Dekret z dnia 26 października 1945 r. o prawie zabudowy.

Art. 1. (1) Państwo lub związki samorządu

terytorialnego, będące właścicielami gruntu, magą

ustanowić na rzecz innej osoby na całości lub

części tego gruntu prawo wzniesienia jednego

lub więkslej ilości budynków na czas i za wynagrodzeniem, oznaczonymi w umowie (prawo

zabudowy).

(2) Osoba, która od właściciela g-runtu

uzyskała prawo zabudowy, nabywa co do budynku prawo własności, a co do gruntu prawo

użytkowania.

(3) Umowa, ustanawiająca prawo zabudowy,

powinna być pod nieważnością zawarta w formie

aktu notarialnego.

(4) Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Odbudowy określi w rozporządzeniu

sposób ujawnienia w księgach

hipotecznych (gruntowych) odrębnego prawa

zabudowy i praw rzec.zowych na tym prawie.

Art. 2. (1) Umowa, ustanawiająca prawo

zabudowy, powinna zawierać

a) zobowiązanie nabywcy prawa do rozpoczęcia i zakończenia budowy w ściśle

oznaczonych terminach,

b) określenie rodzaju i technicznych warunków wykonania budynku i utrzymywania go w należytym stanie,

c) warunki i termin odbudowy w razie zniszczenia lub rozbiórki budynku w czasie

trwania umowy,

d) wysokość opłaty za prawo zabudowy

i sposób jej uiszczania.

(2) Niedotrzymanie tych warunków przez

nabywcę prawa zabudowy, powoduje rozwią­

zanie umowy.

W tym orzypadku nabywcy

prawa zabudowy nie służy prawo zatrzymania

z tytułu dokonanych robót.

Art. 3. (1) Prawo zabudowy może być

ustanowione na czas nie krótszy niż lat 30 i nie

dłuższy niż lat 80.

(2) W ostatnich pięciu latach przed upły­

wem czasu, na który umowa była zawarta, prawo

zabudowy może być przedłużane za zg-odą stron

na okresy czasu, nie przenoszące każdy lat 20.

Art. 4. Z upływem czasu, na który ustanowione zostało prawo zabudowy, a także w razie

wcześniejszego rozwiązania umowy (art. 2) budynek przechodzi na własność właściciela gruntu

za wynagrodzeniem, którego wysokość określi

umowa.

Art. 5. (1) Prawo zabudowy może być

zbywane, dziedziczone i obciążane. Ustanowienie

służebności wymaga wyraźnej zgody właściciela

gruntu.

(2) Obciążenia, ustanowione przez nabywcę

prawa zabudowy, ciążą wyłącznie na budynku.

Art. 6. (l) Prawo zabudowy będzie wpisane do wykazu księgi hipotecznej (gruntowej).

(2) Jeżeli grunt nie ma urządzonej księgi

hipotecznej (~runtowej), ustanowienie na nim

prawa zabudowy może nastą p ić przy równoczesnym założeniu księgi.

_ Art. 7. (1) Wraz z wygaśnięciem prawa

zabudowy skutkiem upływu czasu wygasają

wszelkie prawa rzeczowe i ciężary, zapisane

orz~ez nabywcę prawa zabudowy w księdze

hipotecznei (gruntowej).

(2) Wierzyciel, który utracił hipotekę wskutek wygaśnięcia prawa zabudowy, uzyskuje

ustawowe prawo zastawu na roszczeniu nabywcy prawa zabudowy do wynagrodzenia, przewidzianego wart. 4.

Art. 8. Wszelkie podatki i opłaty pań­

stwowe i samorządowe, przypadające z gruntu,

na którym ustanowiono prawo zabudowy, ciążą

na nabywcy tego prawa.

Art. 9. Prawa zabudowy, ustanowione przed

dniem wejścia w życie niniejszego dekretu, podlegajl\ 'przepisom dotychczasowym.

Art. 10. Wykonanie niniejszego dekretu

porucza się Ministrom: Sprawiedliwości i Odbudowy.

Art. 11. Dekret niniejszy wchodzi w życie

z dniem ogłoszenia. Równocześnie tracą moc

oł;Jowiązującą przepisy w sprawach unormowanych dekretem niniejszym, w szczególności: art.

542 1-27 tom X cz. 1 Zwbdu Praw, ustawa z dnia

26 kwietnia 1912 r. o prawie zabudowy (Dz.

u. p. au str. Nr 86) i rozporządze n ie rządu Rzeszy

z dnia 15 stycznia 1919 r. o prawie zabudowy

(Dz. u. Rzeszy str. 72).

Prezydent Krajowej Rady Narodowej

Bolesław

Bierut

Prezes Rady Ministrów

Edward Osóbka - Morawski

Minister Sprawiedliwości

Henryk Świątkowski

Minister Odbudowy

Michał Kaczorowski

280

DEKRET

z dnia 26 października 1945 r.

o prawie zabudowy.

Na podstawie ustawy z dnia 3 stycznia

1945 r. o trybie wydawania dekretów z mocą

ustawy (Dz. U. R. P. Nr l , poz. 1) - Rada Ministrów postanawia, a Prezydium Krajowej Rady

Narodowej zatwierdza, co następuje