Rozporządzenie Ministra Komunikacji z dnia 18 lipca 1939 r. wydane w porozumieniu z Ministrami Sprawiedliwości, Przemysłu i Handlu oraz Rolnictwa i Reform Rolnych w sprawie zmiany "Regulaminu przewozu przesyłek towarowych na kolejach żelaznych".

§ 1. Jako załącznik A do § 4 „Regulaminu

przewozu przesyłek towarowych na kolejach

żelaznych” (Dz. U. R. P. z 1938 r. Nr 73, poz.

521) wprowadza się „Przepisy o przedmiotach

przyjmowanych do przewozu warunkowo" w

brzmieniu załącznika do rozporządzenia niniej­

szego.

§ 2.

Równocześnie tracą moc obowiązu­

jącą

a) załącznik A do § 4 Regulaminu przewo­

zu, zawierający „Przepisy dotyczące

przedmiotów, przyjmowanych do prze­

wozu kolejami żelaznymi warunkowo",

wprowadzony rozporządzeniem Mini­

stra Komunikacji z dnia 21 września

1931 r. (Dz. U. R. P. Nr 93, poz. 721)

i utrzymany w mocy aż do odwołania

rozporządzeniem Ministra Komunikacji

z dnia 24 września 1938 r. (Dz. U. R. P.

Nr 73, poz. 521);

b) zdanie rozpoczynające się od słów „(A ż

do odwołania obowiązują. . . ,)", za­

mieszczone w powołanym w § 1 rozpo­

rządzenia niniejszego regulaminie prze­

wozu pod nagłówkiem „Załącznik A (do

§ 4 regulaminu przewozu)".

§ 3. Rozporządzenie niniejsze wchodzi w

życie z dniem 15 września 1939 r.

Minister Komunikacji: Ulrych

RZECZYPOSPOLITEJ

POLSKI EJ

Warszawa, dnia 28 sierpnia 1939 r.

ROZPORZĄDZENIE

Poz.f

MINISTRA

521— Komunikacji z dnia

18 lipca 1939 r. w ydane w porozum ieniu z Ministrami Sprawie­

dliwości, Przemysłu i Handlu oraz Rolnictw a i R eform R oln ych w sprawie zmiany

„Regulam inu przew ozu przesyłek tow arow ych na kolejach żelaznych ”

. . . .

OŚWIADCZENIA

Poz.

Nr 79

1195

RZĄDOWE

522— z dnia 29 lipca

1939 r. w sprawie przystąpienia G recji do konw encji z dnia 30 marca

1931 r. o sposobie opodatkowania ob cok ra jow y ch pojazdów m echanicznych

. .

.

523— z dnia 29 lipca 1939 r. w sprawie przystąpienia Litwy do konw encji z dnia 27 lipca

1929 r., d otyczącej traktowania jeń ców w o j e n n y c h .................................................................

524— z dnia 29 lipca 1939 r. w sprawie przystąpienia Litwy do kon w en cji z dnia 27 lipca

1929 r. o polepszeniu losu rannych i ch orych w armiach c z y n n y c h ...............

1196

1196

1196

521

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA KOMUNIKACJI

z dnia 18 lipca 1939 r.

wydane w porozumieniu z Ministrami Sprawiedliwości, Przemysłu i Handlu oraz Rolnictwa

i Reform Rolnych w sprawie zmiany „Regulaminu przewozu przesyłek towarowych na kolejach

żelaznych” .

Na podstawie art. 4 pkt 8 ustawy z dnia 12

czerwca 1924 r. o zakresie działania Ministra

Kolei Żelaznych i o organizacji urzędów kolejo­

wych (Dz. U. R. P. Nr 57, poz. 580) w brzmieniu,

nadanym mu rozporządzeniem Prezydenta Rze­

czypospolitej z dnia 30 października 1930 r.,

zmieniającym i uzupełniającym przepisy ustawy

z dnia 12 czerwca 1924 r. o zakresie działania

Ministra Kolei Żelaznych i o organizacji urzę­

dów kolejowych (Dz. U. R. P. Nr 76, poz. 599),

oraz ustawą z dnia 9 kwietnia 1938 r. o.zmianie

ustawy o zakresie działania Ministra Kolei Że­

laznych i o organizacji urzędów kolejowych

(Dz. U. R. P. Nr 29, poz. 257), jak również na

podstawie art. 2 rozporządzenia Prezydenta

Rzeczypospolitej z dnia 24 września 1926 r.

w sprawie ustanowienia urzędu Ministra Komu­

nikacji (Dz. U. R. P. Nr 97, poz. 567) zarządzam

co następuje

Załącznik d o rozp. Min. Komunikacji a dnia

18 lłpca 1939 r. (poz. 521).

PRZEPISY

0 przedmiotach przyjmowanych do przewozu warunkowo.

UW AGI WSTĘPNE.

1

(1) Załącznik A zawiera przepisy uzupełniające do § 3, pkt 1, ust. (4) i § 4, pkt 1, lit. A

Regulaminu przewozu przesyłek towarowych na kolejach żelaznych (RPT). Materiały

i przedmioty, dopuszczone na podstawie tego Regulaminu do przewozu tylko pod pewny­

mi warunkami, podzielone są w niniejszym Załączniku na s z e ś ć klas, a mianowicie

Klasa I. Przedmioty zagrażające wybuchem

I a. Materiały wybuchowe;

Ib . Amunicja;

I c. Materiały zapalające, ognie sztuczne itp.;

I d. Gazy sprężone, skroplone lub rozpuszczone pod ciśnieniem;

I e. Materiały wytwarzające w zetknięciu z wodą gazy zapalne lub pod­

trzymujące palenie.

Klasa II. Materiały samozapalne.

Klasa III. Materiały łatwo zapalne

Ilia. Ciecze palne;

III b. Materiały stałe łatwo zapalne.

Klasa IV. Materiały trujące.

Klasa V. Materiały żrące.

Klasa VI. Materiały gnilne, wydzielające woń przykrą lub budzące odrazę.

(2) Materiały i przedmioty określone w tytułach klas I i II są przez RPT wyłączone

od przewozu za wyjątkiem materiałów i przedmiotów wymienionych pod liczbami margi­

nesowymi (1. m.) 21, 61, 101, 131, 181 i 201 (§ 3, pkt 1, ust. (4) RPT). Jednak wymienione

pod tymi 1. m. materiały i przedmioty dopuszczone są do przewozu tylko pod pewnymi

warunkami i wskutek tego uważa się je za m a t e r i a ł y i p r z e d m i o t y Z a ­

ł ą c z n i k a A.

(3) Materiałów i przedmiotów określonych w tytułach klas III, IV, V i VI RPT od

przewozu nie wyłącza. Jednakże materiały i przedmioty wymienione pod 1. m. 301, 351,

401, 501 i 601 dopuszczone są do przewozu tylko pod pewnymi warunkami (§ 4, pkt 1,

lit. A RPT) i wskutek tego są one również m a t e r i a ł a m i i p r z e d m i o t a m i

Z a ł ą c z n i k a A.

(4) Przesyłki, zawierające materiały i przedmioty Załącznika A, oznacza się w ten

sposób, że nazwę towaru w l i ś c i e p r z e w o z o w y m otacza się czarną lub czer­

woną ramką lub podkreśla czerwonym kolorem. Patrz również § 6, pkt 11 d), § 7,

pkt 2 i 5 i § 28, pkt 1 e) RPT.

2

(1) O ile Załącznik A nie zawiera odmiennych postanowień, do materiałów i przed­

miotów Załącznika A mają zastosowanie p r z e p i s y r e g u l a m i n u p r z e w o z u .

(2) P r z e p i s y o p r z e w o z i e Załącznika A składają się z przepisów dla każ­

dej z jego sześciu klas i z trzech dodatków.

—

—

a) Przepisy o przewozie dla każdej klasy podzielone są na następujące rozdziały

A.

Sz tuki przesyłki

l. O g ó l n e p r z e p i s y o o p a k o w a n i u ;

2. O p a k o w a n i e p o s z c z e g ó l n y c h m a t e r i a ł ó w

3.

4.

miotów;

P a k o w a n i e razem;

Napisy

i nalepki

B.

nadawania,

S p Os ó b

p r z e w o z u.

C.

Wzmianki

D.

Śro dki

1.

2.

w

liście

ostrzegawcze

sztu kach

na

ograniczenia

lub

w

rodzajów

p

przesyłki.

przyjmowaniu

p r z e w o z o w ym.

przewozowe

Przepisy

Napisy i

dotyczące

wagonów

i ł a d o w a ń i i a;

nalepki ostrzegawcze

n a w a g o n a c h.

E.

Z a k az

ładowania

F.

Pró żne

opakowanie.

'

r az e m.

Inne

przepisy.

b) Trzy dodatki zawierają

Dodatek I — warunki stałości

buchem oraz przepisy dotyczące p r ó b

chowane;

niektórych materiałów zagrażających wy­

stwierdzających, czy warunki te są za­

D o d a t e k II — przepisy dotyczące używania w a g o n ó w z u r z ą d z e n i a m i

e l e k t r y c z n y m i do przewozu materiałów i przedmiotów klas I a i 1 b, punkty 3,

5, 6, 7, 13 i 14 oraz klas III a i III b;

D o d a t e k III — przepisy dotyczące

objaśnienie wzorów tych nalepek.

nalepek

ostrzegawczych

oraz

(3)

Poza tym należy stosować się do p r z e p i s ó w w ł a d z c e l n y c h , p o d a t ­

kowych,

skarbowych,

policyjnych

i innych

władz

admini­

s t r a c y j n y c h (patrz § 13, pkt 1 RPT).

W szczególności poza przepisanymi w niniejszym Załączniku wzmiankami i oświad­

czeniami należy zamieścić w liście przewozowym również oświadczenia wymagane przez

władze administracyjne oraz dołączyć do niego dokumenty, wymagane przez te władze.

KLASA I.

Przedmioty zagrażające wybuchem,

la.

MATERIAŁY WYBUCHOWE.

Uwaga. Materiały, które przez zapalenie nie mogą być doprowadzone do wybuchu i zarówn®

na uderzenie jak i na tarcie nie są wrażliwsze od dwunitrobenzenu, nie są w myśl § 3 RPT uwa­

żane za zagrażające w ybuchem i wskutek tego nie podlegają przepisom klasy la.

Stosownie do tego nie. są w myśl § 3 RPT uważane za zagrażające wybuchem i wskutek

tego nie podlegają przepisom klasy la np. materiały

'

1. roztw ory nitrogliceryny w alkoholach, zawierające w stosunku wagowym najwyżej 1 część

nitrogliceryny na 99 części alkoholi;

2. tabletki nitroglicerynowe o zawartości w każdej tabletce 1 mg nitrogliceryny oraz tabletki

czteronitroerytrolow e (erytroltetranitrat)j

3. a) roztw ory wodne kwasu pikrynowego i maści z niego i z jego soli alkalicznych oraz

b) mokry kwas pikrynowy, zawierający w stosunku wagowym co najmniej 20 części wody

na 80 części czystego kwasu pikrynowego;

4. mokry kwas trójnitrobenzoesowy, zawierający w stosunku wagowym co najmniej 40 części

w ody na 60 części kwasu trójnitrobenzoesow ego;

5. roztw ory w odne dwunitrofenolanu sodu lub potasu;

6. a)azotek baru, również z dodaniem w ody;

^

. . . . .

.

..

,

>patrz jednak klasę IV, pkt 11 1 12 (1. m. 401)

b) roztw ory w odne azotku baru;

)

7. tlenocyjanek rtęciow y żawierający cyjanek;

8. nitroceluloza w postaci żelatyn (past) i roztw orów ;

,

9. nitroceluloza zwilżona taką ilością wody, alkoholu lub mieszaniny z równych części alko­

holu i kamfory, a umieszczona w naczyniach całkow icie wypełnionych w ten sposób, aby

podczas całego przew ozu zawartość cieczy w naczyniu nie mogła nigdzie spaść poniżej

35#/o (na 65% suchej nitrocelulozy). Do zwilżania nitroceluloz o zawartości najwyżej 12%

azotu można używać ksylenu;

10. nitroceluloza w postaci tkanin z nici nitrocelulozow ych z dodaniem takiej ilości wody,

aby naczynie było nią całkow icie w ypełnione;

_

11. odpadki błon i taśm filmowych nitrocelulozow ych, myte i następnie wygotowane pod ci­

śnieniem, zawierające co najmniej 2 % kamfory, oraz zwilżone co najmniej 35 częściami

alkoholu na 65 części suchych;

?

12. odpadki błon i taśm filmowych nitrocelulozow ych, myte i następnie wygotow ane pod ciśnieniem, zawierające co najmniej 2 % kamfory, oraz zalane taką ilością benzenu, toluenu

lub ksylenu, aby ciecze te zupełnie przykryły odpadki. Dla przesyłek tego rodzaju o b o ­

wiązują jednak przepisy klasy Ilia dla benzenu, toluenu i ksylenu — 1. m. 301;

13. trójnitrobenzen zawierający w stosunku wagowym co najmniej 30 części w ody

na70części

trójnitrobenzenu.

Nadawca nadając do przewozu takie materiały, które w myśl pow yższego nie są uważane

za zagrażające wybuchem, powinien jednak w liście przewozowym poniżej nazwy towaru wpi­

sać oświadczenie: „M ateriał nie zagrażający wybuchem w myśl RPT''.

'

.

■ V-

"

,

;

. ,

1. Wyszczególnienie materiałów.

20

.

■

\_;

-

(1) Spośród materiałów określonych w tytule klasy I a dopuszczone są do przewozu

tylko materiały wymienione pod 1. m. 21, i to tylko na warunkach przewidzianych pod 1. m.

20 (2) do 53. Materiały te uważa się wskutek tego za materiały Załącznika A.

'

Uwaga. Próżne opakowanie po materiałach klasy la nie jest w myśl § 3 RPT uważane za za­

grażające wybuchem i wskutek tego nie podlega przepisom Załącznika A.

(2) W dopuszczonych do przewozu materiałach wybuchowych nitrogliceryna może

być całkowicie lub częściowo zastąpiona przez

a) nitroglikol, albo

b) dwunitrochlorohydrynę, albo

c) nitrowaną mieszaninę gliceryny lub glikolu lub chlorohydryny ze sorbitem, albo

d) nitrowaną mieszaninę gliceryny i sorbitu z glikolem lub chlorohydryną,

z dodaniem w przypadkach podanych pod c) i d) odpowiedniego stabilizatora.

(3) Wnioski o dopuszczenie do przewozu nowego materiału wybuchowego należy

składać do Ministerstwa Komunikacji, dołączając wyniki prób przeprowadzonych na bez­

pieczeństwo prąy przewozie kolejąnii, ^ftkonąnych w u?nanyeh przez Ministerstwo Ko­

munikacji zakładach badawczych. Spis tych zakładów ogłasza się w czasopiśmie przezna­

czonym do ogłaszania taryf.

fi'

1. Grupa.

1.

Materiały wybuchowe dopuszczone do przewozu w przesyłkach

cfrobnych i wagonowych

Nitroceluloza (bawełna strzelnicza, bęuuełna kolpdionotm), mianowicie

a) w postaci kłaczków i nieprasowana, zawierająca w stosunku wagowym najwyżej

75 części suchych i ęo pajmniej 25 części

wody, albo

alfcoHplu (etylowego, propylowego, butylowego, ^mylowego lub ich mieszanin),

ąlbp wody i alkoholu, albo

alkoholu i kamfory, albo

ksylenu; w ra^ie dodania ksylenu zawartość azotu w nitrocelulozie nie może

przewyższać 12?/»;

b) prasowana, zawierająca w stosunku wagowym najwyżej 85 części suchych i co

uajn*aięj 15 cgf^ci wpdy

c) zżelatynowana, zawierająca co najmniej 15a/o palatinolu C (estru butylowego kwa­

su ftalowego), fosforanu trójkrezylu lub innego flegnmtyzatora (zżelatynowana

bawełna kolodionowa);

#9 #), b) i g) pdtrz również Dodatek I, 1. m. 701.

2. Brochowa masa ęi^rową niezżęlatynowęma do wyrobu prochów bezdymnych (np. mie­

szanina nitrocelulozy i nitrogliceryny), zawierającą w stosunku wagowym co najmniej

30^/9 wody.

3. Prochy nitrocelulozowe zżelatynowane, meporowate i niemielone i prochy nitrocelu­

lozowe niemielone, zawierające nitroglicerynę (również nitrozwiąziki, również namiast­

ki nitrogliceryny), czyniące zadość tek pierwsze jak i drugie warunkom stałości gru­

py 1; patrz również Dodatek I, 1. ,m. 702.

4- PfOOhy nitroęęlulozowe Zżelatynowane, porowate, oraz prochy nitrocelulozowe mie­

lone, zawierające nitroglicerynę, jedne i drugie opakowane według l. m. 25; patrz rów­

nież Dodatek I, 1. m. 702.

5. Odpadki błon i taśm filmowych nitrocelulozowych, myte i następnie wygotowane pod

ciM fftiem , zawierające co najmniej 2% kamfory; patrz również Dodatek I, 1. m. 703.

O zwilżonyeh wpdą, alkoholem, benzenem, toluenem lub ksylenem odpadkach błon

i taśm filmowych nitrocelulozowych tego rodzaju patrz uwagę pod nagłówkiem klasy

la, punkty 11 i 12.

6. Nitrozwiązki organiczne; ,patrz również punkty 7 i 17 oraz Dodatek I, 1, w. 704

«) R©łptM?Gaąlp6 w wo4jsie;

trćtnttr§łęml (kwa* pikrynawy),

k w i fróimtrobertioęspwy,

trójnitrahrewł.

fc) Nięj-ęjspussęzalTię W Wod?ię i qię twpr^ąęę §oli wybtfqhpAyyęh;

trąjnitrofolyęrt ( trotylJ, również tzw; trójnitrotoluen ciekły (obojętna mieszanina

różnych stopni nitrowania toluenu), również mieszanina trójnitrotoluenu z trójnitronaftalenem oraz mieszanina trójnitrptpluenU ze saletrą amonową, również z gli­

nem famo nalej i trójwtrotelwn plastyczny (plastyezna puesita?uną kryitalicznego

i ciekłego trójnitrotoluenu, zawierająca najwyżej 0,5%> bawełny kofodisfMWej),

ąZUtW ętęrą dw\fftitrqfęnylqglikqlowęgęf również w mięąsaninie ? aiotanem eteru

trffjnitrąfepyloglikolowego (zw artość tego ostatniegp materiału nlę jupż* przekra­

czać 65%),

trejnitrwnizpł,

ffójnitrobenzen,

•

, tróimtraęhlorohenwn t ęhlaręk pih rybj,

trójnitroksylęn,

trójnitromenytylen,

trójnitromrftalen,

czterqnitrqmHalen,

sześęiomtrodimifenyloamina,

siarczek szescionitrodwufenylu,

nitroguanidyna.

ę) Mieszaniny materiałów wymienionych pod a) i b) między sobą lub z ijmymi nitrozwiązkami aromatycznymi, nie nąlęźąpymi w myśl uwagi pod ńągłóyrkięm klasy la

do materiałów wybuchowych, jak je4lł0nitrotoluenem( również z innymi domiesz­

kami. nie zwiększającymi niebezpieczeństwa.

4) Miepząnjny materiałów wybuchowych, składające się z nitroswiąsków organicz­

nych, wynuenionyph wyżej pod a), b) i e), rówmeś beg innych dfmiisssek i oznaęso^e według iph głównegp składnika (np. mieszanina trpjnitrptpluenpwa dla mie­

szaniny z w i^szej ilpści trójnitrotoluenu i mniejsgęj ilości dwunitrotel^n#) •

e) Nitrozwiązki organiczne — prępwaty do ęe\qip nąufayjyęh lub fgfmaęęytycznych,

w ilpści najwyżej $00 g w jednym naczyniu i w ogplnęj ilości nitr<>z\yiązków w je­

dnej sztuce przesyłki najwyżej 5 kg.

1. Nitrozwiązki organiczne wyżej nie wymienionej patrz rpwpięż Dodatek I, J. m. 705

d) r°Zp\ł6ZCzalne W wódzię jak trójnifrorezorcyna,

b ) ' meroapił^zczalne w wodzie jak azotęm ęterą trójnitrałenyfagłikolou&gp, czteronttrometyloanilina (tetryl).

Waga eałej przesyłki nie powinna przewyższać 300 kg (pątr? również pkt |7).

Uwaga. Należące tu nitrozwiązki organiczne w stanie ciekłym są w yłączona ad przewozu.

8. Czteroaz&tan pięcioerytrytu ( tetrardtropentaerytryt, pentryt) drobno krystaliczny

i tręiw ętylęw tróim trm m fM ( tręjmętyfęwtrójnitrotrójgmina, hęk§a$w)>

a) zwilżone równomiernie

najmniej; ceteroazpłan pięeioerytrytu -rcr. 309/o wody,

ą trójmetylenotrójnitroamina — 15°)o wody, albo

b) sflegmątyzoiuęne ęq najmniej / 0% ivosku ziemnego lub parafiny lub ich mieszani­

ną, albo

e) sflegmatyzowane co najmniej 25*/o wosku ziemnego lub parafiny lub foh mieszaniną.

Dp a), b) | c): Waga cale) przesyłki nie powinna przewyższać 300 kg (patrz również

pkt 1Ś); patrz również Dodatek 1, l. m 705/1.

9. Chlorohydryna nitrowana {dwunitroęhlorqhydryng} } ęhlgrohydrynG TUtr^wana technięzna e ^wartpśęi nitrogliceryny nie większej ni* 5°/pj patr? również Dodatek I,

1. m. 705/2.

Waga całej przesyłki nie powinna przewyższać 300 kg (patrz również pkt 19).

tQ« Materiały wybuchowe amon«wf>saletrpane. ielatynawe i meżelatynewe; patrz również

©pdatek I, l, m, 706,

' Amiwłowa^ietrzan§ materiały wybuchowe. skład których anajdwie §ię w grani­

cach wykazanych niżej mieszanin, są dopuszczone do przewozu

a) t y m c z a s o w o , jeżeli ich dokładny skład chemiczny został zgłps^pny Minister*

stwu Komunikacji,

.

.

~

b)

o s t a t e c z n i e , gdy Ministerstwo Komunikacji zatwierdzi dopuszczenie mate­

riału wybuchowego o danym składzie chemicznym do przewozu koleją.

Amomowosaletrzane materiały wybuchowe, skład których nie znajduje się w gra­

nicach wykazanych niżej mieszanin, uważa się za materiały wybuchowe nowe [patrz

I. m. 20(3)1.

Żelatyna amonoum, również oznaczona liczbami lub literami albo liczbami i literami

(mieszaniny saletry amonowej w ilości najwyżej 65%, część której — w ilości najwy­

żej 15^/0 całej ilości materiału wybuchowego — może być zastąpiona saletrą sodową,

z mączkami roślinnymi, również z klejem rośliiinym, z glinem w ilości najwyżej 2,5%>,

z nitropochodnymi toluenu lub naftalenu w ilości najwyżej 15°/o, w tym trójnitropochodnych najwyżej 5°/o ogólnej ilości materiału wybuchowego, z dwunitrocblorohydryną w ilości najwyżej 33°/o lub z dwunitroglikolem w ilości najwyżej 29°/o, przy czym

część tych dwóch ostatnich— w ilości najwyżej 6°/o całej ilości materiału wybuchowego—

może być zastąpiona nitrogliceryną, z bawełną kolodionową w ilości najwyżej 2°/o, rów­

nież z bezpiecznymi, oboj ętnymi, stałymi, barwiącymi domieszkami);

Amonit, oznaczony liczbami lub literami albo liczbami i literami (mieszaniny sale­

try amonowej ze związkami bogatymi w węgiel jak: węgiel kamienny, węgiel drzewny,

mączki roślinne, celuloza lub celuloza zmieniona w drodze chemicznej lub biologicz­

nej, obojętne pozostałości ługów posulfitowych, wosk ziemny i wazelina, również z nie

więcej niebezpiecznymi niż trójnitrotoluen nitrozwiązkami aromatycznymi lub icH

mieszaninami w ilości najwyżej 20°/o, w czym samego trójnitrotoluenu najwyżej 18%,

również z saletrą potasową, sodową, barową, wapniową lub ich mieszaninami, również

z nadchloranem potasu w ilości najwyżej 10°/o, również z glinem, krzemlkiem glinu,

krzemkiem wapnia, żelazokrzemem lub ich mieszaninami w ilości najwyżej 12% , rów­

nież z nitrocelulozą w ilości najwyżej 1% , również z nitrogliceryną w ilości najwyżej

6% , również z dwunitrochlorohydryną w ilości najwyżej 25%, również z bezpiecz­

nymi, obojętnymi, stałymi, barwiącymi domieszkami) j

Bradyt, lignozyt, pionkit — oznaczone literami lub liczbami albo literami i liczbami

(mieszaniny saletry amonowej ze związkami bogatymi w węgiel jak: mączka drzewna,

celuloza lub celuloza zmieniona w drodze chemicznej lub biologicznej, pył węglowy,

naftalen i inne stałe lub ciekłe węglowodory, z nitrogliceryną w ilości najwyżej 8% ,

która może być zżelatynowana bawełną kolodionową, również z saletrą potasową lub

sodową w ilości najwyżej 5%, również z saletrą barową w ilości najwyżej 10%, również

z trójnitrotoluenem, także sflegmatyzowanym, w ilości najwyżej 10% , również z dwunitrotoluenem, również z nitronaftalenem, również z nadchloranem potasu w ilości naj­

wyżej 5%, również z chlorkiem sodu lub potasu, również z chlorkiem amoniu lub po­

dobnymi, bezpiecznymi, obojętnymi, stałymi solami).

11'. Proch czarny i materiały wybuchowe podobne do prochu czarnego

a) Proch czarny prasowany (proch górniczy) oraz proch ziarnisty (proch skalny, proch

lontowy, proch myśliwski itp.)— również oznaczone literami lub liczbami albo lite­

rami i liczbami (mieszaniny saletry potasowej z siarką i czarnym lub brunatnym

węglem drzewnym, również z saletrą sodową). Patrz również Dodatek I, 1. m. 710.

Waga całej przesyłki nie powinna przewyższać 300 kg (patrz również pkt 22).

b) Saletra wybuchowa, również oznaczona literami lub liczbami albo literami i liczba­

mi (mieszanina saletry sodowej z siarką, węglem drzewnym, kamiennym lub bru­

natnym, również z saletrą potasową w ilości najwyżej 25% ilości saletry sodowej).

Patrz również Dodatek I, 1. m. 707. „

Saletra wybuchowa, skład której znajduje się w granicach wykazanej wyżej

mieszaniny, jest dopuszczona do przewozu

v

t y m c z a s o w o , jeżeli jej dokładny skład chemiczny został zgłoszony Mi­

nisterstwu Komunikacji,

o s t a t e c z n i e , gdy Ministerstwo Komunikacji zatwierdzi dopuszczenie ma­

teriału wybuchowego o danym składzie chemicznym do przewozu koleją.

Saletrę wybuchową, skład której nie znajduje się w granicach wykazanej wy­

żej mieszaniny, uważa się za materiał wybuchowy nowy [patrz 1. m. 20(3)].

12. Materiały wybuchowe chloranowe i nadchloranowi. Patrz również Dodatek I,

1. m. 709.

a) Materiały wybuchowe chloranowe

chloratyt, szedyt — również oznaczone liczbami lub literami albo liczbami i literami

(mieszaniny chloranów metali alkalicznych lub ziem alkalicznych ze związkami

bogatymi w węgiel jak: węgiel, węglowodory, żywice, oleje, mączki roślinne, rów­

nież z nitrozwiązkami aromatycznymi, również z solanu nieorganicznymi). Mie­

szaniny chloranowe nie powinny zawierać żadnych soli amonowych.

b) Materiały wybuchowe nadchloranowe

nadchloratyt, również oznaczony liczbami lub literami albo liczbami i literami (mie­

szaniny nadchloranu potasu, który w 25% może być zastąpiony przez nadchloran

amonu, ze związkami bogatymi w węgiel, również ze saletrą amonową, również

ze saletrą potasową, również z nitrozwiązkami aromatycznymi, również z nitrogli­

ceryną w ilości najwyżej 6% ).

Do a) i b ) : Waga całej przesyłki nie powinna przewyższać 300 kg (patrz również

pkt 21).

13. Próbki materiałów wybuchowych, wysyłane w celu przeprowadzania badań jako prze­

syłki drobne tylko do państwowych lub urzędowo uznanych zakładów badawczych lub

do wytwórni materiałów wybuchowych

a) próbki materiałów wybuchowych w ilości nie większej niż 20 kg; patrz również

Dodatek I, 1. m. 708;

b) próbki dowolnych materiałów zdolnych do wybuchu, w ilości do 100 g.

2. Grupa. Materiały wybuchowe dopuszczone do przewozu tylko w przesyłkach wagono­

wych (patrz również 1. m. 44)

14. Prochy nitrocelulozowe zżelatynowane, porowate, opakowane według l. m. 33; patrz

również Dodatek I, 1. m. 702.

15. Prochy nitrocelulozowe zżelatynowane i prochy nitrocelulozowe zawierające nitrogli­

ceryną (również zawierające nitrozwiązki, również namiastki nitrogliceryny), które

jak pierwsze tak i drugie nie czynią zadość warunkom stałości grupy 1; patrz również

Dodatek I, 1. m. 702.

16. Prochy nitrocelulozowe niezżelatynowane (tzw. prochy mieszane); patrz również Do­

datek I, 1. m. 702.

17. Nitrozwiązki organiczne w ilościach większych niż podane w punkcie 7; patrz również

Dodatek I, 1. m. 705

a) rozpuszczalne w wodzie jak trójnitrorezorcyna,

b) nierozpuszczalne w wodzie jak azotan eteru trójnitrofenyloglikolowego, czteromtrometyloanilina ( tetryl).

Uwaga.

Należące tu nitrozwiązki organiczne w stanie ciekłym są wyłączone od przewozu.

18. Czteroazotan pięcioerytrytu (tetranitropentaerytryt, pentryt) drobnokrystaliczny

i trójmetylenotrójnitroamina (trójmetylenotrójmtrotrójamina, heksogen), w ilościach

większych niż podane w punkcie 8 (patrz również Dodatek I, 1. m. 705/1)

a) zwilżone równomiernie co najmniej: czteroazotan pięcioerytrytu — 30% wody,

a trójmetylenotrójnitroamina — 15°/o wody, albo

b) sflegmatyzowane co najmniej 70% wosku ziemnego lub parafiny lub ich mieszani­

ną, albo

c) sflegmatyzowane co najmniej 25% wosku ziemnego lub parafiny lub ich mieszaniną.

19. Chlorohydryna nitrowana fdwunitrochlorohydryna) i chlorohydryna nitrowana tech­

niczna o zawartości nitrogliceryny nie większej niż 5% — w ilościach większych niż

podane w punkcie 9. Patrz również Dodatek 1,1. m. 705/2.

20. Dynamity i ffldteriały Wybuchótoe podobni* do dynaftiitti; patfź rSWhież Dodatek I,

1. m. 7ÓŚ; i Jtilanówicie

dynamtł, żelatyna wybiicfróilra, źelamit, barbaryt, radomit — również oznaczone licz­

bami lub literami albo literami i liczbami.

21. Materiały wybuchowe chloranowe i nadchloranowe w ilościach większych niż podane

w punkcie 12; patrz również Dodatek I, 1. m. 709.

a) Materiały wybuchowe chloranowe

chloratyt, szedyt — również oznaczone liczbami lub literami albo liczbami i litera­

mi (mieszaniny chloranów metali alkalicznych lub ziem alkalicznych ze związkami

bogatymi w węgiel jak: węgiel, węglowodory, żywice, oleje, mączki roślinne, rów­

nież z nitrozwiązkami aromatycznymi, również z solami nieorganicznymi). Mie­

szaniny chloranowe nie powinny zawierać żadnych soli amonowych.

b) Materiały wybuchowe nadchloranowe

nadchloratyt, również oznaczony liczbami lub literami albo liczbami i literami (mie­

szaniny nadchloranu potasu, który w 25°/o może być zastąpiony przez nadchloran

amonu, ze związkami bogatymi w węgiel, również z saletrą amonową, również z sa­

letrą potasową, również z nitrozwiązkami aromatycznymi, również z nitroglice­

ryną w ilości najwyżej 6% ).

22. Proch czarny prasowany, ziarnisty lub w postaci mączki, jak proch górniczy, proch

lontowy, proch myśliwski i inne, również oznaczone liczbami lub literami albo licz­

bami i literami (mieszaniny saletry potasowej, siarki i węgla drzewnego).

Patrż również punkt l l oraz Dodatek I, 1. m. 710,

2.

Przepisy o przewozie.

A. Sztuki przesyłki.

Ł

22

O^Ólile

przepisy'

o

opakowaniu.

(i) Opakowanie powinno być tak szczelne i tak zamknięte, aby nic z jego zawartości

nie mogło się przedostawać na zewnątrz. Zabezpieczanie zamknięcia opakowania meta­

lowymi taśmami lub drutem jest dozwolone tylko w wyraźnie wskazanych przypadkach.

(2) Materiał opakowania i jego zamknięcia nie powinien ulegać oddziaływaniu zawar­

tości, ani też tworzyć z nią szkodliwych związków.

(3) Opakowanie oraz jego zamknięcia powinny być tak ihocne i ti-Wałe, aby fczyniły

zadość normalnym wymaganiom przewozu, części zaś ich powinny być tak dobrze połą­

czone, aby podczas przewozu nie mogły się rozluźnić. Materiały stałe powinny być nie­

ruchomo ułożone w opakowaniu wewnętrznym, a opakowanie wewnętrzne — w naczytiiti zewnętfznym.

(4) Materiał wypełniający i służący do układania w nim przedmiotów powinien być

dostosowany do właściwości zawartości; w szczególności powinien on posiadać właści­

wości chłonne, jeśli zawartość jest ciekła lub może dawać wypocenia.

2.

23

Opakowanie

poszczególnych

materiałów.

(1) Materiały wymienione w punktach 1 i 2 powinny być zapakowane

a) w naczynia drewniane lub wodoszczelne beczki z tektury; naczynia te i beczki po­

winny być wyłożone materiałem nie przepuszczającym znajdujących się w ładun­

ku cieczy, albo

b) w beczki żelazne, wewnątrz ocynkowane lub wyołowione, albo

c) w naczynia z blachy białej, cynkowej lub glinowej, układając je pojedynczo lub po

kilka w materiale wypełniającym w skrzyniach drewnianych;

d) nitroceluloza zżelatynowana (bawełna kolodionową zżelatynowana) [pkt lc)] —

ł-ównićż -W naczynia drewniane szczelnie wyłożone mocnym papierem.

(2)

metalowe.

Nitroceluloza z dodatkiem ksylenu powinna być pakowana tylko w naczynia

(3) Naczynia metalowe powinny być zamknięte herfiietyeźriie;

jednak ustępować pod słabym ciśnieniem z wewnątrz.

ifcmkni^cie powinno

(4) Sztuka przesyłki z materiałami wymienionymi w punkcie 1 poWiftha ważyć nie

więcej niż 120 kg, o ile zaś może być przetaczana — nie więcej iiiż 300 kg. Sztuka fyrżesyłki

Z materiałami wymienionymi w punkcie 2 powinna ważyć nie więcej niż 75 kg.

24

(1) Materiały wymienione w punkćie 3 powinny być żapakbwane

a) w pudełka z tektury, z blachy białej lub cynkowej, zamknięcia których powinny

ustępować pod słabym ciśnieniem z wewnątrz, albo w torebki parafinowane, Pu­

dełka lub torebki powinny być umieszczone pojedynczo lub po kilka w skrzyniach

drewnianych. Albo

b) bez uprzedniego pakowania w pudełka lub torebki*

1. w wodoszczelne beczki tekturowe; albo

2. w naczynia drewniane wyłożone blachą cynkową; albo

3. w naczynia metalowe (z wyjątkiem naczyń z blachy cż&rhgjj, zamknięcia któ­

rych powinny ustępować pod słabym ciśnieniem z wewnątrz.

(2) Proch w rurkadh, laskach, nitkach, wstęgach lub płytkach może być pakowany,

bez uprzedniego pakowania w pudełka lub w torebki, w skrzynia drewniane, wyłożone tka­

niną lub papierem, parafinowanymi albo przeoliwionymi;

(3) Żelazne gwoździe, wkrętki i inny żelazny materiał wzmacniający naczyń drewnia­

nych, jak obręcze, taśmy itp. powinny być ocynkowane. Nie wyklucza to stosowania do

tego celu innych metali, nie dających iskier przy uderzeniu.

(4) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 120 kg.

25

(1) Materiały wymienione w punkćie 4 powinny być zafjakb^ane

a) najwyżej po 1 kg w pudełka z tektury lub białej blachy, zamknięcia których po­

winny ustępować pod słabym ciśnieniem z wewnątrz. Pudełka te powinny być

każde z osobna owińięte papierem i umieszczone pojedynczo lub po kilka w na­

czyniach drewnianych. Albo

b) w worki układane w naczyniach drewnianych, wyłożonych blachą cynkową, lub

W naczyniach z blachy cynkowej, albo też bezpośrednio w naczynia drewniane

wyłożone blachą cynkową lub w naczynia z blachy c y n k o w e j. Sćiarilti naczyń z bla­

chy cynkowej powinny być wyłożone tekturą lub mocnym papierem, a cmó i po­

krywa drewnem, tekturą lub mocnym papierem.

\

"

(2) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg. Sztuka przesyłki powinna

zawierać nie więcej niż 25 kg prochu nitrocelulozowego w opakowaniu pr*fewi<iżianym

pod a) i nie więcej niż 40 kg tego materiału w opakowaniu przewidzianym pod b).

26

(1) Materiały wymienione w punkćie 5 powinny być Źapakowahć W Wbrki papiefdwe,

te zaś umieszczone pojedyńczo lub po kilka w wodoszczelnych beczkaeh tekturowych lub

w naczyniach z blachy cynkowej, których ścianki powinny być wyłożone tekturą a dno

i pokrywa drfewnehi.

(2)

Sztuka przesyłki jiowinna •ważyć nie więćej niż 75 kg i zawierać nie więcej niż

30 kg odpadków błon i taśm filmowych nitrocelulozowych.

H

U) Nitrozwiązki organiczne [pkt 6 a), 6 b) — z wyjątkiem mieszaniny trójnitrotoluenu

z trójnitronaftalenem — , 6 c) i 6 d) ] powinny być zapakowane w naczynia drewniane llib

w wodoszczelne beczki tekturowe. Do pakowania trójnitrotoluenu ciekłego dopuszcza się

jednak tylko naczynia drewniane lub żelazne.

Naczynia żelazne powinny być zamknięte hermetycznie} zamkńięeia jednak powinny

ustępować pod słabym ciśnieniem z wewnątrz.

(2)

Mieszaninę trójnitrotoluenu z trójnitronaftalenem jpkt 6 b)} dopuszcza się do prze­

wozu tylko w postaci nabojów o osłonach papierowych. Naboje takie powinny być zapa­

kowane do hermetycznie zamykanych puszek blaszanych liitiłeśżeżóftyeh następnie w na*

eryniach drewnianych.

Naboje parźtfinóMrane lub cereżynówathe można tafcżć łączyć W paćźki o wadze do

21,5 kg przez owiniecie ihóćnym pjapiererh llib ułożenie W pudełkach tófcftlfbwych. Jeżeli

gotowe pacżkl są patafinbwane lub ćefrieżynotoang, tó haBdje W ńićft tiiftifcszczone mogą

nie być parafinowane łub cerezynowane. Paczki powinny być umieszczone w naczyniach

drewnianycn.

—

—

Zamknięcie naczyń drewnianych może być zabezpieczone za pomocą obciągniętych

dookoła nich metalowych taśm lub drutu.

Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg i zawierać nie więcej niż 50 kg

materiału wybuchowego.

(3) Organiczne nitrozwiązki jako preparaty do celów naukowych lub farmaceutycz­

nych [pkt 6e)] powinny być zapakowane w hermetycznie zamykane naczynia szklane, por­

celanowe, kamionkowe itp. o zawartości nie większej niż 500 g, które powinny być na­

stępnie ułożone w materiale wypełniającym w naczyniach drewnianych.

Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 15 kg i zawierać nie więcej niż 5 kg

nitrozwiązków organicznych.

(4) Do pakowania nitrozwiązków rozpuszczalnych w wodzie nie wolno używać ołowiu

lub materiałów zawierających ołów.

27/1

(1) Nitrozwiązki organiczne (pkt 7) powinny być zapakowane

a) Rozpuszczalne w wodzie: w naczynia ze stali nierdzewnej lub z innego odpowied­

niego materiału. Nitrozwiązki powinny być równomiernie zwilżone taką ilością

wody, aby przez cały czas przewozu zawartość wody nie spadła poniżej 25®/®.

Zamknięcie naczyń powinno ustępować pod słabym ciśnieniem z wewnątrz. Na­

czynia, z wyjątkiem naczyń z nierdzewnej stali, powinny być ułożone w materiale

wypełniającym w naczyniach drewnianych.

Do pakowania nitrozwiązków rozpuszczalnych w wodzie nie wolno używać oło­

wiu lub materiałów zawierających ołów.

b) Nierozpuszczalne w wodzie: w ilościach nie większych niż 15 kg — w woriri z tka­

niny lub z papieru. Worki papierowe powinny być umieszczone pojedynczo

w szczelnych, mocnych pudełkach tekturowych. W orki z tkaniny lub pudełka

tekturowe powinny być zapakowane w naczynia drewniane.

Do a) i b): Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg i zawierać nie

więcej niż 25 kg nitrozwiązków rozpuszczalnych w wodzie lub nie więcej niż 50 kg nitro­

związków nierozpuszczalnych w wodzie.

(2)

Nitrozwiązki organiczne nierozpuszczalne w wodzie można również pakować

w ilości po 25 kg w trwałe i szczelne skrzynki wyłożone mocnym papierem w ten sposób,

aby materiał wybuchowy nie mógł się wysypywać do skrzynki.

30

(1) Materiały wymienione w punkcie 8 powinny być zapakowane

a) Zwilżone wodą

czteroazotan pięcioerytrytu w ilościach nie większych niż 12,5 kg — w torby z tka­

niny lub z papieru, które następnie powinny być umieszczone pojedynczo w pudeł­

kach z wodoszczelnej tektury lub w puszkach z glinu lub z białej blachy. Pudełka

lub puszki powinny być zapakowane, najwyżej po cztery, w skrzynię drewnianą;

puszki metalowe powinny być oddzielone od siebie osłoną z tektury falistej. Wolne

przestrzenie powinny być wypełnione tekturą falistą, papierem lub innym odpo­

wiednim materiałem wypełniającym;

trójmetylenotrójnitroaminę w ilościach nie większych niż 15 kg — w worki

z tkaniny lub z papieru. Worki papierowe powinny być umieszczone pojedynczo

w szczelnych i mocnych pudełkach tekturowych. Worki z tkaniny lub pudełka tek­

turowe powinny być zapakowane w naczynia drewniane.

Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg.

b) Sflegmatyzowane najmniej 10°/o wosku ziemnego lub parafiny lub ich mieszaniną

w ilościach nie większych niż 12,5 kg — w torby z papieru, lub w ilościach nie więk­

szych niż 25 kg — w worki z tkaniny. Torby papierowe powinny być umieszczone

pojedynczo w szczelnych i mocnych pudełkach tekturowych. Worki z tkaniny lub

pudełka tekturowe powinny być zapakowane w skrzynię drewnianą.

Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg i zawierać nie więcej niż

50 kg materiału wybuchowego.

-

—

—

c) Sflegmatyzowane najmniej 25% wosku ziemnego lub parafiny lub ich mieszaniną

w ilościach nie większych niż 50 kg — do gęstego worka, który powinien być umie­

szczony w skrzyni drewnianej.

Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg.

)

(2) Pokrywa powinna być do skrzyni przyśrubowana lub przymocowana za pomocą

obciągniętych dookoła skrzyni taśm metalowych lub drutu.

#

30/1

(1) Materiały wymienione w punkcie 9 powinny być zapakowane w naczynia meta­

lowe, napełnione jednak tylko do 9/io ich pojemności, przy czym naczynie powinno zawie­

rać nie więcej niż 25 kg chlorohydryny nitrowanej. Każde naczynie metalowe powinno

być ułożone w materiale wypełniającym w naczyniu drewnianym w ten sposób, aby mię­

dzy naczyniem metalowym a naczyniem drewnianym znajdowała się ze wszystkich stron

co najmniej 10 centymetrowa przestrzeń, wypełniona materiałem wypełniającym.

(2) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg.

31

(1) Materiały wymienione w punkcie 10 dopuszcza się do przewozu

a) w postaci nabojów o osłonach papierowych, które powinny być zapakowane do

hermetycznie zamykanych puszek blaszanych, umieszczonych następnie w naczy­

niach drewnianych; albo

b) luzem, przy czym materiały wybuchowe powinny być zapakowane w hermetyczne

naczynia metalowe, umieszczone w mocnych i ścisłych skrzyniach drewnianych.

(2) Naboje parafinowane lub cerezynowane można także łączyć w paczki o wadze do

2,5 kg przez owinięcie mocnym papierem lub ułożenie w pudełkach tekturowych. Jeżeli

gotowe paczki są parafinowane lub cerezynowane, to naboje w nich umieszczone mogą nie

być parafinowane lub cęrezynowane. Paczki powinny być umieszczone w naczyniach drew­

nianych.

(3) Zamknięcie naczyń drewnianych może być zabezpieczone za pomocą obciągnię­

tych dookoła nich taśm metalowych lub drutu.

(4) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg i zawierać nie więcej niż

50 kg materiału wybuchowego.

- 32

(1) Materiały wymienione w punkcie 11 powinny być zapakowane

a) proch czarny (górniczy) i saletra wybuchoWa prasowana w słupki, połączone przez

zawinięcie mocnym papierem w paczki o wadze do 300 g — w wyłożone mocnym

papierem naczynia drewniane;

b) proch czarny gruboziarnisty (skalny) i saletra wybuchowa w stanie ziarnistym,

wszystko w nabojach o szczelnych osłonach papierowych luib w torbach z tkaniny

lub papieru — w puszki blaszane lub pudełka tekturowe, umieszczone następnie

w naczyniach drewnianych. Każda puszka lub pudełko może zawierać najwyżej

2,5 kg materiału wybuchowego. Zamknięcie puszek blaszanych powinno ustępować

pod słabym ciśnieniem z wewnątrz;

c) proch czarny drobnoziarnisty (myśliwski, lontowy itp.) w ilościach nie większych

niż po 1 kg — w woreczki z tkaniny lub z papieru lub w pudełeczka tekturowe owi­

nięte papierem. Woreczki lub pudełeczka powinny być umieszczone w puszkach

blaszanych lub pudełkach tekturowych, które powinny być następnie zapakowane

w naczynia drewniane. Zamknięcie puszek blaszanych powinno ustępować pod sła­

bym ciśnieniem z wewnątrz.

Prochy lontowe i zapłonnikowe można również pakować w worki z tkaniny

pyłoszczelnej (lecz nie gumowanej), umieszczone następnie w naczyniach drew­

nianych.

(2) Naczynia drewniane nie powinny posiadać żelaznych gwoździ lub wkrętek jak

też innego żelaznego materiału wzmacniającego. Użycie żelaznych ocynkowanych gwoź­

dzi lub wkrętek jest jednak dozwolone.

(3) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg i zawierać nie więcej nii

50 kg materiału wybuchowego.

—

—

32/1

(1) Materiały wymienione w punkcie 12 dopuszcza się do przewozu

a) albo w postaci nabojów o osłonach z papieru pa radmowa nego lub cerezynowanego

lub też z mocno przeklejonego, albo obciągniętych parafiną lub ćerezyną. Naboje

takie powinny być przez owinięcie papierem lub opakowanie w pudełka tektu­

rowe połączone w paczki o zawartości do 2,5 kg materiału wybuchowego, które

następnie powinny być zapakowane w naczynia drewniane;

b) albo luzem, przy czym materiały wybuchowe powinny być w ilościach do 2,5 kg

zapakowane w pudełka tekturowe owinięte w papier i umieszczone następnie

w skrzyni drewnianej.

(2) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 35 kg i zawierać nie więcej niż

25 kg materiału wybuchowego.

32/2

(1) Próbki materiałów wybuchowych wymienione w punkcie 13 a) dopuszcza się do

przewozu

a) albo w postaci nabojów o osłonach papierowych lub w postaci słupków praso­

wanych lub lanych. Naboje lub słupki powinny być złączone papierem w paczki

zawierające nie więcej niż 2,5 kg materiału wybuchowego, które powinny być

następnie umieszczone w skrzyni drewnianej. Skrzynia powinna być ułożona

w materiale wypełniającym w drewnianej skrzyni zewnętrznej o grubości ścianek

co najmniej 18 mm i o takich wymiarach, aby między skrzynią wewnętrzną a ze­

wnętrzną znajdowała się wszędzie co najmniej 5 centymetrowa przestrzeń1,

wypełniona trocinami lub ziemią okrzemkową;

b) albo luzem, przy czym materiał wybuchowy powinien być Zapakowany w iloś­

ciach najwyżej po 5 kg w szczelne lub hermetycżhe (zależnie ód rodzaju mate­

riału wybuchowego) blaszanki. Blaszanki powinny być następnie ułożone w ma­

teriale wypełniającym w skrzyni drewnianej o grubości ścianek co najmniej 18 nun.

Do a) i b): Sztuka przesyłki powinna zawierać nie więcej tiiż 20 kg materiału wybu­

chowego.

(2) Próbki materiałów wybuchowych wymienione w punkcie 13 b) dopuszcza się do

przewozu tylko w postaci nabojów. Każdy nabój powinien być owinięty w mocny papier.

Tak opakowane naboje powinny być połączone w paczki przez owinięcie papierem lub

zapakowanie w pudełka tekturowe. Paczki te powinny być następnie ułożone w mate­

riale wypełniającym w skrzyni drewnianej o grubości ścianek co najmniej 22 nirh, która

powinna być umieszczona w skrzyni zewnętrznej o grubości ścianek co najmniej 18 mm

W len sposób, aby między skrzynią wewnętrzną a zewnętrzną znajdowała się wszędzie

12 centymetrowa przestrzeń wypełniona trocinami lub ziemią okrzemkową.

33

(1) Materiały wymienione w punktach 14, 15 i 16 powinny być zapakowane w Wodo­

szczelne beezki tekturowe lub w naczynia drewniane lub metalowe, z wyjątkiem naczyń

z czarnej blachy. Gwoździe, wkrętki łub inny żelazny materiał wzmacniający jak obrę­

cze, taśmy itp., powinny być ocynkowane. Zamkniecie haczyń metalowych powinno ustę­

pować pod słabym ciśnieniem z wewnątrz.

(2) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 100 kg,

34

(1) Materiały wymienione w punkcie 17 powinny być zapakowane

a) Rozpuszczalne w wodzie: w naczynia ze stali nierdzewnej lub z innego odpowied­

niego materiału. Nitrozwiązki powinny być równomiernie zwilżone taką ilością

wody, aby przez cały czas przewozu zawartość wody nie spadła poniżej 25%>.

Zamknięcie naczyń powinno ustępować pod słabym ciśnieniem z wewnątrz. Naczyńią, z wyjątkiem naczyń z nierdzewnej stali, powinny być ułożone w materiale

wypełniającym w naczyniach drewnianych.

Do pakowańia nitrozwiązków rozpuszczalnych w wodzie nie wolno używać

ołowiu lub materiałów zawierających ołów,

b) Nierozpuszczalne w wodzie: w ilościach nie większych niż 15 kg — w worki z tka­

niny lub z papieru. Worki papierowe powinny być umieszczone pojedynczo

w szczelnyfch, mocnych pudełkach tekturowych. Worki z tkaniny lub pudełka

tekturowe powinny być zapakowane w naczynia drewniane.

Do &} i bj: Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg i zawierać nie więcej

niż 25 kg nitrozwiązków rozpuszczalnych w wodzie lub nie więcój niż 50 kg nitrozwiązków

nierozpuszczalnych w wodzie.

(2)

Nitrozwiązki organiczne nierozpuszczalne w wodzie można również pakować

w ilości po 25 kg w trwałe i szczelne skrzynki wyłożone mocnym papierem w ten spęsób,

aty materiał wybuchowy nie mógł się wysypywać do skrzynki.

—

*■

(1) Materiały wymienione w punkcie 18 powinny być zAfłalcawafle

a)- Zwilżone wodą

czteroazotan piecioerytrytu w ilościach nie większych iiiż 12,5 kg — w torby

z tkaniny lub z papieru, które następnie pówińńy być umieszczone pojedynczo

W pudełkach z wodoszczelnej tektufy lub w puszkafch z glinu llib z białej blachy.

Pudełka lub puszki powinny być zapakowane, najwyżej po cztery, w skrzynię

drewnianą; puszki metalowe powinny być oddzielone ód siebie ósłoną z tektury

falistej. Wolne przestrzenie powinny być wypełnione tekturą falistą, papierem

lub innyrri odpowiednim materiałem wypełniającym;

trójmetyleftotrójmtroaminę w ilościach nie większych niż 15 kg — w Worki z tka­

niny lub z papieru. Worki papierowe powinny być umieszczone pojedynczo

w szczelnych i mocnych pudełkach tekturowych. Worki z tkaniny lub pudełka

tekturowe powinny być zapakowane w naczynia drewniane. Materiał ten można

również pakować do hermetycznych skrzyń z ocynkowanej blachy żelaznej,

umieszczonych następnie nieruchomo w skrzyniach drewnianych.

Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg.

b) Sflegmatyzowane najmniej 10% wosku ziemnego lub parafiny lub ich mieszaniną

w ilościach nie większych niż 12,5 kg — w torby z papieru; lub w ilościach nie

większych niż 25 kg — w worki z tkaniny. Torby papierowe powinny być umiesz­

czone pojedynczo W szczelnych i mocnych pudełkach tekturowych. Worki z tka­

niny lub pudełka tekturowe powinny być zapakowane w skrzynię drewnianą.

Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg i zawierać nie więcej

niż 50 kg materiału wybuchowego.

c) Sflęgmatyzowane najmniej 25% wosku ziemnego lub parafiny lub ich mieszaniną

w ilościach nie większych niż 50 kg — w gęsty worek, który powinien b^ć umiesz­

czony w skrzyni drewnianej.

Sztuka przesyłki powinna ważyć .nie więcej niż 75 kg.

(2) Pokrywa powinna być do skrzyni przyśrubowana lub przymocowana za pomocą

obciągniętych dookoła skrzyni taśm metalowych lub drutu.

36

(1) Materiały wymienione w punkcie 19 powinny być zapakowane w naczynia meta­

lowe, napełnione jednak tylko do 9/io ich pojemności, przy czym naczynie powinno zawie­

rać nie więcej niż 25 kg chlorohydryny nitrowanej. Każde naczynie metalowe powinno

być ułożone w materiale wypełniającym w naczyniu drewnianym w ten sposób, aby mię­

dzy naczyniem metalowym a naczyniem drewnianym znajdowała się zfe wszystkich stron

co najmniej 10 centymetrowa przestrzeń, wypełniona materiałem wypełniającym.

(2) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg.

37

(1) Materiały wymieśriione w punkcie 20 dopuszcza się do prżewdzu tylko w postaci

nabojów o osłonach z papieru parafinowanego lub cerezynowanego, z pergaminu lub

ź innego odpowiedniego papieru. Naboje powinny być zapakowane w naczynia drew­

niane po uprzednim połączeniu ich w paczki o wadze do 2,5 kg przez ęwinięcie mocnym

papierem lub ułożenie w pudełkach tekturowych. Zamknięcie naczyń drewnianych może

być zabezpieczone za pomocą obciągniętych dookoła nich taśm metalowych łub drutu.

(2) W przesyłkach przeznaczonych do dalszego przewozu morzem uprzednie pąko­

wanie naboi w paczki lub pudełka tekturowe nie jest konieczne, jeżeli naczynia drfewniane są szczelnie wyłożone trwałym i wodoszczelnym papierem a naboje są tiłożone

w nich w mączce z miękkiego drewna tak, aby były ze wszystkich strón otoczone war­

stwą mączki drzewnej.

(3) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 35 kg.

38

(1) Materiały wymienione w punkcie 21 dopuszcza się do przewozu

a) albo w postaci nabojów o osłonach z papieru parafinowanego lub cerezynowanego

albo obciągniętych parafiną lub cerezyną. Naboje takie powinny być przez owi­

nięcie papierem lub Opakowanie W pudełka tekturowe połączone w paczki o za-^

wartości do 2,5 kg materiału wybuchowego, które następnie powinny być zapa­

k o w a n e w naczynia drewniane, których zamknięcie może być zabezpieczone zS

pomocą obciągniętych dookoła nich taśm metalowych kjb drutu;

•

b) albo luzem, przy czym materiały wybuchowe powinny być w ilościach do 2,5 leg

zapakowane w pudełka tekturowe, owinięte w papier i umieszczone następnie

w skrzyni drewnianej,

(2) Sztuka przesyłki powiiina ważyć nie więcej niż 35 kg.

—

—

(1) Materiały wymienione w punkcie 22 powinny być zapakowane

a) proch ziarnisty luzem — w worki z gęstej tkaniny, a proch w postaci mączki,

luzem — w worki skórzane lub w podwójne worki z tkaniny pyłoszczelnej. Worki

powinny być umieszczone pojedynczo lub po kilka w naczyniach drewnianych lub

w wodoszczelnych beczkach tekturowych. Prochy te można również pakować

w suche naczynia metalowe (z wyjątkiem żelaznych), umieszczone następnie w na­

czyniach drewnianych;

b) proch czarny prasowany w słupki, połączone przez zawinięcie mocnym papierem

w rulony o wadze do 300 g — w wyłożone mocnym papierem naczynia drewniane;

c) proch czarny ziarnisty w postaci nabojów — w puszki blaszane lub w pudełka tek­

turowe. Puszki lub pudełka powinny być następnie umieszczone nieruchomo

w naczyniach drewnianych;

d) proch czarny drobnoziarnisty (myśliwski, lontowy itp.) może być również pako­

wany w ilościach nie większych niż po 1 kg w woreczki z tkaniny lub z papieru

lub w pudełeczka tekturowe owinięte w papier. W oreczki lub pudełeczka po­

winny być umieszczone w puszkach blaszanych lub w pudełeczkach tekturowych,

które powinny być następnie zapakowane w naczynia drewniane. Zamknięcie

puszek blaszanych powinno ustępować pod słabym ciśnieniem z wewnątrz.

Prochy lontowe i zapłonnikowe można również pakować w worki z tkaniny

pyłoszczelnej (lecz nie gumowanej), umieszczone następnie w naczyniach drew­

nianych.

(2) Naczynia drewniane nie powinny posiadać żelaznych gwoździ lub wkrętek, jak

też innego żelaznego materiału wzmacniającego; jednak przy beczkach drewnianych,

ważących wraz z zawartością nie więcej niż 20 kg, oraz przy skrzyniach drewnianych

dopuszczone są ocynkowane gwoździe lub wkrętki żelazne z wgłębionymi w drewno

główkami.

(3) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 100 kg.

3.

41

Pakowanie

razem.

Wymienione w poszczególnych punktach 1. m. 21 materiały, różniące się pod względem

ich składu, ilości lub opakowania, nie mogą być łączone w jedną sztukę przesyłki ani

pomiędzy sobą ani też z materiałami wymienionymi w innych punktach tej 1. m. ani

z materiałami lub przedmiotami innych klas, ani też z innymi towarami.

Dopuszcza się jednak pod warunkiem zachowania przepisów o opakowaniu w e­

wnętrznym łączenie w jednej skrzyni drewnianej

a) żelatynowych i nieżelatynowych materiałów wybuchowych amonowosaletrzanych

(pkt 10);

b) prochu czarnego gruboziarnistego, prochu czarnego prasowanego (prochu górni­

czego) i saletry wybuchowej, wymienionych w punkcie 11.

Uwaga. Sztuka przesyłki, o której mowa w punkcie 6e), może zawierać nitrozwiązki orga­

niczne różnego rodzaju i różnej nazwy.

4.

Napisy

i

nalepki

o s t r z e g a w c z e

na

s z t u k a c h

przesyłki.

42

Każda sztuka przesyłki z materiałami wymienionymi w punkcie 13 powinna na po­

krywie posiadać wyraźny i nie dający się wytrzeć napis w czerwonym kolorze o brzmieniu

następującym

na sztukach przesyłki zawierających materiały wymienione w punkcie 13a) — „Prób­

ki materiałów wybuchowych doświadczalnych",

na sztukach przesyłki zawierających materiały wymienione w punkcie 13 b) — „Prób­

ki materiałów zdolnych do wybuchu” .

43

W nalepki ostrzegawcze (patrz Dodatek III) powinny być zaopatrzone

a) sztuki przesyłki z materiałami wybuchowymi grupy1, wymienionymi

w punk­

tach 1do 6, 10, 11 b) i 13 w nalepki według wzoru nr 1, a wymienionymi w punk­

tach 7 do 9, 11 a) i 12 w nalepki według wzoru nr la;

b) sztuki przesyłki z materiałami wybuchowymi grupy 2 (pkt 14 do 22) w na­

lepki według wzoru nr 2.

1 B.

Sposób nadawania, ograniczenia w przyjmowaniu do przewozu.

Materiały wymienione w punktach 6 — z wyjątkiem trójnitrotoluenu — , 7, 8 b ),

8 c) — z wyjątkiem trójmetylenotrójnitroaminy — , 9, 11 i 12 nie mogą być w ogóle nada­

—

—

wane jako przesyłki pośpieszne przyśpieszone, zaś jako przesyłki pośpieszne tylko w prze­

syłkach wagonowych. Materiały wymienione w punktach 14 do 22 nie mogą być w ogóle

wysyłane jako przesyłki pośpieszne lub pośpieszne przyśpieszone, lecz tylko jako zwy­

czajne przesyłki wagonowe.

C. Wzmianki w liście przewozowym.

45

(1) Nazwa towaru w liście przewozowym powinna mieć takie same brzmienie jak na­

zwa oznaczona kursywą pod 1. m. 21.

Przy przesyłkach zawierających materiały objęte punktami 6 c) i 6 d) powinna być

w liście przewozowym podana następująca uwaga: „Nitrozuńązek klasy la, punkt 6 c )

[lub punkt 6 d )]“ oraz w miarę możności nazwa materiału przyjęta w handlu.

Nazwę towaru należy

a) przy materiałach wybuchowych grupy 1 [pkt 1 do 6, 10, 11 b) i 13] otoczyć

pojedynczą ramką czerwoną,

albo też poniżej tej nazwy nalepić lub nadrukować znaczek wzoru nr 1 wielkości

znaczka pocztowego;

b) przy materiałach wybuchowyćh grupy 1 [pkt 7 do 9, 11 a) i 12] otoczyć

pojedynczą ramką czerwoną

z umieszczonym poniżej niej czerwonym napisem „Tylko 300 kg” albo też poniżej

nazwy towaru nalepić lub nadrukować znaczek wzoru nr la wielkości znaczka

pocztowego;

c) przy materiałach wybuchowych grupy 2 (pkt 14 do 22) otoczyć

podwójną ramką czerwoną,

albo też poniżej tej nazwy nalepić lub nadrukować znaczek wzoru nr 2 wielkości

znaczka pocztowego.

(2) Przy przesyłkach materiałów klasy la nadawca powinien złożyć w liście przewo­

zowym oświadczenie: „Właściwości i opakowanie odpowiadają przepisom Załącznika A

do RPT” .

Poza tym nadawca powinien w liście przewozowym przy materiałach wybuchowych

amonowosaletrzanych (pkt 10) i .saletrze wybuchowej [pkt 11 b) ] oświadczyć

w czasie tymczasowego dopuszczenia materiału wybuchowego do przewozu — kiedy

dokładny skład chemiczny materiału wybuchowego został zgłoszony Ministerstwu

Komunikacji (data i numer pisma),

a po ostatecznym dopuszczeniu do przewozu — kiedy Ministerstwo Komunikacji za­

twierdziło dopuszczenie materiału wybuchowego do przewozu koleją (data i numeff

pisma).

(3) Przy przesyłaniu materiałów wybuchowych grupy 2 (pkt 14 do 22) powinna

być w liście przewozowym podana, oprócz znaków i numerów, ilości i rodzaju naczyńr

również waga każdej sztuki przesyłki.

D. Środki przewozowe.

1.

46

Przepisy

dotyczące

wagonów

i

ładowania,

(1) Do przewozu materiałów klasy la należy używać wagonów krytych.

(2) Do przewozu materiałów grupy 2 (pkt 14 do 22) powinny być używane tylko!

wagony kryte ze sprężynowymi zderzakami i sprzęgami, bez szpar, z dobrze zamyka­

jącymi się drzwiami i oknami (otworami przewietrznymi), mocnym i trwałymi dachem i mo­

żliwie bez urządzeń hamulcowych. Wewnątrz wagonu nie powinno być żadnych wystają­

cych przedmiotów z żelaza, nie stanowiących konstrukcyjnych części wagonu (jak gwoź­

dzi, wkrętek itp.). Drzwi i okna (otwory przewietrzne) wagonów powinny być stale

zamykane.

(3) O używaniu wagonów z urządzeniami elektrycznymi patrz Dodatek II.

47

(1) Materiały wymienione w punktach 7 do 9, 11 a) i 12 mogą być ładowane do

jednego wagonu jako przesyłki drobne do takiej ilości, aby ich waga ogólna nie prze­

wyższała 300 kg. Skutkiem tego kolej może odpowiednio ograniczyć przyjmowanie ich

do przewozu.

(2)

Dla materiałów wybuchowych grupy 2 (pkt 14 do 22) obowiązują ponadto

następujące przepisy

Załadowania powinien dokonać pod dozorem fachowym nadawca, wyładowania zaś

odbiorca.

—

—

Przy załadowaniu lub wyładowaniu należy starannie unikać wszelkich wgtr^ftsów;

w szczególności naczyń nie wolno rzucać. Sztuki przesyłki powinny być ułożopę w wa­

gonach w taki sposób, aby były zabezpieczone od wszelkiego tarpia, podrzyęąnią, ude­

rzania, przewracania i spadania. .Beczki powinny być ułożpnę iph oąią podłużną równo­

legle do bocznych ścian wagonu i zabezpieczone od przetaczania drewnianymi podkład­

kami, pokrytymi miękkim materiałem (kocami lub tp.).

Sztuk przesyłek nie wolno ładować bezpośrednio z magazynów lub ramp kolejowych,

lecz tylko na możliwie dalej położonych torach bocznych i możliwie krótko przed odjaz­

dem pociągu, którym mają być przewiezione. Tak samo należy postępować przy wyła­

dowywaniu.

Osobopi obcym dostęp do miejsca ładowania nie jest dozwolony. Łądowąnją po­

winno się dokonywać przy świetle dziennym. O ile zaś ładowanie wyjątkowo musi być

dokonywane w ciemności, należy miejsce ładowania oświetlić umieszęzonyipi wysoko

i dobrze umocowanymi latarniami.

2.

48

Napisy

i

nalepki

ostrzegawcze

na

wagonach

(patrz D odatek III).

Po obu stronach wagonu, do którego załadowano sztuki przesyłki zaopatrzone w na­

lepki według wzoru nr 1, la lub 2 (1. m. 43), powinny być umieszezone również nalepki

tego samego wzoru.

E- Zakaz ładowania razem.

4t

(1) Materiały klasy la nie powinny być ładowane do tego samego wagonu razem

a) z hukami sygnałowymi klasy Ib, punkt 3 (1. m. 61);

b) z zapałami o znacznej sile wybuchowej klasy Ib, punkt 5 (1. m. 61) — z wyjątkiem

zapałów o znąpznej sile wybuchowej w opakowaniu dla przesyłek dr°bnypji pospiesznych według 1. m. 67— ;

c) z lontami detonującymi o działaniu natychmiastowym klasy Ib, pupkt ? (1. m. 61);

d) z torpedami wiertniczymi klasy Ib, punkt 13 (1. m. 61);

ej z amunicją klasy Ib, punkt 14 (1. m- 61).

(2)

Materiały wybuchowe grupy 2 (pkt 14 do 22) nie powinny być rówpież łado­

wane do tego sąmego wagonu razem z cieczami palnymi klasy HJa, wymienionymi w punk­

tach 1 i 2_(1. m- 301).

50

Dla przesyłek, które nie mogą być ładowane razem do tego samego wagonu, powinny

byę sporządzone osobne listy przewozowe (§ 6, pkt14 RPT).

F.

51

Próżne opakowanie. Inne przepisy.

Próżne opakowanie: nie ma przepisów.

52

Zarąwpp przy ząładowywapiu i wyładowywaniu jak i pqęlę?ąs przęwpąu pjateriatów

klasy la nie wolno w wagonie ani też w pobliżu wagonu palić tytoniu, ani zbliżać się

z ogniem lub z otwartym światłem.

M

Dla piateriałów wybuchowych grupy 2 (pkt 14 do 22) obowiązują ponadto nastę­

pujące przepisy

f ) Przesyłki powinny być przewożone od stacji nadania do stącjł prpeząapzenia

w tym samym wagonie, przeładowanie zaś do innego wagonu może nastąpić tylko

w razie nieodzownej potrzeby.

b) Przy nadaniu dwóch lub więcej wagonów do_ tej samej stacji 'przeznaczenia nadąwęa jest obowiązany wyznaczyć swego dozorcę dla dozoru przesyłki podczas

przewozu. Dozorcy nie wolno zajmować miejsca na załadowanych lub w załado­

wanych wagonach.

c) Ko4ej uprzedza w miarę możności odbiorcę o terminie nadejścia przesyłki celem

przygotowania się przez niego do jej odbioru. Natychmiast po przybyciu przesyłki

ną stącji przeznaczenia Hplej ząwiadarjiią o tym odbiorcę. Przyjęcję przesyłki

powinno nastąpić w ciągu trzech godzin służbowych po dokonanym zawjądomiefiiti o przybyciu, ą zabranie przesyłki w ciągu nąstępnyęh dziewięciu godzin służ­

bowych.

—

—

d) Jeżeli materiał wybuchowy nie zostanie zabrany w ciągu ustalonego w ustępie c)

terminu, należy go beg zwłoki oddać do rozporządzenia miejscowym władzom

bezpieczeństwa celem natychmiastowego usunięcia_materiału ze stacji. Również

PP&ekajHije sie miejscowym władzom bezpieczeństwa (nawet na stacjach pośrednięH) przesyłki materiałów wybuchowych, jeżeli stan ich wzbudz* obawę, że

ich przewóz lub dalsze ich przechowywanie na stacji mogą zagrażać bez*

t

piecpęństwu.

e) Przesyłka powinna znajdować się pod specjalnym dozorem aż do jej zabrania ze

stacji.

34-59

Ib.

1.

60

AMUNICJA.

Wyszczególnienie przedmiotów.

Spośród przedmiotów określonych w tytule klasy Ib dopuszczone 6ą do przewozu

tylko przedmioty wymienione pod 1, m, 61, i to tylko na warunkach przewidzianych pod

1. rn- 61 do 87. Przedmioty te uważa się wskutek tego za przedmioty Załącznika A.

Uwaga. Próżne opakowanie po przedmiotach klasy Ib Płe jest w myśl § 3 R PT uważane za

zągrażające wybuchem i wskutek tego nie podlega przepisom Załącznika A.

61

1. Lonty bez spłonek, szyb kopalne i detonujące

a) lonty szybkopalne (lonty o grubej plecionej poęhęwce i o rdzeniu dużej średnicy

z prochu czarnego lub o rdzeniu z nitrowanych nici bawełnianych); o lontach wolnopalnyeh i stopinie patrz klasę Ic, punkt 3 (1. m. 101);

b) lonty detonujące (pobudzające) o cienkościennej powłoce metąlęwef piałego prze­

kroju i o rdzeniu z materiału wybuchowego; patrz również Dodatek I, 1. m. 711;

c) lonty detonujące (pobudzające) o tkanej powłoce małego przekroju i o rdze­

niu z materiału wybuchowego; patrz również Dodatek I, 1. m< 71JS,

O lontach detonujących o działaniu natychmiastowym patrz punkt 7.

2. Zapały o nieznacznej sile wybuchowej (zapały, które nie działają krusząęo ani za

pqmoęą spłonek detonujących, ani innych urządzeń) i

a) spłonki zapaląjąęe (kapiszony) dq broni pąlnęj i do efnunięji;

b) próżne łuski ze spłonkami zapalającymi (kapiszonami) do broni palnej wszelkich

kalibrów, jąk również próżne łueki boęznęgo zapłonu z masą zępędęwą do broni

' tfiałyęłi kalibrów;

c) zapłonniki kominkowe, zapłonniki śrubowe i inne podobne zapały ę ffiałym ładunkyi wybuęfiowym, działające przez tarcie, uderzęńie lub pod wpływem elek­

tryczności;

d) zapalniki o nieznacznej sile wybuchowej do granatów ręcznych (również trzono­

wych), spłonki prochowe do amunicji ćwiczebnej (jak do ćwiczebnych grąąatów

ręcznyęh);

e) zapalniki do pocisków, nie zawierające urządzeń detonujących, (jąk spłonki deto­

nujące), środki zapalcze do zapalników pociskowych,

3.

(petardy) sygnałowe

a) dnie petardy (huki, w y d a ł y ) sygnałów do pozorowania i ćwiezefene, jak też

pokazowe bomby lotnicze i inne tym podobne przedmioty, zawierajftee nie więcej

niż 1,5 kg prochu czarnego ziarnistego lub 500 g prochu bezdymnego lub mapy wy­

buchowej nie więcej niebezpiecznej niż pył glinowy z nadchloranem potasu;

b) ostrzegawcze petardy kolejowe.

Patrz również klasę Ic, punkt 24 (1, m. 101).

4. Naboje do broni palnej ręcznej lub maszynowej, a mianowicie

a) naboje o łuskach w całości lub w części metalowych;

b) naboje centralnego zapłonu o łuskach tekturowych;

c) naboje o działaniu drażniącym (np. naboje łzawiące);

d) amunicja do flowerów: z kulkami, ze śrutem, be* kulek i be> śrutu.

§. Zapały o znaeznei aUe wybuchowej j

r

a) f pionki detonujące (spłonki pobudzające, spłonki górnięzę, spłonki wybuchowe)

z OPĆćsuusAim lub bez;

—

—

b) spłonki detonujące (spłonki pobudzające, spłonki górnicze, spłonki wybuchowe)

z zapalnikami (zapłonnikami) elektrycznymi z opóźniaczami lub bez; naboje do

sondowania dźwiękowego;

c) spłonki detonujące (spłonki pobudzające, spłonki górnicze, spłonki wybuchowe)

połączone trwale z lontem prochowym (z zapalaczami lontów lub bez);

d) detonatory (spłonki detonujące ze wzmacniaczami) tj. spłonki połączone z ładun­

kami wzmacniającymi z prasowanego materiału wybuchowego; patrz również

Dodatek I, 1. m. 713;

e) detonatory do torped i detonatory do min;

f) zapalniki do pocisków wraz ze spłonkami detonującymi (pobudzającymi), ze

wzmacniaczami lub bez.

6. Spłonki do sondowania, zwane również bombami do sondowania (spłonki detonujące

ze spłonkami zapalającymi lub bez, umieszczone w osłonach blaszanych).

7. Lonty detonujące (pobudzające) o działaniu natychmiastowym o tkanej powłoce ma­

łego przekroju i o rdzeniu z materiału wybuchowego więcej niebezpiecznego niż czteroazotan pięcioerytrytu,

0 innych lontach patrz punkt 1 i klasę Ic, punkt 3 (1. m. 101).

8. a) Amunicja wojskowa, oddzielnie nie wymieniona (jak ładunki prochowe w wor­

kach, ładunki prochowe w łuskach, naboje, nabite pociski, bomby lotnicze)

bez zapalników i bez urządzeń detonujących (jak spłonki detonujące);

b) naboje o kalibrze najwyżej do 47 mm z zapalnikami lub z urządzeniami detonują­

cymi (jak spłonki detonujące), również z ładunkami świetlnymi lub przenoszący­

mi, dobrze zabezpieczone w nabojach.

9. Granaty ręczne i karabinowe, jedne i drugie bez zapalników i bez urządzeń detonują­

cych (jak spłonki detonujące).

IG. a) Ładunki wybuchowe kruszące (jak ładunki do pocisków, głowy bojowe do torped,

miny i ładunki do min, bryły ładunków zasadniczych i ładunków zapalających,

ładunki łączone, petardy w puszkach, naboje do torpedowania studni, kostki w y­

buchowe, naboje wiertnicze);

b) amunicja ćwiczebna o nieznacznej sile wybuchowej;

c) łuski z tetrylem (łuski metalowe zawierające najwyżej 0,7 g czteronitrometyloaniliny);

d) bryły z czleroazotanu pięcioerytrytu;

e) ładunki prasowanego prochu czarnego lub podobnych nadających się do celów

strzelniczych prochów, również w łuskach metalowych; patrz również Dodatek

■ I, 1. m. 710;

wszystko bez zapalników i bez urządzeń detonujących (jak spłonki detonujące).

11. Środki świetlne i sygnałowe oraz bomby zapalające, których ładunki miotające,

świetlne lub zapalające przy spalaniu się nie powinny wybuchać

a) naboje świetlne i sygnałowe, pociski sygnałowe, naboje smugowo-świetlne;

b) sygnały świetlne ręczne, ognie wskaźnikowe;

__

c) bomby zapalające.

12. Środki przesłaniające (do wytwarzania sztucznej mgły) i środki dymotwórcze, zawie­

rające tak jedne jak i drugie chlorany lub ładunek palny zdolny do wybuchu.

O materiałach dymotwórczych używanych w rolnictwie i leśnictwie patrz klasę

Ic, punkt 29 (1. m. 101).

13. Torpedy wiertnicze, zawierające ładunek dynamitu lub materiału wybuchowego po­

dobnego do dynamitu, bez zapalników i bez urządzeń detonujących (jak spłonki

detonujące) (patrz również 1. m. 79).

14. Amunicja, wymieniona w punktach 8a), 8b) — o ile nie jest opakowana według 1. m.

70b) — , 9 i 10, z zapalnikami lub z urządzeniami detonującymi (jak spłonki detonu­

jące), dobrze zabezpieczona (patrz również 1. m. 79).

2.

Przepisy o przewęzie.

A. Sztuki przesyłki.

1.

62

Ogólne

przepisy

o

opakowaniu.

(1) Opakowanie powinno być tak szczelne i tak zamknięte, aby nic z jego zawar­

tości nie mogło się przedostawać na zewnątrz. Zabezpieczanie zamknięcia skrzyń metalo­

wymi taśmami lub drutem jest dozwolone tylko w wyraźnie wskazanych przypadkach.

—

—

(2) Opakowanie oraz jego zamknięcia powinny być tak moęne i trwałe, aby czyniły

zadość normalnym wymaganiom przewozu, części zaiś ich powinny być tak dobrze połą­

czone, aby podczas przewozu nie mogły się rozluźnić. Przedmioty powinny być nieru­

chomo ułożone w opakowaniu wewnętrznym a opakowanie wewnętrzne — w naczyniu

zewnętrznym.

(3) Materiał wypełniający i służący do układania w nim przedmiotów powinien być

dostosowany do właściwości zawartości.

2.

O p a k o w a n i e

p o s z c z e g ó l n y c h

r o d z a j Ąw

przedmiotów.

63

XI) Przedmioty wymienione w punkcie 1 powinny być zapakowane

a) wymienione w punkcie l a ) i l b) : w naczynia drewniane lub w wodoszczelne

beczki tekturowe. Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 120 kg;

b) wymienione w punkcie 1 c): nawinięte w odcinkach długości najwyżej 250 m na

szpule z drewna lub z tektury — w skrzynie drewniane w ten sposób, aby zwoje

na szpulach nie mogły dotykać się ani wzajemnie ani ścianek skrzyni. Jedna

skrzynia powinna zawierać nie więcej niż 1000 m lohtu.

(2) Zamknięcie skrzyń może być zabezpieczone za pomocą obciągniętych dookoła

nich taśm metalowych lub drutu. -

64

(1) Przedmioty wymienione w punkcie 2 powinny być zapakowane

a) wymienione w punkcie 2 a): spłonki z odkrytą powierzchnią ładunku palnego,

najwyżej po 1000 sztuk, a spłonki z przykrytą powierzchnią ładunku palnego, naj­

wyżej po 5Ó00 sztuk — w pudełka blaszane, tekturowe lub w skrzynki drewniane,

które powinny być następnie umieszczone w drewnianych lub blaszanych skrzy­

niach zewnętrzjiych;

' b) wymienione w punkcie 2 b): próżne łuski ze spłonkami zapalającymi do broni pal­

nej wszelkich kalibrów — w naczynia drewniane lub tekturowe lub też w umiesz­

czone w skrzyni drewnianej worki. Próżne łuski bocznego zapłonu do flowerów

i tym podobnej broni małego kalibru mogą być w ilościach najwyżej 25.000 sztuk

pakowane również do worka, unieruchomionego następnie w skrzyni za pomocą

falistej tektury;

^

c) wymienione w punktach 2 c), 2 d] i 2e ) : w pudełka tekturowe, drewniane lub bla­

szane, które powinny być następnie umieszczone w naczyniu drewnianym.

(2) Sztuka przesyłki z przedmiotami wymienionymi w punktach 2 a), 2 c), 2 d) i 2 e)

powinna ważyć nie więcej niż 100 kg.

65

(1) Przedmioty wymienione^vv punkcie 3 powinny być zapakowane

a) wymienione w punkcie 3 a): w naczynia drewniane lub w wodoszczelne beczki

tekturowe. Miejsca zapalenia powinny być zabezpieczone od wysypywania się

łądunku;

l

b) wymienione w punkcie 3 b ): w skrzynie z desek o grubości co najmniej 18 mm,

fugowanych i połączonych wkrętkami. Petardy powinny być ułożone w materiale

wypełniającym w skrzyniach tak, aby nie mogły dotykać się ani wzajemnie ani

ścianek skrzyń.

(2) Sztuka przesyłki z przedmiotami wymienionymi w punkcie 3 a)powinna ważyć

nie więcej niż 100 kg, a z przedmiotami wymienionymi w punkcie 3 b) niewięcej niż

50 kg.

66

(1) Przedmioty wymienione w punkcie 4 powinny być zapakowane W naczynia bla­

drewniane lub tekturowe, które następnie powinny być ułożone w materiale wy­

pełniającym w drewnianym naczyniu zewnętrznym.

(2) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 100 kg.

(3) Zamknięcie drewnianych naczyń zewnętrznych może być. zabezpieczone za po­

mocą obciągniętych dookoła nich taśm metalowych lub drutu.

sza n e,

67

(1) Przedmioty wymienione w punkcie 5 powinny być zapakowane

a) wymienione w punkcie 5 a): najwyżej po 100 S2tuk, ułożonych w materiale wy­

pełniającym w sposób zabezpieczający od zapalenia — w pudełka blaszane lub

w pudełka z wodoszczelnej tektury. Materiał wypełniający jest zbyteczny, jeżeli

masa wybuchowa w spłonkach jest zabezpieczona od rozluźnienia się np. za pomo­

cą dobrze dopasowanych kapturków wewnętrznych lub w inny sposób. Pudełka

blaszane powinny być wyłożone elastycznym materiałem. Pokrywki powinny być

przymocowane do pudełek za pomocą naklejonej dookoła taśmy. Najwyżej 500

-

—

sztuk tak opakowanych spłonek należy połączyć przez owinięcie papierem

w paczkę lub umieścić w pudełku tekturowym. Paczki lub pudełka powinny być

*apakcrwa«e bądź do zamykanej za pomocą wkrętek skrzynki drewnianej o ścian­

kach grubości co najmniej 18 mm, bądź w naczynia z blachy, ułożone następnie

w materiale wypełniającym w zamykanej za pomocą wkrętek śkrzynł zewnętrz­

ne) o ściankach grubości co najmniej 18 mm w ten sposób, aby miedzy skrzynką

drewnianą lub naczyniem blaszanym a skrzynią zewnętrzną znajdowała ślę Wszę­

dzie co najmniej 3 centymetrowa przestrzeń, wypełniona materiałem pakunko­

wym. Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej hlż 75 kg;

albo

najwyżej po 26 sztuk w listwach drewnianych z wywierconymi dla każdej

sztuki gniazdkami i z zasuwanymi przykrywkami, przy czym grubóić ścianki

gniazdka nie powinna być nigdzie mniejsza niż 2 mm. Listwy drewniane, owinięte

W tekturę Iud cienką blachę, powinny być umieszczone w drewnianych skrzy­

niach o ściankach grubości co najmniej 18 mm, do których pokryWy powinny być

przymocowane za pomocą wkrętek. Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej

niż 75 kg.

Przy przewozie w p r z e s y ł k a c h

drobnych pośpiesznych

l ub w p r z e s y ł k a c h d r o b n y c h p o ś p i e s z n y c h p r z y ś p i e s z o ­

n y d hi

najwyżej pó 100 sztuk, ułożonych w materiale wypełniającym w sposób za­

bezpieczający ód zapalenia — W pudełka z blachy lub z Wodoszczelnej tektury.

Materiał Wypełńiająćy jefet zbyteczny, jeżeli masa wybuchowa w spłonkach jest

zabezpieczona od rozluźnienia się np. za pOmocą dobrze dopasowanych kaptur­

ków wewnętrznych lub w inny sposób. Pudełka blasZane powinny być wyłożone

elastycznym materiałem. Pokrywki poWihny być przymocowane do pudełek za

p&ihoćą naklejonej dookoła taśmy. Najwyżej awa takie pudelka powinny być

umieszczone w drewnianej skrzyni o grubości ścianek co najmniej 25 mm, której

pokrywa pOWińna być przymocowana za pomocą wkrętek. Każda skrzynia po­

winna być ułożona w materiale wypełniającym w zamykanej za pomocą wkrętek

skrzyni zewnętrznej o ściankach grubości co najmniej 25 mm w ten sposób, aby

między skrzynią wewnętrzną a zewnętrzną znajdowała się wszędzie co najmniej

12 centymetrowa przestrzeń, wypełniona elastycźnym materiałem;

albo

najwyżej po 20 sztuk w klockach drewnianych Z Wywierconymi dla każdej

sztuki gniazdkami w ten sposób, aby wybuch jednej spłonki nie mógł się przenieść

na spłohkł obok umieszczone. Klocki drewniane powinny być, każdy osobno, owi­

nięte w papier i umieszczone w zamykanej za pomocą wkrętek drewnianej skrzy­

ni zewnętrznej o ściankach grubości co najmniej 18 mm. Jedna skrzynia powinna

zawierać nie więcej niż 200 sztuk spłonek;

b) Wymienione w punkcie 5b) : najwyżej po 100 sztuk Ułożonych spłónkahii na prze­

mian to w jedną to w drugą stronę — w paczki papierowe. Najwyżej 10 paczek

należy połączyć w paczkę zbiorową. Najwyżej 5 paczek zbiorowych należy uło­

żyć w materiale wypełniającym w zamykanej za pomocą wkrętek skrzyni drew­

nianej o ściankach grubości co najmniej 18 mm, bądź też w naczymu blaszanym w ten

spOsób, aby między paczkami zbiorowymi a skrzynią zewnętrzną lub naczyniem

blaszanym znajdowała się wszędzie co najmniej 3 centymetrowa przestrzeń, w y­

pełniona materiałem pakunkowym.

Przy przewozie w p r z e s y ł k a c h

drobnych pośpiesznych

l ub w p r z e s y ł k a c h d r o b n y c h p o ś p i e s z n y c h p r z y ś p i e s z o ­

nych

najwyżej po 100 sztuk ułożonych spłonkami na przemian to w jedną to w dru­

gą stronę — W pacżki papierowe. Najwyżej 50Ó zapakowanych W ten Sposób

spłonek należy umieścić w skrzyni drewnianej lub w naczyniu blaszanym. Skrzy­

nia drewniana lub naczynie blaszane powinny być ułożone w materiale wypeł­

niającym w Zewnętrznej zamykanej za pomocą wkrętek skrzyni drewnianej

O ściankach grubości Co najmniej 25 mm W ten sposób, aby między skrzynią drew­

nianą hub naczyniem blaszanym a skrzynią zewnętrzną znajdowała się wszędzie co

najmniej 12 centymetrowa przestrzeń, wypełniona elastycznym materiałem;

c) wymienione w punkcie 5c): lonty zwinięte w miarę możności w krążek; najwy­

żej 10 krążków (sztuk) należy połączyć w paczki przez owinięcie w papier. Naj­

wyżej 10 paczek należy ułożyć w materiale wypełniającym w zamykanej za po­

—

—

mocą wkrętek skrzynce drewnianej o ściankach grubości eo najmniej 12 mm. Naj­

wyżej 10 takich skrzynek należy uioźyć w materiale wypełniającym w zamykanej

za pomocą wkrętek skrzyni wewnętrznej o śćłattk&dh grubości co najmniej f& mm

i to w ten sposób, aby między skrzynkami a skrzynią -zewnęttiną ZnAjdOWAta się

wszędzie co najmniej 3 centymetrowa przestrzeń, wypełniona materiałem pakun­

kowym i

d) Wymienione w punkcie 5 d): najwyżej iOO detonatorów — dó skrzyni drewnianej

o ściankach grubości co najmniej 18 mm tak, aby detonatory były oddalone od

siebie i od śGianek skrzyni nie mniej niż o 1 cm. Ścianki skrzyni poWillfty wyć moc­

no połączone a dno i pokrywa zamykane za pomocą wkrętek, jeżeli skfZyfila jest

wyłożona blachą cynkową, tó dópliśżćża s!^ ścianki jjtiib&śći 16 ffifn. Skrzynia ta

powinna być ułożona w materiale wypełniającym w zamykanej za pomocą wkrę­

tek skrzyni zewnętrżńej 0 ściankach grubóśćl Co liajfflflłej 18 ińm 1 tO W ten sposób,

aby między skrzyńią wewnętrzną a zeWhętrżną żh£jdoWała sle Wszędzie CO naj­

mniej 3 centymetrowa przestrzeń, Wypełniona materiałem pakunkowym.

Detonatory można również pakować, najwyżej po 5 sztuk* do pudełek blasza­

nych, w których powinny być one umieszczone w przegródkach drewnianych lub

w otworach wywierconych w listwach drewnianych. Pokrywka powinna być przy­

mocowana do pudełka za pomocą naklejonej dookoła taśmy. Najwyśej 20 pittMłek blaszanych należy umieścić w drewnianej skrzyni zewnętrznej o ściankach gftibości co najmniej 18 mm.

Sztuka przesyłki powinnai ważyć nie więcej nii 75 kź!

e) wymienione w punkcie 5e)

w p r z e s y ł k a c h d r o b n y c h — w haczynla metalowe albo, najwyżej po

10 sztuk, w skrzynie drewniane o mocno połączonych ściankach grubości co naj­

mniej 18 mm i o pokrywie i dnie szczelnie i trwale prźymocoWanych. Jeśli skrzyAie drewniane 9ą wyłożone blachą cynkową, tó dopuszcza się ścianki grubości

16 mm( Detonatory poWinhy być unieruchomione w skrżyniach za pomocą wkładek

dfewhianych tak, aby były oddalone od siebie i od ścianek skfzyni tiid mniej niż o 2

cm. Najwyżćj 5 takich skrzyń nalćży ułożyć w materiale wypełniającym w zamy­

kanej za pomocą wkrętek skrzyni zewnętrznej ó ściankach (łrtifeoŚei co najmniej

18 mm i to w ten sposobi aby pomiędzy śkrijroiaftil WeWfiętFZhyffli a skrzynią

Zewnętrzną znajdowała się wszędzie có najftińiej 3 ćentyifigtfOWa pfżestrzeń, wy­

pełniona materiałem pakunkowym;

w przesyłkach wagonowych

w naczyriia metalówfe lubt najwyżej po

25 sztuk, w skrzynie drewniane d mocno połącżohyćh ściankach grubości §o naj­

mniej 18 mm i o pokrywie i dnie szczelnie i trwale przymocowanych) Jeśli skrzy­

nie drewniane są wyłożone blachą cynkową, to dopuszcza się ścianki grubości

16 mm. Detonatory powinny być unieruchomione w naczyniach lub skrzyniach za

pomocą wkładek drewnianych tak, aby były oddalone od siebie i od ścianek na­

czynia lub skrzyni nie mniej hiż ó 2 ćrti;

f) wymienione w punkcie 5 £)

W p r z e s y ł k a c h d t o b ń y c h “ najwyżej po 39 śUtuk W naczynia metalowe

lub w skrzynie drewniahe o mocno połączonych ściankach grubeśei co najmniej

18 mm i o pokrywie i dnie szczelnie i trwale przymocowanych. Je śli skrzynie

drewniane są wyłożone blachą cynkową, to dopttSzCtA się getaflki grubości 16 mm.

Przedmioty powinny być Unieruchomione w naczyniach lub §kFZynia8h za pomocą

wkładek drewnianych tak, aby były oddalone ód siebie 1 od SClanek naczynia

lub skrzyni nie mniej niż o 2 cm. Najwyżej 6 takich naczyń lttb skrayfi należy uło­

żyć W materiale wypełniającym w zamykanej za pomocą Wkrętek Skrzyni ze­

wnętrznej o ściankach grubości co najmniej 18 mm 1 to w teA 6p&śób, aby po­

między naczyniami lub Skrzyniami wewnętrznymi .a skrzynią zewnętrzną znajdo­

wała się wszędzie co najmniej 3 centymetrowa przestrzeń, wypełniona materia­

łem pakunkowym;

w p r z e s y ł k a c h w a g o n o w y c h — najwySej po 36 sztuk W haczynia me­

talowe lub skrzynie drewniane o modno połącz&nytjh ściankach grubości co naj­

mniej 18 mm i O pokrywie i dflie szezelńie 1 trw*ł* przyf&OddWanych. Jeśli skrzy­

nie drewniane są wyłożone blachą cynkową, to dopuizcza §ie letenki grubości

16 mm. Przedmioty powinny być uftŁefuohottyofle w naczynlaoh lub skrzyniach za

pomocą wkładek drewnianych tak, aby były oddalone od siebie ł ó4 icianek naczy­

nia lub skrzyni nie mniej niż o 2 cm.

fi) Sztuki przesyłki, których waga przewyższa 25 kg, powinny posiadać uchwyty.

—

—

(3)

Sztuki przesyłki z przedmiotami wymienionymi w punkcie 5 powinny być zaopa­

trzone w plombowane zamknięcie lub pieczęć (odcisk lub znak), umieszczoną na dwóch

główkach wkrętek pokrywy, albo też w nalepkę ze znakiem fabrycznym, naklejoną na po­

krywę i ścianki.

68

(1) Przedmioty wymienione w punkcie 6 powinny być oddzielnie owinięte papierem

i umieszczone w osłonach z falistej tektury. Najwyżej 25 takich paczek należy zapakować

w pudełka tekturowe lub blaszane. Pokrywki powinmy być przymocowane do pudełek za

pomocą naklejonej dookoła taśmy. Najwyżej 20 pudełek należy umieścić w drewnianej

skrzyni. Skrzynie, których waga przewyższa 25 kg, powinny posiadać uchwyty.

(2) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 50 kg.

69

(1) Lonty wymienione w punkcie 7 powinny być nawinięte w odcinkach o długości

najwyżej około 100 m na szpule drewniane lub tekturowe, które powinny być następnie

zapakowane do zamykanej za pomocą wkrętek skrzyni drewnianej o ściankach grubości

co najmniej 18 mm w ten sposób, aby zwoje na szpulach nie mogły dotykać się ani wza­

jemnie ani śtianek skrzyni. .

(2) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 100 kg.

70

Przedmioty wymienione w punkcie 8 powinny być zapakowane

a) wymienione w punkcie 8 a): pojedynczo lub po kilka w skrzynie drewniane lub

pojedynczo ściśle obłożóne klepkami drewnianymi.

Przy nadawaniu do przewozu w przesyłkach wagonowych nabitych pocisków

o kalibrze 75 mm i wyżej z wkrętkami głowicowymi lecz bez zapalników pakowa­

nie do skrzyni drewnianej lub w klepki nie jest konieczne, o ile pociski będą obło­

żone tekturą falistą i ułożone w wagonie na wełnie drzewnej w ten sposób, aby

nie mogły się przetaczać.

b) wymienione w punkcie 8 b): pojedynczo do mocnej, dokładnie przylegającej osłony

z tektury lub po kilka w magazynkach tj. specjalnych unieruchamiających wkład­

kach drewnianych. W ten sposób opakowane naboje powinny być, jeśli są kalibru

do 21 mm — w ilościach najwyżej po 100 sztuk, a jeśli są kalibru powyżej 21 mm

do 47 mm — w ilościach najwyżej po 50 sztuk, ułożone warstwami w skrzyni

drewnianej o grubości ścianek co najmniej 18 mm. Skrzynie mogą być również

zaopatrzone w wkładki z cynku lub z białej blachy. Sztuki przesyłki powinny

posiadać uchwyty.

.*■

71

(1) Przedmioty wymienione w punkcie 9 powinny być zapakowane do skrzyń drew­

nianych o ściankach grubości co najmniej 16 mm.

(2) Sztuki przesyłki powinny być zaopatrzone w plombowane zamknięcie lub w pie­

częć (odcisk lub znak), umieszczoną na dwóch główkach wkrętek pokrywy, albo też

w nalepkę ze znakiem fabrycznym, naklejoną na pokrywę i ścianki.

(3) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 50 kg.

U2

Przedmioty wymienione w punkcie 10 powinny być zapakowane

a) wymienione w punkcie 10 a): ładunki wybuchowe kruszące — w skrzynie drew­

niane. Bryły prasowanego kwasu pikrynowego powinny być zaopatrzone w w odo­

szczelne osłony. Głowy bojowe do torped i ładunki do min mogą być przewożone

w swoich osłonach stalowych również bez skrzyń. Sztuki przesyłki, których waga

przewyższa 25 kg, powinny posiadać uchwyty;

b) wymienione w punkcie 10 b): w skrzynie drewniane. Sztuki przesyłki, których

waga przewyższa 25 kg, powinny posiadać uchwyty;

c) wymienione w punkcie 10 c): najwyżej po 100 sztuk — w pudełka blaszane. Naj­

wyżej 100 takich pudełek należy umieścić w drewnianej skrzyni;

d) wymienione w punkcie 10 d): najwyżej po 3 kg — w pudełka tekturowe tak, aby

się wzajemnie nie mogły dotykać. Najwyżej dwanaście takich pudełek należy uło­

żyć w materiale wypełniającym w skrzyni drewnianej, zamykanej za pomocą wkrę­

tek, i to w ten sposób, aby pomiędzy pudełkami i skrzynią znajdowała się wszędzie

co najmniej 3 centymetrowa przestrzeń, wypełniona materiałem pakunkowym.

Sztuki przesyłki, których waga przewyższa 25 kg, powinny posiadać uchwyty;

e) wymienione w punkcie 10 e): ładunki prasowanego prochu czarnego powinny być

pojedynczo owinięte przeolejonym papierem a następnie umieszczone w mocnej

skrzyni drewnianej zaopatrzonej w drewniane przegródki i wyłożonej blachą. Po­

jedyncze ładunki powinny być unieruchomione za pomocą tektury falistej lub

szmaty filcowej. Ładunki prasowanego prochu czarnego w łuskach metalowych

o„ o

.. t

—

—

powinny być pojedynczo owinięte w tekturę falistą i mocno umieszczone w trwałej

skrzyni drewnianej.

Pokrywa skrzyni powinna, być przymocowana za pomocą wkrętek.

Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg.

Sztuki przesyłki, których waga przewyższa 25 kg, powinny posiadać uchwyty.

73

-

(1) Przedmioty wymienione w punkcie 11 powinny być zapakowane

a) wymienione w punkcie 11 a): w skrzynie'drewniane, wyłożone przeolejonym pa­

pierem, o mocno połączonych ściankach grubości co najmniej 18 mm i o pokrywie

i dnie szczelnie i trwale przymocowanych. Skrzynie powinny posiadać uchwyty;

b) wymienione w punkcie 11 b): w skrzynie drewniane lub w wodoszczelne beczki

tekturowe. Miejsce zapalenia powinno być tak zabezpieczone, aby ładunek nie

mógł się wysypać;

c) wymienione w punkcie l i c ) : w drewniane' naczynia wyłożone blachą lub w na­

czynia blaszane, umieszczone następnie pojedynczo lub po kilka w drewnianej

'

skrzyni zewnętrznej.

(2) Sztuki przesyłki powinny być zaopatrzone w plombowane zamknięcie lub w pieczęć

(odcisk lub znak), umieszczoną na dwóch główkach wkrętek pokrywy, albo też w nalepkę

ze znakiem fabrycznym, naklejoną na pokrywę i ścianki.

(3) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 100 kg.

74

Przedmioty wymienione w punkcie 12 powinny być umieszczone w naczyniu drew­

nianym.

75

Torpedy wiertnicze (pkt 13) powinny* być zapakowane w skrzynie drewniane posia­

dające uchwyty.

rv

'

76

, Opakowanie przedmiotów wymienionych w punkcie 14 powinno odpowiadać prze­

pisom 1. m. 70, 71 lub 72, zależnie od rodzaju amunicji.

3.

77

razem.

Wymienione w poszczególnych punktach 1. m* 61 przedmioty nie mogą być łączone

w jedną sztukę przesyłki anPpomiędzy sobą ani z przedmiotami wymienionymi w innych

punktach tej 1. m., ani też z materiałami lub przedmiotami innych klas, ani też z innymi

towarami. Mogą być jednak łączone w jedną sztukę przesyłki

a) przedmioty wymienione w punkcie 1 pomiędzy sobą, a mianowicie

wymienione w punkcie 1 a) i 1 b) w opakowaniu według 1. m. 63.

Jeżeli pakuje si^ p r z e d m io ty wymienione w punkcie 1 c) z przedmiotami wy­

mienionymi w punkcie 1 a) lub 1 b) lub z jednymi i drugimi, przedmioty wymienio­

ne w punkcie 1 c) powinny być opakowane w sztukę przesyłki według przepisów

im odpowiadających, a opakowanie zewnętrzne powinno odpowiadać przepisom

o opakowaniu dla prźecjmiotów wymienionych w punktach la ) i l b) ; sztuka

przesyłki powinna wjtżyć riie więcej niż 120 kg;

b) przedmioty wymienione w punkcie 4 pomiędzy sobą, łącząc je w drewnianym opa­

kowaniu zewnętrznym pod warunkiem zachowania przepisów dotyczących opa­

kowania wewnętrznego. Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 100 kg;

c) granaty ręczne (pkt 9) najwyżej z 36 zapalnikami, umieszczonymi w listwach drew­

nianych z wywierconymi gniazdkami według 1. m. 67 pod a), łącząc je w drewnia­

nej skrzyni zewnętrznej o ściankach grubości co najmniej 16 mm.

4.

78

Pakowanie

Napisy

i

nalepki

ostrzegawcze

na

sztukach -przesyłki

(patrz D odatek III).

Należy zaopatrzyć

.

a) sztuki przesyłki, zawierające przedmioty wymienione w punktach 3, 5 — z wyjąt­

kiem przedmiotów wymienionych w punktach 5 a) i 5 b) w opakowaniu dla prze­

syłek drobnych pośpiesznych (1. m. 67) — i 7, w nalepki według wzoru nr 3;

b) sztuki przesyłki, zawierające przedmioty wymienione w punktach 6 i 8 do 11,

w nalepki według wzoru nr 1; •

- t

c) sztuki przesyłki, zawierające przedmioty wymienione w punktach 13 i 14, w na*

„>

* lepki według wzoru nr 2 ;

d) sztuki przesyłki, zawierające przedmioty wymienione w punktach 5 a) i 5 b)

\

~w opakowaniu dla drobnych przesyłek pośpiesznych (1. m. 67), w nalepki według

wzoru nr 1.

—

—

B. Sposób nadawania, ograniczenia w przyjmowaniu do przewozu.

79

Przedmioty wymienione w punktach 3, 5 — z wyjątkiem przedmiotów wymienionych

w punktach 5 a) i 5 b) w opakowaniu dla przesyłek drobnych pośpiesznych (l.-m. 67) —

i 7. 8 a), 9 do 11 nie mogą być w ogóle nadawane jako przesyłki pośpieszne przyśpieszone,

zaś jako przesyłki pośpieszne tylko w przesyłkach wagonowych. Przedmioty wymienione

w punktach 13 i 14 są wyłączone od przewozu jajto przesyłki pośpieszne lub pośpieszne

przyepieezone; można je nadawać tylko jako zwyczajne przesyłki wagonowe.

C* Wzmianki w Uście przewozowym.

“

tu Nazwa towaru w liście przewozowym powinna mieć takie same brzmienie jak

nazwa oznaczona kursywą pod 1. m. 61. Przy zapałach o znacznej sile wybuchowej [pkt 5 aj"

i 5 b) ] w opakowaniu dla przesyłek drobnych pośpiesznych według 1. m. 67 w liście prze­

wozowym powinno być zaznaczone: „Zapały o znacznej sile wybuchowej w opakowaniu

dla przesyłek drobnych pośpiesznych” .

Nazwę towaru należy przy przedmiotach wymienionych w punktach 1, 2, 4 i 12 pod­

kreślić czerwonym kolorem.

Nazwę towaru należy

a) przy przedmiotach wymienionych w punktach 3, 5 [wyjątek patrz pod d)] i 7 otoczyć

pojedynczą ramką czarną,

albo też poniżej nazwy towaru nalepić lub nadrukować znaczek wzoru nr 3 wiel­

kości znaczka pocztowego;

b) przy przedmiotach wymienionych w punktach 6 i 8 do 11 otoczyć

pojedynczą ramką czerwoną,

albo też poniżej nazwy towaru nalepić lub nadrukować znaczek wzoru nr 1 wiel­

kości znaczka pocztowego;

c) przy przedmiotach wymienionych w punktach 13 i 14 otoczyć

podwójną ramką czerwoną,

albo też poniżej nazwy towaru nalepić lub nadrukować znaczek wzoru nr 2 wielko­

ści znaczka pocztowego;

d) przy zapałach o znacznej sile wybuchowej [pkt 5a) i Sb) ] w opakowaniu dla prze­

syłek drobnych pośpiesznych według 1. m. 67 otoczyć

pojedynczą ramką czerwoną.

(2) Nadawca powinien oświadczyć w liście przewozowym

a) przy nadawaniu przedmiotów, wymienionych w punktach lb), lc), 3a), 5d), 10c),

lOe) i lis „Właściwości i opakowanie odpowiadają przepisom Załącznika A do

R P T ‘;

b) przy nadawaniu przedmiotów, wymienionych w punktach 2a) do 2e), 3b), 4, 5a)

do 5c|, 5e), 5f), 6 do 9, lOa), lOb), lOd) oraz 12 do 14: „ Opakowanie odpowiada

przepisom Załącznika A do RPT

D.

Środki przewozowe.

Ł Pr z e p i s y d o t y c z ą c e

dl

wagonów

i lado<w«nia.

(1] Do przewozu przedmiotów klasy I b powinny być używane wagony Icfyte.

(2) Do przewozu przedmiotów wymienionych w punktach 13 i 14 powinny być uży­

wane tylko wagony kryte ze sprężynowymi zderzakami i sprzęgami, bez azpar, z dobrze

zamykającymi się drzwiami i oknami (otworami przewietrznymi), mocnym i trwałym da­

chem i możliwie bez urządzeń hamulcowych. Wewnątrz wagonów nie powinno być żad­

nych wystających przedmiotów z żelaza, nie stanowiących konstrukcyjnych części wagonu

(jak gwoździ, wkrętek itp.). Drzwi i okna (otwory przewietrzne) powinny być stale

zamykane.

(3) O używaniu do przewozu przedmiotów wymienionych w punktach 3, 5, 6, 7, 13 i 14

wagonów z urządzeniami elektrycznymi patrz Dodatek II.

(4) Dla przedmiotów wymienionych w punktach 13 i 14 obowiązują ponadto następu­

jące przepisy

Załadowania powinien dokonać pod dozorem fachowym nadawca, wyładowania zaś

odbiorca. ,

Przy załadowaniu lub wyładowaniu należy starannie unikać wszelkich wstrząsów;

w szczególności naczyń nie wolno rzucać. Sztuki przesyłki powinny być u łóżcie w wa­

gonach w taki sposób, aby były zabezpieczone od wszelkiego tarcia, podrzucania, uderza­

nia, przewracania i spadania.

Sztuk przesyłek nie wolno ładować bezpośrednio z magazynów lub ramp kolejowych,

lecz tylko na możliwie dalej położonych torach bocznyph i możliwie krótko przed odjaz-

—

—

i

dem pociągu, którym mają być przewiezione. Tak samo naleiy postępować przy wyłado­

wywaniu.

i

‘

—

Osobom obcym dostęp do miejsca ładowania nie jest dozwolony. Ładowania powinno

się dokonywać przy świetle dziennym. O ile zaś ładowanie wyjątkowo mu&i być doko­

nywane w ciemności, należy miejsce ładowania oświetlić umieszczonymi wysoko i dobrze

umocowanymi latarniami.

2.

82

Napisy

i

nalepki

ostrzegawcze

na

w a g o n a c h

(patrz Dodatek III),

Po obu stronach wagonu, do którego załadowano sztuki przesyłki zaopatrzone w na­

lepki według wzoru nr 1, 2 lub 3 (1. m. 78), powinny być umieszczone również nalepki tego)

samego wzoru.

I

E.

Zakaz ładowania razem.

$3

(1) Huki sygnałowe (pkt 3), zapały o znacznej sile wybuchowej (pkt 5) — z wyjąt­

kiem wymienionych w punktach 5 a) i 5 b) w opakowaniu dla przesyłek drobnych pośpiesz­

nych według 1. m, 67 — , lonty detonujące o działaniu natychmiastowym (pkt 7), torpedy

wiertnicze (pkt 13) ,oraz amunicja wymieniona w punkcie 14 nie powinny być ładowane do

tego samego wagonu razem

a| z materiałami klasy l a (1. m. 21),

b) z przedmiotami wymienionymi w punkcie 6 klasy I b (1. m. 61),

c) z materiałami wymienionymi w punktach 1 i 2 klasy I l i a (1. m, 301).

(2) Nie powinny być również ładowane razem do tego samego wagonu

a) huki sygnałowe (pkt 3), zapały o znacznej sile wybuchowej (pkt 5)

& wyjątkiem

wymienionych w punktach 5 a) i 3 b) w opakowaniu dla przesyłek drobnych po­

śpiesznych według 1. m. 67 — i lonty detonujące o działaniu natychmiastowym

(pkt 7) z przedmiotami wymienionymi w punktach 8 do 11 klasy I b (1.m. 61);

b) torpedy wiertnicze (pkt 13) z przedmiotami wymienionymi w punktach 3, 5, 7

do 11 i 14 klasy Ib (1. m. 61);

c) amunicja wymieniona w punkcie 14 z przedmiotami wymienionymi w punktach 3,

5, 7 i 11 klasy I b (1. m. 61).

84

Dla przesyłek, które nie mogą być ładowane razem do tego samego wagonu, powinny

być sporządzone osobne listy przewozowe (patrz § 6, pkt 14 RPT).

F.

85

86

87

Próżne Opakowanie. Inne przepisy.

•

Próżne opakowanie: nie ma przepisów.

Zarówno przy załadowywaniu i wyładowywaniu jak i podczas przewozu przedmiotów

klasy I b nie wolno w wagonie ani też w pobliżu wagonu palie tytoniu ani zbliżać się

z ogniem lub z otwartym światłem.

Dla przedmiotów wymienionych w punktach 13 i 14 obowiązują ponadto następu­

jące przepisy

a) Przesyłki powinny być przewożone od stacji nadania d o stacji przeznaczenia w tym

6amym wagonie, przeładowanie za® do innego wagonu może nastąpić tylko w ra­

zie nieodzownej potrzeby.

b) Przy nadaniu dwóch lub więcej wagonów do tej samej stacji przeznaczenia nadaw­

ca jest obowiązany wyznaczyć 6wego dozorcę dla dozoru przesyłki podczas prze­

wozu. Dozorcy nie wolno zajmować miejsca na załadowanych lub w załadowanych

wagonach.

c) Kolej uprzedza w miarę możności odbiorcę o terminie nadejścia przesyłki celem

przygotowania się przez niego do jej odbioru. Natychmiast po przybyciu prze­

syłki na E tację przeznaczenia kolej zawiadamia o tym odbiorcę. Przyjęcie prze­

syłki powinno nastąpić w ciągu trzech godzin służbowych po dokonanym zawiado­

mieniu o przybyciu, a zabranie przesyłki w ciągu następnych dziewięciu godzin

służbowych.

d) Jeżeli przesyłka nie zostanie zabrana w ciągu ustalonego w ustępie c) terminu, po­

winna być bez zwłoki oddana do rozporządzenia miejscowym władzom bezpie­

czeństwa celem natychmiastowego usunięcia jej ze stacji. Również przekazuje się

miejscowym władzom bezpieczeństwa (nawet na stacjach pośrednich) przesyłki,

jeżeli stan ich Wzbudza obawę, że dalszy ich przewóz lub dalsze ich przechowywa­

nie na stacji mogą zagrażać bezpieczeństwu.

e) Przesyłka powinna znajdować się pod specjalnym dozorem aż do jej zabrania

ze stacji

W*99

_________ _

—

—

i

Ic.

MATERIAŁY ZAPALAJĄCE, OGNIE SZTUCZNE itp.

1.

100

Wyszczególnienie przedmiotów.

(1) Spośród przedmiotów określonych w tytule klasy I c dopuszczone są do przewozu

tylko przedmioty wymienione pod 1. m. 101, i to tylko na warunkach przewidzianych pod

1. m. 100 (2) do 118. Przedmioty te uważa się wskutek tego za przedmioty Załącznika A.

Uwaga. Próżne opakowanie po przedm iotach klasy Ic nie jest w myśl § 3 RPT uważane za

e&graiająoe wybuchem i wskutek tego nie podlega przepisom Załącznika A.

(2)

Pod względem rodzaju materiału wybuchowego i jego rozmieszczenia przedmio­

ty dopuszczone do przewozu powinny odpowiadać warunkom następującym

a) Materiał wybuchowy powinien być tak sporządzony, rozmieszczony i podzielony,

ażeby ewentualne tarcie, wstrząśnienie, uderzenie lub zapalenie się zapakowanych

przedmiotów nie mogły spowodować wybuchu całej zawartości przesyłki.

b) Biały lub żółty fosfor może być stosowany tylko w przedmiotach wymienionych

w punktach 2 i 21 (1. m. 101).

c) Materiał wybuchowy dla wytwarzania huku w ogniach sżtucznych (1. m. 101, pkt 22

do 25), jak również materiał dymotwórczy w przedmiotach używanych do zwal­

czania szkodników roślin (1. m. 101, pkt 29), nie powinny zawierać chloranów.

d) Materiał wybuchowy powinien odpowiadać warunkom stałości, określonym w Do­

datku I, pod 1. m. 714.

e) Dla przewozu koleją przedmiotów wymienionych w punktach 17 do 20 oraz bomb

i garnków ognistych wymienionych w punkcie 22 konieczne jest Uzyskanie zezwo­

lenia na przewóz. Wniosek o dopuszczenie takich przedmiotów do przewozu koleją

należy złożyć do Ministerstwa Komunikacji. We wniosku tym należy podać dane

o ilości, składzie i rozmieszczeniu materiału wybuchowego w tych przedmiotach

jak też opis ich urządzenia i opakowania, co również powinno być zobrazowane

w dołączonym do wniosku rysunku schematycznym.

101 A.

Środki zapalające

1. Zapałki zwyczajne i inne przedmioty do zapalania przez potarcie.

2. Taśmy zapalne do lamp bezpieczeństwa i taśmy zapalne parafinowane do lamp bezpie­

czeństwa. 1000 zapalników może zawierać nie' więcej niż 7,5 g masy wybuchowej.

O wstążkach zapalnych patrz punkt 16.

3. a) Lonty prochowe wolnopalne (lonty o cienkiej i ścisłej pochewce i o rdzeniu małej

średnicy z prochu czarnego);

b) stopina (nitki bawełniane saletrowane lub. nie, pokryte masą prochową, związaną

środkiem klejącym).

O innych lontach patrz klasę I b, punkty 1 i 7 fł. m. 61).

4. Nici piroksyliriowe (nitrowane nici bawełniane); patrz również Dodatek I, 1. m. 701.

5. a) Zapalacze lontów zwykłe (rurki papierowe lub tekturowe z niedużym ładunkiem

masy zapalającej, składającej się ze związków bogatych w tlen i ze związków orga­

nicznych, również z dodaniem nitrozwiązków aromatycznych);

b) kapsle termitowe, z masą zapalczą, składającą się z metali i tlenków metali lub

z soli oddających tlen, z pigułkami zapalającymi.

6 j Zapalacze lontów bezpieczne {spłonka (kapiszon) z przepuszczonym przez nią drutem

powodującym przy wyciąganiu lub wyrwaniu zapalenie wskutek tarcia, osadzona

w rurce papierowej lub tekturowej, lub zapalacze o innej podobnej konstrukcji].

7. Zapalniki elektryczne bez spłonek detonujących (pobudzających, wybuchowych), rów­

nież połączone z lontem prochowym, wymienionym w punkcie 3 a).

8. Elektryczne blaszki zapalcze (np. do zapalania fotograficznych proszków błyskowych).

Ładunek zapalający poszczególnej sztuki nie powinien przewyższać 30 mg ani zawie­

rać więcej niż 10°/o piorunianu rtęci.

Uwaga. Przyrządy do wytwarzania światła błyskowego o urządzeniu podobnym d o elektrycz­

nych lampek żarowych, które zawierają ładunek zapalający podobny do ładunku elektrycz­

nych blasizek zapalczych, nie są w myśl § 3 RPT uważane za zagrażaijące wybuchem i wsku­

tek tego nie podlegają przepisom Załącznika A.

9. Termit prasowany z zapałami oraz wyroby zawierające głównie ter mit z zapałami.

B. Drobne wyroby pirotechniczne

10. Wyroby pirotechniczne salonowe (jak cylindry Bosco, bomby z konfetti, owoce koty­

lionowe). Przedmioty z bawełną kolodionową męgą zawierać najwyżej 1 g tej bawełny.

—

—

11. Huczki w postaci cukierków, kart kwiatowych, kartek papieru nitrowanego (kolódionowego). 1000 sztuk może zawierać najwyżej 2,5 g piorunianu srebra.

12. a) Groch strzelający, granaty strzelające i tym podobne zabawki pirotechniczne za­

wierające piorunian srebra. 1000 sztuk może zawierać najwyżej 2,5 g piorunianu

srebra;

b) fasola strzelająca (bombki samochodowe). 1000 sztuk może zawierać najwyżej

15 g piorunianu srebra.

13. Kamienie strzelające, pokryte najwyżej 3 g masy wybuchowej.

14. Zapałki pirotechniczne (jak zapałki bengalskie, zapałki z deszczem złocistym lub z de­

szczem kwiatowym).

15. Świeczki iskrowe bez główki zapalającej.

16. Kapiszoniki do zabawek dziecięcych, wstążki zapalne i pierścienie zapalne. 1000 za­

palników może zawierać najwyżej 7,5 g masy wybuchowej.

0 taśmach zapalnych do lamp bezpieczeństwa patrz punkt 2.

17. Korki strzelające z masą wybuchową fosforowo-chloranową lub z zaprasowaną w tut­

ki tekturowe masą wybuchową z piorunianu srebra albo z masą o podobnym składzie.

1000 korków może zawierać najwyżej 60 g masy wybuchowej.

18. Krążki strzelające z masą wybuchową fosforowo-chloranową. 1000 krążków może za­

wierać najwyżej 45 g masy wybuchowej.

19. Kapiszoniki tekturowe ( amunicja lilipucia) z masą -wybuchową fosforowo-chloranową

lub z ładunkiem piorunianu srebra lub masy o podobnym składzie. 1000 kapiszoników

może zawierać najwyżej 25 g masy wybuchowej.

20. Kapiszoniki tekturowe wybuchające przy nadepnięciu z osłoniętą masą wybuchową

fosforowo-chloranową. 1000 kapiszoników może zawierać najwyżej 30 g masy wybu­

chowej., ...

21. a) Płytki strzelające,

b) martynika (tzw. hiszpańskie ognie sztuczne),

składające się z mieszaniny fosforu białego (żółtego) i czerwonego z chloranem po­

tasu oraz co najmniej 50% domieszek biernych, nie przyjmujących udziału w reakcji

chloranu potasu z fosforem. Płytka nie może ważyć więcej niż 2,5 g a martynika wię­

cej niż 0,1 g.

C.

Ognie sztuczne

22. Rakiety z gradem bez spłonek detonujących, bomby i garnki ogniste. Waga ładunku

razem z ładunkiem miotającym nie powinna przewyższać 12 kgj całkowita waga bom­

by lub garnka ognistego nie powinna przewyższać 16 kg.

23. Palniki, rakiety, świece rzymskie lub bąkowe, fontanny, młynki ogniste i tym podobne

ognie sztuczne z ładunkiem, którego waga w poszczególnych palnikach, rakietach itd.

nie powinna przewyższać 800 g.

24. Małe huki (strzały) armatnie, huki (strzały) karabinowe, małe petardy (huki) do po­

zorowania i ćwiczebne, petardy kuliste, pokazowe bomby lotnicze bez zapalników i tym

podobne przedmioty służące do wywoływania silnego dźwięku — z lontami o przy­

krytych końcach, wszystko o zawartości w poszczególnym przedmiocie do 75 g prochu

czarnego lub do 25 g innego materiału wybuchowego nie więcej niebezpiecznego niż

pył glinowy z nadchloranem potasu.

Patrz również klasę I b, punkt 3 (1. mi. 61).

25. Ognie sztuczne drobne (jak żabki, bąki, szmermele, deszcz złocisty, deszcz srebrzy­

sty, zawierające w 144 przedmiotach najwyżej 1000 g czarnego prochu ziarnistego;

wulkany i ręczne komety, zawierające w jednym przedmiocie najwyżej 30 g czarnego

prochu ziarnistego).

26. Bengalskie środki świetlne bez główki zapalnej (jak: pochodnie, ognie, płomienie)

1 błyski.

27. Proszki do światła błyskowego gotou^e do użycia, zawierające pojedynczo najwyżej

5 g masy świetlnej, w skład której nie powinny wchodzić chlorany.

28. Świstki, zawierające w jednym przedmiocie najwyżej 10 g masy do wytwarzania świstu.

D.

Przedmioty i materiały do zwalczania szkodników roślin: >

29. Materiały dymotwórcze używane w rolnictwie i leśnictwie oraz naboje dymne do zwal­

czania szkodników roślin.

O środkach dymotwórczych, zawierających chloran lub ładunek palny zdolny do

wybuchu, patrz klasę I b, punkt 12 (1. m. 61),

C.

Zaopatrzone w urządzenia zapalające przedmioty zawierające materia! drażniący

30. Przedmioty zawierające materiały drażniące dla badania masek gazowych i tym po­

dobnych celów, z urządzeniem zapalającym, składającym się z lontu prochowego i z ła­

dunku z prochu czarnego w ilości najwyżej 1 /g.

'

A.

1,

2.

Przepisy o przewozie.

Sztuki przesyłki.

Ogólne

przepisy

o opakowaniu,

(1) Opakowanie powinno być tak szczelne i tak zamknięte, aby nic z jego zawartości

nie mogło się przedostawać na zewnątrz.

(2) Opakowanie oraz jego zamknięcia powinny być tak mocne i trwałe, aby czyniły

zadość normalnym wymaganiom przewozu, części zaś ich powinny być tak dobrze połączo­

na, aby podczas przewozu nie mogły się rozluźnić. Przedmioty powinny być nieruchomo

ułożone w opakowaniu wewnętrznym a opakowanie wewnętrzne w naczyniu zewnętrznym.

(3) Materiał wypełniający i służący do układania w nim przedmiotów powinien być

dostosowany do właściwości zawartości.

2.

Opakowanie

poszczególnych

r o d z a j ó w

p r z e d m i o t ó w .

(1) Przedmioty wymienione w punkcie 1 powinny być zapakowane w papier lub

w pudełka, które następnie powinny być umieszczone w skrzyniach drewnianych lub pu­

dełkach tekturowych o ściankach grubości co najmniej 2 mm, albo w naczyniach z białej

blachy.

(2) W jednym pudełku tekturowym może się znajdować najwyżej 1200 pudełek

zapałek.

(1) Przedmioty wymienione w punkcie 2 powinny być zapakowane w pudełka blasza­

ne lub tekturowe. Pudełka blaszane w ilościach najwyżej po 30 sztuk lub pudełka tektu­

rowe w ilościach najwyżej po 144 sztuki powinny być połączone w paczki, z których każda

powinna zawierać nie więcej niż 90 g masy wybuchowej. Paczki te powinny być umiesz­

czone pojedynczo lub po kilka w skrzyni o ściankach ściśle połączonych, grubości co naj­

mniej 18 mm, wyłożonej mocnym papierem lub cienką blachą cynkową. W sztukach prze­

syłki, których waga nie przewyższa 35 kg, dopuszcza się ścianki grubości 11 mm pod wa­

runkiem, aby skrzynie były obciągnięte dookoła taśmą żelazną.

(2) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 100 kg.

Przedmioty wymienione w punkcie 3 powinny być zapakowane

a) wymienione w punkcie 3a): bądź w skrzynie drewniane, wyłożone mocnym papie­

rem lub cienką blachą cynkową, bądź w wodoszczelne beczki tekturowe;

b) wymienione w punkcie 3b): w odcinkach o łącznej długości do 100 m do dobrze^

zaklejonej torebki z papieru pergaminowego umieszczonej następnie w drugiej

torebce z papieru pergaminowego, również dobrze zaklejonej. Torebki powinny

być następnie umieszczone w wyłożonych mocnym papierem naczyniach drewnia­

nych. Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 35 kg.

(1) Nici oiroksylinowe (pkt 4) powinny być nawinięte w odcinkach długości najwyżej

30 m na paski z tektury. Każdy zwitek powinien być owinięty w papier. Najwyżej 10 ta­

kich zwitków należy połączyć papierem pakowym w paczki, ułożone następnie w mate­

riale wypełniającym w skrzynce drewnianej o grubości ścianek co najmniej 10 mm.

Skrzynki te powinny być umieszczone pojedynczo lub po kilka w drewnianej skrzyni

zewnętrznej.

(2) Sztuka przesyłki powinna zawierać najwyżej 6000 m nici piroksylinowych.

(1) Przedmioty wymienione w punkcie 5 powinny być zapakowane, najwyżej po

25 sztuk, do pudełek z białej blachy lub tektury. Kapsle termitowe mogą być jednak pa­

kowane do pudełek tekturowych w ilości do 100 sztuk. Najwyżej 40 takich pudełek należy

ułożyć w materiale wypełniającym w skrzyni drewnianej tak, aby pudełka nie mogły doty­

kać się ani wzajemnie ani ścianek skrzyni.

(2) Sztuka pjzesyłki powinna ważyć nie więcej niż 100 kg.

Przedmioty wymienione w punktach 6 do 8 powinny być zapakowane

a) wymienione w punkcie 6 : w skrzynie drewniane;

b) wymienione w punkcie 7: w skrzynie lub beczki drewniane lub w wodoszczelne

beczki tekturowe. Skrzynie lub beczki drewniane powinny być wyłożone mocnym

papierem;

—

—

c) wymienione w punkcie 8: w pudełka tekturowe. Pudełka powinny byó połączone

w paczki, z których każda! powinna zawierać najwyżej 1000 elektrycznych blaszek

zapalczych. Paczki powinny być następnie umieszczone pojedynczo lab po kilka

w drewnianej skrzyni.

108/i

Przedmioty wymienione w punkcie 9 powinny być zapakowane w mocny papier albo

w pudełka tekturowe lub blaszane. Tak zapakowane przedmioty powinny być następnie

umieszczone w naczyniach drewnianych.

100

(1) Przedmioty wymienione w punktach 10 do 27 powinny być zapakowane (opakowanie wewnętrzne)

a) wymienione w punktach 10 i 11: w opakowanie papierowe lub w pudełka;

b) wymienione w punkcie 12 a): ułożone w trocinach — w pudełka tekturowe, które

następnie powinny być owinięte pojedynczo lub po kilka papierem, lub w skrzynki

drewniane; każde pudełko lub każda skrzynka może zawierać najwyżej 500 sztuk;

c) wymienione w punkcie 12 b): ułożone w trocinach — w pudełka tekturowe, które

następnie powinny być owinięte pojedynczo papierem; każde pudełko może za­

wierać najwyżej 10 sztuk;

d) wymienione w punkcie 13: najwyżej po 25 sztuk w pudełka tekturowe;

e) wymienione w punkcie 14: w pudełka. Najwyżej 12 pudełek należy połączyć osło­

ną papierową w paczki;

f) wymienione w punkcie 15: w pudełka lub torby papierowe, które powinny być

połączone osłoną papierową w paczki, mogące zawierać najwyżej po 144 sztuki

tych przedmiotów;

g) wymienione w punkcie 16: w pudełeczka tekturowe, z których każde powinno

mieścić nie więcej niż 100 zapalników, zawierających po 5 mg masy wybuchowej,

lub nie więcej niż 50 zapalników, zawierających po 7,5 mg masy wybuchowej.

Najwyżej 12 takich pudełeczek należy połączyć w rolkę, a najwyżej 12 rolek osłoną

papierową w paczkę;

h) wymienione w punkcie 17: najwyżej po 50 sztuk, ułożone w materiale wypełniają­

cym, w pudełka tekturowe. Korki powinny być przyklejone do dna pudełka lub

umocowane w inny niemniej pewny sposób. Najwyżej 10 pudełek, połączonych

w małe paczki, należy następnie połączyć w paczkę zbiorową;

i) wymienione w punkcie 18: najwyżej po 5 sztuk w pudełka tekturowe. Najwyżej

200 pudełek, połączonych w rolki, należy zapakować w zbiorowe pudełka tektu­

rowe ;

'

•

j) wymienione w punkcie 19: najwyżej po 10 sztuk, ułożone w materiale wypełnia­

jącym, w pudełka tekturowe. Najwyżej 100 pudełek, połączonych w rolki, należy

następnie połączyć osłoną papierową w paczkę;

i

lub

najwyżej po 50 sztuk, ułożone w trocinach!, w pudełka tekturowe, w których!

przedmioty powinny być unieruchomione w dziurkowanych wkładkach tekturowych;

k) wymienione w punkcie 20: najwyżej po 15 sztuk, ułożone w materiale wypełnia­

jącym, w pudełka tekturowe. Najwyżej 144 pudełka, połączone w rolki, powinny

być zapakowane w zbiorowe pudełko tekturowe;

1) wymienione w punkcie 21 a): najwyżej po 144 sztuki, ułożone w materiale wypeł­

niającym, w pudełka tekturowe;

m) wymienione w punkcie 21 b): najwyżej po 75 sztuk w pudełka tekturowej najwy­

żej 72 pudełka powinny być połączone osłoną tekturową w paczkę;

.

n) wymienione w punkcie 22: w pudełka tekturowe lub w mocny papier. Jeśli miep

sca, w których zapala się te przedmioty, nie są przykryte osłoną ochronną, każdy

przedmiot powinien być uprzednio osobno owinięty papierem. Ładunek miota­

jący bomb, ważących więcej niż 5 kg, powinien być osłonięty osłoną papierową,

pokrywającą dolną część bomby;

o) wymienione w punkcie 23: w pudełka z tektury lub w mocny papier. Ognie sztucz­

ne większych wymiarów nie wymagają opakowania wewnętrznego, jeśli miejsca,

w których zapala się te przedmioty, są przykryte osłoną ochronną;

p) wymienione w punkcie 24: ułożone w materiale wypełniającym, w pudełka;

r) wymienione w punkcie 25: w pudełka tekturowe lub w mocny papier;

«) wymienione w punkcie 26: w pudełka tekturowe lub w mocny papier. Ognie

sztuczne większych wymiarów nie wymagają opakowania wewnętrznego, jeśh

miejsca, w których zapala się te przedmioty, są przykryte osłoną ochronną;

t) wymienione w punkcie 27: w torebki papierowe lub w małe rurki szklane, które

powinny być następnie umieszczone w pudełkacfi tekturowych. Pudełko tekturo­

w e powinno zawierać najwyżej 20 torebek lub 3 rurki szklane.

—

—

(2) Opakowania wewnętrzne, wymienione pod (1), powinny być umieszczone pojedyn­

czo lub po kilka w skrzyniach

a) opakowanie, zawierające przedmioty wymienione w punktach 11, 14 i 15t w drew­

nianych skrzyniach;

b) opakowanie, zawierające przedmioty wymienione w punktach 10, 12 a), 12 b), 13

i 16 do 27, w skrzyniach o ściankach ściśle połączonych i grubości co najmniej

18 mm, wyłożonych mocnym papierem lub cienką blachą cynkową. Skrzynie

z przedmiotami wymienionymi w punkcie 12 b) powinny być ponadto obciągnięte

taśmą żelazną. Dla sztuk przesyłki, zawierających przedmioty wymienione w punk­

tach 10, 12 a), 13 i 16 do 27, których waga nie przewyższa 35 kg, dopuszcza się

ścianki grubości 11 mm pod warunkiem, aby skrzynie były obciągnięte dookoła

taśmą żelazną.

Skrzynia może jednak zawierać nie więcej niż

500 pudełek tekturowych z przedmiotami wymienionymi w punkcie 12 b),

50 zbiorowych pudełek tekturowych z przedmiotami wymienionymi w punk­

cie 18,

25 paczek z przedmiotami wymienionymi w punkcie 19,

50 pudełek tekturowych z przedmiotami wymienionymi w punkcie 21 a),

50 paczek po 72 pudełka tekturowe z przedmiotami wymienionymi w punk­

cie 21 b), oraz taką ilość przedmiotów wymienionych w punkcie 22, aby

łączna waga ładunku nie przewyższała 48 kg;

c) proszki do światła błyskowego (pkt 27) również w zwyczajnych drewnianych

skrzyniach zewnętrznych lub, jeżeli są zapakowane w torebki papierowe, również

w mocnych skrzyniach tekturowych. W obu przypadkach naczynia nie powinny

ważyć więcej niż 5 kg.

(3) Sztuka przesyłki z przedmiotami wymienionymi w punktach 10, 12 a), 12 b), 13

i 16 do 27 powinna ważyć nie więcej niż 100 kg; jeżeli skrzynia ma ścianki grubości tylko

11 mm i jest opasana dookoła taśmą żelazną, wówczas sztuka przesyłki powinna przy

przedmiotach wymienionych w punktach 10, 12 a), 13 i 16 do 27 ważyć nie więcej niż 35 kg.

109/1

(1) Przedmioty wymienione w punkcie 28 powinny być zapakowane w pudełka tek­

turowe owinięte w papier i parafinowane. Ilość masy wybuchowej w jednym pudełku nie

powinna wynosić więcej niż 2,5 kg. Pudełka powinny być następnie umieszczone w skrzyni

drewnianej.

(2) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 35 kg.

110

(1) Przedmioty wymienione w punkcie 29 powinny być zapakowane w skrzynie drew­

niane, wyłożone papierem pakowym, papierem przeolejonym lub tekturą falistą. W yło­

żenie to jest zbędne, jeśli przedmioty mają osłonę papierową lub tekturową.

(2) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 100 kg.

(3) Naboje dymne do zwalczania szkodników roślin, jeżeli są owinięte w papier lub

tekturę, mogą być również pakowane

a) w pudełka z tektury falistej lub w mocne skrzynie tekturowe; sztuka przesyłki

powinna ważyć nie więcej niż 20 kg;

b) w zwykłe pudełka tekturowe; sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 5 kg.

110/1

Przedmioty wymienione w punkcie 30 powinny być zapakowane w ilościach najwy­

żej po 12 sztuk przy użyciu błonnika w pudełka z tektury falistej. Najwyżej 20 pudełek

należy ułożyć w materiale wypełniającym w skrzyni drewnianej.

3,

111

Pakowanie

razem.

Tylko nastepujące przedmioty wymienione pod 1. m. 101 mogą być łączone w jedną

sztukę przesyłki z przedmiotami innego rodzaju tej 1. m., z materiałami lub przedmiotami

innych klas lub z innymi towarami pod warunkiem zachowania niżej podanych przepisów

a) pomiędzy sol?ą

1. przedmioty wymienione w tym samym punkcie pod warunkiem zachowania

przepisów o opakowaniu wewnętrznym, łącząc je w opakowaniu zewnętrznym

takim, jakie jest przewidziane dla przedmiotów tego punktu. Jednemu pudełku

tekturowemu z przedmiotami wymienionymi w punkcie 21 a) odpowiada jedna

paczka z przedmiotami wymienionymi w punkcie 21 b). Oprócz tego należy

przestrzegać przepisów przewidzianych dla sztuk przesyłki pod 1. m. 109 (3);

2. przedmioty wymienione w punktach 10 do 21 i 23 do 26 pod warunkiem zacho­

wania przepisów o opakowaniu wewnętrznym, łącząc je w.skrzyni zbiorowej,

która powinna odpowiadać skrzyni zewnętrznej dla znajdujących się w niej

przedmiotów, co do których 1. m. 109 (2) i (3) przewiduje najsurowsze przepisy.

—

—

Jednej paczce zawierającej przedmioty wymienione w punkcie 19 odpowiada

20 pudełek tekturowych z przedmiotami wymienionymi w punkcie 12 b) lub

dwa pudełka zbiorowe z przedmiotami wymienionymi w punkcie 18 lub dwa

pudełka tekturowe z przedmiotami wymienionymi w punkcie 21 a) lub też

dwie paczki z przedmiotami wymienionymi w punkcie 21 b). Sztuka przesyłki

nie powinna w żadnym razie ważyć więcej niż 100 kg;

b) razem z materiałami innych klas — jeśli i o ile pakowanie razem jest również dla

nich dozwolone — jak również z innymi towarami

, 1. przedmioty wymienione w punktach 1 i 27 w ogólnej ilości do 5 kg, przy czymi

nie wolno ich pakować razem z materiałami klas II, III a i III b. Przedmioty

powinny być złączone z innymi pakowanymi razem towarami w drewnianym

opakowaniu zbiorowym z zachowaniem przepisów o opakowaniu wewnętrz­

nym;

2. przedmioty wymienione w punkcie 4 w ilaści najwyżej 5 skrzynek. Przedrftioty

te powinny być złączone z innymi pakowanymi razem towarami w drewnianym

opakowaniu zbiorowym z zachowaniem przepisów o opakowaniu wewnętrznym;

c) z towarami galanteryjnymi (krótkimi) i zwykłymi zabawkami

przedmioty wymienione w punktach 10 do 21. Powinny one jednak być odgro­

dzone od towarów galanteryjnych i zwykłych zabawek. Każdy rodzaj powinien

być łączony z zachowaniem przepisów o opakowaniu wewnętrznym z towaraaii

galanteryjnymi i z zabawkami w skrzyni zbiorowej, która powinna odpowiadać

skrzyni zewnętrznej dla znajdujących się w niej przedmiotów, co do których

1. m. 109 (2) i (3) przewiduje najsurowsze przepisy. Jednej paczce zawierającej

przedmioty wymienione w punkcie 19 odpowiada 20 pudełek tekturowych z przed­

miotami wymienionymi w punkcie 12 b) lubdwa pudełka zbiorowe

z przedmio­

tami wymienionymi w punkcie 18 lub dwa pudełka tekturowe zprzedmiotami

wymienionymi w punkćie 21 a) lub dwie paczki z przedmiotami wymienionymi

w punkcie 21 b ). Sztuka przesyłki nie powinna w żadnym razie ważyć więcej niż

100 kg.

4.

112

Napisy

i

nalepki

ostrzegawcze

na

sztukach

przesyłki

(patrz Dodatek III).

Każda sztuka przesyłki, zawierająca przedmioty wymienione w punkcie 22, powinna

posiadać nalepkę według wzoru nr 3a.

B.

113

Sposób nadawania, ograniczenia w przyjmowaniu do przewozu.

Nie ma ograniczeń.

C. Wzmianki w liście przewozowym.

114

(1) Nazwa towaru w liście przewozowym powinna mieć takie same brzmienie

jak

nazwa oznaczona kursywą pod 1. m. 101. Nazwa ta powinna być podkreślona czerwonym

kolorem.

(2) Nadając przedmioty wymienione w punktach 2, 4, 5, 8, 9, 10, 12, 13 i 16 do 30

nadawca powinien oświadczyć w liście przewozowym: „Właściwości i opakowanie odpo­

wiadają przepisom Załącznika A do RPT".

(3) W liście przewozowym dla przesyłki, w której sztukach znajduje się przedmiot

wymieniony pod 1. m. 101, zapakowany razem z innymi materiałami lub przedmiotami

Załącznika A lub też z innymi towarami, należy wzmianki przewidziane dla każdego

z tych materiałów i przedmiotów umieścić osobno.

D. Środki przewozowe.

1.

115

dotyczące

wagonów

i

ładowania.

Przedmioty klasy Ic powinny być załadowane do wagonów krytych.

2.

116

Napisy

i

nalepki

os.trzegawcze

na

Wa g o n a c h ! .

Nie ma przepisów.

E.

117

Przepisy

Zakaz ładowania razem.

Nie ma.

,

,

F. Próżne opakowanie. Inne przepisy.

118

Nie ma przepisów.

119-129

__________

.

—

Id.

—

GAZY SPRĘŻONE, SKROPLONE LUB ROŻPtfSŻCZONE POD CIŚNIENIEM.

i

1.

ISO

Wyszczególnienie materiałów.

(1) Spośród materiałów ókreślonych w tytule klasy I d dopuszczone są do przewozu

tylko materiały wymienione pód 1. m. l3 l, i to tylko na warunkach przewidzianych pod

L fiii 131 do 161. Materiały te uważa się wskutek tego za materiały Załącznika A.

(2) Wyrażenie „ciśnienie" należy dalej rozumieć jako ciśnienie ponad Ciśnienie atmo­

sfery

131 A.

Oazy sprężone

1. Bezwodnik kwasu węglowego sprężony ( kwas węglowy sprężony),

2. Gaz Urodny, gaz miejski (gaz świetlny), gaz olejowo-acetylen&wy (gai mieszany) tj. gaz

olejowy zmieszany z acetylenem w ilości do 30*Vó acetylenu.

3 ‘ Gaz olejowy sprężony (gat tłuszczowy, gat tłusty),

4. Tlen, zawierający objętościowi najwyżej 4% we^óffti, kutbogen (tlen zmiisiftny z bez­

wodnikiem kwasu węglowego W ilości dt> 7a/» objętościowo bezwodnika kwasu węglo­

wego), wodór również zmieszany t metanem (gat UMilkdft), fcawierajĄgy objętościowo

najwyżej 2*/o tlenu, azot, tlenek węgla, gaz ziemny (gat kop&ltfi&fty, metan), powietrze

śpręione, fluorek boru, gaty szlachetne ( argon, neon, hel, kśenati, ktypt&h lub miesza­

niny gazóu) szlachetnych również z tlenem lub z azotem lub z jednym i drugim).

O tlenie patrz również 1. m. 131 a, pod a).

B. Gaży skroplone!

5. Etylen, bezwodnik kwasu węglowego (kiimś węgłóury), gai olejówy skroplony, pod­

tlenek azotu, etan, gaz Z (skroplony gaz olejowy, którfegó ciśnienie przy 50°C nie

przekracza 26 atn).

O skroplonym bezwodniku kwasu węglowego (kwasie węglowym) patrz również

i. m. 131 a, pod b).

tYęglbioódóry źdWiefćjąće fttetan, których ełSnienieJ

a) przy 15°C nie przekracza 150 atn,

b) przy 15°C przekracza 150 atn, jednak nie przewyższa 200 atn.

6. Propylen, amOhitik, propan, bilttiih, izobutah i butany techniczne, tlenochlorek tvęgla

(fosgen).

O skroplonym amoniaku patrz również 1. m. 131 a, pod c).

Skroplone mieszaniny węglowodorów, uzyskane z gazu Ziemnego, nafty, Węgla itd.,

których ciśnienie

a) prźy

50°C

nieprzewyższa 6,5 atn, oznaczone jako mtesźtttHtiti gtiidw A,

b) pFZy

§0rtĆ

nieprzewyższa 10 atn, oznaczone jakó mieśtśHiha gSidW Ai,

c) przy

50°C

nieprzewyższa 16,5 atn, oznaczone jako mieszanina gazóuf B łtttł jako

rhieszahiny ptopanoiuó-biitanowe,

dj pfzy

50°C

nieprzewyższa 20 atn, oznaczone jakó inieśtetńifićt gatóib C,

e) przy

50°C

nieprzewyższa 30 atn, oznaczone jakó mieśiańitta gctżóu* D.

7. Chfór, chlorowodór, bezwodnik klvasu siarkau)ego (ktMs śitirkaiuy), IsiaTkoUfódór, cztefółlenek ażbfu, góź T (mieszanina tlenku etylettU i kwasu węglowego, której §i5fiienie

ptźy

nie przewyższa 14 atn).

O skroplonym bezwodniku kwasu siarkawego (kwaSie siarkawym) f&tfż fóWnież

1. m. 131 a, pod c).

8. Chlorek metylu, chlorek etylu, ten ostatni również perfumowany ( peftliffiy L&nce),

chlorek winylu, bromek metylu, eter metylowy, eter wirtylo-metylowy, metyloamina,

dwumetyloamina frównież zmieszana z metyloaminą), trójmetyloamina /również zmie­

szana z metyloarńiną lub z dluumetyloaminą, lub z jedńą i drugą), etylbitfMha, tlefiik

etylenu, butadien, izobutylen, dunichlorodwufluorometan.

Uwaga. Mieszanina bromku metylu i bromku etylenu, zawierająca w stdsuflktl w a g oW f*

najwyżej 50% bromku metylu, nie jest w myśl § 3 RPT uważana za zagrażającą wybuchem

i wskutek tego nie podlega przepisom Załącznika \A.

9. Powietrze ciekłe, tlen ciekły, azot ciekły.

C.

Gazy rozpuszczone pod ciśnieniem

Uwaga. Bezwodnik kwasu węglowego w napojach nie jest w ftiyŚl 8 3 RPT uWeliany za £a*

grażający Wybuchem i wskutek tego nie podlega przepisom Załącznika A.

10, Amoniak rozpuszczony w wodzie w iłosunhu Wagowym ponad 35*/t do 50*/*

Uwaga. W oda amoniakalna, zawierająca w stosunku watowym me więcej

35®/* amoniaku,

nie jest w rtiyll § 3 RPT uważana za zagrażającą wybuchem i Wsktitfck tegó lite podlega przepi­

som Załącznika A,

11. Acetylen rozpuszczony w acetonie, wchłoniętym przez masy porowate.

t).

Próbki glutów doświadczalnych

12> Próbki doświadczalnych gazów Bprąśortych, skroplonych tub r Ozpuszetony eh pód ci­

śnieniem, nie wymienionych w punktach 1 do 11, o ile naczynia i ich napeł&ienłe Odpo­

wiada j% przepisom odnośnych władź.

Ei

f^różnb naczynia)

15. PfÓśne naczynia po gatach wymienionych w punktach 1 dó 8, l i t 12.

Uwaga. Za Aacftynia próżhe są uważane ta nacfcynia, któi-e po opróżnienia b gaadW skroplo­

nych, wymienionych w punktach 5 do 8, zawierają jeszcze niewielką ich pozostałość w stanie

gaiowym>

Próżne nacżyriia po gazach Wymienionych w punktach 9 i 10 nie są W myl] § 3 RPT

UWaiane za zagrażające wybucheM i wskutek tego nie podlegają preepifcofe Załącżnika A.

l3 ia

Następujące gazy, jeżeli są nadawane do przewozu z zachowaniem niżej pód&nych

wafunków, nie 6ą w myśl § 3 RPT uważane za zagrażające wybućhetn i Wskutek tego

hie podlegają przepisom 2ałącżnika A

a) tlen (pkt 4), sprężony do 0,3 atn, zamknięty w workaćh z jurny ltib ż tkaniny

impregnowanej albo z innych podobnych materiałów;

b) skroplony bezwodnik kwasu węglowego (kwas węglowy) (pkt 5)

1> W haczyniach be* szWów ze zlewnej stali, O pojemności najwyżej 22Ó cms, które

powinny zawierać najwyżej 1 g bezwodnika kwasu węglowego (kwasu węglo­

wego) na i,&4 cn53 pojemności;

2. najwyżej po 25 g bezwodnika kwasu węglowego (kwaSu węglowego), zawie­

rającego nie więcej niż V2°/o powietrza, w kapslach metalowych (sodorach

i sparkletach), które powinny zawierać najwyżej po 1 g na 1*34 cm* pojemności;

c) skroplony amoniak (pkt 6) i skroplony bezwodnik kwasu Siarkawego (kwas siar­

kawy) (pkt 7) w ilościach do 20 1 w maszynach do wyrobu lodu, potrzebne do

ieh pracy.

2.

Przepisy o przewozie.

(Przepisy dotyczące próżnego opftkt»Wkflł& f>ddahg są pbd lit; F»)>

A.

1.

132

Sztoki przesyłki.

Ogólne

o

opakowaniu,

(1) Materiał, naczyń i ich zamknięcia nie powinien ulegać oddziaływaniu zawartości,

ani też tworzyć z nią szkodliwych związków.

(2) Opakowanie óraż jego zamknięcia póWihfty być tak fflóone i trwałe, aby czyniły

zadość normalnym wymaganiom przeWOzU, CZęśd Zaś ieh powinny być tak dobf26 połą­

czone, aby podczas przewozu nie mogły się rozluźnić.

2,

Opakowaftie

a.

133

przepisy

p&szceetfólnych

materiałów,

Rodzaje naczyń.

(1) Naczynia przeznaczone do przewozu gazów wymienionych w punktach 1 do 8,

10 i 11 powinny Dyó tak Zamknięte i tak fczCZelne, aby ulatnianie kię gazów było nie­

możliwe,

Naczynia ze sprężonym tlenem (pkt 4), umocowywane W zbiornikach do przewozu

ryb, są dopuizezone ao przewozu również bez hermetycznego zamknięcia, Jeżeli są zaopa­

trzone w urządzenia do powolnego wypuszczania tlenU.

(2) Naczynia dla tych gazów powinny co do materiału, wykonania, budOWy i osprzętu

odpowiadać przepisom odnośnych władz.

135

(1) Niżej wymienione gazy skroplone mogą być przewożone W małych ilościach w moc­

nych rurkach szklanych, przy czym jednak zawartość gazu w jednej rurce nie powjnna

przewyższać*^

—

—

a) dla bezwodnika kwasu węglowego (kwasu węglowego), etanu lub podtlenku azotu

(pkt 5) — 3 g i połowy pojemności rurki,

b) dla amoniaku (pkt 6), chloru lub czterotlenku azotu (pkt 7) — 20 g i dwóch trzecich

pojemności rurki,

c) dla tlenochlorku węgla (fosgenu) (pkt 6) lub bezwodnika kwasu siarkawego (kwa­

su siarkawego) (pkt 7) — 100 g i trzech czwartych pojemności rurki.

(2) Dla. zamknięcia końce rurek szklanych powinny być zatopione. Każda rurka szkla­

na powinna się znajdować w rurce blaszanej, wypełnionej ziemią okrzemkową lub innym

odpowiednim materiałem o właściwościach chłonnych, i zalutowanej. Rurki blaszane

powinny być umieszczone pojedynczo lub po kilka w skrzyni drewnianej (patrz również

1. m. 149).

k (3) Do bezwodnika kwasu siarkawego (kwasu siarkawego) (pkt 7) dozwala się rów­

nież używać małych butelek glinowych bez szwów, które powinny zawierać nie więcej

niż 100 g bezwodnika kwasu siarkawego (kwasu siarkawego) i być napełnione najwyżej

do trzech czwartych swej pojemności. Butelki powinny być szczelnie zamknięte np. w ci­

śniętym do szyjki glinowym korkiem stożkowym. Butelki te powinny być umieszczone

w skrzyni drewnianej w ten sposób, aby jedna butelka była oddzielona od drugiej.

136

(1) Gazy skroplone wymienione w punkcie 8 mogą być również przewożone w iloś­

ciach najwyżej po 150 g w mocnych rurkach szklanych lub metalowych z zachowaniem

przepisów, dotyczących stopnia napełnienia (1. m. 147). Rurki, zawierające łącznie naj­

wyżej 600 g cieczy, powinny być ułożone w materiale wypełniającym w skrzynkach drew­

nianych lub pudełkach tekturowych, które powinny być następnie umieszczone w skrzy­

niach drewnianych. Skrzynie te, o ile zawartość płynu przekracza 5 kg, powinny być

wyłożone zlutowaną blachą (patrz również 1. m. 149).

(2) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg.

137

(1) Powietrze ciekłe, tlen ciekły i azot ciekły (pkt 9) należy przewozić

a) w naczyniach szklanych o podwójnych ściankach z próżnią między nimi, otoczo­

nych chłonnym materiałem izolacyjnym, który nadto, jeśli chodzi o naczynia do

ciekłego powietrza i ciekłego tlenu, powinien być niepalny. Naczynia szklane

powinny być zabezpieczone koszami drucianymi i umieszczone w skrzyniach me­

talowych lub drewnianych;

b) w specjalnych naczyniach z innego materiału niż szkła, o ile są tak zabezpieczone

od przenikania ciepła, że nie pokrywają się rosą lub szronem. Dalsze opakowywanie tych naczyń nie jest konieczne.

(2) Naczynia powinny być zamknięte korkami z filcu lub z innego odpowiedniego

materiału, przepuszczającymi gaz, a nie pozwalającymi na rozpryskiwanie się cieczy i za­

bezpieczonymi od wypadnięcia.

b.

Przepisy dotyczące naczyń metalowych.

(Nie są stosowane do gazów, wymienionych w punkcie 9, ani do rurek metalowych,

o których mowa pod 1. m. 136; o naczyniach wagonów-zbiorników patrz również 1. m.

157 i 158).

1.

142

Urzędowe

badanie

naczyń.

(1) Naczynia metalowe powinny być poddawane badaniom okresowym przez rzeczo­

znawcę stosownie do przepisów odnośnych władz.

(2) Ciśnienie, które należy stosować przy próbie hydraulicznej, powinno wynosić

a) dla naczyń tlo przewozu gazów sprężonych (pkt 1 do 4) — półtorakrotną wyso­

kość ciśnienia napełnienia według 1. m. 146, przewyższając go jednak nie mniej niż

o 5 atn;

b) dla naczyń do przewozu gazów skroplonych wymienionych w punktach 5 do 8

węglowodorów zawierających metan, których ciśnienie przy 15° C prze­

kracza 150 atn, jednak nie przewyższa 200 atn (pkt 5) .

.

.

300 atn

etylenu i węglowodorów zawierających metan, których ciśnienie przy

15° C nie przekracza 150 atn (pkt 5)

.

.

.

.

.

225 „

bezwodnika kwasu węglowego (kwasu węglowego) i sk oplonego gazu

olejowego (pkt 5 ) ...................................

190

podtlenku azotu (pkt 5) .

.

180

chlorowodoru (pkt 7)

.

.

.

.

.

100

etanu (pkt 5) .

.

.

.

.

.

95

mieszaniny gazów D (pkt 6) i siarkowodoru (pkt 7)

45

gazu Z (pkt 5) .

.

.

.

.

.

propylenu (piet 6)

,

»

*

*

a *

"«

■

*

,

»

amoniaku i mieszaniny gazów C (pkt 6) .

»

»

i

.

.

.

propanu (pkt 6)

...................................................................... . . .

mieszaniny gazów B (mieszanin propanowo-butanowych) (pkt 6) .

.

chloru, czterotlenku azotu i gazu T (pkt 7)

,

.

.

.

chlorku metylu i eteru metylowego (pkt 8)

.

.

.

.

.

tlenochlorku węgla (fosgeńu) i mieszaniny gazów Ai (pkt 6) .

.

.

metyloaminy, dwumetyloaminy zmieszanej z metyloaminą oraz trójmetyloaminy zmieszanej z metyloaminą lub z metyloaminą i dwumetyloaminą (pkt 8)

.

.

.

.

.

.

.

,

dwuchlorodwufluorometanu (pkt 8) .

.

.

.

.

.

.

.

izobutanu i butanów technicznych (pkt 6) i bezwodnika kwasu siarka­

wego (kwasu siarkawego) (pkt 7)

.

.

.

.

.

.

chlorku winylu (pkt 8)

.

.

.

.

.

.

.

.

.

mieszaniny gazów A i butanu (pkt 6), chlorku etylu, bromku metylu, izobutylenu, eteru winylo-metylowego, etyloaminy, tlenku etylenu, bu­

tadienu, dwumetyloaminy i trójmetyloaminy również zmieszanych

....................................................

. . >

ze sobą (pkt 8)

c) dla naczyń do przewozu gazów rozpuszczonych pod ciśnieniem

amoniaku rozpuszczonego w wodzie pod ciśnieniem (pkt 10)

przy stosunku wagowym ponad 35°/o do 40°/o amoniaku a

*

»

przy stosunku wagowym ponad 40°/o do 50°/o amoniaku .

*

.

acetylenu rozpuszczonego w acetonie (pkt 11)

.

.

.

. - ;

143

35 atn

30 „

25 „

24 „

22 „

16 ,,

15 „

14 „

13 ,,

12 ;,

11

10 „

4 „

9 „

60 „

Taka sama-próba, ciśnienia powinna być powtarzana przed następnym napełnieniem,

jeżeli od ostatniej próby ciśnienia minęły następujące okresy

a) dwa lata dla-naczyń do fluorku boru (pkt 4), tlenochlorku węgla (fosgenu) (pkt 6),

chloru, -chlorowodoru, bezwodnika kwasu siarkawego (kwasu siarkawego), siar­

kowodoru i czterotlenku azotu (pkt 7);

b) pięć lat dla-naczyń do innych gazów sprężonych lub skroplonych, jak również

amoniaku rozpuszczonego pod ciśnieniem (pkt 10);

c) dziesięć lat dla naczyń do acetylenu rozpuszczonego w acetonie (pkt 11), licząc

od daty napełnienia masą porowatą.

2. Z n a k i na n a c z y n i a c h .

145

(1) Naczynia metalowe, zawierające gazy wymienione w punktach 1 do 8, 10, 11 i 12,

powinny dla przewozu koleją posiadać następujące widoczne i nie zacierające się znaki

i napisy

_

a) nazwę gazu, nazwisko właściciela naczynia oraz numer porządkowy naczynia, po­

dany według rejestru właściciela;

b) ciężar próżnego naczynia łącznie ze stopami, zaworami, korkami metalowymi,

osłoną ochronną (kołpakiem) itd.;

c) wysokość ciśnienia próbnego [patrz 1. m. 142 (2)], datę ostatniej próby (patrz 1. m.

143), znak rżeczoznawcy, który próby dokonał;

ponadto

...

d) dla gazów sprężonych (pkt 1 do 4)

dopuszczalne ciśnienie napełnienia — patrz 1. m. 146;

e) dla gazów skroplonych (pkt 5 do 8) i amoniaku rozpuszczonego w wodzie (pkt 10)

najwyższy dozwolony ciężar napełnienia — patrz 1. m. 147 i 148 (1);

f) dla acetylenu rozpuszczonego w acetonie (pkt 11)

wysokość dozwolonego ciśnienia napełnienia — patrz 1. m. 148 (2) — i ciężar

' naczynia wraz z całym osprzętem (oprócz osłony ochronnej), masą porowatą

i acetonem.

(2) W razie gdy naczynia są zapakowane do skrzyń, powinny, one być w skrzyniach

tak ułożone, aby znaki o dokonaniu prób można było łatwo zauważyć.

c.

146

Napełnianie naczyń.

(1) Ciśnienie napełnienia naczyń do przewozu gazów sprężonych (pkt 1 do 4), spro­

wadzone do 15° C, nie powinno przewyższać następujących wysokości

dla gazu wodnego i gazu miejskiego (gazu świetlnego) (pkt 2), tlenu, karbogenu (tlenu zmieszanego z bezwodnikiem kwasu węglowego

w ilości do 7°/o objętościowo bezwodnika kwasu węglowego), w o­

doru również zmieszanego z metanem (gazu wulkan), azotu, tlen-

—

—

ku węgla, gazu ziemnego (gazu kopalnianego, metanu), powietrza

sprężonego, fluorku boru i gazów szlachetnych (pkt 4) ,

.

200 atn

dla sprężonego gazu ólejowego (gazu tłuszczowego, gazu tłustego) (pkt 3) .

125 „

,, sprężonego bezwodnika kwasu węglowego (kwasu w ę g lo w e g o ) (pkt 1)

20 „

,, gazu olejowo-acetylenowego (gazu mieszanego) tj. gazu olejowego zmie­

szanego z acetylenem w ilości do 30% acetylenu (pkt 2)

.

10 „

(2) Nadawca gazów sprężonych, z wyjątkiem gazu olejowo-acetylenowego (gazu

mieszanego) (pkt 2) i gazu tłuszczowego (pkt 3) w bojach morskich lub w innych podob­

nych naczyniach, powinien na żądanie wykazać za pomocą manometru wysokość ciśnie­

nia w naczyniach.

147

Na i kg gazów skroplonych, wymienionych w punktach 5 do 8, najmniejsza dopusz­

czalna pojemność naczynia powinna wynosić

dla węglowodorów zawierających metan, których ciśnienie przy 15° C

5.34 litrów

nie przekracza 150 atn (pkt 5) .

.

.

.

węglowodorów zawierających metan, których ciśnienie przy 15e C

4.10

„

przekracza 150 atn, jednak nie przewyższa 200 atn (pkt 5)

3.50

„

etylenu (pkt 5) .

.

.

.

.

.

.

.

.

3.30

,,

etanu (pkt 5) .

.

.

.

.

.

.

.

.

gazu olejowego skroplonego i gazu Z (pkt 5) i mieszaniny gazów D

(pkt 6)

.

.

.

.

.

.

.

.

*

2.50

„

mieszaniny gazów C (pkt 6) .

.

.

.

.

.

.

2,40

„

propanu i mieszaniny gazów B (mieszanin propanowo-butanowych

2.35

i,

(pkt 6 ) ......................................................................................

2.25

„

propylenu (pkt 6)

.

mieszaniny gazów A i (pkt 6)

2.10

2,08

,,

mieszaniny gazów A (pkt 6) .

. .

s

izobutanu i butanów technicznych (pkt 6)

«

> .

2,05

f(

1,92

„

butanu (pkt 6)

«

izobutylenu (pkt 8) .

i

.

.

.

.

.

*

»

1,90

,,

amoniaku (pkt 6)

.

.

.

.

.

*

.

.

1,86

butadienu (pkt 8)

......................................................../ .

1,85

„

trójmetyloaminy również zmieszanej z metyloaminą lub dwume

tyloaminą lub z jedną i drugą (pkt 8)

.

1,80

„

metyloaminy, dwumetyloaminy również zmieszanej z metyloaminą

i etyloaminy (pkt 8) .

1,70

„

eteru metylowego (pkt 8) .

1,65

„

chlorowodoru (pkt 7) i eteru winylo-metylowego (pkt 8)

1.50

„

siarkowodoru (pkt 7)

.

.

.

.

.

.

.

1,45

„

bezwodnika kwasu węglowego (kwasu węglowego), podtlenku

azotu (pkt 5) i gazu T (pkt 7 ) .............................................

1,34

„

tlenku etylenu (pkt 8) .

.

. . ' • s e n

1.30

„

chlorku winylu (pkt 8) .

.

.

.

«

»

»

*

1.26

„

chlorku metylu ł chlorku etylu (pkt 8) ,

*

s

s

.

1,25

„

dwuchlorodwufluorometanu (pkt 8)

.

.

.

.

.

0,89

ff

tlenochlorku węgla (fosgenu) (pkt 6), chloru, bezwodnika kyagu

siarkawego (kwasu siarkawego) I ezterotlenku azotu (pkt 7)

0,$0

,,

bromku metylu (pkt 8) .

.

.

.

.

.

.

0,70

„

„

„

148

(1) Dla amoniaku, rozpuszczonego pod ciśpieniem w wodzie (pkt 10), najmniejsza

dopuszczalna pojemność naczynia na 1 kg powinna wynosić

a) przy stosunku wagowym ponąd 35% do 40% amoniaku .

.

. 1,25 litrów,

b) przy stosunku wagowym ponad 40% do 50% amoniaku .

,

. 1,30 litrów

(2) Najwyższe dopuszczalne ciśnienie zawartego w naę&yniuacetylenu rozpuszczone­

go w acetonie (pkt 11) powinno wynosić w temperatur*? 18° C, po paiąjfnitoiu równowagi,

15 atn. Ilość rozczynnika w naczyniu powinna być taka, aby po wchłonięciu acetylenu

ciśnienie przy temperaturze 50° C wewnątrz naczynia nie przekraczało 40 «tn.

3.

149

Pakowanie

r a z e m.

Spośród materiałów, wymienionych pod I. m. 131, mpgą byś łą«fPU* w ifdpą sztukę

przesyłki pomiędzy sobą, albo z materiałami lub przedmiotami hwy$n klas albo też z in­

nymi towarami tylko materiały niżej potfąnę i tylko na waruńkaęk następujących

a) pomiędzy sobą

—

:-

-

4.

37

—

1. gazy wymienione w punktach 5, 6 i 7; chlor (pkt 7) jednak nie może być pako­

wany razem z amoniakiem (pkt 6) lub z bezwodnikiem kwasu siarkawego (kwa­

sem siarkawym) (pkt 7). Gazy powinny być opakowane według 1. m, 135;

2. gazy wymienione w punkcie 8, opakowane według 1. m, 136;

b) razem z materiałami lub przedmiotami innych klas — jeżeli i o ile pakowanie

razem jest również dla nich dozwolone — lub z innymi towarami

1. gazy wymienione w punktach 5, 6, 7 (z Wyjątkiem chloru i Czterotlenku azotu)

i S, umieszczone w naczyniach metalowych, łącząc je z innymi pakowanymi

razem towarami w drewnianej skrzyni zbiorowej;

2. gazy wymienione w punktach 5, 6 i 7 (z wyjątkiem chloru) w małych ilościach,

zapakowane w rurki szklane i w rurki blaszane według 1. m. 135, łącząc je

z innymi pakowanymi razem towarami w drewnianej skrzyni zbiorowej;

3. gazy wymienione w punkcie 8 w ogólnych ilościach nie większych niż 5 kg,

żapakowańe w rurki i w skrzynki (pudełka) Według 1. m. 136, łącząc je z innymi

pakowanymi razem towarami w drewnianej skrzyni zbiorowej.

Napisy

Ł nalepki

ostrzegawcze

na

sztukach

przesyłki.

150

Na sztukach przesyłki zawierających gazy, wymienione w punktach 1 do 11, nawet

jeżeli są one pakowane według 1. m. 149 razem z innymi towarami, powinna być podaną

wyraźnie i w sposób trwały nazwa zawartych gazów.

151

Każda sztuka, zawierająca ciekłe powietrze, azot ciekły i tlen ciekły (pkt 9), powin­

na być zaopatrzona w nalepkę według wzoru nr 10, a oprócz tego, jeżeli materiały są za­

pakowane do naczyń szklanych [1. m. 137 (1) a)l, w nalepkę według wzoru nr 11. (Patrz

Dodatek III).

B*

152

C.

153

Sposób nadawania, ograniczenia w przyjmowaniu do przewozu.

Ograniczeń nie ma.

.Wzmianki w liście przewozowym.

(1) Nazwa towaru w liście przewozowym powinna mieć takie same brzmienie jak

nazwa oznaczona kursywą pod 1. m. 131. Nazwa ta powinna być podkreślona czerwonym

kolorem.

(2) Dla gazów Wymienionych w punkcie 12 nadawca powinien w liście przewozo­

wym oświadczyć: „Naczynie i napełnienie odpowiadają warunkom o dopuszczeniu do prze wćzu” .

(3) W liście przewozowym dla przesyłki, w której sztukach znajduje Się materiał

wymieniony pod 1. m. 131> zapakowany razem z innymi materiałami lub przedmiotami

Załącznika A lub też z innymi towarami, należy wzmianki przewidziane dla każdego z tych

materiałów i przedmiotów umieścić osobno.

D.

Środki przewozowe.

1,

Prąepisy

dotyczące

a.

Dla sztak przesyłki.

wagonów

i

ładowania,

154

Należy ładować: sztuki przesyłki zawierające gazy

a) wymienione w punktach 1 do 8 i 11: do wagonów krytych lub do wagonów niekrytych, przy czym wagony niekryte powinny być w miesiącach od kwietnia do

września przykryte oponami, jeżeli naczynia nie są umieszczone w skrzyniach

drewnianych;

. •

b) wymienione w punkcie 9s do wagonów krytych.

155

(1) Sztuk przesyłki nie wolno rzucać, narażać na uderzenia, ani tej wystawiać na

działanie promieni słonecznych lub innych źródeł ciepła.

(2) Naczynia należy ładować do wagonów w ten sposób, aby nie mogły spaść lub

się przewrócić. Sztuki przesyłki, które mogą być przetaczane, powinny być układane ich

osią podłużną równolegle do bocznych ścian wagonu i zabezpieczone od przetaczania się.

Naczynia, zawierające powietrze ciekłe, tlen Giekły lub azot ciekły (pkt 9), powinny być

tomleSzczbtie stojąco i zabezpieczone od uszkodzenia przez inne sztuki. W ogóle napzynia,

mające urządzenia dla utrzymania ich w pozycji stojącej, powinny być ładowane i prze­

wożone w tej pozycji.

—

b'.

38

Dla wagonów-zbiorników.

—

"?

Przepisy dotyczące naczyń w ysyłanych jako sztuki przesyłki mają również zastosow a­

nie do naczyń w agonów -zbiorników z następującymi odchyleniami i uzupełnieniami

a) Naczynia w agonów -zbiorników nie powinny posiadać zaw orów bezpieczeństw a.

b) Jeżeli w wagonie jest kilka naczyń do gazów sprężonych, umocowanych w nim

na stałe, a gazy te nie są niebezpieczne dla organów oddechowych, to zaopatry­

wanie każdego naczynia w urządzenia do napełniania i opróżniania nic jest k o ­

nieczne; w urządzenie to może być zaopatrzona wspólna rura, która łączy n aczy­

nia. Łączenie jednak w spólną rurą naczyń ruchomych nie jest dozw olone. (Na­

czynia ruchome są to naczynia, umocowane w wagonie za pom ocą specjalnych

urządzeń nie na stałe i w taki sposób, że mogą być z wagonu zdejmowane również

z zawartością).

c) Naczynia z gazami sprężonymi, niebezpiecznym i dla organów oddechowych, po­

winny być każde z osobna zam ykane zaworem .

d) Um ocow ane w wagonie na stałe naczynia do przewozu gazów skroplonych nie p o ­

winny posiadać zaw orów , oddzielających każde naczynie z osobna, lecz powinny

być połączone wspólną rurą lub innym podobnym urządzeniem. D o naczyń rucho­

mych nie wolno używ ać wspólnych rur.

5’ ’

e) Zaw ory naczyń ruchomych, przeznaczonych do przetaczania, powinny być za­

opatrzone w osłony ochronne.

f) Urządzenia zam ykające powinny być takie i tak umieszczone, aby nie mogły ich

otwierać osoby postronne.

g) Sprawdzanie wewnętrzne naczyń wagonów-zbiorników powinno być dokonywane

w tych samych terminach, jakie są przewidziane dla prób ciśnienia. Jednak dla

naczyń do chloru i bezwodnika kwasu siarkawego (kwasu siarkawego) (pkt 7)

próbę ciśnienia należy dokonywać co pięć lat a sprawdzanie wewnętrzne naczyń—

co dwa i pół roku.

h) Naczynia cylindryczne do przewozu gazów skroplonych powinny posiadać do tłu­

mienia falowania przegrody poprzeczne z otworami, dzielące je na przedziały nie

dłuższe niż 3,50 m.

i) Naczynia, przeznaczone do przewozu gazów skroplonych wymienionych w punk­

tach 5, 6 i 7, powinny być tak zabezpieczone od działania promieni słonecznych,

ażeby temperatura ich zawartości w żadnym razie nie mogła przekroczyć 50° C.

Zabezpieczenie to powinno być takie, aby nie przeszkadzało łatwemu kontrolo*

waniu urządzeń do napełniania i opróżniania oraz wspólnych rur.

158

(1)

Ruchome naczynia w agonów -zbiorników powinny być umieszczone na podwoziu

tak, aby nie mogły się przesuwać.

(2) Wagony-zbiomiki powinny być tak zbudowane, aby naczynia były elektrycznie

uziemione.

2.

159

Napisy

i

nalepki

ostrzegawcze

na

wagonach

(patrz D odatek

III).

(1) Wagony-zbiorniki zawierające gazy wymienione w punktach 1 do 9 powinny być

zaopatrzone z obu stron w nalepki według wzoru nr 14.

(2)

Wagony-zbiorniki z gazem ziemnym (gazem kopalnianym, metanem) (pkt 4), ety­

lenem (pkt 5), chlorkiem metylu, chlorkiem etylu, eterem metylowym, metyloaminą, dwumetyloaminą (również zmieszaną z metyloaminą), trójmetyloaminą (również zmieszaną

z metyloaminą lub dwumetyloaminą lub z jedną i drugą) (pkt 8) powinny być zaopatrzone

z obu stron w nalepki według wzoru nr 4 i 7.

Wagony-zbiomiki z chlorkiem winylu (pkt 8) powinny być zaopatrzone z obu stron

w nalepki według wzoru nr 7.

Wagony-zbiorniki z wodorem (pkt 4), propanem lub butanem (pkt 6) powinny być za­

opatrzone z obu stron w nalepki według wzoru nr 4.

E.

160

Zakaz ładowania razem.

Nie ma.

F.

Próżne opakowanie. Inne przepisy.

(1) Naczynia wymienione w punkcie 13 powinny być szczelnie zamknięte.

(2)

Nazwa towaru w liście przewozowym powinna mieć takie same brzmienie jak

nazwa oznaczona kursywą poc| 1. m.-131. Nazwa ta powinna być podkreślona czerwonym

kolorem.

*

•'

__________

162-179

—

I c.

—

MATERIAŁY W YTW ARZAJĄCE W ZETKNIĘCIU Z W ODĄ GAZY ZAPALNE

LUB PODTRZYMUJĄCE PALENIE.

1.

180

39

Wyszczególnienie materiałów.

(l) Spośród materiałów określonych w tytule klasy I e dopuszczone są do przewozu

tylko materiały wymienione pod 1. m. 181, i to tylko na warunkach przewidzianych pod

1. m. 181 do 192. Materiały te uważa się wskutek tego za materiały Załącznika A.

Uw£ga. Próżne opakowanie po materiałach klasy I e nie jest w myśl § 3 RPT uważane za

zagrażające wybuchem i wskutek tego nie podlega przepisom Załącznika A.

Próżne opakowanie po materiałach wymienionych w punkcie 2 (1. m. 181) przyjm uje

się jednak do przewozu -tylko wtedy, jeśli nie zawiera ono pozostałości po tych materiałach.

W liście przewozowym powinna być wskazana poprzednia zawartość opakowania.

11

1. Metale alkaliczne i metale ziem alkalicznych jak sód, potas, wapń oraz stopy metali

alkalicznych i metali ziem alkalicznych ze sobą.

2. Wąglik wapnia (karbid), wodorek wapnia (hydrolit).

Uwaga. Cyjanamid wapnia (azotniak) nie jest w myśl § 3 RPT uważany za zagrażający wy*

buchem i wskutek tego nie podlega przepisom Załącznika A.

3. Nadtlenek sodu i takie mieszaniny z nim, które nie są niebezpieczniejsze od nadtlenku

sodu.

2.

A.

Sztuki przesyłki.

1. O g ó l n e

182

przepisy

o

opakowaniu.

(1) Opakowanie powinno być tak szczelne i tak zamknięte, aby przenikanie wilgoci

i wydostawanie się zawartości na zewnątrz nie mogło mieć miejsca.

(2) Materiał naczyń i ich zamknięcia nie powinien ulegać oddziaływaniu zawartości,

ani też tworzyć z nią szkodliwych związków.

(3) Opakowanie oraz jego zamknięcia powinny być tak mocne i trwałe, aby czyniły

zadość normalnym wymaganiom przewozu, części zaś ich powinny być tak dobrze połą­

czone, aby podczas przewozu nie mogły się rozluźnić.

(4) Materiał wypełniający i służący do układania w nim przedmiotów powinien być

dostosowany do właściwości zawartości.

2. O p a k o w a n i e

183

Przepisy o przewozie.

poszczególnych

materiałów.

(1) Materiały klasy I e powinny być zapakowane do beczek żelaznych lub naczyń

z blachy czarnej lub z blachy żelaznej pokrytej ołowiem, albo też z blachy białej. Mate­

riały wymienione w punkcie 1, w ilościach najwyżej po 5 kg, mogą być pakowane także do

naczyń szklanych. Naczynia do materiałów wymienionych w punkcie 1 powinny być na­

pełnione naftą lub olejem parafinowym; do wapnia i stopów zawierających głównie wapń

można używać również suchych naczyń blaszanych, które powinny być zamykane przez

zalutowanie. Naczynia do innych materiałów powinny być suche.

(2)

Naczynia, zawierające materiały wymienione w punktach 1 i 3, z wyjątkiem beczek

żelaznych, powinny być umieszczone nieruchomo w opakowaniu zewnętrznym, a miano­

wicie

a) naczynia metalowe z materiałami wymienionymi w punkcie 1 — w drewnianych

skrzyniach lub w żelaznych koszach ochronnych;

b) naczynia szklane z materiałami wymienionymi w punkcie 1 i naczynia metalowe

z materiałami wymienionymi w punkcie 3 — w drewnianych skrzyniach, wyłożo­

nych wodoszczelnie zwyczajną blachą żelazną lub pokrytą ołowiem, albo blachą

białą. Przy pakowaniu naczyń szklanych, zawierających nie więcej niż 250 g,

zamiast wyłożonych blachą skrzyń drewnianych mogą być używane naczynia ze

zwyczajnej blachy żelaznej lub pokrytej ołowiem albo też z blachy białej. Naczynia

szklane powinny być ułożone w niepalnym materiale wypełniającym w opako­

waniu zewnętrznym;

c) naczynia z białej blachy z nadtlenkiem sodu (pkt 3), jeśli są nadawane do prze­

wozu jako przesyłki wagonowe — również w żelaznych koszach ochronnych.

—

3. P a k o w a n i e

razem.

i

nalepki

ostrzegawcze

na

sztukach

przesyłki

(patrz Dodatek III),

Każda sztuka przysyłki z materiałami klasy I e powinna być zaopatrzona w nalepkę

według wzoru nr 12 i to również wówczas, gdy materiały te są pakowane razem z innymi

towarami według 1. m, 184,

B.

Sposób nadawania, ograniczenia w przyjmowaniu do przewozu.

186

Ograniczeń nie ma,

C.

187

—

Materiały wymienione pod 1. m. 181 mogą być łączone w jedną sztukę przesyłki po

między sobą albo z materiałami lub przedmiotami innych klas albo też z innymi.towarar/ii

tylko na warunkach następujących

a) pomiędzy sobą: materiały wymienione w tym samym punkcie, pod warunkiem zachowafiia przepisów o ich opakowaniu wewnętrznym, łącząc je w opakowaniu ze­

wnętrznym takim, jakie jest przewidziane dla materiałów tego punktu;

b) pomiędzy sobą lub też z materiałami lub przedmiotami innych klas — jeżeli i o ile

pakowanie razem jest również dla nich dozwolone — lub z innymi towarami

wszystkie materiały wymienione poti 1, m. 181 w ilościach do 5 kg każdego

z nich, opakowane według 1. m. 183 w naczynia metalowe, łącząc je z innymi pako­

wanymi razem towarami w drewnianym naczyniu zbiorowym.

4. N a p i s y

185

40

Wzmianki w liście przewozowym.

(1) Nazwa towaru w liście przewozowym powinna mieć takie same brzmienie jak na­

zwa oznaczona kursywą pod 1, m. 181, Jeśli nazwa materiału nie jest w punktach 1 i 3

wyszczególniona, powinna być podana jego nazwa handlowa z dodaniem „Materiał klasy

I e, punkt 1 flub 3)“ . Nazwę towaru należy podkreślić czerwonym kolorem.

(2)

W liście przewozowym dla przesyłki, w której sztukach znajduje się materiał

wymieniony pod 1. m, 181, zapakowany razem z innymi materiałami lub przedmiotami Za­

łącznika A lub też z innymi towarami, należy wzmianki przewidziane dla każdego z tych

materiałów i przedmiotów umieścić osobno,

D.

Środki przewozowe.

1.

Przepisy

188

tych

(1)

dotyczące

wagonów

i

ładjowania.

Sztuki przesyłki z materiałami klasy I e powinny być ładowane do wagonów kry-

(2)

Naczynia z węglikiem wapnia (pkt 2) można ładować także do wagonów niekrytych pod oponami.

189

Naczynia wagonów-zbiorników i ich zamknięcia powinny odpowiadać ogólnym przepi­

som o opakowaniu 1. m. 182.

2.

190

N a p is y

i

n a le p k i

o s tr z e g a w c z e j

na

wtagonach.

Na wagonach-zbiornikach z węglikiem wapnia (pkt 2) należy na stronie zamknięcia

umieścić wyraźny i nie zacierający się n^pis: „ Szczelnie zamykać po napełnieniu i opróż­

nieniu

E. Zakaz ładowania razem.

191

Nie ma.

F.

192

193-199.

Próżne opakowanie. Inne przepisy.

Patrz uwagę do 1. m. 180.

KLASA H.

Materiały samozapalne.

1.

Wyszczególnienie materiałów.

L

200

Spośród materiałów określonych w tytule klasy II dopuszczone są do przewozu tylko

materiały wymienione pod 1. m. 201, i to tylko na warunkach przewidzianych pod 1. m. 201

do 220. Materiały te uważa się wskutek tego za materiały Załącznika A.

201

1. Fosfor zwyczajny (biały lub żółty).

Uwaga. Fosfor bezpostaciowy (czerwony) i trójsiarczek fosforu nie są w myśl § 3 R PT uwa­

żana za samozapalne i wskutek tego nie podlegają przepisom Załącznika A.

2. Związki fosforu z metalami ziem alkalicznych jak fosforek wapnia, fosforek strontu.

Uwaga. Związki fosforu z innymi metalami jak fosforek żelaza i fosforek miedzi nie 6ą

w myśl § 3 RPT uważane za samozapalne i wskutek tego nie podlegają przepisom Załącznika A.

3. Cynkoetyl, cynkometyl, etyl magnezowy, również rozpuszczone w eterze, oraz inne

tym podobne ciecze, samo zapalające się w powietrzu.

4. Rozczyny fosforu zwyczajnego w siarczku węgla.

5. Używane pakuły do czyszczenia i używane szmaty do czyszczenia (ścierki do czyBieżenia).

6. Kauczuk mielony (guma mielona), pył kauczukowy (gumowy).

7. Pył i proszek glinowy luib cynkowy oraz mieszaniny z pyłu lub proszku glinowego

i pWu lub protzku cynkowego, także natłuszczone lub naolejone; pył glinowy z młynów

kulkowych (mielone ocierki glinu zawierające glin metaliczny); pył z filtrów wielko­

piecowych. Patrz również 1. m. 201 a (2).

S. Sztucznie otrzymywany {np. przez zmielenie lub w inny sposób) pył z węgla kamien­

nego, z węgla brunatnego, z koksu z węgla brunatnego oraz z torfu, jak też sztucznie

wysuszony wegiel brunatny (węgiel brunatny suchy, węgiel brykietowy), jak również

zobojętniony (tj. uczyniony mniejj samozapalnym) półkoks z węgla brunatnego.

Uwag#. Pył naturalny, który opada przy wydobywaniu węgla, koksu lub torfu, nia jast w myśl

§ 3 R P T uważany za samozapalny i wskutek teigo nic podlega przepisom Załącznika A.

9. Sadze świeżo wyżarzone.

Patrz również 1. m- 201 a (1) a),

10. a) Węgiel drzewny świeżo wypalony, w postaci proszku lub ziarnisty lub też w ka­

wałkach — patrz również klasę III b, punkt 1 (1. m. 351) — \ węgiel z pestek oliwnych, Patrz również 1. m. 201 a (1) b).

b) Korek świeżo wyprażony, w postaci proszku lub ziarnisty, również z domieszką

paku lub podobnych materiałów nie posiadających skłonności do samoutleniania.

Patrz również 1. m. 201 a (1) c) i klasę III b, punkt 1 (1. m. 351).

Uwaga. Osłony i płyty z korka wyprażonego, wyrabiane przez prasowanie, z pakiem lub bez

albo z podobnymi materiałami, nia posiadającymi skłonności do samoutleniania lub też bez

tych materiałów, nie są w myśl § 3 R PT uważane za samozapalne i wskutek tego nie podle­

gają przepisom Załącznika A.

11. Mieszaniny materiałów palnych ziarnistych lub porowatych ze składnikami ulegają­

cymi jeszcze samoutlenianiu, jak olejem lnianym, pokostem, żywicą, olejem żywięznym, pozostałościami z nafty (jak tzw. mata korkowa, lupulina) oraz odpadki oleiste

otrzymane przy odbarwianiu oleju z soi. Patrz również 1. m. 201 a (1) d).

—

—

12. Nasycone tłuszczem, pokostem lub olejem papier i tektura oraz wyroby z nich (jak

nasycone tłuszczem, pokostem lub olejem rurki i pierścienie tekturowe), jeżeli mate­

riał nasycający jeszcze nie wysechł- Patrz również 1. m. 201 a (1) e) i klasę III b,

punkt 1 (1. m. 351).

13. Worki po drożdżach używane i nieoczyszczone. Patrz również 1. m. 201 a ( 1) f).

14. Jedwab silnie obciążony (jedwab cordonnet, jedwab souple, bourre de soie i jedwab

schappe) w pasmach. Patrz również 1. m. 201 a (1) g).

15. Używana masa do oczyszczania gazu świetlnego. Patrz również 1. m. 201 a (1) h).

16. Nieoczyszczone próżne beczki z blachy żelaznej po fosforze zwyczajnym (pkt 1).

17. Nieoczyszczone próżne naczynia po cynkoetylu, cynkometylu, etylu magnezowym lub

innych cieczach samozapalnych, wymienionych w punkcie 3.

18. Nieoczyszczone próżne naczynia po rozczynach fosforu zwyczajnego w siarczku wągla

(pkt 4).

Uwaga do punktów 16 do 18. Próżne opakowanie po innych materiałach klasy II nie jest

w myśl § 3 RPT uważane za samozapalne i wskutek tego nie podlega przepisom Załącznika A.

201a

(1) Następujące materiały spośród wymienionych pod 1. m. 201 nie są uważane w myśl

§ 3 RPT za samozapalne i wskutek tego nie podlegają przepisom klasy II — patrz jednak

klasę III b, punkt 1 (1. m. 351) — , o ile stan ich wyklucza wszelkie niebezpieczeństwo samo­

zapalenia się i nadawca potwierdzi to w liście przewozowym oświadczeniem „Materiał

nie samozapalny"

. a) sadze świeżo wyżarzone (patrz 1. m. 201, pkt 9);

b) węgiel drzewny świeżo wypalony, w postaci proszku lub ziarnisty lub też w ka­

wałkach; węgiel z pestek oliwnych [patrz 1. m. 201, pkt 10 a )];

c) korek świeżo wyprażony, w postaci proszku lub ziarnisty, również z domieszką

paku lub podobnych materiałów nie posiadających skłonności do samoutleniania

[patrz 1. m. 201, pkt 10 b) ];

d) mieszaniny materiałów palnych ziarnistych lub porowatych z olejem lnianym, po­

kostem, żywicą, olejem żywicznym, pozostałościami z nafty itp. (jak tzw. masa

korkowa, lupulina) loraz odpadki oleiste otrzymywane przy odbarwianiu oleju

z soi (patrz 1. m. 201, pkt 11);

e) nasycone tłuszczem, pokostem lub olejem papier i tektura oraz wyroby z nich

(jak nasycone tłuszczem, pokostem lub olejem rurki i pierścienie tekturowe) (patrz

1. m. 201, pkt 12);

f) worki po drożdżach używane i nieoczyszczone (patrz 1. m. 201, pkt 13);

g) jedwab silnie obciążony (jedwab cordonnet, jedwab souple, bourre de soie i jedwab

schappe) w pasmach (patrz 1. m. 201, pkt 14);

h) używana masa do oczyszczania gazu świetlnego (patrz 1. m. 201, pkt 15).

(2)

Następujące materiały spośród wymienionych pod 1. m. 201 nie są uważane

w myśl § 3 RPT za samozapalne i wskutek tego nie podlegają przepisom Załącznika A,

jeśli są nadawane w małych ilościach i opakowane w sposób przyjęty w handlu

pył i proszek glinowy lub cynkowy (pkt 7) np, pakowane razem z lakierami do wy­

twarzania farb brązowyćh.

201b

Następujące materiały, nasycone tłuszczem, pokostem lub olejem, które nie będąc

w stanie suchym są w myśl § 3 RPT wyłączone od przewozu jako samozapalne, nie są w sta­

nie suchym uważane za samozapalne i wskutek tego nie podlegają przepisom klasy II —

patrz jednak klasę III b, punkt 1 (1. m. 351) —

x

wełna, włosie, wełna szarpana (wełna regenerowana), bawełna, bawełna szarpana

(bawełna regenerowana), jedwab, len, konopie, juta i juta szarpana, wszystko w stanie

surowym albo w postaci odpadków przędzalnianych lub tkackich albo jako szmaty lub

gałgany, albo też przerobione na opony, wyroby pówroźnicze, pasy napędowe, struny

tkackie, nicielnicze i uprzężne, nici i przędza, wyroby siatkowe (siefci rybackie natłu­

szczone) itp.

2.

Przepisy o przewozie.

(Przepisy dotyczące próżnego opakow ania podane są pod lit. F.)

A.

Sztuki przesyłki.

fl. O g ó l n e

202

przepisy

o

opakowaniu.

(1) Opakowanie powinno być -tego rodzaju i tak zamknięte, aby nic z jego zawartości

nie mógło się przedostawać na zewnątrz.

—

—

(2) Materiał opakowania i jego zaniknięcia nie powinien ulegać oddziaływaniu zawar­

tości, ani też tworzyć z nią szkodliwych związków.

(3) Opakowanie oraz jego zamknięcia powinny być tak mocne i trwałe, aby czyniły

zadość normalnym wymaganiom przewozu, części zaś ich powinny być tak dobrze połączo­

ne, aby podczas przewozu nie mogły się rozluźnić.

(4) Jeżeli jest przepisane lub dozwolone użycie naczyń szklanych, porcelanowych,

kamionkowych lub tym podobnych, naczynia te powinny być ułożone w materiale wypeł­

niającym w opakowaniu ochronnym.

(5) Materiał wypełniający i służący do układania w nim przedmiotów powinien być

dostosowany do właściwości zawartości; w szczególności powinien on być suchy i posiadać

właściwości chłonne, jeśli zawartość jest płynna lub może dawać płynne wypocenia.

2. Op a k o wa n i e

203

poszczególnych

mat e r i ał ó w.

(1) Fosfor zwyczajny (pkt 1) powinien być zapakowany

a) w zalutowane naczynia z białej blachy, umieszczone następnie w skrzyniach drew­

nianych; albo

b) w beczki z blachy żelaznej. Ciężar beczek wraz z zawartością nie powinien prze­

wyższać 500 kg. Beczki, których waga wraz z zawartością wynosi więcej niż 100 kg,

powinny mieć obręcze wzmacniające i obręcze do przetaczania; albo

c) w ilościach do 250 g: również w hermetycznie zamknięte naczynia szklane, które

powinny być ułożone w materiale wypełniającym w naczyniach blaszanych, umiesz­

czonych następnie w ten sam sposób w skrzyniach drewnianych.

(2) Naczynia z fosforem zwyczajnym powinny być napełnione wodą.

(3) O przewozie w wagonach-zbiornikach patrz 1. m. 216.

204

(1) Materiały wymienione w punkcie 2 powinny być zapakowane do zalutowanych

naczyń z białej blachy, umieszczonych następnie w skrzyniach drewnianych.

(2) W ilościach do 2 kg mogą być one również pakowane do naczyń szklanych, porce­

lanowych, kamionkowych lub tym podobnych, ułożonych następnie w materiale wypełnia­

jącym w skrzyniach drewnianych.

205

(1) Materiały wymienione w punktach 3 i 4 powinny być pakowane do zamykanych

hermetycznie naczyń metalowych, szklanych, porcelanowych, kamionkowych lub tym po­

dobnych. Naczynia powinny być napełnione najwyżej do 90% ich pojemności.

(2) Naczynia metalowe powinny być ułożone pojedynczo lub po kilka w materiale

wypełniającym w naczyniach ochronnych, które, o ile nie są zamykane, należy przykry­

wać. Przykrycia sporządzone z materiałów łatwo palnych powinny być nasycone rozczynem gliny, mlekiem wapiennym itp. z domieszką szkła wodnego.

(3) Naczynia szklane, porcelanowe, kamionkowe lub tym podobne powinny być uło­

żone pojedynczo lub po kilka w materiale wypełniającym w naczyniach blaszanych, które

powinny być następnie hermetycznie zalutowane.

206

(1) Materiały wymienione w punktach 5, 6 i 7 powinny być zapakowane do szczelnych

i dobrze zamykających się naczyń, przy czym materiały wymienione w punkcie 5 powinny

być mocno sprasowane.

Pył glinowy z młynów kulkowych (pkt 7) może być również pakowany do worków

z gęstej juty lub papieru.

(2) Materiały wymienione w punkcie 5 i pył z filtrów wielkopiecowych (pkt 7) mogą

być również przewożone bez opakowania według 1. m. 215 b).

207

(1) Materiały wymienione w punkcie 8 należy zapakować, zapobiegając dostępowi

powietrza

a) w naczynia metalowe lub drewniane; albo

b) w worki zrobione z mocnego papieru lub z kilku warstw papieru, albo z juty i innych

podobnych materiałów chroniących od zbytniego dostępu powietrza. Worki po­

winny być mocno związane sznurkiem lub drutem.

(2) Sztucznie otrzymywany pył z węgla kamiennego, z węgla brunatnego i z torfu do­

zwala się jednak przewozić w naczyniach drewnianych lub w workach tylko wówczas, jeśli

pył ten po wysuszeniu przez nagrzewanie został zupełnie ochłodzony.

(3) O przewozie bez opakowania w przesyłkach wagonowych patrz 1. m. 215 d)A

—

—

(4) O wzmiankach w liście przewozowym patrz 1. m. 214 (2).

208

Materiały wymienione w punktach 9, 10 a), 10 b), 11, 12 i 13 powinny być pakowane

do naczyń dobrze się zamykających. Naczynia drewniane, używane do materiałów wy­

mienionych w punktach 9, 10 a) i 10 b ), powinny być wyłożone ścisłym materiałem.

209

(1) Materiały wymienione w punkcie 14 powinny być zapakowane do skrzyń.

(2) Jeżeli wysokość skrzyni przewyższa 12 cm, pomiędzy sztukami jedwabiu powinny

być za pomocą listew drewnianych utworzone dostateczne wolne przestrzenie, z przewier­

conymi do nich otworami w ściankach skrzyni. Aby zapobiec zastawieniu tych otworów,

skrzynie powinny być zaopatrzone na zewnątrz w listwy.

210

(1) Używana masa do oczyszczania gazu świetlnego (pkt 15) powinna być zapakowana

do naczyń blaszanych.

(2) Może ona być również przewożona bez opakowania według 1. m. 215 f).

3. P a k o w a n i e

211

razem.

Spośród materiałów wymienionych pod 1. m. 201 mogą być łączone w jedną sztukę

przesyłki pomiędzy sobą albo z materiałami lub przedmiotami Innych klas albo też z innymi

towarami tylko materiały niżej podane i tylko na warunkach następujących

a) pomiędzy sobą: materiały wymienione w tym samym punkcie w przepisanym opa­

kowaniu ;

b) razem z materiałami lub przedmiotami innych klas — jeżeli i o ile pakowanie ra­

zem jest również dla nich dozwolone — lub z innymi towarami

1. fosfor zwyczajny (pkt 1) w ilościach nie większych niż 250 ig, zapakowany

według 1. m. 203 w naczynia z białej blachy lub w naczynia szklane umieszczo­

ne w naczyniach blaszanych, łącząc je z innymi pakowanymi razem towarami

w drewnianym naczyniu zbiorowym!

<

2. materiały wymienione w punkcie 2 w ogólnej ilości do 5 kg, zapakowane według

1. m. 204 bądź w naczynia z materiału kruchego (do 2 kg), umieszczone w skrzy­

niach, bądź w naczynia blaszane, łącząc je z innymi pakowanymi razem, towa­

rami w drewnianym naczyniu zbiorowym;

3. materiały wymienione w punkcie 3 w ogólnej ilości do 2 kg, przy czym nie

wolno ich jednak pakować razem z materiałami klasy III a lub III b ani z kwa­

sami wymienionymi w punkcie 1 klasy V. Materiały te, opakowane według

przepisów dla sztuk przesyłki, powinny być złączone z innymi pakowanymi ra­

zem towarami w drewnianym naczyniu zbiorowym;

4. materiały wymienione w punkcie 4 w ogólnej ilości do 2 kg, jednak anł z ma­

teriałami klasy III a lub III b ani z kwasami wymienionymi w punkcie 1 klasy V.

Materiały te, opakowane według przepisów dla sztuk przesyłki, powinny być

złączone z innymi pakowanymi razem towarami w drewnianym naczyniu zbio­

rowym ;

5. materiały wymienione w punkcie 7 (z wyjątkiem pyłu z filtrów wielkopieco­

wych) w ogólnej ilości do 1 kg, jednak nie z kwasami, ługami alkalicznymi lub

cieczami zawierającymi wodę. Materiały te, zapakowane do zamkniętych pu­

szek blaszanych lub do zamkniętych naczyniek szklanych ułożonych następnie

w materiale wypełniającym w pudełkach blaszanych lub tekturowych, powinny

być złączone z innymi pakowanymi razem towarami w drewnianym naczyniu

zbiorowym;

6. materiały wymienione w punkcie 12, opakowane według przepisów dla sztuk

przesyłki, łącząc je z innymi pakowanymi razem towarami w drewnianym na­

czyniu zbiorowym.

4.

212

Napisy i

datek III).

nalepki

o s t r z e g a w c z e

na

s z t u k a c h

p r z e s y ł k i

patrz D o ­

(1) Każda sztuka przesyłki z materiałami wymienionymi w punktach 1 do 4 powin­

na być zaopatrzona w nalepkę według wzoru nr 5.

(2)

Przesyłki fosforu zwyczajnego (pkt 1) w beczkach z przyśrubowanymi pokry­

wami (o ile beczki nie mają urządzeń utrzymujących je przymusowo w pozycji stojącej)

i w skrzyniach powinny byĆ*ponadto zaopatrzone w nalepki według wzoru nr 10.

—

-

(3) Sztuki przesyłki z naczyniami z materiału kruchego, zawierającymi materiały

wymienione w punktach 3 i 4, powinny być ponadto zaopatrzone w nalepki według wzo­

ru nr 11.

(4) Nalepki ostrzegawcze, przewidziane pod (1) do (3), powinny być umieszczone

również na sztukach przesyłki, w których materiały wymignione w punktach 1 do 4 są

zapakowane razem z innymi towarami według 1. m. 211.

B.

213

Materiały wymienione w punktach 3 i 4 dopuszczone są do przewozu jako drobne

przesyłki pośpieszne lub pośpieszne przyspieszone, jeżeli sztuki przesyłki ważą nie więcej

niż 25 kg.

C.

214

Sposób nadawania, ograniczenia w przyjmowaniu do przewozu,

Wzmianki w liście przewozowym.

(l) Nazwa towaru w liście przewozowym powinna mieć takie same brzmienie jak

nazwa oznaczona kursywą pod 1. m. 201. Jeżeli nazwa materiału nie jest w punktach 2, 3,

11 i 12 wyszczególniona, powinna być podana jego nazwa handlowa z dodaniem: „ Materiał

klasy II, punkt 2 (lub 3, lub 11, lub 12)“ . Nazwa towaru powinna być podkreślona czerwo­

nym kolorem.

(2) Jeśli sztucznie otrzymywany pył z węgla kamiennego, brunatnego lub torfu, oraz

sztucznie wysuszony węgiel brunatny (węgiel brunatny suchy, węgiel brykietowy) (pkt 8)

jest zapakowany do naczyń drewnianych lub do worków [patrz 1. m. 207 (2)], nadawca po­

winien w liście przewozowym oświadczyć: ,,Materiał zupełnie ochłodzony po wysuszeniu

przez nagrzewanie" .

(3) W liście przewozowym dla przesyłki, w której sztukach znajduje się materiał

wymieniony pod 1. m. 201, zapakowany razem z innymi materiałami lub przedmiotami

Załącznika A lub też z innymi towarami, należy wzmianki przewidziane dla każdego

z tvch materiałów i przedmiotów umieścić osobno.

D.

1.

Środki przewozowe.

Przepisy

dotyczące

wagonów

i

ładowania,

215

Należy ładować

a) sztuki z materiałami wymienionymi w punktach 3 i 4 — do wagonów niekrytych.

Sztuki przesyłki, których waga nie przewyższa 25 kg, można ładować również

do wagonów krytych;

b) materiały wymienione w punkcie 5, nieopakowane, i pył z filtrów wielkopieco­

wych (pkt 7) bez opakowania — do wagonów żelaznych z ruchomymi pokrywami,

pył z filtrów wielkopiecowych, nieopakowany — również do niekrytych wago­

nów żelaznych pod oponami;

c) pył glinowy z młynów kulkowych (pkt 7), jeśli został zapakowany w worki jutowe

lub papierowe — do wagonów krytych;

d) materiały wymienione w punkcie 8, nieopakowane — do wagonów-zbiomików,

sztucznie wysuszony węgiel brunatny (węgiel brunatny suchy, węgiel brykietowy),

nieopakowany — również do zwykłych wagonów niekrytych;

e) sztuki przesyłki z materiałami wymienionymi w punktach 12 i 14 — do wagonów

krytych lub do wagonów niekrytych pod oponami;

f) używana masa do oczyszczania gazu świetlnego (pkt 15), bez opakowania — do

wagonów żelaznych z ruchomymi pokrywami lub do niekrytych wagonów żelaz­

nych pod nie ulegającymi zapaleniu oponami.

216

(1) Naczynia wagonów-zbiorników i ich zamknięcia powinny odpowiadać ogólnym

przepisom o opakowaniu pod 1, m, 202,

(2)

Naczynia wagonów-zbiorników z fosforem zwyczajnym (pkt 1) powinny być na­

pełnione wodą i być ogrzewalne.

2.

217

Napisy

i

nalepki

ostrzegawcze

na

wagonach

(patrz D odatek III).

(1) Po obu stronach wagonów, do których załadowano sztuki przesyłki, zaopatrzone

w nalepki według wzoru nr 5 [1, m. 212 (1)], oraz po obu stronach wagonów-zbiorników

z materiałami wymienionymi w punktach 1 do 4, powinny być umieszczone nalepki we­

dług wzoru nr 5.

-

—

(2)

Oprócz tego po obu stronach wagonów, do których załadowano materiały wymie­

nione w punktach 3 i 4, powinny być umieszczone nalepki według wzoru nr 14.

E. Zakaz ładowania razem.

218

Nie ma.

F. Próżne opakowanie. Inne przepisy.

219

(1) Naczynia wymienione w punkcie 16 oraz próżnenaczyniawagonów-zbiorników

po fosforze zwyczajnym (pkt 1) powinny być dobrze zamknięte.

(2) Naczynia, wymienione w punktach 17 i 18, powinny być dobrze zamknięte i zała­

dowane do wagonów niekrytych. Naczynia metalowe mogą być również przewożone

w wagonach krytych.

(3) Nazwa towaru w liście przewozowym powinna mieć takie same brzmienie jak na­

zwa oznaczona kursywą pod 1. m. 201 i powinna być podkreślona czerwonym kolorem.

220

Uszkodzone podczas przewozu naczynia z materiałamiwymienionymi

w punktach

3 i 4 powinny być niezwłocznie wyładowane i jeżeli naprawa ich w krótkim czasie okaże

się niemożliwą, mogą być sprzedane bez dalszych formalności wraz z zawartością na ra­

chunek nadawcy.

221-299

KLASA m .

x

Materiały łatwo zapalne.

Ilia.

1.

300

CIECZE PALNE.

Wyszczególnienie materiałów.

(1) Spośród cieczy palnych oraz ich sztucznych mieszanin, płynnych lub mazistych

jeszcze w temperaturze nie przewyższającej 15° C, materiały wymienione pod 1. m. 301 pod­

legają przepisom przewidzianym pod 1. m. 300 (2) do 317. Materiały te uważa się wskutek

tego za materiały Załącznika A.

Uwaga. D o cieczy palnych należą również roztw ory gazów palnych w cieczach niepalnych,

które pod względem punktu zapłonu podobne są do cieczy palnych, o ile nie podpadają jako

gazy rozpuszczone pod ciśnieniem pod klasę I d.

(2) Punkt zapłonu poniżej wymieniony powinien być określany aparatem Abel-Penskiego i sprowadzany do ciśnienia barometrycznego 760 mm.

(3) Za równoznaczne materiałom stałym rozpuszczalnym w cieczach należy uważać

sykatywy, oleje stałe (zgęszczone oleje lniane) lub tym podobne materiały, których punkt

zapłonu leży powyżej 100° C.

301

1. Ciecze nie mieszające się z wodą, których punkt zapłonu leży poniżej 21°C, również

jeżeli zawierają nie więcej niż 30% materiałów stałych, bądź rozpuszczonych w cie­

czach, bądź znajdujących się w nich w stanie zawiesiny, lub w obydwu tych posta­

ciach razem, jak

ropa naftowa i inne oleje surowe, jako też lotne destylaty ropy naftowej, smoły

z węgla kamiennego, z węgla brunatnego, łupku, drzewa i torfu, jak benzyna, benzen,

eter naftowy i toluen; produkty wykroplenia gazu ziemnego (gazolina) z wyjątkiem

skroplonych mieszanin węglowodorów wymienionych w punkcie 6 klasy I d (1. m. 131);

octan etylowy, eter etylowy i różne inne etery i estry; kolodium; siarczek węgla. Patrz

również 1. m. 301a.

2. Ciecze nie mieszające się z wodą, których punkt zapłonu leży poniżej 21°C, jeżeli za­

wierają ponad 30% materiałów stałych, bądź rozpuszczonych w cieczach, bądź znaj­

dujących się w nich w stanie zawiesiny, lub w obydwu tych postaciach razem, jak

niektóre farby do rotograwiury, oraz niektóre farby do skór, jako też niektóre

lakiery i roztwory kauczuku ( gumy). Patrz również 1. m. 301 a.

3. Ciecze nie mieszające się z wodą, których punkt zapłonu leży w temperaturze od

21°C do 55°C włącznie, również jeżeli zawierają nie więcej niż 30% materiałów sta­

łych, bądź rozpuszczonych w cieczach, bądź znajdujących się w nich w stanie zawie­

siny, lub w obydwu tych postaciach razem, jak

terpentyna, namiastka terpentyny, nafta, benzyna ciężka, której punkt zapłonu

leży powyżej 21°C, ksylen, kumol, solvent-nafta, jak również inne średnio-ciężkie

destylaty ropy naftowej, smoły z węgla kamiennego, z węgla brunatnego, łupku, drze­

wa i torfu; octan amylowy. Patrz również 1. m. 301a.

4. Ciecze nie mieszające się z wodą, których punkt zapłonu leży w temperaturze powy­

żej 55°C do 100°C, również jeżeli zawierają nie więcej niż 30% materiałów stałych,

bądź rozpuszczonych w cieczach, bądź znajdujących się w nich w stanie zawiesiny,

lub w obydwu tych postaciach razem, jak

niektóre smoły (jak smoła z węgla kamiennego) oraz ich desitylaty, jak też nie­

które destylaty ropy naftowej, jak oleje pędne do silników, olej solarowy, oleje do

—

—

czyszczenia, oleje pogazowe i oleje parafinowe; tetralina; nitrobenzen. Patrz również

1. m. 301a.

5. Ciecze mieszające się z wodą w dowolnym stosunku, których punkt zapłonu leży

poniżej 21°C, również jeżeli zawierają nie więcej niż 30% materiałów stałych, bądź

rozpuszczonych w cieczach, bądź znajdujących się w nich w stanie zawiesiny, lub

w obydwu tych postaciach razem, jak

spirytus drzewny (alkohol metylowy, metanol), spirytus (alkohol etylowy), rów­

nież skażony i środek zwykle używany do skażenia spirytusu (alkoholu etylowego)

tj. metanol z domieszką pirydyny; aceton i mieszaniny z acetonem; aldehyd octowy.

Patrz również 1. m. 301a.

6. Nieoczyszczone próżne naczynia po

a) cieczach palnych wymienionych w punktach 1 i 2, jak również po acetonie lub

mieszaninach z acetonem (pkt 5),

b) cieczach palnych wymienionych w punktach 3 do 5 [z wyjątkiem acetonu lub mie­

szanin z acetonem).

301a

Materiały wymienione w punktach 1 do 5, wysyłane w zwykłych opakowaniach dla

drobnego handlu (dla cieczy wymienionych w punkcie 1 o wadze do 200 g) i następnie

mocno ułożone w opakowaniu zbiorowym z blachy, drzewa lub tektury i dobrze zabez­

pieczone od rozbicia, nie są uważane za materiały Załącznika A i wskutek tego nie pod­

legają jego przepisom.

2.

Przepisy o przewozie.

(Przepisy dotyczące pró.żnego opakowania podane są pod lit. F.)

A. Sztuki przesyłki.

1.

302

Ogólne

przepisy

o

opakowaniu.

(1) Naczynia powinny być tak szczelne i tak zamknięte, aby nic z ich zawartości nie

mogło sie przedostawać na zewnątrz, w szczególności zaś wyparowywać.

(2) Materiał naczyń i ich zamknięcia nie powinien ulegać oddziaływaniu zawartości,

ani też tworzyć z nią szkodliwych związków.

(3) Opakowanie oraz jego zamknięcia powinny być tak mocne i trwałe, aby czyniły

zadość normalnym wymaganiom przewozu, części zaś ich powinny być tak dobrze połą­

czone, aby podczas przewozu nie m cgly się rozluźnić. Opakowanie wewnętrzne powinno

być dobrze ułożone w naczyniach zewnętrznych.

(4) Materiał wypełniający i służący do układania w nim przedmiotów powinien być

dostosowany do właściwości zawartości.

2.

Opakowanie

poszczególnych

materiałów.

303

(1) Ciecze palne powinny być zapakowane w naczynia blaszane, drewniane, szklane,

porcelanowe, kamionkowe lub tym podobne. Naczyń drewnianych nie wolno używać do

cieczy wymienionych w punktach 1 1 2, ani też do ksylenu i octanu amyloWego (pkt 3);

jednak mieszaniny zawierające w rozczynie kauczuk (gumę) lub podobne materiały mogą

nyć zapakowane w beczki dębowe.

(2) Naczynia z białej blachy, zawierające nie więcej niż 5 kg cieczy wymienionych

w punkcie 1, powinny mieć żalutowane szwy na zakładkę lub szwy wykonane w inny spo­

sób zapewniający równą wytrzymałość i szczelność.

(3) O przewozie w wagonach-zbiornikach patrz 1. m. 312.

304

(1) W naczyniach ochronnych powinny być ułożone pojedynczo lub po kilka w ma­

teriale wypełniającym

a) naczynia szklane, porcelanowe,-kamionkowe lub tym podobne;

b) naczynia z białej blachy, zawierające więcej niż 20 kg cieczy wymienionej w punk­

cie 1;

c) naczynia z blachy żelaznej, zawierające eter etylowy lub siarczek węgla (pkt 1)

nawet w ilości mniejszej niż 20 kg. Naczynia z blachy żelazne), spawane, nie w y­

magają naczyń ochronnych.

(2)

Otwarte naczynie ochronne powinno mieć pokrywę, która, jeżeli jest * łatwo pal­

nego materiału, powinna być nasycona rozczynem gliny, mlekiem wapiennym itp. z do­

mieszką szkła wodnego, Sztuka przesyłki, jeżeli została nadana jako przesyłka drobna,

powinna ważyć nie więcej niż 75 kg.

—

—

(3) Naczynia ochronne, z wyjątkiem skrzyń, powinny posiadać uchwyty.

305

Naczynia blaszane powinny być napełnione cieczami wymienionymi w punktach 1 i 2

tylko do 95% ich pojemności przy temperaturze 15°C.

306

Zbiorniki pojazdów z napędem silnikowym — również jeśli są załadowano do wago­

nów krytych — mogą zawierać materiał pędny. Jeśli w przewodzie między zbiornikiem

a gaźnikiem jest umieszczony zawór, to należy go zamknąć. Zbiorniki pomocnicze, dobrze

przymocowane do pojazdu, mogą być również napełnione materiałem pędnym pod warun­

kiem, aby były zamknięte. Motocykle ze zbiornikami, zawierającymi materiał pędny,

powinny być ładowane stojąco i zabezpieczone od upadku.

3.

307

Pakowanie

razem.

Materiały wymienione pod 1. m. 301 mogą być łączone w jedną sztukę przesyłki po­

między sobą albo z materiałami lub przedmiotami innych klas — jeżeli i o ile pakowanie

razem jest również dla nich dozwolone — albo też z innymi towarami tylko pod warun­

kiem zachowania następujących przepisów

a) w ograniczonej ilości

1. siarczek węgla (pkt 1) w ilościach nie większych niż 5 kg;

2. produkty wykroplenia gazu ziemnego (gazolina), eter etylowy, kolodium i inne

roztwory zawierające eter etylowy (pkt 1) — w ilościach ogólnych nie więk­

szych niż 20 kg;

3. pozostałe ciecze spośród wymienionych w punkcie 1 — w ilościach ogólnych

nie większych niż 60 kg;

Uwaga.

Dla cieczy wym ienionych w punktach 2 do 5 ograniczeń wagi nie ma.

b)

łączenie cieczy wymienionych w punktach 1 do ^ f chloranami klasyIV, punkt

16a) (1. m. 401) jest niedozwolone;

c) wszystkie materiały (pkt 1 do 5), opakowane według przepisów dlasztuk prze­

syłki, powinny być umieszczone z innymi pakowanymi razem towarami w dre­

wnianym naczyniu zbiorowym; przy łączeniu materiałów wymienionych pod 1. m.

301 pomiędzy sobą wystarczy jako naczynie zbiorowe — naczynie ochronne,

ustalone pod 1. m. 304.

x

4.

308

Napisy

i

nalepki

ostrzegawcze

na

sztukach

przesyłki

(patrz Dodatek III).

(1) Każda sztuka przesyłki zawierająca ciecze wymienione w punkcie 1 powinna być

zaopatrzona w nalepkę według wzoru nr 4, a każda sztuka przesyłki zawierająca ciecze

wymienione w punkcie 2 — w nalepkę według wzoru nr 4a. Naczynia ochronne, zawiera­

jące ciecze wymienione w punkcie 1, powinny mieć ponadto nalepkę według wzoru nr 11.

(2)

Nalepki ostrzegawcze przewidziane pod (1) powinny być umieszczone również na

sztukach przesyłki, w których materiały wymienione w punktach 1 i 2 są zapakowane

razem z innymi towarami według I. m. 307,

B. Sposób nadawaniu, ograniczenia w przyjmowaniu do przewozu,

309

Ciecze wymienione w punktach 1, 2 i 3 oraz aceton i mieszaniny z acetonem (pkt 5)

mogą być przewożone jako przesyłki pośpieszne lub pośpieszne przyśpieszone tylko

w przesyłkach wagonowych, z wyjątkiem takich przesyłek, które zgodnie z przepisami

1. m. 311 (2) mogą być ładowane do wagonów krytych.

C.

310

Wzmianki w liście przewozowym.

(1) Nązwa towaru w liście przewozowym powinna mieć takie same brzmienie jak

nazwa oznaczona kursywą pod 1. m. 301. Jeśli nazwa materiału nie jest pod tą 1. m. wy­

szczególniona, powinna być podana jego nazwa handlowa. Na?wa towaru powinna być

podkreślona czerwonym kolorem.

(2) Pod nazwą towaru powinna być umieszcrona następująca wzmianka: „ Materiał

klasy Ilia, punkt . . . .“ (wskazać punkt zgodnie z 1. m. 301). W razie niepodania punktu,

do przesyłki będą stosowane przepisy dotyczące cieczy wymienionych w pukcie 1.

(3) W liście przewozowym dla przesyłki, w której sztukach znajduje się materiał wy­

mieniony pod 1. m. 301, zapakowany razem z innymi materiałami lub przedmiotami ŻftItfSflłkft A lub też z innymi towarami, należy wzmianki przewidziane dla każdego f tych

materiałów i przedmiotów umieścić osobno.

D.

1.

Środki przewozowe.

Przepisy

dotyczące

wagonów

i

ładowania.

311

(1) Ciecze wymieniane w punktach 1, 2 i 3 oraz aceton i mieszaniny z acetonem

(pkt 5) powinny być załadowane do wagonów niekrytych.

(2) Do wagonów krytych można jednak ładować bez względu na ilość sztuk prze­

syłki, przy czym jednak naczynia szklane, porcelanowe, kamionkowe lub tym podobne

powinny być ułożone w materiale wypełniającym w opakowaniu ochronnym z pełnymi

ściankami (koszów używać nie wolno)

a) sztuki przesyłki z siarczkiem węgla (pkt 1), które ważą nie więcej niż 12 kg,

z produktami wykroplenia gazu ziemnego (gazoliną), z eterem etylowym, z kolo­

dium i z innymi roztworami zawierającymi eter etylowy (pkt 1), których waga nie

przewyższa 40 kg, sztuki przesyłki z eterem etylowym w butelkach szklanych

zawierających nie więcej niż 250 g, umieszczonych w zamkniętym opakowaniu

drewnianym, których waga nie przewyższa 50 kg, z innymi cieczami wymieniony­

mi w punkcie 1, których waga nie przewyższa 75 kg;

b) sztuki przesyłki z cieczami wymienionymi w punktach 2 i 3, jak też z acetonem

i mieszaninami z acetonem (pkt 5), jeśli ich waga nie przewyższa 100 kg. Jednak

przy pakowaniu w beczki blaszane z obręczami do przetaczania i obręczami

wzmacniającymi waga może wynosić do 500 kg;

c) naczynia zbiorowe z naczyniami, które w myśl przepisów pod a) i b) mogą być

ładowane do wagonów krytych, jeżeli sztuka przesyłki waży nie więcej niż 100 kg;

d) spirytus (pkt 5) w butelkach szklanych, ustawionych w skrzyniach z przegródka­

mi, nadawany do przewozu w przesyłkach wagonowych, g^zy czym przepisane pod

1. m. 304 (2) pokrywy nie są wymagane, jeżeli butelki nie zawierają więcej niż 1 1

i jeżeli skrzynie z przegródkami zostały umieszczone w wagonie w ten sposób, aby

nie mogły się przewrócić lub spaść.

(3) O używaniu wagonów z urządzeniami elektrycznymi patrz Dodatek II.

312

(1) Naczynia wagonów-zbiorników powinny być zrobione z blachy żelaznej lub z innej

blachy metalowej i uziemione elektrycznie. Naczynia i ich zamknięcia powinny odpowia­

dać ogólnym przepisom o opakowaniu 1. m. 302. Ruchome naczynia powinny być umiesz­

czone na podwoziach tak, aby nie mogły się przesuwać.

(2) Naczynia z cieczami wymienionymi w punktach 1 i 2 mogą być napełnione tylko

do 95°/o ich pojemności przy temperaturze 15"C, o ile nie posiadają urządzeń pozwalają­

cych na rozszerzanie się cieczy i zapobiegających przerzucaniu się ognia z zewnątrz do

wnętrza wagonu-zbiornika.

(3) Podczas opróżniania wagonów, zawierających ciecze wymienione w punkcie 1,

należy unikać wydobywania się oparów na powietrze.

2.

313

Napisy

i

nalepki

ostrzegawcze

na

wagonach

(patrz Dodatek III).

Po obu stronach wagonów, do których załadowano sztuki przesyłki, zaopatrzone

w nalepki według wzoru nr 4 lub 4a [1. m. 308 (1)], oraz po obu stronach wagonów-zbior­

ników z materiałami wymienionymi w punktach 1 i 2, powinny być umieszczone nalepki

tego samego wzoru. Ponadto wagony te powinny być zaopatrzone z obu strop w nalepki

według wzoru nr 14.

E.

Zakaz ładowania razem.

314

Cieczy wymienionych w punktach 1 i 2 nie należy ładować razem do jednego wagonu

a) z materiałami wybuchowymi wymienionymi w punktach 14 do 22 (1. m. 21) kla­

sy I a,

b) z przedmiotami wymienionymi w punktach 3, 5, 7, 13 i 14 (1. m. 61) klasy I b —

z wyjątkiem zapałów o znacznej sile wybuchowej wymienionych w punktach 5 a)

i 5 b) w opakowaniu dla drobnych przesyłek pośpiesznych według 1. m. 67 — .

315

Dla przesyłek, które nie powinny być ładowane razem do tego samego wagonu, po­

winny być sporządzone oddzielne listy przewozowe (§ 6, pkt 14 RPT).

F.

316

Próżne opakowanie. Inne przepisy.

(1) Próżne naczynia wymienione w punkcie 6a)

ków po cieczach palnych wymienionych w punktach

z acetonem (pkt 5) powinny być dobrze zamknięte.

i próżne

naczyniawagonów-zbiorni­

1i

2lub

po acetonieimieszaninach

—

—

(2) Naczynia wymienione w punkcie 6 a) i 6 b) mogą być ładowane do wagonów kry*

tych i przewożone jako drobne przesyłki pośpieszne lub pośpieszne przyśpieszone tylko

wtedy, jeśli są to naczynia metalowe i są dobrze zamknięte.

(3) Nazwa towaru w liście przewozowym powinna mieć takie same brzmienie jak

nazwa oznaczona kursywą pod 1. m. 301 i powinna być podkreślona czerwonym kolorem.

317

W razie uszkodzenia podczas przewozu, naczynia z cieczami wymienionymi w punk­

tach 1 i 2 oraz z acetonem i mieszaninami z acetonem (pkt 5) powinny być niezwłocznie

wyładowane i jeżeli naprawa ich przez zaklejenie lub w podobny sposób w krótkim cza­

sie okaże się nierAożliwą, mogą być sprzedane bez dalszych formalności wraz z zawar­

tością na rachunek nadawcy.

318— 349

----------------------IUb.

MATERIAŁY STAŁE ŁATW O ZAPALNE.

1.

Wyszczególnienie materiałów.

350 .

Spośród materiałów określonych w tytule klasy III b materiały wymienione pod 1. m.

351 podlegają przepisom 1. m. 351 do 366. Materiały te uważa się wskutek tego za ma­

teriały Załącznika A.

351

1. Materiały, które mogą się łatwo zapalić od iskier parowozu, jak mączka drzewna, tro­

ciny drzewne, wióry drzewne, wełna drzewna, węgiel drzewny, tarta miazga drzewna

i celuloza drzewna, stary papier i odpadki papieru, wełna papierowa, kora drzewna,

trzcina (z wyjątkiem trzciny hiszpańskiej i tkaniny z trzciny), sitowie, siano, słoma

(również kukurydzowa, ryżowa, rzepakowa lub lniana), materiały włókiennicze po­

chodzenia roślinnego i odpadki materiałów włókienniczych pochodzenia roślinnego,

korek sproszkowany lub ziarnisty i drobne odpadki korkowe (z wyjątkiem korka w ka­

wałkach, w belach prasowanych i dobrze związanych). Patrz również klasę II, 1. m.

201, 201 a i 201 b.

2. Siarka sproszkoioana (również kwiat siarczany).

3. Celoidyna, materiał wytwarzany przez niezupełne odparowanie rozczynnika znajdu­

jącego się w kolodium, który zawiera głównie bawełnę kolodionową.

4. Celuloid w płytach, arkuszach, prętach lub rurkach.

5. Celuloid filmowy bez emulsji (surowiec służący do wyrobu filmów) w zwojach i filmy

celuloidowe naświetlone, wywołane lub niewywołane.

Uwaga. Filmy nienaiwietlone nie są uważane za materiały Załącznika A i wskutek tego nia

podlegają przepisom Załącznika A.

6. Odpadki celuloidu i odpadki filmów celuloidowych.

Uwaga. Za odpadki filmów celuloidowych uważa się również zużyte filmy celuloidowe, i to

także wówczas, jeśli są myte (odsrebrzane), jednak nie pozbaw ione kamfory.

O odpadkach błon i taśm filmowych nitrocelulozowych, mytych i następnie wy­

gotowanych pod ciśnieniem, patrz klasę la , punkt 5 (1. m. 21).

7. Nadtlenek (superoxyd) benzoilu, zawierający 10°/o do 25% wody.

Uwaga. Materiał ten, jeśli zawiera mniej niż 10°/o wody, nie jest dopuszczony do przewozu,

jeśli zaś zawiera 25% lub więcej wody nie jest uważany za materiał Załącznika A i wskutek

tego nie podlega przepisom Załącznika A.

8. Dwuchloroamina (paratoluolsulfondwuchloroamina).

9. Pył i proszek, jak też drobne wiórki magnezu i stopów magnezu o zawartości większej

niż 80% magnezu.

Uwaga. Zanieczyszczony pył lub zanieczyszczony proszek oraz zanieczyszczone drobne wiórki

tego rodzaju są wyłączone od przewozu.

,

2. Przepisy o przewozie.

A. Sztuki przesyłki.

1.

352

Ogólne

przepisy

o opakowaniu.

(1) Opakowanie powinno być tego rodzaju i tak zamknięte, aby nic z jego zawartości

nie mogło się przedostawać na zewnątrz.

—

—

(2) Opakowatiłe oraz jego zamknięcia pćwinrty być tak mtJćrte 1 tfwate, Aby Czyniły

żadOSć notfmalttym Wymaganiom pr/ewfżU, cżęśfei zaś icrl powinny być lak dobfże połączone,

aby podczas przewozu nie mogły się rozluźnić.

(3) MateHAł wypełniający ł służący dó układania W nitn przedmiotów powinien być

dostosowany do właściwości zawartości.

2.

SS3

p o s z c z e g ó l n y c h

m a teriałów .

Materiały Wymienione W punktach 1 i 2, jeśli są w ysyłane jako drobne prZeśyłki po­

śpieszne łub póśpieBzhe przyśpieszone, pow inny być Zapakowane W naczynia drewniane;

d& prseWOzU Siarki (pkt 2) doźWala się również używ ać naćzyri ż ihnych materiałów.

354

355

Opakowanie

Celoidyna (pkt 3} powinna być tak opakowana, aby nie wysychała.

(1) Celuloid w płytach, arkuszach, prętach lub rurkach (pkt 4) powinien być zapako­

wany w naczynia drewniahe lub w trwały papier pakowy; Opakowanie papierowe powinno

byc umieszczone

a) w klatkach z okładzin; albo

b) w ramach z desek, których brzegi powinny wystawać poza opakowanie papierowe,

i które powinny być ściągnięte taśmami żelaznymi! albo

d) w dpakowaniu ze szczelnej tkaniny*

(2) Waga sztuki przesyłki nie powinna przewyższać

120 kg, jeśli sztuka zawiera rurki zapakowane w skrzynie, w klatki z okładzin

lub w ramy z desek(

75 kg, jeśli 9ztuka Zawiera rurki w opakowariiU Z tkaniny,

120 kg, jeśli sztuka zawiera pręty.

356

(1) Celuloid filmowy W Zwojach i filmy celuloidowe oświetlone, Wywołane lub niewy Wołane (pkt 5), powinny być zapakowane w naczynia drewniane lub W pudełka tekturowe.

(2) Filmy naświetlone, wfwołane lub ńidwywołahe (pkt 5), jeśli są wysyłane jako dro­

bne przesyłki pośpieszne lub pośpieszne przyśpieszone, powinny być zapakowane w pudeł­

ka z drzewa, z blachy, lub w twardą tekturę a następnie umiesZczófie W skrzyńiach drew­

nianych. Nadawca powinien tego rodzaju opakowanie zaświadczyć W liście przewozowym

słowami: „Opakowanie priepisatie dla przesyłek póśpiesżnych

357

(1) Odpadki celuloidu i odpadki filmów celuloidowych (pkt 6) powinny być ZApakowafie albo W naczynia drewniane lub też W Oslohy z płótna rurowego albo z jtlty; je­

dnak w drobnych przesyłkach pośpiesznych lub pośpiesznych przyśpieszonych dopuszcza

się je do przewozu tylko wówczas, jeżeli są zapakowane w naczynia drewniane.

(2) Sztuka przesyłki w pojedynczej osłonie z płótna surowego lub juty powinna wa­

żyć nie więcej niż 40 kg, w osłonie zaś podwójnej nie więcej niż 80 kg.

358

(1) Nadtlenek (superoxyd) benzoilu (pkt 7) powinien być w ilościach najwyżej po

2 kg opakowany wodoszczelnie i następnie umieszczony pojedynczo lub po kilka sztuk

w skrzyniach drewnianych.^

(2) Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 35 kg.

358/1

(1) Dwuchloroamina (paratoluolsulfondwuchloro&mina) (pkt 8) powinna być zapakowa­

na w naczynia szklane, porcelanowe, kamionkowe lub lym podobne, które powinny być ułoźońe w materiale wypełniającym w skrzyniach drewnianych.

(2/ Sztuka przesyłki powinna przy użyciu naczyń szklanych ważyć nie więcej niż

90 kg a przy użyciu naczyń porcelanowych, kamionkowych i tvm podobnych nie więcej niż

50 kg. Sztuka przesyłki powinna zawierać nie więcej ńiź 25 kg dwuchlóroamitiy^

358/2

(1) Materiały wymienione w punkcie 9 powinny być w stanie suchyrh zapakowane

w szczelne, dobrze zamykane beczki żelazne lub w szczelne naczynia drewniane zaopatrzo­

ne w szczelne wkładki blaszane albo też w dobrze zamykane puszki z białej blachy, umiesz­

czone następnie w skrzyni drewnianej.

(2)

Przy nadawaniu do przewozu pojedynczych puszek z białej blachy wystarcza owi­

janie ich w tekturę falistą, zamiast pakowania dó drewnianej skrzyni. Tego rodzaju sztuki

przesyłki nie powinny ważyć więcej niż 12 kg.

3.

359

P a k ' Iow a n Ąe

razem.

Spośród materiałów, wymienionych pod 1. m. 351, mogą być łączone w jedną sztukę

pfźggyłkł p&rftł^dfey sóbą albo też z ińflyfni tóWarartii tylko nlateriały ńiżej Wymimldhfe

i tylko na warunkach następujących

—

a) pomiędzy sobą: materiały wymienione w tym samym punkcie w przepisanym opa­

kowaniu. Sztuka przesyłki, w której zapakowano razem opakowany w tkaninę ce­

luloid w prętach i rurkach, powinna ważyć nie więcej niż 75 kg;

b) materiały wymienione w punktach 3 i 5 tylko z towarami, które nie są objęte Za­

łącznikiem A. Materiały te, opakowane według przepisów dla sztuk przesyłki,

należy łączyć z innymi pakowanymi razem towarami w drewnianym naczyniu

zbiorowym;

c) materiały wymienione w punkcie 8 z materiałami lub przedmiotami innych klas —

jeżeli i o ile pakowanie razem jest również dla nich dozwolone — lub z innymi to­

warami, jednak nie z tłustymi lub.lotnymi olejkami eterycznymi, łącząc je w opa­

kowaniu przepisanym dla sźtuk pfźesyłki w mocnej skrzyni drewnianej.

Uwaga. Materiały wymienione w punkcie 1, użyte jako materiał pakunkowy lub w ypełniający,

nie podlegają ograniczeniom itej 1, m.

4.

360

Napisy

i

nalepki

ostrzegawcze

na

sztukach

przesyłki

(patrz Dodatek III).

Każda sztuka, zawierająca materiały Wymienione W punktach 4 do 6, powinna być

zaopatrzona w nalepkę według wzoru nr 6 i to również wówczas, gdy materiały Wymienidtte

w punkcie 5 zostały według 1. m. 359 zapakowane razem z innymi towarami.B.

361

Sposób nadawania, ograniczenia w przyjmowaniu do przewoził.

Materiały wymienione w punktach 1, 2, 5 i 6 dopuszcza się do praewoatł j£ko dróbflte

przesyłki pośpieszne lub pośpieszne przyśpieszone tylko wówczas, jeśli sĄ o£&kowane we­

dług przepisów dla przesyłek pośpiesznych 1. m. 353| 356 (2) i 357 (1).

C.

362

Wzmianki w liście przewozowym.

(1) Nazwa towaru w liście przewozowym powinna mieć takie same brzmienie jak nazwa

oznaczona kursyicą pod 1. nr. 351. Jeśli nazwa materiału nie-jest w punkcie 1 wyszczegól­

niona, powinna być podana jego nazwa handlowa z dodaniem: „ Materiał klasy III b,

ptltlkt

NażWa towaru powinna być podkreślona cteriOónytn kolotetri.

(2) O Wzmiankach w liście przewozowym dlcl ńaświetlótiyćh filmów (pkt 5), nada­

wanych do przewozu w drobnych przesyłkach pdśpiesżnych Itib pdiptófeźriydh jptffcyśpieszonych, patrz 1. m. 356 (2).

(3) W liście przewozowym dla przesyłki, w której sztukach znajduje się materiał wy­

mieniony w punktach 3 i 5, zapakowany razem z innymi towarami, należy również umie­

ścić wzmianki, 5 któfych mowa pod (1), a w danym f&zie fóWnież £dd (2).

(4) Przy materiałach wymienionych w punkeie 9 nadaWca pówihifen w liśćle przewo­

zowym podać zawartość magnezu, w przeciwnym razie materiały powłniiy być opakowane

zgodnie z 1. m. 358/2.

D.

1.

363

Środki pl-zewozowe.

Przepisy

dotyczące

w a g o n ó w

i

ła d ow a n ia .

(1) Nieopakowane materiały wymienione w punkcie 1 powinny być załadowane do wa­

gonów krytych iub niekrytych pod oponami.

Przyjmuje się do przewozu również w Wagonach niekirytych bez opon nieopakowaną

korę w ciągu całego roku, słomę rzepakową w czasie od 1 października do 3l marca a si­

towie bez liści i bez kiści, jeśli jest dobrze ułdźone, w czasie od 1 paźdżiernika do 30 kwietnia.

Opony, które na żądanie kolei powinien dostarczyć nadawca, powinny być bezwzględ­

nie trwałe 1 mocne, posiadać w jetlnym cm2 najmniej po 8 rlitek W każdym kłefttnkti i wa­

żyć w jednym m2 co najmniej 410 g. Powifiny diie również mieć ttWałą poWietżchnię tak

gładką, aby iskry i lotny popiół nie znajdow ały na niej opdrcia.

(2) Materiały wymienione w punktach 4 do 6 i 9 pdwinny być żaładoW&iić dó wdgonów

krytych, któryćh okna (Otwory przewietfzne) pdwińny być zamknięte.

(3) Ó używaniu wagonów z urządzeniami elektfycziiymi patrz Dódatók II.

2.

364

Napisy

i

n a l e p*k i

o s t r z e g a w c z e

Przepisów nie ma.

E.

Zakaz ładowania razem.

Nie ma.

F.

Pfóźtte opakowanie. Inne przepisy.

365

366

Przepisów nie ma.

367—399

na

w agonach.

KLASA IV.

Materiały trujące.

1.

Wyszczególnienie materiałów.

400

Spośród materiałów określonych w tytule klasy IV materiały wymienione pod 1. m. 401

podlegają przepisom przewidzianym pod 1. m. 401 do 429. Materiały te uważa się wskutek

tego za materiały Załącznika A.

401

1. Kwas cyjanowodorowy (kwas pruski), zawierający najwyżej 3%> wody, bądź zupełnie

wchłonięty przez masę porowatą, bądź w stanie ciekłym, jeżeli kwas cyjanowodorowy

jest zabezpieczony od rozkładu przez dodanie odpowiedniego stabilizatora a od daty

napełnienia naczynia tym kwasem nie upłynął jeszcze jeden rok.

Uwaga. Naczynia z kwasem cyjanowodorowym, od daty napełnienia których upłynął więcej

niż jeden rok, jak też kwas cyjanow odorowy o innych własnościach nie są dopuszczone do

przewozu.

2. Roztwory cyjanku potasu i cyjanku sodu; roztwory wodne kwasu cyjanowodorowego,

zawierające w stosunku wagowym najwyżej 20 części kwasu cyjanowodorowego na 100

części roztworu. Patrz również 1. m. 401 a, pod a) i b),

•

Uwaga. Roztwory kwasu cyjanowodorowego, zawierające w stosunku wagowym więcej niż

20 części kwasu cyjanow odorowego, nie są-dopuszczone do przewozu.

3. Preparaty arsenowe ciekłe, jak kwas arsenowy. Patrz również 1. m. 401 a, pod a) i b).

4. Czteroetylek ołowiu i mieszaniny czteroetylku ołowiu z organicznymi związkami chlo­

rowców ( ciecz etylowa, środek przeciwstukowy). Patrz również 1. m. 401 a, pod a) i b).

5. Siarczan dwumetylu. Patrz również 1. m. 401 a, pod a) i b).

...

6. Związki arsenowe nieciekłe, jak kwas arsenowy, (pył hutniczy),. żółty siarczek arsenu

(auripigment), czerwony siarczek arsenu ( realgar), arsen rodzimy (kamień muszy);

stałe związki arsenowe do ochrony roślin. Patrz również 1. m. 401 a, pod a) do c).

7. Sole kwasu cyjanowodorowego (kwasu pruskiego), nie wymienione w punktach 2 i 8,

jak cyjanek potasu, cyjanek sodu, cyjanek wapńia.-, cyjanek baru, sole cyjanowe poje­

dyncze i podwójne, cyjanamid sodu; cyjanhydryna, jak również preparaty, zawierające

sole kwasu cyjanowodorowego lub cyjanhydryny lub też tych obydwu. Patrz również

1. m. 401 a, pod a) i b).

8> Sole cyjanowe miedzi i cynku, podwójne cy;anki cynku, miedzi, srebra i złota, wszyst­

kie w połączeniu z cyjankami alkalicznymi, cyjanek miedzi i cyjanek cynku. Patrz rów­

nież 1. m. 401 a, pod a) i b).

9. Sublimat, strąt biały (amidochlorek rtęciowy), strąt czerwony (czerwony tlenek rtęci),

farby miedziowe, jak grynszpan, barwniki miedziowe zielone i niebieskie; octan ołowiu

(cukier ołowiany); stałe związki rtęci do ochrony roślin. Patrz również 1. m. 401 a,

poda) do c).

'

10. Sole talu i preparaty z solami talu. Patrz również 1. m. 401 a, pod a) i b).

11. Azotek baru suchy lub zawierający mniej niż 10°/o wody albo alkoholi. Patrz również

1. m. 401 a, pod a).

12. Azotek baru zawierający nie mniej niż 10°/o wody lub alkoholi i roztwory wodne azot­

ku baru. Patrz również 1. m. 401 a, pod a) i b).

13. Tlenek baru. wodorotlenek baru, siarczki baru, solę baru (z wyjątkiem siarczanu baru)

oraz pozostałości po wyrobie baru zawierające bar. Patrz również 1. m. 401 a, pod a) i b).

14. Tlenki ołowiu, glejta ołowiana (glejta, masykot itd.), minia, biel ołowiana, farby oło­

wianą — z wyjątkiem farb gotowych do użycia — , pozostałości i odpadki zawierające

—

—

jeszcze znaczne ilości tych związków ołowiu, jak popioły ołowiane, popioły cyny do łw

łowania i ołowiu drukarskiego. Patrz również 1. m. 401 a, pod a) i b).

15. a) Kwas szczawiowy i szczawian potasu, jeden i drugi w stanie stałym;

b) sole kwasu fluorokrzemowego.

Patrz również 1. m. 401 a, pod a) i b).

16. a) Chlorany, dwutlenek baru (nadtlenek baru), mieszaniny dwutlenku baru z azotanem

baru lub z podobnymi solami nieorganicznymi, azotek sodu.

b) Mieszaniny dwutlenku baru ze stałymi kwasami organicznymi lub z kwaśnymi solami

stałych kwasów organicznych, również zawierające składniki barwiące, jak też mie­

szaniny dwutlenku baru z azotanem baru lub z podobnymi solami nieorganicznymi

i z najwyżej 5°/o skrobii.

Patrz również 1. m. 401 a, pod a) i b).

17. Żelazokrzem (ferrosilicium) i manganokrzem (manganosilicium), otrzymane sposobem

elektrycznym, zawierające więcej niż 30°/o lecz mniej niż 70°lo krzemu, jak też otrzy­

mane sposobem elektrycznym stopy żelazokrzemowe z glinem, manganem, wapniem

albo kilkoma z tych metali, zawierające ogółem więcej niż 30°/o a mniej niż 70°/o tych

składników, licząc razem z krzemem (lecz bez żelaza). Patrz również 1. m. 401 a,

pod a) i b).

Uwaga. Brykiety z żelazokrzemu i manganokrzemu, bez względu na ilość zawartego w nich

krzemu, nie są uważane za materiały Załącznika A i wskutek tego nie podlegają przepisom

Załącznika A.

18. Fosforek glinu i preparaty zawierające znaczne ilości fosforku glinu. Patrz również

1. m. 401 a, pod a) i b).

,

19. Nieoczyszczone próżne worki po materiałach trujących wymienionych w punkcie 6.

20. Nieoczyszczone próżne naczynia i nieoczyszczone próżne worki po materiałach trują­

cych wymienionych w punktach 1 do 5 ,7 do 13 i 18, jak również nieoczyszczone próżne

naczynia po materiałach trujących wymienionych w punkcie 6.

21. Nieoczyszczone próżne naczynia i nieoczyszczone próżne worki po materiałach trują­

cych wymienionych w punktach 15 a) i 16.

401a

Nie są uważane za materiały Załącznika A i wskutek tego nie podlegają przepisom Za­

łącznika A

a) materiały wymienione w punktach 2 do 18, jeśli są zapakowane z zachowaniem

przepisów 1. m. 402 do szczelnie zamkniętych naczyń blaszanych lub też szklanych,

porcelanowych, kamionkowych lub tym podobnych — materiały wymienione w punk­

cie 11 również do szczelnie zamkniętych pudełek tekturowych — , które są ułożone

w materiale wypełniającym w zalutowanych naczyniach blaszanych, umieszczo­

nych następnie w mocnych drewnianych skrzyniach zewnętrznych; należy przy tym

przestrzegać przepisów 1. m. 404 do 408, 410, 412, 413, 416 i 418/1, ograniczających

ilość zawartości w naczyniach oraz wagi sztuk przesyłki;

b) wymienione w punktach 2 do 10 i 12 do 18 materiały w ilości dla każdego do 1 kg,

jeśli są zapakowane z zachowaniem przepisów 1. m. 402 do szczelnie zamkniętych

naczyń blaszanych lub też szklanych, porcelanowych, kamionkowych lub tym po­

dobnych, ułożonych następnie w materiale wypełniającym w mocnych, szczelnych

i dobrze zamkniętych drewnianych skrzyniach zewnętrznych; należy przy tym prze­

strzegać przepisów 1. m. 404, ograniczających ilość zawartości w naczyniach;

c) gotowe do użycia mieszaniny stałych trujących związków do ochrony roślin (pkt 6

i 9), pakowane w torby papierowe zawierające najwyżej 5 kg i umieszczone na­

stępnie w pudełkach tekturowych lub puszkach blaszanych z wyraźnym i nie za­

cierającym się napisem: „Związki trujące do ochrony roślin '«

vv2.

Przepisy o przewozie.

(Przepisy dotyczące próżnego opakowania podane są pod lit. F.)

A. Sztuki przesyłki.

1.

402

Ogólne

przepisy

o

o p a k o w a n i u.

(1) Opakowanie powinno być tego rodzaju i tak zamknięte, aby nic z jego zawartości nie mogło się przedostawać na zewnątrz. O przepisach specjalnych dotyczących ma­

teriałów wymienionych w punkcie 17 patrz 1. m. 418.

(2)

Materiał opakowania i jego zamknięcia nie powinien ulegać oddziaływaniu za­

wartości ani też tworzyć z nią szkodliwych związków.

—

—

(3) Opakowanie oraz jego zamknięcia powinny być tak mocne i trwałe, aby czyniły

zadość normalnym wymaganiom przewozu, części zaś ich powinny być tak dobrze połą­

czone, aby podczas przewozu nie mogły się rozluźnić. Opakowanie wewnętrzne powinno

być w naczyniu zewnętrznym nieruchomo ułożone.

(4) Jeżeli jest przepisane lub dozwolone użycie naczyń szklanych, porcelanowych,

kamionkowych lub tym podobnych, naczynia te powinny być ułożone w materiale wypeł­

niającym w naczyniach ochronnych. Materiał wypełniający i służący do układania w nim

przedmiotów powinien być dostosowany do właściwości zawartości; w szczególności po­

winien on posiadać właściwości chłonne, jeżeli zawartość jest ciekła.

2.

Opakowanie

poszczególnych

materiałów.

(1) Kwas cyjanowodorowy (pkt 1) powinien być zapakowany

a) kwas cyjanowodorowy zupełnie wchłonięty przez bezwładną masę

porowatą

w puszki z mocnej blachy żelaznej o pojemności najwyżej 7,5 1 wypełnionej całko­

wicie masą porowatą. Puszki powinny wytrzymywać nadciśnienie 6 atmosfer i po

napełnieniu pozostawać jeszcze szczelnymi przy temperaturze 50°C. Na pokry­

wie każdej puszki powinna być wyciśnięta data napełnienia. Puszki powinny być

umieszczone w skrzyniach zewnętrznych o ściankach grubości co najmniej 18 mni

tak, aby się wzajemnie nie stykały. Całkowita pojemność wszystkich puszek nie

powinna przewyższać 120 1, a sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż

120 kg;

b) ciekły kwas cyjanowodorowy, nie wchłonięty przez mapę porowatą: w naczynia

ze stali zlewnej. Naczynia te powinny odpowiadać właściwym przepisom klasy Id

pod l. m. 133, 142 i 145 z następującymi odchyleniami i uzupełnieniami

Ciśnienie wewnętrzne stosowane przy próbie wodnej powinno wynosić 100 atn,

Próba ciśnienia powinna być ponawiana co dwa lata i połączona z dokładnym

zbadaniem wnę.trza naczynia oraz stwierdzeniem jego wagi.

Oprócz napisów przewidzianych pod 1. m. 145 (1) a) do c) i e) na naczyniach

powinna być podana ostatnia data ich napełnienia.

Najwyższa dozwolona pojemność naczyń wynosi 1 kg cieczy na 1,80 1 pojem­

ności;

5

c) kwas cyjanowodorowy w stanie ciekłym, nie wchłonięty przez masę porowatą,

w ilościach do 25 g: do mocnych rurek szklanych o zatopionych końcach. Najwy­

żej 10 takich rurek należy umieścić w szczelnie zalutowanej blaszanej puszce,

układając je tam w ziemi wymoczkowej odpowiadającej ilościowo zawartości. Zie­

mia wymoczkowa powinna być zwilżona taką ilością formaliny, aby na 25 g kwa­

su cyjanowodorowego przypadało 100 g formaliny. Najwyżej 5 puszek blaszanych

należy umieścić w skrzyni wyłożonej zlutowaną blachą cynkową, przekładając

puszki te również ziemią wymoczkową, która powinna być w ten sam sposób

zwilżona formaliną.

(2) O wzmiankach w liście przewozowym patrz 1. m, 422.

404

(1) Materiały wymienione w punkcie 2 powinny być zapakowane

a) roztwory cyjanku potasu i cyjanku sodu w naczynia żelazne, ułożone następnie

w materiale wypełniającym w drewnianych lub metalowych naczyniach ochronnyc^!

b) roztwory wodne kwasu cyjanowodorowego; w zawierające najwyżej 50 g roztwo­

ru ampułki szklane o zatopionych końcach, lub w zawierające najwyżei 250 g roz­

tworu butelki szklane, zamykane ściśle korkami szklanymi. Ampułki i butelki

powinny być pojedynczo lub po kilka ułożone w materiale wypełniającym w zalutowanych pudełkach z białej blachy lub w skrzyniach ochronnych wyłożonych

zlutowaną białą blachą. Pudełko ?. białej blachy p cwinno wraz z zawartością wa­

żyć nie więcej niż 15 kg i zawierać nie więcej niż 3 kg roztworu kwasu cyjano­

wodorowego a skrzynia powinna ważyć nie więcej niż 75 kg.

(2) O przewozie w wagonach-zbiornikach patrz 1. m. 425.

405

(1) Preparaty arsenowe ciekłe (pkt 3) powinny być zapakowane

>■

a) w naczynia metalowe, drewniane lub gumowe, albo

b) w naczynia szklane, porcelanowe, kamionkowe lub tym podobne.

Opakowanie

ochronne tych naczyń, z wyjątkiem skrzyń, powinno być zaopatrzone w uchwyty.

(2) Sztuka przesyłki, zawierająca naczynia z materiału kruchego, powinna przy na­

daniu jako przesyłka drobna ważyć nie więcej niż 75 kg.

Materiały wymienione w punkeie 4 powinny być zapakowane

a) w zamykane hermetycznie beczki żelazne z obręczami do przetaczania, albo

-

—

b) w zamykane hermetycznie naczynia z mocnej czarnej lub białej blachy. Naczynie

Z białej blachy powinno jednak ważyć nie więcej niż 6 kg. Naczynia blaszane po­

winny być ułożone pojedynczo lub po kilka w materiale wypełniającym w drew­

nianej skrzyni zewnętrznej. Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg.

407

(l) Siarczan dwumetylu (pkt 5) powinien być zapakowany

ą) w zamykane hermetycznie beczki żelazne z obręczami do przetaczania, albo

b) w zamykane hermetycznie naczynia z mocnej czarnej lub białej blachy. Naczynie

z białej blachy powinno jednak ważyć nie więcej niż 6 kg. Albo

c) w zamykane hermetycznie butelki szklane lub ampułki szklane, przy czym tak

jedne jak i drugie powinny ważyć wraz z zawartością nie więcej niż po 3 kg.

(2) Naczynia blaszane i butelki szklane mogą być zamykane parafinowanymi korkami

z korka naturalnego; butelki szklane mogą być również zamykane oszlifowanymi korkami

szklanymi. Korki powinny być zabezpieczone od obluźnienia kapturkami z pergaminu,

wiskozy itp. Ampułki szklane powinny mieć zatopione końce.

(3) Naczynia blaszane powinny być ułożone w materiale wypełniającym w naczy­

niach ochronnych, zaopatrzonych w uchwyty. Butelki szklane i ampułki szklane powinny

być owinięte- papierem i ułożone w materiale wypełniającym w pudełkach z białej blachy

lub w skrzyniach drewnianych; wyłożonych zlutowaną blachą.

(4) Sztuka przesyłki, zawierająca naczynia z materiału kruehego, powinna ważyć

przy nadaniu jako przesyłka drobna nie więcej niż 75 kg.

408

(1) Materiały wymienione w punktach 6 i 7 powinny być zapakowane

a) w żelazne beczki z obręczami do przetaczania^ albo

b) w bębny z blachy żelaznej z obręczami do przetaczania, albo w bębny z bjąęhy

falistej lub innej, wzmocnione wwalcowanymi obręczami. Bęben wraz z zawar­

tością powinien ważyć nie więeej niż 150 kg. Przy przewozie w przesyłkach wago­

nowych mogą być także używane zwyczajne beczki żglązne. Albo

c) w naczynia drewniane wyłożone gęstą tkaniną, w naczynia blaszane lub w naczy­

nia szklane, porcelanowe, kamionkowe itp. Wszystkie naezynią — również drew­

niane — powinny być umieszczone nieruchomo pojedynczo lub po kilka w zew­

nętrznym naczyniu drewnianym, przy czym naczynia z materiału kruchego powin­

ny być ułożone w materiale wypełniającym.

(2) Materiały .wymienione w punkcie 6 można także pakować w worki ze smołowa­

nego płótna lub w worki z podwójnego mocnego i wodoszczelnego papieru, przełożonego

warstwą asfaltu. Worki powinny być umieszczone w naczyniach drewnianych.

(3) Sztuka przesyłki z naczyniami z materiału kruchego powinna przy nadaniu jako

przesyłka drobna ważyć nie więcej niż 75 kg.

409

(l) Stałe związki arsenowe do ochrony roślin (pkt 6) można również pakować

a) w beczki o podwójnych ściankach, które powinny być wyłożone mocnym papie­

rem, albo

b)

w pudełka

tekturowe, umieszczone w skrzyni, albo

c)

w ilościach

do 12,5 kg w podwójne torby z mocnego papieru,umieszczone po­

jedynczo lub po kilka w skrzyni wyłożonej mocnym papierem.

(2) Przy przewozie w przesyłkach wagonowych można również stosować

a) zwyczajne naczynia drewniane, wyłożone mocnym papierem, albo

b) pakując najwyżej po 25 kg: podwójne torby z mocnego papieru, układane oddziel­

nie w workach z juty lub podobnego materiału, wyłożonych mocnym papierem.

410

(1) Materiały wymienione w punktach 8 i 9 powinny być zapakowane

a) w naczynia żelazne albo w mocne beczki drewniane lub też w skrzynie drewniane

wzmocnione obręczami, albo

b)

w naczynia

szMane, porcelanowe, kamionkowe itp., albo

ę)

w ilościach

najwyżej po 10 kg: również w podwójne torby papierowe,

Do b) i c): Naczynia i torby papierowe powinny być ułożone w materiale wypełnia­

jącym w zewnętrznych naczyniach drewnianych.

(2)

Sztuka przesyłki z naczyniami z materiału kruchego powinna przy nadaniu jako

przesyłka drobna Ważyć nie więcej niż 75 kg,

411

Materiały, wymienione w punkcie JO powinny być zapakowane

a) w naezynią z białej blachy, albo

b) w skrzynie drewniane wzmocnione obręczami, albo

cj w drewniane beczki z obręczami żelaznymi lub z mocnymi obręczami drewnianymi.

—

—

412

Azotek baru wymieniony w punkcie 11, pokryty elastycznym materiałem, powinien być

zapakowany do puszek tekturowych. Każda puszka powinna zawierać nie więcej niż 500 g.

Zamknięcie pokrywą powinno być uszczelnione od wody oklejoną dookoła taśmą izolacyjną.

Puszki powinny być ułożone pojedynczo lub po kilka w materiale wypełniającym w ze­

wnętrznym naczyniu drewnianym, które powinno zawierać nie więcej niż 1 kg azotku baru.

413

Azotek baru wymieniony w punkcie 12 i roztwory wodne azotku baru (pkt 12) powinny

być zapakowane w naczynia szklane. Naczynie takie może zawierać najwyżej 10kg azotku

baru lub najwyżej 20 1 roztworu azotku baru. Naczynia powinny być ułożone pojedynczo

w materiale wypełniającym w skrzyniach lub koszach żelaznych z pełnymi ściankami;

objętość materiału wypełniającego powinna być równa co najmniej objętości zawartości

naczynia.

414

(1) Materiały wymienione w punktach 13 i 14 powinny być zapakowane

a) w naczynia żelazne lub drewniane, albo

b) w worki jutowe lub papierowe.

(2) Materiały wymienione w punkcie 14 mogą być również pakowane do naczyń z bia­

łej lub innej blachy żelaznej.

(3) W przesyłkach wagonowych materiały wymienione w punktach 13 i 14 można wy­

syłać również bez opakowania [patrz 1. m. 423 (3)].

415

Materiały wymienione w punkcie 15 a) i 15 b) powinny być zapakowane do naczyń

drewnianych lub do worków.

416

Materiały wymienione w punkcie 16 powinny być zapakowane

a) mieszaniny zawierające dwutlenek baru wymienione w punkcie 16b): w iloś­

ciach najwyżej po 1 kg do wodoszczelnie zamkniętych naczyń szklanych, ułożonych

pojedynczo lub po kilka w materiale wypełniającym w naczyniach z czarnej

blachy lub w naczyniach z drzewa, wyłożonych mocnym papierem; sztuka prze­

syłki powinna przy nadaniu jako przesyłka drobna ważyć nie więcej niż 75 kg.

Przy mieszaninach zawiarających skrobię pakowanie w naczynia szklane nie

jest konieczne, jeżeli zostały one zapakowane do skrzyń drewnianych, wyłożonych

blachą i zaopatrzonych w pokrywę przyciskową, lub do bębnów z blachy żelaznej

z nakręconą pokrywą lub też,

jeżeli mieszaniny zostały przed umieszczeniem

w skrzyni zapakowane do wodoszczelnych worków.

Jako skrzynia drewniana

sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 100 kg;

b) azotek sodu: do naczyń z czarnej lub białej blachy;

c) pozostałe materiały: do naczyń z czarnej blachy lub też do naczyń drewnianych,

wyłożonych mocnym papierem.

418

(1) Materiały wymienione w punkcie 17 powinny być zapakowane w stanie zupełnie su­

chym do naczyń drewnianych lub metalowych, które mogą być zaopatrzone w urządzenia

do ulatniania się gazów. Materiały drobnoziarniste można również pakować do worków.

(2)

W przesyłkach wagonowych materiały te można również wysyłać bez opakowania

[patrz 1. m. 423 (4)].

418/1

(1) Materiały wymienione w punkcie 18 powinny być zapakowane w stanie zupełnie

suchym

a) do mocnych torb, umieszczonych pojedynczo lub po kilka w hermetycznie zamyka­

nych naczyniach blaszanych, które powinny być następnie umieszczone w skrzyniach

drewnianych o grubości ścianek co najmiej 12 mm, albo

b) w ilościach najwyżej po 3 kg do mocnych, hermetycznie zamkniętych butelek szkla­

nych. Butelki szklane powinny być ułożone w suchym materiale wypełniającym

w skrzyni drewnianej, wyłożonej wodoszczelnie blachą.

(2)

Pakowanie razem worków przeciwgazowych w wewnętrznych i zewnętrznych naczyniach jest dozwolone.

—^

3.

419

Pakowanie

razem.

Spośród materiałów wymienionych pod 1. m. 401 mogą być łączone w jedną sztiĄę

przesyłki pomiędzy sobą, albo z materiałami lub przedmiotami innych klas albo też z in­

nymi towarami tylko materiały niżej podane i to tylko na warunkach następujących

a) pomiędzy sobą: materiały wymienione w tym samym punkcie. Materiały te, opako­

wane według przepisów dla sztuk przesyłki, należy łączyć w drewnianym naczyniu

zbiorowym;

—

—

b) pomiędzy sobą, z materiałami lub przedmiotami innych klas — jeżeli i o ile pako­

wanie razem jest również dla nich dozwolone — lub z innymi towarami

1.

materiały wymienione w punkcie 3 w ogólnych ilościach do 1 kg,zapakowane

w naczynia szklane, ułożone następnie w materiale wypełniającym w naczyniu

metalowym, łącząc je z innymi pakowanymi razem towarami w drewnianym na­

czyniu zbiorowym;

2. materiały wymienione w punktach 6, 7 i 16 w ogólnych ilościach do 5 kg; jednak

nie wolno łączyć razem

materiałów wymienionych w punkcie 7 oraż chloranów, dwutlenku baru

i azotku sodu [pkt 16 a)] z kwasami klasy V, punkt 1;

chloranów [pkt 16a)] z materiałami wymienionymi w punktach 1 do 4 kla­

sy III a.

Materiały te, opakowane według przepisów dla sztuk przesyłki, powinny

być złączone z innymi pakowanymi razem towarami w drewnianym naczyniu

zbiorowym;

3. materiały wymienione w punktach 5, 8 do 15 i 18; łączenie materiałów wymie­

nionych w punkcie 8 z kwasami klasy V, punkt 1, oraz materiałów wymienio­

nych w punkcie 18 z ciekłymi kwasami i cieczami wodnymi nie jest jednak do­

zwolone- Materiały te, opakowane według przepisów dla sztuk przesyłki, po­

winny być złączone z innymi pakowanymi razem towarami w drewnianym na­

czyniu zbiorowym.

!#.

Napisy

tek III).

$ nalepki

o s t r z e g a w c z e

na

s z t u k a c h

p r z e s y ł k i

(patrz D oda­

420

(i] Każda sztuka przesyłki drobnej z materiałami wymienionymi w punktach 1 do 13

i 18 powinna być zaopatrzona w nalepkę według wzoru nr 7 i to również wówczas, gdy ma­

teriały te są pakowane razem z innymi towarami według 1. m. 419; każda sztuka przesyłki

z materiałami wymienionymi w punkcie 18 powinna być ponadto zaopatrzona w nalepkę

według wzoru nr 12.

(2) W przesyłkach wagonowyoh sztuki przesyłki mogą takich nalepek nie posiadać.

[Patrz również 1. m. 426 (1 )]. •».

V'

B. Sposób nadawania, ograniczenia w przyjmowaniu do przewozu.

421

Nie ma ograniczeń.

C.

422

423

Wzmianki w liście przewozowym.

(1) Nazwa towaru w liście przewozowym powinna mieć takie same brzmienie jak

nazwa oznaczona kursywą pod 1. m. 401 i powinna być podkreślona czerwonym kolorem.

Przy nadawaniu materiałów wymienionych w punktach 1 do 13 i 18 w przesyłkach

drobnych należy w liście przewozowym umieścić pod nazwą towaru następujące oświad­

czenie: „Nie przechowywać w pobliżu środków żywnościowych lub spożywczych” . Oświad­

czenie to należy wpisać lub podkreślić czerwonym kolorem.

(2) Przy kwasie cyjanowodorowym (pkt 1) nadawca powinien oświadczyć w liście

przewozowym: „Właściwości i opakowanie odpowiadają przepisom Załącznika A do

RPT".

(3) W liście przewozowym dla przesyłki, w której sztukach znajduje się materiał wy­

mieniony pod 1. m. 401, zapakowany razem z innymi materiałami lub przedmiotami Załącz­

nika A lub też z innymi towarami, należy wzmianki przewidziane dla każdego z tych ma­

teriałów i przedmiotów umieścić osobno.

D.

Środki przewozowe.

1.

Przepisy

dotyczące

,

w a g o n ó w

i

ła d o w a n ia .

(1) Wagony niekryte z kwasem cyjanowodorowym (pkt 1) powinny być w miesiącach

od kwietnia do października przykrywane oponami, jeżeli naczynia z kwasem nie są zapa­

kowane do skrzyń drewnianych.

(2) Materiały wymienione w punkcie 10 powinny być załadowane do wagonów krytych.

(3) Materiały wymienione w punktach 13 i 14, nieopakowane, powinny być załadowa­

ne do wagonów niekrytych lub do wagonów z ruchomymi pokrywami.

(4) Materiały wymienione w punkcie 17

a) zapakowane do naczyń bez urządzeń do ulatniania się gazów — powinny być zała­

dowane do wagonów krytych lub do wagonów niekrytych z oponami;

b) zapakowane do naczyń zaopatrzonych w urządzenia do ulatniania się gazów — po­

winny być załadowane do wagonów niekrytych bez opon lub do wagonów krytych;

—

—

c) przewożone bez opakowania w przesyłkach wagonowych — mogą być ładowane

również do wagonów niekrytych bez opon,

424

Materiały wymienione w punktach 1 do 13 i 18 powinny być składane w wagonach

lub magazynach towarowych oddzielnie od artykułów żywnościowych i spożywczych.

425

(1) Naczynia wagonów-zbiorników i ich zamknięcia powinny odpowiadać ogólnym

przepisom o opakowaniu pod 1. m. 402.

(2) Naczynia wagonów-zbiorników do przewozu materiałów wymienionych w punkcie

2 nie powinny posiadać w dolnej części żadnych otworów (kranów, zaworów itp.), a jeśli

nie mają podwójnych ścian, żadnych nitowanych spojeń. Otwory powinny być uszczelnio­

ne i zabezpieczone mocno przyśrubowanymi pokrywami metalowymi.

2.

425

Napisy

i

nalepki

ostrzegawcze

na

w agonach

(patrz

Dodatek

III).

d)

Po obu stronach wagonów, do których załadowano sztuki przesyłki, zaopatrzone

w nalepki według wzoru nr 7 [l. m. 420 (1)], powinny się znajdować nalepki tego samego

wzoru, jak również na wagonach, załadowanych sztukami przesyłki z materiałami wymie­

nionymi w punktach 1 do 13 i 18, jeżeli sztuki te, wysyłane jako przesyłki wagonowe, same

nie są zaopatrzone w nalepki ostrzegawcze [1. m. 420 (2)], jak też na wagonach-zbiornikach

z tymi materiałami.

(2)

Jeżeli naczynia z materiałami wymienionymi w punkcie 17, mające urządzenia do

ulatniania się gazów, są załadowane do wagonów krytych, na wagonach tych powinny być

z obu stron umieszczone nalepki według wzoru nr 13.

E.

427

Zakaz ładowania razem.

Nie ma.

F.

Próżne opakowanie. Inne przepisy.

428

(1) Worki wymienione w punkcie 19 powinny być zapakowane w skrzynie lub w gę­

ste, nasmołowane worki(2) Naczynia (również naczynia wagonów-zbiorników) i worki wymienione w punk­

tach 20 i 21 powinny być szczelnie zamknięte.

(3) Skrzynie lub nasmołowane worki z przedmiotami wymienionymi w punkcie 19,

jak również naczynia i worki wymienione w punkcie 20, powinny być zaopatrzone w nalep­

ki ostrzegawcze według wzoru nr 7.

(4) Przedmioty wymienione w punktach 19 i 20 należy w wagonach i magazynach

towarowych składać oddzielnie od artykułów żywnościowych i spożywczych.

(5) Nazwa towaru w liście przewozowym powinna mieć takie same brzmienie jak

nazwa oznaczona kursywą pod 1. m. 401 i powinna być podkreślona czerwonym kolorem.

(6) Przy nadawaniu w przesyłkach drobnych skrzyń lub nasmołowanych worków, za­

wierających przedmioty wymienione w punkcie 19, oraz naczyń i worków wymienionych

w punkcie 20 należy w liście przewozowym umieścić pod nazwą towaru następujące

oświadczenie: „Nie przechowywać w pobliżu środków żywnościowych lub spożywczych".

Oświadczenie to należy wpisać lub podkreślić czerwonym kolorem.

429

W przypadku rozsypania materiałów, wymienionych w punktach 1 do 13 i 18, wsku­

tek uszkodzenia ich opakowania, środki żywnościowe lub spożywcze, załadowane w tym

samym wagonie, mogą być wydane odbiorcy tylko wtedy, jeżeli stwierdzono, że śrgdki te

nie zostały zanieczyszczone rozsypanymi materiałami trującymi. Niniejsze postanowienie

nie narusza odpowiedzialności kolei w stosunku do osoby uprawnionej do rozporządzania

przesyłką środków żywnościowych lub spożywczych.

430—499

KLASA V.

Materiały żrące,

1.

Wyszczególnienie materiałów.

500

Spośród materiałów określonych w tytule klasy V materiały wymienione pod 1. m. 501

podlegają przepisom przewidzianym pod 1. m. 501 do 521. Materiały te uważa się wskutek

tego za materiały Załącznika A.

501

1. Kuta* siarkowy, kwas siarkowy dymiący ( kwas siarkowy z rozpuszczonym w nim bez­

wodnikiem, oleum, olej witriolowy, kwas siarkowy nordhauseński).

Akumulatory elektryczna z kwasem siarkowym, szlam ołowiany z elektrycznych aku­

mulatorów lub komór ołowianych, zawierający kwas siarkowy.

Odpadki kwaśne po oczyszczaniu olejów mineralnych.

*

Odpadkowy kwas siarkowy z wytwórni nitro glicerynowych, całkowicie odnitrowany.

Uwaga. Odpadkowy kwas siarkowy z wytwórni nitroglicerynowych, pia odnitrowany całko­

wicie, nie jest dopuszczony do przewozu.

Kwas azotowy, czerwony kwas azotowy dymiący i mieszaniny kwasu siarkowego z kwa­

sem azotowym.

Kwas solny, mieszaniny kwasu siarkowego z kwasem solnym.

Kwas fluorciJJodorowy (roztwory wodne fluorowodoru, zawierające najwyżej 85°/o

fluorowodoru ).

Ciekły fluorouwdór, również z zawartością najwyżej 15% wody.

Kwas nadchlorowy ( roztwory wodne kwasu nadchlorowego, zawierające r\ajwyżęj 70%

kwasu nadchlorowego).

Uwaga. R oztw ory w odne kwasu nadchlorowego, zawierające więcej niż 70% kw ąju nad­

chlorowego, nie są dopuszczone do przewozu.

Roztwory wszelkiego rodzaju zawierające kwasy mineralne, jak np. v>ytrawiacźe dla

metali.

Patrz również 1. m. 501a, pod a).

2. Chlorek siarki, tudzież azotan żelaza i siarczan żelaza ( wytrawiacze żelazowe). Patrz

również 1. m. 501a, pod a).

3. Ługi żrące (ług sodowy, ług potasowy itp. również w mieszaninach, jak zawierające

ług smary trawiące), pozostałości po oczyszczaniu olejów. Patrz również 1.

501a,

pod a).

Akumulatory elektryczne z ługiem potasowym. Patrz również 1. ip. 50 Ja, pod b],

4. Brom. Patrz również 1. m. 501 a, pod a).

5. Kwas chlorooctowy. Patrz również 1. m. 501 a, pod a).

6. Bezwodnik kwasu siar hoiuego. Patrz również 1. m. 501a, pod a) i c).

7. Chlorek acetylu, chlorek benzoilu, pięciochlorek antymonu, chlorek ęhropiylu, tleno­

chlorek fosforu, picciochlorek fosforu (nadchlorek fosforu), trójchlorek fąpforu, chlorek

sulfurylu, chlorek tionylu i kwas chlorosulfonowy, ten ostatni również zmieszany z kwa­

sem siarkowym. Patrz również 1. m. 501 a, pod a) i d).

8. Bielące ługi sodowe, potasowe i wapienne (nadchlorowe ługi sodowe, po*ąęowe i wa­

pienne)

.

a) o zawartości mniej niż l°/o alkalióio. w obliczeniu na sodę żrącą i o zawartośoi

mniejszej niż /5 % czynnego chloru, *

b) o większej zawartości alkaliów lub czynnego chloru lub jednego i drogiego.

Patrz również 1. m. 501a. pod a).

9. Ciekle ęhlęrowęowe ciąla drażniące jak beton bromometylowy. Patrz również 1. m. 501a,

pod a).

—

—

10. Roztwory wodne nadtlenku wodoru (woda utleniona), zawierające w stosunku wago­

wym na IGO części roztworu

a) ponad 6 do 35 części nadtlenku wodoru,

b) ponad 35 do 45 części nadtlenku wodoru,

cj ponad 45 do 60 części nadtlenku wodoru.

Patrz również 1. m. 501a, pod a).

Uwaga. Roztw ory wodne nadtlenku wodoru, zawierające w stosunku wagowym ponad 60 czę­

ści nadtlenku w odoru na 100 części roztworu, nie są dopuszczone do przewozu.

11. Nieoczyszczone próżne naczynia po materiałach żrących wymienionych w punktach

1 do 9.

501a

Nie są uważane za materiały Załącznika A i wskutek tego nie podlegają przepisom

Załącznika A

a) materiały wymienione w punktach 1 do 10 wilościach do 1 kgkażdego z tych ma­

teriałów, jeżeli się znajdują w szczelnie zamkniętych i odpornych naoddziaływanie

zawartości naczyniach, ściśle następnie umieszczonych w trwałych, szczelnych

i szczelnie zamkniętych naczyniach drewnianych;

b) akumulatory elektryczne z ługiem potasowym (pkt 3) w naczyniach metalowych,

0 ile naczynia te są tak zamknięte, że ług potasowy nie może z nich wyciekać i jeżeli

akumulatory są zabezpieczone od zwarcia (krótkiego spięcia);

c) ‘ bezwodnik kwasu siarkowego (pkt 6), również zmieszany z nieznaczną ilością kwasu

fosforowego, jeżeli jest zapakowany w hermetycznie zamknięte i zaopatrzone

w uchwyty jjpocne naczynia blaszane o wadze wraz z zawartością najwyżej 15 kg;

d) pięciochlorek fosforu (pkt 7), prasowany w bryły o wadze nie większej niż 10 kg,

jeżeli są zapakowane w hermetycznie spawane naczynia blaszane, umieszczone na­

stępnie pojedynczo lub po kilka w pace z łat, w skrzyni lub w skrzyni ładunkowe]

(kontenerze).

2.

Przepisy o przewozie.

(Przepisy dotyczące próżnego opakowania podane są pod lit. F.)

A.

1.

502

przepisy

o

opakowaniu.

(1) Opakowanie powinno być tego rodzaju i tak zamknięte, aby nic z jego zawartości

nie mogło się przedostawać na zewnątrz. Przepisy specjalne dla akumulatorów elektrycz­

nych (pkt 1 i 3) są podane pod 1. m. 504.

(2) Materiał opakowania i jego zamknięcia nie powinien ulegać oddziaływaniu za­

wartości, ani też tworzyć z nią szkodliwych związków.

(3) Opakowanie oraz jego zamknięcia powinny być tak mocne i trwałe, aby czyniły

zadość normalnym wymaganiom przewozu, części zaś ich powinny być tak dobrze połą­

czone, aby podczas przewozu nie mogły się rozluźnić. Opakowanie wewnętrzne powinno

być w naczyniu zewnętrznym nieruchomo ułożone.

(4) Jeżeli jest przepisane lub dozwolone użycie naczyń szklanych, porcelanowych,

kamionkowych lub tym podobnych, to w przypadkach, kiedy nie ma innego przepisu, naczy­

nia te powinny być ułożone w materiale wypełniającym w naczyniach ochronnych. Materiał

wypełniający i służący do układania w nim przedmiotów powinien być dostosowany do wła­

ściwości zawartości.

2.

503

Sztuki przesyłki.

Ogólne

Opakowanie

poszczególnych

materiałów.

(1) Materiały wymienione w punktach 1 do 5 powinny być zapakowane w naczynia

z zachowaniem następujących specjalnych przepisów

a) Zawierający kwas siarkowy szlam ołowiany (pkt 1) może być również zapakowany

w naczynia drewniane, lecz tak, aby kwas nie mógł z nich wyciekać.

b) Zawierające kwas siarkowy i mogące ociekać odpadki kwaśne po oczyszczaniu ole­

jów mineralnych (pkt 1) powinny być zapakowane w Haczynia drewniane lub że­

lazne.

c) Kwas fluorowodorowy (pkt 1) powinien być zapakowany tylko w naczynia z ołowiu,

1 żelaza powleczonego ołowiem, z gutaperki, lub też w naczynia drewniane powle­

czone wewnątrz parafiną lub żywicą.

Kwas fluorowodorowy, zawierający od 60% do 85°/« fluorowodoru, można

również pakować w naczynia żelazne nie powleczone ołowiem. .

—

—

Naczynia z kwasem fluorowodorowym, zawierającym 41% i więcej fluorowo­

doru, nie powinny posiadać na stronie zewnętrznej śladów kwasu. Naczynia żelaz­

ne powinny być zamknięte wkrętkami.

O przewozie w wagonach-zbiornikach patrz 1. m. 518 (2).

d) Ciekły fluorowodór (pkt 1), również z zawartością do 15% wody, powinien być w bu­

tlach ze stali zlewnej, które, jeśli nie-są zapakowane w skrzynie, powinny być za­

opatrzone w urządzenie zapobiegające przetaczaniu się. Butle powinny być zamk­

nięte wkręcanymi lub nakręcanymi korkami. Naczynia powinny być napełnione tyl­

ko do 95% ich pojemności przy 15° C.

O przewozie w wagonach-zbiornikach patrz 1. m. 518 (2).

(2) W przesyłkach wagonowych mogą być przewożone również bez opakowania

zawierający kwas siarkowy szlam ołowiany (pkt 1) i odpadki kwaśne po oczysz­

czaniu olejów mineralnych (pkt 1), zawierające tylko nieznaczną ilość mogącego

ociekać kwasu siarkowego (patrz 1. m. 517).

(3) Naczynia szklane, porcelanowe, kamionkowe i tym podobne lub z kauczuku surowego powinny być otoczone materiałem chroniącym od uderzeń i umieszczone w opako­

waniu ochronnym. Jeżeli naczynia zawierają

a) kwas siarkowy dymiący (pkt 1), zawierający co najmniej 20%> wolnego bezwod­

nika, albo

,ik

b) kwas azotowy (pkt 1), którego ciężar gatunkowy wynosi przy 15° C co najmniej

1,48 (46,8° Baume), albo ,r-,

.

c) czerwony kwas azotowy dymiący (pkt 1), albo

d) roztwory wodne kwasu nadchlorowego (pkt 1), zawierające więcej niż 30% kwasu

nadchlorowego, albo

e) brom (pkt 4),

jako materiał chroniący od uderzeń powinien być użyty chłonny materiał niepalny (z wy­

jątkiem popiołu z węgla), ilość zaś tego materiału powinna się co najmniej równać obje'

tości zawartości naczynia. Materiał chroniący od uderzeń nie jest wymagany, jeżeli naczy­

nia są umieszczone sprężyście w koszach żelaznych o pełnych ściankach.

(4) Opakowanie ochronne z-naczyniami z materiału kruchego, zawierającymi mate­

riały wymienione w punktach 1 <3o 5, z wyjątkiem skrzyń, powinny być zaopatrzone

w uchwyty. Sztuka przesyłki powinna przy nadaniu jako przesyłka drobna ważyć nie

więcej niż 75 kg.

504

(1) Akumulatory elektryczne (pkt 1 i 3) i ich baterie z dobrze umocowanymi w skrzyn­

kach ogniwami powinny być zabezpieczone od zwarcia (krótkiegospięcia) inastępnie

umieszczone w materiale chłonnym w skrzyni zewnętrznej.

(2) Akumulatory mogą być nieopakowane, jeżeli ogniwa są z materiału odpornego

i tak na wierzchu urządzone, że płyn z nich nie może rozpryskiwać się w ilościach nie­

bezpiecznych; przy tym akumulatory powinny być zabezpieczone od uszkodzenia, prze­

wrócenia lub przesuwania.

(3) Akumulatory i ich baterie, wbudowane do pojazdów, również nie wymagają opa­

kowania; pojazdy jednak muszą być dobrze umocowane w wagonie kolejowym.

505

(1) Bezwodnik kwasu siarkowego (pkt 6) powinien być zapakowany

a) w zalutowane naczynia z czarnej lub białej blachy albo w hermetycznie zamknięte

butle z czarnej lub białej blachy lub też z miedzi, albo

b) w naczynia szklaneo zatopionych końcach łub w hermetycznie zamknięte naczy­

nia kamionkowe.

(2)

Naczynia powinny być ułożone w niepalnym i chłonnym materiale wypełniającym

w naczyniach z drewna, albo z czarnej lub białej blachy.

506

Materiały wymienione w punkcie 7 powinny być zapakowane

a) w naczynia ze stali, ołowiu lub miedzi, albo

b) w naczynia szklane z doszlifowanymi korkami szklanymi, ułożone w materiale

wypełniającym w naczyniach drewnianych lub, jeżeli zawierają więcej niż 5 kg

materiału, w naczyniach metalowych.

506/1

(1) Materiały wymienione w punkcie 8 powinny być zapakowane w naczynia z takim

zamknięciem, aby w naczyniu nie mogło powstać nadciśnienie, ciecz jednak nie mogła

wyciekać.

Zamknięcie to powinno być zabezpieczone od obluźnienia, jednak nie w sposób zaklinienia lub nacięcia korka.

(2)

Naczynia szklane, porcelanowe, kamionkowe lub tvm nodobne powinny być uło­

żone w materiale wypełniającym w naczyniach ochronnych. Materiał wypełniający nie

—

—

fest wymagany, jeśli naczynia są umieszczone sprężyście w żelaznych koszach o pełnych

ściankach.

(3)

Naczynia ochronne dla naczyń z materiału kruchego powinny być zaopatrzone

w uchwyty a otwarte naczynia ochronne powinny oprócz tego posiadać pokrywę ochron­

ną. Sztuka przesyłki powinna przy nadaniu jako przesyłka drobna ważyć nie więcej niż

100 kg.

507

Ciekłe chlorowcowe ciała drażniące (pkt 9) powinny być zapakowane

a) w ilościach najwyżej po 100 g w szklane o zatopionych końcach ampułki, które

mogą by#ć napełnione tylko do 95% ich pojemności. Ampułki te powinny być uło­

żone pojedynczo lub po kilka w niepalnym chłonnym materiale wypełniającym

w naczyniach blaszanych lub drewnianych. Albo

b). w szklane z doszlifowanymi korkami szklanymi naczynia o pojemności najwyżej

5 1, które mogą być napełnione tylko do 95°/o ich pojemności. Naczynia te po­

winny być ułożone w niepalnym chłonnym materiale wypełniającym w wyłożonej

blachą skrzyni, zawierającej przy kilku naczyniach nie więcej niż 20 1 ciał draż­

niących, lub też oddzielnie w puszkach blaszanych, umieszczonych następnie poje­

dynczo lub po kilka w skrzyniach. Albo

c) w metalowe ze śrubowym zamknięciem butelki, które mogą być napełnione tylko

do 95% ich pojemności.

508

(1) Roztwory wodne nadtlenku wodoru (pkt 10) powinny być zapakowańe w naczynia

szklane. Roztwory, zawierające więcej niż 6% do 35% nadtlenku wodoru, mogą być

również zapakowane w naczynia gliniane.

Jako naczyń szklanych do roztworów, zawierających więcej niż 35% do 45% nad­

tlenku wodoru, należy używać oplecionych balonów szklanych (demionów). W ilościach

do 200 g roztwory te powinny być zapakowane w butelki szklane o pojemności có naj­

mniej 300 ciii3.

(2) Zamknięcie powinno być tego rodzaju, aby w naczyniu nie mogło powstać nad­

ciśnienie, zawartość jednak nie mogła wyciekać. Zamknięcie takie nie jest wymagane

przy stosowaniu butelek szklanych o pojemności 300 cm3 i napełnieniu do 200 g.

(3) Naczynia szklane i gliniane powinny być ułożone w materiale wypełniającym w na­

czyniach ochronnych, a mianowicie

a) naczynia szklane i gliniane z roztworami zawierającymi ponad 6% do 35% nad­

tlenku wodoru: w koszach wiklinowych, w koszach żelaznych z pokrywami lub

w skrzyniach, K o3ze wiklinowe i skrzynie powinny być zaopatrzone w uclrWyty;

b) oplecione balony szklane (demiony) z roztworami) zawierającymi ponad 35% do

45'Vo nadtlenku wodoru: w koszach wiklinowych lub w koszach żelaźnych lakiero­

wanych z pokrywami. Słoma i wełna drzewna do pakowania użyta być riie może.

Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 75 kg.

Butelki szklane z zawartością do 200 g: w puszkach blaszanych ż ziemią

okrzemkową, umieszczonych następnie w skrzyniach drewnianych;

c) naczynia szklane z roztworami, zawierającymi ponad 45% do 60% nadtlenku

wodoru: z ziemią okrzemkową w płynoszczelnych, osmołowanych koszach blasza­

nych o pełnych ściankach, umieszczonych w skrzyni z pochyłym wiekiem daSź-*

kowym.

(4) Zamiast przepisanych Wyżej pod (1) do (3) opakowań są-dopuszczalne również na­

czynia glinowe o grubości ścianek co najmniej 1,5 mm z zamknięciem umożliwiającym wy­

równanie ciśnienia i zapobiegającym łatwemu wyciekaniu cieczy. Każde naczynie gllhowe

powinno być mocno umieszczone w trwałych ramach ochronnych, zabezpieczających je

przed przewróceniem się i zaopatrzonych w dwa uchwyty.

(5) O przewozie w wagonach-zbiornikach (w wagonach z garnkami) patrz 1. m, 518 (3).

3,

S il

Pakowanie

razem,

i

Spośród materiałów wymienionych pod 1, m. 501 mogą być łączone w jedną sztukę

przesyłki pomiędzy sobą, z materiałami lub przedmiotami innych klas albo też z innymi

towarami tylko materiały niżej wymienione i to tylko na warunkach następujących

a) pomiędzy sobą: materiały wymienione w tym samym punkcie. Materiały te, opa­

kowane według przepisów dla sztuk przesyłki, powinny być złączone w drewnia­

nym naczyniu zbiorowym;

b) pomiędzy sobą, z materiałami lub przedmiotami innych klas — jeżeli i o ile pako­

wanie razem jest również dla nich dozwolone — lub z innymi towarami

1, materiały wymienione w. punktach 1 do 6 w ilościach do 15 kg każdego ma­

teriału;

—

-

2. materiały wymienione W puftkcie 7 W łlóSSl&Sh cło 3 kg każdeg o fflaieriału;

3.

rhateriiiy Wyłriiehiófie W punkcie i0& )

po 1 kg, ogółsm najwyżej 10 kg.

W tiaćżytiiaćh O źaWaft&Ści najwyżej

Matćriały te, Opakowane Według pfżefilśóW dla Śżttik pfźeśyłki, poWinny być złączone

z innymi pakowanymi raźein towarami W dfeWfliańym ria&żyhill żbibróWyrri, które wraz

ż zawartością powinno ważyć nie więtej riiż 75 kg.

4.

lapisy

i na l e pki

o s t r z e gawc z e

na s z t ukac h p r z e s y ł k i

(pśtrz Dodatek III).

512

Skrzynie z akumulatorami elektfvć?ny8ii (pkt 1 i 3) pbWiiihy pdśładać wyfaihy i nie

zacierający się napis „ Akumulatory elektryczne".

513

(1) Każda sztuka przesvłki z materiałami wymienionymi w punkcie 1 (z wyjątkiem

sztuk przesyłki z kwasem rluorowodorowym zabierającym 4tb/o i więcej iltlófóWódoru)

oraz w pUnktafcb 2 do 4, 6, 7, i8b) i 9 powinha j&ko p rze siliła drobna być zaopatrzona

w nalepkę według wzoru nr 8, a knżda setuka przesyłki f kwartem fluorowodorowym

zawierającym 41% i v/ięcej fluorowodoru oraz z ciekłym fluorowodorem powinna jako

pfżesyłka drobna być źaopatfzoha w iialepkę Wedłtig WMófu nf 9. N&ciytiia ż kwasem

fluorowodorowym, zawierającym mniej niż 41% fluorowodoru, powinny być poń&tlt§ zao­

patrzone w nalepkę według wzoru tli- 10.

(2) W przesyłkach wagonowych feztuki przesyłki rtiogą takich nalepek nie posiadać

(patrZ również 1. m. 519).

(3) Każda skrzynia z akumulatorami elektrycznymi (pkt i i 3) powinna być ponadto

zaopatrzona w nalepkę według wzoru nr 10.

(4) NaćSynia ochronne z naczyniami sżklanymii zawierającymi materiały wymienione

w punkcie 7, powinny być oprócz tego zaopatrzone w nalepkę Według wzioru nr 11.

(5) Nalepki ostrzegawcze przewidziane pod (1) i (4) powinny bye Umieszczone rów­

nież na sztukach przesyłki, w których materiały Wymienione w pkt 1 do 4, 6, 7, 8 b) i 9

są zapakowane razem z innymi towarami według 1. m. 511.

fi.

514

Sposób nadawania, ograniczenia W pfiyjiftówanłu dó

Materiały wymienione w punktach 1 do 6( 8 b) i 10 c) mogą być przewożone jako

przesyłki pośpieszne lub pośpieszne przyśpieszorie tylko w przesyłkach wagonowych,

z wyjątkiem takich przesyłek, które według 1. rti. 516 (2) mogą być ładowane co wago­

nów krytych.

C. Wzmianki w liście przewozowy®.

515

(1) Nazwa towaru w liście przewozowym powinna, mieć takie śaihe brzmienie jak

nazwa oznaczona kursywą pod 1. m. 501 i Powinna być podktćślotid cz<źfu>dhym kolorem.

(2) Nadawca powinien w liście przewozowym wskazać

a) w razie zapakowania w naczynia z materiału kruchego

dla kwasu azotowego (pkt 1): ciężar właściwy przy temperaturze 15° C;

dla kwasu siafkóWegO dymiącego (pkt 1): zawartość proeeiitową wolnego bez­

wodnika ;

dla kwasu nadchlorowego (pkt 1): zawartość procentową kwasu nadchlorowego;

dla roztworów wodnych nadtlenku wodoru (pkt 10)1 źawaftoić pf6ćentową nad­

tlenku Wodoru.

W razie braku tych Oświadczeń wymienione kwasy powinny być opakowane

zgodnie z L iti- 503 (3)f a roztwory nadtlenku wodoru zgodnie z 1. ffl. 508 (3) c);

b) dla kwasu fluorowodorowego (r>kt l)i zawartość pfóCefitdWą fluOtOWodoru.

W razie braku tego oświadczenia Z kwasem tym należy postąpić jak z kwa­

sem fluorowodorowym, zawierającym 41% i Więcej fluorowodoru [1. m. 503 (1) c)

i 513 (1)]; przy przewozie w wagonie*zbiorniku naczynia wagonw-zbiornika po­

winny być z blachy żelaznej pokrytej ołowiem [1. m. 518 (2 )];

c) dla szlamu ołowianego z elektrycznych akumulatorów lub komór ołowianych

(pkt 1), jeżeli jest zapakowany w naczynia drewniane: „Opakowanie zgodne

z przepisami Załącznika A do RPT";

d) dla zawierających kwasy mineralne roztworów (pkt 1), które według 1. m. 516

(2) a), ustęp drugi, jako sztuki przesyłki o waaze nie większej niż 75 kg mają

być przewożone w wagonaeh krytych bez przepisanego tam ułożenia w materłdlte

wypełniającym w drewnianych naczyniach ochronnych

,,Roztwór nie zawiera,

oprócz kwasu fosforowego w ilości najujyiej 25%, innego wolnego kwasu".

W razie braku takiego Oświadczenia roztwory te należy przewozić według

1. in. 5l6 (1) łut> (2) a), ustęp pierwszy;

—

e)

dla bielących ługów sodowych, potasowych i wapiennych (nadchlorowych ługów

sodowych, potasowych i wapiennych) [pkt 8 a)]: zawartość procentową alkaliów

i czynnego chloru.

W razie braku takiego oświadczenia' z ługami tymi należy postępować jak

z materiałami żrącymi wymienionymi w punkcie 8 b) (1. m. 501).

(3)

W liście przewozowym dla przesyłki, w której sztukach znajduje się materiał

wymieniony pod 1. m. 501, zapakowany razem z innymi materiałami lub przedmiotami

- Załącznika A lub też z innymi towarami, należy wzmianki przewidziane dla każdego

z tych materiałów i przedmiotów umieścić osobno.

D. Środki przewozowe.

I.

516

P r z e p i s y

d o t y c z ą c e

w a g o n ó w

i

ładolwanist

(1) Sztuki przesyłki z materiałami wymienionymi w punktach 1 do 6, 8 b) i 10 c) po­

winny być załadowane do wagonów niekrytych.

(2)

Do wagonów krytych można jednak ładować bez ograniczenia liczby sztuk prze­

syłki

a) sztuki przesyłki o wadze nie większej niż 75 kg, zawierające materiały wymienione

w punkcie 1 (z wyjątkiem czerwonego kwasu azotowego dymiącego) oraz w punk­

tach 2, 3, 5 i 6, jeżeli naczynia są ułożone w materiale wypełniającym w drewnia­

nych naczyniach ochronnych i naczynia te są zaopatrzone w nalepki ostrzegawcze

według wzoru nr 10.

Ułożenie w materiale wypełniającym w drewnianych naczyniach ochronnych

nie jest jednak konieczne

dla sztuk przesyłki z kwasem fluorowodorowym (pkt 1), których waga nie prze­

wyższa 75 kg, pod warunkiem, że kwas jest zapakowany do mocnych naczyń że­

laznych;

dla sziuk przesyłki z zawierającymi kwasy mineralne roztworami (pkt 1), któ­

rych waga nie przewyższa 75 kg, pod warunkiem, że roztwory nie zawierają, oprócz

kwasu fosforowego w ilości najwyżej 25%, innego wolnego kwasu;

dla sztuk przesyłki z zawierającymi ług smarami trawiącymi (pkt 3), których

waga nie przewyższa 40 kg, pod warunkiem, że smary trawiące są zapakowane

do konewek blaszanych lub do bębnów o pojemności nie większej niż 301;

b) bez ograniczenia wagi

gaśnice zawierające kwasy wymienione w punkcie 1;

akumulatory elektryczne (pkt 1 i 3);

sztuki przesyłki z kwasem fluorowodorowym (pkt 1) w przesyłkach wagono­

wych, jeżeli kwas ten jest zapakowany do mocnych naczyń żelaznych;

sztuki przesyłki z materiałami wymienionymi w punktach 3 i 8 b ), jeżeli mate­

riały te są zapakowane do beczek żelaznych, które mogą być napełnione najwyżej

do 95%

zawierające ług smary trawiące (pkt 3), również jeżeli są zapakowane w puszki

blaszane, umieszczone w naczyniach ochronnych;

sztuki przesyłki z materiałami wymienionymi w punkcie 5, wysyłane w prze­

syłkach wagonowych;

c) sztuki przesyłki z czerwonym kwasem azotowym dymiącym (pkt 1), ważące nie

więcej niż 55 kg, lub z bromem (pkt 4), ważące nie więcej niż 40 kg, jeżeli nie

zawierają one więcej niż 15 kg materiału, a naczynia są ułożone w materiale wy­

pełniającym w drewnianych naczyniach;

✓

d) sztuki przesyłki z bromem (pkt 4) w naczyniach żelaznych, pokrytych wewnątrz

warstwą srebra lub emalii, umieszczonych przy pokryciu warstwą emalii w żelaz­

nym naczyniu ochronnym. Sztuka przesyłki powinna ważyć nie więcej niż 150 kg.

517

Przy przesyłkach wagonowych nieopakowanego szlamu ołowianego zawierającego

kwas siarkowy i nieopakowanych odpadków kwaśnych po oczyszczaniu olejów mineral­

nych (pkt 1) podłoga wagonu powinna być pokryta wystarczającą warstwą zmielonego

lub drobno potłuczonego wapnia albo gaszonego wapna.

518

(1) Naczynia wagonów-zbiomików i ich zamknięcia powinny odpowiadać ogólnym

przepisom o opakowaniu 1. m. 502.

(2)

Dla kwasu fluorowodorowego Jpkt 1) powinny być stosowane naczynia wagonówzbiorników z blachy żelaznej pokrytej ołowiem; dla kwasu fluorowodorowego zawierają­

—

—

cego od 60°/o do 85°/o kwasu fluorowodorowego oraz dla ciekłego fluorowodoru mogą być

również stosowane naczynia żelazne, nie pokryte ołowiem. Naczynia te nie powinny po­

siadać rur odpływowych, lecz powinny być opróżniane za pomocą sprężonego powietrza.

(3)

Zamknięcia naczyń wagonów-zbiorników (garnków) do przewozu ługów 1>ielących

(pkt 8) i roztworów wodnych nadtlenku wodoru (pkt 10) powinny być tak urządzone, aby

w naczyniu nie mogło powstać nadciśnienie, ciecz jednak nie mogła wyciekać.

2.

519

Napisy

i

nalepki

o s t r z e g a w c z e

na

w a g o n a c h

(patrz Dodatek III).

p 0 0bu stronach wagonów, do których załadowano sztuki przesyłki,zaopatrzone w na­

lepki według wzoru nr 8 lub 9 [1. m. 513 (1)], powinny się znajdować nalepki tego samego

wzoru, jak również na. wagonach, załadowanych sztukami przesyłki z materiałami wymie­

nionymi w punktach 1 do 4, 6, 7, 8 b) i 9, jeżeli sztuki te, wysyłane jako przesyłki wago­

nowe, same nie są zaopatrzone w nalepki ostrzegawcze [1, m. 513 (2)], jak też na wago­

nach-zbiornikach z tymi materiałami.

E. Zakaz ładowania razem.

520

Nie ma.

F.

521

Próżne opakowanie. Inne przepisy.

(1) Naczynia wymienione w punkcie 11, nadawane jako przesyłki drobne,powinny

być szczelnie zamknięte.

(2) Nazwa towaru w liście przewozowym powinna mieć takie same brzmienie jak

nazwa oznaczona kursywą pod 1. m. 501 i powinna być podkreślona czerwonym kolorem.

(3) Nieoczyszczone próżne naczynia po kwasie fluorowodorowym (pkt 1), zawiera­

jącym 41°/o i więcej fluorowodoru, powinny być zaopatrzone w nalepki według wzoru nr 9

i nie powinny posiadać na stronie zewnętrznej śladów kwasu.

522-599

KLASA VL

Materiały gnilne, wydzielające woń przykrą

lub budzące odrazę.

1.

Wyszczególnienie materiałów.

600

Spośfód materiałów określonych w tytule klasy VI materiały wymienione pod 1. m. 601

podlegają przepisom przewidzianym pod 1. m. 601 do 614. Materiały te uważa się wsku­

tek tego za materiały Załącznika A.

601

1. Świeże ścięgna, świeże niewapniowdne lub niesolone obrzynki skór do wyrobu kleju

i odpadki świeżych ścięgien lub świeżych obrzynków skór da wyrobu kleju, nieoczy­

szczone z kości i miękkich części świeże rogi i kopyta, nieoczyszczone a mięsa i in­

nych miękkich części świeże kości, surowa szczecina świńska i surowa sierść świńska.

Uwaga. Mokre i świeże obrzynki skór do wyrobu kleju, wapniowane lub solone, nie są uwa­

żane za materiały Załącznika A i wskutek tego nie podlegają przepisom Załącznika A.

2. Świeże skóry tj. skóry niesolone i takie skóry solone, z których ściekają kroplami nad­

mierne ilości krwawej słonej posoki.

Uwaga. Należycie solone skóry, zawierające nieznaczną ilość wilgoci, nie sąuważane za

teriały Załącznika A i wkutek tego nie podlegaiją przepisom Załącznika A.

ma­

3. Oczyszczone lub suche kości, jak też oczyszczone lub suche rogi i kopyta.

Uwaga. Odtłuszczlone suche kości, nie w ydzielające woni gnilnej, nie sąuwalane

teriały Załącznika A i wskutek tego nie podlegają przepisom Załącznika A.

za ma­

4. Świeże żołądki cielęce zupełnie oczyszczone z resztek pokarmu.

Uwaga. Suszone żołądki cielęce, nie wydzielające przykrej woni, nie są uważane za mate­

riały Załącznika A i wskutek tego nie podlegają przepisom Załącznika A.

5. Wyciśnięte pozostałości kotłowe przy wytwarzaniu kleju ze skór (wapno klejowe,

ser klejowy lub nawóz klejowy).

6. Niewyciśnięte pozostałości kotłowe przy wytwarzaniu kleju ze skór.

7. Kał psi i nawóz ptasi.

8. Mocz zdrowy, zabezpieczony od gnicia.

9. Inne wyżej nie wymienione, gnilne, wydzielające woń przykrą lub budzące odrazę ma­

teriały zwierzęce.

10. Obornik zmieszany ze słomą (patrz również 1. m. 607).

11. Inne fekalia i odchody z ustępów (patrz również 1. m. 607).

12. Śmieci domowe (patrz również 1. m. 607).

13. Przeznaczone do zniszczenia materiały zwierzęce (całe sztuki, części ich i odpadki

z nich) (patrz również 1. m. 607).

14. Przeznaczone do celów naukowych lub badawczych części ciała ludzkiego, ciała zwie­

rzęce lub części ciał zwierzęcych i materiały pochodzenia ludzkiego lub zwierzęcego

(np. mocz, kał, plwociny, krew, ropa).

15. Próżne naczynia i próżne worki po materiałachwymienionych wpunktach 1 do 7, 9,

11 i 14 klasy VI, jak również opony, które służyły doprzykrycia materiałów

klasy VI.

16. Próżne naczynia po materiałach irymienionych w punkcie 8 klasy VI.

Uwaga do punktów 15 i 16.

Materiały nieoczyszczone są w yłączone od przewozu.

—

—

2. Przepisy o przewozie.

(Przepisy dotyczące próżnego opakowania i opon podane są p od lit. F.)

'

A. Sztoki przesyłki.

1.

•02

Og ó l n e

p r z e p i s y

o

o p a k ow a n iu .

(1) Opakowanie powinno być lak szczelne i tak Zamknięte, aby nić Z jego zawartości

nie mogło się przedostawać na zewnątrz. PfZepisy specjalne dla naCżyil metalowych z ma­

teriałami wymienionymi w punktach 1 i 9 są podane pod 1. m. 6Ó9 (5) aj.

(2) Opakowanie oraz jego zamknięcia powinny być tak mocne i trwałe, aby czyniły

zadość normalnym wymaganiom prźewozu, części żaś ich powinny być tak dobrze połą­

czone, aby podczas prźewozu nie mogły £rłę rozluźnić.

(3) Materiał wypełniający i służący do układania w nim przedmiotów powinien być

dostosowany do właściwości zawartości; w szczególności powinien on mieć właściwości

chłonne, jeżeli zawartość jest ciekła.

ii O p a k o w a n i e

p o s z c z e g ó l n y c h

materiałowi.

603

(1) Materiały wymienione w punktach 1 do 7 i 9, wysyłane jako przesyłki drobne,

powinny być zapakowane do beczek, kubłów łub skrZyń* materiały zaś wymienione w punk­

cie 8 do naczyń z ocynkowanej blachy żelaznej.

(2) Do worków można również pakować

a) suchą surową szczecinę świńską i sierść świńską (pkt I); dla materiału niesuchego

pakowanie do worków dopuszcza się tylko w czasie od 1 października do 15 maja;

b) materiały wymienione w punkcie 2, jeżeli worki są nasycone odpowiednimi środ­

kami odkażającymi i tylko w miesiącach od listopada do lutego;

c) materiały wymienione w punktach 3 i 4 oraz suchy nawóz ptasi (pkt 7).

(3) Na sztukach przesyłki nie powinno być na zewnątrz żadnych śladów ich

zawartości.

603/1

(1) Spośród materiałów wymienionych w punkcie 14 powinny być zapakowane (opa­

kowanie wewnętrzne)

a) Materiały, nie zawierające zarazków lub co do których nie zachodzi podejrzenie,

że zarazki zawierają, a mianowicie

ciała i ich części — w mocno osznurowane osłony z materiału nieprzepusz­

czalnego (papieru pergaminowego itp.); soczyste przedmioty powinny być oprócz

tego owinięte w tkaninę lub zapakowane do wórków.

Drobne materiały (paśżcźególrie narządy, opuctiliHy, zarodki itp.j można

umieszczać również w mocnych i dobrze zamykających się naczyniach metkldWych,

śżklartyćh, porcelanowych, kamionkowych i tym podobnych. Naczyń takich na­

leży używać do cieczy lub materiałów znajdujących się w cieczy, jak teź ćlt> kału,

plWttein lub pódofenych materiałów.

b) Materiały zawierające żywe zarazki lttb co do których zachodzi podejrzenie, że

śćMfózki takie zawierają, a mianowicie

ciała i ich części — w mocno osznurówaną tkaninę, nasyconą odpowiednim

środkiem odkażającym (najlepiej róztwółCńt sublimatu).

Materiały, zawiefająće zarazki nosacizny lub co do których zachodzi podej­

rzenie, że zarazki takie zawierają, powinny być owinięte w tkaninę nasyconą od­

powiednim środkiem odkażającym i mocno obwiązane, a następnie tak ułożone

w chłonnym materiale pakunkowym w naczyniu, aby ciecz z niego nie przesiąkała.

Dla drobnych pfrzedifakrtóW, płynów, kału, plWoćin i tym podobnych materia­

łów należy używać moertych i dobrze zamykających się naczyń metalowych, Szkla­

nych, porcelanowych, kamionkowych lub tp.

(2) OfJ&kówanie wewnętrzne według (l) a) i (l) ł>) (paczki i naczynia) powinny być

mocno i tak ułożone w chłonnym materiale pakunkowym w naczyniu zewnętrznym, aby

ciecz z niego nie przesiąkała.

(3) Na sztukach przesyłki nie poWłnnó być na zewnątrz żadnych śladów łeh za­

wartości.

604

■•

1

W przesyłkach wagonowych materiały wymienione w punktach 1 dd 13 ntógą być

przesyłane przynajmniej w opakowaniu następującym lub też przy zachowaniu następu­

jących warunków bez opakowania

a) materiały wymienione w punktach 1, 2 i 9

1. w czasie dd l listopada dó 15 maja bez opakowania, a w pozostałych miesią­

cach żapak#w*&e t e worków nasycodyeh odpowiednim* aredkaaft od-

—

—

Sażającymi;

2. świeże rogi, kopyta i kości (pkt 1), o ile są skropione odpowiednimi środkami

odkażającymi, również bez opakowania podczas wszystkich miesięcy; dotyczy

to również innych materiałów, o ile będą one przewożone w specjalnie urzą­

dzonych wagonach krytych, zaopatrzonych w urządzenia dla przewietrzania

[patrz 1. m. 609 (3)];

3. jeśli jednak przez odkażenie przykra woń nie może być usunięta, materiały te

powinny być zapakowane do beczek lub kubłów;

b) materiały wymienione w punkcie 3 — bez opakowania;

c) żołądki cielęce (pkt 4) — zapakowane do naczyń lub worków;

d) materiały wymienione w punkcie 5 — bez opakowania, o ile są tak skrotpione mle­

kiem wapiennym, że nie czuć ich zgnilizną. Jeśli przykra woń nie może być usu­

nięta, materiały te powinny być zapakowane do beczek, kubłów lub skrzyń;

e) materiały wymienione w punkcie 6 — zapakowane do beczek, kubłów lub skrzyń;

f) materiały wymienione w punkcie 7 — zapakowane w naczynia; jeśli są w stanie

suchym, mogą być zapakowane również do worków;

g) materiały wymienione w punkcie 8 — zapakowane do naczyń z ocynkowanej bla­

chy żelaznej;

h) obornik zmieszany ze słomą (pkt 10) — bez opakowania;

i) fekalia i odchody 7 ustępów (pkt 11) — zapakowane w naczynia;

j) śmieci domowe fr&t 12) — bez opakowania;

k) materiały wymienione w punkcie 13 — bez opakowania, jednak tylko w specjalnie

urządzonych wagonach [patrz 1. m. 609 (4)1.

3.

605

i

nalepki

o s t r z e g a w c z e

na

s z t u k a c h

przesyłk i,

Sposób nadawania, ograniczenia w przyjmowaniu do przewozu.

(1) Materiały klasy VI nie mogą być w ogóle nadawane do przewozu jako przesyłki

pośpieszne przyśpieszone, zaś jako przesyłki pośpieszne tylko w przesyłkach wagono­

wych, Wyjątek stanowią

materiały wymienione w punktach 1 i 9, jeżeli są opakowane według 1. m. 609 (5) a)

[patrz 1. m. 606 (2)],

materiały wymienione w punkcie 14 [patrz 1. m, 606 (3)],

które są dopuszczone do przewozu również jako drobne przesyłki pośpieszne lub po­

śpieszne przyśpieszone.

(2)

Materiały wymienione w punktach 10 do 13 mogą być nadawane do przewozu

tylko jako zwyczajne przesyłki wagonowe.

C.

608

Napisy

(i) Na każdej sztuce przesyłki z materiałami wymienionymi w punktach 1 do 9 i 14,

nadanej do przewozu jako przesyłka drobna, powinien być wyraźny i trwały napis

„Nie przechowywać w pobliżu środków żywnościowych lub spożywczych i nie ładować

z nimi razem do tego samego wagonu!” .

(2) Przy przesyłaniu w drobnych przesyłkach pospiesznych lub .pośpiesznych przy­

śpieszonych materiałów wymienionych w punktach 1 do 9 napis na sztukach przesyłki

powinien brzmieć

„Nie przechowywać i nie układać w wagonie w pobliżu środków żywnościowych lub

spożywczych!” .

(3) Przy przesyłaniu materiałów wymienionych w punkcie 14 w drobnych przesył­

kach pośpiesznych lub pośpiesznych przyśpieszonych na sztukach przesyłki powinny być

podane oprócz wyraźnego adresu odbiorcy również nazwisko i adres nadawcy oraz na­

stępujący wyraźny i trwały napis

„Ostrożnie! Ludzkie (Zwierzece) materiały do celów badawczych. Nie przechowy­

wać i nie układać w umgonie w pobliżu środków żywnościowych lub spożywczych!''.

B.

607

razem.

Spośród materiałów wymienionych pod 1. m. 601 mogą być łączone w jedną sztukę

przesyłki tylko;

materiały wymienione w tym samym punkcie, pomiędzy sobą, w ich przepisowym

opakowaniu.

4.

606

Pakowanie

Wzmianki w liście przewozowym.

Nazwa towaru w liście przewozowym powinna mieć takie same brzmienie jak nazwa,

oznaczona kursywą pod 1. m. 601. Jeśli wspomniana 1. m. nie zawiera nazwy materiału,

—

—

należy wskazać jego nazwę handlową z dodaniem „Towar klasy VI, punkt 9". Nazwę

towaru należy podkreślić czerwonym kolorem.

Przy przesyłkach drobnych z materiałami klasy VI nadawca powinien umieścić w liście

przewozowym poniżej nazwy towaru następującą uwagę wpisaną lub podkreśloną czerwo­

nym kolorem: „Nie przechowywać w pobliżu środków żywnościowych lub spożywczych i nie

ładować z nimi razem do tego samego wagonu!".

Przy nadawaniu do przewozu materiałów wymienionych w punktach 1, 9 i 14 jako

drobne przesyłki pośpieszne lub pośpieszne przyśpieszone [patrz 1. m. 607 (1)] należy

umieścić w przepisany sposób w miejsce tej uwagi następującą: „Nie przechowywać i nie

układać w wagonie w pobliżu środków żywnościowych lub spożywczych!".

Przy przesyłkach z materiałami wymienionymi w punkcie 14 nadawca powinien poza

tym oświadczyć w liście przewozowym: „Przeznaczenie i opakowanie odpowiadają przepi­

som Załącznika A do RPT".

.

D.

1.

609

Środki przewozowe.

Przepisy

dotyczące

wagonów

i

ładowania.

(1) Materiały wymienione w punktach 1 do 7 i 9 do 12 powinny być ładowane do

wagonów niekrytych.

(2) Powinny być pokryte

a) materiały wymienione w punktach 1, 2 i 9 — nasyconą odpowiednimi środkami od­

każającymi oponą, pokrytą następnie jeszcze oponą wagonową;

b) nieopakowane i skropione odpowiednimi środkami odkażającymi świeże rogi, ko­

pyta lub kości (pkt 1) — oponą wagonową lub smołowaną papą;

c) nieopakowane materiały wymienione w punkcie 3 — oponą wagonową, chyba że

materiały te zostały tak skropione odpowiednimi środkami odkażającymi, że nie

czuć przykrej woni;

d) nieopakowane materiały wymienione w punktach 10 i 12 — oponą wagonową.

Pokrywanie wilgotnego obornika zmieszanego ze słomą (pkt 10), jak też su­

chego obornika oponą nie jest wymagane, jeżeli wagon został załadowany tylko

do wysokości brzegów i jeżeli suchy obornik został całkowicie przysypany cienką

warstwą ziemi lub piasku. Dla śmieci domowych (pkt 12) opona nie jest wymaga­

na, jeżeli zostały użyte wagony specjalnie urządzone, zapobiegające rozpylaniu się

ładunku,

(3) Do specjalnie urządzonych wagonów krytych, zaopatrzonych w urządzenia do

przewietrzania, mogą być również ładowane materiały wymienione w punktach 1, 2 i 9.

(4) Materiały wymienione w punkcie 13 można przewozić tylko w hermetycznych

wagonach żelaznych, zaopatrzonych w zawory, zapobiegające rozerwaniu wagonu przez

ciśnienie z wewnątrz.

(5) Do wagonów krytych można również ładować

a) materiały wymienione w punktach 1 i 9, jeżeli są one zapakowane w naczynia me­

talowe z zabezpieczającym zamknięciem, ustępującym pod ciśnieniem z wewnątrz;

b) materiały wymienione w punktach 3 i 4, jak również suchy kał psi i suchy nawóz

ptasi (pkt 7).

(6) Materiały wymienione w punkcie 14 powinny być przewożone w wagonach kry­

tych.

2.

610

Napisy

i

nalepki

ostrzegawcze

na

wagonach.

Nie ma przepisów.

E.

Zakaz ładowania razem.

611

Materiały klasy VI należy przechowywać oddzielnie od środków żywnościowych lub

spożywczych oraz nie wolno ich ładować razem z nimi do tego samego wagonu.

Przy nadawaniu do przewozu materiałów wymienionych w punktach 1, 9 i 14 w drob­

nych przesyłkach pośpiesznych łub pośpiesznych przyśpieszonych (patrz 1. m. 607) mate­

riały te mogą być jednak ładowane razem ze środkami żywnościowymi lub spożywczynfi.

Materiały te należy jednak wówczas układać w wagonie oddzielnie od środków żywnościo­

wych lub spożywczych.

612

Dla przesyłek, które razem nie mogą być ładowane do tegosamego

ny być sporządzone osobne listy przewozowe (patrz § 6, pkt 14 RPT).

wagonu,powin­

—

—

F. Próżne opakowanie. Inne przepisy.

613

(1) Przedmioty wymienione w punktach 15 i 16 powinny być oczyszczone i odka­

żone odpowiednimi środkami.

(2) Przedmiotów wymienionych w punkcie 15 nie wolno przewozić jako drobne prze­

syłki pośpieszne lub pośpieszne przyśpieszone; należy je ładować do wagofiów nięjcrytych

i nie wolno ich ładować razem do tego samego wagonu ze środkami żywnościowymi lub

spożywczymi.

(3) Nazwa towaru w liście przewozowym powinna mieć takie same brzmienie jak

nazwa oznaczona kursywą pod 1. m. 601 i powinna być podkreślona czerwonym tięlorem.

(4) Przy przesyłkach drobnych z przedmiotami wymienionymi w punkcie 15 nadawca

powinien umieścić w liście przewozowym poniżej nazwy towaru następującą uwagę wpisaną

lub podkreśloną czerwonym kolorem: „Nie przechowywać w pobliżu środkóio żywnościo­

wych lub spożywczych i nie ładować z nimi razem do tego samego wagonu!".

(5) Dla przesyłek, które razem nie mogą być ładowane do tego samego wagonu, po­

winny być sporządzone osobne listy przewozowe (patrz § 6, pkt 14 RPT).

614

(1) Kolej może ograniczyć przewóz materiałów i przedmiotów klasy VI do pewnych

tociągów i wydawać specjalne zarządzenia co do czasu i terminu ich załadowania i wyadowania, dowożenia i odwożenia oraz żądać dostarczenia przez nadawcę opon.

(2) W \azie zauważenia przykrej woni, kolej może zawsze zarządzić zastosowanie

odpowiednich środków celem usunięcia tej woni.

(3) Kolej, która ostatnia przewiozła ładunki materiałów wymienionych w punktach

1, 2, 3, 9 i 10 luzem lub ładunki materiałów wymienionych w punktach 7 i 11, powinna wa­

gony po każdorazowym użyciu poddać czyszczeniu lub otłkażeniu sposobem przepisanym

dla usunięcia materiałów zaraźliwych przy przewozie bydła kolejami. W yłączone od tego

są te wagony, które są używane tylko do przewozu tych materiałów.

(4) Wagony przeznaczone do przewożenia materiałów w\*nienionych w punkcie 13

powinny być odkażane jak wskazano pod (3) co cztery tygodnie, jeżeli zaś ich zawartość

pochodziła od zwierząt dotkniętych wąglikiem, księgosuszem, wścieklizną, nosacizną albo

pryszczycą, wagony takie powinny być odkażane natychmiast po wyładowaniu.

(5) Przesyłki wagonowe z materiałami wymienionymi w punktach 1, 2 i 9 powinny

być załadowywane lub wyładowywane na możliwie dalej położonych torach bocznych

lub bocznicącłj.

(6) Przy przesyłkach wagonowych kolej może żądać od nadawcy lub odbiorcy oczysz­

czenia miejsca ładowania. Przy załadowywaniu lub wyładowywaniu śmieci domowych

(pkt 12) należy poczynić starania, wykluczające możliwie rozpylanie się. Kolej może żądać

od nadawcy lub odbiorcy dostarczenia odpowiednich urządzeń.

f

615*699

Dodatek I.

A.

Warunki stałości.

708

Podane poniżej warunki są najniższymi normami porównawczymi przy określaniu

Stałości, którym materiały dopuszczone do przewozu powinny zadość czynić.

701

Do 1. m. 21, punkt 1, i 1. m. 101, punkt 4: Nitroceluloza nie powinna W temperatu­

rze 132° C w ciągu pół godziny w ydzielać widocznych żółtobrunatnych tlenków azotu.

Jej temperatura zapłonu powinna przewyższać 180° C. Nici piroksylinowe muszą odpo­

wiadać tym samym warunkom stałości co nitroceluloza.

Patrz 1. m. 751 a) i 752.

702

D0 1,

1.

2.

*

21, punkty 3, 4, 14, 15 i 16

Prochy nitrocelulozow e, nie zawierające nitrogliceryny

3 g prochu nie powinny w temperaturze 132° C w ciągu jednej godziny wydzielać

widocznych żółtobrunatnych tlenków azotu. Ich temperatura zapłonu powinna

przew yższać 170° C.

Prochy nitrocelulozow e, zawierające nitroglicerynę

1 g prochu nie powinien w temperaturze 110° C w ciągu jednej godziny wydzielać

widocznych żółtobrunatnych tlenków azotu. Ich temperatura zapłonu powinna

przewyższać 160° C.

Patrz 1. m. 751 b) i 752.

Do 1 1 2 . Prochy nitrocelulozow e zżelatynowane, nieporowate i niemielone i prochy

nitrocelulozowe zawierające nitroglicerynę, które nie są niebezpieczniejsze niż proch nitro­

celulozowy w płytkach o wymiarach 0,3 X 1,3 do 1,5 mm i o zawartości nie mnipjszej niż

0,5?/# dwufenyloaminy, należą do grupy 1.

703

Do 1. m. 21, punkt 5: Odpadki błon i taśm filmowych nitrocelulozowych, myte i na­

stępnie wygotowane pod ciśnieniem, nie powinny w temperaturze 132° C w ciągu pół go­

dziny wydzielać widocznych żółtobrunatnych tlenków azotu.

Patrz 1. m. 751 a).

704

Dó 1. m. 21, punkt 6 : Suche nitrozwiązki organiczne nie powinny przy składowaniu

w ciągu 48 godzin w temperaturze 75° C wykazać straty ciężaru a w stanie przeznaczo­

nym do przewozu nie powinny na uderzenie, tarcie i zapłon być wrażliwsze od czystego

kwasu pikrynowego.

Patrz 1. m. 753, 754, 754/1, 754/2, 755 i 756.

705

Do 1. m. 21, punkty 7 i 17: Suche nitrozwiązki organiczne nie powinny przy składo­

waniu w ciągu 48 godzin w temperaturze 75° C wykazać straty ciężaru a w stanie prze­

znaczonym do przewozu nie powinny na uderzenie, tarcie i zapłon być wrażliwsze od

trójnitrorezorcyny, jeżeli są rozpuszczalne w wodzie,

czteronitrometyloaniliny, jeżeli nie są rozpuszczalne w wodzie.

Pątrz 1. m. 753, 754, 754/ 1, 754/2, 755 i 756.

705/1

Do 1. m. 21, punkty 8 i 18

a) Suchy czteroazotan pięcioerytrytu nie powinien przy składowaniu w ciągu 48 go­

dzin w temperaturze 75° C wykazać straty ciężaru.

Patrz 1. m. 753.

—

—

b) Sucha trójmetylenotrójnitroamma nie powinna przy składowaniu w ciągu 48 go­

dzin w temperaturze 75° C wykazać straty ciężaru a w stanie przeznaczonym do

przewozu nie powinna na uderzenie, tarcie i zapłon być wrażliwsza od czteronitrometyloaniliny.

Patrz 1. m. 753, 754, 754/1, 754/2, 755 i 756.

705/2

Do 1. m. 21, punkty 9 i 19: Nitrowana chlorohydryna i nitrowana chlorohydryna tech­

niczna o zawartości nitrogliceryny nie większej niż 5% nie powinny przy składowaniu

w ciągu 48 godzin w temperaturze 75° C wydzielać widocznych żółtobrunatnych tlenków

azotu.

Patrz 1. m. 753.

706

Do 1. m. 21, punkt 10: Materiały wybuchowe amonowosaletrzane nie powinny przy

składowaniu w ciągu 48 godzin w temperaturze 75° C wydzielać widocznych żółtobrunat­

nych tlenków azotu, przy czym składniki ciekłe materiału wybuchowego, jak nitroglice­

ryna, nitrozwiązki aromatyczne itp, nie powinny się w temperaturze próby oddzielać.

W stanie przeznaczonym do przewozu materiały wybuchowe amonowosaletrzane nie p o­

winny być na uderzenie, tarcie i zapłon wrażliwsze od porównawczego materiału wybu­

chowego o składzie następującym: 78°/o saletry amonowej, i4Vo trójnitrotoluenu, 6%> nitro­

gliceryny i 2% mączki drzewnej. Należy ustalić temperaturę zapłonu tych materiałów

wybuchowych.

Patrz 1. m. 752, 753, 754, 754/1, 754/2, 755, 756 i 758.

707

Do 1. m. 21, punkt 11 b): Saletra wybuchowa w stanie przeznaczonym do przewozu

nie powinna być na uderzenie, tarcie i zapłon wrażliwsza od porównawczego materiału

wybuchowego o składzie następującym: 753A* saletry sodowej, 10°/o siarki i 15°/o węgla

drzewnego bukowego. Należy ustalić temperaturę zapłonu tych materiałów wybucho­

wych.

Patrz 1. m. 752, 754, 754/1, 754/2, 755, 756 i 758.

708

Do 1. m. 21, punkty 13 a) i 20: Próbki materiałów wybuchowych i dynamity nie powin­

ny przy składowaniu w ciągu 48 godzin w temperaturze 75nC wydzielać widocznych żół­

tobrunatnych tlenków azotu a w stanie przeznaczonym do przewozu nie powinny być na

uderzenie, tarcie i zapłon wrażliwsze od żejatyny wybuchowej, zawierającej 93% nitro­

gliceryny. Należy ustalić temperaturę zapłonu 1vch materiałów wybuchowych.

Patrz 1. m. 752, 753, 754/1, 754 2, 755, 756 i 758.

709

Do 1. m. 21, punkty 12 i 21: Mieszaniny chloranowe nie powinny zawierać żadnych

soli amonowych. W stanie przeznaczonym do przewozu nie powinny one być na uderze­

nie, tarcie i zapłon wrażliwsze od chloranowego materiału wybuchowego o składzie na­

stępującym: 809/o chloranu potasu, 1 0 % dwunitrotoluenu, 5% trójnitrotoluenu, 4% oleju

rycynowego i 1% mączki drzewnej. M ateriały wybuchowe chloranowe i nadchloranowe,

zawierające nitrozwiązki, nitroglicerynę i jej namiastki, nie powinny przy składowaniu

w ciągu 48 godzin w temperaturze 75°C wydzielać widocznych żółtobrunatnych tlenków

azotu. Należy ustalić temperaturę zapłonu materiałów wybuchowych chloranowych i nad­

chloranowych.

Patrz 1. m. 752, 753, 754, 754/1, 754/2, 755, 756 i 758.

710

Do 1. m. 21, punkty 11 a) i 22, oraz 1. m. 61, punkt 10 e): Prochy czarne nie powinny

w stanie przeznaczonym do przewozu być na uderzenie, tarcie i zapłon wrażliwsze od naj­

drobniejszego prochu myśliwskiego o składzie następującym: 75% saletry potasowej, 10%

siarki i 15% węgla drzewnego kruszynowego.

Patrz 1. m. 754, 754/1, 754/2, 755,' 756 i 758.

711

Do 1. m. 61, punkt 1 b): W stanie przeznaczonym do przewozu materiał wybuchowy

nia powinien być na uderzenie, tarcie i zapłon wrażliwszy od czystego kwasu pikrynowego.

Patrz 1. m. 754, 754/1, 754/2, 755 i 756.

712

Do 1. m. 61, punkt 1 c): W stanie przeznaczonym do przewozu materiał wybuchowy nie

powinien być na uderzenie, tarcie i zapłon wrażliwszy od czteroazotanu pięcioerytrytu.

Patrz 1. m. 754, 754/1, 754/2, 755 i 756.

713

Do 1. m. 61, punkt 5 d): W stanie przeznaczonym do przewozu materiał wybuchowy

w ładunku wzmacniającym nie powinien być na uderzenie, tarcie i zapłon wrażliwszy od

ęzteronitrometyloaniliny.

Patrz 1. m. 754, 754/1, 754/2, 755 i 756.

—

—

714

Do 1. m. 100 (2) d): Materiał wybuchowy nie powinien przy składowaniu w ciągu

czterech tygodni w temperaturze 50°C ulec zmianom wskazującym na niedostateczne wa­

runki stałości.

.

Patrz 1. m. 757.

715-749

B. Przepisy dotyczące prób.

750

Dokonywane celem dopuszczenia do przewozu kolejowego lub na żądanie władz próby

materiałów Wybuchowych na bezpieczeństwo przewozu kolejami żelaznymi powinny być

wykonywane według przepisów następujących

751 Próba cieplna stałości chemicznej (patrz 1. m. 701, 702 i 703).

a)

P r ó b a m a t e r i a ł ó w w y m i e n i o n y c h p o d 1.m.

701 i 703

(1) Do dwu probówek szklanych, mających wymiary

długość

300 mm,

średnica wewnętrzna .

.

.

.

.

15— 16 mm,

grubość ścianki .

.

.

.

.

.

1,5 mm

wkłada się po jednym gramie materiału wybuchowego, wysuszonego nad chlorkiem wap­

nia. Obie probówki nakrywa się luźno kołpakami szklanymi i umieszcza następnie w urzą­

dzeniu nagrzewającym (termostacie) tak, aby były widoczne przynajmniej w 4/s swojej

długości, i trzyma przez 30 minut w stałej temperaturze 132° C. Przez ten czas obserwuje

się, czy nie wydzielają się tlenki azotu w postaci żółtobrunatnych par, szczególniej dobrze

widocznych na białym tle.

(2) Materiał uważa się za stały chemicznie, jeżeli się nie ukażą wspomniane pary.

b)

P r ó b a p r o c h ó w , w y m i e n i o n y c h p o d 1. m.702

(1)

Prochy nitrocelulozowe, nie zawierające nitrogliceryny, zżelatynowane lub niezżelatynowane: po 3 g prochu wkłada się do takich samych probówek szklanych, jakie

wymieniono pod a), które umieszcza się następnie w urządzeniu nagrzewającym (termo­

stacie), utrzymującym stałą temperaturę 132"C.

(2) Prochy nitrocelulozowe, zawierające nitroglicerynę: po 1 g prochu wkłada się

do takich samych probówek szklanych, jakie są wymienione pod a), które umieszcza się

następnie w urządzeniu nagrzewającym (termostacie), utrzymującym stałą temperaturę

110° C .•

^

(3) Probówki z prochami wymienionymi pod (1) i (2) trzyma się w urządzeniu na­

grzewającym (termostacie) przez godzinę. W ciągu tego czasu tlenki azotu nie powinny

być widoczne. Stwierdzanie i ocena jak pod a).

752 Temperatura zapłonu (patrz 1. m. 701, 702, 706, 707, 708 i 709).

(1) Temperaturę zapłonu określa się ogrzewając próbkę wysuszonego nad chlorkiem

wapnia materiału wybuchowego w probówce szklanej, zanurzonej w kąpieli ze stopu

Wooda. Dla wszystkich materiałów z wyjątkiem materiałów wybuchowych amonowosaletrzanych bierze się do próby 0,2 g materiału, a dla materiałów amonowosąletrzanych 0,5 g.

Probówkę zanurza się w kąpieli, po osiągnięciu przez nią 100°C. Temperaturę kąpieli

podwyższa się następnie jednostajnie o 5°C na minutę. Jeżeli zapłon nie nastąpi do tempe­

ratury 300°C, próbę się przerywa.

(2) Probówki powinny mieć następujące wymiary

długość

.

.

.

.

.

.

125 mm,

średnica wewnętrzna

. . .

15 mm,

grubość ścianki

.

.

.

.

0,5 mm

i powinny być zanurzone w kąpieli do głębokości 20 mm.

(3) Próbę należy powtórzyć trzykrotnie, notując za każdym razem temperaturę, przy

której następuje zapłon tj. deflagracja wzgl. spalanie się gwałtowne wzgl. wyfuknięcie

wzgl. eksplozja.

(4) Najniższa temperatura stwierdzona w trzech próbach jest uważana za tempera­

turę zapłonu.

(5) Do temperatury tej dodaje się poprawkę na wystający słup rtęci, obliczoną we­

dług wzoru

n (t — t’)

600

, .

gdzie

-

j

n — oznacza liczbę stopni na termometrze, licząc od powierzchni stopu W ooda do tem­

peratury w której nastąpił zapłon,

—

—

t — ędęzytąną (nąjpiższą) temperaturę zapłonu,

jt' —: przeciętną tempe^ąturę słupa rtęci termometru.

Aby określić temperaturę t\ umieszcza sh? równolegle do termometru mierzącego tem­

peraturę stopu Wooda i tuż obok niego inny termometr na takiej wysokości, aby zwor­

nik rtęci tego termometru znajdował się w połowie wysokości nitki rtęci, licząc od po­

wierzchni stopu Wooda do temperatury zapłonu.

753 Prób* stałości: składowanie w temperaturze 75*C (patrz 1. m. 704, 705, 705/1, 705/2, 706,

708 i 709).

Przy wykonywaniu próby należy stosować szklane naczyńka wagowe z doszlifowa­

nymi przykrywkami zewnętrznymi o następujących wymiaracn

średnica wewnętrzna .

.

.

.

.

wysokość naczyńka z przykrywką .

„

„

bez przykrywki .

„

szlifu (zewnętrznego) .

.

,

,

.

30 mm,

65 mm,

50 mm,

10— 12 mm.

ą) S k ł a d o w a n i e w n a c z y ń k a c h o t w a r t y c h .

( 1) Materiał wybuchowy wysusza się nad chlorkiem wapnia a następnie dwie jego

próbki, mniej więcej po 10 g, dokładnie zważone, umieszcza się w otwartych naczyńkach

watowych i trzyma w urządzeniu nagrzewającym (termostacie) w ciągu 48 godzin w sta­

łej temperaturze 75°C.

(2) Strata ciężaru próbek powinna być nieznaczna.

b) S k ł a d o w a n i e w n a c z y ń k a c h z a m k n i ę t y c h

(1) Dwie próbki materiału wybuchowego po około 10 g w naczyńkach wagowych

dobrze zamkniętych składuje się w urządzeniu nagrzewającym (termostacie) przez~ 48 go­

dzin w temperaturze 75°C.

(2) Podczas składowania próbek materiału nie powinny wywiązać się tlenki azotu

W ilpści widocznej.

754 Próba zachowania się materiału na powierzchni ogrzanej do czerwonego żaru (patrz 1. m.

704, 705, 705/1 b), 706, 707 i 709 do 713).

(1) Do rozżarzonego do czerwoności półkulistego naczyńka żelaznego o grubości

ścianek od 1 do 4 mm i o średnicy 120 mm wrzuca się próbki badanego materiału wybu­

chowego w zwiększających się ilościach następujących: 0,5 g, 1 g, 2 g, 3 g, 4 g i 5 g, przy

czym ze względu na bezpieczeństwo próba może być ograniczona do odpowiedniej ilości

poniżej 5 g.

Wyniki prób nąleiy rozróżniać jak następuje

1. zapalenie z powolnym spalaniem (np. przy materiałach wybuchowych amonowo-salefr z a w y *

2 . zapalenie z szybkim spalaniem (np. przy materiałach wybuchowych chloranowych),

3. zapalenie z gwałtownym spalaniem (np. przy prochu czarnym),

4. detonacja (np. przy piorunianie rtęci).

(2) Należy liczyć się z wpływem ilości materiału wybuchowego na przebieg zjawiska.

(3) Badany materiał wybuchowy nie powinien wykazywać żadnych zasadniczych

różnic w stosunku do wzorcowego materiału wybuchowego.

(4) Naczynia żelazne powinny być dokładnie oczyszczane przed każdą próbą i czę­

sto zmieniane.

7§|/£Prpbą na zapłon o4 płomienia (patrz 1. m. 704, 705, 705/1 b) i 706 do 713).

(1) Ną płytkiej miseczce żelaznej umieszcza się w postaci stożka próbki badanego

materiału wybuchowego zwiększając stopniowo jego ilość od 0,5 g do 10 g, odpowiecjnio do

wynijsów próby opisanej pod 1. m. 754.

{2] Wierzchołek stożka dotyka się płomieniem zapałki i obserwuje, czy materiał

wybuchowy się zapala i spala powolnie, czy też deflagruje lub detonuje, tudzież, czy nie

gaśnie po usunięciu zapałki. Jeżeli materiał od zapałki się nie zapali, należy zrobić podob­

ną próbę, dotykając go nieświecącym płomieniem gazowym, i poczynić te same spostrze­

żenia.

(3)

Wyniifi próby porównuje się z wynikami otrzymanymi z materiałem wzor­

cowym.

—

—

754 2 Próba spalania w zamkniętych pudełkach (patrz 1. m. 704, 705, 705/1 b) i 706 do 713).

(1) Próbę wykonywa się w pudełkach z 1 mm blachy żelaznej, wyfcpflanych według

poniższego rysunku

- p r r

-

i

-J__ .

i

i

fcoj

Priyhryrua.

i

i

f

t--j

oo

-480

60

iO

+^

i -

t

uiuikL

—

t

J-

i

— r -J J

+*

,mtęjsoa

dno

t

Przekrój ff-Qk

ó k a / a /.* 5"

/Uy/7liCLPy

/ o /7L77Z

(2) Pudełko napełnia się całkowicie badanym materiałem, prży czym należy starać

tię, aby gęstość materiału odpowiadała jego gęstości w stanie przeznaczonym do prze­

wozu.

Należy podać ilość materiału, jaka zmieściła się w pudełku.

(3) Pudełko z materiału umieszcza się w ognisku z drzewa,

(4) Należy podać wynik próby, tzn. czy materiał spalił się, wyfuknął lub eksplo*

dował. W wypadku spalania się materiału należy określić w przybliżeniu czas spalania

przy pomocy sekundomierza.

^

(5) Próbę należy wykonać dwukrotnie.

755 Próba wrażliwości materiału na uderzenie (patrz 1. m. 704, 705, 705/1 b) i 706 do 713).

(1) Materiały wybuchowe powinny być sproszkowane i wysuszone nad chlorkiem

wapnia. Materiały wybuchowe, które ze względu na swe właściwości nie mogą być sprosz­

kowane, kraje się na małe kawałki lub struga; z materiałów wybuchowych plastycznych

sporządza się małe krążki.

(2) Przyrząd do dokonywania prób składa się z kafarka spadającego wzdłuż dwóch

kierujących drążków i mogącego być utrzymanym na potrzebnej wysokości i łatwo dla

spadania zwalnianym. Próbkę materiału wybuchowego kładzie się między dwa objęte

pierścieniem tłoczki stalowe, które umieszcza się na nieruchomym kowadle stalowym.

.W górny tłoczek uderza spadający kafarek.

(3) Próby powinny być dokonywane porównawczo z materiałem wybuchowym ba­

danym i z odpowiednim materiałem wzorcowym na przemian, w sposób następujący

a) Próbki wzorcowego i badanego materiału wybuchowego powinny być możliwie

jednakowego ciężaru, nie mniejsze niż 0,025 g i nie większe niż 0,075 g. Każda

próbka materiału wybuchowego powinna być tylko raz uderzona. Po każdej pró­

bie tłoczki i pierścień powinny być dokładnie oczyszczone. _

b) Dla określenia granicy wrażliwości ustala się najpierw największą wysokość spad­

ku, przy której przy dziesięciu próbach nie następuje wybuch. W tym celu próby

—

—

należy rozpoczynać od takiej wysokości spadku kafarka, przy której następuje wy­

buch materiału poddanego próbie. Następnie wysokość spadku zmniejsza się stop­

niowo, dopóki wybuch nie nastąpi. Przy tej ostatniej wysokości próbę powtarza

się do dziesięciu razy, o ile wybuch nawet częściowy nie następuje. Jeżeli zaś choć

jeden raz wybuch nastąpił, dziesięciokrotną próbę wykonywa się z nieco mniejszej

wysokości itd. aż do osiągnięcia tej największej wysokości, przy której dziesięcio­

krotna próba wybuchu nie daje.

c) Za granicę wrażliwości uważa się tę najmniejszą wysokość spadku ponad ustalo­

ną wyżej pod b), przy której przy dziesięciu próbach nastąpił choć jeden wybuch

zupełny lub niezupełny.

d)

Normalnie próbę uderzeniową wykonywać należy kafarkiem o ciężarze

2kg;gdy­

by jednak wrażliwość na uderzenie tym kafarkiem wymagała większej

wysokości

spadku niż 60 cm, to próby należy dokonywać kafarkiem o ciężarze 5 kg.

756 Próba wrażliwości

na tarcie (patrz 1. m. 704, 705, 705/1 b) i 706 do 713).

(1) Materiał wybuchowy powinien być wysuszony nad chlorkiem wapnia. Próbkę

materiału wybuchowego rozciera się w niepolewanym moździerzu porcelanowym tłucz­

kiem również niepolewanym.

(2) Wyniki prób porównuje się z wynikami otrzymanymi z materiałem wzorcowym

i rozróżnia się jak następuje

1. bez żadnych-objawów,

2. słabe pojedyncze trzaski,

3. trzaski częste lub pojedyncze bardzo mocne.

(3) Materiały wybuchowe, które przy próbach dają wynik podany pod 1, są uważa­

ne za materiały na tarcie niewrażliwe; uważa się je za średnio wrażliwe, jeżeli dają w y­

nik podany pod 2, za bardzo zaś wrażliwe, jeżeli dają wynik podany pod 3.

757

Stałość materiałów wymienionych pod 1. m. 714 sprawdza się zwykłymi sposobami

laboratoryjnymi.

758 Próba wstrząsania (patrz 1. m. 706 do 710).

(1) Próbie wstrząsania poddaje się tylko materiały, będące mieszaniną składników

ora/ posiadające konsystencję sypką.

(2) Próba wstrząsania ma na celu stwierdzenie, czy przy regularnych wstrząsach,

jakim np. ulega materiał przy przewozie kolejami żelaznymi, nie zostają wydzielane z mie­

szaniny składniki.

(3) Próbę wykonywa się w sposób następujący: w słoiku szklanym pojemności 300

cm3 zamyka się szczelnie 100 g materiału wybuchowego. Słoik umieszcza się w przyrzą­

dzie wstrząsającym, który wykonywa 300 skoków na minutę przy długości skoku 12 cm.

(4) Po pięciu godzinach wstrząsania materiału stwierdza się jego stan, tj. czy skład­

niki nie uległy wydzieleniu z mieszaniny.

(5) Próbę wykonywa się dwukrotnie.

759-799

Dodatek II.

Przepisy dotyczące używania wagonów z urządzeniami elektrycznymi.

Materiały i przedmioty zagrażające wybuchem klas la i Ib, punkty 3, 5, 6, 7, 13 i 14

oraz materiały łatwo zapalne klas Ula i llib mogą być przewożone w wagonach z urzą­

dzeniami elektrycznymi tylko wtedy, gdy wagony te odpowiadają następującym warun­

kom

a) Przewody elektryczne powinny być zamknięte w rurkach lub w kanałach kablo*

wych.

b) Jako lamp wolno używać tylko żarówek, zabezpieczonych mocnymi, szczelnymi

kloszami szklanymi lub koszykami z dostatecznie gęstej plecionki z drutu metalo­

wego, albo też mocnymi, przezroczystymi osłonami, szczelnie oddzielonymi od

wnętrza wagonu.

c) Przełączniki, bezpieczniki, przyrządy do regulowania i inne podobne urządzenia

m o ^ być umieszczone wewnątrz wagonu, jeżeli pracują przy natężeniu najwyżej

40 wolt i nie znajdują się bez osłony ochronnej w tym samym przedziale wagonu,

w którym znajduje się ładunek.

d) Maszyny elektryczne, piorunochrony, oporniki i grzejniki, urządzenia do regulo­

wania, przełączania i bezpiecznikowe (npi. bezpieczniki, wyłączniki automatycznej

w których przerywa się prąd, mogą być umieszczane wewnątrz wagonu razem

z ładunkiem tylko o tyle, o ile są zamknięte w ogniotrwałych skrzynkach, i tak

zbudowane, że nie mogą nastąpić wybuchy gazu. Urządzenia te, jeżeli pracują

przy natężeniu nie większym niż 40 wolt, mogą być umieszczone w wagonie rów­

nież bez specjalnego zabezpieczenia, jednak nie w tym samym przedziale wagonu,

w którym znajduje się ładunek.

801

(i) Materiały i przedmioty wymienione pod 1. m. 800 nie mogą być ładowane do

wagonów, posiadających elektryczne urządzenia do ogrzewania, ani w ogóle do wagonów

z transformatorami.

(2) Używanie wagonów z transformatorami powietrznymi jest dozwolone tylko w sto­

sunku do materiałów łatwo zapalnych klas III a i III b pod warunkiem, aby transformato­

ry były zbudowane w sposób, usuwający wszelkie niebezpieczeństwo pożaru, umieszczo­

ne pod pudłem wagonu i oddzielone od niego izolacyjną warstwą talkiego rodzaju i ta­

kich rozmiarów, ażeby pożar w transformatorze nie mógł przerzucić się na pudło wagonu.

(3) Wagony z transformatorami mussą być oznaczone znakami specjalnymi, jeżeli

nie mogą bez tego być łatwo rozpoznane jako takie wagony.

802

Wagony, których urządzenie nie odpowiada niniejszym przepisom, mogą być mimo

to użyte do przewozu wyżej wskazanych materiałów i przedmiotów, jeśli wszystkie urzą­

dzenia elektryczne, nie odpowiadające powyższym warunkom, są wyłączone z obwodu

prądu elektrycznego i zabezpieczone od włączenia w czasie przewozu.

803-809

Dodatek III.

1.

Przepisy dotyczące nalepek ostrzegawczych.

$10

Przepisowe wymiary nalepek są te same, co formatu normalnego A 5 (148 X 210 mm).

Wymiary nalepek umie szczanych na sztukach przesyfki mogą być żnmiejsZorie do fctfmatu

A 7 (74 X 105 mm).

811

Nalepki ostrzegawcze powinny być nalepiane lub w inny odpowiediii sposób umoco­

wywane na sztukach przesyłki. Tylko wtedy, jeśli zewnętrzne cechy sztuki pt^esyłki na

to nie pozwalają, mogą one być nalepiane na tekturze lub tabliczkach, przywiązanych sil­

nie do sztuk przesyłki. Zamiast nalepek móżńa UniieśzcZać na opakówairiti trwałe znaki

ostrzegawcze, odpowiadające ściśle przepisanym wzorom,

812

Zapasy z dawniej wydrukowanych nalepek ostrzegawczych, nie odpowiadających

dokładnie nowym wzorom, mogą być używane aż do ich wyczerpania. Rówtoież naczynia

przesyłkowe z dawniejszymi trwałymi znakami ostrzegawczymi, nie odpowiadającymi do­

kładnie nowym wzorom, mogą być nadal używane.

2,

813

Objaśnienie wzorów nalepek ostrzegawczych.

Przepisane dla materiałów i przedmiotów klas I do V nalepki ostrzegawcze (patrz

tablice na końcu) znaczą

iłtf

1 (bomba, czerwona, w pojedynczej

ramce)

przewidziana pod 1. m. 4 3 a)* 48,

78 b) i d), 82;

zaigraża wybuchem;

nie ładować do tego samego wagonu ra­

zem. ze sztukami przesyłki, zaopatrzo­

nymi w fcalepki według wzoru nr 3

(czarne);

nr la (bomba, cźerwońa, w pojedyttezej

tamce z napisem ii dołu

,,Tylko

300 k g ")

przewidziana pod 1. m. 4 3 a), 48;

zagraża wybuchem;

iiie ładotoać do tego sardego wagonu ra­

zem ze sztukami przesyłki, zaopatrzo­

nymi w nalepki według wzoru nr 3

(czarne);

itr

2 (bomba, cterwona, w podwójnej

ramce)

przewidziana pod 1. m. 43 b), 48,

78c), 82;

zagraża wybuchem;

dopuszczone są do przewozu tylko w

przesyłkach wagonowych; co do zakazu

ładowania razem patrz 1. m. 49, 8^ i 314}

nr

3 (bomba, czarna, w pojedynczej

ramce)

przewidziana pod 1. m. 78a), 82;

zagraża wybuchem;

nie ładować do tego samego wagonu ra­

zem ze sztukami przesyłki, zaopatrzo­

nymi w nalepki według wzoru nr 1

(czerwone), l a (czerwone), lub w na­

lepki według wzoru nr 4 ( czerwone) ;

nr 3a (rakieta, zielona, w pojedynczej

ramce)

przewidziana pod 1. m. 112;

ognie sztuczne;

—

nr

—

4 (pochodnia, czerwona)

przewidziana pod 1. m. 159 (2),

308 (1) i (2), 313;

niebezpieczeństwo ognia;

nie ładować do tego samego wagonu ra­

zem ze sztukami przesyłki, zaopatrfl«^

nymi w nalepki według W*0f tt ttf 3

ne); ęo do dalszych zakazów ładowania

razem patfz 1. m. 49 (2)* 8|3 (1) i |14i

lir 4a (nieregularna gwiazda, czerwona, w

pojedynczej ramce)

' przewidziana pod 1- m. 308 (1)

i (2), 313;

niebezpieczeństwo ognia;

nie ładować do tego sądnego Wfr$onu rą*

zem ze &?tukami przesyłki, zaopatrzonym

mi w nalepki według wzoru nr 3 fe*arw

ne)? co do dalszych zakazów ładowania

razem patrz 1. m. 49 (?), 83 (l) i 3l4ł

flf

3 (pochodnia, niebieska);

przewidziana pod 1. m. 212 (1)

i (4), 217( 1) ;

samozapalne;

nr

6 (piec przekreślony na krzyż i kalory­

fer przekreślony na krzyż, czarne)

przewidziana pod 1. m, 360j

nie

nr

7 (trupia czaszka, czarna)

przewidziana pod 1. m. 15.9 (2),

420 (1), 426 (1), 428 (3)i

materiał trującyi

przechowywać i układać w vpagona»k

oddzielnie od środków żywnaiciowyąfc

lub spożywczych;

nr

8 (butla opleciona, czerwona)

przewidziana pod 1. m. 513 (1)

i (5), 519;

irąoei

fir

9 (ręka z ciałem wyżartym na czterech

palcach i dwie strzały na płaszczyź­

nie poziomej, czarne)

przewidziana pod 1. m. 513 (1)

i (5), 519, 521 (3);

zgęszczony kwas fluorowodorowy)

nie dotykać gołymi rakami Z*W«fta*0i

lub śladów tego kwasu l

do góry;

zbliżać do kaloryferów, przewodów

cieplnych lub ogrzewanych pieców;

ttf 10 (dwie strzały na płaszczyźnie pozio­

mej, czarne)

przewidziana pod 1. m. 151, 212

(2) i (4), 513 (1), (3) 1 (5), 516

(2) a);

do góry;

nr 11 (kielich, czerwony)

przewidziana pod 1. m. 151, 212

(3) i (4), 308 (1) i (2), 513 (4)

i (5);

obchodzić się ostrożnie, lub

nie przewracać;

nr 12 (otwarty parasol, czarny)

przewidziana pod 1. id. 185, 420

flhronió przed wilgocią;

( 1);

nr 13 (wentylator, ctarny)

przewidziana pod 1. m. 426 (2);

przewietrzyć dokładnie pfjted fOfcp^Cięcte®

wytedowani*, lub

przechowywać w miejscu prz#wi«wnyitt5

nr 14 (trójkąt, czerwony, z czarnym na­

pisem)

przewidziana pod 1. m. 159 (1),

217 (2), 313.

przetaczać ostrożnie.

N A L E P K I

O S T R Z E G A W C Z E .

Znaczenie: zobacz Dodatek III {1. m. 813)

O dbitki pom niejszone: 1/24 norm alnego formatu A 5 (148 X 210 mm).

Nr 1

Nr l a

Nr 2

Nr 3

J

Tylko 300 kg

L. m. 43, 48, 78, 82

Nr 3a

Nr 6

L. m. 151, 212, 513. 51*

L. m. 185, 420

Ł. m. 151, 212, 308. 513

Nr 14

^

\

Przetaczać

oltrołn iel

X

#

L. m

. 159, 217, 313

L. m. 426