Ustawa z dnia 3 lipca 1947 r. o popieraniu budownictwa.

Dla skierowania kapitałów prywatnych do inwestycyj celowych z gospodarczego i społecznego

punktu widzenia udziela się poparcia budownictwu mieszkaniowemu na zasadach, określonych

w przepisach ustawy niniejszej.

1.

Państwo popierać będzie nowe budownictwo prywatne przez

a)

udzielenie pomocy terenowej,

b)

udzielenie pomocy materiałowej,

c)

wyłączenie nowowzniesionych budowli spod przepisów o publicznej gospodarce lokalami

i kontroli najmu,

d)

ulgi w zakresie danin publicznych.

2.

Naprawę budowli, położonych na Ziemiach Odzyskanych, zniszczonych więcej niż w 33%,

a na pozostałym obszarze kraju więcej niż w 66%, uważa się za budowę nową.

1.

Osobami, uprawnionymi do korzystania z poparcia Państwa na podstawie przepisów ustawy

niniejszej, są

a)

właściciele i użytkownicy nieruchomości,

b)

osoby, które nabyły od właściciela prawo przeprowadzania robót budowlanych na własny

rachunek w zamian za zarząd i użytkowanie nowowzniesionej budowli lub jej części,

c)

następcy prawni i osoby, reprezentujące prawa osób, wymienionych pod lit. a) i b).

2.

Przepisy ust. 1 lit. b) odnoszą się również do spółdzielni mieszkaniowo-budowlanych

oraz do osób prawnych prawa prywatnego, spółek jawnych, komandytowych i innych spółek,

nie będących spółkami handlowymi.

1.

Skarb Państwa oraz związki samorządu terytorialnego wydzielać będą corocznie z posiadanego

zapasu ziemi tereny na cele budownictwa mieszkaniowego tak zwartego, jak i luźnego.

Własność tych terenów będzie przenoszona w ramach przepisów tytułu III, działu IV prawa rzeczowego na rzecz osób, przystępujących do wznoszenia takich budowli, które korzystać będą

z poparcia Państwa na podstawie przepisów ustawy niniejszej.

2.

Przepisów art. 102 § 1 prawa rzeczowego nie stosuje się w przypadkach przeniesienia własności na podstawie przepisów ust.

1.

3.

W osiedlach, dla których miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie został

jeszcze uchwalony, tereny pod zabudowę zostaną wydzielone w porozumieniu z miejscowymi

władzami planowania przestrzennego.

4.

W zamian za przeniesienie własności czasowej terenów budowlanych (ust. 1) właściciel

pobierze opłatę, której wysokość ustali według zasad, określonych przez Ministra Odbudowy

w drodze rozporządzeń, wydawanych w porozumieniu z Ministrami: Skarbu, Administracji

Publicznej i Ziem Odzyskanych.

Minister Odbudowy ustali corocznie drogą obwieszczenia w Monitorze Polskim rozmiar

pomocy i ułatwień w nabywaniu materiałów budowlanych oraz warunki ich udzielania.

Nowowznoszone budowle nie podlegają przepisom dekretu z dnia 21 grudnia 1945 r. o publicznej gospodarce lokalami i kontroli najmu

(Dz. U. R. P. z 1946 r. Nr 4, poz. 27).

1.

Nowowznoszone budowle zwalnia się na okres lat 5 od podatku od nieruchomości.

2.

Nowowznoszone budowle, jak również przychody z nich płynące, nie mogą być w czasie

stosowania ulgi, przewidzianej w ust. 1, obciążone żadnymi ciężarami na rzecz Państwa

i związków samorządu terytorialnego.

Lokale mieszkalne w nowowznoszonych budowlach zwalnia się na okres lat 5 od podatku

od lokali, jeśli w tym czasie będą zajmowane przez osoby, które poniosły koszt budowy

tych lokali (art. 3 i 14) lub w razie ich śmierci przez osoby, które wstępują w ich

prawa.

Dochody, płynące z najmu lub użytkowania lokali mieszkalnych w nowowznoszonych budowlach,

zwalnia się na okres lat 5 od podatku dochodowego.

W stosunku do budowli, przy budowie których zastosowano obowiązujące w chwili rozpoczęcia

budowy standarty i normy, przewidziane dla finansowanego ze środków publicznych pracowniczego

budownictwa mieszkaniowego, przedłuża się przewidziany w art. 7, 8 i 9 okres zwolnienia

od podatków do lat 10.

Minister Odbudowy w porozumieniu z Ministrem Skarbu będzie określał w drodze rozporządzeń

te tereny, na których w celu pobudzenia intensywniejszej, skoncentrowanej odbudowy

nowowznoszone budowle korzystać będą z ulg, przewidzianych w art. 7, 8 i 9 w ciągu

lat 10, a przy wypełnieniu warunków, określonych w art. 10, w ciągu lat 15.

Zwalnia się od podatku od nabycia praw majątkowych, pobieranego na podstawie dekretu z dnia 3 lutego 1947 r.

(Dz. U. R. P. Nr 27, poz. 106)

a)

nabycie praw własności czasowej w trybie, przewidzianym w art. 4,

b)

nabycie praw, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. b),

c)

nabycie praw z umowy spółki cywilnej, której celem jest budownictwo, o którym mowa

w art. 1.

W sprawach, dotyczących budowli, które korzystają z poparcia Państwa na podstawie

przepisów ustawy niniejszej, nie będzie pobierana opłata skarbowa, przewidziana w

pozycji 8, części I tabeli opłat skarbowych, stanowiącej załącznik do art. 1 dekretu z dnia 3 lutego 1947 r. o opłacie skarbowej

(Dz. U. R. P. Nr 27, poz. 107).

Sumy, wypłacone osobom wymienionym w art. 3 na poczet przyszłego komornego w nowowznoszonych

budowlach lub ich częściach, uważa się za sumy wydatkowane na budownictwo mieszkaniowe.

Nie stanowi dochodu w rozumieniu przepisów dekretu z dnia 8 stycznia 1946 r. o podatku dochodowym w brzmieniu obwieszczenia Ministra Skarbu z dnia 22 lutego 1947 r.

(Dz. U. R. P. Nr 25, poz. 99) nadwyżka ze sprzedaży nowowzniesionej budowli lub jej części, jeśli umowa sprzedaży

jest tytułem przejścia własności pierwszym po dniu, w którym budowla stała się zdatna

do używania w całości i zostanie sporządzona przed upływem terminu obowiązywania ulgi

z art. 7, a ponadto jeśli sprzedaż nie jest świadczeniem zawodowym.

1.

Ulgi, przewidziane w art. 7, 8 i 9, służą z samego prawa w trybie określonym w drodze

rozporządzenia Ministra Odbudowy, wydanego w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

2.

Bieg terminu zwolnienia od podatków rozpoczyna się w pierwszym dniu miesiąca, następującego

po dniu oddania w najem lub wzięcia w użytkowanie pierwszego lokalu mieszkalnego,

a w stosunku do budowli, wzniesionych po dniu 22 lipca 1944 r., a przed wejściem w

życie ustawy niniejszej, w pierwszym dniu miesiąca, następującego po dniu wejścia

jej w życie.

3.

Osoby, powołujące się na zwolnienia przewidziane w art. 12 i 13, powinny udowodnić

istnienie warunków zwolnienia.

1.

Przepisów art. 7-13 nie stosuje się do tych budowli, które zawierają chociażby jeden

lokal mieszkalny o powierzchni użytkowej większej niż 80 m

2.

Jeżeli dla danego osiedla ustalone zostaną przepisy o najmniejszej ilości mieszkańców

na lokal bądź na izbę, wówczas zwolnienie od ograniczeń wprowadzonych tymi przepisami

dotyczy w budowlach, objętych przepisami dekretu niniejszego, 80 m

1.

Z poparcia Państwa w zakresie, przewidzianym przepisami art. 6, 8 i 9 ustawy niniejszej,

korzystać będą ponadto

a)

budowle rozbudowywane, nadbudowywane (w odniesieniu do części nowych) oraz budowle

niemieszkalne, przebudowane na cele mieszkalne (w odniesieniu do części przebudowanych),

b)

budowle poddane naprawie na podstawie przepisów dekretu o rozbiórce i naprawie budynków

zniszczonych i uszkodzonych wskutek wojny z dnia 26 października 1945 r. w brzmieniu

obwieszczenia Ministra Odbudowy z dnia 26 kwietnia 1947 r.

(Dz. U. R. P. Nr 37, poz. 181), jeśli zawierać będą mieszkania o powierzchni użytkowej, nieprzekraczającej w przypadkach,

określonych w lit. a) - 80 m

2.

Dla oceny uprawnień osób, wymienionych w art. 3 ust. 1 lit. b) i ust. 2, miarodajną

jest wielkość powierzchni użytkowej tych części budowli, określonych w ust. 1, w stosunku

do których poniosły one koszt budowy.

1.

Minister Odbudowy może w drodze rozporządzeń lub instrukcji, wydawanych samodzielnie,

a jeżeli chodzi o przepisy lit. b), w porozumieniu z Ministrem Skarbu

a)

podwyższać określoną w art. 17 i 18 granicę powierzchni użytkowej,

b)

rozciągać stosowanie ulg, ustanowionych ustawą niniejszą, na budownictwo, korzystające

z finansowej pomocy Państwa,

c)

zawieszać lub ograniczać na określonych terenach i na określony czas wszystkie lub

niektóre ułatwienia i ulgi, przewidziane przepisami ustawy niniejszej.

2.

Rozporządzenie i instrukcje te określają zakres, wynikających z przepisów ust. 1,

ułatwień i ulg.

3.

Przepisy ust. 1 lit. c) nie będą miały zastosowania do przypadków, gdy roboty budowlane

zostaną rozpoczęte przed wejściem w życie odnośnych rozporządzeń.

1.

Przepisy art. 6 stosuje się również w budynkach mieszkalnych do lokali, przeznaczonych

dla celów innych, niż mieszkaniowe.

2.

Minister Odbudowy w porozumieniu z Ministrem Skarbu może rozszerzyć zastosowanie innych

ulg, przewidzianych w niniejszej ustawie, na lokale użytkowe w domach mieszkalnych,

jeżeli lokale te będą przeznaczone na cele użyteczności publicznej lub też zaspakajanie

potrzeb gospodarczych, bądź społecznych, mieszkańców domu.

Z dniem wejścia w życie ustawy niniejszej tracą moc wszelkie przepisy, regulujące

w sposób odmienny przedmioty ustawą niniejszą unormowane.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Odbudowy w porozumieniu z Ministrem

Skarbu oraz innymi zainteresowanymi ministrami.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.