznego jak również spory

o pr·awa majątkowe pomiędzy spółdzielniami oraz

pomięd z y jednostkami administracyjnymi i gospodarczymi Pal1.stwa i osób prawnych prawa

publicznego z jednej strony a spółdzielniami

z drugiej strony;

b) nie należące do właściwości sądów powszechnych

(art. 2 ust. 3) spory o prawa majątkowe pomię­

dzy jednostkami gospodarczymi lub administracyjnymi Państwa albo osób prawnych prawa

publicznego.

Art. 3.

Art. 4. Rada Minis,trów może w drodze rozporzą­

dzenia przeka zywać innym władzom rozstrzyganie sporów należących do właściwości ' państwowych komisji

arbitrażowych oraz określić

tryb postępowania przed

tymi władzami.

Art. 5. 1. Spory, ulegające rozpoznaniu w trybie

przepisanym mmeJ szym dekretem, wyłącza się spod

orzecznictwa sądów powszechnych.

2. Umowa o poddanie tych sporów pod rozstrzygnię­

cie sądu polubownego jest nieważna.

R o z d zi a ł

2.

Organizacja państwowego arbitrażu gospodarczego.

Art. 6. 1. Tworzy się Główną Komisję Arbitrazową

przy Państwowej KOIp.isji Phm.~wallia Gospodarczego

Poz. 340

oraz okręgowe komisje arbitrażowe przy wojewódzkich

urzędach planowania gospodarczego.

2. Przewodn iczą cy Pa ńs twowej Komisji Planowania

Gospodarczego może zarządzić, że tworzy się jedną

okręgową komisję arbitrażową dla kilku województw.

Art. 7. 1. Na czele Gł ów nej Komisji Arbitrażowej

stoi Prezes, którego mianuje i odwołuje Prezes Rady

Minist rów n a wniosek Przewodnicząceg o Państwowej

Komisji Planowania Gospodarczego. Przewodniczący

Państwow ej Komisji Planowania Gospodarczego mianuje i odwołuje jednego lub więcej w iceprezesów jako zastępców Prezesa.

.

2. Prezes i wiceprezesi Głównej Komisji Arb i trażo­

wej powinni mieć kwalifikacje sęd zio wskie. W uzasadnionych przypadkach mogą być mianowane na powyższe

stanowiska osoby nie posiadające tych kwalifikacyj,

jeżeli ich dotychczasowe przygotowanie zawodowe daje

rękojmię nal eż ytej zn aj omości przepisów obowiązują­

cych w gospodarce narodowej .

Art. 8. 1. Członków Głównej Komisji Arbitrażo­

wej w ilości, określonej przez Prezesa Rady ]\,Iinistrów

w porozumieniu z Przewod nic zący m Państwowej Komi~

sji Planowania Gospodarczego, povvołuje

a) Prezes Rady lVIinistrów,

b) Przewodniczący P aństwowej Komisji Planowa·

. n ia Gospodarczego,

c) każdy z ministrów,

d) Centralny Związek Spółdzielczy.

2. Połowa członków powolanych przez Ministra

Administracji Publicznej powinna składać się z przedstawicieli związków samorządu t erytorialnego.

3. Członków Głó wnej Komisji Arbitrażowej odwołują te same wład ze , które ich powołały.

Art. 9. 1. Na czele okręgow ej" komi"ji arbitrażowej

stoi prezes. Przewod niczący Pallstwowej Komisji Planowanta Gospodarczego na wniosek Prezesa Głównej Komisji Arbitrażowe j mianuje i odw ołu je prezesa i jednego

lub więcej wiceprezesów jako jego zastępców. Przepis

art. 7 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

2. Członków zespoIó"..,. orzekających okręgowej komisji arbitrażowej - arbitrów - wyznaczają po jednym

strony spór wiod ą ce. Jeż eli w terminie określonym przez

prezesa okręgowej komisji strona n ie skorzysta z t ego

uprawnienia, arbitra wyznaczą prezes.

Art. 10. Prezes Głównej Komisji Arbitrażowej

sprawuje nadzór nad okręgowymi komisjami arbitrażo­

wymi.

.

.

Wydatki i przychody Głównej Komisji

Arbi trażowej oraz okręgowych komisyj arbitrażowych

objęte są bud ż et e m Państwowej

Komisji Planowania

Gospodarczego.

Art. 11.

Art. 12. 1. Prezesi i wiceprezesi oraz inni mianowani pracownicy pal1stwowych komisyj arbitrażowych są

pracownikami państwowymi, podleg ającymi przepisom

ustawy o państwowej służbie cywilnej.

2. Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia

tabelę stanowisk służbowych i zasady zaszeregowania

pracowników, o których mowa w ust. 1, oraz zasady

przyzn~w i1nią im dodatków do uposażenia.

Dziennik Usta_w__N_Jr__4~~____________________________9_6__6 ___________________________________

3. Członkowie zespołów orzekających państwowych

komisyj arbitrażowych otrzymują wynagrodzenie za

udział w sprawie w wysokości określonej przez Radę

Ministrów w drodze rozporządzenia.

R o z d z i a ł

3.

Postępowanie arbitrażowe.

Art. 13. 1. Komisja arbitrażowa przystępuje do rozpoznania sprawy na wniosek strony.

2. Rozpoznanie sprawy może nastąpić również na

wnioseK Przewodniczącego Pańsiwowej Komisji Planowania Gospodarczego lub prezesa komisji arbitrażowej,

w tym przypadku prezes komisji arbitrażowej oznaczy

strony i ich rolę W sprawie.

3. Strony wezwane przez prezesa obowiązane są

w sprawie pod rygorem zaocznego jej rozpoznania.

wziąć udział

1. Jednostki wymienione wart. 2 i 3 modo toczącego się postępowania w charakterze współuczestników, jeżeli wykażą, że mają w tym

interes prawny.

Art. 14.

gą przystąpić

2. Prezes może wezwać jednostkę, która w myśl

przepisu art. 2 i 3 może być stroną w postępowaniu arbitrażowym, do wzięcia udziału w toczącym się postępo­

waniu w charakterze współuczestnika. Przepis art. 13

ust. 3 stosuje się wówczas odpowiednio.

3. Jeżeli interes publiczny tego wymaga, prezes zawiadomi właściwą władzę państwową o toczącym się

postępowaniu, wskazując na

celowość wydelegowania

przedstawiciela dla zło żenia wniosków w sprawie.

Art. 15. Spory o właściwość między sądami powf;zechnymi lub innymi władzami a państwowymi komisjami arbitrażowymi rozstrzyga ostatecznie Główna Kom i~ ja Arbitrażow a z udziałem dwóch delegatów P ieI'w5zego Prezesa Sądu Najwyższeg o po wysłuchaniu opinii

przedstawiciela Prokuratorii Generalnej.

Art. 16. 1. Okręgowe komisje rozpoznają sprawy

w pierwszej instancji.

2. Rada Ministrów może w drodze rozporządzenia

określić

sprawy, które podlegać będą rozpoznaniu

Głównej Komisji Arbitrażowej w jednej instancji.

Art. 17. 1. Wniosek o rozpoznanie sprawy kierować

należy do okręgowej komisji

arbitrażowej,

właściwej

według siedziby strony pozwanej lub miejsca wykonania umowy.

"2. Jeżeli właściwość okręgowej komisji arbitrażowej

nie da się ustalić w sposób przewidziany w ust. 1, wówczas komisję arbitrażową właściwą dla rozpoznania

sprawy wyznacza Prezes Głównej Komisji Arbitrażo­

wej.

3. Prezes Głównej Komisji Arbitrażowej może przedo rozpoznania innej okręgowej komisji

" arbitrażowej, jeżeli przyczynić się to może do oszczęd­

ności i szybkości w postępowaniu.

kazać sprawę

Spory o właściwość m1eJscową między

komisjami arbitrażowymi rozstrzyga ostatecznie Główna Komisja Arbitrażowa.

Art. 18.

okręgowymi

Poz. 340

Art. 19. 1. Główna Komisja Arbitrażowa orzeka

w sldadzie przewodnicząceg o oraz dwóch członków wyznaczonych przez Prezesa. Przewodniczącym zespołu

orz ekającego jest Prezes lub wyznaczony przez nieg o

wiceprezes, albo członek komisji, do którego stosuje się

także odpowiednio art. 7 ust. 2.

2. Okręgowa komisja arbitrażowa orzeka w składzie

trzech osób: przewo dniczącego, którym jest prezes kom isji lub wyznaczony przez niego wiceprezes, oraz

dwóch arbitrów.

3. Rada :l.'4inistrów m()że określić w drodze r<nposprawy, które r ozpoznawane będą jednoosobowo.

rządzenia

Art. 20. W przypadkach szczególnie ważnych lub

gdy chodzi o ustalenie zasady prawnej albo wytycznych

ogólnych w zakresie orzecznictwa, Prezes Głównej Komisji Arbitrażowej może - bądź z własnej inicjatywy,

bądź na wniosek zespołu orzekającego zagadnienie

lub sprawę przekazać do rozpoznania w zespole zwięk­

szonym Głównej Komisji Arbitrażowej. Zespół zwięk­

szony orzeka w składzie Prezesa lub wyznaczonego przez

niego wiceprezesa jako przewodniczącego oraz szesclU

członków Komisji. W tych przypadkach należy wysłu­

chać wniosków Prokuratorii Generalnej.

Art. 21. Przewodniczący Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego lub Prezes Głównej Komisji

Arbitrażowej może aż do chwili wydania

orzeczenia

przez okręgową komisję arbitrażową zażądać przekazania sprawy Głównej Komisji Arbitrażowej, która rozpoznaje wówczas sprawę w jednej instancj1.

Art. 22. Przepisy prawa o ustroju sądów powszechnych, o utrzymaniu powagi sądu oraz przepisy kodeksu postępowania cywilnego o środkach przymusowych i karach stosuje się odpowiednio w postępawaniu

przed komisją arbitrażową.

Art. 23. 1. Komisja arbitrażowa nie jest związana

wnioskami stron.

wyjaśnienia

2. Dla

okoliczności

sprawy

komisja

arbitrażowa zarządza z urzędu przeprowadzenie dochodzeń i dowodów. Komisja arbitrażowa może przeprowadzić

bez zgody

stron

według obowiązujących

dowody, których dopuszczenie

przepisów uzależnione jest od

zgody stron.

3. Władze, urzędy oraz jednostki gospodarcze Pań­

stwa i osób prawnych prawa publicznego obowiązane są

dostarczyć potrzebnych dokumentów i informacyj.

Art. 24. 1. Komisja arbitrażowa może przesłuchać

biegłych

i strony, stosując odpowiednio

przepisy "kodeksu postępowania cywilnego.

świadków,

2. Komisja arbitrażowa może wezwać świadków

do złożenia zeznań lub opinii na piśmie,

uprzedzając ich zarazem o odpowiedzialności za fałszy­

we zeznania.

i

biegłych

3. Komisja arbitrażowa może zwrocIe się o przeprowadzenie dowodu do sądu lub władzy administracji

ogólnej.

Art. -25. W

żowymi

postępowaniu

przed komisjami arbitraprzez Prokuratorię Generalną j est

W sprawach większej wagi, a w szczegól-

zastępstwo

wyłączone.

__-o-

.Poz. 340

967

ności w sprawach o charakterze precedensowym na wezwanie prezesa komisji arbitrażowej lub na

skutek postano,vienia zespołu orzekającego przedstawiciel Prokuratorii Generalnej bierze udział w postępowaniu i składa wnioski w sprawie.

Art. 26. 1. Orzeczenie komisji arbitrażowej zapada

większością głosów. W braku wiGkszo;§ci przeważa zdanie przewodniczącego.

2. Orzeczenia kończące postępowanie powinny być

umotywowane. Odpisy tych orzeczeń z uzasadnieniem

doręcza się stronom z urzędu.

Art. 27. Komisje arbitrażowe rozstrzygają sprawy,

zasadami praworządności Polski Ludowej

i przepisami oraz wytycznymi planów gospodarczych,

przestrzegaj ąc w szczególności dyscypliny w wykonaniu tych planów oraz umów zawartych dla ich realizacji jak ró"vnież zasad rozrachunku gospodarczego.

kierując się

Art. 28. 1. Od kończących postępowanie orzeczeń

komisyj arbitrażowych służy stronom odwołanie do Głównej Komisji Arbitrażowej.

Art. 32. 1. Z apadłe w postępowaniu arbitrażowym

orzeczenia k ończące sprawę mają moc wyroków sądo­

wych.

2. Ugoda zawarta przez strony w toku postępowa­

nia arbitrażowego wymaga dla swej waiilOści zatwierdzenia przez komisję arbitrażową.

Art. 33.

może wstrzymać

3. Rada Ministrów ozna cz yć może w drodze rozpow których nie służy odwołanie.

rządzenia sprawy,

Art. 29. 1. Główna Komisja Arbitrażowa orzeka

na podstawie przewodu w komisji okr ęgowej. Może o?a

jednak przeprowadzić dochodzenia i dowody uzupełma­

jące. Główna Komisja może zlecić przeprowadzenie dochodzeń i dowodów prezesowi okręgoy.rej komisji.

2. Główna Komisja Arbitrażowa może bądź zatwierw całości lub w części zaskarżone

orzeczenie, bądź też je uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania komisji okręgowej.

dzić, bądź zmienić

3. Rozpoznając sprawę ponownie, okręgowa komisja

jest wykładnią i wytycznymi zawartymi w orzecżeniu Głównej Komisji.

arbitrażowa związana

Art. 30. Komisja arbitrażowa zawiadamia właściwe

władze nadzorcze, a w odpowiednich przypadkach władze

powołane do ścigania przestępstwo dostrzeżonych uchybieniach w wykonaniu narodowych planów gospodarczych.

Art. 31. 1. Prze"vodniczący Państwowej Komisji

Planowania Gospodarczego może z urzędu w koniecznym

zakresie zmienić orzeczenie Głównej Komisji Arbitrażowej lub je uchylić, przekazując sprawę do ponownego

rozpoznania Głównej Komisji Arbitrażowej w innym

składzie ' zespołu orzekającego.

1. Orzeczenia zapadłe w postępowaniu arpowinny bezzwłocznie być wykonane beZ'

wdrożenia postępowania egzekucyjnego.

Art. 34.

bitrażowym

2. Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia

tryb postępowania egzekucyjnego.

R o z d z i a ł 4.

Arbitraż resortowy.

1. Właściwy minister może w drodze rozKomisji Planowania Gospodarczego ustanowić ar!:>itraż dla

sporów określonych wart. 2 między stronami, nad którymi sprawuje nadzór.

Art. 35.

porządzenia za zgodą Przewodniczącego . Państw owej

2. Rozporządzenie to określi organizację r esortowych komisyj arbitrażowych, ich właściwość rzeczową

i miejscową oraz tryb postępowania przed nimi.

1. W arbitrażu resortowym uprawnienia

Komisji Planowania Gospodarczego należą odpowiednio do właściwych ministrÓw. Wydatki i przychody resortowych komisyj arbitrażowych objęte są budżetem właściwych min:sterstw.

Art. 36.

Przewodniczącego Państwowej

2. Przepisy rozdziału 3 ~ postępowaniu arbitrażo­

wym stosuje się odpowiednio do arbitrażu r esortowego,

chyba że rozporządzenie, wydane na podstawie artykułu

poprzedzającego, stanowi inaczej.

Art. 37. Przewodniczący Państwowej K omisji Planowania Gospodarczego może ustanowIć VI drodze rozporządzenia po wysłuchaniu opinii Centraln ego Związku

Spółdzielczego

odrębny

arbitraż

dla rozpoznawania

spraw okre ślonych war t. 2 pomiędzy centralami spół­

dzielni oraz pomiędzy spółdzielniami jak również

pomiędzy centralami spółdzi e lni z jednej strony a spół­

dzielniami z drugiej strony.

Art. 38. Celem zapewnienia jednolitości orzecznictwa i zabezpieczenia sprawności organizacyjnej organów arbitrażu resortowego Główna KomIsja Arbitrażo~

wa udziela im wią ż ących wytycznych.

2. Decyzja Przewodniczącego Państwowej Komisji

Planowania Gospodarczego jest ostateczna. Może ona

'być wydima w ciągu dwu miesięcy od dnia doręczenia

stronom orzeczenia Główn e j Komisji Arl;>itrażowej.

3. Przewodl'l i czący Państwowej Komisji Planowania

Gospodarczego mOże wstrzymać wykonanie orzeczenia

do czasu wydania decyzji, o której mowa w ust. 1.

4. Przepisy ust. 1-3 stosuje s i ę również odpowiednio do kończących postępowanie prawomocnych orze...

czeń okręgowych komisyj arbitrażowych-

wykonanie aż do uprawOlTJ,ocnienia się

orzeczenia. .

okręgowych

2. Odwołanie należy wnieść za pośrednictwem okrę­

gowej komisji Vi terminie 2-tygodniowym od dnia dorę­

czenia orzeczenia.

Orzeczenia zapadłe w pierwszej instancji

są natychmiast wykonalne. Główna Komisja Arbitrażowa

R O.z d z i a ł

5.

Przepisy przejściowe i końcowe.

Art. 39.

Rada Ministrów wyda

w

drodze rozpo-

rządzenia

szczegółowe

przepisy dotyczące org anizacji komisji arbitrażowych, postępowania arbitrażo­

wego, opłat w tym postępowaniu oraz praw i ob owiąz­

ków członków zespołów orzekających komisyj arbitrażowych.

.. ,

.

......

--

Art. 40. 1. Sprawy wszczęte w sądach powszechnych

przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rozpoznawane będą aż do ukończenia postępowania według

przepisów dotychczasowych.

2. Rozporządzenie Przewodniczącego Państwowej

Komisji Planowania Gospodarczego ustali, 'które okrę­

gowe komisje arbitrażowe, w jakim terminie i zakresie

rozpoczną sw oj ą działalność.

1'oz. 340

Minister Administracji Publicznej

Wł.

34J

Wolski

Minister Bezpieczeństwa Publicznego: St. Radkiewicz

Minister Sk~bu: w z. W. Trqmpczyński

Minister

3. Do czasu podjęcia działalności okręgowej komisji

sprawy należące do właściwości tej komisji rozpoznawane będą w jednej instancji przez Główną

Sprawiedliwości

H. Swiqtkowski

Minister Oświaty: w z. H. Jabłoński

Minister Górnictwa i Energetyki: R. Nieszporek

arbitrażowej

Kierownik Ministerstwa Przemysłu Ciężkiego

K. Zemajlis

Komisję Arbitrażową·

Art. 41.

Wykonanie dekretu mmeJszego

porucza

się Prezesowi Rady Ministrów, Przewodniczącemu Pań­

Minister Przemysłu Lekkiego: E. Stawiński

stwowej Komisji Planowania Gospodarczego i wszyst-kim ministrom.

Minister Przemysłu Rolnego i Spożywczego

Dekret niniejszy wchodzi w życie z dniem

1 pa ż dziernika 1949 r.

Minister Handlu Wewnętrzn e go: T. Dietrich

Prezydent Rzeczypospolitej: B. Bierut

Minister Rolnictwa i Reform Rolnych: w z. St. Tkaczow

Prezes Rady Ministrów: J. Cyrankiewicz

Minister Pracy i Opieki Społecznej : w z. T. Kochanowicz

Wiceprezes Rady Ministrów: A. KOTzycki

Minister Kultury i Sztuki: S. Dybowski

Wiceprezes Rady Ministrów i Przewodniczący Państwo­

wej Komis ji Planowania Gospodarczego: H. Minc

Minister Ze.g lugi: A. Rapacki

Art. 42.

B. Rumiński

Minister Handlu Zagrani€znego: w z. J . Kulin

,

.

Minister Leśnictwa: B. Podedworny

Minister: W. Rzymowski

Minister Komunikacji: J. Rabanowski

Minister: W . Baranowski

Minister Poczt i Telegrafów: w z. Z. Lipiński

Minister Obrony Narodowej: w z. J. Ochab

Minister Zdrowia: T . Michejda

Minister Spraw Zagranicznych: w z. S. Wierbłowski

Minister Budownictwa: M. Spychalski

DEKRET

z dnia 5 sierpnia 1949 r .

o reglamentacji niektórych

surowców,

Na podstawie art. 4 Ustawy Konstytucyjnej z dnia

19 lutego 1947 r. o ustroju i zakresie działania najwyż­

szych organów Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy z dnia

2 lipca 1949 r. o upowa żnieniu , Rz ądu do wy dawania dekretów z mocą ustawy (Dz. U. R. P. Nr 41, poz. 302)-Rada Ministrów postanawia, a Rada Państwa zatwierdza,

co na s tępuje: "

.'

Surowce, półfabrykaty i wyroby gotowe,

lub zużycia na potrzeby

gospodarki narodowej, mogą być uznane Za artykuły ,

reglamentowane.

Art. 1.

wymagające celowego rozdziału

półfabryliatów

i wyrobów gotowych.

Art. 2. 1. Uznanie surowców, p ółfabry k atów i wyrobów gotowych za artykuły reglamentowane następu­

je w drodze rozporz ądzenia Pr z ewodn i cząceg o Państwo­

wejKomisji Planowania Gospodarczego w porozumieniu

z właściwymi ministrami.

2. Właściwy m inister w porozumieniu z Przewodniczącym Państwowej Komisji Planowania .Gospodarczego

unormuje w drodze rozporządzenia obrót, przerób, gromadzenie, spożycie i przewóz artykułów reglamentowanych.

Art. 3.

1.

Rozdziału artykułów

reglamentowanych

Dzielmik Ustaw Nr 46

-

~~~~--------------------------~------------------------------~

dzące w skła d nieruchomości ziemskich, przeznaczo-

nych na cele reformy rolnej (Dz. U. R. P. Nr 33,

poz. 222),

2) bądź też do nabycia mienia nierolniczego w myśl

przepisów dekretu z dnia 6 grudnia 1946 r. o przekazywaniu przez Pal'istwo mienia nierolniczego na

obszarze Ziem Odzyskanych i b. Wolnego Miasta

Gdańska (Dz. U. R. P. Nr 71, poz. 389) z pierwszeń­

stwem przed innymi osobami, z wyjątkiem osób,

wymienionych wart. 7 tego dekretu.

2. Prawo do zgłoszenia wniosku o przydział mienia

w myśl ust. 1 wygasa po upływie dwóch lat od daty wydinia ostatecznego orzeczenia o przejęciu nieruchomości

lub uprawomocnienia się orzeczenia I instancji.