Ustawa z dnia 28 kwietnia 1946 r. o obywatelstwie Państwa Polskiego osób narodowości polskiej zamieszkałych na obszarze Ziem Odzyskanych.

Prawo obywatelstwa polskiego służy każdej osobie, która przed dniem 1 stycznia 1945 r.

miała na obszarze Ziem Odzyskanych stałe miejsce zamieszkania, udowodniła swą polską

narodowość przed komisją weryfikacyjną (narodowościową) i uzyskała na tej podstawie

stwierdzenie swej polskiej narodowości przez właściwą władzę administracji ogólnej

I instancji oraz złożyła deklarację wierności Narodowi i Państwu Polskiemu.

Dla osób, które nie były weryfikowane w trybie art. 1 z przyczyn, zasługujących na

uwzględnienie, właściwą do stwierdzenia polskiej narodowości jest władza administracji

ogólnej I instancji ostatniego miejsca zamieszkania.

Przepisy ustawy z dnia 20 stycznia 1920 roku

(Dz. U. R. P. Nr 7, poz. 44) o obywatelstwie Państwa Polskiego zachowują swoją moc obowiązującą na obszarze Ziem

Odzyskanych w zakresie, nie objętym niniejszą ustawą.

Wykonanie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Ziem Odzyskanych.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.