Ustawa z dnia 1 lipca 1949 r. o związkach zawodowych.

W celu

ustawowego zabezpieczenia ustanowionych przez władzą ludową w Polsce najpomyślniejszych

warunków dla rozwoju związków zawodowych - w imię utrwalenia zwycięstwa i zdobyczy

klasy robotniczej, umocnienia władzy ludowej i budowy socjalizmu w Polsce, oraz celem

stworzenia najdogodniejszych warunków dla dalszej działalności, rozwijanej przez związki

zawodowe w dziedzinie reprezentacji i obrony interesów robotników i pracowników umysłowych,

troski o systematyczną i ciągłą poprawę bytu materialnego i kulturalnego świata pracy,

mobilizacji klasy robotniczej do wykonania planów produkcyjnych, zwiększania wydajności

pracy i rozwijania współzawodnictwa, stałego podnoszenia na wyższy poziom gospodarki

narodowej

1)

gwarantuje się robotnikom i pracownikom umysłowym prawo dobrowolnego zrzeszania się

w związki zawodowe oraz najczynniejszego udziału w sprawowaniu władzy ludowej,

2)

znosi się wszelkie pozostałe w spadku po rządach kapitalistycznych przepisy, które

ograniczały prawo robotników i pracowników umysłowych do dobrowolnego zrzeszania się

w związki zawodowe, poddawały działalność związków zawodowych nadzorowi władz administracyjnych

oraz przyczyniały się do rozbijania ruchu zawodowego.

Robotnicy i pracownicy umysłowi, zatrudnieni w przedsiębiorstwach, urzędach i instytucjach,

jak również inne osoby, pracujące na podstawie umowy o pracę, umowy o naukę zawodu

lub nominacji władzy publicznej, mają prawo dobrowolnego zrzeszania się w związkach

zawodowych.

Statut Zrzeszenia Związków Zawodowych w Polsce oraz statuty związków zawodowych, wchodzących

w skład Zrzeszenia, określają szczegółowo zadania, cele i zakres działania związków

zawodowych. Statut Zrzeszenia Związków Zawodowych uchwala Kongres Związków Zawodowych

w Polsce.

1.

Związki Zawodowe przez swe statutowo określone instancje kierownicze i organy związkowe

współpracują z władzami i instytucjami w dziedzinie administracji publicznej, gospodarki

narodowej i kontroli w zakresie i trybie, ustalonym przez przepisy prawa.

2.

W zakresie realizacji swych zadań statutowych związki zawodowe reprezentują zarówno

zrzeszonych, jak i niezrzeszonych we wszystkich sprawach, które dotyczą ogólnych interesów

pracowniczych.

1.

Naczelną reprezentacją ruchu zawodowego w Polsce jest Zrzeszenie Związków Zawodowych.

2.

Zrzeszenie Związków Zawodowych w Polsce jest osobą prawną.

Najwyższymi organami Zrzeszenia Związków Zawodowych w Polsce są;

1)

Kongres Związków Zawodowych,

2)

Centralna Rada Związków Zawodowych.

Tryb i sposób wybierania delegatów na Kongres, ich liczbę oraz terminy zwoływania

Kongresu Związków Zawodowych określa statut Zrzeszenia Związków Zawodowych w Polsce.

Centralna Rada Związków Zawodowych odpowiada za swoją działalność tylko przed Kongresem

Związków Zawodowych.

1.

Centralna Rada Związków Zawodowych prowadzi rejestr związków zawodowych.

2.

Każdy związek zawodowy uzyskuje osobowość prawną z chwilą wpisania do rejestru.

Uprawnienia Zrzeszenia Pracowniczych Związków Zawodowych w Polsce i Komisji Centralnej

Związków Zawodowych, wynikające z obowiązujących przepisów prawa, przechodzą odpowiednio

na Zrzeszenie Związków Zawodowych w Polsce i Centralną Radę Związków Zawodowych.

Uchyla się

1)

dekret z dnia 8 lutego 1919 r. w przedmiocie tymczasowych przepisów - o pracowniczych

związkach zawodowych

(Dz. U. R. P. Nr 15, poz. 209);

2)

art. 7 i art. 11 ust. 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października

1932 r. Prawa o stowarzyszeniach

(Dz. U. R. P. Nr 94, poz. 808), a w art. 9 pkt c) tegoż rozporządzenia skreśla się wyrazy: „z wyjątkiem postanowień, zawartych w art. 11 ust. 2, art. 15, 17 i 59”.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Prezesowi Rady Ministrów i Ministrowi Pracy

i Opieki Społecznej.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.