Dekret Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 8 sierpnia 1939 r. o rozrachunku pomiędzy Skarbem Państwa a gminą m. st. Warszawy.

Art. 3. 1. Na skutek zgłoszenia projekto­

wanych lub rozpoczętych pomiarów władza

wydaje pozwolenie albo odmawia pozwolenia,

bądź zakazuje dalszego wykonywania pomia­

rów.

2. W pozwoleniu na dokonanie pomiarów

na obszarach określonych na podstawie art. 1

ust. 1, należy wymienić obszar, na którym po­

miary mają być dokonane, charakter pomiarów

oraz osobę mierniczego przysięgłego, lub mier­

niczego górniczego i wszystkie osoby, które

mają być zatrudnione przy pomiarach. Ponad­

to w pozwoleniu mogą być zastrzeżone warun­

ki, określone przez władzę udzielającą pozw o­

lenia.

3. Odmowa pozwolenia na wykonywanie

pomiarów, jak również i zakaz dalszego w yko­

nywania pomiarów rozpoczętych przed dniem

podania do publicznej wiadomości zarządzenia

Dziennik Ustaw Nr 72

—

określonego

nienia.

w

art. 1 nie wymagają uzasad­

Art. 4. 1. Kto

1) bez pozwolenia władzy (art. 1 ust. 1) lub

wbrew warunkom takiego pozwolenia w yko­

nywa pomiary sytuacyjne i wysokościowe;

2) wbrew zakazowi władzy (art. 3 ust. 1)

wykonywa dalsze pomiary sytuacyjne i wyso­

kościowe —

podlega karze aresztu do trzech miesięcy

i grzywny do trzech tysięcy złotych luib jednej

z tych kar.

2. Tej samej karze podlega, kto wykracza

przeciwko przepisowi art. 2 ust. 1.

3. Do orzekania o przestępstwach, prze­

widzianych w ust. 1 i 2, powołane są powiato­

we władze administracji ogólnej.

Art. 5. Wykonanie dekretu niniejszego

porucza się Ministrowi Spraw Wewnętrznych.

Art. 6. Dekret niniejszy wchodzi w życie

z dniem ogłoszenia.

Prezydent Rzeczypospolitej: I. Mościcki

Prezes Rady Ministrów

i Minister Spraw Wewnętrznych

Sławoj Składkowski

485

DEKRET PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ

z dnia 8 sierpnia 1939 r.

o rozrachunku pomiędzy Skarbem Państwa a gminą m. st. Warszawy.

Na podstawie art. 55 ust. (1) ustawy kon­

stytucyjnej i ustawy z dnia 13 maja 1939 r. o upo­

ważnieniu Prezydenta Rzeczypospolitej do wy­

dawania dekretów (Dz. U. R. P. Nr 44, poz. 285)

postanawiam co następuje

.

Art. 1 Upoważnia się Ministra Skarbu do

przeprowadzenia rozrachunku pomiędzy Skar­

bem Państwa a gminą m. st. Warszawy z tytułu

ugody, zawartej w dniu 31 lipca 1939 r. pomię­

dzy gminą m. st. Warszawy a spółką akcyjną

pod firmą „Francuska Spółka Akcyjna (Compagnie d'Electricitć de Varsovie) Towarzystwo

Elektryczności w Warszawie**, nazwaną poni­

żej „Towarzystwem".

Art. 2. 1. Upoważnia się Ministra Skarbu

do przejęcia w imieniu Skarbu Państwa za gmi­

nę m. st. Warszawy zobowiązań gmii^y wobec

Towarzystwa, wynikających z wymienionej w

art. 1 ugody a wynoszących w kapitale i odset­

kach łącznie franków francuskich pięćdziesiąt

sześć milionów dziewięćset dwadzieścia cztery

tysiące i do pokrycia tych zobowiązań przez

wypłatę Towarzystwu kwoty franków francu­

skich siedmiu milionów oraz wydanie Towarzy­

stwu nieoprocentowanych skryptów dłużnych

Skarbu Państwa do wysokości franków francu­

skich czterdziestu dziewięciu milionów dziewięciuset dwudziestu czterech tysięcy.

2. Gmina m. st. Warszawy przekaże Skar­

bowi Państwa kwotę złotych sześć milionów sto

siedemdziesiąt dziewięć tysięcy trzysta siedem­

dziesiąt siedem z której złotych dziewięćset

dziewięćdziesiąt tysięcy dwieście siedemdzie­

siąt siedem w przeciągu ośmiu dni, a pozostałość

przed upływem jednego miesiąca od dnia wej­

ścia w życie dekretu niniejszego.

Art. 3. Warunki, terminy i sposób spłaty

skryptów dłużnych Skarbu Państwa ustali Mini­

ster Skarbu.

Art. 4. Wynikające z rozrachunku dochody

i wydatki, powinny być zarachowane w budże­

cie począwszy od roku 1939/40.

Art. 5. 1. Upoważnia się Ministra Skarbu

do przejęcia w całości lub w części na rachunek

Skarbu Państwa obowiązku pokrycia kosztów

sądowych w sprawach, objętych ugodą, o której

mowa w art. 1.

2. Opłaty sądowe do wysokości przejętej

na rachunek Skarbu Państwa na podstawie

przepisu ustępu poprzedzającego umarza się.

Art. 6. Wykonanie dekretu niniejszego porucza się Ministrowi Skarbu, a co do art. 5 —

Poz. 485 i 486

Ministrowi Skarbu w porozumieniu z Ministrem

Sprawiedliwości.

Art. 7. Dekret niniejszy wchodzi w życia

z dniem ogłoszenia.

Prezydent Rzeczypospolitej: /. Mościcki

Prezes Rady Ministrów: Sławoj Składkowski

Minister Skarbu: E. Kwiatkowski

Minister Sprawiedliwości: W. Grabowski

486

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA WYZNAM RELIGIJNYCH I OŚWIECENIA PUBLICZNEGO

z dnia 19 lipca 1939 r.

o kwalifikacjach zawodowych nauczycieli religii mojżeszowej w szkołach powszechnych.

Na podstawie art. 1 ust. 3 i art. 13 rozpo­

rządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia

6 marca 1928 r. o kwalifikacjach zawodowych

nauczycieli szkół powszechnych (Dz. U. R. P.

Nr 28, poz. 258) zarządzam co następuje

§ 1. Kwalifikacje zawodowe do naucza­

nia religii mojżeszowej w publicznych i pry­

watnych szkołach powszechnych posiada czło­

nek którejkolwiek gminy wyznaniowej żydow­

skiej w Rzeczypospolitej Polskiej, posiadający

prawa obywatelskie, który

a) albo sprawuje funkcje rabina, zatwier­

dzonego przez władze państwowe, i wykaże się

świadectwem ukończenia państwowego lub pry­

watnego z prawami szkół państwowych gimna­

zjum ogólnokształcącego nowego ustroju wzglę­

dnie świadectwem, uznanym przez władze

szkolne dla tego celu za równorzędne,

b) albo ukończył z pomyślnym wynikiem

państwowy lub prywatny z prawami szkół pań­

stwowych zakład kształcenia kandydatów na

nauczycieli religii mojżeszowej,

c) albo ukończył istniejący za zezwoleniem

Ministra Wyznań Religijnych i Oświecenia Pu­

blicznego zakład kształcenia rabinów i wykaże

się świadectwem państwowego lub prywatnego

z prawami szkół państwowych gimnazjum ogól­

nokształcącego nowego ustroju względnie świa­

dectwem, uznanym przez władze szkolne dla

tego celu za równorzędne, a nadto złoży z po­

myślnym wynikiem egzamin uzupełniający z

przedmiotów pedagogicznych przed komisją

egzaminacyjną, powołaną przez Ministra W y­

znań Religijnych i Oświecenia Publicznego,

d) albo posiada kwalifikacje zawodowe do

nauczania w publicznych i prywatnych szkołach

powszechnych w myśl art. 1 ust. 1 rozporządze­

nia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 6 mar­

ca 1928 r. o kwalifikacjach zawodowych nau­

czycieli szkół powszechnych (Dz. U. R. P.

Nr 28, poz. 258) i złoży egzamin uzupełniający

z religii mojżeszowej przed komisją egzamina­

cyjną, powołaną przez Ministra Wyznań Reli­

gijnych i Oświecenia Publicznego,

e)

albo po uzyskaniu świadectwa dojrzało­

ści, uprawniającego do studiów w szkołach

wyższych, złoży z pomyślnym wynikiem uzupeł­

niający egzamin z religii mojżeszowej i przed­

miotów pedagogicznych przed komisją egzami­

nacyjną, powołaną przez Ministra Wyznań Re­

ligijnych i Oświecenia Publicznego.

§ 2. 1. Kwalifikacje zawodowe do nau­

czania religii w publicznych i prywatnych szko­

łach powszechnych uprawniają do nauczania

w języku polskim lub, o ile to jest wyraźnie za­

znaczone w świadectwie, do nauczania w języ­

ku polskim i innym.

2. Rozszerzenie kwalifikacji na drugi język

nauczania może nastąpić na podstawie specjal­

nego egzaminu, określonego przez Ministra

Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.

§ 3. Dyplomy, uprawniające w myśl obo­

wiązujących przepisów do nauczania religii

mojżeszowej w szkołach średnich ogólnokształ­

cących lub zakładach kształcenia kandydatów

na nauczycieli szkół powszechnych lub w szko­

łach zawodowych, dają kwalifikacje zawodowe

do nauczania w szkołach powszechnych w tym

samym języku.

§ 4. Kurator okręgu szkolnego (W ojewo­

da Śląski) może w braku kwalifikowanych kan­

dydatów zezwalać na zatrudnianie w charakte­

rze nauczycieli religii osób wyznania mojżeszowego, nie posiadających kwalifikacji zawodo­

wych do nauczania religii mojżeszowej w szko­

łach powszechnych, jednakże nie dłużej niż do

końca trzeciego roku szkolnego od daty zatrud­

nienia danej osoby.

§ 5. Minister Wyznań Religijnych i Oświe­

cenia Publicznego może w wyjątkowych przy­

—

lonego w art. 1, wykonywa jący pomiary mier­

niczy przysięgły, lub mierniczy górniczy powi­

nien donieść właściwej powiatowej władzy

administracji ogólnej w terminie czternastu dni

od daty podania zarządzenia do publicznej wia­

domości.

2. Brak odpowiedzi władzy administracyj­

nej na zgłoszenie rozpoczętych pomiarów nie

wstrzymuje ich wykonywańia.