Rozporządzenie Ministrów: Spraw Wojskowych, Spraw Wewnętrznych, Spraw Zagranicznych, Skarbu, Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego, Rolnictwa i Reform Rolnych, Przemysłu i Handlu, Komunikacji, Opieki Społecznej oraz Poczt i Telegrafów z dnia 26 sierpnia 1939 r. w sprawie wykonania ustawy o powszechnym obowiązku świadczeń rzeczowych.

§ 4. Na każdym numerze Dziennika Świad­

czeń Rzeczowych umieszcza się liczbę porząd­

kową w kolejności bieżącej od numeru 1 oraz

datę wydania.

§ 5. Błędy powstałe przy ogłaszaniu po­

winny być prostowane na wniosek władzy, od

której dany akt pochodzi; sprostowania będą

ogłaszane w Dzienniku Świadczeń Rzeczowych.

I.

Przepisy ogólne.

§ 1. (1) Artykuły powołane w rozporzą­

dzeniu niniejszym bez bliższego określenia

oznaczają artykuły ustawy z dnia 30 marca

1939 r. o powszechnym obowiązku świadczeń

rzeczowych (Dz. U. R. P. Nr 30, poz. 200).

(2) Paragrafy powołane w rozporządzeniu

niniejszym bez bliższego określenia oznaczają

przepisy rozporządzenia niniejszego.

§ 6. Minister Spraw Wojskowych ustali

w porozumieniu z właściwymi ministrami listę

władz, urzędów i instytucyj państwowych i sa­

morządowych, którym należy bezpłatnie roz­

syłać Dziennik Świadczeń Rzeczowych.

D o art. 2.

§ 7. (1) Użycie środków przymusowych

będzie przeprowadzone według rozporządzenia

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca

1928 r. o postępowaniu przymusowym w admi­

Do art. 1.

nistracji (Dz. U. R. P. Nr 36, poz. 342).

§ 2. (1) W czasie wojny i mobilizacji bę­

(2) Ściąganie należności pieniężnych prze­

dzie wydawany Dziennik Świadczeń R zeczo­ prowadza się według przepisów rozporządzenia

wych.

Rady Ministrów z dnia 25 czerwca 1932 r. o po­

(2)

Redakcję tego dziennika prowadzi Mi­

stępowaniu egzekucyjnym władz skarbowych

nister Spraw W ojskowych albo wyznaczona (Dz. U. R. P. Nr 62, poz. 580).

przez niego władza lub organ.

(3) W przypadkach ostatecznej potrzeby

stosuje się dekret Naczelnika Państwa z dnia

§ 3. W Dzienniku Świadczeń Rzeczowych 2 stycznia 1919 r. o używaniu wojska w wypad­

będą umieszczane wszelkie przepisy i inne akty kach wyjątkowych (Dz. P. P. P. Nr 1, poz. 80).

dotyczące świadczeń rzeczowych, a w szczegól­

ności

§ 8. (1) W razie niewykonania obowiązku

1) obwieszczenie o powstaniu i ustaniu przysposobienia do świadczeń rzeczowych

obowiązku świadczeń rzeczowych;

w czasie, miejscu i w sposób nakazany przez

2) rozporządzenia, uchwały i zarządzenia władzę, władza może odstąpić od użycia środ­

wydane na podstawie art. 3 oraz inne ków przymusowych i zarządzić wykonanie za­

dotyczące świadczeń rzeczowych;

stępcze w trybie przewidzianym w art. 42.

3) cenniki przedmiotów świadczeń rzeczo­ Winnego niewykonania obowiązku należy po­

wych ustalone przez Główną Komisję nadto pociągnąć do odpowiedzialności karnej.

Cennikową;

(2) Jeżeli nie dopełniono obowiązku przy­

4) zarządzenia Ministra Spraw W ojsko­ sposobienia do świadczeń rzeczowych wynika­

wych, wydawane na podstawie art. 48;

jącego z umowy (art. 39 ust. (2), art. 40 ust. (4))

5) zarządzenia, wykazy, informacje itp. należy niezależnie od pociągnięcia winnego do

przewidziane w rozporządzeniu, niniej­ odpowiedzialności karnej, postąpić w sposób

szym;

odpowiadający skutkom niewykonanej umowy.

—

Rozdział

1204

II.

Zakres powszechnego obowiązku świadczeń

rzeczowych pod względem przedmiotowym.

D o art. 4.

§ 9. (1) Przedmiotem świadczeń rzeczo­

wych mogą być również części składowe rzeczy

ruchomych łub nieruchomych oraz przynależno­

ści.

J

(2) Gdyby jednak świadczenie części skła­

dowych lub przynależności mogło spowodować

całkowitą i trwałą nieużywalność rzeczy rucho­

mej lub nieruchomej, a nieużywalności takiej

nie dałoby się usunąć inaczej jak kosztem prze­

wyższającym znacznie wartość tej części skła­

dowej lub przynależności, bliskim wartości ca­

łej rzeczy ruchomej lub nieruchomej, należy

objąć świadczeniem całą rzecz ruchomą lub nie­

ruchomą.

§ 1 0 . (1) Przedmiotem świadczeń rzeczo­

wych mogą być wytwory pracy bez względu na

stadium produkcji oraz przedmioty pomocnicze

dla ich produkcji (rysunki, modele itp.) jak

również archiwa, księgi i wszelkie dokumenty.

(2) Przedmioty wymienione w ust. (1) na­

leży uważać za części składowe lub przynależ­

ności rzeczy głównej i postąpić przy ich pobra­

niu stosownie do § 9 ust. (2).

—

Dziennik Ustaw Nr 81

wojewódzkiej władzy administracji ogólnej wy­

kaz przedmiotów zwolnionych od powszechne­

go obowiązku świadczeń rzeczowych.

§ 12. (1) Przepis § 11 ust. (1) pkt 2), 3} i 4)

nie wyklucza możności stosowania zasady od­

wetu.

(2) Minister Spraw Zagranicznych rozstrzy­

ga w każdym przypadku, czy zasada odwetu

ma być stosowana, i powiadamia o swej decyzji

właściwego ministra.

§ 13. (1) Minister Wyznań Religijnych

i Oświecenia Publicznego podaje do wiadomości

wojewódzkich władz administracji ogólnej wy­

kaz uznanych w Państwie wyznań religijnych

(art. 5 ust. (1) pkt 2)).

(2) W czasie wojny i mobilizacji Minister

Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego

zarządza ogłoszenie tego wykazu w Dzienniku

Świadczeń Rzeczowych.

§ 14. Do przedmiotów kultu (art. 5 ust. (1)

pkt 3)) zalicza się również cmentarze uznanych

w Państwie wyznań religijnych.

§ 15. Archiwa, biblioteki, muzea oraz

zbiory naukowe i artystyczne uważa się za ma­

jące charakter publiczny (art. 5 ust. (1) pkt 4)),

jeżeli stanowią własność

1) Państwa, samorządu, instytucyj publicz­

Do art. 5.

noprawnych oraz kościołów i związ­

§ 11. (1) Według art. 5 ust. (1) pkt 1) nie

ków religijnych prawnie uznanych;

podlega powszechnemu obowiązkowi świadczeń

2)

instytucyj

i stowarzyszeń posiadających

rzeczowych

osobowość prawną;

1) mienie osób korzystających z prawa za3) stowarzyszeń i osób prywatnych fizycz­

krajowości;

nych i prawnych, jeżeli są udostępnione

2) mienie zawodowego personelu obcych

dla publiczności lub badań naukowych.

urzędów konsularnych państwa, nie b ę -»

dącego w stanie wojennym z Państwem

§ 16. Za mające wartość zabytkową uwa­

Polskim, jeżeli personel ten posiada

ża się te prywatne zbiory archiwalne, biblio­

obywatelstwo państwa wysyłającego;

3) położone w Państwie Polskim mienie teczne, naukowe, artystyczne i historyczne oraz

państwa obcego, nie będącego w stanie przedmioty sztuki i kultury, których wartość za­

wojennym z Państwem Polskim oraz bytkowa została stwierdzona orzeczeniem wła­

dzy konserwatorskiej, wydanym na mocy art. 3

mienie komisyj międzynarodowych;

4) międzynarodowe przesyłki tranzytowe rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej

i środki przewozowe państwa obcego, z dnia 6 marca 1928 r. o opiece nad zabytkami

nie będącego w stanie wojennym z Pań­ (Dz. U. R. P. Nr 29, poz. 265).

stwem Polskim, oraz jego obywateli —

§ 17. (1) Minister Wyznań Religijnych

idące tranzytem przez Państwo Polskie.

(2) Minister Spraw Zagranicznych podaje i Oświecenia Publicznego podaje do wiadomości

do wiadomości wojewódzkich władz administra­ wojewódzkiej władzy administracji ogólnej wy­

cji ogólnej wykazy osób wymienionych w ust. (1) kaz archiwów, bibliotek, muzeów oraz zbiorów

kt 1) tudzież wykazy mienia, które nie może j naukowych i artystycznych, jako też prywat­

yć przedmiotem świadczeń rzeczowych, sto­ nych zbiorów lub poszczególnych przedmiotów

sztuki i kultury, które nie mogą być przedmio­

sownie do przepisu ust. (1) pkt 2) i 3).

(3) W czasie wojny i mobilizacji Minister tem świadczeń rzeczowych.

(2)

W czasie wojny i mobilizacji Minister

Spraw Zagranicznych zarządza ogłoszenie w y­

Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego

kazów w Dzienniku Świadczeń Rzeczowych.

(4) Minister Poczt i Telegrafów, jeżeli cho­ zarządza ogłoszenie tego wykazu w Dzienniku

dzi o przesyłki pocztowe, wymienione w ust. (1) , Świadczeń Rzeczowych.

pkt 4) a Minister Komunikacji, jeżeli chodzi

o inne przesyłki i środki przewozowe wymie­

§ 18. Za rezerwaty roślinne i zwierzęce

nione w ust. (1) pkt 4), podaje do wiadomości (art. 5 ust. (1) pkt 6)) uważa się grunty i wody

—

wraz z roślinnością i zamieszkującym je świa­

tem zwierzęcym, których użytkowanie jest za­

kazane lub ograniczone na podstawie ustawy

z dnia 10 marca 1934 r. o ochronie przyrody

{Dz. U. R. P. Nr 31, poz. 274), a także lasy,

uznane za ochronne z uwagi na ich znaczenie

przyrodniczo-naukowe na podstawie rozporzą­

dzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia

24 czerwca 1927 r. o ochronie lasów, nie stano­

wiących własności Państwa (Dz. U. R. P. z 1932

r, Nr U l, poz. 932).

§ 19. (1) Od powszechnego obowiązku

świadczeń rzeczowych w zakresie podanym w

art. 1 pkt 3) mogą być zwolnione

1) szkoły akademickie i zawodowe, insty­

tucje, zakłady oraz pracownie i stacje

naukowo-doświadczalne;

2) laboratoria i instytucje badawczo-rozpoznawcze;

3) stacje oceny nasion, ochrony roślin, za­

kłady doświadczalne i pracownie kon­

troli chemicznej;

4) laboratoria wytwarzające środki me­

dyczne, surowice i szczepionki medycz­

ne i weterynaryjne.

(2) Zwolnienie może być zupełne lub ogra­

niczone tylko do zwolnienia od zajęcia lokalu

i ruchomości stanowiących część składową

szkoły, zakładu, stacji lub pracowni oraz przed­

miotów służących do doświadczeń i badań.

W przypadku zwolnienia ograniczonego zakład

doświadczalny może być użyty jedynie do prac

doświadczalnych, laboratoria i instytucje badawczo-rozpoznawcze do prac badawczo-rozpoznawczych, a laboratoria wytwarzające środ­

ki lecznicze, medyczne lub weterynaryjne — do

wytwarzania tych środków.

§ 20. (1) Właściwi ministrowie będą pro­

wadzić już w czasie pokoju wykazy szkół, instytucyj, zakładów, pracowni, stacyj i laborato­

riów wymienionych w § 19 ust. (1), które podle­

gają zupełnemu lub ograniczonemu zwolnieniu

od obowiązku świadczeń rzeczowych; wykazy

te należy uzupełniać i zmieniać zgodnie ze sta­

nem faktycznym.

(2) Umieszczenie w wykazie nastąpi z urzę­

du lub na prośbę interesowanego.

(3) Właściwy minister porozumiewa się

z Ministrem Spraw Wojskowych w sprawie

umieszczenia w wykazie i o powziętej decyzji

powiadamia interesowanego.

(4) Zawiadomienie o umieszczeniu w wyka­

zie jest dowodem zupełnego lub ograniczonego

zwolnienia od obowiązku świadczeń rzeczo­

wych.

-

Poz. 529

cie lub częściowo) od obowiązku świadczeń rze­

czowych.

(2) W czasie wojny i mobilizacji właściwi

ministrowie zarządzają ogłoszenie wykazów w y­

mienionych w ust. (1) w Dzienniku Świadczeń

Rzeczowych.

§ 22. Od powszechnego obowiązku świad­

czeń rzeczowych w zakresie podanym w art. 1

pkt 3) są zwolnione następujące pomieszczenia

1) stanowiące własność lub będące stale

w użytkowaniu zakładów przemysłu

wojennego w zakresie niezbędnym do

prowadzenia nakazanej wytwórczości

wojennej, jeżeli okoliczności powyższe

zostaną stwierdzone zaświadczeniem

wydanym przez właściwego ministra

lub władzę przez niego upoważnioną;

2) pomieszczenia biurowe instytucji ubez­

pieczeń społecznych niezbędne do urzę­

dowania;

3) pomieszczenia w zakresie niezbędnym

dla koni, wozów, pojazdów mechanicz­

nych i rowerów zwolnionych od obo­

wiązku odstępowania ich na rzecz Pań­

stwa na podstawie rozporządzenia Pre­

zydenta Rzeczypospolitej z dnia 8 listo­

pada 1927 r. o odstępowaniu zwierząt

pociągowych, wozów, pojazdów mecha­

nicznych i rowerów dla celów obrony

Państwa (Dz. U. R. P. z 1939 r. Nr 74,

poz. 502);

4) pomieszczenia w zakresie niezbędnym

dla zwierząt, paszy, nasion i roślin oraz

maszyn, narzędzi i urządzeń tudzież ma­

teriałów (surowce, półfabrykaty, fabry­

katy) w przedsiębiorstwach i gospodar­

stwach wiejskich, w których te przed­

mioty są zwolnione od powszechnego

obowiązku świadczeń rzeczowych na

podstawie rozporządzenia niniejszego.

§ 23. (1) Od powszechnego obowiązku

świadczeń rzeczowych w zakresie podanym w

art. 1 pkt 3) mogą być zwolnione

1) gospodarstwa hodowli roślin,

2) zakłady wylęgowe i ośrodki zarybienio­

we.

(2) Za gospodarstwo hodowli roślin uważa

się gospodarstwo wiejskie lub część takiego go­

spodarstwa, które wytwarza nowe odmiany ro­

ślin uprawnych lub uszlachetnia istniejące.

(3) Za zakład wylęgowy uważa się zakład

zajmujący się wylęgiem materiału zarybienio­

wego dla jezior i rzek.

(4) Za ośrodek zarybieniowy uważa się go­

spodarstwo stawowe wytwarzające w prze­

ważającej części materiał zarybieniowy dla je­

zior i rzek,

(5) Zwolnienie może dotyczyć całego go­

§ 21, (1) Właściwi ministrowie podają do

wiadomości wojewódzkiej władzy administracji spodarstwa, zakładu lub ośrodka albo tylko

1)

w gospodarstwach hodowli roślin —

ogólnej wykazy szkół, instytucyj, zakładów, pra­

pól, plantacyj i ruchomości (maszyn, nacowni, stacyj i laboratoriów wymienionych w J

rzędzi, urządzeń laboratoryjnych itp.)

§ 19 ust. (1), które zostały zwolnione (całkowi- *i

—

oraz środków potrzebnych do prowa­

dzenia hodowli roślin;

2) w zakładach wylęgowych i ośrodkach

zarybieniowych — stawów, gruntów

i urządzeń niezbędnych do wylęgania

i zarybiania.

§ 24. (1) Minister Rolnictwa i Reform Rol­

nych prowadzi już w czasie pokoju wykazy go­

spodarstw, zakładów i ośrodków wymienionych

w § 23 ust. (1); wykazy te należy uzupełniać

i zmieniać zgodnie ze stanem faktycznym.

(2) Umieszczenie w wykazie nastąpi z urzę­

du lub na prośbę interesowanego.

(3) Minister Rolnictwa i Reform Rolnych

porozumiewa się z Ministrem Spraw W ojsko­

wych co do umieszczenia w wykazie gospo­

darstw i zakładów wymienionych w § 23 ust. (1)

i o powziętej decyzji zawiadamia interesowa­

nego,

(4) Zawiadomienie o umieszczeniu w wyka­

zie jest dowodem zupełnego lub ograniczonego

zwolnienia od obowiązku świadczeń rzeczo­

wych.

§ 25. (1) Minister Rolnictwa i Reform

Rolnych podawać będzie wykazy zwolnień

przewidziane w § 24 do wiadomości wojewódz­

kich władz administracji ogólnej.

(2) W czasie wojny i mobilizacji Minister

Rolnictwa i Reform Rolnych zarządzi ogłosze­

nie tych wykazów w Dzienniku Świadczeń Rze­

czowych.

§ 26. Od powszechnego obowiązku świad­

czeń rzeczowych w zakresie podanym w art. 1

pkt 3) są zwolnione zwierzęta pociągowe, wozy,

pojazdy mechaniczne i rowery podlegające

zwolnieniu od obowiązku odstępowania na

rzecz Państwa na podstawie rozporządzenia

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 8 listopada

1927 r. o odstępowaniu zwierząt pociągowych,

wozów, pojazdów mechanicznych i rowerów dla

celów obrony Państwa (Dz. U. R. P. z 1939 r.

Nr 74, poz. 502).

—

Dziennik Ustaw Nr 81

2) na obszarze, na którym nie obowiązują

w stosunku do bydła i trzody chlewnej

art. 6— 11, 12 ust, (1) pkt 1) i ust. (2)

ustawy z dnia 5 marca 1934 r. o nadzo­

rze nad hodowlą bydła, trzody chlew­

nej i owiec (Dz. U. R. P. Nr 40, poz. 349)

na podstawie zaświadczeń powiatowej

władzy administracji ogólnej — buhaje

i knury wyznaczone przez powiatową

władzę administracji ogólnej tak, aby

łącznie z rozpłodnikami zwolnionymi

na podstawie pkt 1) przypadał przynaj­

mniej 1 buhaj w wieku co najmniej

jednego roku na każde 80 krów i jało­

wic w wieku od 1 roku wzwyż oraz je­

den knur w wieku przynajmniej 8 mie­

sięcy na każde 30 macior w wieku od

1 roku wzwyż;

3) owce i kozy;

4) krowy i jałówki wysokocielne oraz ma­

ciory wysokoprośne, tj, takie, u których

można stwierdzić objawy daleko posu—

niętej ciąży;

5) na podstawie zaświadczenia przełożo­

nego gminy, stwierdzającego datę w y­

cielenia lub oprosienia — krowy do 3

miesięcy po wycieleniu i maciory w cią­

gu 8 tygodni po oprosieniu;

6) na podstawie zaświadczenia przełożo­

nego gminy, stwierdzającego datę uro­

dzenia lub wiek — jałówki i buhajki w

wieku do 1 roku oraz maciorki i knurki

w wieku do 8 miesięcy;

7) w sztucznych gospodarstwach stawo­

wych karpie o wadze poniżej 400 g,

tarlaki karpia o wadze poniżej 2,5 kg

oraz wszelki wyprodukowany materiał

sandacza i pstrąga.

(2)

Minister Rolnictwa i Reform Rolnych

może dla obszaru całego Państwa lub jego części

obniżać granicę wieku uzasadniającą zwolnie­

nie zwierząt, określonych w ust. (1) pkt 6).

§ 28. Od powszechnego obowiązku świad­

§ 27. (1) Od powszechnego obowiązku

świadczeń rzeczowych w zakresie podanym czeń rzeczowych w zakresie podanym w art. 1

pkt 3) są zwolnione

w art, 1 pkt 3) są zwolnione

1) w gospodarstwach nasiennych zakwali­

1) na podstawie zaświadczeń właściwej

fikowany przez izby rolnicze materiał

Izby Rolniczej — wpisane do ksiąg zwie­

siewny roślin, a to zasiewanych w je­

rząt zarodowych, prowadzonych na pod­

sieni — w czasie do 15 listopada roku

stawie ustawy z dnia 5 marca 1934 r.

zbioru, a zasiewanych na wiosnę — w

0 nadzorze nad hodowlą bydła, trzody

_ czasie do 1 września roku następnego

chlewnej i owiec (Dz. U. R. P. Nr 40,

po zbiorze; w obu wymienionych przy­

poz. 349), bydło zarodowe i zarodowa

padkach zwolnienie dotyczy materiału

trzoda chlewna, jałówki i krowy pocho- !

siewnego zarówno odłączonego, jak i nie

dzące po buhajach wpisanych do ksiąg

odłączonego od gruntu;

zwierząt zarodowych, w ciągu 4 lat po

2) w gospodarstwach nasiennych sadzonki

urodzeniu z wyjątkiem przypadków, gdy

i wysadki roślin uprawnych dwuletnich

jałówka lub krowra nie odpowiada wa­

przeznaczone do dalszej reprodukcji za­

runkom potrzebnym do wpisania do

równo odłączone, jak i nie odłączone od

księgi zwierząt zarodowych oraz buhaje

gruntu;

1 knury uznane za odpowiednie do ce­

3) w gospodarstwach wiejskich nie będą­

lów hodowlanych na podstawie wymię- .

cych gospodarstwami nasiennymi oraz

nionej ustawy;

—

w

przedsiębiorstwach

handlowych

i składowych zaopatrzony w etykiety

i karty kwalifikacyjne wydane przez

izby rolnicze materiał siewny (nasiona,

korzenie, kłęby) roślin a to zasiewa­

nych w jesieni: w czasie do 15 listopada

roku zbioru, a zasiewanych na wiosnę—

w czasie do 1 września roku następnego

po zbiorze.

§ 29. Od powszechnego obowiązku świad­

czeń rzeczowych w zakresie podanym w art. 1

pkt 3) są zwolnione

1) nasiona roślin ozimych i jarych, stoso­

wnie do planu zasiewów, przedstawio­

nego przez posiadacza gospodarstwa

wiejskiego, w ilości nie przekraczającej

150 kg na 1 ha gruntów ornych — do

czasu wykonania zasiewów w gospodar­

stwie wiejskim, nie dłużej jednak niż do

15 listopada roku zbioru, jeżeli chodzi

0 nasiona roślin ozimych lub do 15

czerwca roku następnego po zbiorze,

jeżeli chodzi o nasiona roślin jarych; je­

żeli posiadacz gospodarstwa wiejskiego

nie przedstawi planu zasiewów, nasiona

roślin ozimych będą zwolnione — w cza­

sie do wykonania zasiewów w gospo­

darstwie, nie dłużej jednak niż do 15 li­

stopada roku zbioru w ilości 100 kg na

1 ha ogólnego obszaru gruntów ornych

w gospodarstwie, a jeżeli chodzi o na­

siona roślin jarych — w czasie do w y­

konania zasiewów wiosennych w gospo­

darstwie nie dłużej jednak niż do

15 czerwca roku następnego po zbio­

rze, w ilości 50 kg na 1 ha ogólnego

obszaru gruntów ornych w gospodar­

stwie;

2) ziemniaki do sadzenia, wysadki i nasio­

na roślin, używanych na poplony i międzyplony, oraz na użytki zielone (łąki,

pastwiska i inne) — w stosunku do po­

wierzchni upraw danej rośliny w gospo­

darstwie przy uwzględnieniu powszech­

nie przyjętych norm wysiewu i sadze­

nia, przy czym ziemniaki i wysadki w

c za sie do ukończenia sadzenia w gospo­

darstwie, nie dłużej jednak niż do 1 lipca roku następnego po zbiorze, a na­

siona w czasie do ukończenia zasiewu

w gospodarstwie, nie dłużej jednak niż

do 1 września roku następnego po zbio­

rze;

3) nasiona drzew leśnych w ilości niezbęd­

nej dla zachowania ciągłości produkcji

leśnej (zalesjeń);

4) jedna krowa w każdym gospodarstwie

wiejskim, a gdy jej brak — jedna jałów­

ka w wieku powyżej 1 roku, a ponadto

w gospodarstwach o obszarze od 5 —

10 ha użytków rolnych — jedna krowa,

a w gospodarstwach o obszarze powy­

żej 10 ha użytków rolnych jedna kro­

wa na każde rozpoczęte 10 ha użytków

—

Poz. 529

rolnych; ilość krów podlegających zwol­

nieniu w gospodarstwach o obszarze po­

wyżej 5 ha ulega zmniejszeniu o ilość

jałówek wysokocielnych; posiadacz go*

spodarstwa wiejskiego może zrzec się

zwolnienia krowy, podlegającej zwol­

nieniu na podstawie § 27 ust. (1) pkt 5),

zatrzymując na jej miejsce inną krowę;

ponadto służy mu prawo wyboru sztuk,

które mają pozostać w gospodarstwie.

§ 30. (1) Od powszechnego obowiązku

świadczeń rzeczowych w zakresie podanym w

art. 1 pkt 3) są zwolnione

1) zapasy zboża chlebowego oraz ziemnia­

ków niezbędne do wyżywienia posiada­

cza, jego domowników i stałych robot­

ników; zapasy tych produktów pozosta­

wia się na okres od dnia świadczenia do

nowych zbiorów;

2) zapasy paszy: owsa, paszy treściwej,

siana, słomy (na paszę i ściółkę) oraz

ziemniaków, marchwi pastewnej i bu­

raków pastewnych — niezbędne do wy­

żywienia koni od dnia świadczenia do

nowych zbiorów;

3) zapasy paszy: owsa, paszy treściwej,

siana, słomy (na paszę i ściółkę), oraz

ziemniaków, marchwi pastewnej i bu­

raków pastewnych, niezbędne dla wy­

żywienia bydła rogatego, trzody chlew­

nej, owiec i kóz od dnia świadczenia do

20 maja, a najwyżej na okres 200 dni,

liczonych od listopada do 20 maja.

(2) Minister Rolnictwa i Reform Rolnych

w porozumieniu z Ministrem Spraw W ojsko­

wych oznacza już w czasie pokoju stosownie

do potrzeb ilości (normy) produktów wymienio­

nych w ust. (1) i podaje je do wiadomości woje­

wódzkiej władzy administracji ogólnej.

(3) W czasie wojny i mobilizacji Minister

Rolnictwa i Reform Rolnych zarządza ogłosze­

nie tych wykazów w Dzienniku Świadczeń Rze­

czowych.

§ 31. Od powszechnego obowiązku świad­

czeń rzeczowych w zakresie obowiązku odstą­

pienia na rzecz Państwa prawa własności są

zwolnione

1) silniki, maszyny i narzędzia do uprawy

i pielęgnowania roli, żniwne, do młó- 11

cenią, czyszczenia i siewu roślin upraw­

nych oraz narzędzia sadownicze;

2) maszyny, narzędzia i sprzęty do wyko­

nywania uprawy, pielęgnacji, ochrony

i eksploatacji lasu;

3) maszyny i narzędzia służące do przygo­

towywania pasz (pamiki, sieczkarnie,

młynki do makuchów, śrutowniki, pra­

sy do "siana itp.).

§ 32. Od powszechnego obowiązku świad­

czeń rzeczowych w zakresie podanym w art. 1

pkt 3) są zwólnione w instytucjach ubezpieczeń

społecznych przyrządy, narzędzia i przybory

—

lekarskie, dentystyczne oraz elektromedyczne,

lęki, środki lecznicze i opatrunkowe oraz inne

ruchomości mające związek z leczeniem i ra­

townictwem w zakresie niezbędnym do prawi­

dłowego wykonywania zadań tych instytucyj.

§ 33. (1) Minister Opieki Społecznej w po­

rozumieniu z Ministrem Spraw Wojskowych

prowadzi już w czasie pokoju wykazy rodzajów

i ilości przedmiotów wymienionych w § 32, któ­

re są zwolnione od powszechnego obowiązku

świadczeń rzeczowych, przy czym wykazy te

podaje do wiadomości wojewódzkiej władzy

administracji ogólnej.

(2) W czasie wojny i mobilizacji Minister

Opieki Społecznej zarządza ogłoszenie tych w y­

kazów w Dzienniku Świadczeń Rzeczowych.

§ 34. (1) Od powszechnego obowiązku

świadczeń rzeczowych powinny być zwalniane

przedmioty służące do osobistego wykonywania

zawodu osoby obowiązanej do świadczenia lub

najbliższych członków jej rodziny.

(2) W miarę możności należy zwalniać od

powszechnego obowiązku świadczeń rzeczo­

wych również przedmioty konieczne do zaspo­

kojenia niezbędnych codziennych potrzeb oso­

bistych osoby obowiązanej do świadczenia lub

najbliższych członków jej rodziny a w szczegól­

ności krowy służby folwarcznej i komorników

po jednej na rodzinę.

(3) O zwolnieniu decydują na prośbę inte­

resowanego w drodze swobodnego uznania wła­

dze, upoważnione do wydawania nakazów

świadczenia.

Dziennik U§taw Nr 81

—

3) wezwanie o ustanowienie pełnomocni­

kiem (zastępcą) osoby odpowiadającej

warunkom art. 11 ust. (1) tudzież prze­

pisom rozporządzenia niniejszego;

4) oznaczenie terminu, w którym pełno­

mocnik (zastępca) powinien być wyzna­

czony;

5) pouczenie o możności ustanowienia peł­

nomocnika komisarycznego w przypad­

ku nieustanowienia pełnomocnika (art.

14 ust. (1));

6) pouczenie o odpowiedzialności karnej

w przypadku nieustanowienia pełno­

mocnika (zastępcy) (art. 89 pkt 1)).

§ 37. Jeżeli przedsiębiorstwo obejmuje kil­

ka zakładów pracy, stanowiących odrębne jed­

nostki administracyjne, do któiych przysposo­

bienia są właściwe dwie lub więcej władz —

każda z tych władz może żądać ustanowienia

pełnomocnika (zastępcy) w tym odrębnym za­

kładzie pracy, który w zakresie przysposobie­

nia podlega jej właściwości.

D o Art. 11.

Zakres powszechnego obowiązku świadczeń

rzeczowych pod względem podmiotowym.

§ 38. (1) W przedsiębiorstwach uznanych

przez Ministra Spraw Wojskowych za szczegól­

nie ważne dla obrony Państwa, pełnomocnik

(zastępca) oprócz warunków przewidzianych

w art< 11 powinien posiadać

1) wykształcenie techniczne odpowiednie

dla danej gałęzi produkcji;

2) stopień oficera W. P. (rezerwy, pospo­

litego ruszenia, pomocniczej 6łużby woj­

skowej lub stanu spoczynku).

(2) Minister Spraw Wojskowych może

w wyjątkowych przypadkach zwalniać od wa­

runku przewidzianego w ust. (1) pkt 2).

Do art. 9.

Do art. 12.

§ 35. Obowiązek ustanowienia pełnomoc­

nika (zastępcy) powstaje dla posiadacza przed­

siębiorstwa

lub

gospodarstwa

wiejskiego

z chwilą, gdy władza właściwa do zarządzania

przysposobienia do świadczeń rzeczowych da­

nego przedsiębiorstwa lub gospodarstwa wiej­

skiego zażąda ustanowienia pełnomocnika (za­

stępcy). Do chwili otrzymania takiego żądania

posiadacz w zakresie obowiązków i praw w y­

nikających z ustawy o powszechnym obowiązku

świadczeń rzeczowych występuje osobiście lub

przez osobę upoważnioną, działającą na mocy

ogólnych przepisów prawa.

§ 39. (1) Posiadacz przedsiębiorstwa lub

gospodarstwa wiejskiego zawiadamia pisemnie

władzę o ustanowieniu pełnomocnika w termi­

nie oznaczonym przez władzę i równocześnie

załącza deklarację podpisaną przez ustanowio­

nego pełnomocnika.

(2) Deklaracja powinna zawierać

1) oświadozenie gotowości przyjęcia obo­

wiązków pełnomocnika (zastępcy);

2) oświadczenie pełnomocnika (zastępcy),

że znane mu są przepisy o powszech­

nym obowiązku świadczeń rzeczowych

oraz ehroniące bezpieczeństwo tajemnic

Państwa.

Rozdział

III.

§ 36. (1) Żądanie władzy o ustanowienie

pełnomocnika (zastępcy) następuje w drodze pi­

semnej.

(2) Żądanie to powinno zawierać dane na­

stępujące

lX^mię i nazwisko (firmę) posiadacza oraz

dokładny iego adres (siedzibę firmy) 't

2) powołanie przepisów prawnych stano­

wiących podstawę żądania;

Do art. 13.

—§ 40. O zatwierdzeniu pełnomocnika (za­

stępcy), odmowie zatwierdzenia lub eofnięciu

udzielonego zatwierdzenia, włądza zawiadamia

•pisemnie posiadacza przedsiębiorstwa lub go­

spodarstwa wiejskiego oraz pełnomocnika (za­

stępcę).

—

Do »rt li,

§ 41. (1) pełnomocnik komisaryczny może

p«łnió swe czynności * dniem doręczenia posia­

daczowi przedsiębiorstwa lub gospodarstwa

wiejskiego zawiadomienia o ustanowieniu peł­

nomocnika. komisarycznego.

(2) Zawiadomienie powinno zawierać

1) Imię i nazwisko (firmę) posiadacza oraz

dokładny jego adres (siedzibę firmy);

2) podstawę prawną ustanowienia pełno­

mocnika komisarycznego;

3) imię i nazwisko, wiek i imiona rodzi*

ców pełnomocnika komisarycznego;

4) oznaczenie czasu, na jaki pełnomocnik

komisaryczny został ustanowiony;

i

5) wysokość wynagrodzenia pełnomocni­

ka komisarycznego

proponowanego

przez władzę,

Po*. 529

—

stwa wiejskiego uwzględniając w miarę moż­

ności jego uzasadnione żądania.

(2)

W przypadkach nagłej potrzeby lub ko­

nieczności zacnowania tajemnicy wojskowej

pełnomocnik (zastępca) wykonuje polecenie

(nakazy, zarządzenia) władzy bez porozumiewa­

nia się z posiadaczem przedsiębiorstwa lub go­

spodarstwa wiejskiego.

§ 46. (1) Pełnomocnik (zastępca) będący

współwłaścicielem albo zarządcą przedsię­

biorstwa lub gospodarstwa wiejskiego, albo na­

leżący do jego pracowników, wykonywując

wydane na podstawie ustawy o powszechnym

obowiązku świadczeń rzeczowych polecenia

władzy w zakresie obowiązków pełnomocnika

(zastępcy), nie jest związany obowiązkami, w y­

nikającymi z ustaw, zwyczajów lub umowy za­

wartej przez niego z posiadaczem przedsiębior­

stwa lub gospodarstwa wiejskiego, jeżeli usta­

wy, zwyczaj lub umowa stanowiłyby przeszko­

dę w wykonaniu polecenia.

Do art. 16.

S 42. (1) Posiadacz przedsiębiorstwa lub

gospodarstwa wiejskiego zawiadamiając władzy

(2)

W szczególności o ile chodzi o dostar­

0 wypowiedzeniu pracy lub zwolnieniu z pracy

czanie danych żądanych przez władzę, nie obo­

pracownika, który pełnił czynności pełnomoc­ wiązuje pełnomocnika (zastępcę) posłuszeń­

nika (zastępcy), podaje równocześnie do wia­ stwo wobec pracodawcy, ani też obowiązek

domości władzy osobę nowego pełnomocnika zachowania tajemnic technicznych i handlo­

(zastępcy), ,bez wyczekiwania w tym przedmio­ wych i wiadomości zawodowych.

cie na żądanie władzy,

(2)

Niezawiadomienie władzy o rozwiąza­ § 47. Pełnomocnik (zastępca) odpowiada

niu umowy pracy z pracownikiem pełniącym za straty spowodowane jego czynnościami je­

obowiązki pełnomocnika (zastępcy) łub nie- żeli posiadacz przedsiębiorstwa lub gospodar­

ustanowienie pełnomocnika (zastępcy) równo­ stwa wiejskiego udowodni, że działanie pełno­

(zastępcy)

przekroczyło

granice

cześnie z zawiadomieniem władzy o zwolnieniu mocnika

poprzedniego jest równoznaczne z niewykona­ uprawnień wynikających z ustawy o powszech­

niem żądania ustanowienia pełnomocnika (za­ nym obowiązku świadczeń rzeczowych lub gra­

nice polecenia udzielonego przez władzę.

stępcy).

§ 43. Pełnomocnik (zastępca) wykonywa

wszelkie czynności, dotyczące powszechnego

obowiązku świadczeń rzeczowych przedsiębior­

stwa lub gospodarstwa wiejskiego, w którym

został ustanowiony. Wykonywanie tych czyn­

ności może ograniczać posiadacza w wykony­

waniu czynności zarządu przedsiębiorstwem łub

gospodarstwem wiejskim tylko w takim stop­

niu jaki jest konieczny do wykonania przez

pełnomocnika (zastępcę) jego zadań.

§ 44. Posiadacz przedsiębiorstwa lub go­

spodarstwa wiejskiego obowiązany jest dostar­

czać pełnomocnikowi (zastępcy) wazelkich po­

siadanych środków, materiałów i danych jakie

okażą się konieezne do wykonywania przez

pełnomocnika (zastępcę) powierzonych mu za­

dań.

DZIAŁ II.

Obowiązek udzielania danych o przedmiotach

świadczeń rzeczowych.

D o art, 17.

§ 48. Żądanie danych o przedmiotach

świadczeń rzeczowych ma być kierowane do

posiadacza przedsiębiorstwa lub gospodarstwa

wiejskiego, a jeżeli w przedsiębiorstwie lub

gospodarstwie wiejskim ustanowiono pełno­

mocnika — do pełnomocnika,

8 49. Wszelkie informacje ustne i pisem­

ne powinny być udzielane lub opracowane w

języku polskim.

Do art. 19.

5 45. (1) Pełnomocnik (zastępca) podaje do

§ 50. Władzą wojskową właściwą do

J

omośoi posiadacza , przedsiębiorstwa lub współdziałania z powiatową władzą administra­

gospodarstwa wiejskiego otrzymane od właści­

wej władzy polecenia (nakazy, zarządzenia)

1 wykonuje je w sposób jak najmniej uciążliwy

dla posiadacza przedsiębiorstwa lub gospodar­

cji ogólnej w sprawach wymienionych w art. 19

kt 2) jest dowódca okręgu korpusu (dowódca

oty) właściwy ze względu na siedzibę powia­

towej władzy administracji ogólnej.

—

D o art. 20.

§ 51. (1) Za przedsiębiorstwa przemysło­

w e uważa się

1) wszelkie warsztaty pracy wytwarzające

lub przetwarzające surowce i półfabry­

katy (fabryki, stocznie, huty itp.) oraz

zakłady doprowadzające różne mate­

riały do stanu pierwotnej użytkowości

(zakłady regeneracji kauczuku, pralnie,

zakłady odkażania itp.) w granicach

objętych ustawodawstwem przemysło­

wym;

2) zakłady wytwarzające, przetwarzające,

przesyłające lub rozdzielające energię

w jej wszelkich postaciach (elektrycz­

ną, cieplną, mechaniczną itp.);

3) zakłady wodociągowe i kanalizacyjne;

4) zakłady przetłaczania, magazynowania

i przewozu ropy;

5) zakłady przetłaczania gazu;

6) nasycalnie drewna.

(2) Do przedsiębiorstw przemysłowych za­

licza się również dobrowolne i przymusowe

organizacje przemysłowe o charakterze admi­

nistracyjno-gospodarczym (koncerny, syndyka­

ty, kartele, związki i zrzeszenia przemysłowe,

komitety przemysłowe, przemysłowe organiza-,

cje spółdzielcze itp.).

—

Dziennik Ustaw Nr 81

ści, gminne kasy pożyczkowo-oszczędnościowe, spółdzielnie kredytowe oraz

wszelkie inne instytucje kredytowe

i oszczędnościowe.

(3)

Do przedsiębiorstw handlowych zalicza

się również dobrowolne i przymusowe grupy

i organizacje handlowe o charakterze admini­

stracyjno-gospodarczym (koncerny, syndykaty,

kartele, związki, zrzeszenia, organizacje spół­

dzielcze itp.).

§ 55. (1) Za przedsiębiorstwa składowe

uważa się wszelkie zakłady, które zaimują się

przyjmowaniem na skład rzeczy ruchomych,

a to na rachunek własny lub osób trzecich.

(2) W szczególności do przedsiębiorstw

składowych zalicza się domy składowe i składy

konsygnacyjne oraz przedsiębiorstwa komiso­

we i spedycyjne.

(3) Do przedsiębiorstw składowych zalicza

się również dobrowolne i przymusowe grupy

i organizacje tych przedsiębiorstw o charakte­

rze administracyjno-gospodarczym (koncerny,

syndykaty, kartele, związki, zrzeszenia, orga­

nizacje spółdzielcze itp.).

§ 56. Za gospodarstwa wiejskie uważa się

gospodarstwa rolne, leśne, ogrodowe, łąkowe,

pastwiskowe, nasienne, hodowlane, pszczelar­

skie, łowieckie, rybne oraz rybołówstwa i rolne

tereny niezagospodarowane.

§ 52. Do przedsiębiorstw przemysłowych

zalicza się również zakłady rzemieślnicze, któ­

re wyrabiają lub mogą wyrabiać przedmioty |

j D o art. 21.

gotowe lub półfabrykaty na potrzeby zaopa- I

§ 57. Władzą właściwą do ustanowienia

trzenia wojska.

delegata jest minister, do którego według usta­

§ 53. Za przedsiębiorstwa górnicze uwa­ wy o powszechnym obowiązku świadczeń rze­

ża się wszelkie zakłady (kopalnie wraz z za­ czowych należy przysposobienie do świadczeń

kładami pomocniczymi) wydobywające lub rzeczowych danego przedsiębiorstwa lub gos­

przetwarzające surowce w granicach objętych podarstwa wiejskiego.

ustawodawstwem górniczym łącznie z ustawo­

§ 58. (1) Minister wyznacza delegata za­

dawstwem naftowym.

sadniczo spośród podległych mu pracowników;

§ 54. (1) Za przedsiębiorstwa handlowe może jednak wyznaczyć na delegata również

uważa się wszelkie przedsiębiorstwa świadczą­ inną osobę.

ce usługi w wymianie dóbr ekonomicznych,

(2) Minister ustanawia delegata w drodze

a w szczególności przedsiębiorstwa trudniące pisemnej.

się pośrednictwem między wytwórcami, między

(3) Pismo ustanawiające delegata powinno

wytwórcą i spożywcą (pośrednio lub bezpo­

średnio) lub pośrednictwem między rozmaitymi zawierać

1) powołanie podstawy prawnej do usta*

stadiami wytwórczości.

nowienia delegata,

(2) Do przedsiębiorstw handlowych zali­

2) imię, nazwisko i-miejsce zamieszkania

cza się również

delegata,

1) towarzystwa żeglugi morskiej i rzecz­

3) określenie przedsiębiorstwa lub gospo­

nej oraz zakłady armatorów;

darstwa wiejskiego albo obszaru (woje­

2) agencje morskie, maklerskie, towarzy­

wództwa, powiatu) bądź też gałęzi wy­

stwa ubezpieczeń żeglugowych, składy

twórczości objętych delegacją,

portowe i wolnocłowe przedsiębiorstwa

4) oznaczenie czasu, na jaki delegat jest

trudniące się wyładunkiem i załadun­

ustanowiony,

kiem statków;

5) dokładne określenie zakresu działania

delegata.

3) przedsiębiorstwa uprawiające rybołów­

stwo;

(4) Pismo ustanawiające delegata jest zara- *

4) banki państwowe i przedsiębiorstwa zem jego imienną legitymacją, upoważniającą do

v bankowe, komunalne kasy oszczędno­ wykonywania obowiązków delegata.

—

—

Poz. 529

§ 59. Do obowiązków delegata należy, w , D o art. 23 i 24.

zależności od zakresu jego działania (§ 58 ust.

§ 66. Na żądanie delegata posiadacz przed­

(3) pkt .5)) zbieranie danych o przedmiotach siębiorstwa lub gospodarstwa wiejskiego albo

świadczeń rzeczowych, przegląd przedsię­ pełnomocnik powinien okazywać dowody po­

biorstwa lub gospodarstwa wiejskiego bądź też twierdzające treść udzielanych informacyj.

kontrolowanie stanu przysposobienia do świad­

czeń rzeczowych.

D o art. 25.

„ § 67* Władzą właściwą do zarządzenia

§ 60. Delegaci składają ministrowi, przez rejestracji są ministrowie oznaczeni w art. 19

którego zostali ustanowieni sprawozdania oraz p k t 1).

stawiają wnioski mające na celu usprawnienie

wykonywania przez posiadaczy przedsiębiorstw

§ 68* (!) Zarządzenie rejestracji przedmio­

lub gospodarstw wiejskich obowiązków, wyni­ tów świadczeń rzeczowych podaje się do wia­

kających z ustawy o powszechnym obowiązku domości w drodze publicznych obwieszczeń lub

świadczeń rzeczowych.

wezwań (ankiet) skierowanych do poszczegól­

nych posiadaczy obowiązanych do świadczeń.

§ 61. Delegat obowiązany jest do zacho­

(2). W obwieszczeniu lub wezwaniu należy

wania w tajemnicy wiadomości powziętych wskazać jakie przedmioty świadczeń rzeczo­

przy wykonywaniu swych czynności, a dotyczą­ wych i w jakiej ilości podlegają rejestracji, wła­

cych przedsiębiorstwa lub gospodarstwa wiej­ dzę, w której należy dokonywać zgłoszenia —

skiego oraz przedmiotów świadczeń rzeczo­ termin, do którego zgłoszenia powinny być do­

wych.

konane, oraz sankcję karną w przypadku nie­

dopełnienia obowiązku,

§ 62. (1) Delegatowi służy prawo do zwro­

tu ze Skarbu Państwa kosztów podróży i diet

§ 69. Minister właściwy do zarządzenia

w wysokości określonej przez ministra, który

rejestracji może w porozumieniu z Ministrem

go ustanowił. Poza zwrotem kosztów podróży Spraw Wojskowych i innymi właściwymi mini­

i diet delegat nie otrzymuje innych świadczeń. strami, rozciągnąć obowiązek współdziałania(2) Delegat będący funkcjonariuszem pań­

stwowym lub żołnierzem otrzymuje zwrot ko­

sztów podróży i diety według obowiązujących

przepisów o należnościach w razie pełnienia

czynności służbowych poza zwykłym miejscem

służbowym.

w rejestracji przedmiotów świadczeń rzeczo­

wych, na organa władz rządowych i samorzą­

dowych oraz związki samorządu gospodarcze­

go, a także przymusowe i dobrowolne związki

i organizacje gospodarcze, gromadzące i opra­

cowujące dane statystyczne.

§ 63. Szczegółowe przepisy o sposobie

wykonywania zadań delegatów określają in­

strukcje i wytyczne ministrów, przez których

delegaci zostali ustanowieni.

§ 70. (1) Władza właściwa do przyjmowa­

nia zgłoszeń może wzywać posiadaczy przed­

miotów, objętych rejestracją do złożenia zgło­

szeń osobiście w urzędzie lub pisemnie.

(2) W szczególności władza ta może zarzą­

dzić, że zgłoszenie przedmiotów ma nastąpić

pisemnie wedle przepisanego wzoru na formu­

larzach (blankietach) dostarczonych bezpłatnie

osobom obowiązanym do dokonania zgłoszenia.

D o art. 22.

§ 64. (1) Delegaci powinni okazywać po­

siadaczom przedsiębiorstw i gospodarstw wiej­

skich albo pełnomocnikom imienne legitymacje

(§ 58 ust. (4)) i dowody osobiste przed przystą­

pieniem do swych czynności.

(2) Imienna legitymacja jest dowodem

otrzymania przez delegata polecenia władzy co

do wykonania obowiązków objętych legityma­

cją. •

§ 65.

(1) Delegaci mają prawo wstępu w

każdym czasie do wszystkich pomieszczeń

i urządzeń przedsiębiorstw lub gospodarstw

wiejskich objętych delegacją.

§ 71. Władza właściwa do przyjmowania

zgłoszeń może zarządzić uzupełnienie zgłosze­

nia złożonego przez posiadacza.

§ 72. (1) Władza właściwa do przyjmowa­

nia zgłoszeń może dokonać oględzin przedmio­

tów objętych rejestracją w miejscu, gdzie one

się znajdują.

(2) Przed dokonaniem oględzin przedsię­

biorstw, znajdujących się w obrębie stacyj k o­

lejowych, lotnisk, portów państwowych lub za­

(2)

Delegaci mogą wykonywać swe czyn­

budowań wojskowych należy zawiadomić o tym

ności w czasie nieobecności posiadacza przed­ właściwą władzę kolejową, portową lub woj­

siębiorstwa lub gospodarstwa wiejskiego albo skową.

też pełnomocnika. W przypadku uznania ob ec­

ności posiadacza przedsiębiorstwa lub gospo­

(3) Oględziny przeprowadza się w obecno­

darstwa wiejskiego albo pełnomocnika za k o­ ści posiadacza lub osoby go zastępującej albo

nieczną — mogą żądać obecności tych osób.

pełnomocnika (jego zastępcy), a w razie nie­

—

1212 —

obecności tych osób — w obecności przybrane­

go świadka.

Dziennik Ustaw Nr dl

konaniem przysposobienia w trybie administra­

cyjnym na koszt właściciela (art. 42) w razie

niewykonania obowiązku zgodnie z nakazsm

lub zarządzeniem.

8 73. (1) W razie niezłożenia zgłoszenia

o przedmiotach świadczeń rzeczowych w prze­

pisanym terminie, władza właściwa do przyj­

§ 76. Nakaz lub zarządzenie przysposobie­

mowania zgłoszeń ustala z urzędu dane doty­ nia do świadczeń rzeczowych doręcza się posia­

czące przedmiotów świadczeń rzeczowych, daczowi przedsiębiorstwa lub gospodarstwa

które należało zgłosić, a ponadto zawiadamia wiejskiego, a jeżeli w przedsiębiorstwie lub go­

właściwą powiatową władzę administracji ogól­ spodarstwie wiejskim ustanowiono pełnomocni­

nej o wykroczeniu.

ka — pełnomocnikowi.

(2)

Ustalenia z urzędu przeprowadzi wła­

dza również w przypadkach zachodzących wąt­

pliwości co do prawdziwości złożonego zgło­

R o z d z i a ł II.

szenia.

Przysposobienie do świadczeń rzeczowych

przedsiębiorstw przemysłowych i górniczych.

DZIAŁ III.

Obowiązek przysposobienia do świadczeń rze­

czowych.

Rozdział

I.

Przepisy ogólne.

D o art. 27.

Do art. 29.

§ 77. Do przemysłu drzewnego przerabia­

jącego surowce w rozumieniu art. 29 ust. (1)

pkt 1) zalicza się tartaki oraz urządzone przy

tartakach: heblamie, skrzynkarnie, posadzkarnie, fabryki wełny drzewnej itp.

§ 78. Przysposobienie do świadczeń rze­

czowych przedsiębiorstw przemysłowych prze­

rabiających surowce pochodzenia roślinnego

i zwierzęcego oraz przemysłu spożywczego

(art. 29 ust. (1) pkt 2)) należy do ministrów w

następującym zakresie

1) do Ministra Rolnictwa i Reform Rol­

nych — przysposobienie: młynów, ka­

szarni, piekarni, fabryk syropów, maka­

ronów, krochmalu, suszami warzyw,

owoców i cykorii; fabryk przetworów

owocowych i warzywnych; zakładów

przemysłu mięsnego i tłuszczów zwierzę­

cych i rybnych (z wyjątkiem ryb mor­

skich), jak: rzeźnie, wędliniarnie, w y­

twórnie bulionów i ekstraktów, beko§ 75. (1) Nakaz przysposobienia do świad­

niamie i fabryki konserw mięsnych

czeń rzeczowych powinien zawierać dane na­

i rybnych, wędzarnie ryb; zakładów

stępujące

przemysłu nabiałowego (zlewnie mleka,

1) imię i nazwisko (firmę) posiadacza, oraz

mleczarnie,’ śmietanczamie, maślarnie,

jego adres (siedzibę firmy);

serowarnie, bryndzamie, wytwórnie ka­

2) podstawę prawną żądania przysposo­

zeiny); gorzelni, cukrowni, wytwórni

bienia;

margaryny, fabryk napojów winnych,

3) dokładne określenie na czym ma pole­

miodów, słodu, browarów i wytwórni

gać przysposobienie przedsiębiorstwa

drożdży, octu fermentacyjnego, kawy

lub gospodarstwa wiejskiego (zakres

zbożowej, mączki kostnej i krwi zwie­

przysposobienia);

rzęcej oraz zastępczych środków spo­

4) termin rozpoczęcia i ukończenia prac

żywczych dla ludzi i zwierząt; magazy­

związanych z przysposobieniem.

nów, składów i silosów na przechowy­

wanie środków żywnościowych i paszy

(2) Zarządzenie przysposobienia do świad­

oraz napojów żywnościowych, zakła­

czeń rzeczowych powinno zawierać dokładne

dów do solenia i suszenia skór suro­

oznaczenie grupy przedsiębiorstw lub gospo­

wych;

darstw wiejskich, do których odnosi się żąda­

nie władzy w sprawie przysposobienia, tudzież

2) do Ministra Skarbu — przysposobienie

dane wymienione w ust. (1) pkt 2), 3) i 4).

wytwórni i zakładów Monopolu Spiry­

tusowego, Solnego, Tytoniowego i Za-^—

x (3) W nakazie lub zarządzeniu należy po­

pałczanego, prywatnych rektyfikacyj

nadto umieścić pouczenie o odpowiedzialności

kj»rnej za niedopełnienie obowiązku przysposo­

i odwadnialni spirytusu tudzież zbiorni­

ków i składów na wyroby wyrabiane

bienia (art. 3*2 ust. (1) pkt 1)) oraz zagrozić w y-.

§ 74. (1) Obowiązek przysposobienia do

. świadczeń rzeczowych powstaje dla posiadacza

przedsiębiorstwa lub gospodarstwa wiejskiego

z chwilą gdy tego zażąda władza właściwa do

zarządzenia przysposobienia do świadczeń rze­

czowych danego przedsiębiorstwa lub gospo­

darstwa wiejskiego.

(2) Żądanie władzy przysposobienia do

świadczeń rzeczowych następuje w formie na­

kazu lub zarządzenia.

(3) Przepisów ust. (1) i (2) nie stosuje się,

Jeżeli z posiadaczem przedsiębiorstwa lub go­

spodarstwa wiejskiego zawarto umowę o przy­

sposobienie do świadczeń rzeczowych.

—

przez to monopole, wytwórnie i za­

kłady;

3) do Ministra Przemysłu i Handlu — przy­

sposobienie

pozostałego

przemysłu

przerabiającego surowce pochodzenia

roślinnego i zwierzęcego oraz pracują­

cego na surowcu zagranicznym (łuszczarnie ryżu), ponadto przygotowanie

przemysłu pomocniczego wyrabiającego

różnego rodzaju opakowanie, jak: becz­

ki, bańki i puszki blaszane, worki, pa­

pier, opakowanie szklanne i inne,

§ 79. Za przedsiębiorstwa samorządowe w

rozumieniu art. 29 ust, (2) uważa się przedsię­

biorstwa prowadzone przez związki samorządu

terytorialnego i związki międzykomunalne we

własnym zarządzie i na własny rachunek,

Do art. 30.

§ 80. Przez dostosowanie budowy lub

przeróbkę obiektu przedsiębiorstwa do potrzeb

działalności odpowiadającej potrzebom obrony

Państwa, albo warunkom wojennym (art, 30

pkt 1)) należy rozumieć rozbudowę lub prze­

budowę zakładów przedsiębiorstwa w sposób,

w zakresie i w terminie wskazanym przez wła­

dze.

§ 81. Przez utrzymywanie w należytym

stanie materiałów ruchu, surowców, półfabry­

katów i innych materiałów (art, 30 pkt 2)) nale­

ży rozumieć konserwację, odnawianie, ulep­

szanie techniczne, zabezpieczenie przed klęska­

mi żywiołowymi, złośliwymi uszkodzeniami

i kradzieżą oraz zabezpieczenie należytego sta­

nu środków łączności i komunikacji pod wzglę­

dem jakościowym i ilościowym,

§ 82. (1) Przedmioty, które posiadacz p o­

winien utrzymywać na składzie w miejscu

określonym przez władzę (art, 30 pkt 2)) nie

mogą być pozbyte, zużyte lub przesunięte w

inny sposób lub w inne miejsce bez zgody wła­

dzy, która nakaz lub zarządzenie wydała,

(2) Jeżeli są to przedmioty tego samego

rodzaju (zamienne), przepis ust, (1) dotyczy

ilości i jakości przedmiotów, nie zaś przedmio­

tów oznaczonych indywidualnie.

D o art. 31.

Poz. 529

—

2) poza zakładem — w szkołach i na kur­

sach zawodowych.

§ 85. Dostosowanie kwalifikacyj facho­

wych do potrzeb wytwórczości wojennej zarzą­

dza władza właściwa w drodze nakazu lub za­

rządzenia określając

1) liczbę pracowników, których kwalifi­

kacje mają być dostosowane do potrzeb

wytwórczości wojennej,

2) kierunek, zakres i terminy tego dosto­

sowania.

D o art. 32.

§ 86. (1) Przysposobienie przedsiębiorstw

do świadczeń rzeczowych może polegać rów­

nież na zmianach dotyczących zasad organiza­

cji technicznej, metod fabrykacji, magazynowa­

nia, konserwacji, normalizacji i wszelkich innych

spraw związanych z produkcją danego przed­

siębiorstwa.

(2) Przysposobienie przedsiębiorstw do

świadczeń- rzeczowych może obejmować rów­

nież obowiązek wykonania zamówień próbnych

na koszt Skarbu Państwa.

§ 87. Nakazy i zarządzenia wynikające

z art- 32 mogą być wydawane posiadaczom

przedsiębiorstw przemysłowych i górniczych

przez właściwe władze już w czasie pokoju

z zaznaczeniem, że mają one prawną skutecz­

ność z chwilą powstania warunków wymienio­

nych w art, 46.

Rozdział

III,

Przysposobienie do świadczeń rzeczowych

przedsiębiorstw handlowych i składowych.

Do art. 33 i 34.

§ 88. Przysposobienie do świadczeń rze­

czowych przedsiębiorstw trudniących się han­

dlem lub składem przedmiotów powszedniego

użytku (art, 33 ust, (1) pkt 1)) należy do mini­

strów w następującym zakresie

1) do Ministra Skarbu przysposobienie

przedsiębiorstw trudniących się han­

dlem lub składem tytoniu, soli i zapa­

łek;

2) do Ministra Rolnictwa i Reform Rol­

nych przysposobienie przedsiębiorstw

trudniących się handlem lub składem

wszelkich innych artykułów powszed­

niego użytku,

§ 83. (1) Dostosowanie kwalifikacyj facho­

wych do potrzeb wytwórczości wojennej (art.

31 pkt 3)) następuje przez szkolenie kadry in­

struktorskiej i zespołów produkcyjnych.

(2)

Właściwy minister określa ilość perso­ § 89. (1) Wysokość zapasu wojennego

nelu, którego kwalifikacje mają być dostosowa­ określa właściwa władza w ramach zdolności

ne do potrzeb wytwórczości wojennej na pod­ finansowych przedsiębiorstwa handlowego lub

stawie postulatów zgłoszonych przez Ministra składowego,

Spraw Wojskowych,

(2) Zapas wojenny pozostaje do dyspozycji

§ 84. Dostosowanie kwalifikacyj może się tej władzy, która zarządziła jego utworzenie.

(3) Ta władza w porozumieniu z posiada­

odbywać albo

1) w przedsiębiorstwie przy zainstalowa­ czem przedsiębiorstwa handlowego lub składo­

niu urządzeń umożliwiających naukę te­ wego określa sposób odnawiania i odświeżania

zapasów.

oretyczną lub praktyczną, lub

—

§ 90. W sprawach przysposobienia do

świadczeń rzeczowych przedsiębiorstw handlo­

wych i składowych stosuje się odpowiednio

przepisy rozporządzenia niniejszego dotyczące

przysposobienia do świadczeń rzeczowych

przedsiębiorstw przemysłowych i górniczych.

Rozdział

IV.

Przysposobienie do świadczeń rzeczowych go­

spodarstw wiejskich,

Do art. 35.

§ 91. Przez utrzymywanie w należytym

stanie maszyn, narzędzi i innych środków wy­

twórczych tudzież pomieszczeń na te ruchomo­

ści (art. 35 pkt 1)) należy rozumieć konserwację

i odnowienie, ulepszenie techniczne, zabezpie­

czenie przed klęskami żywiołowymi, złośliwymi

uszkodzeniami i kradzieżą oraz zabezpieczenie

należytego stanu środków łączności i komuni­

kacji pod względem jakościowym i ilościowym.

§ 92. (1) Przedmioty, które posiadacz po­

winien utrzymywać na składzie w miejscu okre­

ślonym przez władzę (art. 35 pkt 1)) nie mogą

być pozbyte, zużyte lub przesunięte w inny spo­

sób lub w inne miejsce bez zgody władzy, która

nakaz lub zarządzenie wydała.

(2) Jeżeli są to przedmioty tego samego

rodzaju (zamienne), .przepis ust. (1) dotyczy ilo­

ści i jakości przedmiotów nie zaś przedmiotów

oznaczonych indywidualnie.

—

Dziennik Ustaw Nr 81

8) stosowania przy zabudowywaniu dzia­

łek materiałów i sposobów zagospoda­

rowania wskazanych przez władzę;

9) dokonania zalesienia gruntów nieleś­

nych, wycięcia drzewostanów,, wykarczowania pni lub zmiany uprawy leśnej

na inny rodzaj użytkowania;

10) stosowania w lasach uznanych za

ochronne szczególnego sposobu zago­

spodarowania wskazanego przez wła­

dzę;

11) stałego utrzymywania drzewostanów

przy mających znaczenie dla obrony

Państwa obiektach i liniach komunika­

cyjnych;

12) prowadzenia specjalnego rodzaju drzew

i krzewów, wskazanych przez władzę,

w drzewostanach niedostatecznie zwar­

tych, jak również na granicach lasu.

§ 94. Nakazując przysposobienie gospo­

darstwa wiejskiego pod względem terenowym

władza może określić kolejność, w jakiej po­

szczególne prace należy wykonać oraz termin

ich wykonania.

D o art. 38.

§ £5. Nakazy i zarządzenia wymienione

w art. 38 mogą być wydawane posiadaczom

gospodarstw wiejskich już w czasie pokoju z za­

znaczeniem, że mają one prawną skuteczność

z chwilą powstania warunków określonych

w art. 38 ust. (1).

§ 96. (1) Samopomoc rolna obejmuje obo­

§ 93. Przysposobienie w czasie pokoju go­ wiązek okazywania wzajemnej pomocy przez

spodarstw wiejskich pod względem terenowym

1) wzajemne świadczenia w formie robo­

do potrzeb obrony Państwa polega na wykona­

cizny oraz użyczania sprzężaju, środ­

niu nakazu lub zarządzenia władzy właściwej,

ków transportu, uprzęży, narzędzi i ma­

który może dotyczyć

szyn rolniczych;

1) utrzymania wskazanych przez władzę

2)

wspólne dokonywanie w poszczegól­

obszarów pod określoną uprawą, beż

nych gospodarstwach wiejskich upraw,

możności przejścia na inny rodzaj go­

siewu, pielęgnacji, zbiorów, omłotów

spodarowania, w stanie zapewniającym

oraz zabezpieczenia i przewozu plonów

osiągnięcie zamierzonego celu (wyrów­

i produktów.

nanie terenu, wyzbieranie kamieni, usu­

(2)

Obowiązek samopomocy rolnej można

nięcie drzew, krzewów itp.);

2) wykonania i utrzymania wskazanych rozszerzyć na materiał siewny i pasze.

przez władzę urządzeń melioracyjnych;

§ 97. Samopomoc rolna opiera się na za­

3) dostosowania podjętych urządzeń me­

sadzie wzajemnej wymiany świadczeń w natu­

lioracyjnych do wymagań władzy;

rze lub odpłatności w gotówce, z wyjątkiem sa­

4) zaniechania wykonania podjętych urzą­ mopomocy okazywanej wspólnie (§ 96 ust. (1)

dzeń melioracyjnych i usunięcia już wy­ pkt 2)) posiadaczom gospodarstw wiejskich,

konanych;

którzy ze względu na specjalnie trudne warun­

5) przeprowadzenia konserwacji urządzeń ki bytowania nie mogą dopełnić świadczeń

melioracyjnych w zakresie wskazanym wzajemnych.

przez władzę lub zaniechania konser­

wacji;

§ 98. (1) Wprowadzenie samopomocy rol­

6) budowy urządzeń spiętrzających wodę nej na obszarze całego województwa lub jego

oraz urządzeń umożliwiających zalanie części zarządza wojewódzka władza admini­

terenu;

stracji ogólnej.

(2)

Rozszerzenie obowiązku samopomocy

7) przeniesienia w terminie wskazanym

przez władzę zabudowania na miejsce na materiały siewne i pasze w myśl § 96 ust. (2)

'• zarządza powiatowa władza administracji ogól­

przez władzę wskazane;

—

—

Poz. 529

(2) Jeżeli zarządzenie lub nakaz przysposo­

nej na podstawie uchwały wydziału powiato­

bienia do świadczeń rzeczowych wydała wła­

wego.

c■

dza upoważniona do tego według art. 29 ust. (4)

§ 99. (1) Samopomocą rolną na obszarze lub art. 33 ust. (4) — w tym przypadku ta wła­

gromady kieruje przodownik wiejski. Przodow­ dza wydaje orzeczenie o odpowiedzialności

nika wiejskiego oraz w miarę potrzeby jedne­ Skarbu Państwa z tytułu nakazanego przyspo­

go do trzech jego pomocników powołuje powia­ sobienia do świadczeń rzeczowych.

(3) Orzeczenie, czy i w jakiej wysokości

towa władza administracji ogólnej po wysłucha­

niu opinii społecznej reprezentacji rolnictwa. Skarb Państwa jest odpowiedzialny z tytułu

Powiatowa władza administracji ogólnej może nakazanego przysposobienia gospodarstwa wiej­

w każdym czasie odwołać przodownika wiej­ skiego do świadczeń rzeczowych, wydaje

1') powiatowa władza administracji ogólnej,

skiego i jego zastępców.

jeżeli wysokość odszkodowania żądane­

(2)

Do obowiązków przodownika wiejskie­

go przez posiadacza nie przekracza

go w zakresie samopomocy rolnej należy

1000 zł;

1) zorganizowanie i kierowanie samopo­

2) wojewódzka władza administracji ogól­

mocą rolną w obrębie gromady na pod­

nej, jeżeli wysokość odszkodowania żą­

stawie wytycznych ustalanych przez

danego przez posiadacza nie przekra­

powiatową władzę administracji ogólnej

cza 25.000 zł;

w porozumieniu ze społeczną reprezen­

3) w pozostałych przypadkach Minister

tacją rolnictwa;

Rolnictwa i Reform Rolnych w porozu­

2) doraźne rozstrzyganie sporów wyni­

mieniu z Ministrem Spraw Wojskowych

kłych przy wykonywaniu samopomocy

i Skarbu.

rolnej.

§ 100. (1) Bezpośredni nadzór nad działal­

nością przodownika wiejskiego sprawuje prze­

łożony gminy, a nadzór zwierzchni powiatowa

władza administracji ogólnej.

(2) Kontrolę prac przodownika wiejskiego

ze stanowiska fachowego sprawuje izba rolni­

cza.

(3) Organa ustrojowe gromady i gminy obo­

wiązane są do okazywania przodownikowi wiej­

skiemu wszelkiej pomocy w zakresie wykony­

wanych przez niego czynności.

§ 101. Jeżeli zajdzie konieczność okazania

pomocy na rzecz innej gromady w granicach tej

samej gminy, rozmiar i formę wzajemnych

świadczeń (§ 96) ustala zarząd gminy na wnio­

sek przodowników wiejskich interesowanych

gromad.

Rozdział

V.

Przepisy wspólne dla przysposobienia do

świadczeń rzeczowych.

§ 104. (1) O potrzebie zasiągnięcia opinii

rzeczoznawców przed wydaniem orzeczenia

o odpowiedzialności Skarbu Państwa z tytułu

przysposobienia do świadczeń rzeczowych de­

cyduje władza powołana do wydawania orze­

czenia.

(2) Władza ta określa również ilość rze­

czoznawców oraz kogo należy powołać w cha­

rakterze rzeczoznawcy.

(3) Rzeczoznawców powołuje się spośród

osób wyznaczonych przez zrzeszenia gospodar­

cze i instytucje samorządu gospodarczego, któ­

rych zakres działania odpowiada rodzajowi

przedsiębiorstwa lub gospodarstwa wiejskiego,

któremu nakazano przysposobienie.

Do art. 42.

§ 105. Zastępcze wykonanie przysposo­

bienia do świadczeń rzeczowych w trybie admi­

nistracyjnym, może nastąpić albo we własnym

zakresie działania władzy, albo też przez za­

kontraktowane w tym celu przedsiębiorstwo

prywatne.

Do art. 40.

§ 102. Przed nałożeniem obowiązku przy­

sposobienia do świadczeń rzeczowych należy

w miarę potrzeby i możności wysłuchać opinii

interesowanego przedsiębiorstwa lub gospodar­

stwa wiejskiego oraz zbadać czy i w jakiej mie­

rze zamierzone .przysposobienie wykraczać bę­

dzie poza własny gospodarczy interes przed­

siębiorstwa lub gospodarstwa wiejskiego, albo

powodować dla nich rzeczywiste szkody.

Do art. 41.

§ 103. (1) Orzeczenie, czy i w jakiej wyso­

kości Skarb Państwa jest odpowiedzialny z ty­

tułu nakazanego przysposobienia do świadczeń

rzeczowych, wydaje minister, który nakazał

przysposobienie do świadczeń rzeczowych.

§ 106. (1) Zarządzenie w sprawie zastęp­

czego wykonania przysposobienia do świad­

czeń rzeczowych we własnym zakresie działa­

nia władzy, powinno wskazywać szczegółowo

jakie prace mają być wykonane, na czyj koszt

oraz zawierać wyznaczenie kierownika robót.

(2) Kierownik robót zakupuje samodzielnie

potrzebne do wykonania robót materiały i urzą­

dzenia, najmuje pracowników i dokonuje wszel­

kich czynności niezbędnych dla wykonania za­

rządzenia.

(3) Jeżeli przedsiębiorstwo lub gospodar­

stwo wiejskie ma ponieść koszta czynności

objętych zarządzeniem, może kierownik robót

korzystać z wszelkich urządzeń i materiałów

przedsiębiorstwa lub gospodarstwa wiejskiego.

§ 107. Władza, która nakazała przyspo­

sobienie, może powierzyć wykonanie prac

objętych zarządzeniem również instytucji lub

przedsiębiorstwu prywatnemu na podstawie

osobno zawartej umowy, z przetargu lub z wol­

nej ręki. W tym przypadku nie wyznacza się

w myśl § 106 kierownika robót — lecz właści­

wa władza wyznacza tylko kierownika nad­

zoru.

—

Dziennik Ustaw Nr 81

mienione w zarządzeniu rzeczy i prawa uważa

się za zajęte na rzecz Państwa.

§ 111 . Zarządzenie o zajęciu na rzecz Pań­

stwa przedmiotów świadczeń rzeczowych po­

ciąga z mocy samego prawa dla osób, w których

posiadaniu znajdują się przedmioty zajęte, skut­

ki wymienione w art. 48 ust. (3) i w rozporzą­

dzeniu niniejszym z dniem określonym w zarzą­

dzeniu (§^110 ust. (2)).

D o art. 45.

§ 108. (1) Doprowadzenie do poprzednie­

go stanu przedsiębiorstwa lub gospodarstwa

wiejskiego przysposobionego do świadczeń rze­

czowych odbywa się na żądanie posiadacza

przedsiębiorstwa lub gospodarstwa wiejskiego

zgłoszone bezpośrednio władzy, która nakaza­

ła przysposobienie.

(2) W sprawie orzekania o odpowiedzial­

ności Skarbu Państwa z tytułu doprowadzenia

przedsiębiorstwa lub gospodarstwa wiejskiego

do poprzedniego stanu stosuje się odpowied­

nio § 103.

DZIAŁ IV.

Obowiązek świadczeń rzeczowych.

Rozdział

I.

Przepisy ogólne.

§ 112. (1) Przedmioty zajęte na rzecz Pań­

stwa są wyłączone z obrotu i jako takie nie

mogą być przedmiotem kupna, sprzedaży, za­

miany, darowizny, zastawu oraz innych zna­

nych prawu alienacyj; na zajętych przedmio-*

tach nie można również ustanowić współwła­

sności ani też wnieść ich jako udziału do

spółki.

(2) Czynności prawne wymienione w ust.

(1) zawarte po zajęciu przedmiotu na rzecz Pań­

stwa są z mocy samego prawa nieważne.

§ 113. (1) Z dniem zajęcia przedmiotu na

rzecz Państwa ulegają zawieszeniu wszelkie

skiero\Vane do tego przedmiotu kroki egzeku­

cyjne.

(2)

Zajęcie przedmiotu na rzecz Państwa

nie wstrzymuje jednak sądowego postępowania

zabezpieczającego oraz nie uch-yla sądowego

zabezpieczenia na przedmiocie zajętym.

D o art. 48.

§ 109. (1) Zarządzenia Ministra Spraw

Wojskowych wydane w porozumieniu z inte­

resowanymi ministrami dotyczące uznania pew­

nych rodzajów rzeczy lub praw za przedmioty

świadczeń rzeczowych będą w czasie wojny

i mobilizacji ogłaszane w Dzienniku Urzędowym

R. P. „Monitor Polski", a poza tym w Dzienniku

Świadczeń Rzeczowych.

(2) Zarządzenia wymienione w ust. (1) do­

tyczące przedmiotu świadczeń rzeczowych w

czasie pokoju będą stosownie do decyzji Mini­

stra Spraw Wojskowych albo podane do pu­

blicznej wiadomości, albo też tylko do wiado­

mości interesowanych przez doręczenie im w y­

ciągu lub odpisu tego zarządzenia.

§ 110. (1) W zarządzeniu wydanym na

podstawie art. 48 należy dokładnie określić

1) rodzaj rzeczy i praw, które podlegać

mają obowiązkowi świadczeń rzeczce

wych,

2) dzień, w którym ten obowiązek po­

wstaje,

3) obszar, z którego przedmioty świadczeń

rzeczowych mają być pobrane.

§ 114. Przejście prawa własności przed­

miotu zajętego na rzecz Państwa na drugą oso­

bę może nastąpić

1) z mocy wyroku sądowego przyznają­

cego stronie prawo własności do rzeczy

zajętej, jeżeli tytuł powstał przed zaję­

ciem rzeczy;

2) w drodze spadkobrania

i testamentowego.

ustawowego

§ 115. Rzeczy zajęte na rzecz Państwa po­

zostają w posiadaniu dotychczasowego posiada­

cza do czasu ich pobrania jako świadczenia

rzeczowego przez władzę lub wydania co do

zajętych przedmiotów odmiennych zarządzeń.

§ 116. Posiadacz przedmiotu zajętego na

rzecz Państwa nie ma prawa przerabiania ani

przenoszenia na inne miejsce tego przedmiotu,

jeżeli Minister Spraw Wojskowych w zarzą­

dzeniu wydanym na podstawie art. 48 nie zarzą­

dzi inaczej.

§ 117. (1) Posiadacz obowiązany jest

przedsiębrać wszelkie niezbędne środki służą­

(2) W razie zarządzenia przez Ministra ce do utrzymania przedmiotu w dotychczaso­

Spraw Wojskowych, że wymienione w ust. (1) wym stanie oraz chronić go przed utratą (zuży­

przedmioty mają być zajęte na rzecz Państwa, cie, zepsucie, kradzież, zniszczenie itp.).

należy w zarządzeniu wydanym na podstawie

(2)

Za zniszczenie, utratę lub uszkodzenie

art. 48 określić również dzień, od którego wy- ■ przedmiotu zajętego na rzecz Państwa posia­

—

dacz ponosi odpowiedzialność, jeżeli zdarzenia

te wynikły z winy posiadacza lub z winy osób,

za które posiadacz ponosi odpowiedzialność.

D o art. 49.

§ 118. Wykaz artykułów wymienionych

w art. 49 ustala załącznik do rozporządzenia

niniejszego.

§ 119. Przez pomieszczenie dla ludzi

i zwierząt (art. 49 ust. (1) pkt 3)) należy rozu­

mieć budynki mieszkaniowe, gospodarcze i inne,

którvch można użyć do umieszczenia w nich lu­

dzi lub zwierząt, oraz wszelkie urządzenia stałe

i przenośne stanowiące wyposażenie tych bu­

dynków.

—

Poz. 529

§ 124. (1) Statut przymusowej organizacji

przewiduje obowiązek pokrycia przez uczestni­

ków kosztów założenia i działalności organiza­

cji oraz kosztów nadzoru rządowego.

(2) Nadzór rządowy wykonywa właściwy

minister przez komisarza rządowego; minister

ten mianuje i odwołuje komisarza rządowego

oraz określa w statucie organizacji jego pbowiązki i prawa.

(3) Właściwy minister zmienia i uchyla

przepisy statutu przymusowej organizacji oraz

likwiduje ją w drodze zarządzenia.

D o art. 54.

§ 125* (1) Okoliczności, przewidziane W

airt. 54 ust. (2) pkt 1), 2) i 3) stwierdza się proto­

kolarnie na miejscu po przeprowadzeniu docho­

dzenia przy udziale dwóch nieinteresowanych

R o z d z i a ł II.

świadków. Dochodzenie przeprowadza delegat

Zakres obowiązku świadczeń rzeczowych.

powiatowej władzy administracji ogólnej lub

przełożony gminy. Przełożony gminy obowią­

D o art. 53.

zany jest wszcząć z własnej inicjatywy docho­

§ 120. (1) Przez prowadzenie pewnego ro­ dzenie we wszystkich przypadkach, w których

dzaju wytwórczości przemysłowej lub wydoby­ poweźmie wiadomość o faktach wymienionych

cia górniczego (art. 53 ust. (1) pkt 1)) rozumie się w art. 54 ust. (2) pkt 1), 2) i 3) i przesłać powia-<

czynności związane z ustaleniem wytwórczości towej władzy administracji ogólnej protokół w

lub wydobycia tak w zakresie rodzajów, typów, tych przypadkach, w których stwierdzi okolicz­

jakości, oraz ilości produkowanych wytworów, ności faktyczne, uzasadniające ustanowienie za«

jak również terminu i kolejności wykonywania rządu przymusowego lub przymusowej dzier­

stosownie do żądań właściwej władzy.

żawy.

(2)

Przez zakazanie dotychczasowej pro­ (2) Stwierdzenie, że posiadacz gospodarz

dukcji (art. 53 ust. (1) pkt 1)) rozumie się ogra­ stwa nie zastosował się do nakazów lub zaka­

niczenie lub całkowite wstrzymanie dotych­ zów, wydanych według art. 54 ust. (1), należy

czasowej wytwórczości co do jej rodzaju, jako: do tej władzy, która wydała nakaz lub zakaz

i jest niezależne od pociągnięcia posiadacza do

ści i ilości.

odpowiedzialności karnej w myśl art. 92.

§ 121. Władza właściwa może nakazać

§ 126. (1) Stwierdzenie, że interes obrony

przedsiębiorstwu przemysłowemu, górnicze­

mu lub handlowemu magazynowanie i przecho­ Państwa wymaga ustanowienia przymusowego

wywanie wyprodukowanych, wydobytych lub zarządu lub przymusowej dzierżawy w gospo­

.będących w obrocie przedmiotów we wskaza­ darstwie wiejskim (art. 54 ust. (2)) — należy do

nym miejscu, czasie i rozmiarach (art. 53 ust. wojewódzikiej władzy administracji ogólnej.'

(2) Stwieędzenie istnienia warunków okre->

, (1) pkt 2) i 3)).

ślonych w art. 4 ust. (2) pkt 1), 2) i 3) — należy

§ 122. Delegaci mianowani w przedsię­ do powiatowej władzy administracji ogólnej.

(3) Stwierdzenie istnienia warunków, okre*

biorstwach przemysłowych i górniczych w cha­

rakterze instruktorów, inspektorów, kontrole­ ślonych w art. 54 ust. (2) pkt 4) należy do wła­

rów, dozorców robót (art. 53 ust. (1) pkt 4)) nie dzy, która nakaz lub zakaz wydała.

korzystają z uprawnień delegatów przewidzia­

Do a r t 55.

nych w art. 21— 24.

§ 127. (1) Przy objęciu przedsiębiorstwa

§ 123, (1) Łączenie przedsiębiorstw prze­ lub gospodarstwa wiejskiego w przymusowy

mysłowych i górniczych w przymusowe organi­ zarząd należy sporządzić opis przedsiębiorstwa

zacje następuje w drodze zarządzenia, obejmu­ lub gospodarstwa wiejskiego.

jącego wykaz przedsiębiorstw łączonych w przy(2) Protokół opisu i objęcia w przymusowy

' musową organizację oraz wskazującego cel zarząd sporządza delegat władzy, która usta­

działania tej organizacji.

nowiła przymusowy zarząd przy udziale za­

j

(2) Właściwy minister może pociągnąć do rządcy, dwóch świadków niezainteresowanych

udziału w utworzonej przez niego organizacji w sprawie oraz posiadacza przedsiębiorstwa lub

przymusowej przedsiębiorstwa dotychczas do gospodarstwa wiejskiego, a w razie potrzeby —

niej nie należące, jak również może wyłączyć ponadto przy udziale rzeczoznawców.

(3) Jeżeli posiadacz przedsiębiorstwa lub

z przymusowej organizacji przedsiębiorstwa,

gospodarstwa wiejskiego, będąc należycie we­

'które dotychczas do niej należały.

—

Dziennik Ustaw Nr 81

—

zwany nie stawi się do wzięcia udziału w opisie madzone w kasach organów administracji la­

i spisaniu protokołu, czyni się o tym wzmiankę sów państwowych sprawujących zarząd przy­

w protokole. Niestawiennictwo nie wstrzymuje musowy na specjalnym rachunku zgodnie

toku postępowania i nie wpływa na ważność do- z przepisami obowiązującymi te organa.

konanych czynności.

(3)

Zarządca może podejmować z tego ra­

chunku niezbędne sumy na potrzeby przedsię­

(4)

Jeżeli miejsce zamieszkania posiadacza

przedsiębiorstwa lub gospodarstwa wiejskiego biorstwa lub gospodarstwa wiejskiego jedynie

jest nieznane lub jeżeli przebywa on za granicą na podstawie ogólnego lub szczególnego upo­

albo też jeżeli jest stwierdzone, że nie może ważnienia władzy, która ustanowiła przymuso­

przybyć celem wzięcia udziału w opisie i spi­ wy zarząd. Sumy pozostałe na rachunku mają

saniu protokołu, władza właściwa wyznaczy być wypłacone posiadaczowi.

z urzędu prawnego zastępcę posiadacza.

§ 133. Zarządca obowiązany jest składać

§ 128. Jeżeli objęcie przedsiębiorstwa lub ze swych czynności sprawozdania w formie

gospodarstwa wiejskiego w przymusowy zarząd i w terminach, określonych przez władzę, któ­

■jest rzeczą nie cierpiącą zwłoki, a dokonanie ra zarządcę ustanowiła.

opisu i spisanie iprotokołu w sposób określony

§ 134. (1) Zarządca nie ma prawa dok o­

w § 127 napotyka na znaczne przeszkody, spisa­

nywać

czynności wykraczających poza zwykły

nie protokołu może nastąpić również po objęciu

zarząd, a w szczególności zbywać nieruchomo­

przedsiębiorstwa lub gospodarstwa wiejskiego.

ści, czynić darowizny oraz bez zezwolenia wła­

§ 129. (1) Zarządcę przymusowego wy­ dzy, która ustanowiła przymusowy zarząd, za­

znacza się spośród osób, będących fachowcami ciągać zobowiązań prócz tych, które są k o ­

w danym dziale gospodarstwa, uwzględniając, nieczne do prawidłowego prowadzenia przed­

o ile to jest możliwe uzasadnione wnioski po­ siębiorstwa lub gospodarstwa wiejskiego.

(2) Zarządcy przysługuje prawo wydzierża­

siadacza, a w stosunku do gospodarstw hodo­

wienia gruntów na okres do lat trzech.

wlanych i nasiennych również Izby Rolniczej.

(3) Wszelkie sprzeczne z tym przepisem

(2)

Zarządca przymusowy zostaje ustano­

czynności zarządcy nie mają skutków prawwiony pisemnie; odpis zarządzenia doręcza się

i nychf a zdziałane akty są nieważne z mocy

posiadaczowi.

j prawa.

§ 130. Posiadacz przedsiębiorstwa lub go­

spodarstwa wiejskiego wziętego w przymuso­

wy zarząd obowiązany jest dostarczyć zarząd­

cy wszelkich danych dotyczących przedsiębior­

stwa lub gospodarstwa wiejskiego (księgi, pla­

ny, rejestry, wykazy itp.).

§ 131. (1) Zarządca przymusowy zarządza

powierzonym mu przedsiębiorstwem lub gospo­

darstwem wiejskim stosownie do instrukcji,

przepisów i poleceń władzy, która go ustano­

wiła i jest wyłącznie upoważniony do wykony­

wania czynności prawnych dotyczących tego

zarządu.

J

i

§ 135. (1) Zarządca otrzymuje wynagro­

dzenie według przeciętnych wynagrodzeń osób,

zajmujących analogiczne stanowiska kierowni­

cze w przedsiębiorstwach lub w gospodar­

stwach wiejskich, w wysokości ustalonej przez

władzę, która ustanowiła zarządcę.

(2) Koszty wynagrodzenia zarządcy ponosi

przedsiębiorstwo lub gospodarstwo wiejskie,

nad którym wykonywany jest przymusowy za­

rząd.

§ 136. (1) Likwidacja przymusowego za­

rządu następuje na mocy decyzji władzy, która

zarząd ustanowiła.

(2)

Zarządca przymusowy odpowiada za (2) Niezależnie od ustania warunków, któ­

swe czynności przed władzą, która go ustano­ re spowodowały ustanowienie zarządu przymu­

wiła.

sowego trwać on będzie przez okres czasu nie­

zbędny do jego likwidacji. Czasokres ten okre­

§ 132. (1) Wszelkie wpływy osiągnięte śli dla poszczególnych zarządów przymusowych

z przymusowego zarządu przedsiębiorstwa lub władza, która ustanowiła przymusowy zarząd.

gospodarstwa wiejskiego będą po potrąceniu

(3) Decyzja o likwidacji przymusowego za­

wydatków bieżących składane przez zarządcę rządu będzie podana do publicznej wiadomości

w kasie państwowej lub w bankach państwo­ przez ogłoszenie w zarządzie gminy i w woje­

wych wyznaczonych przez władzę, która usta­

wódzkim dzienniku urzędowym, tudzież poda­

nowiła przymusowy zarząd, na rachunek bieżą­ na w odpisie do wiadomości posiadacza.

cy przedsiębiorstwa lub gospodarstwa wiej­

(4) Po zakończeniu likwidacji przedsiębior­

skiego.

~

stwo lub gospodarstwo wiejskie przekazuje się

(2)

Wszelkie wpływy osiągnięte z przymu­

protokolarnie posiadaczowi. Przepis § 127 ust.

sowego zarządu gospodarstwa wiejskiego usta­ (2) należy odpowiednio stosować.

nowionego na rzecz Państwa i wykonywanego

przez organa administracji lasów państwowych

§ 137» (1) Oddanie przedsiębiorstwa lub

będą po potrąceniu wydatków bieżących gro­ gospodarstwa wiejskiego w przymusową dzier-1

—

żawę może być dokonane przez właściwą wła­

dzę w części bądź w całości na przeciąg do lat

trzech. Wysokość czynszu dzierżawnego, spo­

sób jego uiszczenia i inne warunki dzierżawy

ustala władza, która ustanowiła przymusową

dzierżawę.

(2) Umowa dzierżawy powinna być sporzą­

dzona na piśmie.

(3) Likwidacja przymusowej dzierżawy na­

stępuje na mocy decyzji władzy, która dzierża­

wę ustanowiła, przy czym przymusowe umo­

wy dzierżawne zachowują swoją moc na okres,

na który zostały zawarte z tym, iż w prawa

i obowiązki wydzierżawiającego wchodzi po­

siadacz przedsiębiorstwa lub gospodarstwa

wiejskiego.

(4) Przepisy §§ 127 — 129 i 132 należy od­

powiednio stosować.

Rozdział

III.

Zgłaszanie zapotrzebowań na przedmioty

świadczeń rzeczowych.

Do art. 57— 59.

§ 138. (1) Każda władza (dowództwo

wojskowe), urząd lub organ, który nie może po­

kryć potrzeb gospodarczych należących do je­

go zakresu działania w drodze dobrowolnych

umów, zgłasza swej władzy przełożonej wy­

kaz brakujących przedmiotów.

(2) Wykaz brakujących przedmiotów po­

winien być sporządzony pisemnie i zawierać

dane następujące

1) dokładne określenie ilości i jakości żą­

danych przedmiotów;

2) cel, do którego żądane przedmioty ma­

ją służyć;

3) termin i miejsce . dostarczenia przed­

miotów.

§ 139. (1) Władzą właściwą do zgłasza­

nia zapotrzebowań na przedmioty świadczeń

rzeczowych jest każdy minister w zakresie

swej działalności.

(2) Minister może wyznaczyć podległą wła­

dzę (urząd, organ), która w zakresie swej dzia­

łalności będzie upoważniona do zgłaszania za­

potrzebowań na określone przedmioty lub gru­

py przednr'otów świadczeń rzeczowych.

(3) Minister lub wyznaczona przez niego

władza (urząd, organ)

1) ocenia potrzeby gospodarcze zgłoszone

przez podległe mu władze (dowództwa

wojskowe), urzędy i organy, kierując

się ich ważńością oraz pilnością ich za­

spokojenia;

2) opracowuje wykaz całości potrzeb w

swym zakresie działalności.

(4) Na podstawie' danych uzyskanych w

sposób określony w ust. (3) minister lub wy­

znaczona przez niego władza (urząd, organ)

zgłasza zapotrzebowanie.

—

Poz. 529

§ 140. Zapotrzebowanie ma być sporzą­

dzone pisemnie i zawierać dane następujące

1) dokładne

wymienienie przedmiotów

świadczeń (rodzaj, ilość, jakość) oraz

opakowania; przy zapotrzebowaniu na

nieruchomość należy w przybliżeniu

określić powierzchnię nieruchomości,

jej przeznaczenie oraz inne stawiane jej

wymagania;

2) kolejność pilności świadczenia;

3) czas i miejsce oddania lub dostawy

przedmiotu świadczenia;

4) nazwę organu odbierającego.

§ 141. (1) Zapotrzebowanie należy kie­

rować do ministra właściwego ze względu na

przedmioty świadczeń rzeczowych, objętych

zapotrzebowaniem.

(2) Upoważniona przez ministra do zgła­

szania zapotrzebowań władza (urząd, organ),

kieruje zapotrzebowanie do wojewódzkiej lub

powiatowej władzy administracji ogólnej, sto­

sownie do wytycznych udzielonych w upoważ­

nieniu (§ 139 ust. (2)).

§ 142. (1) Właściwy minister lub władza,

do której zgłoszono zapotrzebowanie, zawiada­

mia pisemnie \vładzę, która zgłosiła zapotrze­

bowanie

1) o wysokości przyznanego jej zapotrze­

bowania (kontyngentu);

2) o terminie, w którym zapotrzebowanie

będzie zrealizowane;

3) o źródle pokrycia przez podanie okrę­

gów administracyjnych albo poszczegól­

nych przedsiębiorstw lub gospodarstw

wiejskich, które mają dostarczyć zapo­

trzebowanych przedmiotów;

4) o sposobie pokrycia zapotrzebowania

(np. nakazy indywidualne, repartycją).

(2) Dane wymienione w ust. (1) właściwy

minister podaje również do wiadomości wła­

dzy administracyjnej albo posiadaczowi przed­

siębiorstwa lub gospodarstwa wiejskiego, z któ­

rego żądane przedmioty świadczeń rzeczowych

mają być pobrane.

§ 143. Władzą właściwą do wykonania

zapotrzebowania jest

1) Minister Komunikacji w porozumieniu

z Ministrem Spraw Wojskowych — je­

żeli przedmiotem świadczenia jest sta­

tek powietrzny (aparat lotniczy) nale­

żący do linii komunikacji powietrznej

użyteczności publicznej;

2) urząd morski w Gdyni — jeżeli przed­

miotem świadczenia jest jednostka pły­

wająca żeglugi morskiej, urządzenia

portowe, nawigacyjne itp.j

—

3) państwowy zarząd wodny prowadzący

rejestrację statków i łodzi, jeżeli przed*

miotem świadczenia jest obiekt pływa­

jący żeglugi śródlądowej, urządzenie

portowe, nawigacyjne itp.;

4) rządowa władza kierująca działalnością

przedsiębiorstw pracujących na rzecz

obrony Państwa (art. 53) — jeżeli przed­

miotem świadczenia są surowce, półfa­

brykaty, fabrykaty, prawa oraz urzą­

dzenia, maszyny i pomieszczenia będą­

ce w posiadaniu tych przedsiębiorstw;

5) powiatowa władza administracji ogólnej

właściwa ze względu na miejsce poło­

żenia przedmiotów świadczenia — we

wszystkich innych przypadkach.

Rozdział

IV.

Pobranie przedmiotów świadczeń rzeczowych.

D o a r t 60.

§ 144. (1) Władze administracyjne, do

których skierowano celem wykonania zapotrze­

bowania na przedmioty świadczeń rzeczowych

(§ 143), wydają zarządzenia dotyczące po­

brania iprzedmiotów świadczeń rzeczowych

oraz nakazy świadczeń.

(2) W przedsiębiorstwach, na które nałożo­

no już obowiązek świadczeń rzeczowych

z mocy zarządzenia, nakazu lub umowy — za­

rządzenie pobrania przedmiotów świadczeń

rzeczowych, które są niezbędne do wykonania

obowiązku świadczeń rzeczowych (surowce,

półfabrykaty, maszyny, narzędzia, urządzenia

komunikacyjne) ciążącego już na tych przed­

siębiorstwach, może nastąpić dopiero po uzy­

skaniu zezwolenia władzy, która zarządzenie

lub nakaz wydała albo umowę zawarła.

—

Dziennik Ustaw Nr 81*■

8 148. (1) Nakaz świadczenia kieruje się

zasadniczo do posiadacza przedmiotu świad«f

czenia, a jeżeli w danym przedsiębiorstwie lub

gospodarstwie wiejskim jest ustanowiony peł*.

nomocnik — do pełnomocnika.

(2) Jeżeli przedmiotem świadczeń reeczo*.

wych jest obiekt pływający żeglugi morskiej lub

śródlądowej albo też statek powietrzny (apa-'

rał lotniczy) nakaz świadczenia należy doręczyć

w razie nieobecności osób wskazanych w ust.;

(1) kapitanowi, kierownikowi, szyprowi albo1

dowódcy obiektu pływającego lub też jeżeli,

chodzi o statki lotnicze (aparaty lotnicze) —

pilotowi lub dowódcy statku powietrznego

(aparatu lotniczego).

(3) Jeżeli chodzi o przedmioty świadczeń

rzeczowych

1) złożone lub przechowywane w domach

składowych, w składach i magazynach

celnych, w magazynach kolejowych,

pocztowych oraz w magazynach lub

składach innych przedsiębiorstw prze­

wozowych;

2) przewożone lub transportowane lądem,

wodą lub powietrzem;

nakaz świadczenia ąależy kierować do zarząd­

ców (kierowników, dyrektorów itp.) tych maga­

zynów, składów i przedsiębiorstw lub zarządów

danych przedsiębiorstw transportowych.

§ 149. Nakaz świadczenia powinien za­

wierać

1) imię i nazwisko (firmę) i dokładny adres

posiadacza przedmiotu świadczenia (sie­

dzibę firmy);

2) dokładne wyszczególnienie przedmiotu

świadczenia (rodzaj, ilość, jakość) oraz

opakowanie; przy świadczeniach nieru­

chomości należy w przybliżeniu okre­

ślić powierzchnię nieruchomości, jej

§ 145. (1) Do władz wymienionych w

przeznaczenie oraz inne stawiane jej

§ 144 należy również doręczanie nakazów

wymagania; w miarę możności należy

świadczeń.

podać ich oznaczenie hipoteczne, a w

(2) Nakazy mogą być doręczane również za

braku takiego oznaczenia podać w przy­

pośrednictwem organów odbierających przed­

bliżeniu opis granic;

miot świadczenia.

3) określenie, czy odstąpienie na rzecz

Państwa danego przedmiotu dotyczy od­

§ 146. (1) Organem wykonawczym powia­

stąpienia prawa własności przedmiotu

towej władzy administracji ogólnej w zakresie

czy

też odstąpienia prawa użytkowania,

czynności związanych z gromadzeniem, prze*ł

używania lub innych praw;

twarzaniem i odstawą materiałów objętych .pla­

4) czas i miejsce oddania lub dostawienia

nem aprowizacyjnym są komisje skupu.

przedmiotu świadczenia;

(2)

Komisje skupu działają na podstawie

5)

wskazanie organu odbierającego;

szczególnych przepisów.

6) wskazanie na odpowiedzialność karną

w

razie niedopełnienia obowiązku

§ 147. (1) Organem wykonawczym powia­

świadczenia;

towej władzy administracji ogólnej w zakresie

czynności zwiazanych z rejestracją, zajmowa­

7) datę wystawienia nakazu świadczenia,

niem na rzecz Państwa, gromadzeniem i odsta­

podpis ł pieczęć władzy wydającej na­

wą przedmiotów świadczeń rzeczowych, nie za­

kaz świadczenia.

liczonych do działu aprowizacji jest powiato­

D o art, 62.

wa komisja zbiórki.

(2)

Powiatowe komisje zbiórki działają na 8 150.

(1) Pobranie przedmiotu świadczę*

podstawie szczególnych przepisów.

nia następuje zasadniczo przez bezpośrednie

—

wsięcie danego przedmiotu od dotychczasowe­

go posiadacza w posiadanie władzy.

(2) Organ pobierający przedmiot świadcze­

nia może przedmiot pobrany pozostawić na miej­

scu u dotychczasowego posiadacza bądź też

u osoby trzeciej do dyspozycji władzy.

(3) Osoba, u której przedmiot pozostawio>no na przechowanie, obowiązana jest przecho­

wywać go % należytą starannością,

P o *. §29

(3) Jeżeli świadczącym jest inna osoba nii

właściciel przedmiotu świadczenia. należy po­

dać również imię, nazwisko i miejsce zamiesz­

kania właściciela, albo osoby uprawnionej do

rozporządzania przedmiotem świadczenia-

§ 152. (1) Dowód wykonania świadczenia

wystawia się w jednym egzemplarzu z tym, że

właściwy dowód wykonania świadczenia (od­

cinek a)) doręcza się świadczącemu, zleoenie

151. (1) Dowód wykonania świadczenia wypłaty (odcinek b)) przesyła się do kasy wła­

się

ściwego urządu skarbowego, zaś dowód matę"

1) z odcinka a) stanowiącego właściwy riałowy (odcinek c)) pozostaje w aktach organu

pobierającego przedmiot świadczenia.

dowód wykonania świadczenia,

2) z odcinka b) — stanowiącego zlecenie

(2) Jeżeli wynagrodzenie za świadczenie nie

wypłaty i

przekracza sumy 100 zł organ pobierający

3) z odcinka c) — stanowiącego dowód przedmiot świadczenia może zlecenie wypłaty

(odcinek b)) wydać bezpośrednio do rąk świad­

materiałowy.

czącego, celem przedstawienia tego zlecenia w

(2)

Wszystkie części dowodu wykonania

świadczenia (odcinki) mają zawierać następu­ kasie Urzędu skarbowego równocześnie z do­

wodem wykonania świadczenia (odcinek a)); w

jące dane

1) nazwę organu odbierającego przedmiot tym przypadku świadczący obowiązany jest po­

twierdzić odbiór zlecenia wypłaty.

świadczenia;

(3) Jeżeli należność wypłaca bezpośrednio

2) imię, nazwisko (firmę) i adres świadczą­

cego (siedzibę firmy), a przy reparty- organ pobierający przedmiot świadczenia, wów­

cji — nazwę gminy (gromady), z której czas świadczący kwituje odbiór należności na

zleceniu wypłaty (odcinek b)), a organ wypła­

świadczenie pobrano;

3) dokładne określenie przedmiotu świad­ cający zaznacza wypłatę na dowodzie wykona­

czenia;'jeżeli przedmiotem świadczenia nia świadczenia (odcinek a)) pozostającym

jest nieruchomość, należy sporządzić u świadczącego. Zlecenie wypłaty służy orga­

szczegółowy jej opis z uwzględnieniem nowi wypłacającemu jako dowód kasowy.

stanu technicznego;

§ 153. Dowód wykonania świadczenia co

4) określenie czy pobranie przedmiotu do ruchomości (paczek) znajdujących się w ma­

świadczenia dotyczy odstąpienia na gazynach pocztowych, a stanowiących włas­

rzecz Państwa prawa własności, czy też ność klientów poczty powinien być wystawio­

prawa użytkowania, używania lub in­ ny oddzielnie dla każdej paczki i powinien za­

nych praw;

wierać dane wymienione w § 151 ust, (2) a po­

5) ostatnie miejsce użytkowania pobranych nadto imię, nazwisko i adres nadawcy, nazwę

przedmiotów świadczenia;

urzędu pocztowego nadawczego, numer nadaw­

6) wysokość ustalonego wynagrodzenia za czy, imię, nazwisko i adres adresata, podaną

pobrany przedmiot świadczenia, jeżAtyi wartość, zawartość i wagę paczki.

przedmiot świadczenia jest objęty cen­

nikiem, lub jeżeli w ramach cennika

§ 154. (1) Dowód wykonania świadczenia

wartość przedmiotu została ustalona (odcinek a)) doręcza się zasadniczo świadczą­

(ąrt. 74 ust. (2));

cemu.

7) wskazanie roszczeń Skarbu Państwa lub

(2) Jeżeli świadczący nie jest zarazem po­

osób trzecich ciążących na danym przed­ siadaczem lub gdy jest nieobecny i nikogo do

miocie świadczenia (np, należności cel­ odebrania dowodu wykonania świadczenia

ne, prawa zastawnicze osób trzecich (odcinek a)) nie upoważnił, albo też gdy osoba

itp,);

posiadacza budzi wątpliwości lub odmówi przy­

8) nazwę kasy urzędu skarbowego, mają­ jęcia dowodu wykonania świadczenia (odci­

cego dokonać wypłaty oraz termin, od nek a)) — dowód ten - należy wydać do rąk

którego ma nastąpić wypłata wynagro­ przełożonego gminy lub jego zastępcy za po­

dzenia;

twierdzeniem odbioru.

9) stwierdzenie, czy za pobrany przedmiot

(3) Przełożeni grain (ich zastępcy), do rąk

świadczenia zapłacono gotówką przy je­ których wydano dowód wykonania świadczenia

go pobraniu czy też wydano zlecenie (odcinek a)), obowiązani są węzwać natych­

wypłaty do kasy urzędu skarbowego;

miast do odbioru dowodu osobę, dla której jest

10) miejsce l datę wystawienia dowodu on przeznaczony.

wykonania świadczenia, podpis i pieczęć

§ 155- Z chwilą doręczenia osobię wymie­

organu odbierającego przedmiot świad­

czenia.

nionej w § 154 dowodu wykonania świadczę-

Ł

—

—

Dziennik Ustaw Nr 81

nia (odcinek a)) — przedmiot świadczenia prze­

chodzi w posiadanie Państwa.

możności — pomocy przez czas nieprzekraczający dwóch tygodni od daty wyładowania.

D o art. 64.

§ 159. (1) Przez określenie „magazyny ko­

lejowe" (art. 64 ust. (1) pkt 1)) rozumie się rów­

nież magazyny kolejowo-celne.

(2) Pobranie ruchomości przechowywanych

w magazynach kolejowych tudzież ruchomości

przewożonych lądem, wodą lub powietrzem

może być dokonane tylko w obecności osób wy­

mienionych w § 148 ust. (3) lub ich przedsta­

wicieli.

(3) Przy pobraniu powyższych ruchomo­

ści z magazynów kolejowo-celnych powinien

być również przedstawiciel władzy celnej ce­

lem wykonania obowiązków przewidzianych

w § 157.

(4) Przedsiębiorstwo przewozowe, od któ­

rego dane ruchomości mają być pobrane, po­

winno — w miarę możności — okazać wszelką

pomoc przy ich pobieraniu.

§ 156. (1) Pobranie towarów (paczek) z

magazynów pocztowych może być wykonane

tylko w obecności przedstawiciela poczty, któ­

ry przed pobraniem przedmiotów ustali należ­

ności pocztowe.

(2) Ustalone należności pocztowe wpisuje

organ odbierający przedmiot świadczenia do

dowodu wykonania świadczenia.

§ 157. (1) Pobranie towarów celnych (za­

granicznych nieoclonych) może być dokonane

tylko w obecności przedstawiciela właściwego

urzędu celnego, który przed podjęciem towaru

ustali ciążące na tych towarach należności cel­

ne i inne pobierane przy odprawie celnej je­

dnocześnie z należnościami celnymi.

(2) Ustalone należności celne i inne organ

odbierający przedmiot świadczenia wpisuje do

dowodu wykonania świadczenia.

(3) Jeżeli w dowodzie wykonania świadcze­

nia nie zostało stwierdzone, że chodzi o odstą­

pienie prawa własności przedmiotu świadcze­

nia, to wydanie przedmiotu świadczenia będą­

cego towarem celnym (zagranicznym nieoclonym) następuje w trybie odprawy celnej warun­

kowej bez pobierania zabezpieczenia celnego.

W przypadkach pobrania towarów celnych do

czasowego użytku właściwe władze lub ich or­

gana, które towary te pobrały tytułem świad­

czenia rzeczowego dostarczają je po wykorzy­

staniu odnośnemu urzędowi celnemu celem

wzięcia pod dozór celny oraz zawiadamiają

0 tym osoby, od których towary te zostały po­

brane tytułem świadczenia rzeczowego.

§ 160. (1) Pobranie towarów przechowy­

wanych w domu składowym może być doko­

nane tylko w obecności notariusza, komornika

lub maklera giełdowego przysięgłego oraz

przedstawiciela domu składowego, który przed

podjęciem towarów ustali ciążące na tych to­

warach należności: nieuiszczone *od towaru da­

niny publiczne, należności domu składowego,

wierzytelności posiadacza warrantu i inne.

(2) Ustalone należności (ust. (I)1) zostaną

przez dom składowy wpisane w księdze jukstowej, a przez organ pobierający przedmiot

świadczenia do dowodu wykonania świadcze­

nia.

Do art. 65.

§ 158. (1) Ładunek znajdujący się na

obiektach przewozowych podlegających świad­

czeniu, jeżeli nie jest również przedmiotem

świadczenia, pozostaje w rozporządzeniu wła­

ściciela lub innej osoby uprawnionej.

(2) Usunięcie ładunku powinno nastąpić

w terminie oznaczonym przez władzę, która

wydała nakaz świadczenia. Obowiązek usunię­

cia należy do osoby rozporządzającej ładun­

kiem.

(3) W razie nieusunięcia ładunku w ozna­

czonym terminie zostanie on usunięty w trybie

administracyjnym na koszt rozporządzającego

ładunkiem; za mogące wyniknąć z tego pow o­

du straty lub szkody Skarb Państwa nie po­

nosi odpowiedzialności.

(4) Przechowywanie i ochrona usuniętego

ładunku odbywa się na koszt rozporządzającego

ładunkiem.

(5) W razie braku odpowiednich składów

1 magazynów w miejscowości gdzie nastąpiło

wyładowanie, powiatowa władza administracji

ogólnej udziela rozporządzającemu ładunkiem

do przechowania i ochraniania tego — w miarę

§ 161. (1) Pobranie przedmiotów świad­

czeń rzeczowych w drodze repartycji może za­

rządzić właściwy minister, wojewódzka wła­

dza administracji ogólnej albo powiatowa wła­

dza administracji ogólnej.

(2) Władza zarządzająca wykonanie świad­

czeń w drodze repartycji określa wyznaczone

do świadczeń okręgi administracyjne oraz od­

powiadające tym okręgom kontyngenty świad­

czeń.

(3) Władze administracji ogólnej wydają

zarządzenia dotyczące repartycji drewna, opie­

rając się na szczegółowych planach pobrania

drewna, ustalonych przez właściwe dyrekcje la­

sów państwowych.

(4) W zarządzeniu repartycji określić nale­

ży również termin, w którym powinny być

ustalone Usty repartycyjne oraz termin pobra­

nia świadczeń w drodze repartycji.

§ 162. (1) Rozdział świadczeń nałożonych

na gminy (gromady) między poszczególnych po­

siadaczy obowiązanych do świadczeń przepro­

wadza się na podstawie list repartycyjnych.

—

(2) Listy repartycyjne są ustalane:1) w miastach o odrębnym prawie (statu­

cie) oraz w miastach wydzielonych z po­

wiatowych związków samorządowych—

przez jedną lub więcej komisyj repartycyjnych składających się z prezydenta

miasta lub jego przedstawiciela jako

przewodniczącego oraz z 4 członków

rady miejskiej;

2) w miastach innych

niż określone

w pkt 1) oraz w gminach wiejskich —

przez komisję repartycyjną złożoną

z burmistrza lub wójta (ich zastępców),

jako przewodniczącego oraz z 4 człon­

ków rady miejskiej albo gminnej po wy­

słuchaniu w miarę potrzeby opinii soł­

tysa.

(3) Gminna komisja repartycyjna rozdziela

wyznaczoną jej ilość świadczeń pomiędzy po­

szczególne gromady, ustalając dla każdej z gro­

mad odrębną listę repartycyjną na podstawie

wniosku gromadzkiej komisji repartycyjnej,

składającej się z dwóch członków wybranych

przez radę gromadzką oraz sołtysa jako prze­

wodniczącego.

(4) W przypadkach niecierpiących zwłoki

ustalenie listy repartycyjnej przeprowadzają

bez udziału osób wymienionych w ust. (2) pre­

zydent miasta, burmistrz lub wójt, bądź też ich

zastępcy przy udziale o ile możności dwóch

mieszkańców gminy.

(5) W przypadkach nieustalenia w terminie

list repartycyjnych, listy te ustalają właściwe

powiatowe władze administracji ogólnej.

(6) Umieszczenie na liście repartycyjnej

przedmiotów należących do przedsiębiorstwa

lub gospodarstwa wiejskiego pracujących na

rzecz obrony Państwa może nastąpić tylko za

zezwoleniem władzy, która kieruje działalno­

ścią przedsiębiorstwa lub gospodarstwa wiej­

skiego.

Poz- 529

—

(2) W przypadku nieobecności świadczące­

go, zaświadczenie ma być złożone w zarządzie

gminy z przeznaczeniem doręczenia go świad­

czącemu.

§ 166. (1) Stosownie do wyników świad­

czeń pobranych w gminie na podstawie list re­

partycyjnych zarząd gminy otrzymuje dowód

wykonania świadczenia (odcinek a)) przez

gminę.

(2) Dowody te wydaje właściwa powiatowa

władza administracji ogólnej lub organ odbie­

rający przedmioty świadczeń.

§ 167. Zamiast przeprowadzenia repartycji zarząd gminy może dostarczyć żądanych

przedmiotów świadczeń w inny sposób, jeśli to

nie pociągnie za sobą opóźnienia w ich dostar­

czeniu.

§ 168. Jeżeli pobranie świadczeń nastę­

puje w drodze repartycji lub jeżeli gmina do­

starcza w inny sposób zapotrzebowanej rucho­

mości — powinien być obecny przy pobraniu

świadczenia przedstawiciel zarządu gminy.

Rozdział

V.

Wynagrodzenia za świadczenia.

D o art. 68.

§ 169. (1) Z chwilą powstania warunków

wymienionych w art. 46 ust. (1) obowiązani są

wojewodowie, a w m. st. Warszawie Komisarz

Rządu na m. st. Warszawę zorganizować na­

tychmiast wojewódzkie (stołeczną) komisje cen­

nikowe oraz powiatowe komisje świadczeń rze­

czowych.

(2) Z chwilą powstania warunków wymie­

nionych w art. 46 ust. (2) wojewodowie, a w m

st. Warszawie Komisairz Rządu na m. st. W ar­

§ 163. (1) Lista repartycyjna zastępuje na­ szawę organizują wojewódzkie (stołeczną) ko­

kaz świadczenia. Należy ją ogłosić w gminie misje cennikowe i powiatowe komisje świad­

w sposób zwyczajowo przyjęty; ogłoszenie za­ czeń rzeczowych na podstawie zarządzenia w y­

stępuje doręczenia nakazu świadczenia.

danego przez Ministra Spraw Wewnętrznych

(2) Od ustaleń zawartych w liście repar­ w porozumieniu z Ministrem Spraw W ojsko­

tycyjnej przysługuje interesowanemu odwołanie wych. Zarządzenie może dotyczyć zorganizo­

w administracyjnym toku instancji, które nie wania wojewódzkich komisyj cennikowych tyl­

ko w niektórych województwach, a powiato­

wstrzymuje wykonania świadczenia.

wych komisyj świadczeń rzeczowych tylko

§ 164. (1) Do świadczenia obowiązany jest w niektórych powiatach.

każdy, kto jest umieszczony w liście repartycyj­

(3) Główną komisję cennikową organizuje

nej.

w warunkach przewidzianych w art. 46 Mini­

(2)

W razie nieobecności osób wymienio­

nych w liście repartycyjnej organ przeprowa­ ster Skarbu.

dzający pobranie świadczenia w drodze repar§ 170. (1) Przewodniczącym wojewódz­

tycji pobiera je w obecności dwóch świadków,

w razie potrzeby przy udziale rzeczoznawców, kiej (stołecznej) komisji cennikowej jest wojewóda (Komisarz Rządu na m. st. Warszawę)

jeśli tylko istnieje możność ich powołania.

albo delegat wyznaczony przez wojewodę (Ko­

§ 165. (1) Każdemu ze świadczących na misarza Rządu na m. st. Warszawę). Stałym za­

podstawie listy repartycyjnej organy pobiera

stępcą przewodniczącego komisji jest przedstające przedmiot świadczenia wydają zaświadczę . wiciel władzy skarbowej wchodzący w skład

nie o pobraniu przedmiotu świadczenia.

' komisji.

—

—

Dziennik Ustaw Nr 81

§ 173. (1) Wojewódzka komisja cenniko­

(2) W skład wojewódzkiej (stołecznej) ko- [

wa urzęduje w siedzibie urzędu wojewódzkie­

misji cennikowej wchodzą

1) przedstawiciel wojska delegowany przez go, a stołeczna komisja cennikowa — w m. st.

dowódcę O. K., a jeżeli komisja ma Warszawie.

działać na terenie podległym dowódcy

(2) Właściwość wojewódzkiej komisji cen­

floty — przez dowódcę floty;

nikowej obejmuje cały obszar województwa,

2) przedstawiciel władzy skarbowej dele­ a stołecznej komisji cennikowej — obszar m.

gowany przez dyrektora iziby skarbo­ st. Warszawy. W przypadku utworzenia kilku

wej (naczelnika wydziału skarbowego, kompletów, właściwość terytorialną każdego

urzędu wojewódzkiego śląskiego);

z nich określa zarządzenie o powołaniu komi­

3) wyznaczeni przez wojewodę (Komisa­ sji do życia.

rza Rządu na m. st. Warszawę) urzędni­

(3) Główną komisję cennikową organizuje

cy urzędu wojewódzkiego z działu się w składzie jednego lub więcej kompletów.

przemysłowego, aiprowizacyjnego, rol­

Właściwość jej obejmuje cały obszar Państwa.

nictwa oraz sanitarnego po jednym

z każdego działu, a jeśli chodzi o świad­

§ 174. (1) Decyzje komisyj cennikowych

czenia z zakresu górnictwa — przed­ zapadają w formie uchwał zwykłą większością

stawiciel właściwej władzy górniczej;

głosów przy udziale co najmniej 6 członków

4) przedstawiciel administracji lasów pań­

i przewodniczącego, przy czym obecność

stwowych, wyznaczony przez dyrekcję

lasów państwowych właściwą ze wzglę­ przedstawiciela władzy skarbowej jest obowią­

zująca.

du na siedzibę komisji;

(2) Członek wojewódzkiej komisji cenniko­

5) jeden przedstawiciel handlu, przemysłu

i górnictwa, jeden przedstawiciel rze­ wej będący przedstawicielem władzy skarbo­

miosła oraz jeden przedstawiciel rol­ wej może w terminie 24 godzin od dnia za­

nictwa, delegowani przez

właściwe padnięcia uchwały zgłosić pisemny sprzeciw

miejscowe izby samorządu gospodar­ przeciw uchwale komisji. Sprzeciw powoduje

wstrzymanie ogłoszenia uchwały,

czego;

(3) Sprzeciw rozstrzyga główna komisja

6) jeden przedstawiciel Sejmiku woje­

wódzkiego lub rady wojewódzkiej (Ra­ cennikowa, która najdalej do dni 10 po zgłosze­

niu sprzeciwu ma zakomunikować wojewódz­

dy Miejskiej m. st. Warszawy).

kiej (stołecznej) komisji cennikowej swoją decy­

§ 171. (1) Przewodniczącym głównej k o­ zję w sprawie sprzeciwu, W razie nieotrzyma­

misji cennikowej jest Minister Skarbu lub wy­ nia w tym terminie przez wojewódzką (stołecz­

ną) komisję cennikową decyzji głównej komisji

znaczony przez niego delegat.

cennikowej, wojewódzka (stołeczna) komisja

(2)

W skład głównej komisji cennikowej

wchodzą

cennikowa ogłasza własną uchwałę.

1) po jednym przedstawicielu Ministrów

Spraw Wewnętrznych, Spraw W ojsko­

§ 175. (1) Główna komisja cennikowa mo­

wych, Skarbu, Przemysłu i Handlu, K o­ że zastrzec sobie ustalanie i ogłaszanie cen na

munikacji i Opieki Społecznej oraz pewne kategorie przedmiotów,

dwaj przedstawiciele Ministra Rolnic­

(2)

Główna komisja cennikowa może z

twa i Reform Rolnych;

urzędu badać i zmieniać ustalone przez woje­

2) jeden przedstawiciel związku izb prze­ wódzkie (stołeczną) komisje cennikowe ceny

mysłowo-handlowych R. P.;

przedmiotów świadczeń. W tym celu woje­

3) jeden przedstawiciel związku izb i or- wódzkie (stołeczna) komisje cennikowe obo­

ganizacyj rolniczych R. P.;

wiązane są przesyłać do głównej komisji cen­

4) jeden przedstawiciel związku izb rze­ nikowej cenniki ogłoszone przez siebie w ciągu

mieślniczych R. P.;

3 dni po ogłoszeniu.

5) po jednym przedstawicielu Związku

Miast Polskich, Związku Powiatów R. P.

§ 176. Ustalone przez komisje cennikowe

i Związku Gmin Wiejskich R. P.

ceny obowiązują na obszarze właściwości danej

komisji z chwilą ogłoszenia cennika, jeżeli

§ 172. (1) Komisje cennikowe ustalają uchwała komisji nie stanowi inaczej,

ceny przedmiotów świadczeń rzeczowych bio­

rąc za podstawę rzeczywiste i gospodarczo D o art. 69.

usprawiedliwione koszty produkcji w danej

§ 177. (1) Do towarów zagranicznych niegałęzi wytwórczości.

oclonych oraz do towarów, na których ciążą

(2)

Ustalone według zasad przewidzianych

w ust. (1) ceny przedmiotów świadczeń rzeczo­ należności akcyzowo-monopolowe nie stosuje

wych, będących zagranicznymi nieoclonymi to­ się cen przedmiotów świadczeń rzeczowych

warami, podlegają zmniejszeniu o kwotę ciążą­ ogłoszonych w cennikach.

cych na tych towarach należności celnych i in­

(2) Wartość towarów wymienionych w ust,

nych wymierzanych przy odprawie celnej jed­ (1) określa powiatowa komisja świadczeń rze­

czowych.

nocześnie z należnościami celnymi.

—

D o art. 70.

§ 178. (1) Przewodniczącym powiatowej

komisji świadczeń rzeczowych jest kierownik

powiatowej władzy administracji ogólnej (jego

zastępca), albo też wyznaczona przez niego

osoba. Stałym zastępcą przewodniczącego jest

przedstawiciel władzy skarbowej wchodzący w

skład komisji.

(2) W skład powiatowej komisji świadczeń

rzeczowych wchodzą

1) przedstawiciel władzy wojskowej dele­

gowany przez komendanta garnizonu

właściwego ze względu na siedzibę po­

wiatowej władzy administracji ogólnej;

2) przedstawiciel władzy skarbowej, dele­

gowany przez dyrektora izby skarbowej

(naczelnika wydziału skarbowego urzę­

du wojewódzkiego śląskiego);

3) dwaj członkowie wybrani przez wydział

powiatowy;

4) trzej członkowie delegowani przez

właściwą Izbę Rolniczą, PrzemysłowoHandlową i Rzemieślniczą z każdej po

jednym.

(3) W skład komisji właściwej dla powiatu

morskiego i m. Gdyni wchodzi ponadto delegat

urzędu morskiego i morskiego urzędu rybac­

kiego.

§ 179. (1) Powiatowe komisje świadczeń

rzeczowych organizuje się w składzie jednego

lub więcej kompletów; urzędują one w miej­

scowości wyznaczonej przez swego przewodni­

czącego.

(2) W łaściwość powiatowej komisji świad­

czeń rzeczowych obejmuje obszar całego po­

wiatu, a w przypadku utworzenia kilku kom­

pletów, właściwość terytorialną każdego z nich

określa zarządzenie o powołaniu komisji do

życia.

§ 180. (1) Posiedzenia powiatowej komisji

świadczeń rzeczowych zwołuje przewodniczą­

cy. Na posiedzenia może przewodniczący wzy­

wać również osoby, których świadczenia mają

być oceniane.

(2) Nieobecność na posiedzeniu komisji osób

świadczących lub członków przedstawicieli sa­

morządu nie wstrzymuje postępowania komi­

sji.

(3) Komisja obraduje tylko nad sprawami,

które jej przekaże przewodniczący. Decyzje

zapadają większością głosów. W razie równości

głosów rozstrzyga głos przewodniczącego.

(4) OrzVczenia komisji powinny być umo­

tywowane i podpisane przez przewodniczące­

go i prowadzącego protokół.

(5) Orzeczenie powiatowej komisji świad­

czeń rzeczowych jest ostateczne'w administra­

cyjnym toku instancji.

(6) Z posiedzeń komisyj należy spisywać

protokół; prowadzi go członek komisji wyzna­

czony przez przewodniczącego. W protokole

—

P ojł 529

należy zamieszczać również oświadczenia skła­

dane przez osoby świadczące obecne na posie­

dzeniu.

D o a r t 72.

§ 181. (1) Przewodniczącym specjalnej ko­

misji świadczeń rzeczowych jest minister, któ­

ry zarządził utworzenie komisji* lub wyznaczo­

ny przez niego delegat

(2)

W skład specjalnej komisji świadczą!

rzeczowych wchodzą delegaci Ministerstw

Spraw Wewnętrznych, Spraw Wojskowych*

Skarbu, Przemysłu i Handlu, Rolnictwa i Re­

form Rolnych oraz Opieki Społecznej po jed­

nym z każdego Ministerstwa* a ponadto;

1) jeden delegat właściwej izby przemy­

słowo-handlowej i jeden delegat wyznar

czony przez Ministra Przemysłu i Han­

dlu lub o ile chodzi o przemysł drzew­

ny przerabiający surowce oraz o prze­

mysł wymieniony w § 78 pkt 1) — przez

Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych,

ze składu organizacji powołanej do ży­

cia na podstawie art. 53 ust. (2), jeśli

przedmiotem obrad komisji specjalnej

będzie wynagrodzenie z tytułu wzięcia

przedsiębiorstwa przemysłowego lub

górniczego w przymusowy zarząd lub

przymusową _ dzierżawę lub których

zdolności wytwórczej użyto według

art. 53 ust. (1);

2) jeden delegat Ministerstwa Komunika­

cji i jeden delegat właściwych przedsię­

biorstw i stowarzyszeń handlowych, je­

śli przedmiotem obrad komisji specjal­

nej będzie wynagrodzenie za pobrane

świadczenia przedsiębiorstw przewozo­

wych lub wynagrodzenie związane z

użyciem zdolności wytwórczej tych

przedsiębiorstw według art. 53 ust. (1);

3) jeden delegat Ministerstwa Poczt i Te­

legrafów i jeden delegat związku przed­

siębiorstw wytwarzających sprzęt tele­

techniczny, radiotechniczny lub handlu­

jący takim sprzętem, jeśli przedmiotem

orzeczenia komisji specjalnej będzie wy­

nagrodzenie wziętych w przymusowy

zarząd lub przymusową dzierżawę tych

przedsiębiorstw

lub

wynagrodzenie

związane z użyciem ich zdolności wy­

twórczej według art. 53 ust. (1);

4) jeden delegat Ministerstwa Rolnictwa

i Reform Rolnych i jeden delegat

właściwej izby rolniczej, jeśli przed­

miotem orzeczenia komisji specjalnej

będzie wynagrodzenie z tytułu wzię­

cia gospodarstw wiejskich w przymu­

sowy zarząd lub przymusową dzier­

żawę albo wynagrodzenie związane

z użyciem zdolności wytwórczej gospo­

darstwa wiejskiego według art. 54

ust. (1).

—

§ 182. Do postępowania specjalnej komisji

świadczeń rzeczowych stosuje się odpowiednio

przepis § 180.

D o art. 74.

—

Dziennik Ustaw Nr 81

Do art. 76.

§ 185. (1) Wynagrodzenie za pobrane

przedmioty świadczenia będzie wypłacane go­

tówką lub asygnatami, albo też częściowo go­

tówką i częściowo asygnatami.

§ 183. (1) Należność za pobrane świad- I

(2)

Warunki i sposób wypłaty wynagrodze­

czenia wypłaca w miarę posiadanych środków

pieniężnych organ pobierający przedmiot świad­ nia określa odrębne rozporządzenie wykonaw­

czenia, jeżeli przedmiot ten jest objęty cenni­ cze.

kiem i należność ma być wypłacona tylko w

gotówce; w innych przypadkach należność w y­

§ 186. (1) Jeżeli wypłata wynagrodzenia

płaca organ upoważniony do wypłaty.

nie następuje bezpośrednio przez organ pobie­

(2) W czasie wojny i mobilizacji organem rający przedmiot świadczenia, wypłaty wyna­

upoważnionym do wypłaty wynagrodzenia jest grodzenia dokonuje organ upoważniony do wy­

płaty na podstawie przedstawionego dowodu

kasa urzędu skarbowego.

x

wykonania świadczenia (odcinek a)), po jego po­

(3) W czasie określonym w art. 46 ust. (2) równaniu ze zleceniem wypłaty. Jeżeli świad­

organem upoważnionym do wypłaty wynagro­ czącemu doręczono również zlecenie wypłaty

dzenia iest ta władza lub urząd, które oznaczy (§ 152 ust. (2)) należy celem otrzymania wyna­

szczególne zarządzenie Ministra Spraw W ojsko­ grodzenia przedstawić również i ten dokument.

wych w porozumieniu z Ministrem Skarbu i Mi­

(2)

Dowód wykonania świadczenia (odci­

nistrem zgłaszającym zapotrzebowanie. Te wła­

dze i urzędy będą podane do wiadomości intere­ nek a)) oraz ewentualne zlecenie wypłaty ma

sowanym wraz z terminem zgłaszania się po wy­ być przedstawione do zapłaty

płatę wynagrodzenia.

1) w czasie wojny i mobilizacji — w kasie

urzędu skarbowego wskazanego w do­

D o art. 75.

wodzie wykonania świadczenia nie

wcześniej jak w terminie określonym w

§ 184. (1) Jeżeli świadczenie nie jest ob- i

tym dokumencie; interesowany może

jęte cennikiem przedmiotów świadczeń rzeczo­

przedstawić dowód wykonania świad­

wych, organ pobierający wystawia dowód w y­

czenia (odcinek a)) również w kasie inne­

konania świadczenia bez podawania ceny, za­

go urzędu skarbowego, w tym jednak

znaczając że określi ją właściwa tj. powiatowa |

przypadku termin wypłaty wynagrodze­

lub specjalna komisja świadczeń rzeczowych.

nia zostanie określony przez urząd skar­

(2) W przypadku gdy cena części świad- i

bowy;

czenia może być określona, dla pozostałej zaś !

brak cennika, organ pobierający podaje w do­

2) w przypadkach innych niż określone w

wodzie wykonania świadczenia cenę przedmio­

pkt 1) — organowi lub władzy, poda­

tów objętych cennikiem oraz zaznacza które po­

nym do wiadomości interesowanym w

zycje podlegają ocenie przez właściwą komisję

terminie określonym w tym zawiado­

świadczeń rzeczowych.

/

mieniu (§ 183 ust. (3)).

(3) Tak samo postępuje się gdy w warun­

§ 187. (1) Jeżeli na pobranym przedmiocie

kach określonych w art. 74 ust. (2) organ pobie­

rający nie może określić wartości i nie ma moż­ świadczeń rzeczowych ciążą należności Skarbu

ności powołania odpowiednich znawców. W tym Państwa lub osób trzecich (§ 151 ust. (2) pkt 7)),

przypadku organ odbierający obowiązany jest należność za te świadczenia należy złożyć do

w dowodzie wykonania świadczenia lub w do­ depozytu sądowego.

łączonym protokole dokładnie określić stan,

(2)

Przepisu ust. (1) nie stosuje się, jeżeli

stopień zużycia i wartość pobranego przed- | świadczący zgadza się na potrącenie należności

miotu.

Skarbu Państwa lub przedstawi dokument,

(4) W przypadkach wymienionych w ust. (1), wyrażający zgodę wierzyciela na wypłatę na­

(2) i (3) organ pobierający przedmiot świadcze­ leżności.

nia przesyła zlecenie wypłaty do kasy właści­

wego urzędu skarbowego, która kieruje je do

§ 188. (1) W przypadku pobrania przed­

powiatowej lub specjalnej komisji świadczeń miotów świadczeń rzeczowych (paczek) z ma­

rzeczowych. Uzupełnienie ceny i ogólnej na­ gazynów pocztowych wynagrodzenie za nie w y­

leżności przeprowadza kasa urzędu skarbowego płacane przez organ pobierający te przedmioty,

na podstawie orzeczenia komisji. Te same dane organa pocztowe przekazują wraz z nakazem

wpisuje kasa urzędu skarbowego do dowodu świadczenia i dowodem wykonania świadczenia

wykonania świadczenia (odcinek a)) po przed­ (odcinek a)) nadawcy przedmiotu (paczki), po

stawieniu tego dowodu przez interesowaną potrąceniu należności pocztowych oraz kosztów

osobę.

przesłania wynagrodzenia i dokumentów.

—

(2) Jeżeli wysokość wynagrodzenia nie zo­

stanie ustalona lub wypłacona przy pobraniu

przedmiotu świadczenia (paczki) organa pocz­

towe przesyłają nadawcy nakaz świadczenia

i dowód wykonani^ świadczenia.

(3) Do ustalenia wysokości wynagrodzenia

właściwe są komisje świadczeń rzeczowych dla

miejsca zamieszkania nadawcy.

(4) Kasa urzędu skarbowego przy wypła­

caniu wynagrodzenia osobie upoważnionej do

rozporządzenia przedmiotem świadczenia (pacz­

ką) potrąca oznaczone w dowodzie wykonania

świadczenia należności pocztowe i przekazuje

urzędowi pocztowemu w którym pobrano przed­

miot (paczkę).

(5) Termin oznaczony w art. 79 biegnie od

dnia doręczenia nadawcy przez pocztę nakazu

i dowodu wykonania świadczenia.

§ 189. (1) W razie pobrania przedmiotów

świadczeń rzeczowych w przypadkach wymie­

nionych w § 159 ust. (2) wynagrodzenie za nie,

wypłacone przez organ pobierający, przekazują

organa kolejowe lub przewoźnicy wraz z naka­

zem świadczenia i dowodem wykonania świad­

czenia (odcinek a)) osobie uprawnionej do roz­

porządzania przedmiotem świadczenia po po­

trąceniu ciążących na pobranym przedmiocie

należności składowych, przewozowych za prze­

bytą drogę i innych kosztów dodatkowych.

(2) Jeżeli wysokość wynagrodzenia nie zo­

stanie ustalona lub wypłacona przy pobraniu

przedmiotu świadczenia organa kolejowe lub

przewoźnicy przesyłają osobie uprawnionej do

rozporządzania przedmiotem nakaz świadcze­

nia i dowód wykonania świadczenia.

(3) Do ustalenia wysokości wynagrodzenia

właściwe są komisje świadczeń rzeczowych dla

miejsca zamieszkania osoby uprawnionej do

rozporządzania przedmiotem.

(4) Kasa urzędu skarbowego przy wypła­

caniu wynagrodzenia osobie uprawnionej do roz­

porządzania przedmiotem świadczenia potrąca

należności składowe, przewozowe i inne dodat­

kowe ciążące na przedmiocie świadczenia i prze­

kazuje je do właściwej kasy stacyjnej kolejowej

lub właściwemu przewoźnikowi.

(5) Termin oznaczony w art. 79 biegnie od

dnia doręczenia nakazu i dowodu wykonania

świadczenia osobie upoważnionej do rozporzą­

dzania przedmiotem świadczenia.

§ 190. (1) W przypadku pobrania przed­

miotów świadczeń rzeczowych przechowywa­

nych w domu składowym wynagrodzenie za nie

wypłacone przez organ pobierający te przed­

mioty zarząd domu składowego przesyła wraz

z nakazem świadcźenia i dowodem wykonania

świadczenia (odcinek a)) osobie uprawnionej do

rozporządzania przedmiotem świadczenia po

>otrąceniu ciążących na tym przedmiocie naeżności ustalonych według § 160 ust. (1).

f

_

Poz. 529

(2) Jeżeli wysokość wynagrodzenia nie zo­

stanie ustalona lub wypłacona przy pobraniu

przedmiotu świadczenia zarząd domu składo­

wego zawiadamia posiadacza rewersu (osobę

uprawnioną do rozporządzania przedmiotem

świadczenia) oraz posiadacza warrantu o na­

kazie świadczenia i o wystawieniu dowodu

wykonania świadczenia.

(3) Do ustalania wysokości wynagrodze­

nia za świadczenia właściwe są komisje świad­

czeń rzeczowych dla miejsca zamieszkania oso­

by uprawnionej do rozporządzania przedmio­

tem.

(4) Kasa urzędu skarbowego wypłaca wy­

nagrodzenie z tytułu świadczenia zarządowi

domu składowego, który jest obowiązany bez­

zwłocznie przekazać należności posiadaczowi

rewersu i innym uprawnionym (§ 163 ust. (1))

bądź złożyć należności do banku domicylowego w depozycie na konto uprawnionych.

(5) Termin oznaczony w art. 79 biegnie od

dnia doręczenia nakazu i dowodu wykonania

świadczenia osobie upoważnionej do rozporzą­

dzania przędmiotem świadczenia.

§ 191. (1) Wynagrodzenie za pobrane

przedmioty świadczeń rzeczowych może być

wypłacone również osobie upoważnionej do

podjęcia wynagrodzenia, jeżeli wynagrodzenie

to ma podjąć inna osoba, niż wskazana w do­

wodzie wykonania świadczenia.

(2) Podpis osoby upoważniającej ma być za­

świadczony przez notariusza, władzę pań­

stwową (powiatową władzę administracji ogól­

nej, powiatową komendę P. P., urząd skarbo­

wy) bądź zarząd gminy, a jeżeli świadczący zo­

stał powołany do służby wojskowej — również

przez dowództwo jednostki wojskowej.

(3) Stwierdzenie autentyczności podpisu

na upoważnieniach do podjęcia wynagrodzeń

ma być opatrzone pieczęcią urzędową.

§ 192. (1) W razie zagubienia lub znisz­

czenia dowodu uprawniającego świadczącego

do odbioru wynagrodzenia (dowód wykonania

świadczenia (odcinek a), zlecenia wypłaty) —•

organ pobierający przedmiot świadczenia lub

władza, która przechowuje akta dotyczące po­

brania przedmiotów świadczenia wystawia na

pisemną prośbę interesowanego odpis zagubio­

nego lub zniszczonego dokumentu.

(2) Prośba o wydanie odpisu dokumentu

powinna zawierać okoliczności faktyczne to­

warzyszące pobraniu przedmiotów świadczeń

rzeczowych (czas, miejsce, nazwę organu po­

bierającego) oraz przytaczać dowody (nazwi­

ska świadków, ich miejsce zamieszkania) po­

twierdzające pobranie przedmiotów świadczeń.

(3) W razie gdy z powodu działań wojen­

nych lub też innych powodów organ pobierający

przedmiot świadczenia lub władza przechowu­

jąca akta dotyczące pobrania przedmiotu

Por. 529

—

świadczenia odpisu dokumentu wystawić nie

może z powodu zagubienia lub zniszczenia zle­

cenia wypłaty (odcinek b)) i dowodu materia­

łowego (odcinek c)) — akta sprawy o wydanie

odpisu należy skierować do dowódcy okręgu

korpusu, który po przeprowadzeniu dochodzeń

wystawia duplikat dokumentu.

§ 193. (1) Osoba, której wypłacono wy­

nagrodzenie za świadczenia (gotówką, asygnatami) kwituje odbiór wynagrodzenia, a ponad­

to na dowodzie wykonania świadczenia (odci­

nek a)) stwierdza swym podpisem otrzymanie

wynagrodzenia.

(2) Dowód wykonania świadczenia (odci­

nek a)) należy zwrócić osobie podejmującej

wynagrodzenie.

S 197. Przepisy rozporządzenia niniejsze­

go stosuje się do zakładów leczniczych i lecz­

nic weterynaryjnych jeżeli dalsze przepisy nie

stanowią inaczej.

§ 198. (1) Celem przysposobienia zakładu

leczniczego do zadań odpowiadających warun­

kom wojennym posiadacz zakładu leczniczego

obowiązany jest na żądanie i według wskazó­

wek władzy właściwej (art. 86 ust. (2) pkt 1))

opracować i utrzymywać w stanie aktualności

plan eksploatacyjny zakładu leczniczego odpo­

wiadający przeznaczeniu zakładu w czasie

wojny.

(2) Plan eksploatacyjny powinien w Szcze­

gólności zawierać dane następujące

1) plan

przeprowadzenia

adaptacyj technicznych;

Do art. 78.

§ 194. (1) Za świadczenia wykonane w

drodze repartycji zarząd gminy podejmuje na­

leżność u organu upoważnionego do wypłaty

i wypłaca świadczącym wynagrodzenie za po­

kwitowaniem. Wypłata należności świadczą­

cym odbywa się na podstawie imiennych list,

w których zainteresowani kwitują odbiór przy­

padającego im wynagrodzenia.

(2) Jeżeli wypłata wynagrodzenia następu­

je w asygnatach powinny być one wystawiane

osobno dla każdego świadczącego na podsta­

wie listy repartycyjnej.

DZIAŁ V.

Przepisy szczególne i końcowe.

Do art. 85.

§ 195. Przysposobienie do świadczeń rze­

czowych państwowych przedsiębiorstw prze­

mysłowych, handlowych i górniczych wydzie­

lonych z administracji państwowej w myśl roz­

porządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z

dnia 17 marca 1927 r. o wydzieleniu z admini­

stracji państwowej przedsiębiorstw państwo­

wych przemysłowych, handlowych i górni­

czych oraz ich komercjalizacji (Dz. U. R. P.

Nr 25, poz, 195) o d b y ta się na ich własny

koszt z zachowaniem przepisów wymienionego

rozporządzenia.

D o art. 86.

Dziennik Ustaw Nf 81

, potrzebnych

2) plan organizacji pracy przy uwzględnie­

niu uzupełnień personalnych oraz prze­

szkolenia personelu;

3) plan gromadzenia i uzupełniania zapa­

sów wojennych dotyczących łóżek szpi­

talnych, karetek pogotowia, przyrzą­

dów, narzędzi i przyborów lekarskich,

dentystycznych oraz elektromedycz­

nych środków leczniczych i opatrun­

kowych tudzież

innych ruchomości

związanych z leczeniem i udzieleniem

porad lekarskich.

§ 199. (1) Zakłady lecznicze, instytucje

i organizacje obowiązane do udzielania świad­

czeń chorobowych i opieki lekarskiej w zakre­

sie ustaw o ubezpieczeniu społecznym obowią­

zane są z mocy rozporządzenia niniejszego do

stworzenia i posiadania zapasów wojennych do­

tyczących leków i środków opatrunkowych ja­

ko nienaruszalnego zapasu podlegającego stałej

wymianie z materiałów użytku bieżącego.

(2) W ysokość zapasu wojennego określa

właściwa władza w ramach budżetu zakładu

leczniczego, instytucji lub organizacji.

(3) Zapasy wojenne wymienione w ust. (1)

pozostają do dyspozycji władz wojskowych,

które w porozumieniu z zarządem zakładu lecz­

niczego, instytucji lub organizacji przeprowa­

dzają kontrolę tych zapasów oraz sposobów ich

odświeżania.

§ 196. (1) Za zakład leczniczy w rozumie­

niu rozporządzenia niniejszego uważa się za­

(4) Zakłady lecznicze inne niż wymienione

kład odpowiadający warunkom przewidzia­ w ust. (1) mogą być zobowiązane do poczynie­

nym w rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypo­ nia zapasów wojennych w sposób określony w

spolitej z dnia 22 marca 1928 r. o zakładach ust, (1) na podstawie wydanego przez władzę

leczniczych (Dz. U. R. P. Nr 38, poz. 382).

właściwą nakazu lub zarządzenia.

4

(2)

Za lecznicę weterynaryjną w rozumie­

niu rozporządzenia niniejszego uważa się za­

§ 200. Przez dostosowanie kwalifikacyj

kład posiadający pomieszczenie (stanowiska, osobowych i fachowych personelu, zatrudnione­

boksy, klatki) do przetrzymywania zwierząt w go stale w zakładzie leczniczym do potrzeb

celu leczenia.

wskazanych służbą sanitamo-wojskową w cza-

—

—

Poz. 529

sic wojny (art. 86 ust. (2) pkt 3) lit. c)) rozumie

się

1) posiadanie przez dyrektorów (ich za­

stępców) zaufania władz państwowych

oraz umiejętności zarządzania przez

nich zakładem leczniczym, tudzież do­

kładnej znajomości służby sanitarnowojskowej w czasie wojny, nabytej na

specjalnie w tym celu zorganizowanych

przez Ministra Opieki Społecznej w po­

rozumieniu z Ministrem Spraw W ojsko­

wych kursach;

2) poddanie personelu lekarskiego i inne­

go personelu fachowego obowiązkowi

przeszkolenia, jakie okaże się potrzeb­

ne do wykonywania czynności i zadań,

do których został lub ma być powołany

dany zakład leczniczy.

(2)

W przypadku wymienionym w ust. (1)

zakład leczniczy w niezmienionym składzie

osób i urządzeń pracuje na rzecz i potrzeby

wojska pod kierownictwem oficera-lekarza wy­

znaczonego na stanowisko kierownika zakładu

leczniczego parzez właściwe władze wojskowe.

§ 201. Dostosowanie kwalifikacyj facho­

wych personelu wymienionego w § 200 zarzą­

dza wojewódzka władza administracji ogólnej

w porozumieniu z dowódcą okręgu korpusu (te­

rytorialnym dowódcą równorzędnym) w drodze

nakazu lub zarządzenia określając

1) liczibę pracowników, których kwalifi­

kacje mają być dostosowane do potrzeb

wskazanych służbą sanitamo-wojskową

w czasie wojny;

2) kierunek, zakires i terminy tego dosto­

sowania.

§ 206. Przepisy §§ 198— 205 stosuje się

odpowiednio do lecznic weterynaryjnych.

§ 202. (1) W warunkach przewidzianych

w art. 46 władza właściwa może nałożyć na za­

kład leczniczy obowiązek (art. 50)

1) przeznaczenia zakładu leczniczego dla

chorych na choroby określone przez

władzę;

2) zmiany kategorii chorych leczonych

w zakładach leczniczych celem zmniej­

szenia stanów chorych i uzyskania wod­

nych miejsc j

3) przystosowania oddziałów chorych w

zakładach leczniczych do zmienionych

zadań i warunków lecznictwa w czasie

wojny lub w przewidywaniu wojny;

4) udzielania pomocy lekarskiej chorym

według norm określonych przez władzę;

5) odstępowania na rzecz Państwa przed­

miotów urządzenia i zaopatrzenia za­

kładu

leczniczego pod

warunkiem

stwierdzenia przez wojewódzką władzę

administracji ogólnej, że przedmioty te

nie są niezbędne do prowadzenia zakła­

du leczniczego.

§ 204. Nakazy i zarządzenia wynikające

z §§ 202 i 203 mogą być posiadaczom zakładów

leczniczych wydawane przez władze właściwe

już w czasie pokoju z zaznaczeniem, że mają

one prawną skuteczność z chwilą powstania

warunków wymienionych w art. 46.

§ 205. W okresie ewakuacji chorych z za­

kładu leczniczego zarząd tego zakładu jest cał­

kowicie uzależniony od decyzji właściwych

władz wojskowych.

§ 207. Z dniem wejścia w życie rozporzą­

dzenia niniejszego tracą moc obowiązującą

1) rozporządzenie Ministra Rolnictwa i

Reform Rolnych z dnia 7 kwietnia

1939 r. wydane w porozumieniu z Mi­

nistrami: Spraw Wojskowych, Spraw

Wewnętrznych i Skarbu o samopomocy

rolnej (Dz. U. R. P. Nr 32, poz. 209);

2) rozporządzenie Ministrów: Przemysłu

i Handlu, Rolnictwa i Reform Rolnych

oraz Skarbu z dnia 15 kwietnia 1939 r.

wydane w porozumieniu z Ministrami

Spraw Wojskowych oraz Spraw W e­

wnętrznych o określeniu przedsię­

biorstw przemysłowych i górniczych w

związku z powszechnym obowiązkiem

świadczeń rzeczowych (Dz. U. R. P.

Nr 35, poz. 227).

§ 208. Rozporządzenie niniejsze wchodzi

w życie z dniem ogłoszenia.

Minister Spraw Wojskowych: Kasprzycki

Minister Spraw Wewnętrznych

Sławoj Skladkowski

Minister Spraw Zagranicznych: Beck

Minister Skarbu: E. Kwiatkowski

Minister Wyznań Religijnych

i Oświecenia Publicznego

W. Swiętosławski

Minister Rolnictwa i Reform Rolnych

(2)

Zakład leczniczy wraz z całym urzą­

J. Poniatowski

dzeniem i personelem może być w warunkach

przewidzianych w art. 46 przejęty przez wła­ Minister Przemysłu i Handlu: Antoni Roman

dze wojskowe z przeznaczeniem użycia go na

Minister Komunikacji: Ulrych

cele sanitamo-wojskowe (art. 6).

§ 203. (1) W warunkach przewidzianych

w art."46 władze wojskowe mogą przejąć za­

kład leczniczy pod nadzór wojskowy.

Minister Opieki Społecznej

Marian Zyndram-Kościatkowski

Minister Poczt i Telegrafów: E. Kaliński ■

—

—

—

—

Poz. 529

529

ROZPORZĄDZENIE MINISTRÓW: SPRAW WOJSKOWYCH, SPRAW WEWNĘTRZNYCH,

SPRAW ZAGRANICZNYCH, SKARBU, WYZNAN RELIGIJNYCH I OŚWIECENIA PU­

BLICZNEGO, ROLNICTWA I REFORM ROLNYCH, PRZEMYSŁU I HANDLU, KOMUNIKA­

CJI, OPIEKI SPOŁECZNEJ ORAZ POCZT I TELEGRAFÓW

z dnia 26 sierpnia 1939 r.

w sprawie wykonania ustawy

o powszechnym obowiązku świadczeń rzeczowych.

Na podstawie art. 5, 11 ust. (2), art. 16

ust. (2), art. 20 ust.(1), (2) i (3), art. 21 ust. (2),

art. 26, 29, 35, 49 ust. (2), art. 54 ust. (3), art. 55,

59, 64 ust. (3),

art. 65 ust. (3), art. 68 ust. (3),

art. 70 ust. (2), art. 72 ust. (2), art. 75, 86 i 95

ustawy z dnia 30 marca 1939 r. o powszechnym

obowiązku świadczeń rzeczowych (Dz. U. R. P.

Nr 30, poz. 200) zarządza się co następuje

DZIAŁ I.

Przepisy wstępne.

Rozdział

6) instrukcje i przepisy oraz zarządzenia

i nakazy, których umieszczenie w Dzien­

niku Świadczeń Rzeczowych uzna za

potrzebne właściwy minister.

Załącznik do § 118 rozp. Min.: Spraw

W ojsk., Spraw Wewn., Spraw Zagr., SkaTbu,

W yznań Rei. i Ośw. Publ., Roln. i Ref. Roln.,

Przem. i Handlu, Komunikacji, Opieki Społ.

oraz Poczt i Telegr. z dnia 26 sierpnia

1939 t (poz. 529).

2) Pochodzenia zwierzęcego*

a) zwierzęta rzeźne (bydło rogate, trzoda

chlewna i króliki), wszelki drób i dzi­

czyzna jadalna;

b) mięso zwierząt rzeźnych, drobiu i dzi­

czyzny, konserwy mięsne oraz przetwo­

ry mięsa, jak to: wędliny, buliony, eks­

trakty itp., słonina, smalec, sadło, łój

itp.;

c) podroby, jelita, krew;

d) mleko i jaja oraz wszelkie przetwory

i konserwy tych produktów, jak to: ma­

sło, sery, śmietana, śmietanka, kefir,

kumys, konserwy mleka i jaj;

e) ryby morskie i słodkowodne żywe, śnię­

te, mrożone, solone, marynowane, su­

szone i wędzone oraz wszelkie przetwo­

ry i konserwy z ryb;

f) wszelkiego rodzaju namiastki żywno­

ści i paszy z produktów pochodzenia

zwierzęcego.

.

W Y K A Z

artykułów podlegających obowiązkowi świad­

czeń rzeczowych według art. 49.

I. Artykuły żywności

1)

Pochodzenia roślinnego

a) zboże (żyto, pszenica, jęczmień, owies,

kukurydza, koński ząb, proso, gryka)

oraz wytwory przemiału (mąki, kasze,

płatki);

b) chleb i inne pieczywo, suchary, suchar­

ki, makaron, opłatki;

c) ziemniaki, wszelkie kapusty, buraki,

pomidory, cebula, ogórki, i inne jarzy­

ny, fasola, groch, bób, soczewica, soja,

oraz przetwory (kiszonki) i konserwy

wymienionych roślin;

d) owoce i jagody oraz ich przeroby jak

soki, powidła, kompoty, marmelady, ga­

larety itp.;

e) grzyby jadalne i ich przeroby;

f) cukier, miód naturalny, ryż, kawa zbo­

żowa, cykoria, konserwy kawowe, her­

bata, kakao, tytoń i wyroby tytoniowe;

g) pieprz, papryka, kminek, wanilia, cyna­

mon oraz wszelkie inne przyprawy ko­

rzenne,

h) tłuszcze i oleje jadalne, drożdże, słód,

musztarda, ocet;

i) wszelkie pasze naturalne (słoma, siano,

koniczyna, lucerna, seradela itp.), pasze

kiszone, rośliny pastewne jak buraki,

marchew, rzepa itp. oraz pasze będące

odpadkami przetworów spożywczych

(otręby, śrut, poślad, melasa, plewy, ma­

kuchy, wywar, wysłodki buraczane,

kiełki słodowe itp.);

j) wszelkiego rodzaju namiastki żywności

i paszy z produktów pochodzenia ro­

ślinnego.

Dziennik Ustaw Nr 81

3) Pochodzenia mineralnego

a) sól jadalna wszelkiego rodzaju i sól dla

zwierząt;

b) soda oczyszczana jadalna.

11.

Artykuły codziennej potrzeby, służące po­

trzebom higieny

1)

A rtykuły służące potrzebom higieny osobistej

a) woda, mydła wszelkiego rodzaju (for­

mowane, płatkowe, proszkowane, ma­

ziste, płynne) bielidło i soda;

b) gazy, bandaże, wata, tkaniny gumowa­

ne i wyroby z nich służące dla celów

opatrunkowych;

c) środki dezynfekcyjne wszelkiego rodza­

ju jak proszki i pasty do zębów;

2)

Artykuły służące potrzebom higieny mieszkania

wapno i inne środki odkażające do użyt­

ku domowego;

3) A rtykuły służące potrzebom

higieny zwierząt

najniezbędniejsze

środki

odkażające

i opatrunkowe dla zwierząt.

Tłoczon o z polecenia Ministra Sprawiedliwości w Drukami Państwowej w W arszawie.

Cena numeru niniejszego 75 gr. Prenumerata Dziennika

Ustaw R. P. wynosi w kraju 8 zł kwartalnie (32 zł

rocznie).

W ładze, urzędy i instytucje państwowe

oraz władze samorządu terytorialnego opłacają 6 zł

kwartalnie (24 zł rocznie).

Do prenumeraty zagra­

nicznej dolicza się 4 zł kwartalnie (16 zł rocznie)

tytułem porta pocztow ego.

Prenumeratę w płacać na­

leży z góry przed początkiem każdego kwartału, p ół­

rocza lub roku. Zamówienia na prenumeratę jak rów ­

nież na numery pojedyncze wykonywa się jedyni*

po wpłaceniu należności. Reklamacje z pow odu nie­

otrzymania poszczególnych numerów wnosić należy

do właściwych urzędów pocztow ych niezw łocznie po

otrzymaniu

następnego

kolejnego

numeru.

Rekla­

macji spóźnionych lub wniesionych niewłaściw ie ni*

uwzględnia się.

109407

W płaty należy wnosić do P. K. O. na konto czekow e Dziennik Ustaw R. P. Nr 30-130

lub do Redakcji Dziennika Ustaw R. P. w Warszawie, ul. Długa 50.