Dekret z dnia 11 kwietnia 1947 r. Prawo karne skarbowe.

Art. 2. Występkiem skarbowym jest czyn

karami zasadniczymi więzienia,

aresztu lub grzywny i polegający na naruszeniu ,przepisów w zakresie

Art. 3. Prrzepisy art. 1 - 3, 14 - 30, '39 41, 44 lit. a), b), d), 45, 46, 47 § 2, 49, 52 - 55,

58, 69 - 84, 90 § 2 kodeksu karnego stosuje

się odpowiednio do występków skarbowych.

Przez wyrażenie "sąd" należy rozumieć wła­

ściwą władzę karzącą.

zagrożony

obywatelstwa sprawcy, przepisy nmIeJsze f o

prawa stosuje się także do osób, które popeł­

niły występek skarbowy zagranicą.

. '1) ceł;

2} monopolów

a) tytoniowego,

p) spirytusowego,

Art. 5. Odpowiedzialność zachodzi w raz'e

~) soinego, ,

a) zapałczanego

Art. 4. Niezależnie Qd przeplsow obowią­

zujących vi miejscu popełn ienia występku i od

popełn~enia występku skarbowego bądź z winy umyślnej, bądź nieumyślnej, jeżeli przep~s

.

opodatkowania zapalni- ' szczegÓlny nie stanowi inaczej.

czek,

e) loteryjnego;

'

Art. 6. § 1. Nie podlega .karze, kto dokonawszy wys tę pku

3) akcyz pobieranych na rzecz Skarbu Pań­

stwa;

l) .zawiadomi o nim władzę powołaną do

~) obrotu papierami premiowymi;

2) ujawni osoby, ktÓre z nim współdzia­

łały w dokonaniu tego występku;

.•

5) podatków bezpośrednich pobieranych na

rzecz Skarbu Państwa

a) dochodowego,

b) od wynagrodzeń,

c) obrotowego,

d) od wzbogacenia wojennego,

ścigania;

3~ złoży w terminie przez władzę określo­

nym uszczuploną należność lub połowę

wartości towaru, gdy ..występek nie polega na uszczupleniu należności.

§ 2. Przepis § l stosuje się również do tego, kto w razle wniesienia ,środka odwoła w-

....,...

~

..

..?~.: ~,~~

.'.

:<" .• ,

l

Dziennik Ustaw Nr .~2

-

~96

czego od decyzji władzy skarbowej lub samorządowej, ustalającej- wysokość uszczuplonej

należnoś'ci (art. 2 pkt 5 - 7) złoży na poczet

tej należności zaliczk~ w wysokości połowy

ustalonej kwoty.

§3. Zawiadomienie powinno być złożone

na piśmie lub ustnie do protokołu.

§ 4. Zawiadomienie nie powoduje skutków

w § l, jeżeli zostało złożone

określonycn

w czasie

1) dokonywania u sprawcy urzędowych

czynności kontroli lub rewizji;

2) kiedy władza miała już konkretne wiadomości

o

przestępstwie

złożone

w sposób określony w § 3.

§ 5. Z bezkarności nie korzysta, kto nakłohił

inną · osobę do popełnienia występku

z zamiarem ujawnienia go wobec władzy.

Art. 7. § l. W razie jednoczesnego skazania za kilka przestępstw na kary grzywny,

k.a ry łącznej co do występków skarbowych

nie orzeka się.

§ 2. W razie jednoczesnego skazania za

kilka przestępstw na kary zasatlnicze pozbawienia wolności, stosuje się przepis art. 31

kodeksu karnego. Przy orzekaniu kary łącznej

sumę kar wymierzonych za występki skarbowe ograniczyć należy do lat 5.

§ 3. W razie jednoczesnego skazania za

kilka przestępstw na kary pozbawienia wolności i grzywny, wymierzyć należy za występki

skarbowe karę łączną 'tylko co do kar zasadniczych pozbawienia wolności.

pozbawienia wolności

wymierza się według zasad, określonych

wart. 31 kodeksu karnego, także ' wtedy, gdy

za jedno przestępstwo nastąpiło skazanie na

kilka kar zasadniczych pozbawienia wolności.

§ 4.

Karę 'łączną

§ 5. Przepisy powyższe stosuje się odpowiednio także w przypadku, gdy sprawca skazany' został ' kilkoma prawomocnymi orzeczeniami za przestępstwa, popełnione przed wy. danierp. przez pierwszą władzę orzekającą

pierwszego z tych orzeczeń niezależnie od tego, czy kara była wykonana.

Art. 8. § l. Jeżeli czyn zagrożony karą

podpada pod kilka przepisów prawa , ninieiszego, należy zastosować przepis przewidujący

najsurowszą karę, co nie stoi na przeslz kodzie

stosowaniu kar dodatkowych lub środków zabezpiecza iących, przewidzianych w innych

przepisach.

Poz. '140

-

§ 2. Jeżeli czyn zagrożony karą ' podpada

pod pl1Zepisy niniejszego prawa oraz innej

ustawy, zastosować należy każdy z tych przepisów. Przepis art. 7 § 2 - 5 prawa niniejszego oraz art '31 - 33 kodeksu karnego stosuję

się odpowi.ednio.

.

Art. 9. Orzeczenie zapadłe w postępowa­

niu karnym nie zwalnia od obowiąrzku uiszcze- .

nia należności skarbowej lub samorządowej.

Art. 10. Karami zasadniczymi są: .

1) więzienie;

2) areszt;

3) grzywny.

Art. 11. Grzywnę wymierzyć należy w wysokoŚ<ci co najmniej 50 złotych, choćby przewidziana wielokrotność nie dosięgała tej kwoty.

,

Art. 12. § l. Jeżeli wymiar grzywny jest

zależny od wysokości podatku (opłaty), przyjmuje się za podstawę wymiaru podatek (opła­

tę),· łącznie z dodatkami

należnymi w czasie

popełnienia występku.

§ 2. Jeżeli czasu popełnienia występku nie

można dokładnie. ustalić,

przyjąć należy za

podstawę wymiaru grzywny wysokośćpodat­

ku (opłaty), należną w czasie ujawnienia wrstępku.

Art. 13.§ 1. Jeżeli podstawą wymiaru kary jest wartość przedmiotu występku, wal-tość

tę oznacza się

l) co do przedmiotów monopolowych _. według cen monopolowych;

2) co do innych przedmiotów - bąciź według

ceny rzeczywistej, stwierdzonej wiarogodnymi dokumentami, bądź według ceny

dokonanego oszacowania, bądź wreszcie

według ceny sprzedażnej, . jeżeli

przed

orzeczeniem kary przedmiot sprzedano.

§ 2. Co do ceny monopolowej i szacunkowej rozstrzyga chwila popelnienia,/ występku,

a gdy jej ustalić nie można - chwila ujawnie.

nia występku .

Art. 14. § 1. Jeżeli podstawy wielokrotności nie można określić dokładnie, należy ozna.

czyć ją w przybliżeniu.

§ 2. Jeżeli w zakresie'

występków, okre4 nie można określić

nawet w przybliżeniu podstawy wielokrotności, wymierzyć należy grzywnę w wysokości

l) od 100 do 500.000 złotych - za występki

W zakresie prawa celnego.

ślonych wart. 2 pkt'l -

=

.Poz. Ho

491

--------------------------------------,--~---------------1

2) od 100 do 200.000 :dotych ---< za...inne Wf,- . _

, stępki.

§

7-

wpływają

Na rzecz samorządu terytorialnego

grzywny orzeczone przez władze

samorządowe.

Art. 15. § 1. Grzywna ulega zamianie na

areszt.

Art. 21. § 1. Przedm iotem występku są

wszelkie rzeczy ruchome, poc h odzące bezpośredni o lub 'pośrednio z w ystępku, jak również

narzędzia i m a teriały, które ' służyły lub były

przeznaczone de je go pop ełnienia . .

§ 2. Jeżeli grzywnę wymierzono obok kary więzienia, zamienia się grzywnę na więzie­

nie.

§ 3. Przy zamianie grzywny

§ 2. ' Przedmiotem

l) przyjmuje się dzień aresztu za równowa'

nik grzywny od 50 do 1000 złotych; dzień ..

więzienia za ró wnoważnik grzywny od

50 do 2000 złotych;

2) naj ni ż szy wymiar aresztu i

więzienia zawynosi j eden dzień, najwyż­

trzy lata . aresztu lub dwa lata wię­

s t ępczego

szy zienia.

ponadt o

są

l) opakowanie

oraz wszystko to, co

z przedmio te m wy st ęp ku zmieszano

lub połąc z ono VI sposób /utrudniający .

o dłączenie bez uszczerbku dla samego

przedmiotu;

2) narz ędzia i materiały, których wyrób,

sprzedaż,

rozpowszechnianie lub posiadanie jest wzbronione, bez względu

na to, my służyły lub były przeznaczone do popełnian i a występku;

Art. 16. § 1. Karę zastępczego aresztu lub

wykonywa się, jeżeli ściągnięcie

grzy wny bądź wyma g ałoby zbyt długiego czasu lub nadmiernie złożonych czynności w porównaniu z kwotą orzeczonej grzywny, bądź

też naraziłoby skazanego na ruinę majątkową,

bądź wreszcie okazało się niemoiUwym zarówno u skazanego, jak i u odpowiedzialnego.

więzienia

3) środki lokomocji

przysposobione specjalnie do transportowania przedmiotów występku.

§ 3. Przedmioty występku podlegają przepadkowi, choćby nie były własnością sprawcy, chybaby

względu na słuszne roszczenia

interwenienta nie można było orzec przepadku.

ze

§ 2. Od kary zastępczej skazany może się

uwolnić w każdym czasie przez złożenie

ty pieniężnej przypadającej jeszcze do

w y stę p ku

kwouiS\l-

czenia.

Art. 22. § 1. Osoba trzecia może dochoswy ch roszc z eń do przedmiotów podlegaj ących za j ęc i u lub przepadkowi w drodze post ęp owania, określon e go pra w em niniejszym

(interwencja).

dzić

§ 3. W razie czę ś ciowego uiszcżenia

grzywny, kara zastę p cza ulega stosunkowemu

zmniejszeniu, lecz nie poniżej jednego dnia.

!

§ 2. W razie ni ęz g łosz e nia interwencji

we właściwym czasie b e z własnej winy i prawomocnego orzeczenia przepadku odpowiedz ial noś ć Skarbu Państwa lub związku samo~

n ia.

rz ą du terytoria lne go ocenia się według pl1Ze§ 2. Przepis art. 15 § 3 pkt l} co do aresz- I p"isów o nies łusznym wzbogaceniu.

tu stosu je się odp owiednio.

§ 3. Roszczenie z tytułu niesłuszne go

wzbogacenfa się g aśni e, je ż eli powództwa nie

Art.IS. W razie śmierci skazanego grzyw- wytoczono w cią g u tl1Zech mie§ ięcy licząc od

na n ie obciąża spadku.

dnia, w którym powód dow ie dział się o prawomocnym orzeczeniu o prze pa dku, nie póź­

Art. 19. Pm:e p a dek p rze dmiotów występ­ niej jednak, jak prze d upływ;em lat dwóch od

ku, jako karę do d a tk o wą, orzeka się w przy- prawom o cności te go o rze cze nia.

p adk ach , okre ś lon yc h ·w prawie niniejszym.

Art. 23. § 1. Je żeli nie można orZec przeA rt. 20. § 1. Na rze cz ' Skarbu Państwa

padku ..pl1Zedmiotów w y s tępku, właściwa wła­

wp ływają

dza k arząca orzeka o ściągnięciu od ska zane\

1) grzywny orz eczone przez władze skarbo- go ich równowartości.

we i sądo we;

§ 2. Jeżeli równowartości nie można okre. 2) kwoty uzyskane ze sprz e daży przedmio- ślić dokładnie, ozna cza s i ę ją wedłu2 zasad,

tów uznanych za przepadłe.

określonych wart. 13.

Art. 17. § 1. W razie skazania na grzywnę

m ożna z aliczyć na p ocrzet tej kary cał kowicie

lub cz ę ści owo okres tymcz a sowego areszt owa-

I

~

-

49B

-

Poz. 140

----------------~--------------------------_.--------------~~~~

§ 3. Jeżeli w popełnieniu występku brało

udział kilka osób, orzeka się przepadek równowartościw równej crzęści od każdej z nich.

,

Art. 24. W razie orzeczenia kary przepadku przedmiotu lub jego równowartości gaśnie

obowiązek uiszczenia należności . skarbowych . .

Art. 25. Jeżeli sprawcy nie skazano, moż­

na osobnym orzeozeniem orzec przepadek

przedmiotów występku tytułem środka za-

umyślnie

występek

tego samego ro-

dzaju;

:l) kto popełnia występek z zakresu prawa celnego współdziałając równoczE:śnie z dwiema lub więcej osobami; .

3) kto zaopatrzył się w proń 'lub inne narzędrzia służące do napaści lub obron y

w związku z popełnionym występkiem

skarbowym;

bezpiecz·ającego.

. Art. 26. § 1. W przypadkach, wskazanych

wart. 18. § 1, 20 § 2, 21 § 2, 22 § 4, 24 § 2,·

29 § 2 i 30 § 2 kodeksu karnego tudzież

w przypadkcrch zasługujących na szczególne I

uwzględnienie,~ można

zastosować nadzwyczajne ' złagodzenie kary

1) przez wymierzenie grzywny i aresztu

zamiast kary grzywny i więzienia albo

2) przez wymierzenie grzywny zamiast

kary grzywny i aresztu, albo

3) przez wymierzenie grzywny poniżej

naJlllzszego Jej wymiaru przewidzianego w przepisach części szczegółowej.

§ 2. W przypadkach

można

określonych

w § 1

nadto złagodzić karę

1) przez wymierzenie aresztu za'stępczego

w wymiarze nizszym od przypadające­

go na zasadzie równoważnika ustawowego;

2) przez zastosowanie kary dodatkowej

przepadku przedmiotów występku lub

ich równowartości tylko do części

tych przedmiotów albo też przez cał­

kowite zaniechanie zastosowania tej

kary.

.

§ 3. Nadzwyczajnego złagodzenia kary

dodatkowej nie stosuje się w przypadkach,

gdy chodzi o przedmiot, którego ' posiadanie

jest zabronione, albo o przedmiot mogący

ułatwić ponowne popełnienie występku-- skar­

bowego.

Art. 27. § 1. Niezależnie od kary przewidzianej w przepisach części szczegółowej, podlega nadto karze aresztu do lat 2 lub więz i enia

do lat 2

1) kto w ciągu 5 lat po wykonaniu wzglę­

dem niego kary pozbawienia wolności

przynajmniej ·w trzeciej części lub

gnzywny w całości za występek skarbowy popełniony umyślnie, popełni

4) kto zapewnia sprawcy korzyść lub pokrycie strat i , kosztów nawet w ' przypadku nieudania się zamierzonego występku oraz kto pod takim zapewnieniem popełnia lub usiłuje popełnić występek skarbowy;

5) kto przez n a dużycie stosunku zależ­

nośoi lub wyzyskanie krytycznego po. ' łożenia nakłania inną osobę do popeł­

nienia występku skarbowego;

6) przestępca zawodowy, choćby nie za. chodził przypadek

powrotu do przestępstwa.

§ 2. Za wykonanie kary (§ 1 pkt 1) nie

uważa się

uiszczenia grzywny w drodze dobrowolnego poddania się karze oraz grzyWny

orzeczonej doraźnym nakazem karnym.

Art. 28. § 1. Nie można wszcząć postępo­

wania karnego, jeżeli od dnia popełnienia występku upłynęło lat 6.

§ 2. Jeżeli występek polega na naruszeniu przepisów w zakresie podatku lub daniny

(art. 2 pkt 5 -- 7), bieg przedawnienia rozpoczyna się z końcem roku, w którym powstał

obowiązek podatkowy.

§ 3. Przedawnienie przerywa każda czynność władzy, powołanej do wiziału w postę­

powaniu karnym, podjęta przeciw sprawcy

celem ustalenia występku.

Art. 29. § 1. Nie można wydać orzeczenia

jeżeli od dnia popełnienia występku upłynęło lat 10.

skarzującego,

§ 2. Przepis art. 28 § 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 30. Przedawnienie nie biegnie, jeżeli

przepis , ustawy nie pozwala na ' wszczęcie lub.

dalsze prowadzenie postępowania karnego.

Art. 31. § 1. Nie można wykonać kary,

od dnia uprawomocnienia się orzecze·

nia skazującego upłynęło lat 10.

' jeżeli

~

. --

,..-

DzIennik Ustaw Nr 32

"--' '499 · .......

Poz. "140

' ~~~--------~----~~.~--~----------~--------~~~~

§ 2. Odpowiedzialność osoby trzeciej nie

,w ygasa jednak w przypadkach, w których kary względem skaz'anego nie wykonano z po:wodu jego nieobecności w kraju.

§ 3. Przedawnienie nie biegnie -In okresie

wykonyw~ania, odro<::zenia i przerwy kary , alśrodka ~abezpieczającego.

bo stosowania

jeżeli stopień udziału każdej z nich w korzyści

ogólnej nie da się ustalić.

§ 2. Co do osoby, skazanej za dany występek, nie orzeka się

ści posiłkowej.

nigdyodpowiedzialno.

§ 3. Co do osoby uniewinnionej

OI1Zec

odpowiedzialność

można

posiłkową.

Art. 32. § 1. Zata,rcie skazania następuje

z mocy prawa, jeżeli od wykonania, darowania

lub przedawnienia kary

Z;

zakładu

albo od zwolnienia

zabezpieczającego

.1) 5 lat -

w

upłynęło

przypadku

skazania

na

grzywnę;

nlez'iileżnie

w ' przypadku skazania na kapozbawienia wolności,

od ,tego, czy orzeczono kary do-

datkowe.

Jeżeli skazany przed upływem tego

oKresu popełnił nowe przestępstwo, zatarcie

skazania następuje tylko jednocześnie co do

§ 2.

:wszystkich przestępstw.

§ 2.

ciąża

2) 10 lat rę

Art. 35. § 1. Odpowiedzialność posiłkowa

nie ustaje w razie śmierci sprawcy po - upra~

womocnieniu się orzeczenia .

'

§ 3. Jeżeli nastąpiło zatarcie skazania,

skazanie uważa się za niebyłe.Zatarcie skazania pociąga, za sobą zwłaszcza usunięcie wpisu

O skazaniu z wsżelkich rejestrów karnych.

Odpowiedzialność posiłkowa

nie ob-

spadku.

Art. 36. § 1. Grzywnę ściąga się od odpowiedzialnego, gdy jej od skazanego ściągnąć

nie można.

§ 2. Jeżeli od skazanego ściągnięto m:ęść

grzywny, odpowiedzialność posiłkowa rozcią­

ga się tylko na nieuiszczoną część tej kary.

§ 3. Jeżeli od osoby odpowiedzialnej

ściągnięto część grzywny, skazanemu wymierza się karę zastępczą tylko zamiast nieuiszczonej części grzywny.

Art. 37. Jeżeli nieletni nie ulegającyka­

rze (art. 69 § 1 kodeksu karnego), popełnił

Art. ' 33. § 1. Za grzywny i koslZty postę- ' czyn zabroniony niniejszym prawem pod groź­

powania, nałożone na zastępcę z powodu wy- bą kary,' wówczas za kwotę odpowiadającą

grzywnie, którą1należałoby wymierzyć za dastępku skarbowego, popełnionego w zakresie

ny czyn sprawcy dorosłemu, można uczynić

załatwiania spraw cudzych, można uczynić

odpowiedzialną

zastępczo osobę, pod której

' posiłkowo odpowiedzialną zastępowaną osobę

opieką lub nadzorem faktycznym nieletni pofizyoz'ną linb Rrawną.

zostaje; kara ta nie podlega jednak zamianie

.§ 2. Zastępcą jest każdy, kto załatwia na karę pozbawienia wolności.

sprawy cudze jako pełnomocnik,

zarządca,

Art. 38. § 1. 'Odpowiedzialność zastępcza

pracownik lub w jakimkolwiek innymcharakterze; nie jest jednak zastępcą ustawowy nie ustaje w razie śmierci nieletniego.

przedstawiciel.

§ 2. Odpowie'dzialność zastepcza nie ob§ 3. Odpowiedzialność posiłkowa zachodzi ciąża spadku.

wtedy tylko, gdy' I!)sooa zastępowana odniosła

z występku jakąkolwiek korzyść, albo w przyRozdział , 2. '

padku usiłowania, gdy korzyść taką mogłaby

odI\ieść, gdyby występek został dokonany.

Wykroczenia skarbowe.

§ 4. W przypadkach zasługujących na

szczególne uwzględhienie władza orzekająca

Art. 39. Wykroczeniem skarbowym jest

może odstąpić od orzeczenia odpowiedzialnoczyn źagrożony karą pieniężną porządkową

ści posiłkowej osoby zastępowanej lub zmnieji polegający na naruszeniu przepisów w za·

Pyć zakres jej odpowiedzialności.

kresie określonyll w ait. 2.

Art. 34. § 1. Jeżeli na kilka osób' nałozono

oapowiedzicłlność

posiłkową,

należy

bądź

określić zakires odpowiedzialności każdej z nich

stosownie dQ osiągniętych przez nią korzyści,

bqdt te~ orzec solidarną ich odpowiedzialnośG,

Art. 40. Przepisy art. 1 - 3, 14 - 17, 19,

26, , 27, 40 § 2, 54, 55 kodeksu karnego oraz

art. 5, 7, 8., 16 § 2 i 3, 17 § 1, 18., 20, 28 § 2 i 3,

30, 32 § 2 i 3 niniejszego prawa stosuje śię

.odpowiednio do wykroczeń skarbowych. Przez

-

wyrażenie

"sąd"

należy

rozumieć

.500

•

właściwą

władzę karnącą.

-

Poz: 140

obszar celny lub wyprowadza z tego obszaru

za granicę towar be.z uiszczenia cła,

Art. 41. Nie podlega karze, kto popełnia

wykroczenie skarbowe za granicą.

podlega karze grzywny w wysokości od

2 'do 4-krotnej kwoty należnego cła.

Art. 42. § 1. Podżegacz i pomocnik ponoszą odp9wiedzialność w granicach swego za,miaro, jeżeli wykroczenie zostało dokonane.

§ 2. Jeżeli sprawca wprowadza lub wyprowadza towar, co do którego obowiązują

ograniczenia przywozowe lub wywozowe,

za usiło- '

-'p odlega kaI"Ze grzywny w wysokości od

4 do 8-krotnej ~woty należnego cła.

Art. ~3. §. 1. Karę porz'ądkową wymierzyć

można od 20 do 30.000 zrotych.

§ 3. Przedmiot występku podlega przepad-

§2. Nie ma odpowiedzialności

wanie.

~ -

kowi.

§ 2. KaTa porządkowa ulega zamianie na

areszt; przy zamianie przyjmuje się dzień

aresztu za - równoważnik kary pieniężnej od 20

d.o 1000 złotych.

"

zagranicę·

§ 3. Areszt z~stępczy n ie może trwać krócej niż jeden dzień i dłużej niż 3 miesiące.

ności

§ 4. 'Wolny obszar celny traktuje się jak

Art. 48. § 1. Kto uchylając się od powincelnej wykracza

§ 4. Karę aresztu zastępczego wykonywa

s i ę vi- razie nieściągalności kary pieniężnej lub

l) przeciwko

Wym;

w razie, gdyby jej ściągnięcie narażało skazanego na lruinę mają tkową. '

2) przeciwko

Art. 45. § 1. Nie można wszcząć postępo­

wania karnego, jeżeli od dnia popełnienia wykroczenia upłynął rok.

podlega karze grzywny . w wysokości od

1 ,do 2~krotrrej wartości towaru.

§ 2. Przepisy art. 47 § 3 -i 4 stosuje się tu

odpowiednio.

Art. 49. § 1. Kto naraża Skarb Państwa na ·

,uszczuplenie da

o!ł

1) przez wprowadzanie ~ładzy w błąd;

w · zgłoszeniu celnym

danych niezgodnYl=!h z rzeczywistością;

2) przez podanie

§ 2. Nie można wydać orzeczenia skazującego, jeżeli od dnia popełnienia

nia up łynęło lat 3.

wykrocze-

§ 3. Nie 'można wykonać kary,

3) przez wyprowadzenie towaru z urzędu

jeżeli

celnego do wolnego obrotu, choćby po

dokonanej odprawie, leaz przed uiszcze niem cła,

.

od

dnia uprawomocnienia się orzeczenia upłynę­

ło lat 5.

podlega karze grzywny w wysokości od

2 do 4-.krotnej kwoty cła narażonego na

uszczuplenie, a gdy wys t ępek mógł ' też

spowodować naruszenie ograniczeń ' przywozowych , i wywozowych - od · 4 do

6-krotnej kwoty tego cła .

Art. 46. Zatarcie skazania następuje z mocy prawa, jeżeli od dnia odbycia, darowania

lub przedawn:ienia kary ':lPłynęlo lat 3.

DZIAŁ

II.

PRZEPISY SZCZEGOtOWE.

Rozdział

NiH'usżenie

przewozo-

ograniczeniom przywozowym lub wywozowym, co do towarów, na które nie ustanowiono cła,

Art. 44. § 1. Nie ulega odpowiedzialności

' za wykroczenie osoba, która nie ukończyła

lat 17.

§ 2. Władza karząca stosuje ' do takiej

osoby jako środek wychowawczy upomnienie

oraz oddanie pod dozór odpowiedzialny rodzicom lub innym osobom, mającym pieczę nad

nieletnim.

ograniczeniom

Pmedmiot

przepisów w zakresie

występku

podlega przepadko-

wi.

3.

ceł.

Art. 47. § 1. Kto uchylając się od powinIl!Oś'Ci celnej wprowadza z zagranicy na RO'lskli

§ 2. Jeżeli sprawca_ qziała nioomyślnie,

_podlega karze grzywny w . wysokości do

1/4 kar określonych w § 1, przepadkowi

.....

;~

'

..

.",1

r..

I'

DzIennIK Ustaw Nr 32 '

~~==~~--~~-------------

"-" 501'

z<:l-ś podlega tylko towar, którego posiadanie jest zabronione.

Art. 50. § 1. Kto powoduje lub spowodo-'

naruszenie ' ograniczeń przewozowych alQo ograniczeń przywoiowych lub wywozowych co do towarów, na które nie ustanowiono cła lub od których cło uiszczono

wać może

1) przeZ wprowadzenie władzy w błąd,

w zgłoszeniu celnYm

danych niezgodnych z rzeczywistością;

2) przez ' podanie

3) przez wyprowadzenie towaru z urzędu

celnego do wolneg'O obrotu, . choćby

po dokonanej odprawie, lecz przed

złożeniem wymaganego zezwOlenia,

podlega ,karze grzywny w wysokości od

1 do 2-krotnej wartości towaru. Przedmiot

występku podlega przepadkowi.

§ 2. Jeżeli sprawca działa nieumyślnie,

podlega karze grzywny w wysokości do

1/ 4 kary określonej w § 1, przepadkowi

:zaś podlega tylko towar, którego posiadanie jest zabronione.

Art. 51. Przepisy art. 48 i 50 stosuje się

odpowie dnio, jeżeli sprawca naruszył ograniczenia przywozowe lub wywozowe co do towarów, od których pobieranie ceł zostało zawieszone.

Poz. lito

;......;z

§ 2. Kto nabywa, przechowuje lub transportuje towar, o którym na podstawie towarzyszących okoliczności

powinien przypuszczać, że pochodzi z występku określonego

wart. 47 lub 48,

'

podlega karze ' grzywny w wysokości do

1/ 4 kar określonyc1!. w § 1.

§ 3. Przedmiot występku podlega przepad- ,

kowi.

Art. 54. § 1. Kto przez podanie w zgłoSze­

niu celnym danych niezgodnych z rzeczywi: ,

stością

naraża Skarb Państwa na zwrot ·Cła

nienależny lub w wysokości wyższej niż należna,

pod~ga karze grzywny w wysokości od

2 do lO-krotnej kwoty bezprawnie otrzymanej lub żądanej.

§ 2. Kto przy odprawie celnej towaru krajowego, przywiezionego z powrotem z zagranicy, zataja ' stosowaną, przez Państwo pomoc

finansową, którą otrzymał przy wYwozie za

, granicę tego towaru,

podlega karze grzywny -w wysokości od 2

do lO-krotnej kwoty zatajonej.

Art. 55. Jeżeli towar jest przedmiotem monopolu państwowego

albo podlega opłacie

monopolowej, akcyzie lub opodatkowaniu, to

podstawą Wymiaru kary jest cło łącznie

z opłatą mon opolową, akcyzą lub podatkiem.

Art. 56. Kto narusza przepisy prawa celArt. 52. § 1. Kto w użyciu towaru zmienia

cel, przeznaczenie lub inne warunki, pod jaki- nego o ewidencji towarów sprowadzonych

mi towar zwolniono od cła albo odprawiono ' z zagranicy na polski obszar celny.

według ' niższ ej stawki celnej lub zniżonego

podlega karze grzywny w wysokości od

cła,

.

500 do 50.000 z ł otych.

•

podlega karze grzywny w' wysokości od

2/'do 4-kl'otnej kwoty nie pobranego cła. '

Art. 51. Kto narusza przepisy w zakresie

Przedmiot występku ' podlega przepadko- . ceł,

wio

p odlega, o ile czyn nie stanowi wystę p ku

określon eg o wart. 47-54 i 56, karze pie§ 2. Jeżeli sprawca działa nieumyślnie,

niężnej porządkowej .

•

p odle ga karze" grzywny w wysokości do

1/ 4 kary określonej w § 1.

Art. 53. § 1. Kto umyślnie nabywa, przechow uje ' lub transportuje towar , pochod zą cy

z wys tę pku określonego wart. 47 - 52 albo

. pomcga do jego zbycia lub ukrycia,

p odlega karze , grzywny w wysokości od

2 do 4-krotnej kwoty nal e żne g o cła albo

od 1/ 4 do 2-krotnej wartości towaru, j eżelL

na tow ar nie us tanowiono cła lub pobieranie cła od towaru zostało zawies:zone ...

•

R o z (ł.z~ ał

4.

Naruszenie p rzepisów o monopolu

tytoniowym.

Art. 58. § 1. Kto uprawia tytoń bez zezwolenia albo pielęgnuje dziko wyrosłe rośliny

tytoniowe,

p odlega ' karze ~rzywny w wys okości od

50 do 300 zł o tych za każdy rozpoczęty

metr kwadratowy przestrzeni bezprawnie

•

PO'Z.140

DzienniK .Ustaw Nr 32

watnego

wyrobu ,lub- przerobu;·_albQdo ich zbycia lub ukryCia,

podlega karze aresztu do 6 miesięcy,

i grzywny w wysokości od 2,000 doS.OOO,

złotych za każdy rozpoczęty kilogram su«

rowca 1 wyrobu. Przedmiot Występku po..

dlega przepadkowi.

'

.

. uprawianych. Plantacja bezprawna podlega zniszczeniu, zebrany tytoń - przepadkowi.

pomaąa

§ 2. Podstawą obliczenia jest

1) w przypadku uprawy tytoniu pomiędzy

innymi roślinami ..:.. przybliżona przestrzeń gruntu, jakiej trzeba by użyć do

uprawy danej ilości tytoniu, przyjmując 4 rośliny tytoniowe na metr kwa-

§ 2. Kary aresztu nie orzeka się, jeżeJ.1

wyroby wytwarzano z tytoniu monopolowe"

go.

dratowy przestrzeni;

2) w przypadku dokonania zbioru tytoniu

:Art. 61. Kto nie zgłasza zapasów, za które

i niemożno~d stwierdzenia przestrzeni , -należy się dopłata z powodu podwyższenia cen

plantacji - waga zebranego tytoniu,

_ przy czym za każdy rozpoczęty kilogram orzec należy karę grzywny

w wysokości od 1.000 do 3.0011 złotych.

wyrobów tytoniowych,

podlega karze grzywny w . wysokości od

należnej od niezgłoszonych wyrobów.

2 do 4-krotnej dopłaty,

§ 3. Jeżeli plantator uzyskał zezwolenie

po bezprawnym rozpoczęciu uprawy tytoniuwymierza się jedynie karę pieniężnąpo·rząd­

Wyroby nie zgłoszone podlegają przepad..

KOWi.

~ową·

'Art. 62. Kto wbrew przepisom o mooopo..

lu tytoniowym

§ 4. Za sprawcę uprawy tytoniu uważa sIę

właściciela, dzierżawcę lub użytkownika gruntu, na ~tórym rosną rośliriy tytoniowe, chybaby komu innemu winę przypisać należało.

1) .w ydaje lub wyprowadza z pomieszczed

,monopolowych surowiec lub wyroby;

tytoniowe;

§ 5. Nie podlega karze, kto zniszczy plan- .

lację, zanim władza -dowiedziała się o niej.

!

I

2} usuwa surowiec lub wyroby tytoniowe

z transportu, przeznaczonego do po·

mieszczeń monopolowych lub za gra.,

Art. 59~ § l. Kto, będąc plantatorem upo, i

ważnilOnym, surowiec przez siebie wytworzony

- zataja lub zbywa osobie trzeciej,

. nicę, -

podlega karzegrzyvvny w wysokości -.pCl

2.060 do 5.000 złotych za każdy rozpoczę..

ty kilogram surowca lub wyrobu w ten ·

sposób wydane go, wyprowadzonego lUD

poalega karze aresztu do 6 miesięcy

i grzywny w wysokości od 1.000 do 3.000

z{otych za każdy rozpoczęty kilogram. '

Przedmiot występku podlega przepadko-

usun i ętego.

w io

§ 2. Za zatajenie- uważa się również prze-

chowywanie bez ze zwolenia surowca poza

gospodarczych plantatora.

obrębem zabudowań

§ 3. Kary aresztu nie orzeka się wobec

pomocnika 1 podżegacza tudZIeż gdy ilość zatajonego przez plantatora surowca tytoniowego nie przekracza jednego kUo grama.

Art. 60. § 1. Kto

1) wbrew przepisom o monopolu tytonio- ·

wym wytwarza lub przerabia wyroby

tytonilowe;'

Przedmiot

występku

podlega przepactko-

wf.

Art. 63. § 1. Kto przez naruszenie przepisów o monopolu tytoniowym uszczupla dochód. zastrzeżony Skarbowi Państwa,

podlega, jeżeli czyn nie stanowi -występku

wart. 58 - 62, karze grzyw...

ny w wYsokości od 5 do lO-krotnej na..

leżności uszczuplonej. Przedmiot występ­

ku podlega przepadkowi.

~ określonego

§ 2. Jeżeli sprawca dz iała nieumyślnie,

2) zbywa wyroby tytoniowe wytworzone

lub przerobione do własnego użytku;

podlega karze grzywny w wysokości do,

1/, kary określonej w § 1. Przedmiot występku podlega

przepadkowi, - jeżeli posiadanie jego. -jest zabronione.

3) nabywa, przechowuje lub transportuje

:wyroby tytoniowe, pochodzące z pry,-

Art. 64. § 1. Kto umyślnie i bezprawnie

nabywa, przechowuje lub triillsportuje suro-

•

wiec tytoniowy albo pomaga do jego zbycia

lub ukrycia,

, Poz. 140

-I

Przedmiot

występku

podlega przepadko.

wi.

podlega karze qrzywny w wysokości od

1 .000 do 3.000 złotych za każdy rozpoczęty kilogram.

.

Art. 69: Kto narusza przepisy o monopolu

tytoniowym,

§ 2. Kto nabywa, przechowuje lub tran-

podlega, o ile czyn nie stanowi występku

określonego wart. 58 68, karze pie-

sportuje tytoń pochodzenia zagranicznego

albo ' pomaga do jego zbycia lub ukrycia,

niężnej

p odlega, jeżeli nie wyka że, że zachował

przy tym przepisy o monopolu tytoniowym, karom okre ś lonym wart. 53 § 1 i 3.

§ 3. Wyroby polskiego monopolu tytoniowego wywiezione za granicę i wprowadzone

z powrotem do kraju uważa s ię za tytoń pochodzenia zagranicznego.

§ 4. Kto umyś l nie nabywa, przechowuje

lub transportuje przedmioty pochodzące z występku określonego wart. 6i 63 albo pomaga do ich zbycia lub ukrycia,

podlega karze grzywny w wysoko ści rod

- 1/ 4 do 2-krotnej wartości przedmiott· albo

karze grzywny w wysokości od 1.000 do

3.000 złotych za każdy r'ozpoC'zęty kilog ram, jeżeli przedmiotem występku jest

surowiec.

§ 5. Przedmiot występku podlega przępad­

kowi.

porządkowej.

Rozdział

5.

Naruszenie przepIsowomonopolu

spirytusowym.

Art. 70. § 1. Kto

1) wyrabia spirytus bez zezwolenia';

2) odkaża spirytus skażony

albo wydziela spirytus z produktu zawierającego

spirytus skażony, alho w jakikolwiek

inny sposób ukrywa lub osłabia dzia·

łanie środka

skażającego,

podlega karze aresztu do lat 3 i grzywny

w wysokości od 20.000 do 500.000 z}1otych.

§ 2. Jeżeli sprawca, działa w celach zarobkowych,

podlega karze więzienia do lat 5 i grzywny w wysokości od 50.000 do 1.000.000

złotych.

Art. 65. Kto bez zezwolenia zbywa lub

nabywa maszyny 1 narzędzia, służące do zawodowego wytwarzania wyrobów tytoniowych,

podlega karze grzywny w wysokości od

1.000 do 50.000 zlotych.

Przedmiot występku podlega przepadkowi.

Art, 66. Kto bez upow ażni enia sprzedaje

wyroby tytoniowe,

podlega karze grzywny w wysokości od

500 do 50.000 złotych. Przedmiot występ­

ku podlega przepadkowi.

Art. 67. Kto, będąc upoważnionym sprzezbywa wyroby monopolu tytoniowego

po cenie innej niż taryfowa,

dawcą,

podlega karze grzywny w wysokości od.

10 do 100-krotnej różnicy ceny . .

§ 3. Przedmiot wys tępku

padkowi.

podlega prze-

•

Art. 71. § 1. Kto umyślnie nabywa, przechowuje lub transportuje spirytus pochodzący

z niedozwolonego wyr,obu, przetworzenia ' lub

skażeni a

albo pomaga do jego ' zbycia lub

ukrycia,

podlega karze aresztu do roku i grzywn y

w wysokości od 20,000 do 500.000 złotych ,

§ 2. J e ż e li sprawca działa w celach zarob·

kowycn,

podlega karze więzienia do lat 3 i grzyw

ny w wysolwści od 50.000 do 1.000 . 00;~

złotych.

§ 3. Przedmiot występku

padkowi.

podlega prze-

Art. 72. § 1. Kto zataja ilość wyrobi'o nego,

odwodnionego lub oczyszczonego spirytusu,

wypuszczone do obrotu,

I

podlega karze aresztu do 6 miesięcy

podlega karze grzywny w wysokości od

i grzywny w wysokości od 20.000 do

500 do 5.000 zł od każdego. rozpoczętego

1.000.000 złotych. Spirytus zatajony podkilograma takich wyrobów.

lega przepadkowi.

Art. 68.

Kto posiada w obrocie handlo-

wym ,wyroby tytoniowe w stanie innym, niż

l-

•

,

-

§ 2. Zatajenie zachodzi w szczególnośCi

bia, oczyszcza,

rytus.

1) gdy w czasie wyrobu, oczyszczania lub

odwadniania uchylono spirytus spod

kontroli przez odprowadzenie płynu

lub pary alkoholowej albo przez jakiekolwiek inne działanie;

2) gdy .spowodowano wadliwe

Poz. 140

504 -

odwadnia lub przerabia ' spi-

Art. 'n. § 1. Kto przez naruszenie przepisów o monopolu spirytusowym uszczupla dochód z astrzeżo ny Skarbowi Państwa,

podlega, jeżeli czyn nie stanowi występku

działan~ e

określonego wart. 70 76, karze grzywny w wysokości od 5 do lO-krotnej należ­

ności uszczup lone j.

Przedmiot występku '

przyrządu

kontrolno - mierniczego

lub korzystano z wadliwego działania

tego przyrządu;

podlega przepadkowi.

3) gdy spirytus zamagazynowano w pomieszczeniu na ten cel nie przeznaczonym;

§ 2. Jeżeli czyn, określony . w § l, popeł­

został przez usunięcie spirytusu z za. kładu, magazynu lub transportu, sprawca pod'4) gdy nie zapisapo do ksiąg kontrolnych lega nadto karze aresztu do 6 miesięcy.

całej

ilości

alkoholu wyrobionego,

oczyszczonego lub odwodnionego . .

§ 3. Jeżeli sprawca działa nieumyślnie,

niony

§ 3. Kary aresztu nie orzeka się, jeżeli ~a­

tajenia dokonano w sposób określony w § 2

pkt 3) i 4).

podlega karze grzywny w wysokości do

kary określonej w § 1. Przedmiot występku podlega przepadkowi, jeżeli posiadanie jego jest zabronione.

1/4

Art. 73. Kto zmienia w użyciu przeznaczen;e spirytusu w sposób uzasadniający pobranie wyższej . ceny od zapłaoonej, .'

Art. 78. § 1. Kto umyślnie nabywa, przechowuje lub transportuje przedmioty pochodzące z występku określonego wart. 72, 75 --.

Tł albo pomaga do ich zbycia lub ukrycia,

podlega karie grzywny w wysokości od

5 do lO-krotnej różnicy ceny. Spirytus

podlega przepadkowi.

podle ga karze grzywny w wyso kości od

5 do lO-krotnej najwyższej ceny monopolowej spirytusu.

Art. 74. Kto n ie zgłasza zapasów, od których na leż y s ię d opłata z powodu podwyższe­

n ia cen spirytusu lub wyrobów spirytusowych,

§ 2. Kto umyślnie nabywa, przechowuje

lub transportuje przedmioty pochodzące z występku określonego wart. 73 i 74 albo pomaga

do ich zbycia lub ukrycia,

po dlega 1tarze grzywny w wysokości od

· 2 do 4-krotnej dopł a ty, nal eżnej od nie

zgłoszonych zapasów.

podlega karze grzywn" w wysokości od

2 do lO-krotnej różnicy cen spirytusu.

Zapasy nie zgłoshOne podlegają przepadkowi.

§ 3. Przedmiot

padkowi.

Art. 75. Kto w celach zarobkowych przerabia, oczyszcza lub odwadnia spirytus tez

zezwole nia,

występku

podlega prze-

Art. 79.' Kto przez zgłoszenie nieprawdziwych danych o \vywozie Z<;l ' granicę spirytusu

podlega karze grzywny w wysokości od

albo artykułów zawierających spirytus lub

20.000 do 5co.000 złotych. Przedmiot wy- .

wyprodukowanych przy użyciu spirytusu stępku podlega przepadkowi.

naraża Skarb Państwa na nienależny zwrot

Art. 76. § 1. Kto uruchamia przedsięb ior­ opłaty monopolowej,

stwo wyrobu, oczyszczania, odwadniania lub

przerobu spirytusu przed zatwierdzeniem urzą­

dzeń przez władzę skarbową,

podle ga kar.ze grzywny w wysokości od

.10 do 20-krotnej kwoty, która niesłusznie

po dle g ałaby zwrotowi.

podlega karze grzywny w wysok oś ci od

, 5.000 do 100.000 złotych. Wyroby i pro- dukty przygotowane podlegają przepadkowi.

§ 2.

Tym samym . karom

.

Art. 80. Kto bez zgody władzy skarbowej

odstępuje innej osobie . spirytus, który nabył

po zniżonei cenie na podstawie zezwolenia

I

podlega, kto l"

wbrew

zarządzeniu

władzy

skarbowej

o wstrzymaniu ruchu przedsiębiorstwa wyra-

•

dla siebie otrzymanego,

podlega karze grzywny w . wysokości od

2 do lO-krotnej najwyższej ceny monopo-

;.......;

-

Po'Z. 140

----------------------------~-------------------------------------

,

podlega karze grzywny w wysokoŚci od

500 do 50.000 złotych. Mieszi(nka podlega

przepadkowi, jeżeli nie można jej doprowadzić do stanu przez przepisy wymaganego.

lowej spirytusu od każdego rozpoczętego

litra. Przedmiot występku podlegą. przepadkowi.

:Art. 81. Kto bezprawnie wyrabia, posiada,

zbywa ląb nał)ywa' urządzenia do wyrobu,

oczyszczania lub odwadniania spirytusu,

Art. 81. Kto narusza przepisy o monopolu

spirytusov/yII).,

' podlega karze aresztu do 3 miesięcy

' i grzywny w wysol~ości od 2.000 do 50.000

złotych.

Przedmiot wy s tęp ku podlega

przepadkowi.

podlega, o ile czyn nie stanowi występku

określ o nego wart. 70-86, karze pienięż­

nej porządkowej.

:Art. 82. Kto sprowadza na obszar niewła­

'sciwy albo wprowadza do obrotu na obszarze

niewlaściwym lub · posiada na tym obszarze

wyroby monopolu spirytusowego, przeznaczone do sprzedaży na określ o nym tylko obszarze

Rozdz ia ł

6.

Naruszenie pr zepisów . o monopolu solnym.

Art,88. Kto wbrew przepisom o monopolu

s,olnym wprowadza sól do obrrotu,

Państwa,

....~ podlega karze grzywny w wysokości od

! 500 do 50. 000 złotych. Przedmiot występku podlega przepadkowi.

podlega karze grzywny w wysokości od '

5 do 20-krotnej usżczuplonej opłaty monopolowej. Przedmiot występku podlega

przepadkowi.

-

'A rt., ,83. Kto bez z ezwolenia sprzedaje SPi-1

rytus lub wódkę,

Art. 89. Kto usuwa z soli środek skażają­

p<;>dlega karze grzywny w wysokości od I cy . albo w jakikolwiek inny sposób ukrywa

~ 5dtJ do 50.000 złotych. Przedmiot występ_- ' lub osłabia działanie środka skażającego,

ku podlega przepadkowi.

podlega karze aresztu do 6 miesięey

i grzywny w wysokości od 5 do 20-krot:Art., 84. Kto, będąc upoważnionym sprze- .

nej l}.szczuplonej opłaty monopolowej

aawcą, zbywa wyroby monopolu spirytusowealbo jednej z tych kar. Przedmiot występ­

.go po cenie innej od ustalonej przepisami,

ku podlega przepadkowi.

,

podlega karze grZywny Vi wysokości od

.10 ~o 10o--krotnej}óżnicy ceny.

:Art. 85. Kto w zakładzie handlowym

Art. 90. Kto zmienia w użyciu przeznćlcze­

nie soli w sposób uzasadniający pobranie

. wyższej ceny monopolowej od zapłaconej,

podlega karze ,grzywn)ł w wysokości od

5 do 20-krotnej różnicy ' ceny. Przedmiot

występku podlega przepadkowi.

J) przechowuje spirytus lub wódkę, nie

mając zezwolenia

na sprzedaż tych

produktów;

Art. 91. Kto wbrew przepisom o monopolu'

2) przechowuje albo &przedaje te produkty w stanie innym niż wypuszczone do . solnym przetwarza w jakikolwiek sposób sól

w celu. dalszej odsprzedaży,

obrotu,

podlega karze grzywny w wysokości od

podlega karze grzyw~y w wysokości od

3

do 20-krotnej uszczuplonej opłaty mo200 do 50.000 złotyćh.

łedmiot występ­

nopolowej. PrzeBmiot występku podlega

ku podlega przepadkO

przepadkowi. .

:Art. 86. § 1. Kto uchyla się od obowiązku

mieszania spirytusu ,z płynnymi materiałami

Art. 92. Kto usuwa podczas transportu sól,

napędowymi,

od której nie uiszczono opłaty monopolowej,

..

podlega karze grzywny w wysokości od

3 do lO-krotnej ceny spirytusu, którego

według przepisów użyć należało do mie- "

podlega karze grzywny . w wysokości od

5 do 20-krotnej 0płaty monopolowej.

Przedmiot występku podlega przepadkowi.

I

:Z:~:i::::OS:::~ądzaniu materiałów

pędowych

używa

z przepisami,

składników

na_Ii

Art. 93. Kto nie zgłasza zapasów, · od któniezgodnie rych należy się dopłata z powodu podwyższe·

nia cen soli.

•

-

~

--~

---

.-

- - ~~

~

-

PO'Z. J40

----~----------~-~~~----------------------------7

", ~

· ~~

. podlega karze grzywny .. w wysokości od

2 po 8-krotnej dopłaty, należnej od nie

z głoszortych zapaSów.

Zapasy nie zgło­

szone podlegają przepadkowi.

§ 2. Jeżeli sprawca wyrabia inne przedmioty, obję t e monopolem zapalczanflJ,l.

podlega karze grzywny w wysokości od

500 do 100.000 złotych.

Art. 94. § 1. Kto przez naruszenie przepisów o monopolu solnym uszczupla dochód zastrzeżony Ska(oowi Państwa,

§ 3. Przedmiot występku podlega pr:aepad.

kowi.

l

.

Art. 100. Kto bez zgłoszenia wyrabia Z$}palniczki ze złota i srebra,

l

podlega, jeżeli czyn nie stanowi występku określonego wart. 88 - 93, karze

grzywny w wysokości od 5 do 20-krotnej .

należności uszczuplonej.

Przedmiot wys t ępku podlega przepadkowi.

§ 2. Jeżeli sprawca działa nieumyślnie,

,

Art. 101. § 1. Kto wbr.-.ew przepisom o monopolu zapałczanym

podlega karze grzywny w wysokości do

17, kary bkreślonej w § 1. Przedmiot występku podlega przepadkowi, jeżeli posiadanie jego jest zabronione.

1) wyda je lub wyprowadza z pomieszczeń

fabryczny ch przedmioty, objęte przepfsami o monopolu zapałczanym;

Art. 95. Kto umyślnie nabywa, przechowuje lub transportu je przedmioty pochodzące

z występ ku określonego wart. 88 - 94 albo

pomaga do 'ich zbycia .lub ukrycia,

2) usuwa takie przedmioty z transportu,

przeznaczonego za granicę,

podlega karze grzywny w wysokości od

5 do lO-krotnej opłaty monopolowej albo

od 5 do lO-krotnego podatku ~rzed­

miotów w ten sposób wydanych, ' wyprowadzonych lub usuniętych.

podlega karze grzywny w wysokości. od

2 do 8-krotnej opłaty monopolowej. Przedmiot występku podlega przepadkowi.

Art. 96. ,Kto bez zgody władzy skarbowej

odstępuje innej osobie sól, którą nabył po zniżonej cenie na podstawie zezwolenia dla sie-

§ 2. Jeieli ' czyn, okreśłońy w § 1, dotycz,y,

przedmiotów monopolu zapałczanego, na które nie jest ustanowiona opłata monopolowa,

sprawca podlega karze grzywny w wysok'OŚci od 500 do 50.000 złotych.

bie otrzymanego,

podlega karze grzywny wv.rysokości od

2 do 5-krotnej najwyższej ceny monopolowej soli od każdego rozpoczętego kilograma. Przedmiot występku podlega ,przepadkowi.

.§ 3. Przedmiot występku podlega ' przepadkowi.

'

,

Art. 102. § 1. Kto umyślnie nabywa, przechowuje lub transportuje przedmioty pocho ..

dzące z występku określonego w ,art 99-101;

albo pomaga do ich zbycia lub ukrycia,

Art. 91. Kto sprzedaje sól po cenie innej

ód ustalonej przepisami,

pocllega karze grzywny w wysolrości od

10 do 100-krotnej różnicy ceny.

podlega karżegrzywny w wysokości od

2 ' do 4-botnej opłaty monopoloweJ'-albo

od 2 do 4-krotnego pod'a tku.

Art. 98. Kto narusza p'rzepisy o monopolu

solnym,

podlega, -o' ile czyn nie stanowi występku

określonego wart. 88 91, karze, pie-

§ 2. Jeżeli , edJI1iotnie podlega opłacie

-ani podatkowi, wyfu ietzyć należy karę grzywny w Ylysokości od 200 do 50.000 złotych.

niężnej porządkowej.

Rozdział

.

podlega karze grzywny w wysokości od

5 do lO-krotnego podatku od wyrobionych

zapalnicze k. Przedmiot występku podlegq

przepadkowi.

§ 3. Przedmiot występku podlega przepad-

,.

Naruszenie przepisów o monopolu zl:pałczanym 1 opodatkowaniu zapalniczek.

kowi.

I

Art. 103. Kto. posiada w obrocie handlowym zapałki w opakowaniach nie zaopatrzoArt. 99. § 1. Kto bez zezwolenia wyrabia \ nych w przepisane oznaczenia,

zapałki lub zapalniczki,

podlega karze grzywny w wysokości od

podlega karze grzywny w wysokości

5 do lO-krotnej opłaty monopolowej od

5 do lO-krotnej opłaty monopolowej

tych zapałek.. Przedmiot występku podle..

:wyrobionych przedmiotów.

ga przepadkowi.

~l

•

1---

.r,

?zlennili Ustaw Nr~32

l'o'Z.140

-- 501

Art. 104. Kto zbywa, nabywa lub posiada

zapalniczki, nie zaopatrzone w znaczek podatkowy,

Art 108. Kto bez zezwolenia trudni się

zawodowo sprzedażą losów loterii państwo­

wej,

podlega karze grzywny w wysokości od

opłaty monopolowej ,)d

tych zapalniczek. Przedmiót występku

podlega przepadkowi

podlega karze grzywny w wysokości od

500 do 50.000 złotych. Losy nie sprzedane

podlegają przepadkowi.

5 do tO-krotnej

Art. 109. Kto powiększa kapitał gry loteryjnej ponad kwotę,' wskazaną w zezwoleniu,

'Art. 105. Kto posiada w obrocie handlowym kamyczki zapałowe w opakowaniach,

nie za,opatrzonych w przepi:1ane opaski,

podlega karze grzywny w wysokości od

2 do S-krotnej uszczuplonej opłaty monopolowej.

podlega karze grzywny w wysokości od

200 do 50.000 złotych.

Przedmiot występku podlega przepadkowi.

Art. ' 110. Kto narusza przepisy o monopolu loteryjnym,

;.:>ocllega, o ile czyn nie stanowi występku

okre ślonego wart. 107

109, karzepieniężnej porządkowej.

\

Kto narusza prz2;>isy o r~lOno­

polu zapałczanym i opodatkowaniu zapalniczek,

Art. 106.

podlega, o ile czyn nie stanowi występku

wart. 99 - 105, karze pi e-

Rozdział

określonego

nięinej porządkowej.

Rozdział

Naruszenie przepisów akcyzowych.

Art. 111. Kto bez zezwolenia lup zgłosze·

nia wyrabia lub przerabia produkt' akcyzowy,

8.

Naruszenie przepisów o monopolu loteryjnym.

podlega karze grzywny w wysokości od

20.000 do 1.000.000 złotych. Przedmiot występku podlega przep'adkowi.

Art. 107. § 1. Kto

l) urządza lub prowadzi loterię bez zezI

wolenia;

Art. 112. Kto odkaża produkt akcywwy

albo ukrywa lub osłabia działanie środka skażającego,

2) uczestniczy na obszarze Państwa Polskiego w działalności loterii zagranicznej;

podlega karze aresztu do roku i grzywny

w wysokości od 10.000 do 500.000 złotych.

Przedmiot występku podlega przepadkowi.

3) premiuje losami loteryjnymi inne tran-

sakcje;

Art. 113. § L Kto

4) sprzedaje losy loterii państwowej po

cenie innej od oznaczonej na losie albo na , raty lub dniówki;

1) uruchamia wytwórnię produktu akcyzowego przp.d zatwierdzeniem

dzeń przez władzę akcyzową;

_5) sprzedaje sZanse wygrania z poszczególnego losu loterii państwowej,

,"

9.

urzą­

2) rozpoczyna w wytwórni prawnie uru-

'p odlega karze aresztu do 6 m ie sięcy

i grzywny w wysokości od 1.000 do

200.000 złoty~h.

chomionej wyrób pro9.uktU akcyzowego przed .zatwierdzeniem zgłoszenia

wyrobu przez władzę akcyzową,

podlega karze grzywny w wysokości od

5.000 do 100.000 zł. Produkt akcyzowy

i materiały przygotowane do jego wyrobu

podlegają przepadkowi.

§. 2. Jeżeli loteria, urząa.zona bez .z ezwo-

lenia, przeznaczona była na cel społeczny,

sprawca podlega karze qrzywny w wysokości

od 200 do 20.000 złotych.

§ 2. Tej samej . karze podlega, kto wyrabia

§ 3. W przypadkach, określonych w § 1 produkt akcyzowy wbrew zarządzeniu władzy

pkt 1) - 3), podlegają przepadkowi losy, do~ akcyzowej o wstrzymaniu ruchu wytwórni.

kumenty i urządzenia loteryjne oraz wygra- l

ne, które na podstawie losów i ' dokumentów

§ 3. Przepis § t i 2 stosuje się odpowiedprzypadają

uczestnikom2ry.

I

nio do zakładów przerobu, zużycia, formowa-

~

---------------------------------------------------------

Dziennik Ustaw Nr 32

nia lub rozlewu produktu akcyzowego, pozostającego pod węzłem akcyzy.

.

'

Art. 114. § 1. Kto zataja ilość lub jakośc

wyrobionego lub przerobionego produktu akcyzowego,

podlega karze ~rzywhy ' w wysokości od

20.000 do 1.000.000 zł.

Przedmiot występku podlega przepadkowi.

§ 2. Zatajenie zachodzi w

podlega karze grzywny w

1/4 kary określonej w § 1.

wysokości

do

Art. 118. § 1. Kto nabywa, przechowuje

lub transportuje produkt akcyZlOwy, pochodżący z występków, określonych wart. 111--.

111 albo pomaga do, jego zbycia ·lub ukrycia,

podlega karze grzywny w wysokości od

5 do lO-krotnej akcyzy. Przedmiot występku podlega przepadkowi\

szczególności

1) gdy wbrew prze'p isom akcyzowym nie

poddano zważeniu albo zmierzeniu lub

nie zapisano do właściwych ksiąg całej iloś'Ci półfabrykatu lub wyrobionego prodl1ktu akcyzowego;

2) gdy produkt, pozostający pod węzłem

akcyzy, zamagazynowano w innym

pomieszczeniu niż przeznaczone na ten

cel.

Art. 115. Kto

l) usuwa pmdukt akcyzowy, pozostający

pod węzłem akcyzy, z miejsca wyrobu,

przerobu, zużycia lub zamagazynowania albo podczas tran!:iportu;

cel, który stanowił

podstawę do całkowitego ,a lbo częścio­

wego zwolnienia produktu akcyzowego od akcyzy lub pobrania od nieQ:o

niższej stawki akcyzowej,

2) zmienia w

§ 2. Jeżeli sprawca działa nieumyślnie,

użyciu

podlega karze grzywny w wysokości od

5 do lO-krotnej akcyzy od produktu w ten

sposób usuniętego lub użytego. Przedmiot

występku podlega przepadkowi.

Art. 116. Kto nie zgłasza zapasu produktu,

na który ustanowiono akcyzę lub zapasu produktu akcyzowe~o, od którego należy sh~ dopłata z powodu podwyższenia akcyzy,

podlega karze grzywny w wysokości od

5 do lO-krotnej akcyzy lub dopłaty od

nie żgłoszonego produktu. Przedmiot -,występku podlega przepadkowi.

Art. 117. § 1. Kto przez naruszenie przepisów prawa akcyzowego uszczupla akcyzę od

produktu akcyzowego,

podlega, jeżeli czyn nie stanowi występku

określonego wart. 111-116, karze grzywny w wysokości od 5 do- lO-krotnej akcy~

zy uszczuplonej. Przedmiot występku podlega przepadkowi.

.

§ 2. Jeżeli sprawca działa nieumyślnie,

podlega karze grzywny w wysokości do

1/, kary określonej w § 1._

Art. 119. Kto wbrew przepisom prawa akcyzowego posiada w obrocie handlowym produkt akcyzowy bez właściwych oznaczeń

akcyzowych albo bez etykiety lub w nieprzepisowym opakowaniu,

podlega karze grzywny w wysokości od

500 do 50.000 złotych. Przedmiot występ­

ku podlega przepadkowi.

Art. 120. Kto w obrocie handlowym

wbrew przepisom prawa akcyzowego przerabia, miesza, rozlewa, przetwarza produkt akcyzowy albo przechowuje go w stanie innym,

niż wypuszczony do obrotu,

podlega karze grzy~ny w wysokości od

5.000 do 100.000 złotych. Przedmiot występku podlega przepadkowi.

Art. 121. Kto używa w miejscu wyrobu,

przerobu lub magazynowania produktu akcyzowego uszkodzonych opasek akcyzowych

albo zdejmuje lub odklej'a opaski akcyzowe,

podlega karze grzywny w wysokości od

. 5.000 do 100.000 złotych. Opaski i produkt

akcyzowy zaopatrzony w używane opaski

podlegają przepadkowi.

Art. 122. Kto wbrew przepisom prawa

akcyzowego opaski odstępuje, wypożycza

albo je przechowuje poza miejscem wyrobu,

przerobu lub magazynowania produktu akcyzowego, pozostającego pod węzłem akcyzy,

podlega karze grzywny w, wysokości' od

500 do 50.000 złotych. Opaski podlegają

przepadkowi.

Art. 123. Kto przez zgłoszenie nieprawdziwych danych o wywozie za granicę produktu

akcyzowego lub przedmiotów zawierających

ten produkt albo wyrobionych przy użyciu go

narah Skarb Pańslwa na nienależny zwrot

akcyzy,

~ 509 Poz. 140

----~------~~----------------------------------------~

podlega karze grzywny w wysokości od

10 do 20-krotnej kwoty, która niesłusznie

podlegałaby zwrotowi.

podlega, o ile czyn nie stanowi występku,

określonego wart. 127 129, karze pieniężnej porządkowej.

Arb . 124. Kto wbrew przepisom prawa akcyzowego wyrabia, zbywa, nabywa lub wypoj;yczą maszyny, przyrządy Ol:az naczynia, słu­

żące do wyrobu produktu akcyzowego,

podlega karze grzywny w wysokości od

1.000 do 50.000 zło ty ch. Przedmiot występ­

ku podlega przepadkowi.

Rozdział

Naruszenie 'Przepisów o podałkach bezpośred­

nich pobieranych na rzecz Skarhu r:lllstwa

•

Art. 125. Kto sprzedaje produkt akcyzowy

po cen'ie innej od ustalonej przepisami,

podlega karze grzywny w wysokości od

10 do 50-krotnej różnicy ceny.

Art. 131. § 1. Kto, będąc podatnikiem, naSkarb Państwa na uszczupleuie podatku

w postępowaniu podatkowym lub wobec płat­

nika dokonującego obliczenia i poboru po,

datku

raża

1) przez zatajanie danych, mogących mleć

wpływ na ustalenie zobowiązania , podatlmwego lub jego wysokości;

Art. 126. Kto narusza przepisy akcyzowe,

podlega, o ile czyn nie stanowi występku ,

określonego wart. 111 125, karze pie-

2) przez podanie takich danych niezgodnie z rzeczywistością,

niężnej porządkowej.

Rozdział

podlega karze grzywny w wysokości od

1 do la-krotnej kwoty podatku uszczuplonego lub narażonego na uszczuplenie .

10.

. Naruszenie przepisów o obrocie papierami

premiowymi.

§ 2. Jeżeli sprawca występku określonego

w § 1 działa nieumyślnie,

Art. 127. Kto

1) wypuszcza

miowych;

obligacje

pożyczek

podlega karze grzywny w

1/4 kary określonej w § 1.

pre-

2) u czestniczy w niedozwolonych transakcjach obcokrajowymi papierami pre

miowymi,

podlega karze aresztu do 6 miesięcy

i grzywny w wysokości od 5.000 do

100.000 złotych. Przedmiot występku podlega przepadkowi.

Art. 128. Kto bez zezwolenia sprzedaje papiery premiowe,

podlega karze grzywny w wysokości od

1.000 do 100.000 złotych. Przedmiot wys tępku podlega przepadkowi.

Art. 129. Kto

11.

•

1) sprzedaje szanse wygrania na poszczególne papiery premiowe;

2) prertliuje takimi papierami inne transakcje,

podlega karze grzywny w wysokości od

1.000 do 50.000 złot ych. Przedmiot występ­

ku podlega przepadkowi.

Art. 130. Kto narusza prz,episy o obrocie

papierami premiowymi,

wysokośei

do

§ 3. Jeżeli

określonego w

sprawca dopuści się czynu

§ 1 'fi' związku z ukryciem

albo nie rzetelnym prowadzeniem ksiąg handlowych; ksiąg uproszczonych lub podatko,

wych,

podlega karze grzywny w wysokości arJ

2 do 20-krotnej kwoty podatku uszczuplonego lub narażonego na uszczuplenie.

Występku

płatnik lub

tego dopuścić się moŻe

ustawowy przedstawiciel

albo zastępca podatnika lub płatnika (art~ 33

§ 2).

§ 4.

także

§ 5. Jeżeli sprawca zataił (§ 1 pkt 1) swe

wzbo gacenie wojenne (art. 2 pkt 5 lit. d), moż­

na nadto orzec przepadek całego wzbogacenia

wojennego.

Art. 132. § 1. Kto naraża Skarb Państwa

na uszczuplenie podatku przez ukrycie lub

nie rzetelne prowadze nie ksiąg handlowych,

ksiąg uproszczonych lub podatkowych,

l

podlega karze ąrzywnyw wysokości ,'Jd

1.000 do 1.000.000 złotych.

§ 2. Tej samej karze podlega, kto bezpośrednio

nadzorując

prowadzenie tych

ksiąg

-

-

dopuszcza do ich ukrycia

prowadzenia.

510

Poz. 140

§ 2. Kto pomimo nieuznania ksiąg z powodu ich wadliW10ści za dowód w postępowaniu

podatkowym prowadzi je nadal wadliwie,

lub nierzetelnego

Art. 133. W przypadkach określonych

wart. 131 i 132 sprawca nie ulega odpowiedzialności z art. 281 kodeksu karnego, jeżeli

działał wyłącznie w celu narażenia

Skarbu

Państwa na uszczuplenie podatku.

podlega karze qrzywny w

500 do 50.000 złotych.

wysokośCi

od

"

Art. 139. Kto wbrę~ przepisom, o postę­

powaniu podatkowym .odmawia wydania raArt. 134. § 1. Kto, będąc płatnikiem, zanie- chunku, niezbędnego podatnikowi do udokucha obowiązku obliczenia i pobrania .od po- men~owania w prowadzonych przez niego

datnika należności z tytułu zobowiązania po- księgach handlowych, w księgach UpI'OSZCZOdatkowego lub pobierze ją w kWQcie niższej .nych lub podatkowych - zapisów dotyczą­

cych zakupów rzeczy ruchomej lubświa'dcze­

od przepisanej,

nia usług,

podlega karze aresztu do 6 , miesięcy i kapodlega karze aresztu do 6-ciu miesięcy

rze grzywny w wysokośd od 1 do S-kroti karze grzywny w wysokości od 500 do

nej kwoty uszczuplonego podatku lub

50.000

złotych lub jednej z tych kar.

jednej z tych kar.

Art. 140. Kto, będąc podatnikiem, w księ­

gach handlowych, księgach uproszczonych lub

podlega karze 'grzywny w wysokośoi do ' podatkowych zaniedba obowiązku właśoiwe­

1/4 kary określonej w § 1.

go udokumentowania zaplsow, dotyczących

zakupu rzeczy ruchomej lub świadcze..nia

Art. 135. § 'l. Kto, będąc płatnikiem, nie usług,

wpłaci na rachunek · władzy podatkowej popodlega karze grzywny w wysokości od

branych od podatnika sum z tytułu zobowią­

500 do 50.000 złotych.

zania po.datkowego,

Art. 141. Kto uszczupla podatek od nabypodlega karze aresztu do 6 miesięcy

i karze grzywny w wysokości od 1 do 5- cia' praw majątkowych przez użycie skasowaneglO zna czka skarbowego,

krotnego nie wpłaconego podatku.

§ 2. Jeżeli sprawca działa nieumyślnie,

podlega karze grzywny w wysokości od

1 do 20-krotnej kwoty uszczuplonej.

§ 2. Jeżeli sprawca działa nieumyślnie,

podlega karze grzywny w

1/4 kary określonej w § 1.

wYSlokośoi

do

Art. 142. Kto narusza przepisy o 'Podat~

kach bezpośrednich,

Art. 136. Kto utrudnia uprawnionemu organowi władzy skarbowej przeprowad);enie

oględzin lokalnych, kontroli lub lustracji,

podlega, o ile czyn nie stanowi występku

określonego wart. 131, 132, 134 141,

karze pieniężnej porządkowej.

podlega karze grzywny od 200 do 100.000

Art. ' 143. Przepisy rozdzia:łuniniejsze~o

podatków sŁosujesię odpowiednio

do zaliczek na podatek i -. przedpłat na poczet

zaliczek.

złotych.

dotyczące

.Art. 137. Kto wbrew przepisom o podatku

obrotowym . nie nabył karty rejestracyjnej na

prowadzenie przedsiębio':rstwa (zakładu), posiadanie składu

lub wykonywanie zajęcia

albo nabył taką kartę za cenę niższą od przepisa nej,

Rozdział

Naruszenie przepisów o opłacie skarbowej.

•

podlega karze grzywny w wysokości od

.1 do 20-krotnej uszczuplonej kwoty.

Art. 138. § 1. Kto 'wbrew przepisom o popodatkowym nie prowad'li ksiąg

handlowych, ksiąg uproszczonych lub podatkowych albo prowadząc te księgi odmawia

okazania ich uprawnionemu organowi,

12.

Art. 144. W zakresie naruszenia przepisów

o opłacie skarbowej stlOsuje się odpowiednio

przepisy art. 134 ~ 136, 138 § 1 i .142.

stępowaniu

Art. 145. Kto uszczupla opłatę skarbową

przez użycie skasowanego znaczka skarbowego, '

podlega karze grzywny w wysokości od

l

podlega karze grzywny w wysokości od

1 do ~O-krotnej kwoty opłaty uszczuplonej.

1.000 do 100.000 złotych.

l

"

51r

I5:dennllC Ustaw Nr 32

Art. 146. Kto sprzedaje skasowanezna·c zki

skarbowe,

podlega karze grzywny w wysokości od

5 do 20-krotnej ceny, ustalonej przepisami. PrzedmiOt występku podlega przepadkowi.

Art. 147. Kto sprzedaje urzędowe blankiety wekslowe lub znaczki skarbowe .po cenie

innej od ustalonej przepisami,

§ 2. W razie zbiegu przestępstwa podlewłaściwości sądu z przestępstwem,

. podlegającym właściwości władz skarbowych

lub samorządowych, każda z tych władz orzeka

zakresie swej właściwości.

.~

_

§ 3. Przepis § 2 stosuje się odpow.iednio

w razie zbiegli przestępstwa podlegającego

właściwości władz skarbowych z przestęp­

stwem podlegającym właściwości władz sa~

§ 2 W zakresie naruszenia przepisów

O aaninie komunalnęj,

określonej wart. 2

pkt 7 lit. h), stosuje się odpowiednio przepisy

BIt. 134 - 136, 142 i 145 - 141.

II.

P O S :r Ę p O W A N I E . K A R N E

SKARBOWE.

DZIAŁ

I.

PRZEPISY OGOLNE• .

przestępstwa

szemu odbywa

pisów.

w sprawach

prawu mmeJponiższych prze-

Postępowanię

:Art. 149. § L

.l )

podlegające

się

według

§ 2. Przepisy te stosuje

os~b

podlegających

Art. 151. Sprawy określone wart. 150 § 1

pkt 2 należą jednak do wyłączne] właściw~

.

~ 148. § 1. W zakresie naruszenia przepisów o daninach komunalnych, OKreślonych

:w art. 2 pkt 7 lit. a) - g) stosuje się odpo~

wiednio przepisy art. 131 § l - 4, .132 - 136,

i138 § 1, 142 i 143.

c ZĘ5C

w

.

ści sądów

13. ·

Naruszenie przepi'§ów o daninach

komunalnyell.

-

gającego

morządowych .

podlega karze grzywny w wysokości od

l do la-krotnej różnicy ceny.

Rozdział

Poz. 140

się

również

sądownictwu

do

wojsko-

wemu.

~ 150. § t. Orzecznictwo spra:wują

l) jeżeli przez jeden i ten Sam czyn naruszó n.o, prócz przepisów uzasadniających

właściwość władz skarbowych lub samorządowych , również takie przepisy, których naruszenie podlega ściganiu przez

władzę administracji .ogólnej lub przeJ

sąd;

•

2} jeżeli oSkarżorly w sprawie nie ukończył

lat 11;

• 3) jeżeli zachodzą wątpliwości co do poczytalności oskar:i;onego;

4} jeżeH sąd zastosował środek zapobiegaw.

czy wobec oskarżonego;

5) jeżeli władza skarbowa lub samorządowa

za zezwoleniem właściwego ministra przekaże sprawę do postępowania sądowego.

Art. 152. § 1. Sąd właściwy na podstawie

przepisów art. 150 i 151 dla sprawcy jest równie'Z właściwy dla podżegacza,' pomocnika

oraz innej osoby, której czyn przestępny pozostaje w ścisłym związ.ku z czynem sprawcy,

choćby wobec nich nie zachodziły okoliczności uzasadniające właściwość sądową.,

§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli

sprawy co do ws.zystkich oskarżonych nie

mogą być objęte jednym postępowaniem są·

dowym.

Art. 153. Sąd nie przestaje być właści­

wym, choćby w toku postępowania sądowego

ustały przyczyny uzasadni·ające tę właściwość.

'

~ sądy

powszechne - w sprawach o wyskarbowe, zagrożone zasadniczą

karą pozbawienia wolności;

władzę skarb ową lub samorządową wiględem

w sprawach o pozostałe przestępstwa:'

osoby, która w danej sprawie podlega orzecznictwu sądów, jest z mocy prawa nieważne.

stępki

~

a) władze skarbowe z wyjątkiem prze-I'

stępstw określonych wart. t pkt 1.

b) władze samorządowe w

sprawach

() przestępstwa określone w art. 2 pkt 1..

Art. t54. § 1. Orzeczenie wydane przez

Nieważność stwierdza postanowieniem sąd I instancji, właściwy według ninie}

szego prawa, z własnej inicjatywy lub na ·

:wniosek stron.

§ 2.

. r·'

'.

Dziennik Ustaw__N__

r3_2_ _ _ _ _ _ _ _ _ _. .:5:..:1.=2_ _ _ _ _ _ _ _ ._________p_o;:..'Z_._1_4_0

Art. 155. § 1. Orzeczenie, wydane przez

samorządową względem 05iOby, która

w danej sprawie podleg.a orzecznictwu wła­

dzy skarbowej i odwrotnie, jest z mocy prawa nieważne.

§ 2. Nieważność stwierdza ' postanowieniem sąd okręgowy tego okręgu, gdzie mieści się siedziba władzy, która wydała orze~.

czenie.

władzę

niężnych

rządowe.

nakładanych

należących do właści­

okręgowego o wszczęciu docho-

§ 2. W sprawach

•

sądu

'dzenia zawiadamia się właściwego prokuratora, który może objąć dochodzenie i prowadzić

je bądź bezpośrednio, bądź za pośrednictwem

DZIAŁ

Postępowanie

przed władzami' skarbowymL

1.

Właściwość.

Art. 159: § 1. Władza skarbowa I instancji

TOZlpOZnaje sprawy

1) o wykroczenia skarbowe;

2) o występki skarbowe określone wart. 2

pkt 1 - 4, jeżeli najwyższa zasadnicza kara grzywny, grożąca za dany

czyn, nie przekracza 50.000 złotych;

organów

wykonawczych - w sprawach o przestępstwa określone ' w art. 2 pkt 1-6;,

I

w sprawach

3)0 występki skarbowe określone wart. 2

pkt 5 i 6.

we wszystkich

sprawach określonych wart. 2.

§ 2. Mini's ter Skarbu może · w porozumie~

niu z Ministrem Sprawiedliwości w drodze

rozporządzeń zmieniać powyższą granicę dla

całego Państwa lub dla jego części.

władz samorządowych

-

o pozostałe przestępstwa;

3) Milicji Obywatelskiej

§ 3. Jeżeli sąd zastosował środsk zapobIegawczy, prokurator z mocy . prawa obejmuje dochodzenie.

•

II.

Rozdział

:1) ' władz skarbowych lub ich

2)

samo-

powszechne.

wości sądów.

w-ości

władze

§ 3. Na rachunek budżetu Ministerstwa

SprawIedliwości wpływają kwoty z grzywien

i kar pieniężnych nakładanych przez ' sądy

Ił.

Art. 156. § 1. "\Nładza skarbowa lub wła­

dza samorządowa, każda w zakresie swej wła­

ściwośoi, prowadzi dochodzenie także w sprawach, których rozpoznanie należy do właści­

przez

Art. 160. 'Władze skarbowe II instancji

rozpoznają

§ 4. Objęcie dochodzenia przez ' prokuratora wyłącza właściwość władzy skarbowej

1 samorządowej.

1) sprawy o występki skarbowe nie należące do właściwo~ci władz skarbo~

-.. wych I instancji;

Art. 157. Osoba odpowiedzialna posiłko­

wo (art. 33) lub zastępczo (art. 37) korzysta

w toku całe!Jo post~powania z uprawnień

. służących oskarżonemu, chyba Że przepis

szcieg6lny stanowi inaczej.

2)

Art. 158. § 1. Na rachunek budżetu Ministerstwa Skarbu wpływają kwoty

l) z grzywien i kar pieniężnych, nakła­

danych przez władze skarbowe;

2) ze sprzedaży przedmiotów i równowartości nieujętych przedmiotów (art. 23)

niezależnie od tego, czy ich przepadek

lub ściągnięcie równowartości orzekł

są~ lub władza skarbowa~

§ 2. Na rachunek

budżetu

właściwego

-miejscowo związku samorządu terytorialnego :wpływają kwoty z grzywien i kar pie-

sprawy, .w których dochodzenie prowadziły władze skarbowe II instancji;

3) ŚJ:odki odwoławcze od orzeczeń i postanowień władz

skar!:>owych I instan-

cji.

Art. 161. Minister Skarbu o!ueśla w drodze rozporządzeń, które z władz skarbowych

I i II instancji uprawnione są do orzecznictwa.

Art. 162.

Minister

Skarbu

rozpoznaje

środki odwoławcze od orzeczeń i postanowień

władz skarbowych II instancji oraz orzeka

w innych przypadkach wskazanych w prawie

niniejszym.

.

Art. 163. Właściwość miejscową w sprawach o przestępstwa przewidziane wart. 2

pkt 5 i 6 określa się wedłuq przepisów o wła­

ściwości miejscowej władz skarbowych co

co

-

do ustalenia zobowiązań podatkowych w zakresie podatków bezpośredD.ich i opłaty skarbowej.

Art. 164. § 1. Właściwą miejscowo w sprawach o przestępstwa określone wart. 2 pkt

1-4 jest ' przede wszystkim władza skarbowa

okręgu, w którym przestępstwa popełniono.

§ 2. Przestępstwo uważa się za popełnione

w tym miejscu, gdzie wykonano

działanie

albo gdzie skutek przestępny nastąpił lub według zamiaru sprawcy miał na-

przestępne

stąpić.

§ 3.

Jeżeli

przestępstwo

popełnionQ

w okręgu kilku władz skarbowych, właściwą

jest ta ,z nich, która najpierw wszc~ęła postępovvan ie .

Art. HiS.

§ . 1. Jeżeli

w chwili wszczęcia

postępowania nie można ustalić miejsca popełnienia przestępstwa, właściwą jest władza

skarbowa okrę gu( w którym oskarżony

mieszka.

-'

nie przyczyni się do uproszczenia lub przyspieszenia postępowania.

§ 2. Wyłączona sprawa przechodzi do wła,

dzy. właściwej według zasad 'Ogólnych.

Art. 110. § 1. Orzeczenie wydane prze2.

niiJszego rzędu lub innego

rodzaju z obrazą przepisów o właściwQści rze.

czowej jest z mocy prawa niewa:!ne.

'

władzę skarbową

§ 2. Orzeczenie władzy skarbowej wYż­

wydane w zakresie działania

skarbowej tego sameg9 rodzaju, lecz

niżsżego rzędu, nie jest z tego powodu nie.

ważne.

'

szego

§ 2. Powyższe uprawnienie może Minister

-Skarbu przelewać na władzę skarbową II instancji.

postępowaniu przed ' władzą

~tosuje

się odpowiedniQ

przepis

Art. - 161. W

skarbową

art. 152.

•

Art. 168. § 1. Jeżel,i tę samą osobę oskarżonQ o kilka przestępstw skarbowych, a sprawy należą dQ właściwości rQżnych władz

skarbowych tego samego rodzaju i tego samego rzędu, właściwą jest władza, która najpierw wszczęła postępowanie.

§ 2. Jeteli sprawy należą do właściwości

władz

rodzaju lub róż­

'nego rzędu, każda z władz orzeka odrębnie

w zakresie swej wła§ciwQści.

skarbowych

różnego

Art. 1€9. § 1. Władza skarbowa właściwa

według art. 167 i 168 może wyłącżyć sprawę

co do danego

oskarżonego

hib danego prze-

st~stwa, jeżeli uzna. że odrębne jej rozpozna-

rzędu,

władzy

Art. 111. § 1. Do prowadz~ia dochodzenia

skarbowe I instancji oraz

organa wykonawcze władt' skarbowych według zasad, które ustalą rozporządzenia Mini,

strów Skarbu i Sprawiedliwości.

właściwe są władze

§ 2, W sprawach wyjątkowego znaczenia

prowadzenie dochodzel1 może objąć władza

skarbowa II instancJi.

.

§ 2 . .Gdy mIejSCe zamieszkania oskarżo­

nego na obszarze Państwa Polskiego nie jest

znane, właściwą jest władza skarbowa . okrę­

gu, w którym przestępstwo wykrytQ ..

Art. 166. § 1. Jeżeli w chwili ' wszczęcia

sprawy nie można ustalić właśc.iwości władz

skarbowych na podstawie art. 163 - 165 albQ

jeżeli ważne względy za tym przema.wiają,

Minister Skarbu wyznacza władzę skarbową,

która ma sprawę rozpoznać.

I-'oz. 140

Rozdział

2.

Wyłączenie urzędnika.

Art. 172. § 1. Urzędnik powinien się wyłą·

od jakiegokolwiek udziału wprowadze·

niu sprawy

czyć

l) jeżeli sprawa dotyczy go bezpośrednio';

2) jeżeli jest małzonkiem oskarżonego, odpo. wiedzialnego posiłkowo lub zastępczo,

interwenienta albo ich pełnomocnika lUD

obrońcy;

3) jeżeli jest krewnym lub pówinowatym

w linii prostej bez ograniczenia, a w linii

. bocznej aż do stopnia między dziećmi

rodzeństwa osób wymienionych w pkt 2)

albo jeżeli jest ~iązany z jedną z tych

osób z tytułu przysposobienia, opieki lub

kurateli;

4) jeżeli brał udział w sprawie jako pełno­

mocnik lub obrońca oskarżonego, odpowiedzialnego posiłkowo lub zastępczo

albo interwenien~a;

5) jeżeli w niższej instancji brał udział w wydaniu zaskarżonegQ rozstrzygnięcia.

§ 2. PQwody wyłączenia trwają nawet PQ

ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przy sposobienia, opieki lub kurateli.

§ 3. Urzędnik , powinien się wyłączyć od

l,)rzeprowadzenia

czynności,

określonych

PO'Z. 140

51( . -

Art. 178. Rozstrzygnięcia oowoław-cze wła­

dzy skarbowej oraz ' rozstrzygnięcia .M illistra

Skarbu wydane w wykonaniu nadzoru służ­

bowego są ostateczne .i nie ulegają zaskarże­

niu do Najwyższego Trybunału ~dminista.

cyjnego.

w rozdziale 8 Oł".az 00 udziału w rozstrzy~a­

niu sprawy, jeżeli w tej samej sprawie był

przesłuchany jako świadek lub biegły.

Art. 173. Niezależni.e od przyczyn, wymienionych wart: 172, bezpośredni przełożony

wyłącza urzędnika na jego własne żądanie

lub na wn!i.osek stwny, jeżeli pomiędzy nim

a stroną zachodzi sf,ośune'k. .osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wą:tphwość co do

jego 'bezstronności.

Art. ł79~ § 1. Oczywiste Qmyłk.i pisarskie

i rachunkowe w rozstrzygnięciu można zawsze

sprostować.

§ 2. Postanewienie sprostowania podpisuje

w ten .s am sposób jak akt ulegający sprostowaniu.

się

Rozdział

3.

Rozstrzygnięcia, doręczenia, terminy_ .

. ArŁ 180. § 1. Jeżeli strona ustanowi pełno­

mocnika lub obrońcę, który złoży upoważnie­

nie pisemne, .odpisy rozstrzygnięć naleiy jemu

doręczaĆ.

.

Art. 174. § 1. Władza skarbowa wydaje

w 4 'postaci orzeczeń i posta,

naWlen.

rozstrzygnięcia

•

) § 2. Orzeczeni.em jest rOZlStrzygnięcie

wlaooy skarbowej s.tano,:",iące o winie, karze

albo srodku zabezpIeczaJącym. .

.

§ 3. Wszelk,ie inne rozstrzygnięcia są postanowieniami.

§ 4. W kwestiach, nie wymagających roz-

§ 4. PoO'Za tym do doręczeń mają odpo-.

wiednie zastosowanie . przepisy kodeksu postępowani.a karnego.

-

Art. 175. § 1. Każde rozstrzygnięcie powinno zawierać nazwę władzy, wymienienie

osoby, do której jest sk~erowane, datę, osnowę, powołanie się na podstawę prawną, podpis i pieczęć władzy oraz wskazanie terminu

i trybu zaskarżenia.

ArL 18t. >§ L J.eżeli prawo niniejsze inaczej nje stanowi, do biegu i sposobu ~za- .

nia terminu stosuje się odpowiednio przepisy

kodeksu postępowania karnego.

pisa

Art 176. Przedw .orzeczeniom władzy

skarbowej służą środki .obrony przewidziane

wart. 219, 23B i 239.

~

-§ 3. Jeżeli miejsce zamieszkania strony

jest nieznane, a dochodzenie w celu ustalenia

tego miejsca nie dało wyniku,. można zarządzić publiczne doręczenie sposobem, który

ustali rozporządzenie Ministra Skarbu.

strzygnięcia

wład'llY

skarbowej, kierownik

tej władzy lub przełożony organu wykonawczego władz skarbowych wydaje żarząd:zenia.

§ 2. Władza skarbowa oznajmia swoje

rozstrzygnięcia stronom przez dor·ęczenie od-

.t

I

§ 2. Jeżeli strona pozostaje pod opieką

lub kuratelą, doręczenia powinny nastąpić

do rąk jej ustawowego przedstawiciela.

Art. 177. § 1. Na postanowienia władzy

skarbowej :służy :r;ażałenie do jednej bezpośrednio wyższej instancj,i skarbowej, jeżeli

prawo niaiejsze inaczej nie stanowi. Termin

do zażalenia wynosi siedem dni i jest :zawity.

. ,§ 2. Zażalenie nie wstrzymuje wykonania

postanow,i enia, 'lecz 'władza, która wydała po-

stanowienie lub władźa

wsp-zymac wykonanie.

odwoławcza

może

§ 2. Wniosek o przYWFócenie terminu

do założenia środka odwoławczego składa się '

władzy, która wydała zaskar2lone rozstrzygnięcie.

. § 3. Jeżeli władza ta uważa wniosek za

zasadny, to sama się do nieg'o przychyla,

w przeciwnym razie przesyła go władzy wła­

ściwe-j do rozpoznania środka, ktÓra o wniosku rozstrzyga ostatecznie.

Rozdział

4.

Dochodzenie. Przepisy ogólne.

Art. ł82.§ 1. Dochodzenie prowadzi wła­

dza. skarbowa oraz jej . organa wykonawcze

według zasad i W granicach upr.awnień ustalanych w rozporządzeniath Ministrów .Skarbu

i Sprawiedliwości.

§ 3. Poza tym do za'!qadania i r.o7lS1:rzyga- '1'

§ 2. Do wydawania postanowień w toku

nia zażaleń stosuje się odpowied..mo przepis dochodzenia upIawnione są ' jedynie wiaściwe

art. l81 § 2 i 3,

..

'

władze skarbowe.

/

-

DzienniK: Ustaw Nr 32

515 ----~----~----~~----------~------Art. 183. § 1. Na ządanie władzy skarbowej właściwej miejscawo da przeprawadzenia

dachodzenia władze skarbawe innych .okrę­

gów abawiązane są do dakanywania poszczególnych czynnaści.

§ 2. Przepis § 1 stasuje się .odpowiednia

da .organów wvlronawczych władz skarbawych.

Art. 184. § 1. Milicja Obywatelska działa

w zakresie ścigania przestępstw skarbawych

w zastępstwie nieobecnych .organów skarbawych, zawiadamiając bezzwłacznie a wykryciu

przestępstwa i przedsięwziętych czynnośoiach

właściwą władzę skarbawą; a w sprawach, należących da właściwaści sądawej, nadta wła­

ściwega prokura tara.

§ 2. W dochadzeniach, prowadzanych przeciw żałnierzam w służbie czynnej .oraz funkcjanariuszam służby bezpieczel'u twa publicznega, abawiązki .określane w § 1 ciążą przede

wszystkim na właśoiwych .organach wojska_ wych lub służby bezpieczeństwa publiczne~a.

_ Art. 185 § 1. Władze państwawe cywilne

i wajskowe jako też władze samarządawe są

abawiązane da pamacy władzam skarbawym.

§ 2. Władze te, dawiedziawszy się a papełnieniu przestępstwa sk?rbawega, mają abawiązek danieść o

nim władzy skarbawej i paczynić w miarę mażnaści i patrzeby kroki,

aby zabezpieczyć dawody i przedmiaty przestępstwa .oraz uniemażliwić ucieczkę przestępcy.

'

Art. 186. § 1. VV sprawach, należących do

sądawej, władze skarbawe lub

ich

.organa

wykonawcze

zawiadamiają

a wszc~ęciu dochadz.nia właściwega prokuratara, me przerywając swa ich czynnaści.

właściwaści

§ 2. Jeżeli prakuratar .obejmie dachodzenie (art. 156 § 2-3), należy przekazać mu

akta sprawy i wykanać zlecane czynnaści.

§ 3. W przypadku .objęcia dachadzenia

przez prakuratara do prawadzenia dachadzenia m~ją wyłącznie zastasowanie przepisy

kadeksu pastępowania karnega, przy czym

władzam skarbowym oraz ich organom wykonawczym służą wtedy uwawnienia Milicj.i

Obywatelskiej.

Art. 187.§ L

mie dochodzenia,

Jeżeli

prokurator nie obejdochodzenie' zak o ń­

czyć, pa ć'L:ym przekazać mu akta sprawy za

pośrednictwem właściwej władzy skarbawej. należy

Paz. 140

obawiązku

udzielania

władzam

sądawvm

i prakuratarowi żądanych wyjaśnień i pr~e­

prowadzenia uzupełniającega dachodzenia.

Razdział

5.

Rewizja i zatrzymanie rzeczy.

Art. 188. § 1. Władze skarbowe oraz .ich

.organa .vrykanawczeuprawnione da przeprowadzema dachodzeń są upaważnione da dak!anywania rewizji d<;>mowych i osobistych

.oraz do zatrzymywania rzeczy.

§ 2. Do czynności tych stasuje się pdpowiednia przepisy kadeksu - pastępawani a karnega ze zmianami przewidzianymi w paniż­

szych przepisach.

Art. 189. § 1. Rewizji dokonywa się na

podstawie pisemnega polecenia władz skar~

bawych uprawnionych do orzecznictwa.

§ 2. Inne władze skarbowe .oraz funkcjanariusze .organów wykanawczych władz skarbawych magą wydawać polecenia rewizji tylka w przypadkach nie cierp iący ch zwłoki

oraz w .obrębie pasa granicznega.

§ 3. Władze .oraz kategarie funkcjanariuszów, uprawnione da wydawania poleceń rewizji w granicach § 2, określą razparządze­

nia Ministrów Skarbu i Sprawiedliwaści.

Art. 190. Rewizji w pamieszczeniu, zaję­

tym przez wajska" dokonywa się w .obecności

przełażanega danej jednastki wojskowej (formacji,zakładu, urzędu) lub wyznacza nego przezeń

zastępcy,

a w przypadkach nagłych

w abecnaści inspekcyjnega.

Art. 191. W razie ujęcia przestępcy na

gorącym uczynku lub w bezpaśrednim paścigu

walna dakanać rewizji bez pisemnega polece-

nia pad warunkiem daniesienia a niej przełażanej władzy.

- Art. 192. § 1. Na przedmioty .odebrane

w trybie art. 152 i 153 kodeksu postępa­

wania karnega wydaje się pakwitawanie.

§ 2. Da zatwierdzenia .odebrania przedmiatów (art. 153 § 2 kadeksu postępawania karnega) uprawniana jest właściwa władza skarbawa, a w .obrębie pasa granicznega - także

władze

uprawniane da wydawania paleceń

rewi~yj -(art. 189 § 3).

§ 3. Kary i śradki przYmusu wymieniane

w l1rt. 154 kadeksu postępawania karnega sto,

§ 2. Prz e~a_z~nie spr~wy nie zwalnia władz l" suje sąd grodzki na wniasek władzy ' prowaskarbawych l Jej arganaw wykanawczych ad dzącej dachadzenie.

Dziennik Ustaw~N~r~3=2~________~_______5~~~6_·_______________________________P_o_z_._1__

4Q

Art. 193. § 1. Jeżeli oskarżóny mieszka za

nie ma stałego miejsca zamieszkania, można na zabezpieczenie grożącej mu

grzywny :i innych świadczeń pieniężnych zająć wszelkie przedmioty będące jego własnością·

'

.

granicą lub

§ 2. Przedmilo ty, stanowiące niezbędne napracy zawodowej, z wyjątkiem środ­

ków przewozowych, oraz przedmioty niezbęd­

n e go użytku nie podlegają zajęciu na zabezpieczenie kary.

rzędzia

§ 3. Jeżeli zajęcie nastąpiło nie na podsta-

wie postanowienia władzy skarbowej, stosuje się odpowiednio przepis art. 192 § 2.

Art. 194. § 1. O zajęciu przedmiotów należy

zawiadomić osoby, mogące rościć sobie do nich

prawa ze wskazaniem, że mogą zgłosić interwencję

w terminie 14-dni:owym od doręczenia

im zawiadomienia.

§ 2. Władza skarbowa może przyjąć

interwencję wniesi.aną po upływie powyższe­

•

go terminu, lecz. przed wydaniem orzeczenia

1 instancji, jeżeli nie powoduje to zwłoki

w postępowaniu karnym.

§ 3. Niewniesienie interwencji w postę­

powaniu przed władzami skarbowymi nie wyłącza prawa wystąpienia z interwencją w postępowaniu karnym sądowym, jeżeli oskMżo­

ny lub odpowiedzialny zażądał skierowania

sprawy na tę drogę.

.§ 2. Zwrot przedmiotów następuje po zlożeniu

lub zabe2lpieczeniu ich wartości szacunkowej. która nie może być niższa od ciążący<::h

na ni<::h należności skarbowych.

Art. 198, § 1. Niezależnie od uprawnienia

przewidzianego wart: 193 właściwa władza

skarbowa może zabezpieczyć gr,ożącą grzywnę

i inne świad c zenia piemęzne na majątku

oskarżonego albo odpowiedzialnego posiłkowo

lub zastępczo.

§ 2. Zabezpieczenia dokonywa się na podstawie przepisów o egzekucji administracyjnej.

Art. 199. § 1. Na podstawie postanowienia władz skarbowych urzędy kolejowe i pocztowe są obowiązane wydać tym władzom

lub ich organom wykonawczym przesyłki, co

do których istnieje podejrzenie, że zawierają

przedmioty przestępstwa skarbowego.

§ 2. W przypadkach nie cierpiących zwłoki

skarpowe uprawnione tylko do pro-

władze

wadzeni,a dochodZeń oraz ich organa wykonawcze mogą żądać wstrzymania wskazanych

w § 1 przesyłek aż do czasu uzyskania postanowienia władz skarbowych uprawnionych go

orzekania, nie dłużej jednak niż na siedem

dni.

Rozdżiał 6.

Zatrzymanie

oskarżonego.

Art. 195. Zajęte przedmioty oddaje się J;la

przec;howanie najbliższej właściwej władzy

I instancji skarbowej lub samol'ządowej, albo

zabezpiecza się w inny sposób.

Art. 200. § 1. W sprawach o występki

skarbowe organom uprawnionym do prowadzenia dochodzeń służy prawo zatrzymania

oskarżonego, gdy zachodzą warunki do wyda·

nia posta nowienia o are~towaniu.

Art. 100. § 1. Zajęte przedmioty można

przed prawomocnym . rozstrzygnię­

ciem sprawy, jeżeli nie są niezbędne do celów

postępowania karnego, a przechowanie ich

może spowodować nadmierne trudności lub

koszty albo grozi zniszczeniem przedmiotów

lub znacznym obniżeniem ich wartości.

§ 2. Zołnierze w czynnej służbie wojskowej oraz funkcjonariusze służby bezpieczellstwa publicznego mogą być zatrzymani pod

warunkami ustalonymi w rozporządzeniu Ministrów: Sprawiedliwości, Skarbu, Administra~

cji Publicznej, Ziem Odzyskanych, 'Obrony

Narodowej i Bezpieczeństwa Publicznego.

;przedać

§ 2. Sprzedaży dokonywa się według przepisów o egzekucji administracyjnej.

§ 3. O terminie

sprzedaży

nale"cy zawia-

domić w miarę . możności ' zarówno oskarżone­

§ 3. W sprawach nalezących do właściwo­

SCl władz

skarbowych od zatrzymania oskar-

żonego mÓŻlla odstąpić, · jeżeli oskarż, ony na

zabezpieczenie kary złoży na jbliższej właści-

sprzedaży wł~ŚciJa

. wej władzy I instancji uszczuploną naJeŻność .

skarbową w dwukrotnej wysokości albo równowartość towaru, jeżeli występek nie polegał na uszczupleniu należności slarbowej.

jętych przedmiotów, jeżeli nie są niezb~dne do

celów postępowania karnego i nie są wyłą­

czone z obrotu.

Art. 201. § 1. Zatrzymanego należy w cią­

gu 24 godzin sprowadz.ić do najbliższe go sę­

dzie20 śledcze~o lub sądu grodzkiego.

go , jak interwenienta.

Art. 197. § 1. Zamiast

władza skarbowa może postanowić zwrot za-

p'ziennik Ustaw Nr 32 .

Art. 206. § 1. Przed końcowym ruzstrzygsprawy należy dać oskarżonemu moż- .

ność złożenia wyja~nień w związku z treścią

zebranych dowodów.

§ 2. .przy odstawieniu oskarżonego przesyła

się

Poz. 140

,

nięciem

sądowi

akta dochodzenia. W razie

zastosowania środka zapobiegawczego sąd

odstępuje akta prokuratorowi - ' w przeciwnym razie zwraca je władzy skarbowej.

§ 2. Oskarżonego należy w wezwaniu

uprzedzić, że . w razie jego niestawiennictwa

§ 3. Sąd, odstępując akta prokuratorowi,

niezwłocznie zawiadamia o tym właściwą wła­

dzę skarbową I Instancji uprawnioną do orze-

nastąpi

wydanie orzeczenia zaocznego.

Art. 207. § 1. Wezwania (art. 206) wolno

gdy z oskarżonym spisano proto(art. 202), a sprawa toczy się

cznictwa.

zaniechać,

kół karny

i Rozdział

I

Protokół

7. .

l) o wykroczenie skarbowe;

2) o

występek skarbowy, jeżeli . grożąca za

dany czyn kara nie przekracza 10.000 zło­

tych.

karny.

Art. 202. § 1. O ujawnieniu przestępstwa

karny.

sporządza się protokół

§ 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio,

gdy sporządzenie protokółu karnego nie jest

wymagane (art. 203).

§ 2. Jeżeli oskarżony jest nieobecny lub

nieznany, spisuje się doniesienie karne.

§ 3. Orzeczenie w sprawach powyższych

nie uważa się za zaoczne.

Art. 203. Przepisów art. 202 można nie stosować w przypadka'c h" "Wykroczeń przewidzianych wart. 142.

Art. 208. Pq:episy art. 205-207 stosuje

odpowiednio do - osób odpowiedzialnych

posiłkowo lub zastępczo, a przepis art. 206 do

interwenienta.się

Art. 204. § 1. Protokół karny powinien zaOpis czynu przestępneg·o oraz wyjaś­

nienia oskarżonego, stwierdżone jego podpisem . .

wierać

Art. 209. Oskarżony, odpowiedzialny posiłkowo lub zastępczo ora.z interwenient mają

prawo korzystać w toku postępowania przed

§ 2. Oskarżony nie umiejący pisać zamieszcza zamiast podpisu znak od ręczny potwierdzony przez dwóch świadków.

władzami

skarbowymi z' pomocy obrońcy lub

kwalifikacjach określonych

wart. 86 kodeksu postępowania karnego.

pełnomocnika , o

§ . 3. - W

stwierdzić

razie odmowy podpisu należy

w protokóle powód odmowy.

Art. 210. § 1. Każda osoba wezwana przez

władzę skarb'ową w charakterze świadka lub

•

Rozdział

biegł~o powinn9- stawić się

tokółu zeznanie.

8.

§ 2. Jeżeli biegły złoży opinię na piśmie,

nie jest koriieczne sporządzenie protokółu. '

Przesłuchanie osl{aTŻonego, świadków

i

i złożyć do pro-

biegłyca.

§ 3. W razie nieusprawiedliwionego niestawiennictwa wezwanej osoby stosuje się

odpowiednio art. 205 § 2 i 3.

-

Art. 205. § 1. Jeżeli w toku dochodzenia

zachodzi konieczność przesłuchania oskarżo­

nego, należy go wezwać z zaznaczeniem, iż

stawiennictwo jego jest. obowiązkowe.

Art. 211.§ 1. jeżeli zachodzi konieczność

przesłuchania świadka pod przysięgą, należy

zwrócić się z odpowiednim wnioskiem do są­

§ 2. W razie ńieusprawiedliwionego niestawienia się oskarżonego władza skarbowa du grodzkiego, w którego okręgu świadek zamoże zarządzić przymusowe jego sprowadzemieszkuje.

nie przez organa skarbowe lub milicji obywa-§ 2. Przepis § 1 stosuje się oapowiednio,

itelskiej.

jeżeli świadek stawiwszy się odmawia zeznań

§ 3.W przypadku określonym w § 2 przy- bez prawnej podstawy.

musowe sprowadzenie żołnieria w czynnej

_.

_

_

___

służbie lub funkcjonariusza służby bezpie- ł

Art. 212. Poza tym do przesłuchania oskarczeństwa publicznego zarządza na wniosek

żonego, świadków i biegłych oraz pokrycia

władzy skarbowej sąd )Vojskowy lub prokunależności stosuje się odpowiednio przepisy,

rator wojskowy przez organa własne,

kodeksu postępowania karnego,

l

.

;.. . . . , S19

----~----------------------~,--------------------------------------~

RO'Zdżiał 9.

Art 220. ł 1. Przedmioty zaJęte" w toku

postępowania, których nie u~naIłoza przepadłe, zwracą się osobie, u której doIronano

zajęciajlub innej' osobie uprawnionej.

Umoneaie postępowania.

Art. 213. § 1. Dochodzenie umarza się

§ 2. Jeżeli wyniknie spór o prawo wlas· '

l) jeżeli jego wyniki nie dają podstaw 00

dalszego dochodzenia ' lub do wydama

skazującego orzeczenia,

Z) jeżeli istnieje

okoliczność

ności

do rzeczy ulegających wyda.nin, władza

skarbowa odsyła stJOny na. drogę procesu

cywilnego.

wyłączająca

§ 3. Jeżeli strona nie odbierze zwolnionych z pod zajęcia przedmiotów w ciągu 3-ch

miesięcy

od daty doręczenia wezwania,

a w przypadku określonym w § 2 strony nie

wyto c zą w tym terminie procesu, władza skarbowa zarządzi sprzedaż tych przedmiotów

w trybie przepisów o egzekucji administracyjnej i uzyskaną ze ' sprżedaży kwotę złoży do

depozytU. Kwota fa podle~a przepadkowi na

rzecz Skarbu Państwa, jeżeli w ciągu 2-ch lat

od daty jej zdeponowania nie zostanie przei

ściganie.

§ 2. Dochodzenie może być umorzone, jeżeli przestępstwo

jest małej wagi.

Art. 214. Postanowienie o' umorzeniu dochodzenia wydaje władza skarbowa właściwa

do rozstrzygnięcia sprawy.

Art. 215. § 1. W sprawach należących do

sądowej

dochodzenia umarza

władza skarbowa II instancji, z wyjątkiem

przypadków, gdy prokurator objął dochodzenie.

właściwości

stronę podjęta.

§ 4. Przepis § 3 stosuje się odpowiedni'0,

j~żeli stronie nie możnadoręczycf: wezwania,

a upłynie 6 m i esięcy od wystosowania pu-

§ 2. O umorzeniu należy zawiadomić właś­

ciwego prokuratora, który może zażądać akt

sprawy i wszcząć postępowanie sądowe.

blicznego wezwania.

§ 5. Rozstrzygnięcia wymienione w § 1-4

§ 3 . .o wszczęciu postępowania prokurator

zapadają

zawiadamia władzę skarbową, która umorzyła

dochodzenie.

w formie postanowień.

Arl 221. W Iazie sprzedaży przedmiotów

skarbowego (arl 196.) w miejsce ich

wstępuje uzyskana ze sprzedaży kwota piewystępku

Art. 216. DochodzenJe umorzone przez

wznowione w razie ujawnienia nowych okolic:Ml!Ości.

władzę skarbową może być

niężna.

Arl 222. § 1. W razie choroby psychiCznej oskarżonego postępowanie zawiesza się

na czas trwania przeszkody.

•

Art. 217. W postępowaniu t9czącym się

na skutek odwoIania od ,orzeczenia instancja

skarbowa odwoławcza wydaje orzeczenie

umarzające postępowanie tylko w przypadkach wskazanych w art. 213 § l pkt 2 i § 2.

§ 2. Przepis art. 215 stosuje

wiednio.

się

odpo-

Art. 223. § 1. Jeżeli w ciągu szesclU mieod chwili zawieszenia postępowania me

można podjąć go na nowo, można orzec przepadek przedmiotów występku skarbowego,

o ile nie są niezbędne do celów postępowania'

karnego.

Art. 218. § 1. Umorzenie postępowania

z tego powodu, ' że przestępstwo Jest małej

wagi, wymaga zezwolenia ' Ministra Skarbu.

sięcy

§ 2. Powyższe uprawnienie Minister Skarbu może przelewać- na władze skaroowe

I i II instancji.

§ 2. Przepisy art. 219 odpowiednio.

Art. 219. § 1. UmarzaJąc " postępowanie

władza skarbowa wydaje orzeczenie co do zajętych dowodów rzeczowych lub przedmiotów występku.

Rozdział

221 stosuje się

10.

Dobrowolne poddanie się karze.

§ 2. Od, orzeczenia o przepadku rzeczy

wymienionych w § 1 służy tak oskarżonemu

Art., 224. § 1. Władza skarbowa właściwa

do rozstrzygania sprawy może zezwolić oskarżonemu na dobrdwolne poddanie się karze.

jeżeli w spra .... ie nie. zgłoszono interwencji,

a oskarżony

jak interwenientowi albo odwołanie do wyż­

szej instancji skarbowej, albo' żądanie skie, rowania ,sprawy na drogę postępowania sądo­

wego.

•

c.

DZIennik Ustaw Nt 32

Poz.t40

--~----------------------------~----~~-------------,1) zrzeka się wydania

czenia karnego;

formalnego orze- ,

Art. 227. § L \Vl'adza ska rbo wa r ozstrzyga

we dłu g 'uzn ania, czy uwzględnic pro śbę o do-

browolne poddanie się k a rze.

'2) składa oznaczoną w § 2 kwotę pienięż- ,

ną, a w przypadku gdy przestępstwo

§ 2. Przed rozstrzygnięciem prośby władza

skarbowa może przeprowadz i ć dochodzep,ie

zagrożone jest karą przepadku przed- miotów wys tęp ku skarbowego - pod- w celu dokładnego wyś wietlen i a s prawy oraz '

daje się nadto tej ' karze bądź karze zażą dać od oskarż o nego po dwyżs zC']'1; f\ złożo­

przepad_ku równQ wartości.

n e j kwoty i wpłacen i a jej w oznaczonym

termihie.

, § 2, Karę p ieniężną lub grzywnę składa

A rt. 228. § 1. W p rośb i e (a rt. 226) moż e

oska rżony w wysoko śc i

os k a rżo n y wnosić o z as Ł oso w a n i e n a dzw yczaj.

1) naJlllzsze go wymiaru kary przy wyne go złagodzenia kary .

s+ ~::: l:: ::: 'l :: :=~' C'30 nych k ilr e.mi ustanow ionymi w w ielokrotnościach;

§ 2. Władza skad;owa m o że u względnić

ten wniosek tylko za zezwoleniem władzy

2) podwójneg'Q najn i ższe g o wymiaru ka- bezp o średnio wyż s z e j instancj.i.

ry przy w ystę p k a c h zag rożonych k a ·

rami w okre ś l o nych kwotach;

§ 3. W razie uwzględn i eni a wni osku zwra~

ca

się

oskarżonemu

n adp ł a c on ą kwotę , ?

3) dwustu zło tych przy wykroczeniach.

a ewentualnie także p od l eg aj ąc y prz epadkowi

przedmiot w całości lub w cz ę ści.

Art. 225. § 1. W sprawach należących do

właściwości sądu na mocy art. 151 pkt 4 i 5

§ 4. Jeżeli wniosek ma widoki powodzenia,

władza skarbowa II instancji. może za zgodą

można z góry przyjąć od . osk a rż o nego kwotę

prokuratora zezwol.ić oskarżon emu na dobro- odpowiednio niższą niż wynika z art. 224.

wolne póddanie s i ę karze do chwili rozpoczę- .

cia przewodu , sądowe go przed sądem pierwArt. 229. § l. Postanowienie o zezwoleniu

iZej instancji.

na dobrowolne poddanie się karze powinno

za wierać' określenie zarzuconego oskarżonemu

§ .2. Przepis § 1 ma odpowiednie zas10- : czynu oraz wskazanie -zastosowanego przepisu

sowanie w sprawach o występki określone 'prawa materialnego.

wart. 150 § 1 pkt l), jeżeli za dany czyn grozi ,

zasadni<:za karaatesztu. a oskarżony złoży ~

§ 2. Dobrowolne poddanie się karze rodzi

tytuł-em kary kwot~ pieniężną określ{)fią wart.

te samp .;;kutki, co prawomocne orz eczenie kar224 § 2, przewidzianą obok kary pozbawienia ne od

wili doręczeRia oskarżonemu odpisu

wolności.

p ostanowienia, a w raz ie n ieuiszczenia całkowitej nę,leżnel od nie~o kwoty - od chwili

§3. W przypadku określonym w § 2 do- : dopłacenia różnicy.

browolne pod,danie się kalze wymaga zez-

wolenia Ministra Skarbu.

'

§ 3. Jeżeli ' nie , ~ożna doręczyć postano, wienia óskarzonemu, ktÓry ui ści] całą wyzna§ 4. W innych sprawach należących do czoną mu kwotę, ctobroWoJile poddanie się kawłaściwości sądu dobrowolne poddanie się ,de użysk.uje prawomocnos ć w ciągu miesiąca

karze jest niedopuszczalne.

od' -daty wydania postanowienia. '

<

f

-

Art. 226. § 1. Prośbę o zezwolenie na do- ,

Art:. 230. Postanowienie o odmDwie zezwobrow, olne pod,da, nie , się karze wnosi się na l enia na dobrowol.ne P?dd anie s i ę karze nie

piśmie albo zgłasza ustnie do protokółu.

ulega zaskarżeniu.

,

"1,'1

.

. ; .

"

§ 2. Db prośby zaląC'La się kwit na wpła-

coną w myśl art: 224 kwotę pieniężną.

§ 3. Prośba

zł o żona

przez

.

'

Art. 231. Oskarżony może c o fnąć prośbę

j o zezwolenie na dobrowolne p od danie się ka-

pełnomocnika ;

rze , jeżeli w

ciągu sześciu. mi esięcy od dnia

zł ożenia prośby władza skarbow a nie doręczy

wystarcza, jeżeli pełn o m oc nictwo wyraźn ie ' mu od p isu postanowienia przewidzianego

stwierdza uprawnienie do dobrowolnego pod- wart. 229.

dania się karze.

Art. 232. § 1. Władza zarządza zwrot. zło­

§ 4. Jeżeli oskarZony pozostaie pod opie- ! żonej przez oskarżonego kwoty w przypadkw

ką lub kuratelą, ' dobrowolne poddanie się ka- I

rze wymaga zgody jego ustawowego przed-1 1) odmowy zezwolenia na dobl"Owolne poddanie się karze;

siawiciela.

"O

-

2) nieuiszczenia w . wyznaczonym

dopłaty (art. 229 § 2);

cofnięda prośby

3)

520

1) dokładne określenie zarzucanego oskarźo­

nemu czynu z podaniem czasu miejsca

jego popełnienia;

. terminie

(art. 231).

§ 2. W powyższych przypadkach

wolne poddanie się karze uważa się

2) orzeczenie Q winie, uniewinnieniu lub

umorzeniu postępowania;

dobroza nie-

3) uzasadnienie orzeczenia przez dokładne

ustalenie jego p'odstawy faktycznej oraz

przytoczenie okoliczności mających istotny wpływ na treść l'Ozs t rzygnięcia.

byłe.

...•..

Rozdział . 11.

Dora.źne

Poz. 140

-

określa nadto

na którą oskarżo­

nego skazano, a jeżeli kara wymierzona jest

w wielokrotności - charakter i wysokość jej

podstawy.

.

§ 2. Orzeczenie

nakazy karne.

skazujące

karę zasadniczą i zastępczą,

Art. 233. § 1. Minister Skarbu może w drodze rozporządzeń upoważniać władze skarbowe i ich organa wykonawcze. do nakładania

w drodze doraźnych nakazów karnych kar do

2.000 złotych za podlegaj ące właściwości

władz skarbowych

przestępstwa,

określone

w tych rozporządzeniach.

Art. 236. § 1: Orzeczenie karne zawiera

w miarę potrzeby orzeczenie co do

przedmiotów przestępstwa, przedmiotów zajętych na zabezpieczenie kary, dowodów rzeczowych, kosztów postępowania, odpowiedzialności posiłkowej lub zastę p czej, rosz' cz e ń

interwenientów i innych kwestii rozstrzygnię­

tych przez władzę skarbową.

również

§ 2. Nakaz staje się prawomocny, jeżeli

winny dobrowolnie uiści nałożoną grzywnę

lub karę pieniężną, w przeciwnym razie nakaz uważa się za niebyły.

§ 2. Gdyby rozstrzygnięcia wymienione

w § 1 nie zostały objęte głównym orzeczeniem.

wydaje się uzupełniające orzeczenie w miarę

potrzeby po przeprowadzęniu dodatkowes;!o

dochodzenia.

§ 3. Uiszcze~lie grzywny lub kary pienięż­

nej powinno nastąpić bądź bezzwłocznie do

rąk ' funkcjonarJusza,

który ją nałożył, bądź

w terminie wskazanym przez władzę skarbową

Yl nakazie karnym.

Władza skarbowa nie stosuje

zabezpieczających

przewidzianych

Art. 237.

środków

wart . . 19 - 84 kodeksu karnego, lecz w razie potrzeby ich zastosowania -'- przesył·a

sprawę z odpowiednim wnioskiem do sądu.

Rozdział 12.

....

Orzeczenie· kameo

Art. 238. § 1. Oskarżony oraz interwenient

mogą w zawitym terminie siedmiodniowym od

całokształt okiqliczności , uj~wniony,ch .w postędnia doręczenia orzeczeniażłożyć bądź odwopowaniu karnym.

"

".

.

. '., /~ ,łanie do bezpośrednio wyższej instancji · skar. bowej; bąaź żądanie skierowania sprawy na

I§ 2. Okoliczności te ocenia władza ;skar-' 'drogę postępowania " sądowego.

bowa według swego uznania, Minister Skarbu

§ 2. Jeżeli stroną jest ' osoba nie mająca

może jednak w drodze rozporządzeń określać

zakres stosowania nadzwyczajnego złagodze­ pełnej zdolności do działań prawnych, odwołanie lub żądanie, określone w § l., monia kary.

że _w terminie bieqnącym dla tej strony złożyć

§ 3. Nie wolno przeciw oskarżonemu także ojciec, matka, małżonek, opiekun 'lub

kurator.

uwzględniać dowodów, których treści mu nie

przedstawioilO.

§ 3. Wybór jednego ze środków obrony

(§ 1) powoduje utratę drugiego, choćby strona

§ 4. Ograniczenie zawarte w § 3 odpada,

wniesiony środek cofnęła.

jeżeli oskarżony wezwany nie stawił się lub

jeżeli przesłuchanie jego nie

jest nakazane

§ 4. W razie założenia obu środków ważne

(art. 207).

jest żądanie skierowania sprawy na droqę są­

I'.

Art. 234. § 1. Podstawę orzeczenia ~tanowi

-

Art. 235. § 1. Prócz danych

I

' 1 dową·

wskazanych

1,'1 a~t. 1~5 § 1 każde orzeczenie karne powinno '

zawIerac:.

§ 5. Ządanie skierowania sprawy na dro-

gę sądową zgłoszone

przez .jedną z uprawni 0-

""'"

52f . ~

Poz. 140

nych osób, powoduje skierowanie sprawy do

sądu także co do osób, które złożyły odwolanie.

l) uniewinnia oskarżonego, jeżeli w czynie

mu przypisanym nie ma znamion przestęp­

stwai

Art. 239. § 1. W rażi e wyd!'lnia orzeczenia

zaocznego oskar:żJony może wn i e ś ć w zawitym ,

terminie siedmiodniowym bądż jeden ze środ­

' ków obrony (art. 238 § 1) b ą dź sprzeciw

z usprawiedliwieniem swego niestawiennictwa.

2) poprawia przyjętą w orzeczeniu I instancji błędną kwalifikację czynu i

§ 2. " Ze Slpl1Zeciwem oskarżony może pa

wypadek jego odrzucenia połą<:zyć jeden ze

/Środków ' obrony.

'" umarza postępowani.e w przypadkach,

przewidzianych wart. 213 § 1 pkt 2.

Art. 240. § 1. Sprzeciw rozpatruje władza

skaTbowa-, która wydała orzeczenie zaoczne,

i, jeżeli uzna niestawiennictwo oskarżonego

za usprawiedliwione, zarządza ponowne jego

wezwanie w celu przesłuchania.

§ 2. Wladza odwoławcza uznaje zaskarżone

orzeczenie za nieważne w całości lub wczęśd.

l) jeżeli zapadło orio z naruszeniim właści­

WOSCl rzeczowej lub względem osoby,

,. która w danej sprawie nie podlega orzecznictwu władz skarbowych;

. § 2. Orzeczenie

zaoczne traci moc, gdy

oskarżony w terminie ponownym się stawi.

§ 3. W razie nieusprawiedliwionego niestawiennictwa oskarżonego w terminie ponownym orzeczenie zao'c zne pozostaje w mocy.

2) j e żeli sprawa była już prawomocnie TO'Zstrzygnięta lub jeżeli w tej samej sprawie

toczy się ważne postępowanie wcześniej

wszczęte i

Art. 241. § 1. Odwołanie wnosi się na piś­

mie do władzy, która wydala orzeczenie. Wła­

dza la odmawia p r zyjęcia odwołan i a wniesionego po terminie lub przez osobę nieupraw-

3) jeżeli w rozstrzygnięciu sprawy brał udział

urzędnik wyłączony z mocy ustawYi

}:lioną·

4)

terminie przesyła

wraz z aktami.

się

władzy

odwoławczej

Przed rozpoznanie m

jeżeli

strona była całkowicie pozbawiona

obrony swy ch praWi

m o żności

§ 2. Odwołanie wniesione w przepisa nym

Art. 242..

3) uchyla orzeczenie na korzyść \i\rspóloskarżonych, odpowiedzialnych posiłkowo lub

zastępczo, choćby nie odwołali się, jeżeli

uchyliła jena korzyść jednej

ze stron,

która założyła odwołanie, a te same

względy

przemawiają

za uchyleniem

orzeczenia na rzecz tamtyc~i

5) jeżeli oskarżonego skazano na karę w ogóle nie prz e widzianą za dane przestępstwo,

odwoła:nia

Art. 246. Uchylając orzeczenie z powodu

przepro- '. istotnych wadliwości postępowania innych niż

wadze nie dodatkowego dochodzenia. '

wskazane wart. 245, wł adza odw oławcza może a:lbo 'prz ekazać sprawę ' władzy l ins tancji

Art. 243. Po rozpozrianiu odwołania wła-; ;dopOhO :wn~ go rozpatrzenia, albo rozsttżVl2nąć

dza odwoiawcza wydaje orzeczenie, mocą któ- ją sama po usun i ęciu·· uchylell .

rego bądź

władza odwoławcza ąloże zarz ądzić

Rozdział ' 13.

l) zatwie rdza zaskarżone orzeczenie, bądź

2) uchyla je w całości lub w

dając nowe orzeczenie albo

sprawę komu należy.

części, wyprzekazując

Postępowanie

Art. 24'7. § 1. Orze czenie karne ulega wykonaniu po upływie ., dni czternastu od jego

uprawo mocnienia s i ę.

Art. Z·U. Władza odwoławcza nie może

l) zwiększyć oskarżonemu kary wymierzonej

przez f instanc j ę i

§ 2. Wykonanie orze czeń karnych zarzą­

dza władza skarbowa I instancji.

2) przekroczyć granic odwołania z wyjątkiem

przypadków v.rskazaJ;1ych wart. 245.

t

,

Art., 245. § 1. Władza odwołavircza .z urze~

tu, niezależnie od eTanic odwołania;

wykonawcze.

j

Art. 24~t 5ciągani.e grzywien, kar pieniężnych, kos"ltów postępowania i innych orzer- f)nych .ś~iadczeń pieni.~inyc~ ~astęp~.je .według

przeplsow o egzeku<:]l admmłstracYJne]_

-

Poz. 140

.~~~----~------------------------------------~~~~

Art. 253. Odroczenia i przerwy kary zaArt. 249. § 1. Na prośbę skazanego władza .

skarbowa może odroczyć ściągnięcie grzy- stępczej udziela władza skarbowa, stosując

wien, kar 'pieniężnych i kosztów postępówa­ odpowiednio przepisy postępowania karnego.

nia albo rozłożyć je na raty na czas, nieprze- Przewidziane w tych przepisach uprawnienia

prokuratora okręgOWego wykonywa władza

kraczający dwóch lat, jeżeli natychmiastowe

skarbowa I instancji, prokuratora apelacyjneściągnięcie

pociągnęłoby dla skazaI!ego lub

go - władza skarbowa II instancji.

_

jego rodziny skutki zbyt ciężkie.

Art. 254. Do postępowania w sprawach

§ 2. Okres wymieniony w § 1 może prze- o ułaskawienie stosuje się odpowiednio' przepisy kodeksu postępowania karnego. Przewidłużyć Minister Skarbu do lat 5.

dziane w tych przepisach uprawnienia sądu

§ 3. Odroczenie ściągnięcia lub rozłożenia

służą

władzy

skarbowej, która orzekała

na raty należności wymienionych w § 1 można w sprawie, uprawnienia zaś Ministra Sprawie

uzależnić od zabezpieczenia

ich na majątku ,.dliwości - Ministrowi Skarbu.

oskarżonego,

odpowiedzialnego lub poręczy­

ciela.

Rozdz1ał 14.

Art. 250. § 1. Sprzedaż uznanych za przeprzedmiotów należy do właściwości

władz skarbowych.

Koszty postępowania lmrnego.

padłe

§ 2. Jeżeli przepadek przedmiotów orzeka

Art. 255. § 1. Od skazanego władza skarbowa zasądza naj rzecz Skarbu Państwa koszty

postępowania karnego.

również inna władza ila zasadzie innej

ustawy,

skarbowa wyda w porozumieniu z tą

władzą zarządzenia w sprawie sprzedaży. -

§ 2. Do kosztów tych należą

władza

1) wydatki związane z przejazdem

ków i innych osób z powodu

§ 3. Jeżeli przepadku nie orzeczono,

stosuje się odpowiednio przepisy art. 220 i 221.

uznania roszczeń,

zgłoszonych przez osobę trzecią na podstawie

przepisu art. 22 § 2, upoważniony jest Minister

Skarbu.

§ 4. Do

pozasądowego

urzędni­

czynności

' dochodźczych;

2) koszty sprowadzenia, przewozu i konwo-

jowania

oskarżonego,

świĘldków

odpowiedzialnego,

i ,biegłych;

3) należności świadków,

biegłych

i

tłuma­

czów;

Art. 251. § 1. W razie niemożności ściąg­

nięcia wca l ości lub w części grzywny lub kary

pieniężnej

z majątku skazanego lub odpowiedzialnego posiłkowo, władza skarbowa postanawia wykonanie kary aresztu zastępczego.

§ 2. Skazanych zamieszkałych za granicą

zatrzymuje się, jeżeli przekroczą granice Pań­

stwa Polskiego, i w ra~ie niezłożenia przez

nich grzywny lub kary pieniężnej - zarządza

się wykonanie kary zastępczej.

4) koszty ogłoszeń w pismach;

.

5) koszty

spowodowane

przechowaniem,

utrzymaniem i sprzedażą dowodów rzeczowych i zajętych przedmiotów, z wyjątkiem kosztów przechowania w urzędo­

wym magazyp.ie;

6)

koszty wykonania orzeczenia.

§ 3. $ciągnięte koszty wykonania aresztu

zastępczego

Art. 252. § 1. O wykonanie kary aresztu

lastępczego zwraca się władza skarbowa

1) do wojskowego pf'Okuratora w sprawach

przeciwko żołnierzom w czynnej służbie

wojskowej i funkcjonariuszom służby bezpieczeństwa publicznego;

2) do sądu grodzkiego -

Art. 256. Jeżeli za koszty postępowania

odpowiada kilku skazanych, ponoszą oni tę

odpowiedzialność solidarnie. Koszty wykonania orzeczenia ponosi jednak każdy ze ~kaza­

nych z osobna.

w innych sprawach.

§ 2. Właściwość wojskowego prokuratora

okręgu określa się według miejsca pełnienia

służby skazanego, właściwość zaś sądu grodz-

kiego według miejsca zamieszkania lub miejsca pobytu skaz~nego.

'.

przelewa się -na rachunek Ministerstwa Sprawiedliwości .

Rozdział

15.

Wznowienie postępowania.

Art. 251. § 1. Wznowienie postępowania

prawomocnym

orzeczeniem

władzy . skarbowe) dopuszczalne jest w przyzakończonego

.

,

523 ;........

Poz. 140- .

---------------------------------------------------------

DzienniK Ustaw Nr 32

pą.dkach,przewi.dzianych 'V! kodeksie postępo-

wania karnego.

.

.

§ 2. Wznowienie postępowania może nastąpić także na korzyść odpowiedzialnego z,a stępCza lub posiłkowo Z powodu niesłusznego

nałożenia odpowiedzialności.

.

.

. Art. 258. Wzm.owienre postępowani a może

także z powoduniedostatecznego

ukarania, jeżeli skazanie dotyczyło pewnye;:)

wyraźnie określonych co do rodzaju lub liczby

przedmiotów, zostało zaś ujawnione, że oyły

jeszcze Jnne rodzajowe przedmioty . albo ie

ilość tych samych przedmiotów oyła znacznie

nastąpić

większa.

Art. 259. O wznowieniu postępowania

orzeka Minister Skarbu ·z własnej inicjatywy

albo na wniosek suonzaintąesowanych.

Art. 260. f 1. Przez wznowienie postępo­

wania sprawa wraca do stanu dochodzenia.

§ 2. Wznowienie postępowania nie wstrzymuje ściągnięcia grzywny i kary pieniężnej,

ustaje jednak wykonanie zastępcZej kary pozbawienia wolności.

przep.isy Części II, Działu Uze zmianami. prze- .

,widzilanymi w poniższych przepisach.

§ 2. Przez użyte w pr:zepisa>ch D71iaro II wyra'Żenie "władza skarbowa" należy . rozumieć

władzę samorządową. Okreś.1one w . tych priepisach uprawnienia Ministra Skarbu sl,użą odpOWiednio Ministrowi Administracji Publicznej lub Ministrowi Ziem Odzyskanych.

Rozdział

18.

\Vłaściwość.

Art. 264.· § 1. Władza samorządowa I in~ _

stancji rozpoznaje sprawy o przestępstwa,

określone wart. 2 pkt 7.

Administracji PubIi:cznej

Minister Ziem

Odzyskanych może w porozumieniu z MinistramiSkarbu i Sprawiedliwości zmienić powyższą właściwość; zmiana ta ograniczyć się

może do części obszaru Państwa.

§ 2.

Minister

a co do Ziem Odzyskanych -

Art. 265. Władze samoTządowe II instancji

rozpoznają

§ · 3. . Minister Skarbu może zarządzić

wstrzymanie wykonania kary grzywny i kary

pieniężnej.

.

a}sp.rawy, w których dochodzenie pro-o

Art. 261. § 1. Postępowanie wznowione

toczy się według zasad ogólnych.

b) środki

§ 2. Jeżeli jednak postępowanie wzno~io­

no na korzyść oskarżonego lub odpowiedzialnego, nie może nastąpić pogorszenie położenia

tych osób.

stancji.

Rozdział

16.

Nadzór służbowy.

Art. 262. § 1. Minister Skarbu w wyk01!aniunadzoru uchyla lub uznaje za nieważne

l) prawomocne orzeczenie w przypadkach

określonych wart. 245 § 1 pkt l 1 4 oraz

w § 2; . .

2) prawomocne - postępowanie

spneczne

w sposób jaskrawy z wyraźnym przepisem prawa~

§ 2. W przypadkach wyżej wskazanych

Minister Skarbu wydaje orzeczenie uniewin. niające lub umarzające' postępowanie albo

przekazuje sprawę komu należy.

Postępowanie

'wad'2iły

władze

samorządowe

II

in~

stancji,

odwoławcze

od orzeczen l poin-

stanowień władz samorządOwych I

Art. 266. Minister Administracji Publicznej lub Mintster Ziem Odzyskanych w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości określi

w drodze rozporządzenia, które z organów

samorządowych otrzymują uprawnienia władz

samorządowych I lub II instancji.

ArL 26.1. Minister Administracji: Publicznej lub Mini'Ster Ziem Odzyskanych rozpoznaje środki odwoławcze oa orzeczeń i postanowień władz s amo rządowych II instancji

oraz oq:eka w innych przypadkach wskazanych w prawie niniejszym.

Art. 26ft Właściwość miejscową w sprawach o przestęps t,

przewidziane wart. 264,

określa się według przepisów o właściwości

miejscowej władz samorządowych co do usta- .

lenia zobowi ązań podatkowych w zakresie

danin ' komunalnych i samorządowych opłat

administracyjnych.

DZIAt III.

Art. 269. § 1. Minister Administracji Pu~

.

bUcznej lub Minister Ziem Odzyskanych moprzed władzami

samorządowymi.

(

że do rozpoznania sprawy wyznaczyć władzę

Rozdział 17.

samorządowąmiej-scowo niewłaściwą, jeżeli

Przepisy ogólne..

, uzna, że ważne względy za tym przemawi~ją.

. Art. 263. § 1. Do postępowanfaprzed wła- I·

§ 2. Powyższe upra.wnienia mogą być

dzami samorządowymi s.tosuje .się odpowiednio przelane na władze samorządowe II instancji.

\.

•

:'

-'

,'l

DzIennik: Ustaw Nr 32

• 524 Poz ..140

--~------------------.----------------------------------------Art. 270. § 1. Do prowadzenia dochodzenia, właściwe są władze samorządowe I, instancji według zasad i w granicach uprawnień,

które ustalą rozporządzenia Ministrów Administracji Publicznej, Ziem Odzyskanych, Skarbu i Sprawiedliwości.

§ 2. W sprawach wyjątkowego znaczenia

prowadzenie dochodzeń może objąć władza

. samorządowa 11 instancji.

DZIAŁ

IV.

Postępowanie przed sądem.

•

Rozdział 19.

Przepis ogólny.

Art. 271. Postępowanie przed sądem toczy

się

według przepisów kodeksu postępowa'nia

karnego, jeżeli przepisy dalsze nie' stanowią

inaczej.

20.

rzeczowa.

Art. .272. Sąd grodzki · rozpoznaje sprawy,

w których najwyisza zasadnicza kara grożąca

za dany czyn nie przekracza 50.000 złotych

niezależnie od kar dodatkowych , i środków

zabezpieczających, jeżeli sprawy te

ł) rozstrzygnięte zóstały

przez władze I instancji - skarb0'Ve lub samorządowe a złożono żądanie przekazania sprawy na

dJ.;ogę . Sądową;

2) . należą do właściwości sądu w myśl art.

.151, chyba że inne przes t ępstwo pozostającew zbiegu należy do właściwości

sądu wyższego rzędu.

Art. 273. § 1. Sąd Okręgow~ rozpo~naje

·1) wszystkie sprawy nienależące . do

wości

2) środki

sądu

grodzkiego;

odwoławcze

od

właści-

.

orzeczeń

okręgowego.

Przewodnicząc;y wydziału wyznacza

sprawie sędziów spośród

członków ' wydziału, a przewodniczy w komplecie orz;ekającym bądź sam, bądź też wyznaćza

przewodniczącego. Członkowie tego wydziału

mogą zarazem pełnić inne czynności w tym

sądzie.

§ 2.

do

orzekania w

§3. Jednego członka składu orzekającego

może zastąpić na podstawie zarządzenia pre- ,

zesa sądu okręgowego, powziętego na wnio-

sek przewodniczącego wydziału karnego skarbowego, inny sędzia okręgowy lub grodzki

albo asesor sądowy, upoważniony do pełnie­

nia czynności sędziowskich.

Rozdział 21.

Zbieg przestępstw 1 przepisów ustawy.

Rozdział

Właściwość

dym sądzie okręgowym wydział_ karny skarbowy. Wy;clział taki można utworzyć także

w siedzibie wydzi ału zamiejscowego sądu

sądu

grodzkiego.

§ 2. Sąd Okręgowy orzeka jednoosobowo.

Sędz ia może bądź z własnej inicjatywy, bądź

n a wniosek prokuratora albo właściwej wła­

ozy sk arbowej lub s amorządowej przeka zać

sprawę pod rozpoznanie sądu w

składzie

trzech sędz iów, jeżeli uzna to za celowe ze

względu na z awiłe okoliczności sprawy. Wniose.k taki, z głoszony przez prokuratora albo

właściwą władzę skćubową lub s amorz ądową

vi akcie oskarżenia lub przy skierowaniu sprawy na drogę postępow an ia sądowego, jest jednak dla sądu wiążący.

.

Art. 274. § 1. Do orzekania w sprawach,

wymienionych 'IV art. 273. tworzy się w każ-

Art. 275. § 1. W razie zbiegu przestępstwa

podlegającego niniejszemu prawu z przestęp­

stwem podlegającym osądzeniu według innego postępowania sądow~go, każde z tych

przestępstw ulega rozpoznaniu niezależnie od

drugiego.

.

§ ~. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio,

gdy czyn jest zagrożony karą w prawie ninie}..

sz~ i w innych przepisach.

Art. 276. § 1. W razie zbi~gu przestępstw

ze sobą w związku lub w razie

zbiegu przepisów ustawy sąd .może zarz ądzić

łą cz ne rozpoznanie spraw. Jeż eli sprawy należą do właściwości sądów równego rzędu,

do połączenia i rozpoznania spraw właściwy

jest sąd wyższego rzędu.

pozostających

§ 2. W przypadku określonym' w § 1 stosuje się do obu rodzajów przestępstw przepisy

kodeksu postępowania karnego z odpowiednim zastosowaniem do prze stępstwa, ulegają­

cego ukaraniu według niniejszego prawa, jego

postanowień.

§- 3. Protokóły wymienione wart. 297 mają moc protokółów cz ynności s ąd owych tc kże

co do przes tępstwa, nie podlegającego niniejszemu prawu.

Rozdział

Uprawnienia

.

22.

władzy

ska~bowej

i samorządowej.

Art. 277. § 1. Włedza skarbowa w zakresie spraw' Q p r z e stępstwa, wymienione wart.

2 ,pkt 1':'-"6, kOlzvsta w całym po s tępowunitf

z uprawnień prokuratora~ co do popierania

""-J ..

,. " •

~

•/ ( : . . . .

--

Dziennik Ustaw Nr 32

525

-.- -

"

j

.~ • •

Poz. 140

-

.,

oskarżenia łącznie

z prawem zakładania śr'Od­

§ 3. Odpowiedzialny nie może być prze.

kówodwoławczych.

słuchany w charakterze świadka.

§ 2. Do powyższych czynności władza

skarbowa deleguje swego pełnomocnika.

AFt. 284. § 1. Odpowiedzialny może stanąć na rozprawie' osobiście lub upoważnić do

zastępstwa pełnomocnika. Przepis art. 86 ko-

Art. 2'18. § 1. Jeżeli w sprawie należącej

do właściwości sądu prokurator nie znajduje

podstaw do ścigania, przesyła akta władzy

skarbowej, która może sądowi zł'Ożyć akt

oskaTŻenia.

§ 2. Jeżeli władza skarbowa oskai'Żenia

zaniecha, zawiadamia o tym prokuratora zwracając mu akta.

Art. 2'19. § 1. Prokurator l pełnomo·cnik

władzy skarbowej władni są działać niezależ­

nie od siebie. Pópieranie 'Oskarżenia przez

jednego z nich wystarcza.

§ 2. Jeżeli prokurator i władza skarbowa

zgodnie odstąpią od oskarżenia, odstąpienie

takie wiąże sąd 'OfiZekający, który umarza

postępowanie.

Art. 280. § 1. Obecność pełnomocnika

władzy skarbowej na rozPrawie jest konieczna, jeżeli władza ta złożyła akt oskarżenia

lub apelację.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się także wtedy,

gdy akt oskarżenia lub apelację złożył upraw- i

niany organ wykonawczy władzy skarbowej.

§ 3. Obecn'ość pełnomocnika władzy

skarbowej nie zwalnia prokuratora od obowiązku udziału w rozprawie.

Art. 281. § 1. W postępowaniu przed są­

dem grodzkim władze skarbówe mają prawo

złożyć akt oskarżenia i popierać oskarżenie

zamiast lub obok MiHcji Obywatelskiej.

§ 2. Ministrowie Sprąwiedliwości i Skarbu mogą ,w drodze rozporządzeń upoważniać

.. organa wykonawcze władz skarbowych do

wnoszenia i popierania oskarżenia w sądach

grodzkich oraz d'O ~akładania środków odwoławczych, określająC zakres ich uprawn~eń.

Art. 282. W zakresie sprawo przestępstwa

wymieni'One wart. 2 pkt "I władza samorzą­

dowakorzysta w postępowaniu przed sądem

z tych samych uprawnień, . co

władza skarbowa (art. 211-281 § l).

Rozdział

Odpowiedzialni i

23.

interwenienci.

Art. 283. § 1. Odpowiedzialny posiłko'wo

lub zastępczo jest obowiązany stawić się na

wezwanie sądu i złożyć wyjaśnienia oraz zawiad'Omić s~d o zmianie miejsca zamieszkania.

§ 2. W razie nieusprawiedliwionego niestawiennictwa odpowiedzialnego sąd może go

sprowadzić przymusowo.

deksu postępowania karnego stosuje się odpowiednio.

§ 2. Niestawiennictwo odpowiedzialnego

lub jeg'O pełnomocnika nie jest przeszkodą

do przeprowadzenia rozprawy i wydania wyroku. Wyroku· tego nie uważa się za zaoczny.

§ 3. Treść przepisów § 1 i 2 należy odpowiedzialnemu wskazać w zawiadomieniu '

o r'Ozprawie.

Art. 285. Odpowiedzialny może zaskarwyrok z powodu nałożenia nań odpowiedzialności ,

natomias t z powodu skazania '

oskar:tonego - tylko wtedy, jeżeli ono jest

podstawą tej odpowiedzialności.

żyć

Art. 286. § 1. Prawa interwenienta nabywa

przez ..z gło szenie roszczenia do zajętych

przedmiotów nie później n i ż przy rozpoczęciu

rozprawy głó wnej .

§ 2, Interwenc j ę zgł asza się bądź na piś­

mie,bądź ustnie do protokółu. Jeżeli interwenient w zgłoszeniu nie podał miejsca swego

zamieszkania lub podał fałszywe, zgłosze­

nie uważa się za niebyłe.

§ 3. Jeżeli interwenient po zgłoszeniu

interwencji zmienił miejsce zamieszkania i nie

zawiadomił Q tym sądu, to wezwania i inne

pisma sądowe wysłane jemu pod ' ostatnim

znanYIIJ. adresem uważa się za doręczone.

się

Art. 26'1. '§ . 1. Interwenientowi służą prawa

strony w granicach interwem:ji.

§ 2. Przepis art. 284 stosuje się odpowiednio do interwenienta.

24.

Postępowanie przeciw nieobecnym.

Rozdział

Art. 288. Jeżeli oskarżony uchyla się od

a zarządzenia zmierzające do wykrycia

jego miejsca pobytu lub sprowadzenia go pozostały bez skutku, sąd zarządza postępowa­

nie przeci,..,. nieobecnemu.

sądu,

Art.

obrońcę

289.

z

Sąd

urzędu,

.prawa oskarżonego.

wyznacza nieobecnemu

któremu służą wszystkie

Art. 290; § 1. Termin rozprawy głównej

w gminie ostatniego miejsca zamieszkania lub pobytu oskarżonego albo

w ostatniej siedzibie jego przedsiębi'Orstwa,

a jeżeli żadnej z tych okoliczności nie da się

ustali~ ,-- w. miejscu ujawnienia przestępstwa.

sąd ogłasza

DzienniK ' Ustaw Nr ,3 2

"-

§ 2. Między ogłoszeniem a terminem rozprawy głównej powinien upłynąć okres miesięczny.

\

.

.

§ 3. Zachowanie przepisu § 1. jest zbędne,

jeżeli

oskarżony ukrył się po otrzymaniu

odpisu aktu oskarżenia lub po zawiadomieniu

,go o rozprawie głównej.

§ 4. Zbędne jest powtarzanie czynności,

wymienionych w § l, w przypadku odroczenia rozprawy lub uchylenia wyro~u przez

wyższą instancję, jak również wówczas, gdy

w toku postępowania ustalono miejsce zamieszkania oskarżonego, który następnie uchyla się ponow:nie od sądu.

§ 5. W sprawie przeciw żołnierzowi w czynnej służbie wojskowej lub funkcjonariuszowi

służby bezpieczeństwa publicznego o terminie

rozpra\vy głównej zawiadamia się jego władzę

przełożoną.

,

Art. 291. Wyroku wydanego w postępo­

waniu przeciw nieobecnemu nie uważa się za

zaoczny:~

-

Poz. 140

Art. 291. § 1. Protokóły Czynności dokonanych w dochodzeniu lUb w śledztwie przez

uprawnione władze skarbowe lub samorządo­

we oraz przez uprawnione organy wykonawcze władz skarbowych albo w ich zastępstwie

przez organa służby bezpieczeństwa publicznego lub właściwe (jigana wojskowe mają

moc protokółów czynności sądowych.

§ 2. Protokóły tych czynności podleaają

odczytaniu na rozprawie w warunkach okreś­

lonych przez art. 339 § l kodeksu postępowa­

nia karnego.

§ 3. Ni ezależnie, od tych warunków sąd

. dopuśCi odczytanie protokółów badania świad­

ków i biegłych, jeżeli wniosek o ich odczytanie zgłoszono w akcie oskarżenia, a oskarżony nie żądał w terminie określonym wart.

296 kodeksu' postępowania karnego wezwania

ty'c h osób.

Art. 298. § 1. W

postępowaniu toczącym

się przed sądem na skutek żądania skierowania sprawy na drogę sądową (art. 238) stosuje

, się odpowiednio przepisy. art. , 640-641

i 643-648 kodeksu postępowania karnego.

Sąd

okręgowy

jako odwoławczy stosuje

w tym postępowaniu odpowiednio przepisy

art 646 § l i 2 i' 647 kodeksu postępowania

karnego.

_ § 2. Jeżeli żądanie skierowania sprawy

na drogę sądową złożono tylko co do orzeArt. 293. Przepisy rozdziału niniejszego czenia o przepadku przedmiotów przestęp­

stosuje się odpowiednio do osób odpowiedzial- stwa (art. 219 i 223), sąd rozpoznaje sprawę

nych posiłkowo lub zastępczo.

.

na posiedzeniu nie jawnym. Na postanowienie

Art. 292. § 1. Prawomocny wyrok należy

ogłosić sposobem określonym wart. 290 § 1.

§ 2. Wykonanie wyroku może nastąpić

dopiero po upływie 14 dni od daty ogłoszenia.

§ 3. Przepisów § l i 2 nie stosuje się

w przypadku określonym VI art. 290 § 3.

sądu służy zażalenie.

Rozdział

25.

Inne P! zepisy szczególne.

. Art. · 294. § 1. W sprawach o występki

określone wart. tO § 2 i 71 § 2 zastosowanie

Art. 299. § 1. Wniosek władzy skarbqwej

lub samorządowej o zastosowanie środka zabezpieczającego roz!,>oznaje sąd okręgowy na

posiedzeniu niejawnym. Przed powzięciem' postanowienia należy wysłuchać oskarżonego

lub jego obrońcę.

§ 2. Na postanowienie sądu służy zaża­

lenie.

aresztu tymczasowego jest obowiązkowe.

Aresztowanie nastąpi , jeżeli zarzut popełnie­

nia przez pode jrzanego występku uznano za

,wiarygodny. Złagodzenie lub uchylenie tego

środka zapobiegawczego przez sąd nastąpić

Art. 300. § 1. Od wyroku sądu okręgowe­

. może jedynit.. na wniosek prokuratora. '

, go orzekającego w I instancji służy wyłącznie

§ 2. W przypadku określonym wart. 165 kasacja.

lit. b) kodeksu postępowania karnego tymcza§ 2. Od- wyroku sądu grodzkiego służy

sowe aresztowanie może nastąpIć ta~że wtedy, apelacja. Wyrole sądu oJuęgowego jako sądu

~dv Dostępowanie toczy się o występek skarodwoławczego jest prawomocny . .

bowy większej wagi, choćby grQZiła zań tyl§ 3. Przepisów § l i 2 nie stosuje się

ko kara grzvwny.

Vi przypadku . wymienionym wart. 276.

Art. 295. Przepis art. 60 kodekstrPo'stępo­

Art. 301. § 1. Jeżeli postępowanie umorzo"'fr..nia karnego stosuje się odpowiednio do

no

wskutek cofnięcia żądania skierowania

zabezpieczenia na mieniu osób odpowiedzial,sprawy na ' drogę sądową, koszty sądowe

nych zastępczo.

ponosi strona, która .cofnęłażądanie.

Art. 296. W razie zawieszenia postępowa,- '

§ 2. Jeżeli postępowanie umorzono wskunia sąd stosuje odpowiednio przepis art. tek dobrowolnego poddania się karze (art.

223 § 1.

225), kQSzty sądowe ponosi oskarżony.

~

.

Dziennik Ustaw Nr 32 -

§ 3. Koszty wynikłe z nieuwzględnionej

interwencji ponosi interwen'ient.

§ 4. Do odpowiedzialnego posiłkowo lub

zastępczo stosuje się odpowiednio przepisy

o kosztach sąd<;>wych dotyczące oskarżonego.

Art. 302,. Wykonanie orzeczenia sądowego

w części dotyczą<;:ej prz~padku przedmiotu

występku należy do właściwości władz skarbowych I instancji.

.

Art. 303. Wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem może

nastąpić także w warunkach określonych przepisem art. 257 § 2 i art. 258.

\

CZĘSC III.

Przepisy prZe]SClOwe' i końcowe.

Art. 304. § 1. Z dniem wejścia w życie

nIniejszego dekretu tracą moc obowiązującą

przepisy, dotyczące przedmi9tów unormowanych w niniejszym prawie wraz ze wszystkimi

zmianami i uzupełnieniami, a w szczególności

tracą moc przepisy

"

1) dekretu z dnia 3 listopada 1936 r. -prawo ". karno-skarbowe (Dz. U. R. P. Nr 84,

poz. 581);

2) dekretu z dnia 12 grudnia 1944 r. o zwalczaniu potajemnego gorzelnictwa (Dz. U.

R. P. Nr 15, poz. 85);

3) art. 155---'207 i 213 § 2 ustawy z dnia

15 marca 1934 r. zawierającej ordynację

podatkową (Dz. U. R. P.- z 1936 r. Nr 14,

poz. 134);

4) art. 21-23 ustawy z dnia 29 maja 1920 r.

w przedmiocie zmiany przepisów o opodatkowaniu spadków i darowizn (Dz. U.

R. P. Nr 49, poz. 299);

5) art. 11 dekretu z dnia 13 kwietnia 1945 r.

o nadzwyczajnym podatku od wzbogacenia wojennego (Dz. U. R. P. Nr 13, poz. 72);

6) art. 62-67 ustawy z dnia 11 sierpnia

1923 r. o tymczasowym uregulowaniu finansów komunalnych (Dz. U. R. P.

z 1936 r. Nr 62, poz. 454);

7) art. 39-43 ustawy z dnia 1 lipca 1926 r.

o oplatach stemplowych (Dz. U. R. P.

z 1935 r. Nr 64, poz. 404).

§ 2. Rozporządzenia, wydane na podstawie

dotychczasowego prawa karnego skarbowego,

zachowują moc do chwili zastąpienia ich nowymi rozporządzeniami opartymi na niniejszym dekrecie, o ile nie są z nim sprzeczne.

Art. 305. \V kodeksie postępowania karPRgo wprowadza się następujące zmiany

al art. 504 § 2 otrzymuje brzmienie

"Od wyroków sądów okręgowych wydanych w I instancji służy stronom kasacja tylko w sprawach o przestęp­

stwa skarbowe.", .

b) art. 649 § 1 otrzymuje brzmienie

"Wyroki sądów pkręgowych wydane

W postępowaniu karno-administracyj-

-

Poz. 140

nym są prawomoane z wyjątkiem wyroków w sprawach o przestępstwa

skarbowe".

Art. 306. Przepis art. 294 § 1 traci 1noc

obowiązującą na całym obszarze Państwa lub

jego części z dniem, który określi rozporzą­

dzenie Ministra Sprawiedliwości, wydane

w porozumieniu z Ministrem Skarbu.

Art. 307. Jeżeli dotychczasowe przepisy

utrzymane w mocy powołują " się na przepisy

uchylone bądź też ogólnie odsyłają do przepisów prawa karnego skarbowego, dotyczą­

cych przedmiotów unormowanych w dekrecje

niniejszym, stosuje się odpowiednio przepisy

dekretu niniejszego.

Art. 308. § 1. Sprawy należące według

przepisów dotychczasowych do właściwości

sądów toczą się do końca według dotychczasowych przepisów procesowych, jeżeli akt

oskarżenia' wpłynął do sądu przed dniem wej·ścia w życie niniejszego dekretu.

§ 2. Sprawy, należące według przepisów

dotychczasowych do właściwości władz skarbowych, toczą się do " końca według dotychczasowych przepisów procesowych, jeżeli

przed dniem wejścia w życie niniejszego dekretu zapadło orzeczenie władzy skarbowej.

Art. 309. Zasady przyznawania nagród

osobom, które przyczynią się po wykrycia

przestęps~w

objętych

prawem niniej's zym

określą

1) zarządzenie Ministra Skarbu w sprawach

o przestępstwa wymienione wart. 2

pkt 1-6;

2) zarządzenie

Ministra Administracji Publicznej lub Ministra Ziem Odzyskanych

w spr~wach o pozostałe przestępstwa.

Art. 310. Wykonanie niniejszego dekretu

porucza się Ministrom: Skarbu, Sprawiedliwości, Administracji Publicznej, Ziem Odzyskanych, Obrony Narodowej i Bezpieczeństwa Publicznego.

.

Art. 311. Dekret niniejszy wchodzi w ży­

cie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Prezydent Rzeczvpospoli tei

Bolesław

Bierut

Prezes Rady Mini.strów

Józef C~rankiewicz

-'

Minister Skarbu

]{onstanl~ Dąbrowski

Minister Sprawiedliwości

Henr~k Świątkowski

Minister Administracji Publicznej

Edward Osóbka-Morawski

Minister Ziem Odzyskanych

Wład~sław Gomułka

wiz Minister Obrony Narodowej

Piotr Jaroszewicz

Minister Bezpieczeństwa Publicznego

~

.

Stanisław

Radkiewicz.

\

Paz. 141

'flfO

'n E KRET

z ' dnia 11 kwietnia 1947 r.

Prawo karne skarbowe.

Na podstawie art. 4 Ustawy Konstytucyjnej z dnia 19 lutego 1947 r. o ustroju i zakre- .

. sie działania najwyższych organów Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy z dnia 22 lutego

11947 r. o upoważnieniu Rządu do wydawania

'dekretów z mocą ustawy (Dz. U. R. P. Nr 20,

poz. '79)-Rada Ministrów postanawia, a Rada

Państwa zatwierdza, co następuje

e) od nabycia praw majątko'wych;

6) opłaty skarbowej;

7} danin ' komunalnych

a) ,podatku gruntowego,

b) podatku od nieruchomości,

c) podatku od lokali,

Część

1.

S KAR n o W E.

P R Z ES T Ę P S T W A

DZIAŁ

d) podatku od publicznych zabaw, rozr ywek i widowisk,

ej podatku od kopalń,

f) podatków komunalnych uchwalonych

przez związki samorządowe,

1.

PRZEPISY OGOLNE.

g) specjalnych dopłat,

h) opłat administracyjnych.

_ Art. 1. Prawo niniejsze stosuje się do występków

i do wykroczeń skarbowych.

Rozdział

Występki

1.

J

skarbowe.