Ustawa z dnia 2 lipca 1947 r. o upamiętnieniu męczeństwa Narodu Polskiego i innych Narodów na Majdanku.

Tereny byłego hitlerowskiego obozu koncentracyjnego na Majdanku wraz z wszelkimi znajdującymi

się tam zabudowaniami i urządzeniami zachowuje się po wsze czasy jako Pomnik Męczeństwa

Narodu Polskiego i innych Narodów.

Pomnik Męczeństwa na Majdanku obejmuje część terenu dawnego obozu koncentracyjnego

w granicach, które szczegółowo określi rozporządzenie Ministra Kultury i Sztuki, wydane

w porozumieniu z Ministrami: Administracji Publicznej, Rolnictwa i Reform Rolnych

oraz Odbudowy.

1.

Na terenach tych tworzy się Państwowe Muzeum na Majdanku, którego zadaniem jest: zbieranie

i gromadzenie dowodów i materiałów, dotyczących zbrodni hitlerowskich, udostępnianie

ich społeczeństwu oraz naukowe ich opracowanie.

2.

Zakres działania i organizację Muzeum określi statut, nadany przez Ministra Kultury

i Sztuki.

Organem opiniodawczym i doradczym w zakresie działalności Muzeum jest Rada Ochrony

Pomników Męczeństwa.

Tereny, wymienione w art. 2, podlegają wywłaszczeniu na rzecz Skarbu Państwa i natychmiastowemu

zajęciu przez Ministra Kultury i Sztuki za odszkodowaniem.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Kultury i Sztuki w porozumieniu

z Ministrami: Administracji Publicznej, Rolnictwa i Reform Rolnych, Odbudowy i Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.