Ustawa z dnia 19 lipca 1939 r. o zmianie ustawy o zapewnieniu pracy i o zaopatrzeniu uczestników walk o niepodległość Państwa Polskiego.

W trosce o zabezpieczenie bytu osobom, zasłużonym w walkach o niepodległość Państwa

Polskiego, ustawa niniejsza zapewnia im pracę lub zaopatrzenie.

1.

Minister Opieki Społecznej na wniosek Opiekuna Głównego powołuje i odwołuje okręgowych

opiekunów nad uczestnikami walk o niepodległość Państwa Polskiego przy wojewódzkich

władzach administracji ogólnej oraz oznacza okręgi ich działalności.

2.

Opiekun okręgowy pełni w wyznaczonym mu okręgu funkcje, zlecone przez Opiekuna Głównego.

Minister Opieki Społecznej ogłosi w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej jednolity

tekst ustawy o zapewnieniu pracy i o zaopatrzeniu uczestników walk o niepodległość Państwa

Polskiego z uwzględnieniem zmian, wprowadzonych ustawą niniejszą.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Prezesowi Rady Ministrów oraz Ministrom Opieki

Społecznej i Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Minister Skarbu lub upoważniona przez niego władza skarbowa II instancji przyznaje

zaopatrzenie. Od orzeczeń władzy skarbowej II instancji służy odwołanie do Ministra

Skarbu w terminie dni 30.