Rozporządzenie Ministrów Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 20 stycznia 1947 r. wydane w porozumieniu z Ministrami Skarbu oraz Rolnictwa i Reform Rolnych, a co do § 10-22 nadto w porozumieniu z Ministrem Aprowizacji i Handlu w sprawie wykonania dekretu z dnia 20 marca 1946 r. o podatkach komunalnych.

§ 1. 1. Powołane w rozporządzeniu niniej-

szym

a) artykuły bez

oznaczają

bliższego określenia artykuły dekretu z dnia

20 marca 1946 r. o podatkach komunalnych (Dz. U. R.P. Nr 19, poz. 128),

b) panigrafy bez bliż s z e go określenia o'lllaczają paragrafy nilliejszego rozporządzenia.

'

2. Ilekroć w rozporządzeniu mmeJszym

jest mowa o dekrecie bez bliższego okreśL~ ­

nia rozumieć należy dekret z dnia 20 marca

1946 r. o podatkach komunalnych (Dz. U. R.

P. Nr 19, poz. 128).

Do art. 5 ust. 2•

§ 2. 1. Osoby wymienione wart. 5 ust. 2

ilie przestają być podatnikami równief w przypadku wydzierżawienia gospodarstwa rolnego.

2. Jeżeli właściciel gospodarstwa rolnego

jest nieobecny lub nieznany z miejsca pobytu, obowiązek podatkowy ciąży na faktycznym

posiadacżu gospodarstwa rolnego, który korzysta z gospoda~stwa jak właściciel.

Do art. 6.

§ 3. Objęcie Vi posiadanie zachodzi nie

tylko w przypadku, gdy nabywca uzyskał

własność,

lecz także w przypadku gdy wpnr

wadzenie w faktyczne posiadanie gruntu nastąpiło ' przed uzyskaniem własności.

'

Poz. 96

Do art. 7. ust. 13.

§ S.Za długi zaciągnięte na potrzeby go.spodarstwa rolnego llwaźa się wyłącznie pozyczki, zu:źyte na po tTz'elb y ,tego gospodarstwa.

-

Do arI. 1 ust. 2.

'

Do art. 6 ust. ł i 2.

Jeżeli gospodarstwo rolne posi:ada

niepełną ilość ' hektarów, przychód szacuD:.l{o~

§4.

§ 9. Powiatowa (miejska) komisja podatku

gruntowego dzieli powiat ' (miasto wydzielone

z powiatu) najwyżej na trzy strefy ekonomiczne, gospodarstwa zaś rolne na trzy grupy

wy dla końcówki gruntów, obejmującej uła­

mek hektara, oblicza się stosunkowo do i10ści

arów. Części ara, wynoszące więcej niż 0,5,

zaokrągla się wz'wyż do pełnego ara; mniejsze

części ara opuszcza się. Ogólną powierzchnię

gospodarstwa rolnego, wynosząceg.o mniej niż

ar, zaokrągla się przy wymiarze p.odatku do

cale go ara.

1) ziemniaczano-żytnią,

2) zbożowo-hodowlaną,

3)

ogmdniczG-hodowlaną.

§ Hl Najmni.ejszym okręgiem strefy eko-

Do art. "1 ust. 'I.

I n'{')miczm:~j jes'tw zasad'lie obszar gminy zoio-

1

§ 5. Za jeziora uważa się wody zamknięte rowej, a najmniejszym okręgiem grupy gospow rozumieniu art. 2 pkt 3) ustawy z dniadarstw ~ obszar gromady.

7 marca 1932 r. o rybołówstwie (Dz. U. R. P.

Nr 35, poz. 357).' .

§ 11. 1. Przy podziale powiatu (miasta wy-

dzielonego z powiatu) na strefy ekonomiczne

bierze się pod uwagę odległość od rynku zbytu, gęstość zaludnienia, środki komunikacyj§ 6.1. Przy określaniu za pomocą norm, ne, ogóiny stan gospodarczy itp. warunki ekokiedy działy specjalne nie przekraczają roz- ' nomiczne.

miarów normalnie przyjętych w gospodarstwie

rolnym, komisja podatku gruntowego powinna

2. Przy zaliczaniu gospodarstw rolnych do

kierować się zasadą, iż w każdym razie działy

j~dnej z trzech grup, wymienionych w § 9, kospecjalne 'nie przekraczają rozmiarów normal- misja bierze pod uwagę rodzaj gruntóvl, kierunie przyjętych wgospoda[stwie rolnym, jeżeli jąc się zasadami podanymi w § 12.

różnica między przychodem faktycznym z tych

działów a przychodem szacunkowym, obliczo§ 12. 1. Do grupy gospodarstw ogrodniczonym na podstawie norm przychodowościgrun~ hodowlanych zalicza się gospodarstvła, posiatów z tej części gruntów, które zajęte są pod dające grunty: najlepsze i bardzo dobre, za"' ,

uprawę danego działu specjalnego, nie przesobne w składniki odżywcze, łatwe do uprawy,

kracza 30 0/ 0 tegoż przychodu.

ciepłe, o czynnym podglebiu, umożliwiające

nawet bard'l.o -głęboką orkę, przepuszczalne,

2. W przypadkach, gdy prowadzenie dzia- lecz ,d ostatecznie wilgotne, 'przewiewne, nie

łu

specjalnego nie wiąże się bezpośrednio zaskorupiające się, zawierające zazwyczaj

z obszarem gruntów, zajętych pod ten dział znaczne ilości próchnicy słodkiej, nie wymaga~

(np. pszczelarstwo, hodowla inwentarza itp.), jące melioracji, dające nawet w warunkach

komisja podatku gruntowego określa ilościo­ średnieJ kultury wysokie plony najszlachetwo n.ormy, o który<:h mowa w ust. 1 (ilość niejszych roślin, wymagającycb głębokiego zauli, sztuk bydła), z uwz-ględnieniem :rozmiaru korzenienia się, lub nadające się pod uprawę

gospodarstwa.

wszelkich warzyw, Jak np. grunty

Do <ĄTt. 7 ust. 8.

Do art. 1 ust. 10 i 12.

1) mady chude, średnio ciężkie,hie zamaka-

I

p'fzychodem faktycz-j

§ 1. l. I?o podstavry opodatkowania tioli-

jące 'lub zamakające na krótki Qkres czasu podczas wylewów rzeki, w której iloHnie leżą,

cza się różnicę pomiędzy

nie uzyskanym z działów sJIecjalny'Cha przy- !

chodem szacunkowym, obliczonym z tych j 2) czarnoziemy stepowe lessowe, na z..'1acz~

działów.

j

nej warstwie lessowej, leżące na lessie,

piasku lubiwirze,

2. Podstawa .opodatkowania dla gospo3) l~sy całkowite .,lub ,głębok~e.

darstw rolnych, prowadzących dział specjał;.

ny, składa się zatem z przychodu szacunko4) cz.arne ziemie {pochodzenia ba<gi.ennego),

wego, ustalonego w myśl zasad ogółnyCh,

otazróinicy,' o której mowa w ust. l.

na wzeplilszc~!.nymp.odłoźu, "

l,'

.....

0;::;;0.

~59

Poz. 96

10) gmnty sapowate · oraz gorsze odmiany

czarnoziem6w' le:;soWych i iłowych czarnoziemów podkarpackich.

5) najlepsze i dobre ziemie kujaws~ie o prze-

puszczalnym margl,o wym podłozu,

6) dobrze położone bfelice mocnych szczerków i glin - zmeliorowane,

1) . dobre rędziny (borowiny) -

-

3. Do grupy gospodarstw ziemniaczano-

żytnich zalicza się gospodarstwa, posiadające

dostatecznie

inne grunty słabe oraz naj słabsze . .

głębokie.

§ 13. Przy podziale powiatu na strefy ekonomiczne i na gJ:upy gospodarstw powiatowa

komisja podatku gruntowego kieruje się w zasadzie . własną znajomością stosunków miejscowych, w razie potrzeby jednak powinna

wysłuchać opinif wójta gminy i gminnego instruktora rolnego.

2. Do grupy gospodarstw zbożow?-ho­

dowlanych zalicza się. gospodarstwa poslad~­

jące grunty: dobre i średnie w swym stame

naturalnym, bez ulepszeń jednak fizycznych

wadliwe i nieraz zawodne lub ze względu na

położenie nadające się pod mniejszy wybór

roślin

uprawnych, niż grunty gospodarstw

ogrodniczo-hodowlanych, jak np.

§ 14. Przy ustalaniu stref ekonomicznych

i zaliczaniu gospodarstw do poszczególnych

grup miejska komisja podatku gruntowego kieruje się w zasadzie własną znajomOŚCią stosunków miejscowych, w razie potrzeby jednak

powinna wysłuchać opinii jednego lub więk­

szej ilości rolników gminy miejskiej jako bie-

1) lessy nażwirkowe, napiaskowe, nawapien-

ne, naglinowe mocne i naiłowe, dostatecznie grube,

•

2) lepsze bielice, gliny i szczerki mocne, do-

statecznie grube, na przepuszczalnych po-

głych.

dłożach,

§ 15. Komisja podatku gruntowego ustala

dosta- . przeciętną przychodowość z 1 ha gruntów

tecznie głębokie, mniej wytrzymałe na zie.mniaczano-żytnich dla każdej ze stref ekosuszę, niż grunty gospodarstw ~rodniczo­

nomicznych w granicach od 800/0 do 1200/ 0 norhodowlanych,

my podstawowej, ustalonej w myśl zasad art. 1

ust. 3 (norma dla danej strefy ' ekonomicznej)

•

'4) grunty nadrzeczne, nisko położone, prze- w taki sposób, by suma iloczynów, otrzyma. puszczalne, często podmakające, w razie nych z pomnożenia ogólnej ilości hektarów

odpływu wód rzecznych zbyt wysychają­

gruntów, podlegających podatkowi VI każdej

ce,

ze stref, przez przeciętną przychodowość tej

strefy, ustaloną przez komisję, była równa. ilo5) grunty wapienne i marglowe dostatecznie czynowi z pomnożenia ogólnego obszaru grungłębokie, przepuszczalne i przewiewne,

tów (użytków) w powiecie (w mieście wybardzo wrażliwe na suszę i nadmiar wil- dzielonym z powiatu) przez normę podstagotności atmosferycznej,

leżące wysoko

wową (art. 7 ust. 3) . .

na podłożu wapiennym,

3) piaski nalessowe i nabielicowe -

Przykład

6) grunty torfowe bardzo dobre, zmeliorowane, zawierające dużo części mineralnych

i niedużo części roślinnych w stanie daleko posuniętego rozkładu (włókien roślin­

nych nie widać),

Powiat o obszarze 100.000 ha gruntów popodatkowi . (użytków), dL którego norma podstawowa została ustalona w myśl

art. 7 ust. 3 w wysokości 12 q z jednego ha

gruntów ziemniaczano-żytnich, komisja podzie.lila na trzy strefy ekonomiczne

dlegających

7) grunty podgórskie, płaskie albo z łagodną

wystawą południową lub południowo-za. chodnią, nie wyżej położoną jak 400 m

nad poziomem morza, choćby połączone

z trudnością sprzętu przy znaczniejszych

opadach,

I strefy komisja zaliczyła obszar 50.000 ha gruntów,

podlegających podatkowi (użytków)

do II strefy komisja zaliczyła obszar 30.000 ha gruntów.

podlegając!)ch podatkowi (użytków)

do III strefy komisja zaliczyła obszar 20.000 ha gruntów,

.

podlegających podatkowi (użytków)

do

8) lekkie szczerki, leżące na lżejszym mniej

Przeciętną przychodowość z 1 ha grunzwięzłym podłożu, lecz z dużą ilością

tów ziemniac~ano-żytnich komisja ustaliła

części pyłowych w warstwie glebowej,

o dobrze uformowanej - warstwie próch- dl I strefy na 108% ctylina 12,96 q żyta z 1 ha gruntó1ll

nicznej odpowiedniej grooości,

I

a

.

.

.

.

ziemniaczano-żytnich

.' .. . '"

..

9)gl~ny clęzkle,. bl~hce, Iły Własclwe, szczer-

I

kI mocne na meprzepuszczalnvch podłożach - n i e z m e I i o r o w a n e . ·

dla II strefy na lO(jJfo czyli na 12,- q żyta ~ l ha ~untów

ziemmaczano-zytnłch

dla Ul strefy na 80%· czyli na 9.6 q żyta z l ha gruntów

ziemiliacząno-żutnich.

~

I strefa ekonomiczna - 12,96 q x 50.000 ha = 648,000 q

II ,.

- 12, - q x 30.000 ha = 360.000 q

lU"

..

- 9,6 q x 20.000 ha = 192.000 q

Razem. • 1.200.000 q

Suma ta jest równa iloczynowi z pomnoogólnego obszaru gruntów (użytków)

w powiecie przez normę podstawową (art. '1

ust. 3)

'

żenia

l) łąki nadrzeczne i polne, użyźniane przez

naturalne zalewy żyzną wodą z rzek i pól,

choćby ~ zalewy

następowały niekiedy

w porze niewłaściwej, przeszkadzając

w sprzęcie siana, a odpływ był niezupelni€

dostat.ęczny

i woda miejscami stała za

12 q X 100.000 = 1.200.000 q.

§ 16. Stosunek procentowy przeciętnej

. przychodowoś~i z 1 ha gruntów w grupach gospodarsnv zbożowo-hodowlanych oraz ogrodniczo-hodowlanych do takiejże normy w gni-,

pie gospodarstw ' ziemniaczano-żytnicli ustala

się, jak następuje

długo,

2) łąki mineralne, zmeliorowane lub nawadniane, w tym ostatnim przypadku o ile

doprowadzenie do każdej parceli dostatecznej ilości żyznej i ciepłej wody jest

możliwe w miarę potrzeby,

a) dla grupy gospodarstw zbożowo-hodo­

wlanych w granicach do 1250/0,

3) łąki to.rfowe, zmeliorowane, z materią organiczną w stanie daleko posuniętego rozkładu, posiadają~ urządzenia do dowolnego doprowadzenia świeżej wody i re-gulowania jej poziomu,

b) dla grupy gospodarstw ogrodniczo-hodowlanych w graniCach do 1500/ 0

przeciętnej przychodowości, ustalonej

w myśl § 15 (normy dla danej strefy

ekonomicznej) lub normy podstawowej, jeżeli powiat · ma tylko jedną

4) łąki mineralne, zmeliorowane, z urządze­

niami, pozwalającymi na dowolne regulowanie nawodnienia poszczególnych parcel

lub też na nawodnienie wodami mniej

strefę ekonomiczną.

§ 17. 1. Komisja podatku gruntowego

ustala podział łąk i pastwisk na cztery rodzaje

w zależności od ich właściwości: na najlepsze

i bardzo dobre, dobre, średnie i pozostałe

w myśl zasad wyrażonych w §§ 19 i 20.

żyznymi.

2. Do łąk najlepszych i b?rdzo dobrych

mogą być także zaliczone łąki podgórskie i niżej położone lepsze łąki górskie . oraz łąki

2. Przepisy §§ 13 i 14 stosuje się odpowiednio.

Komisja podatku gruntowego

przychód z 1 ha gruntów

zajętych na łąki i pastwiska w stosunku procentowym do ustalonej w myśl § 15 normy

. dla danej strefy ekonomicznej lub do normy

podstawowej, jezeli powiat ma tylko jedną

§

18.

sztuczne lub naturalne,_ zmeliorowane i przyodpowiedni zbiór siana.

noszące

1.

3. Za łąki- dobre uważa się łąki dwukośne,

na glebie o właściwościach fizycznych

i chemicznych gorszych niż gleba pod łąkami

najlepszymi i bardzo dobrymi, jednak o powierzchni równej ogólnym zbiorze siana śred­

nio ponad 25 q z 1 ha, w którym obok traw

szlachetnych występuje znaczna ilość traw

nieszlachetnych oraz chwastów, jak

_leżące

strefę ekonomiczną.

2. Stosunek ten nie może przekraczać dla

łąk i pastwisk

1) najlepszych i bardzo dobrych

2) dobrych

3) średnich

4) pozostałych

§ 19. 1. Za łąki najlepsze i bardzo dobre

; .

l) łąki polne, nieużyźniane zalewami, o ł'a­

twym dostępie w latach suchszych, posia. dające poziom wód za niski, a wydajność

siana zmniejszoną, w laiac-h mokrych zaś

poziom wód. wysoki a wydajność siana

zwiększoną lecz gorszej jakości,

1500/ 0

1200/ 0

90 0/0

500/0

uważa się łąki dwu- i wielokośne, o 2lebie' za-

Poz. 96

sobnej w składniki odżywcze, przepuszczalnej

i przewiewnej, o położeniu dostępnym w każ­

dej . porze roku, powierzchni równej, umożli­

wiającej wszelkie prace maszynowe, posiadające przy warunkach sprzyjających odpływ

wód odpowiedni, . ogólny zbiór siana co najmniej 40 q z 1 ha, składającego się ze szlachetniejszych traw słodkich (rajgrasów, kostrzew,

wyczyńca łąkowego, owsikówt oraz z roślin

motylkowych (koniczyny, komonicy, lucerny'

chmielowej itp.) prawie zupełnie bez chwastów łąkowych (grubej i kwaśnej flory, skrzypów, trzciny, sitowia, turzycy, mchów itp.) np.~

Suma zatem iloczynów otrzymanycp z pogruntów,

w każdej

ze str.ef, przez przeciętną przychodowość tej

strefy, ustaloną przez komisję dla 1 ha gruntów ziemniaczano-żytnich, wyniesie

mnożenia ogólnej ilości hektarów

podlegających podatkowi (użytków)

określa przeciętny

---

J

2) łąki nadrzeczne i nadjeziorne, nie zalewane

lub z niedostatecznym odpływem, pasia-

OzIenn.lK Ustaw Nr 25

'-36f

-

.~~~---------------------------------

dające w latach mokrych poziom wód za

siana większą lecz. gorszej

jakości, w latach suchych zaś ilość . siana

mniejszą lecz lepszej jakości,

a dostęp

utrudp.iony w razie dłu2:otrwałych deszczów,

wysoki,

ilość

3) łąki torfowe zmeliorowane z materią organiczną bardzo lub w znacznej części rozłożoną i wskutek tego dość przepuszczalne, posiadające urządzenia do spiętrzania

wody gruntowej oraz łąki z urządzeniami,

jak łąki najlepsze i bardzo dobre, jednak

z mniej rozłożoną materią organiczną.

~. Za łąki średnie uważa się

l) łąki zbyt suche o glebie przepuszczalnej,

mało zasobne,

nadające się raczej

pod

uprawę rolną, o zbyt niskim poziomie wód

gruntowych, dostępne, -o powierzchni

mniej więcej równej, o urodzaju siana

nierównym, a mianowicie w latach suchych obniżonym do 10 q z 1 ha, w.latach

mokrych zaś znacznie podniesionym,

o średniej lub nawet dobrej jakości siana,

2) łąki, które ze względu na wydajność i jakość siana mogą być zaliczone do łąk najlepszych, bardzo dobrych i dobrych, lecz

na których sprzęt jest znacznie utrudniony

z powodu nierówności powierzchni, obecności krzaków lub kamieni, jako też łąki,

. do których dostęp jest utrudniony lub któ-,

~ re podl~gają częstym powodziom,

3) łąki torfowe, zmeliorowane, z materią organiczną mało rozłożoną, choćby posiadające urządzenia do spiętrzania wody gruntowej, jednakże z małym zasięgiem podsiąkania wody · wskutek małej przepuszc:z;alności

gruntu oraz łąki torfowe o roślinności gorszej jakości niż łąki n'ajleps:z;e, bardzo dobre i dobre,

. 4) łąki górskie wyżej położone lub mniej dostępne.

5. Do łąk średnich zalic:z;a się w zasadzie

tylko łąki jednokośne, wyjątkowo także dwukośne, jeżeli zbiory z nich nie przekraczają

przeciętnych zbiorów z łąk średnich.

6. Za pozostałe łąki uważa się wszystkie

inne łąki słabsze i najsłabsze.

§ 20. 1. Za pastwiska najlepsze i bardzo

'dobre uważa się pastwJska urządzone na

pierwszej jakości gruntów mineralnych, posiadające odpowiednie warunki wilgotności

z odpowiednim poziomem wód gruntowych

wskutek dostatecznej ilości (około 600 mm

rocznie) i odpowiednio rozłożonych opadów

atmosferycznych bądź też na skutek celowych

Poz. gr.

zabiegów melioracyjnych, okres wypasu cc

najmniej 5-cio miesięczny, powierzchnię równą, łatwo dostępną, roślinność szlachetną typowo pastwiskową, wystarczającą do dobrego

wyżywienia 3 4 krów na 1 ha bez dożywia­

nia przez cały okres wypasu.

2. Do pastwisk najlepszych i bardzo do

brych mogą być także zaliczone pastwiska dobre o lepszych stosunkach wilgotnościowyd

lub zalewane żyznymi wodami, jeżeli zalew}

nie powodują dłuższych przerw w pasaniu.

3. Za pastwiska dobre uważa się pastwiska, które posiadają glebę o właściwościach

fizycznych i chemicznych, nieco gorszych niż

pastwiska najlepsze i bardzo dobre, łatwo dostępne, o równej powierzchni, o ilości paszy

dostatecżnej do dobrego wyżywienia

średnic

2 - 3 krów na 1 ha bez dożywiania przez cały okres wypasu, o dobrej jakości paszy,

w której jednak obok najszlachetniejszej ro-.

ślinności pastwiskowej występuje mniej szlachetna i chwasty, jak

1) pastwiska na gruntach bardziej zwięzłych

z niewysoką (około 550 mm rocznie) ilością opadów lub na

gruntach lżejszych

o znaczmeJszej ilości opadów (okołc

600 mm rocznie), o poziomie wód gruntowych w dużym stopniu zależnym od warunków atmosferycznych, o wzroście roślinności bujniejszej W latach wilgotniejszych, o jakości lepszej, a o słabszym

wzroście w latach suchszych i dłuższych

przerwach w pasaniu,

2) pastWiska na gruntach dość żyznych o 'za

wysokim normalnie poziomie wód gruntowych, powodującym w fatach wilgotniejszych zarówno możność .uszkadzania

darni przez pasące się zwierzęta, jak

i gorszą jakość paszy skutkiem doM

znacznej przymieszki chwastów, o jakośd

paszy lepszej, ale o ilości mniejszej w latach suchych, z możliwością przerw

w okresie pasania,

3) pastwiska tirządzone na gnmtach torfowych bardzo dobrych, zmeliorowanych.

zawierających

dość dużq części mineralnych, części roślinnych w stanie dość' da·

leko posuniętego rozkładu (włókien roślin

nych nie widać lub można rozróżnić tylko

poszczególne włókna roślinne),

4) pastwiska górskie z okresem wypasania

nie krótszym niż :,3 1/ 2 miesiąca, łatwo dostępne i ~rawie niekamieniste.

4. Za pastwiska średnie uważa się pastwiska wymaga1ące do normalnego użytkowanic ~

melioracji, dostarczające paszy do dobregc

D2:iennik Ustaw Nr 25

--

------------------------------~~------------

Poz. 96

. 2. Zwolnienia od podatku gruntowego bę­

wymiarowe

wyżywienia 1 -- 2 krów na l ha bez dożywia­

nia przez cały okres . wypasu, o powierzchni

mniej więcej równej, choćby wykazującej

obecność krzaków, kamieni i kęp, jak

dą stosowane przez władze

l) co do gruntów, wymienionych w pkt 1)

i 2) art. 9 -- na podstawie posiadanych

danych,

#

l) pastwiska na gruntach średniej jakości,

o malej przeciętnej ilości opadów (mniej

niż 550 mm rocznie) i zbyt niskiIl}. poziomie

wody gruntowej, o paszy średniej lub nawet dobrej jakości, lecz w ilości niewielkiej, ze względu na duże przerwy wokresie pasania nadające sie raczej pod llpra-

2) co do gruntów, wymienionych w pkt 4),

7), 8), 9), 10) i 11) art. 9 -- na podstawie

zaświadczeń lub zawiadomień właściwych

władz,

wę rolną,

2) pastwiska na gruntach torfowych dobrych,

zmeliorowanych, zawierających mało częś- ,

c~ mineralnych, o słabo rozłożonych cześ­

ciach roślinnych.

5. Za pastwiska pozostałe (słabe i najsłab­

sze) uważa się wszystkie inne pastwiska.

3) co do gruntów, wymienionych w pkt 3),

5) i 6) art. 9 -- na podstawie deklaracyj,

przedstawionych przez osoby zainteresowane, a popartych dowodami; umożliwia­

jącymi stwierdzenie okoliczności, uzasadniających zwolnienie od podatku.

Do art. 9 pkt l).

§ 24. L Nie korzystają ze zwolnienia od

podatku mokradła , które są zalesione . lub nadają się do użytkowania jako łąki lub pastwiska.

§ 21. Przy ustalaniu podstawy opodatkowania gospodarstwa rolnego bierze się pod

uwagę ogólny obszar gruntów rolnych (użyt­

ków podlegających podatkowi gruntowemu),

ogólny obszar łąk i pastwisk, normę dla danej

strefy ekonomicznej lub normę podstawową"

przecięthą cenę 1 q żyta (art. 7 ust. 3), stosunki

procentowe, o których mowa w §§ 15, 16 i 18,

oraz dolicza się ewentualną różnicę z działów

specjalnych (§ 7) jako tęż przychód z gruntów,

znajdujących się pod lasami (art. 7 ust. 6) lub

jeziorami (art. 7 ust. 7).

2. Za "wody otwarte" uważa się wody

nie zamknięte w rozumieniu art.- 2 ustawy

z dnia 7 marca 1932 r. o rybołówstwie {Dz. U.

R. P. Nr 35, poz. 357}.

Do a~t. 9 pkt 2).

§ 25. Od podatku wolne są wszystkie grunty podlegające podatkowi od nieruchomości

na mocy art. 15 jak również zwolnione od tego

podatku na mocy art. 16.

•

Do art. 8 ust. 4.

Do art.~9 pkt 3).

§ 22. 1. Dla każdego miasta 'wydzielonego

§ 26. ' 1. Za dochody, przeznaczone na cele

kultu religijnego, uważa si.ę dochody, które zo'stały przeznaczone na nabycie l)1b utrzymanie

przedmiotów majątkowych, używanych wyłącznie przy spełnianiu czynności, należących

do objawów kultu religijnego.

z powiatu tworzy się odrębną komisję podatku

gruntowego, w skład której wchodzi zamiast

powiatowego inspektora samorządowego (art. 8

ust. 4 pkt 3) -- wojewódzki inspektor samorządowy.

2. Jeżeli powiat lub miasto wydzielone

z powiatu podzielone jest na kilka okręgów

urzędów skarbowych, dyrektor właściwej izby

skarbowej wyznacza urząd skarbowy, którego

przedstawiciel wchodzi w skład powiatowej

(miejskiej) komisji podatku gruntowego.

2. Nie korzystają ze zwolnienia od podat:'

ków grunty, z których dochody są przeznaczone w części na cele kultu religijnego, w części

zaś na inne cele (utrzymanie

osqb duchownych, zakonnych, służby itp.).

Do art. 9 pkt 5).

3. Do ważności uchwał komisji' podatku

gruntowego potrzebna jest obecność co najmniej połowy jej członków. Komisja ' decyduje

większością głosów; w razie równości głosów

rozstrzyga głos prz~wodniczącego.

Do art. 9.

•

~

§ 27. 1. Gruntami pod torruni kolejowymi

są

1) torowiska (grunty pod właściwymi toramI

i urządzeniami technicznymi wraz z przylegającymi

ścieżkami,

ograniczone krai

§ 23. 1. Gruntów, zwolnioxfych od pOdat-j'

ku, nie wlicza się do ogólnego obszaru gruntów gOsPodarstw.a rolnego przy ustalaniu jego

powierzchni (art. 1. ust. 2).

wę<!zią korony torowiska),

w obrębie stacji,

placami do ładowania i drogami dojazdo:wymi,

2) ' grunty pod budynkami

Dziennik UsLaw

__Nr __

25 · __________

~

~

=.o

~~~

____________________

363 ......

~

__________ P

n'"

~o=.z~.~~

10

niowo:w ciągu, _~Hk~ .~at,zwolnienie od podat... . k~, sIuzy w zaie:;moscrod tego, kiedy wystą­

pIOno o zwolnienie, a mianowicie

2. Podział powierzchni terytorium kolejo-wego na część ' wolną i częśćpocllegaj.ącą po1) dla każdej części gruntów odrębnie - od

datkowi gruntowemu władze wymiaróv/c będą

nast ępnego roku po dokonaniu sztucznego

przeprowadzać na podstawie dovvod6w, dozalesienia danej części lub

.'

starczonych przez.. dyrekcje kolejowe, a w ich

braku na podstawie .' d~wodów, posiadanych

2) dla caŁej powierzchni gruntów, sztucznie

przez władze podległe Głównemu Urzędowi

zalesionych, licząc czas okres zwolnienia

Pomiarów Kraju.

o .

od roku następnego po ukończeniu zale.

sienia

cał~j powierzchni.

3. Nie korzystają Ze 2wolniehiaod podatku grunty pod torami kolei prowizorycznych

Do art. 9 pkt 10).

j sezonowych.

§ 3L 1. Zwolnienie od podatku przyznaje

Do ' aFt. 9 pkt 6).

się w wys.okości, odpowiadającej stopniowi

użytkowej

lasów

§ 28. 1. Za grunty . użytkowane prze4 zmniejszonejv"larlości

ochronnych,

określonemu

przez

właściwe

wła­

szkoły rolnicze i instytucje naukowe uważa

0/ 0 zmniej'szeni:u wartości użytkowej

dze,np.

25

się grunty przeznaE::Zone· do celów badawczolt

Ilaukowych i będące w użytkowaniul0Ini­ lasów ochronnych odpowiada 25 / o zmniejszenia

podatku

.

.c:zym

, 3)pasy ,PX:W torowislqwhkqlejovvych O szerokości w . rzude poziomym 3 m.

.

.

1) Państwowego Instytutu

Naukowego Gospodarstwa Wiejskiego,

2) wyżsZych i średnich zakładów naukowych,

3) powiatowych i gminnych szkół rolniczych,

4} innych 'instytucyj naukowych jak np. Polska Akademia Umiejętności • . Polskie To-

warzystwo Zootechniczne itp.

•

2. Za grunty należące do zakładów doświadczalnych uważa się grunty należące do

gospodarstw rolnych tych zakładów doświad­

czalnych, których celem jest prowadzenie przy

pomocy metod naukowych badań w zakresie

uprawy roślin albo hodowli zwierząt dla uzyskania wskazań mających słl;lŻYĆ praktycznemu rolnictwu.

Do art. 9 pkt '1).

§ 29. 1. Za użytkowane, w celach wojskowych bądź służby bezpieczeństwa p.ubliCznego uważa się grunty, pozostające w zarządzie

wojska bądź służby bez,pieczeństwa publicznego, których głównym przeznaczeniem jest bez~

pośrednie i trwale służenie celom wojskowym

bądź celom służbybe~pi~czeństwa publicznego

(np . .poligony, plate ćwiczeń, lotniska itp.), nawet gdyby w części zostały wydzierżawipne,

jeżeli przez: to nie tracą cech zasadniczych.

•

2 Nie korzystają ze zwolnienia od podatku grunty, pozo~tające wprawdzie w zarządzie

wojska bądź, służby bezpieczeństwa publicznego, lecz przeznaczone na gos}Jodarstwa rolne.

Do ad. 9 pkt 8)r 9) i Ul.

§ 30. W przypadku, gdy sztuczne zalesienie gruntów, wymienionych wart. 9 pkt 8), 9}

i 11), następuje nie W Jednym roku, lecz stop'-

2. Grunty zajęte pod plantacje wiklinowe

nie korzystają ze zwolnienia od podatku; jeżeli jedn~k plantacje wiklinowe zabezpieczają

grunty przed' zmywaniem . i wyjałowieniem,

chronią hrzegi wód ,przed · obrywaniem się

i w ogóle są utrzymywanę dla celów wymienionych wart. 9 pkt lO), plantacje takie należy

traktować jako lasy ochronne i po stwierdzeniu ich ochronnego charakteru- grunty takie

mogą być całkowicie lub częściowo zwolnione

od podatku gruntowego w zależności od stopnia zmniejszenia się wartości użytkowej

ochronnych plantacyj wiklinowych na skutek

zarządzonych ograniczeń w ich użytkowaniu.

Do art. 10 ust. 2.

.§ . 32. Stawki

podatku

przewidziane

. wart. 10 ust. 1 obowiązują poczynając od roku

podatkowego 1946.

Do art. .10 ust. 3 pkt 5).

§, 33. Osoby prawne, kt6rycłl dochody

zgodnie ze statutem są obracane w całości na

cele ogólnej użyteczności, naukowe. oświato­

we, kulturalne, sportowe i dobroczynne, mogą

korzystać z ulgi podmiotowej w podatku gruntowym.

Do ad. 10 ust. 4~

§ 34. l. Za ośrodki kultury rolnej uwaza

gospodarstwa rolne, których pro'wadzenie

ma na celu podniesienie produkcji rolnej

w kraju drogą zaopatrywania innych gospodarstw w doborowy materiał siewny bądź też

hodowlany albo popularyzowanie nowych

metod uprawy roślin i hodowli zwierząt, mogących służyć podniesieniu . produkcyjnośCi

gospodarstw wiejskich.

się

,-

------------------------------~----------~~------~~~

2.W szczególności do kategorii ośrodków

kultury rolnej zalicza się gospodarstwa rolne

n a l e żące do

cunkowego z gospoda rstwa rolnego, dotknię­

tegoklęską, jaki by został ustalony, gdyby

klę s ka n ie powstała, z rzeczywistym przychodem z tego gospodarstwa w rok u,

1) Państwowych Zakładów Hodowli

Roślin,

2) Zarządu Stadnin Państwowych,

3) innych instytucyj publiczno - prawnych

a przeznaczone do akcji nad podniesieniem kultury rolnej,

4) dzierżawione przez Polski Związek Hodowców i Wytwórców Nasion.

Do art. 11 ust. :I i 4.

§ 35. 1. Przy stosowaniu zniżki z art. 11

ust. 3 i 4 nie bierze się pod uwagę dzieci oddanych na naukę rzemiosła na podstawie pisemnej umowy, zawartej w myśl art. 116 prawa przemysłowego (Dz. U. R. P. z 1927 r.

Nr 53, poz. 468 i z 1934 r. Nr 40, poz. 350),

jeżeli podatnik nie łoży na ich utrzymanie lub

naukę·

.

. 2. Przy ustalaniu zniżki z art. 11 bierze się

pod uwagę tylko te dzieci, na które przysługi­

wała zniżka podatnikowi w dniu 31 grudnia

roku poprzedzającego rok podatkowy.

Do art. 12 ust. 1.

§ 36. 1. Przyznanie ulgi w podatku na skutek: nadzwyczajnych okoliczności istotnie osła­

biających zdolność płatniczą podatnika może

dotyćzyć tylko tego

okresu gospodarczego,

w którym zaszły te okoliczności, tj. podatek

może być obniżony lub całkowicie niepobrany

za rok podatkowy, bezpośrednio następujący

po roku, w którymzaszly te okolicznośCi.

-2.

Za

wydarzenia

(klęski)

którym

§ 38. 1. Ust alenie wysokości strat, spowodowanych klęską żywiołową, powinno nastą­

pić z urzędu lub na wniosek podatnika komisyjnie (§ 41) w terminie dni 30 od dnia wydarzenia żywiołowego.

-

2. Jeżeli wysokość szkód i strat, wyrzą­

dzonych klęską, może być stwierdzona dopiero

po upływie pewnego czasu (np. w przypadkach posuchy, mrozów, rdzy zbożowej itp.),

rozmiar szkód można ustalić w czasie później­

szym, jednakże w okresie, w którym możliwe

jest ich stwierdzenie.

§ 39. Jeżeli z charakteru wydarzenia ży­

wiołowego wynika, że klęska dotknęła mnie j

więcej w jedI}akowym stopniu obszar całej

gromady lub całej gminy, badanie rozmiaru

szkód można ograniczyć do zbadania stanu

faktyczrrego na obszarze 2 - 3 gospodarst w'

w danej gromadzie (gminie) i wysokość ustalonych tą drogą strat przyjąć za podstawę przy

przyznawaniu ulg dla wszystkich podobnych

gospodarstw, dotniętych klęską w tejże gromadzie (gminie).

§ 40. 1. Ustalenia rozmiarów klęski władza

wynliarowa powinna dokonać komisyjnie przy

udziale biegłych.

2. Jako biegłych należy powołać

l) sołtysa gromady, na której obszarze znajduje się gospodarstwo nawiedzone klęską, .

2) gminnego instruktora rolnego bądź

downika wiejskiego,

.

przo·

żywiołowe

uważa się następujące

zjawiska żywiołowe

nadmierne opady deszczowe i śnieżne, grad,

burze, huragany, posuchy, upały, mrozy, okiść,

sadź, pożary, powodzie, masowe pojaWienie

się szkodliwych owadów oraz innych szkodników natury zwierzęcej lub roślinnej, jak również epidemiczne choroby roślin i zwierząt.

3. Przyznanie ulgi w podatku

w

klęska miała miejsce.

z

powodu

!dęsk żywiołowych może nastąpić

wówczas,

gdy spowodowały one istotne straty w ziemio-·.

płodach, inwentarzu żywym

i drzewostanie

lub pociągnęły za sobą uszkodzenie albo żnisz­

czenie bUGowli oraz straty w i.n wentarzu

martwym i nie zostały pokryte premią ubezpieczeniową.

§ 37. Rozmiar strat, wyrządzonych klęską,

ustala się przez porównanie przychodu sza-

3) przedsta,viciela

Związku

Samopomocy

Chłopskiej.

3. W razie potrzeby władza wymiarowa

nadto biegłych rolników, leśni­

ków itp. z listy, ustalonej na podstawie wniosków organizacji samorządu rolniczego.

może powołać

§ 41. 1. Biegli komisyjnie powinni stwierdzićrodzaj klęski,

obszar gruntu c,lotkniętego

klęską, rozmiar strat w stosunku procentowym

do przychodu szacunkowego, jaki by został

osiągnięty z danego działu gospodarstwa rolnego, gdyby klęska nie powstała, jak również

rozmiar uszkodzeń lub zniszczeń w budynkach

i inwentarzu zarówno .martwym jak i żywym.

Ponadto biegli komisyjnie powinni stwierdzić,

czy uszkodzeniu lltb zni.szczeniu uległa jedyna,

pierwsza lub druga uprawa ora~ czy skutki

Dziennilć Ustaw:.-=.N..:.::r:...::.25:..-_ _ _ _ _ _ _

~

__3_65

_ _ _~-------------.::P:....:o:..:z:.:.....~96

klęski mogą być zażegnane w bieżącym okre- ,

sie gospodarczym przez nową uprawę lub na

skutek sprzyjających zmian atmosferycznych

i w jakim stopniu.

należy

z kwot . ilości podatku, wyrażonegc

kwintalach, potrącić równowartość 18 q

zyta.

"!'

2. Na zasadzie powyższycn ustaleń, uję­

tych w foqnE}! protokółu, biegli komisyjnie wyrażają opinię co do koniec'zności udzielenia ulg

podatkowych i co do rodzaju ulg, jakie należałoby: przyznać

poszczególnym gospodarstwom. Opinię tę zamieszcza się VI protokóle

Jako wn~osek biegłych.

W- tym samym gospodarstwie rolnym na

skutek klęski źywiołowej uległo zniszczeniv

50 ha lasu 30-letniego w 1000/0.

Ilość kwintali, o jaką należy obniżyć podatek, wynosi

100

50 x 30 x 100 = 1500 q

3. Władza wymiarowa nie jest skrępowana

biegłych, powinna jednak uzasadnić,

dlaczego od niej odstępuje. W tym celu wła­

dza wymiarowa może powoływać świadków

oraz zasięgać opinii innych biegłych.

_ Gospodarstwo to należy zwolnić zatem oa

podatku w ciągu 10 lat podatkowych, nastę­

pujących bezpośrednio po roku, w którym

klęska zaszła, gdyż opłaca ono corocznie równowartość 100 q żyta, lecz ulga w podatku nie

może prJ;ekroczyć 10 lat.

opinią

§ 42. 1. Powołani przez władzę wymiarolN'ą biegli powinni komisyjnie stwierdzić

a) ilość hektarów

obszaru

leśnego,

W roku podatkowym bezpośrednio naśtę.

I pującym po roku, w którym klęska nastąpiła,

Do ad 12 ust. 2.

do-

§ 43. 1. Przy stosowaniu ulg, przewidzianych wart. 12 ust. 2, mają odpowiednie zastosowanie przepisy § 41. Biegli komisyjnie

ustalają rozmiar szkód, doznanych z powodu

działań wojennych, bądź stan zagospodarowaniagospodarstw, powstałych z przebudowy

ustroju rolnego -i z osadnictwa przy zastosowaniu przepisów §§ 40 i 42.

tkniętego klęską,

b) wiek zniszczonego arzewostanu, jaki

znajdował się na obszarze dotkniętym

klęską,

c) ilość zniszczonego .arzewostanu na skutek klęski żywiołowej; ilość tę wyraża

się stosunkiem procentowym ilości

zniszczonego drzewostanu do ilości

drzewostanu, jaki był dotychczas na

obszarze dotkniętym klęską.

. 2. Organa wykonawcze związkow samohierarchicznie wyższego stopnia,

powołane do zatwierdzenia wniosków władzy

wymiarowej w przedmiocie zastosowania ulg,

któreby obniżały ogólną kwotę wymiaru

w okręgu danej władzy wymiarowej o więcej

niż 200/0, mogą posługiwać się bądź danymi,

ustalonymi w myśl ust. 1, bądź też zbadać sprawę na miejscu. W tym przypadku mają odpowiednie zastosowanie przepisy § 41 uSl; 3.

rządowych

2. Iloczyn, otrzymany z- przemnożenia ilo-

sd ha obszaru leśnego, dotkniętego klęską

(lit. a), przez wiek zniszczonego drzewostanu

oraz tegoż ilość wyrażoną w stosunku procenlowym (lit. c), wyraża ilość kwintali żyta,

o których równowartość należy obniżyć poda~ tek dla gospodarstwa leśnego z powodu klęski

żywio~owej. Jeżeli jednak ilość kwintali żyta,

'Obliczona w sposób powyższy na skutek klęski

żywiołowej, przewyższa roczny podatek wyrażony w kwintalach żyta dla danego gospooarstwa leśnego i nie można w ca!ości potrącić

~ej z podatku za rok podatkowy,następujący

bezpośrednio po roku, w którym klęska zaszła,

;wysokość nadwyżki należy potrącać w następ­

nych latach podatkowych, aż do wyczerpdJlia,

nie dłużej jednak, niż przez lat dziesięć.

Do art. 12 ust. 4.

§ 44. Zmniejszenie podatku w myśl art. 12

ust. 1 i 2 lub zmiana podstawy opodatkowania

w myśl art. 12 ust. 3 może nastąpić także po

wymiarze podatku zarówno z urzędu jak i na

wniosek podatnika. W tym przypadku decyzja

wymaga zatwierdzenia władzy wymienionej

wart. 2 ust. 2, której służą uprawnienia przewidziane w § 43 ust. 2.

Przykłady

Do art. 15 ust. 1 pkt l).

Gospodarstwo rolne, składające srę z obszaru 100 ha lasu w wieku od 1 roku do 80 lat;

na skutek klęski żywiołowej uległo zniszczeniu 3 ha lasu 20-letniego w 300/ 0 •

Ilość kwintali, o jaką należy obniżyć poaatek, wynosi

3 x 20 x 1~~ = 18 q

§ 45. 1. Podatkowi od nieruchomości podlegają na

i

obszarze gmin miejskich

1) wszelkiego rodzaju budynki lub inne zabudów ania wraz z gruntami pod tymi budynkami lub zabudowaniami oraz ~ uo."

leżącymi do nich podwórzami

(dziedziń­

~ami), zieleńcami, kwietnikami( ogródka·

D_z_i_e_nn

__

ik__U_s_t_a_w__N_r__2_5__~______~____-_-_ __3_6_6______________________________~P~o~z. 95

mi; placami składowymi, przejściami, dojazdami itp. gruritami, przylegającymi do

budynków i zabudowań,

2) gruntyniezabudowane o powierzchni 00

5.000 m 2 włącznie, bez względu na ro-

· dzaj użytkowania,

3) grunty niezabudowane o powierzchni po-

nad 5.000 m 2 , jeżeli nie są stale użyt­

kowane jako pola uprawne, łąki, pastwiska, sady, ogrody, jak również jeżeli nie

są pokryte lasami lub wodami, użytkowa­

nymi dla celów hodowli ryb albo rybołów­

siwa.

'chociażby · · · dochód

właścicieli (dzierżawców)

ty~h gospodarst w

płynął głównie z innych źr6del', jak np. zszc:W"

stwa, furmaństwa, wynagrodzenia za pracę,

waniagOspodaIilkie . itp;),

emerytury itp.

.

3. Przez "podw6rza i place" rozumie się

grunty pod i między . budynkami t> albo innymi

zabudowaniami oraz grunty przylegające do

budynków lub zabudowań, np. grunt między

budynkiem i Ulicą - drogą.

~. Za budynek wynajęty w przeważającej

części uważa się budynek wynajęty w .więcej

niż połowie powierzchni,

2. -Jeżeli w nieruchomości, należącej do

5. Szklarnie (oranżerie) uważa się za zwią­

,Jednej lub więcej osób w częściach ułamko­ . zane z gospodarstwem rolnym.

wych, a nie przedzielonej ulicą, placem publicznym lub cudzą własnością, część -gruntu Do art. 15 ust. 2.

jest zabudowana w rozumieniu ust. 1 pkt 1)

§ 48. Budynki, związane z gospodarstwem

niniejszego paragrafu, a pozostała część jest

nie zabudowana - część nie zabudowana rów- rolnym, wynajmowane sezonowo, nie podlegają podatkowi, chociażby składały się z więcej

nież podlega podatkowi łącznie z zabudowaną

niż z 4 izb.

częścią tej nieruchomości, jeżeli

odpowiada

warunkom wymienionym w usl 1) pkt 2) i 3).

§ 49. Jeżeli właściciel lub dzjerlawca goS"podarstwa

rolnego prowadzi w swoim domu

Do art. 15 ust. 1 pkt 1)·1 art. 11 uśt. l pkt l).

zakład handlowy lub przemysłowy (np. sklep,

· § 46. Kioski uliczne oraz kioski reklamo- kuźnia), budynek ten traci cechy budynku

we, jeżeli nie są trwale złączone z gruntem, związanego z gospodarstwem rolnym, jeżeli

zajęty jest w przeważającej części na zakład

nie podlegają podatkowL

handlowy lub przemysłowy.

Do art. 15 ust. 1 pkt 2) i ust. 2.

' Do art. 16 pkt 3).

· § 41. - 1. Na obszarze gmin wiejskich po- I

§ 50. 1. Zwolnione są od podatku nierudatkowi , podlegają

chomości stanowiące własność prawnie uzna- ·

1) niezwiązane z gospodarstwem rolnym do- nych wyznań religijnych i ich instytucyj, nie

my mieszkalne (wille, domy letniskowe przynoszące doćhodu przez ich wynajęcie lub '

itp.) i inne budynki (handlowe, przemy- wydzieTżawienie vi . całóścilub w części,

w szczególności zaś budynki, poświęcone służ­

słowe itp.) wraz z należącymi do nich zabudowaniami ubocznymi,

podwórzami bie bożej (kościoły, domy modlitwy itp.) oraz

zajęte na seminaria duchowne; na domy przyi placami,

gotowawcze dla zakonników · i zakonnic, na .

2} związane z gospodarstvrem rolnym budyn- domy mieszkalne zakonników i zakonnic, skła­

ki wraz z należącymi do nich zabudowa- dających śluby ubóstwa, na pomieszczenia

n iami ubocznymi, podwórzami i placami: biskupów i duchowieństwa parafialnego oraz

na ich lokale urzędowe.

a) stale wynajmo,,,,ane w całości lub

w przewaza]ącej części, a składające

2. Nieruchomości, stanowiące własność

się z więcej niż 4 izb; podatek jednak prawnie uznanych wyznań religijnych i ich

wymierza . się tylko od tej cz~ści bu- instytucyj, przynoszące dochód przez ich wydynku, która · jest stale wynajmowana, najęCie lub wydzierżawienie w całości l~o

w części, nie korzystają ze zwolnienia co do

b) v.,rydzierża wiane oddzielnie od gospo- części wynajętej lub wydzierżawionej,cho­

darstwa rolnego.

ciaiby dochody te przeznaczone były nie tylko

. na utrzymanie osób. duchownych,~ecz także.

2. Za związane z gospodarstwem rolnym na cele kultu religijnego.

uważa się budynki, zą.mieszkałe przez właści­

cieli (dzierżawców) gospodarstw, ,folnych, .po- Do art. 16 pkt 7).

siadających naw·ęt mały obszar gruntów użyt_ ·

kqw'a riych w sposób rolniczy (gospodarstwo

§ 51, l. Wohie są ód podatku grunty nie'

za01Jatrzone jest w inwentarz . żywy, zabudo- ~ogące Py~ :labud9wane .

podstawie .obo.· ..

ha

w szczególności na czeń (w gotówce, w naturze, VI pracy lub w Inpodstawie rozporządzenia Prezydenta Rzeczy- nej formie) na rzecz wynajmującego ,lub wypospolitej z dnia 16 lutego 1928 r. o prawIe dzierżawiającego, jednorazowych lub powtabudowlanym i zabudowaniu osiedli (Dz. U. rzających się, do sumy czynszu dolicza się

R. P. z 1939 r. Nr 34, poz. 216), zmienionego wartość tych świadczeń wykonanych w ciągu

dekretem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia roku poprzedzającego rok podatkowy.

25 sierpnia 1939 r. (Dz. U. R. P. l\.~ 71, poz. 514)

3. Jeżeli w sumie należnego czynszu mie·

oraz dekretem z dnia 2 kwietnia 1946 r. (Dz. U .

R. P. Nr 16, poz. 109) i na podstawie prawa . ści się wynagrodzenie za specjalne świadcze­

górniczego (Dz. U. R. P. z 1930 r. Nr 85, poz. nia wynajmującego na rzecz najemcy (np. za

654), zmienionego dekretem Prezydenta Rze- ogrzewanie, za oświetlenie, za obsługę, za uży·

czypospolitej z dnia 22 listopada 1938 r. (Dz. wanie mebli), , wartość tych świadczeń, wyko·

U. R. P. Nr 91, poz. 627) oraz rozporządzeń nywanych w ciągu roku poprzedzającego rok

l zarządzeń właściwych władz wydanych na podatkowy, potrąca się od sumy czynszu należnego.

podstawie tych przepisów.

wiązujących przepisów, a

2. Za podstawę do zwolnienia służy zaświadczenie władz budowlanych stwierdzające,

że w danym roku podatkowym odnośne grunty w myśl przepisów prawa budowlanego nie

mogą być zabudowane.

Do art. 16 pkt B). ,

§ 52. Tylko ta część budynku wolna jest

od podatku, która z powodu złego stanu nie

ij est zamieszkana ani też nie jest w inny sposób użytkowana.

Do art. 16 pkt 10).

§ 53. Przepis art. 16 pkt 10) stosuje się

w przypadku, gdy budynek składa się najwy• żej z 4 izb. Jeżeli budynek składa się z więcej

niż 4 izb, nie korzysta on ze zwolnienia od podatku, chociażby były wydzieTŹawione lub wynajęte najwyżej 4 izby.

Do art. 17 ust. 1.

4. Zmiana (zwyżka, zniżka) wySOKOŚci

czynszu w ciągu roku podatkowego nie po·

woduje zmiany podstawy opodatkowania na

ten rok . .

5. W latach podatkowych 1946 i 1947

w myśl art. 41 ust. 2 dla części mieszkalnych '

budynków zniszczonych lub uszkodzonych,

a naprawionych lub odbudowanych zgodnie

z dekretem z dnia 26 października 1945 r. o rozbiórce i naprawie budynków zniszczonych

i uszkodzonych wskutek wojny (Dz.

R. P.

Nr 50, poz. 281) podstawę opodatkowania stanowł roczny czynsz, obliczony na podstawie

komornego, przypadającego w miesiącu sierpniu 1939 r.

U

Do art. 21 ust. 1 i 2.

§

§ 54 .1. Przez "części ułamkowe" rozumie

miejscowościach

podstawę

kuracyjnych

opodatkowania

-

a) czynsz należny z roku poprzedzającego

rok podatkowy za okres . czasu, na jaki

się części idealne, a więc nie posiadające określonych granic (np. własność 5/7 budynku).

nieruchomość została wynajęta,

2. Części budynku, posiadające określoną

granicę, . wydzielone hipotecznie, a stanowiąCE

b) w braku tego, czynsz, jaki · by został

uzyskany w razie ' wynajęcia w roku

poprzedzającym

rok podatkowy za

okres ,czasu, na jaki nieruchomość mo--

przedmiot odrębnej własności, uważa się za

oddzielne jednostki podatkowe.

'

gła być wynajęta.

Do art. 18 ust. Z.

§ 55. Przepis § 2 stosuje się odpowiednie

00 art. 18 ust. 2.

D~ art. 21

51. \...,.

i letniskowych za

przyjmuje się

ust. 1.

§ 56. 1. Przez "czynsz należny" rozumie si€,'

czynsz, który najemca lub dzierżawca obowią­

zany jest płacić wynajmującemu albo wydzierżawiającemu.

2. Gdy najemca lub dzierżawca oprócz

czynszu wyrażonego w określonej kwocie lut

za~iast tego czynszu . zobowiązał się z tytułu

najmu lub dzierżawy jeszcze do innych śwhld-

•

Do art. 21 ust. 3.

§ 58. 1. Dla nieruchomości lub ich części

nie wynajmowanych lub . nie wydzierżawia­

nych, dla których nie można ustalić podstawy

opodatkowania według art. 21 ust. 1 i 2, za podstawę opodatkowania w latach 1946 i

1947

przyjmuje się

I

.

a) dla nieruchomości budynkowych lub

ich części wraz z należącymi do nich

zabudowaniami ubocznymi, podwórzami i placami - 50/ 0 ich bieżącej war·

tości obiegowej,

h) dla gruntów niezabudowanyrh

3 0/.0

ich bieżącej war.tości obiegowej.

płatnego używania, bądź też zajmowane w bu.,.

d:ynku własnym.

§ 60. Za pomieszczenili w nieruchomoś­

ciach użytkowych uważa się wszelkiego rodzaju ' pomiesz'Czenia otwarte; jak place -skła­

dowe, lub :zamknięte w budynkach głównych

i _zabudowaniach ubocznych wra-z z wszelki-ego

rodzaju urządzeniami Jak np.piecami,ko3. Bieżącą wartość obiegową ustala się na ,

podstawie cen ,płaconych w miesiącu sierpniu minami itp.

1939 I. za takie same lub podobne nierucho1)0 art. 25 pkt t) ł 2).

moś:Ci, znajaujądesię w analogicznych warunkach i pomnożonych przez.. mnożnik,k.tóre­

§ 61. Lokale mieszkalne, zajmowane prz-ez

go wys-okośćustalają

pracowników urzędów j ;przedsiębiorstw, wymienionych wart. 25p1ct 1) i 2), a znajdujące

a} dla gmin wiejskich i miast niewydzie- się w lokalach tych urzędów łub przedsię­

lony ch z powiatu- wl:aściwe powia- , biorstw, podlegają podatkowi bez względu na

to we rudy narodowe,

to, czy odnajmowane są tym ]>Tacownikom

za czynszem, czy też są oddane ' bezpłatnie lub

b) dla miast wydzielonych z powiatu - : przydzielone jako mieszkanie słuzbowe.

miejskie rady narodowe tych miast po i

zasięgnięciu opinii, stowarzyszeń wła- ; Do art. 25 pkt 3).

ścicielinieruchomości miejskich oraz

§ 62. 1~ Lokale urzędowewladz i instytu..

or,g anizacyj samOIządu gospodarczego ' cyj uznanych prawnie wyznań religijnych, jaK

(izb przemysłowo-handlowych i izb rze- ; również pomieszczenia seminariów duchow~

mieślniczych).

: nych, pomieszczenia w domach przygotowawczych dła zakonników i zakonnic oraz poW przedsiębiorstwach, prowadzących pra- ! mieszczenia mieszkalne zakonników ixakonwidłowe księgi handlowe jako wartość obiegonic, składających śluby ubóstwa, .wolne są od

wą z miesiąca sierpnia 1939 r. można przyjąć, j

podatku.

za z.godą·podatnika, wartość ujawnioną wbi- •

lansie otwarcia na dzień l stycznia 1939 r.

2. Podlegają podatkowi lokale - mieszkalne

duchowieństwa, z wyjątkiem częśc-i lokali, za4. Mnożnik ten (ust. 3}powinien być usta- jętych na cele urzędowe (np. kancelaria).

lony w takiej wysokości, aby odpowiadał

faktycznej wielokrotności zwyżki czynszu po- Do art. '26 ust. 1.

bieranego w roku poprzedzającym rok podat§ 63. Za osoby, zajmujące lokale lub ich

ko\v-y w danej miejscowości za lokale użytko­

we, wynajmowane lub wydzierżawiane w bu- części uważc;l się nie tylko osoby mieszkające

(prowadzące przedsiębiorstwo lub wykonują­

dynkach osób trzecich, w porównaniu z czynszem, pobieranym za te same' lokale w mie- .ce zawód w lokalu), ale również te osoby, które lokal wynajęły lub pozostawiły do własne­

siącusierpniu 1939 r., przy czym dla podatników, którzy wbudynka'c h własnych wykonują g0 użytku na jakiekolwiek eele,chociażby

prżedsiębiorstwa

świadczenia

rzeczy bądź lokalu tego w rzeczywistości nie użytkowały.

usług w przeważającej części po cenach reglamentowanych, mnożnik ten nie może przekra- Do art. 26us1. 2.

czać dla nieruchomości budynkowych liczby '

§ 64. Jeżeli lokal zamieszkuje nie tylko

,,10", a dla grunt0wych ,i6". .

-.t'

lokator główny, lecz także osobywprowadzone do lokalu na mocy orzeczeń komisyj loka5. Dla Ziem Odzyskanych przyjmuje się lowych (mieszkaniowych) lub władz kwaterlln- ,

ceny, płacone w miesiącu sierpniu 1939 ,r . za kowych, wymiaru podatku dokonywa się dla

.t akie same lub podobne nieruchomości, znaj- każdej z tych osób' odrębnie w stosunku ,do

dujące się w analogicznych warunkach i powysokości komornego opłacanego przez każ­

dobnych miejscowościach położonych na pozo- dą z nich administracji domu.

stałych obszarach Państwa. .

no art. 26 ust. ,3 .

'Doarł. 24.

§65. Za podatek odpowiadają :solidarnie

§ 59. Lokalami są wszelkiego rodzaju po- z podatnikiem wszystkie osoby,za.jmujące

mieszczenia mieszkalne, handlowe, biurowe z nim lokal lub jego część bez względu na to,

'i inne wraz z należącymi do nich zab'lłdowania­ czy ,osoby temi-eszkają w lokalll p.odatnika

mi gos!,>odarczymi, .p iwnicami, składami itp.,

z tytułu pokrewieństwa Jubpowinowactwa,

czy ·te;i; na podstawie umowy ,podnajmu.

bądź wynajmowane~ bądź ·oddawune do bez-

2. Przy ustalaniu bieżąrej wartości obiegowej budynków iabrycznychnie dolicza się

wartości 'maszyn i urządzeń "technicznych, -stanowiących przynależność tych budynków.

Dziennik., Us.taw Nr 25

369- -

Do art. 27.

§ 66. Jeżeli lokal wi~k:szy został podZielony na lokale mniejsze, będące przedmiotem

odrębnej umowy najmu, zarówno do lokalu

podzielonego, jak i do nowopowstałych lokali

mają zastosowanie przepisy art. 27 ust. 1 i 2.

Poz. 96

jest wyższy od podatku obliczonego VI myśl

art. 29 ust. 1 przy zastosowaniu przepisów

art. 28

Przykład

Za. lokal mieszkalny 5-ibbowy; wcznł

czynsz, obliczony na podstawie komornego,

przypadającego w miesiącu sierpniu 1939 L,

Do aIt~ 23 ust. t.

wynosił 3.600 zł. Podatek od tego lokalu. przy

§: 67~ 1. Jeżeli lokator oprócz komornego, zastosowaniu stawek przewidzianych wart. 29

wyrażonego w określonej 'kwocie, zobowiąza­ • ust. 1 wynosi rocznie 3.600 zł. Jeżeli za 1-2n lony byłz tytułu najmu jeszcze do innych świad­ kal jest pobierane komorne w kwocie wyższej

czeń (w gotówce, w naturze, w pracy lub w in- , od komorn8go podstawowego (arL 28). podanej formie) jednorazowych lub po.wtarzającycr. l tek należy obliczyć przy zastosowaniu stawek

się, do sumy komornegp dolicza. się wartość ! przewidzianych wart. 30 ust. 3, jednak tylko

tych świadczeń obliczonych w stosunku rocz- , w tym przypadku, gdy przewyższa podatek

nym według ich wartości z miesi'ąca sierp- · obliczony w myśl art~ 29 ust. ' l, a zatem, gdy

· komorne z tego lokaJu w stosunku rocznym

nia 1939 r.

przekracza kwotę 36.000 zł.

2. Jeżeli natomiast w sumie komornego

z miesiąca sierpnia 1939 r. pobięranego za lokal • Do art. 32.

mieściła się także należność za umeblowanie,

§ 70. Gminy miejskie powinny, a gminy

opał, światło, obsługę itp. świadczenia ze strony właściciela budynku, wówczas należy su- wiejskie mogą pobierać podatek od wszelkich

mę' komornego zmniejszyć o wartość tych • zabaw, rozrywek i widowisk, w szczególności _

od

~W'iadczeń.

3. Jeżeli lokator opłaca: tylkO' częś-ć komornego, a P?zostałą· część za niego opłaca

5łużbodawca

lub inna osoba, za podstawę

opodatkowania przyjmuje się 12-krotną łącz­

ną , sumę komornego naleinego właścicielowi

budynku z. miesiąca. sierpnia 1935f r.

4. Na obszarze Ziem Odzyskanych w razie niemoŻllośd ustalenia podstawy opodatkowania. w ' sposób wskazany w ust 1: art 28 dekretu terenowa rada narodowa ustali wartość

czynszową,

biorąc

za podstawę komorne

płacone w sierpniu: 1939 11'; za podobne lub takie same nieruchQmośd znajdujące się w analogicznych warunkach: i . podobnych miejscowościach, położonych na: poZ'ostaŁych obsZ'arach Pailstwa.

Do, art. 29. ust. t pkt 3l~

§ 68. Inne osoby, o których mowa wart.

29 ust; 1 pkt 3h to- są osoby-nie opłacające podatku obrotowego.

D-o art. 39.

§ 69. Dla lokali, za które komorne pobierane jest w kwocie wyższ~j od komornego

(wartości czynszowej), obliczonego na podsta-,

wie ' rocznego komornego, pobieranego w miesią~u sierpniu 1939 r., podstawę opodatkowania stanowi faktyczne komorne (wartość czynszowa) Z' roku poprzedzającego rok podatkowy, jednak tylko w tym przypadku, jeżeli podatek obliczony od tej podstawy przy zastosowaniu stawek, przewidzianych wart. 30 ust. 3,

przedstawień

kinematograficznych, teatralnych· i rewiowych, baletowych i kabaretowych,

2) koncertów, deklamacyj i recytacyj, odczy-

tów,

3) - przedstawień cyrkowych, menażerii, poka-

zów zwierząt tresowanych,

4) zabaw

tanecznych, kostiumowych,

masko.wych, dc:ncingów itp.,

bali

5) Zabaw ludowych z karuzelami, huśtawka­

mi, strzelnicami, aparatami do mierzenia

siły, aparatami reprodukującYJi!li. mechanicznie utwory muzyczne, deklama~je

i śpiew, z grami. połączonymi z wygraną

w pieniądzach lub przedmiotach, kolejkami amerykańskimi itp.,

6) zawodów sportowych, wyścigów konnych,

samochodowych, ko-Iarskich, motocyklowych, walk zapaśniczych oraz innych widowisktego rodzaju,

7) wystaw i muzeów (z wyjątkiem tych wystaw i muzeów, które nie służą dla celów

zarobkowych), panoram,

8) produkcyj muzycznych

i artystycznych

oraz dancingów w lokalach gastronomicznych,

9) przedsiębiorstw i instytucyj utrzymujących

bilardy•. ,

Poz. '96

§ 71. 1. Podatek od publicznych zabaw,

rozrywek i widowis~ nie może przekracza~

l) 50/0 od stawek od gry w totalizatora,

innymi

c) do muzeów i na wystawy oraz na odczyty,

'd) na ślizgawki,

e} na publiczne zabawy, rozrywki i widowiska nie mające celów zarobkoWych

i urządzane przez prawnie istniejące

stowarzyszenia i kluby oraz na zawody

konne, amatorskie imprezy sportowe,

pokazy lotnicze i balonowe, '

3) 150/0 od opłaty pobieranej za wejście przez

przedsiębiorstwa publicznego wyświetla­

nia filmów,

4) 20 0/0 od opłaty za wejście na pokazy' zwierząt tresowanych i do menażeryj, na bazary, kiermasze, turnieje, pokazy szachowe i bridge'owe oraz do teatru marionetek,

5) ,300/ 0 , od opłaty za wejście

a} na przedstawienie farsy, operetki, komedii muzycznej i rewii (przedstawienie składane),

b) na zabawy taneczne, ogrodowe i inne

zabawy, rozrywki i· widowiska nie połączone z atrakcjami o charakterze kabaretowym,

c} do cyrku i lunaparku,

d) na wyścigi konne,

6) 500/ 0 od opłaty za wejście na pokazy mody,

seanse spirytystyczne i pokazy magiczne,

7) 1000/0 od opłaty za wejście

a) do varietes i kabaretów,

b) na imprezy sportowe zawodowców.

2. Imprezy, nie wymienione w ust. l, popodatkowej grupy najbardziej

dlegają stopie

f,bliżonej.

'

ny

a) na przedstawienie opery, dramatu, komedii, na widowiska i występy choreograficzne,

\,

rodowej danej gminy.

2. Zwolnieniu w zasadzie podlegać powin-

2) 100/0 od opłaty za wejście

h) na koncerty, -nie połączone z

atrakcjami,

§ 12. 1. Zwolnienia i ulgi podatkowe mogą

być stosowane na podstawie uchwały rady na·

,l ) przedstawienia, które służą wyłącznie nauczaniu w zakładach naukowych, publicznych, prywatnych lub też które z pozwolenia władz szkolnych urządzane są wyłącznie dla uczniów tych zakładów lub ich

rodzin,

2) przedstawienia, z których dochód przeznacza się wyłącznie i bezpośrednio na cele

dobroczynne, z góry określone, jeżeli z nimi nie są połącżonezabawy taneczne

i o ile wszystkie czynniki, biorące ud7iilł

w organizacji imprezy (artyści, orkiestra,

właściciel lokalu itp.), zrzekną się na tenże cel dobroczynny przypadającego im dochodu,

3} zabawy, które służą wyłącznie dla rozwoju młodzieży lub też ćwiczeń cielesnych;

nie zwalnia się jednakże od podatku takich zabaw, które połączone są z totalizatorem, zakładami lub tańcami,

4) zabawy, urządzane przez pojedyncze osoby w prywatnych mieszkaniach oraz zaba'wy reprezentacyjne, urządzane przez

urzędy publiczne, o ile nie

pobiera się

w zamian zapłaty ani za zabawy, ani też

ża trunki lub jedzenie; pomieszczeń klubowych nie uważa się za mieszkania pry·

watne.

§ 73. P,o datek od publicznych zabaw, roz- ,

rywek i widowisk pobiera się w formie dodatku procentowego do ceny nabytego biletu

wstępu

(podatek biletowy); w przypadkach

gdy uczestnictwo w publicznych , zabawach,

rozrywkach i widowiskach nie jest uzależnio­

ne od nabycia biletu wstępu - podatek wymierza się w sposób ryczałtowy.

§ 74. 1. Podatek biletowy opłacają osoby,

nabywające bilety wstępu na wszelkie publicz-

ne zabawy, rqzrywki i widowiska; inkasuje go

na rzecz gminy równocześnie z pobraniem

opłaty za bilet przedsiębiorstwo bądź osoba

urządzająca i ona jest za podatek ten odpowiedzialna. Przedsiębiorstwo bądź osoba urządza- _

jąca otrzymuje za te czynności wynagrodzenie

w wysokości 30/0 zainkasowanych sum.

2. Podatek ryczałtowy opłaca przedsiębior­

3. Imrezy o programie składanym podlega- stwo bądź osobd urządzająca.

Tą w całości stopie podatkowej według tej czę­

ści programu, od której przypada , najwyższa

- § 75. 1. O każdej zabawie należy zawiadostopa podatkowa.

1mi~ zarząd gminy najpóźniej ' na dwa dni

.

"'"""

wcześniej.

§ 79. Dla restauracyj, kawiacl itp. zakła- '

Imprezy wolne od podatku podle-

d6w, w których odbywają się widowiska sce-

gają także :;o:głoszęIliu.

2: Zarząd 'gmiily

wydaje

Poz, 96

371

niczne, świetlne albo produkcje muzyczne lub

które posiadają dla publiczności instrumenty

muzyczne albo urządzenia do ,gry (np. bilard) ,

dla sal do tańca, przedsiębiorstw, widowisk

i zabaw wędrownych oniz stowarzyszeń i klubów, w których odbywają się gry towarzyskie,

podat~k określa ·· się w kwotach ryczałtowych

w wysokości ustalonej . przez zarząd gminy.

potwierd.zęnie

~głoszenia.

, 3. ' Do ~zgłbSzenia 'o!>o"Y.riązany jest zarówno

przedsiębiorca bądź osoba urządzają,ca, jak~

.też właściciel lub dzierżawca pomIeszczen,

:w którychodoywa się zabawtl. ·

.

'4. Zarząd gminy może dla zabaw urządza:-.

§ 80. WysOkość podatku ryczałtowego

nych przez . poszczegól~ych ,przedsiębiorców w granicach określonych w § 11 wymierza zauznać jednorazowe· zgwszeme za wystal'czarząd gminy po

wysłuchaniu

przedstawicieli

jące dla szeregu zabaw.

organizacyj, reprezentujących podatników,

oraz przedsiębiorcy bądź osoby urządzającej.

§'ł6. 1. Podatek oblicza się według ceny

l liczby wydanych biletów wstępu. Przy obli§ 81. Jeżeli przedsiębiorca bądź osoba

czaniu nie bierze się wrachupę biletów wy- urządzająca narusza przepisy §§ 14 - 80, na

danych bezpłatnie; ilość tych biletów winna skutek czego , brak jest danych do ustalenia

być wszalciez góry zgłoszona, nie może jednak

wysokości podatku, zarząd gminy określi poprzekroczyć 100/0 ogólnej liczby biletów. Cena

datek w takiej wysokości, jak gdyby wszystkie

podana na bilecie , służy za podstawę opodat- miejsca rozporządzalne zostały rozsprzedane

kowania także wtedy, jeżeli bilet został wyda- po cenach zwykłych. Na ustaloną w ten spony faktycznie po cenie niższej; natomiast w ra- sób należność podatkową zarząd , gminy dorę­

zie pobrania kwoty wyższej od ceny podanej cza przedsiębiorcy bądź osobie urządzającej

na bilecie, podatek oblicza się według tej fak- nakaz płatniczy z wyznaczeniem 'l-dniowego

:tycznie pobranej kwoty.

terminu wpłaty tej należności do kas gminy.

I

2. Przez cenę biletów wstępu rozumieć należy ogólną wysokość

kwoty. pobranej na

rzecz przedsiębiorcy bądź osoby urządzajctcej.,

Opłatę za katalogi lub programy włącza się do

ceny biletu, jeżeli warunkiem wstępu jest nabycie katalogu lub pl'og~amu . .

§ 77. 1. Przy zgłoszeniu przedsiębiorca

lub osoba urządzająca powinna złożyć zrrrzą­

dowi gminy bilety przeznacz~ne do sprz·: di:':i.y.

Na biletach muszą być podane numery bieżą­

ce, nazwa przedsiębiorstwa, termin, miejsce

i rodzaj widowiska bądź zabawy, jako też cena

biletu · lub wzmianka, że jest on bezpłatny.

Zarząd gminy stempluje bilety. Jeżeli zarząd

gminy posiada własne · bilety widowiskowe,

przedsiębiorca obowiązany jest zaopatrzyć się

Yi" te bilety.

2. Zarząd gminy może czynić wyjątki 00

powyższych wymagań, dotyczących treści biletów, jak ' również zaniecha~ ich stemplowa-

,nia.

' .

§ 18. 1. Przedsiębiorca bądź osoba urzą­

azająca może zezwolić na· udział w zabawie

~edynie po okazaniu i· skasowaniu ostemplowanych biletów.

2. Przedsiębiorca bądź osoba urządzająca

'obowiązana jest przechowywać przez dni 3e

wszelkie dowody, dotyczące ilości sprzedanych biletów, i okaza~ je na żądanie zarządu

gminy,

§ 82. 1. Podatek powinien być wpłacony

do kasy gminy nie później, niż w trzecim dniu

po zainkasowaniu bądź - jeżeli chodzi o podatek ryczałtowy - po urządzeniu publicznej

zabawy, rozrywki lub widowiska. W razie niedotrzymania tego terminu zarząd gminy może

od .przedsiębiorcy bądź osoby urządzającej

ponownie publiczną zabawę, rozrywkę lub widowisko zażądać zabezPieczenia w postaci

kaucji pieniężnej albo też uiszczenia z góry

całości lub części należności ·z tytułu przypa·

dającego podatku.

2. Również w razie zgłoszenia jednorazowych zabaw zarząd gminy może zażądać z góry kaucji w wysokości przypuszczalnego wpły­

wu podatkowego.

Do art. 33.·

§ 83. Uprawnione ao poboru podatku 00

kopalń są

zarówno te związki samorządowe,

spod których terenu wydobywa się ciała kopalne jak i te, na których terenie znajduje się

miejsce wYdobycia ciała kopalnego na powierzchnię (urządzenia lub przynależności kopalń) lub miejsca zamieszkania robotników

tych kopalń.

§ 84. Maksymalna wysokość poaalku na

rzecz wszystkich uprawnionych do poboru podatku związków samorządowych nie m02f

przekroczyć 10/. ,ceny' bąd* wartości sprzedaz'

nej ci~ kOp'alnego~ /

Dziennik Ustaw. Nr 25

§ 85. Jeżeli powiatowe związki samorzą­

dowe i gminy miejskie, nie wydzielone z tychże związkó'W, bądź gminy wiejskie, na których .

terenie znajduje. się kopalnia, albo pobliskie

związki samorządowe, na których · terenie zamieszkują robotnicy tej

kopalni, uchwaliły

pobór podatku od kopalń, wymiar i pobór podatku przeprowadzi wydział. powiatowy, na

którego obszarze znajduje się kopalnia, i wypłaci kwoty, przypadające z tego tytułu uprawnionym związkom samorządowym, wumówiov.ym przez nie terminie.

Do ali. 40 ust. 3.

§ gr. Gminne bą'dz miejskie rady narodowa

przy obniżaniu a nawet całkowitym zwalnianiu poszczególnych grup podatników od podatku od lokali powinny w granicach słusz ...

ności gospodarczej mieć na względzie rozszerzenie ko~a osób, .którym ulga została przyzna..

na w mysI art. 40 ust. 1, w szczególności na

osoby pracujące w przedsiębiorstwach, mają..cych szczególne znaczenie ze względu na lo ..

kalne potrzeby gmin~ (np. osoby zatrudnione

w przedsiębiorstwach prowadzących odbudo§ 86. W razie niewprowadzenia przez kt6- . wę, wytwarzających produkty niezbędne dla

rykolwiek z uprawnionych związków samorzą­ zaspokojenia potrzeb reglamentowanego ryndowych podatku od kopalń pozostałe upraw- ku miejscowego oraz w przedsiębiorstwach

nione związki samorządowe mógą pobierać spółdzielczych itp.).

wyłącżnie na rzecz swoją podatek do wyso. kości 10f0 ceny lub wartości sprzedażnej ciała Do art. 40 ust. 4•

kopalnego.

§ 92. Ulga, określona wart. 40, nie przy-

po art. 34.

§ 81. Podatek. od zbytku mieszkaniowego

powinien być wymierzony jednocżeśnie z podatkiem lokalowym.

Do art. 37.

§ 88. 1. Uchwały związków samorządo­

wych w sprawie pobierania podatków, wymienionych wart. 35, powinny być podejmovvane

w formie statutów.

2. Statuty te powinny być dostosowane do

. statutów wzorowych, opracowanych przez

Ministerstwo Administracji Publicznej bądż

Ministerstwo Ziem Odzyskanych w porozumieniu z Ministerstwem Skarbu. Wprowadzenie ~

istotnej zmiany w tych statutach może nastą­

pić jedynie za zezwoleniem Ministra Administracji Publicznej bądź Ministra Ziem Odzyskanych w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

Do art. 39 i 46.

§ 89. Gminy

miejskie

oraz

powiatowe

związki samorządowe, pobierające dotychczas

podatek od spożycia w zakładach gast!ono-

micznych w wysokości przekraczającej 100/0

należności za spożycie, obowiązane są stawkę

tę obniżyć na rok 1946 i 1941 do wysokości

sługuje dla lokalu, w którego części zamieszkuje osoba wymieniona wart. 29 ust. 2, chyba

że chodzi ·o przypadek przewidziany w § 64.

Do art. 43.

§ 93.1)0 gmin wiejskich .0 charakterze

miejskim zalicza się miejscowości zamieszczone w poniższym wykazie.

I W'y!:az

- gniin wiejsldch o charakterze m!ejskim,

L.p. Nazwa gminy

. § 90. Ulgi podatkowe, przewidziane wart.

40 ust. 1, stosowane będą Iównież w r. 1941,

ale tylko w stosunku do lokali mieszkalnych

jedno-, dwu- i trzyizbowych, zajmowanych

przez osoby zatrudnione w publicznej służbie

państwowej lub samorządowej oraz przez oso·by pobierające zaopatrzenie emerytalne (ubezpieczeni'owe) z funduszów publicznyc~

Województwo

l. Bolesławice

wieluński

łódzlde

2. Brwinóm-Ietnisko błoński

warszawskię

3. Falenica

warszawski"

4. Hel

morski

gdańskie

5. Irena

garwoliński warszawskie

6. Jabłonowo I

hrpdnicki

pomorskie

7. Kobyłka

radzymiński warszawskie

8. Legionowo

warszawski

"

9. Laskarzew-Osada garwoliński

"

10. Milanówek-Ietnisk.błoński

"

II. Nowy Korczyn

stopnicki

kieleckie

12. Piastów

warszawski warszawskie

13. Pionld

kozienicki kieleckie

14. Pławno

radom-

dozwolonej w aft. 39 ust. 2.

Do art. 40 ust. 2.

Powiat

. 15. Rumia

16. Skępe

17. Skolimów-I{onstancin

18. Stopnica

19. Tarnogóra

20. Urle

21. Zelów

szczański

łódzkie

morski

lipnowski

gdańskie

pomorskie

warszawski warszawsld~

stopnicki

kieleckie

krasnystawski

lubelskie

radzgmińsld warszawskie

laski

łódzkie

......

Dziennilt Ustaw Nr 25

Województwo

L.p. Nazwa gminy

Powiat

22. Grodziec

23. Niwka

24. Strzemieszyce

25. CzechowiceDziedzice

26. Bielszowice

27. Brzezinka

28. Chrop acz ów

29. Dąbrówka Mała

30. GoduIa

31. Janów

32. Kochłowice

będzhlski

śląskie

II

.."

a3. Kończyce

II

bielski

katowickI.

.

.

."

"

".

..

34. Lipiny

35. Łagiewniki

fi

36. Michałkowice

"

37. NówaWieś

"

38. Nowy Bytom

39. Orzegów

"

40. Panew ni ki

"

41. Pawłów

"

42. Piotrowice

43. Ruda

"

44. Szopienice

45. Swiętochłowłce

II

46. Wełnowiec

"

lubliniecki

47. Kalety

pszczgński

48. Tychy

49. Łaziska Górne

50. Czerwonka '~

l1Jbnicki

51. Niedobcz!}ce

"

52. Knurów

53. Pszów

"

54. Radlin

"

55. Brzeziny Sląskie tarnogórski

56. Brzozowice-

..

..

.

..

..

Kamień

Ił

57. Dąbrówka Wielka

58. Piekary SI.

"

59. Radzionków

bytomski

60. Bobrek

61. Chruszczów

"

6~. Miechow!ce

"

63. Mikulcz!Jce

"

64. Rokitnica

kozielski

65. Kędzierz!}n

..

..

373

.t"

.

"

"

"

...

..

II

Poz. 9~

......

cały obszar Ziem Odzyskanych z ograniczeniami wymienionymi w § 95.

§ 95. 1. Dla majątków· państwowych

i osadników· rolnych, obejmujących w posiada-

nie gospodarstwo rolne przed dniem l kwietnia roku podatkowego, obniża się podatek

gruntowy za pierwszy rok podatkowy o 80% '

Majątki państwowe i osadnicy, obejmujący

gospodarstwo rolne w posiadanie po tym terminie, nie opłacają w ogóle podatku gruntowe•

go w danym roku podatkowym.

2. Dla nieruchomości, stanowiących mIenie opuszczone i poniemieckie w myśl dekretu

z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych j poniemieckich (Dz. U. R. P. Nr 13,

poz. 87), a znajdujących się na terenach Ziem

Odzyskanych" obowiązek podatkowy w - za.

kresie podatku od nieruchomości powstaje

"

"

"

"

.

"

"

"

Ol

"

"

Ol

"

"

Ot

"

Ot

"

l) dla budynków mieszkalnych w pierwszym

dniu miesiąca kalendarzowego, następują­

cego bezpośrednio po tym miesiącu, w którym rozpoczęto użytkowanie budynku;

jeżeli użytkowanie rozpoczyna się stopniowo przez obejmowanie posz~zególnych

lokali przez najemców, obowiązek podatkowy powstaje wówczas tylko dla tej czę­

ści budynku, której uzytkowanie rozpo·

częto,

2) dla pozostałych nieruchomości (budynkowych i gruntowych) - w pierwszym dniu

miesiąca kalendarzowego, następującego

bezpośrednio po tym miesiącu, w którym

nieruchomość została objęta w faktyczne

użytkowanie dla celów, dla jakich nieru-·

chomość z natury swej jest przeznaczona

lub dla jakich się nadaje.

.

"

§ 96. Rozporządzenie niniejsze wchodzi ·

w życie z dniem ogłoszenia, co do §§ 94 i 95

z mocą obowiązującą od dnia l stycznia 1946 r.

"

"

Minister Administracji Publicznej

Wład;ysław Kiernik

"

"

"

"

"

"

"

"

Do art 50.

§ 94. Zakres obowiązywania dekretu ~ 51nia

20 marca 1946 r. o · podatkach komunalnych

(Dz. U. R. P. Nr 19, poz. 128) rozciąga się na

Minister Ziem Odzyskanych

Wład;ysław Gomułka

Minister Skarbu

Konstant;y Dąbrowski

'YV/z Minister Rolnictwa i Reform Rolnych

Bolesław Podedworn;y

Minister Aprowizacji i Handlu

JeT'zł} Sztachelski.

RZECZYPOSPOL'ITEJ POLSKIEJ

Warszawa, dnia 18 marca 1917 r.

-------~------Nr 25

TREseł

R o Z p o R Z Ą D, Z E N I Ar

Poz.

96 -

97 -

. 98 -

Ministr6w: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 20 stycznia 1947 r. wydano

w porozumieniu z Ministrami Skarbu oraz Rolnictwa i Reform Rolnych, a co do §§ 10-2:!

nadto w porozumieniu z Ministrem ApIOwizacji i Handlu w sprawie wykonania dekretu

'z dnia 20 marca 1946 r. o podatkach komunalnych

•

Ministrów Administracji 'P ublicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 20 stycznia 1947 r. wydane

w porozumieniu z Ministrami: Rolnictwa i Reform Rolnych, Aprowizacji i Handlu oraz Skarbu w sprawie wykonania art. 7 ust. 3 dekretu z dnia 20 marca 1946 r. o podatkach komunalnych

.."...

•

I

łI

I

•

Ii

•

•

•

•

•

Ministrów Administracji Publicznej i Ziem pdzyskanych z dnia 20 stycznia 1947 r. wydano

w porozumieniu z Minis trami Skarbu oraz Rolnictwa i Reform Rolnych w sprawie wykonania dekretu z dnia 20 marca 1946 r. o finansach komunalnych

"

---, ..- ..,-- ---.

3)7

J74.

' ,3i8

OBWIESZCZENIE

99 -

Ministra Skarbu z dnia 22 lutego 1947 r. w sprawie

z dnia 8 stycznia 1946 r. o l'0datku dochodowym

ogłoszenia

jednolitego tekstu

dekretu

381

96

ROZPORZĄDZENIE

Ministrów

Administracji Publicznej l Ziem Odzyskanych

z dnia 20 stycznia 1941 r.

wydane 'W porozumieniu z Ministrami Skarbu oraz Rolnictwa l Reform Rolnych, a co do

§§ 10 - 22 nadto w porozumieniu z Ministrem Aprowizacji i Handlu w sprawie wykonania

dekretu, z dnia 20 marca 1946 r. o podatkach komunalnych.

Na podstawie art. 8 ust. 1 12, art. 10

ust. 2, art. 21 ust. 3, art. 32 ust. 3, art. 40 ust. 2,

art. 49 i 50 zdanie drugie dekretu z dnia

20 marca 1946 r. o podatkach komunalnych

(Dz. U. R. P. Nr 19, poz. 128) oraz art. 3 ust. 1

dekretu z dnia 16 maja 1946 r. o postępowaniu

. , podatkowym (Dz. U. R. P. Nr 27, poz. 174)

zarządza się , co następuje