Legislator Case Law & Legislation
DU_1939_44 PL

Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 stycznia 1939 r. o ogłoszeniu jednolitego tekstu kodeksu postępowania karnego.

204 Articles / Provisions · Poland
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Table of Provisions (204)

Art. 2 Art. 3 Art. 4 Art. 5 Art. 6 Art. 7 Art. 8 Art. 9 Art. 14 Art. 15 Art. 16 Art. 17 Art. 18 Art. 20 Art. 29 Art. 30 Art. 31 Art. 33 Art. 39 Art. 41 Art. 42 Art. 48 Art. 55 Art. 61 Art. 62 Art. 63 Art. 65 Art. 66 Art. 67 Art. 73 Art. 74 Art. 76 Art. 77 Art. 84 Art. 99 Art. 101 Art. 105 Art. 112 Art. 116 Art. 117 Art. 125 Art. 126 Art. 127 Art. 129 Art. 130 Art. 140 Art. 141 Art. 143 Art. 146 Art. 150 Art. 151 Art. 154 Art. 155 Art. 156 Art. 157 Art. 163 Art. 164 Art. 165 Art. 166 Art. 167 Art. 168 Art. 174 Art. 175 Art. 178 Art. 180 Art. 181 Art. 183 Art. 188 Art. 189 Art. 190 Art. 191 Art. 198 Art. 201 Art. 202 Art. 203 Art. 204 Art. 205 Art. 206 Art. 207 Art. 208 Art. 213 Art. 214 Art. 215 Art. 216 Art. 218 Art. 219 Art. 220 Art. 221 Art. 223 Art. 224 Art. 225 Art. 226 Art. 232 Art. 233 Art. 234 Art. 242 Art. 245 Art. 251 Art. 253 Art. 255 Art. 257 Art. 261 Art. 262 Art. 264 Art. 271 Art. 272 Art. 275 Art. 276 Art. 277 Art. 278 Art. 284 Art. 285 Art. 286 Art. 287 Art. 295 Art. 297 Art. 299 Art. 300 Art. 301 Art. 302 Art. 307 Art. 308 Art. 309 Art. 311 Art. 312 Art. 313 Art. 322 Art. 323 Art. 324 Art. 325 Art. 326 Art. 327 Art. 328 Art. 329 Art. 330 Art. 336 Art. 337 Art. 339 Art. 340 Art. 341 Art. 342 Art. 348 Art. 349 Art. 350 Art. 351 Art. 352 Art. 353 Art. 354 Art. 362 Art. 363 Art. 365 Art. 370 Art. 379 Art. 381 Art. 382 Art. 383 Art. 384 Art. 385 Art. 386 Art. 387 Art. 388 Art. 389 Art. 390 Art. 391 Art. 397 Art. 398 Art. 455 Art. 456 Art. 457 Art. 458 Art. 459 Art. 461 Art. 465 Art. 467 Art. 473 Art. 474 Art. 475 Art. 477 Art. 478 Art. 479 Art. 480 Art. 489 Art. 492 Art. 499 Art. 500 Art. 501 Art. 502 Art. 503 Art. 507 Art. 508 Art. 511 Art. 513 Art. 518 Art. 519 Art. 521 Art. 523 Art. 524 Art. 531 Art. 532 Art. 536 Art. 538 Art. 1344 Wstęp Załącznik {Io

Statutory Text (204 Articles)

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 2.

§ 1. Sąd wszczyna POostępowanie na żąda­

nie uprawnionego Ooskarżyciela.

§ 2. Oskarżyciel powinien wyjednać zezwolenie na ściganie określonej OoSOoby, jeżeli

takiego zezwOolenia wymaga szczególny przepis

ustawy.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 3.

S~d nie wszczyna postępowania, a wszczę­

te umarza, w razie śmie·rci OoskarżOonegOo, przedawnienia lub innej okolicznOości wyłączającej

ściganie.

Minister Sprawiedliwości : W. Grabowski

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 4.

S~d może za zgodą oskarżyciela umorzyć

postępOowanie, jeżeli najwyższa kara grożąca

oskarżOonemu nie przekracza jednego rOoku POozbawienia wOolności i musiałaby z mocy ustawy

ulec pochłOonięciu przez karę już prawomocnie

wyrzeczOoną·

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 5.

W razie nieujęcia oskarżonegOo lub jego

choroby p,sy.chicznej postępOowanie zawiesza się

na czas trwania przeszkody. W miarę POotrzeby

należy zebrać i zaheZipieczyć dowody.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 6.

Art. 1.

Postępowanie w sprawa·ch o przestępstwa,

należące do właśdwośd sądów POowszechnych,

odbywa się według przepisów niniejszego ko-

O wsZ'Częciu tudzież o ukończeniu postępo­

wania karne,go przeciwkOo oSOobOom, POodlegającym

publicznej władzy dyscyplinarnej. oraz wychowańcOom zakładów naukowych zawiadamia się

deksu,'

właściwą władzę.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 7.

Sąd karny rozstrzyga samodzielnie wszelkie

zagadnienia prawne, wynikające w toku postę­

powania, i nie jest związany orzeczeniem ~nne­

go sądu lub urzędu.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 8.

§ 1. WłaJdze pańtstwowecywilne i wojskowe jako też władze samorządowe są obowiąza­

ne do udzielania pomocy sądom i prokuratorom.

§ 2. W szczególności policja wykonywa w

zakresie ścigania prze1stępstw polecenia sądu

i prokuratora.

§ 3. Sąd lub prokurator może bezpośred­

nio zwracać się do władzy wojskowej o pomoc

~brojną.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 9.

Wszystkie wła,dze, powołane do udziału w

dochodzeniu i śCiganiu przestępstw, mają obowiązek uwzględniania zarówno okoliczności

przemawiają<:ych 'za oskarżonym, jak i przeciw

niemu.

Dziennik Ustaw Nr 8

66

§ 2. Orzeczenie sądu wyższego rzędu, wydane w za,k resie działania sądu niższego rzędu,

nie jest z tego powodu nieważne.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 14.

§ 1. W wypadkach, przewidziany<:h wart.

12 i 13, nieważność stwierdza postanowieniem

sąd bezpo,ś'roonio wyższy nad. sądem, który wydał nieważne orzecz'e nie.

§ 2. Orzeczenie o nieważności ,sąd wydaje

z własnej inicjatywy a,l bo na wniosek stron.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 15.

§ 1. Stwierdzenie dopiero na rozprawie

głównej, że sprawa należy do właściwości sądu

niższego rzędu, nie wstrzymuje dailszego toku

rozprawy.

§ 2. Jeżeli je,d nak zajdzie potrzeba od~o­

czenia rozprawy z innej przyczyny, ,sąd może

przekazać sprawę właś, ciwemu sądowi.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 16.

Sąd grodzki rozpoznaje sprawy o przeza które ustawa przepisuje karę pozbawienia wolności do dwóch lat lub grzywnę

albo obie te kary łąc'zoie, niezależnie od kar dodatkawy<:h i środków zabezpieczających.

§ 1.

stępstwa,

Art. 10.

Sędziowie orzekają na mocy przekonania

oparte,go na sw~bodnej o'cenie dowodów.

KSIĘGA

I.

Sądy.

R o z d z i a ł I.

Zakres działania sądów.

Art. 11.

§ 1.

Sąd z urzędu rozstrzyga o swojej wła­

§ 2. Sądy grodZ1kie rozpoznają nadto sprawy o prze,stępstwa, wymienione w kodeksie

karnym 1932 r.

al wart. 129, 130, 131, 133 i 200;

bl wart. 160, 257, 262 § 1 i 2, 264, 267, 268

i 269, jeżeli wartość mienia nie przenosi

tysiąca złoItych.

§ 3. Sąd grodzki nie przestaje być właści­

wym, choćby ze w~lędu na powrót do przestępstwa, zawodowość lub nawyknienie graziła

przestępcy kara wyższa, niż przewidziana w § 1

lub w przepisach wymienionych w § 2.

ściwości.

§ 2. Uznając swoją niewłaściwość, sąd przeka~uje sprawę komu należy.

§ 3. Na postanowienie w przedmiocie wła­

ściwości służy za'żalenie.

Art. 12.

Orzeczenie wYldane przez sąd powszechny

względem osoby, która w danej sprawie nie podlega orzecznidwu sądów powszechny,ch, jest

z mocy prawa nieważne.

Art. 13.

§ 1. Orze'czenłe, wydane pro' e'z sąd niżL-Jztt­

go rzędu z obrazą przepi,s ów o wlaściwaści rzeczowej,jest z mocy prawa nieważne; nie dotyczy to jednak orzeczeń w sprawach, dla których

sąd wyŻJszega rzędu stał się właściwym z macy

art. 30 § 2.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 17.

Do właśdwości sądów grodzkich nie należą

sprawy o przestępstwa, wymieniane w kodeksiekarnym 1932 r. wad. 151 § 2, 164 § l, 215

§ 2, 216 § 2, 217 § 2, 243 § 2 i wart. 255, jeżeli

zniesławienie popełniona treścią druku, araz

o przestępstwa, które ustawy szczególne przekazują da właściwości sądów okręgawych. '

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 18. '

Sąd grodzki wykonywa zlecone mu czynności śledcze w sprawach należących da wła­

ściwości sądów okręgawy<:h.

Ał't.19.

Sąd okręgawy rozpaznaje wszystkie sprawy nie' należące da właściwości inny<:h sądów.

Dziennik Ustaw Nt 8

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 20.

Poz. 44

-

.. Sąd Najwy-ższy postanawia; który sC\Jd ma spra"

wę rozpoznawać.

Sąd okręgowy rozpoznaje środki odwoław­

cze od orze'czeń sądów gro.dzkich OTaz zażale­

nia na czynności sędziego śledczego..

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 29.

Srodki odwoławcze od orzeczeń 'sądów

grodzkich sąd okręgowy rozpoznaje w ,składzie

jednego sędziego.

'

Sąd właściwy dla spra.w<:ów przestępstwa

jest również właś'Ciwy dla podżegac"zy, pomocników oraz innych osób, których działanie prze~

stępne p oz O:Sit aj e w ścisłym z'wiązku z działa- ,

niem sprawcy, jeżeli postę,powanie przeciw nilU

toczy się jednocześnie.

Art. 22 (uchylony).

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 30.

Art. 23. '

§ 1. Jete,li tę samą osobę oskartono o kilka przestępst'w, a sprawy należą do wł,aściwości

różnych sC\Jdów tego samego rzędu, ' właściwy

je,s t sąd, w kt6rym najpierw wszczęto postępo­

wanie.

§ 2. Jeżeli sprawy należą do właściwości

sądów różne,go rzędu, spra. wę rozpoznaje sąd

Art. 21.

W okręgach, w których ustanowiono osobne sądy dla nieletnich, sąd ten rozpoznaje' sprawy nieletnich, z wyjątki~m wskazanych wad.

632 § 2,' bez względu na ogólne przepisy o ' wła­

ściwoś'Ci rzeczowej.

wyższego rzędu.

Art. 24.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 31.

SC\Jd apelacyjny rozpoznaje środki odwoław­

cze od ' orzeczeń sądów okręgowych, o ile ustawa ina'c zej nie stanowi, oraz orzeka w innych

wypadkach wskazanych w niniejszym kodeksie.

§ 1.

może ,

SC\Jdwlaściwy w myśl

wyłączyć

sprawę

art. 29 lub 30

danego

względem

orzeka w innych wypadkach wskazanych w ni, niejszym kodeksie.

os·karżonego lub danego przes:tępstwa, jeżeli

uzna, że odrębne jej rozpoznanie , przyczyni się

do uproszczenia lub ,przyśpieszenia postępowania.

.

. . §2. Wyłą,cżona sprawa przechodzi do są­

du właśdwe,go według · zasad ogólnych.

Art. 26.

Art: 32

§ 1. Właściwy miejscowo jest przede

wszystkim sąd, w k~óregookręgu przestępstwo

§ 1. Jeżeli .przeciwko tej samej osobie z powodu kiLku przestępstw z<łlpadły prawomocne

wyroki skazujące w różnych sądach, a w pierwszej instancji roz.poznawały siprawy sądy tego

samego rZf(du, natenczas ten z ty-c:h sądów, który wydał ostatni wyrok skazujący, wydaje wyrok orzekający karę łączną.

§2. Przy ~hiegu wyrokówsądó'w różnego

rzędu o karze łącznej orzeka sąd okręgowy.

,

§ 3. W razie zbiegu wyroków sądu powsze·chnego i wojsko·w ego, o karze łącznej orzeka ten z tych sądów, ' który wymierzył karę surowszą·

Art. 25.

,

Sąd Najwyższy jest instancją kasacyjną oraz

pOipełniono.

Jeżeli prze~ępstwo ' popełniono w

kilku sądów, właściwy jest ten z ni,ch,

w którym najpierw wszczęto postęp.owanie.

§ 3. Przestępstwo uważa się za popełnione

W tym miejscu, gdzie wykonano działanie przestę,pne ' albo gdzie skutek przestępny nastąpił

lub według zamiaru sprawcy miał nastąpić.

§ 2.

okręgu

Art. 27.

I

, § 1. Jeżeli w , chwili , wszczęcia ,postępowa­

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 33.

nia nie można ustalić miejsca: popełnienia przestępstwa, właściwy jest sąd, w którego okręgu

§ 1. Orzecznictwu polskich sądów kara) przestęp~two wyszło na jaw;

nych nie podlegają

bl ujęto osobę podejrzaną;

al uwierzytelnieni w Polsce przedstawic) .' osoba podejrzana miesźka,ciele dyplomatyczni państw obcych;

zależnie od .tego, w którym z tych sądów najbl personel dyplomatyczny . przedstawipierw wszczęto ' postępowanie

,

,

cieJstwa;

, ,§ 2. ' Przepis' § Ima odpowiednie ' za:stoso- '

cJ członkowie rodzin osób, wymieniony<:h

.wanie, ·je~eli przestępst.wo, podlegające o'rzecz,nictwu , sądów polskich, popełniono za granicą.

pod lit. al i hl;

d) personel kance1aryjn y p,rzedsŁawicielstwa;

.

Art. 28.

e) służba przedstawió,:li, posiadająca obyJe· żeH w ' chwili wszczęcia sprawy nie moż­

watelstwo tego samego, co oni, pań·

stwa;

na ustalić właśch~()ści sądu w, myśl art. 26 i 27, ,

-

Dziennik Ultaw Nr S ,

68 .-.

f) klAt O'~l)byl k(jtzy~tiljące z prawa n "

krajowości na mocy ustaw; UmóW lub

>ustalonych zwyczajó'w międzynarodowych.

'

§ 2. Przep~s § 1 nie ma zastosowania do

6bywat~lłpoL$kich i rile Sioi na pttestkodzie

stO<!!lowa.nlu fetót~ii.

§:3. Sądy porozumiewają się z osohami,

~ymienionymi w § ,l , za 'p osrednichvem Mhlisira SpraWie,dliwośd.

dają na posiedzeniu ńłejaWflYlIn, według przepisówniniejszego kodeksu, ,p o, wyiSłuchaniu wnio-

sków prokUl'atotów obu śi\dów.

Att; 38,

W toku sporu o -właścIwość każdy z sądów

spór wiodący'ch jest obowiązany speł.niaćw

swóim zalU'eśie działania wsic!lkie ćzynnoścl riiecierpiące iwlóki.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 39.

Art. 34.

§ 1. Zarówno sąd z urzędu, jak i strony

ttla,gą podnósiQ , kwestię ' niewłasciwości miejs,c owejw sądzie okręgowym do czasu uprawomoc- '

rtieniEi się aktu oskarzenia, w 'sądzie grodzkim do u-koticze,ńia przewodu sądowe,go w pierwszej

ins t an c ji.

, § 2. Pózniejlsze podnie:s ienie kwestii nie~

właściwości miejscowej sądu jest niewaz.ne.

'

Jeżeli więk,szość świad-ków, których ,n ależy wezwać na rozprawę, mieszka poza okrę­

giem sądu, w którym sprawa się toczy, 'a przy

tym w znacznej odle.głośd od tego sądu, to sąd

be~ośrednio przełożói\y nad sąde.m/ Vi kt6rym

sprawa , się .to,czy, może p'rzekazać sprawę są­

dowi, VI którego okręgu rij.i~szka większóśc

świadkóW.

'

Art 4Ó.

Art. 35,

Sąd Najwyższy władriy jest

ila Wilioselk

Spory o właściwość między sądami

równorzę.dnymi rozstrzy;ga ostatecznie sąd bez"

pośrednio przełozonynad sąde,ul j który pierw"

sży wSZlczął !Spór.

§ 2, Orżecżenj~ sądu wytszego w przed"

miocie właśdwości wiąże sąd niższy, nawet Uli a

letący do inne~o okręgu,

pierwsźe.go.prokuratora lub ż iriii:jaływysądu

własciwego -prżekazac sprawę iniiertiii ' iiądowi

rownorzę,dnemu, jeżeli ze wż~lędii na żabezpie':'

Art. 36

R o z d z i ił ł II.

,§ 1.

Jeżeli sąd

wojskowy przekaże sprawę są­

czenieprawidłowego wymiaru ~prawiedliwości

za'c hodzi potrzeba wyjęćiii. ,spr'awy spod 'rozpo~ ,

znania sądu miejscowo dla

" .niejwłaśGiwego.

., .

.

-

, Wyłączenie sędziego.

dOwi poWśzechnemu lub nie przyjmie sprawy

przekazanej mu przez sąd poWSzechny, $prawę

ft>'Z!pozna.je sąd porwsżechny vi taktesie prawa

karnego poiWszecltnego.

Art. 37.

Jeżeli ~ądwojs'k(}wy zaZąJda ods:Łąpie­

nia mu sprawy tOZ;POZdlawanej prteZ sąd 1'0-

§ t.

, -w-s2;echny 1 lub o.dwrotnie, a sąd, od którego .zaz4danó o.dst4pletiia, Iia to się nie zga,dza, wówC2:as sll:d powśzechńyprz'edśtawia rteCz wraz ze

swoją opinią do decyzji sądu powszechn0go ,dtugiej instancji.

§ 2. Jeżeli sąd powszechny drugiej instancji równi et oświadczy się za właściwością sądu

powszechnego, wówczas prze:dsŁawia rzecz

wraz ze swoją opinią do decyzji Sądu Najwyż- ,

szego.

§ 3. Jeżeli Sąd Najwyższy także oświad, czy się za właściwością sądu powszeC\hnego, to

przesyła sprawę wraz że g'woją opinią Najwyż­

szemu Sądowi Wojskowemu, a w razie niezgodności opinii obu Sądów Najwyższych, sprawę

rOZlStrzyga zespół z siedmiu osób, a mianowicie .,.-. ż sześciu sędziów delegowanych VI równej Hcz,b ie przez oba sądy, pod p'rzewodnidw,em

kolejnym prezesów obu sądów. Decyzje zapa-

'

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 41.

§ 1; Sędzia fiie mo!e brać udziału w , prowadzeniu śp.r!lwy

al jE!,~e'1 i ' sprawa dotyć'z)7 gobeą:;ÓŚredilio~

bJ jełę·ir j'e s! mą.łżookieiii. 6sKą:iżyciela" pokiżywdzOiH~go"

osK.afzórtej%\?i albo ich

pełnomocnika lub obrońcYj

c) jeżeli Je's t krewnym. lub powinowatym.

w linii prostej bez ograniczenia, a w · li- ·",

nii bocmej aż do stopnia między dzieć­

mi rodzeństwa ' osób wyxąieniony:ch pod

lit. h), albó jeżeli jest związany z jedną

z łych osób ż tytułu- ptzyspósobieIiia,

opieki lub kurateli;

"

d) jeżeli w tej samej sprąWie był ptże1słu'­

chany jako świadek lub biegły albo jeżełi był świadkiem CZytll;11 o który 'Prawa się toczy;

"

"

e) jeżeli brał tidźiał w, teL satrlej sprawie

jako prokurator, obtoIica :albo jako p~ł­

nbinootiik oskarżyciela lub powoda ,~1"

wilnegoj ,

f) jeżeli w tej samej I$prawie prowadził

ś-leldztwo j

,

g) jeżeli w rifzstej instancji brał udZiał w

wydaniu żltskatiooego otzeczl3nla;

Dzi~1'1nikJ1łt~w Nt -8'

~

hl w razie ucl{ylłnl11 , wyroku, jeżeli brał

udział w jego wydaniu, o ile ustawa in aciej r'iil i, tanówi.

.5~. POWI:>Qy wyłą.c,~eniil tl"Wają ' t'lawet po

ushlńtu \.t~asadn:łala,eQgo l~ m~ł~~ństWA,t'i:'ty-

!lposobłe~ła, ~iekl , lubku!.'at~1i.

Poz. 44

69

,

§ 2. W kwestiach, nie wymagajĄ:.t:ycłi orzewydaje zarządttinia.

W sądach, podzielonych na wydziały, zarządze­

nia wydaje przewodniczący w)'ldzialu.

§ 3. W sądzie gródźlkiin wszystkie orzeczemia i zarządzenia wydaj€ sędzia. grod~kL

czeniasądu, prezes sądu

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 48.

§ L O prlt.y~zynie wyłączE!.rtla sędtia lawiadamia. wła~dwy iląd i Wlsti'~ymuje się ód

~l!iiał1i w .spti(wie, z wyjątkiem c~ynno~ci nieollłr,piĄcY'eh zwJciki. ',' .'

Wyrok mo~e Zó\iPaść tylko na rozprawie.

§' 2. I(a;tda 2:~ ś'tro.rt fuó~~ ża,wiadortiić sąd

o przyc:źynie wyłączaiąćaj sęc;b~iego .

§ 1. Postanowienia tltpadaj" albo flIl roz·

ptawie albo na posied'z~niu niejaWlhyiIl, .

§ 2. , Postanowi,e nia na rozprawie "a,padają

po wy'słuchaniu obe,o nych ,gtron . .

§ 3. Postanowienia poza rozprawą zapadająpQ wysłuchaniu ustnego lub odczytaniu pisemnego wniosku prokuratora. Postanowienia

sędziego ~,le,dczego- i są.du grodzkiego zapadają

bez wY'słuchania prokuratora, chyha te kodeks

niniejszy ' inaczej stanowi lub prokurator wniosek swój złożył.

Art. 43.

o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd, w

ktt,tyrtl sprawa się tC~ly, El gdy chodti 4) :sędzie- '

go groot'kie,gu '"- sąd okrqgowy,

Art. 44.

Niezafeżnie ód przyczyn wymienionych w

sąd właśdwy w myśl att. 43 wyłącza

sędziego na wła511e j~l!o ~ądańie lub na wniosek

strony, je'żeli pomiędzy nim a jedną ze strbn

zacho'dzi stosunek " MobisŁy tego rodzaju, że

mógł,by wywołać wątpliwość co do jego bez-

Att. 49,

' . Art. 50.

art. 41,

stronńO~eł.

, Art. 45.

Jezeli zachodzi potrzeBa sprawdzenIa 6kó-

licmości fakty,cznych cdęfu Wydaftia pośtano­

wienia na posiedzeniu niejawnym, sąd , może delegować sędziego tego t sądu albo miejscowo

właściwego sędziego grodzkiego do przepó

r owadzenie: odpowiednich cżynnoŚci;' Świadka lub

biegłego można przesłuchać pod przysięgą.

§ 1. Wniosekstrorty 11 wyłączenie w myśl

art. 14 należy zgłosić najpóźniej .na trzy dni

prz~d terMiruHn Wyz,iHi.CiO'hyhtd~ roz,prawy

głćwnej.

.

. § 2! Wsącłzie, grodzkim, jeże,ii s.!ronyu-

wiądomiono

o terminie roz;prawy tak PQźrio, że

termin wskazany , w § 1 ąie może być zachowany,na.Ieży złożyć wniosek o wyłączenie najpóź­

niej przy roapollzęciu roz,p rawy głównej.

: § 3. P6:tn!ej!~e i~łtlsżeriil! wniosku je's t

l1iewa:tne.

'

Art 51.

§ 1. Sąd nie ' ma obowiązku uzasadnienia

postanowienia

a) zarządzającego przepl'ówadzeniedowoclu hib wezwanie kógo,s do śądtt;

. h) uwzględniają c ego w,n iosek śtrony, któremu ,się inna sŁronanie sprzeciwiła.

§ 2. Ihn\!! oi"iecz€itlia sąd t)dwinhm uzasadniać, z wyjątkiem wypil'dków, w ktbryth usta.;

wa wyraźnie go od tego zwarl~ia.

, Art. 46.

, Art. 52.

W ra'zie wyłą.czenia całergo sądu sądbez,po­

średhio, wy'iJSży prżekaztije sprawę inneirtu są­

dowi ró'Vnorzę,dt1eitiu.

R o z d z i a ł III.

, Or:te~zeDia i zarządzenia.

, Art. 53.

§ l ': Sa,d wydlij~ orzeczenia w postaci wyroków tub p.9stanowietl. ' OtzeGzenie, którego '

ustawa nie nazywa wyrokiem. jClst . postano",

wienie1n.

o ile przepis szczegól,n y nie ,s tano,wi ina·

<ćzej, sąd oznajmia swoje ,()rzeczenia, zapadłe na

rozprawie , priez ogłOszenie ustne, za'padłe zaś

poza roz:prawą ....:....; bądź przez ogłos:ze,uie ustmij

bądź przez doręczenie odpi,su.

'

'

§ 1. Oczywils te otriybkl pis~rski~ w brzecieniu lub zarządzeniu moina każdego czasu

sprostować.

§2. ,Postanowienie sprostowania podpisuje się w ' ten sam ,s pc's ób, ja1k alki ulegający

sprostowaniu.

(~~

,

.

I"

, I

Dzi~nhik Ustaw' Nt '8

Poz. 44

: ':~

§ 3. Na: ,po.sŁa,nowienie zarządiJiąde';,'sPi:~~

stowanie służy 'zażalenie. , / ' ", "" "".

KSIĘGA

', .

' . ,§.tf ''' pskarżyciel publl.cz1:lY może ' j~ż wJo.-

k~ a,9,chQdzenia zło~yć wiiiQ~ę,k ozabezpiec~~ ~

II.

nie 'grbiącej ' oska'r:z:oilem\l }{ą.~y pieniężnej ' lub

Strony, obrońcy : ipełnomocoicy/

Rozdział

, ";, :,. '

,

"

L

Oskarżyciel publiczny.

'Art.5,4. ,

Oskarżyciel publiczlIly w zakresie ścigania

przestępstw jest przedsŁawi-cielem władzy pań­

stwowej.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 55.

Oskarżydei publiczny jest obowiązany

.

wnosić i poOpierać oskarżenie w sprawach

o przestępstwa ś'ciganez ~rz~du.

końfi~katysposo1łamJ, wska:~anymi .w tlstąw:ie

postępowania cywilnego dla' ż'abezpięczeriia : powództwa.

'

§ 2~ »rzei>is § 1

odpowiednie z~stoso­

wanie ·ąo zabezpieczenia na mieniu osób odpó~

w~~dzialriych majątkowo za oskarżonego.

§ ,3. .W przedmiocie zabez.pieczenia ro~­

strzyga ,-paposiedzcniti niejawnym sąd karny,.

do któregQwłaściwości .spr,awa należy . .

: § 4. ;' Na postanowienie w tym przedmioCie

. służy ' zażalenie. .' '.

.

ma

, ~~

.: . ~ ,>, '

,;' '

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 61. .

. ) Odśtąpienie ' óskartyciela' publiczne.go 'Ód

oskarżenia po wniesieniu aktu oskar~enia nie

wiąże sądu.

Art. 56.

R oz·d d .a l . II.

Przestępstwa, których do'ćhoclże.n.ie i ściga­

nie są zależne od wniosku pokq:ywdiónego, sta- ,

ją się z chwilą złożeniawnlost{li przestępstwami ściganymi z urzędu.

,"

-'

Pokrzywdzony.

.;:-,.- :'

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 62. - ,

Za pokrzywdzonego uważa się' osobę,któ ­

rej dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone lub zagrożone.

Art. 57.

Oskarżycielem publiczi11ym prźea" ~szyst'ki­

mi sądami jest prokurator.

I

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 63.

Art. 58.

§ 1. Oskarżycielami Pll,b licznymi przed sądami grod~kimi :są

'. '

al policja państwowa; ,

bl ponadto iDlIle or,g ana administracji - w

granicach, zakreś,lony(;h prz~zposzc,zególne ustawy.

.

"

§ 2. Przepis powyższy niema,.<z?1stosowama, o iJe ,p rokurator sam dztała.

"

Art. 59.

§ 1. Oskarżyciel pu~liczny, co do którego

zachodzi jedna z ok olic>zn oś ci , wsk~azanych w

art. 41 pod lit a), b), c); d), lub któryi ptał udział

w sprawie jako" sędzia lub obrońca, .:. powinien

'się wyłączyć i zawiadomić o tym swego bezpo. średniego zwierzchnika .

§ 2. O przyczynie wyłączają.qej oskarży­

ciela publi<;:znego 'każda 'z e stron rilo#e ,zawiadomić jego bez:pośredniego ' iwietzcJHlj~a; który,

skoro uzna, że przyczyna taka zacnpdzi, wyznacza innego oskarżyciela.

'

§ 3. Czynność dokonana ' prz~ oskarży­

ciela publicznego, który poOwinien ~ię, był wyłączyć, nie jest z te~o powodu niewaŻila.

l

, " Jeżeli:- pokrzywdzony nie ukończył lat 17

lub jest ubezwłasnowolniony, prawa jego wY'konywają: :ojdec, matka, opiekun lub osoba, pod

ktbrejstaią lpie 1czą pokrzywdzony pozo,s taje.

rI. ,;" '

Art" 64.

Jeżeli pokrzyw,d zonymjest niepełnoletni

od lat 17 do 21, to prawa jego na równi z nim

mogą wykonywać osoby, wymienione wart. 63,

o me niepefnoletnl temu się nie sprzedwi. •

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 65.

Jeżelipokizywdzoną jest osoba prawna, to

prawa osoby tej wykonywa jej ustawowy przedstawiciel.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 66 .

(VI ~~:ie śmierci pokrzywdzonego p·r awa jego wyko,ą'DVa: małżonek, ro?zice, dzieci i WIIluki.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 67.

. § L " W sprawach o przestęp-stwa, ścigane

z ur.zęd~ , . a należące do . właściwości sądów

grodzkic;:p, pokrzywdzony ma prawa strony,

a zwłaszcza może wnosić i pOpierać osk'adenie

eDziennik Us~aw Nr8

-

zamiwst ' lub obolk o~k,Cłrżydela rpublicznego.

Przepis art. 61 ma tuod:powiednie zasto·s owanie.

" § 2. Prawa strony służą . pokrzywdzonemu, '

j~że1i wniósł samo,dzielniedo ś1\}du ' ak,t , o'skarże­

pHl; 'albo ' jeżeli pr~ea .' roŻipoczęciem · . przew9~u

s1\}do'Wego w pięrWsz'ej iristancji oświ~dczył, : że

pcfplera Qskarżenie ' Wniesione przęz ' Q.skarżyciela Publicine.gB. ·

'"

.

. .... , . <

'

\ § 3. Jeżeli dOc;hodzenie zostało pr'~wo~6c­

n.Je; umorzone, pokrzywdzony może ,wnieść akt

oskarżenia tyl~ow razie wykazania, że po ~;no­

rzeniu ujawniły się nowe okoliczności ' uzasa:dniająceoslkarżenie~Gdy akt os,karżenifl nie

przylaczanowych' okohcznoŚd, ' albog:dy .. przy-"

toczo'neokóHcz:nościnie' mają 'z na,c;ze,n ia dht

~prawy lub ,. po spr,awdzeniunie potwierdziły

się - są.d grodzki odmawia w,szczę'cill ' IJoslępo­

wamia sądowego. Na postamowienie odmawiają­

ce wszczęcia postępowania służy pokrzywdzonemu zażalenie do sądu okręgowego, który roz;s.t,rzyga ostatecznię wskł,adzie trzecqsędziów.

R o z d z i a ł III.

Oskarżyciel prywatny.

Arł. .68.

Poz. 44 '

7l

po~tępowąnia tylko wtedy, gdy nastąpiło za

zgodą os'karżonego lub na ro~prawie zaocznej.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 73.

§1. W sprawie, już wszczęte,j na żądanie

oskarżycie:-tll ,prywalnego, prokurator może objąć oskarżenie, jeżeli uzna, że tego wymaga in-

teres publiczny.

§ 2. Po>stępo'wanie toczy się w dalszym cią­

gu z urzędu, lecz oskarżyciel prywatny zachowuje prawo popierania oskarżen'ia.

§ 3. W razie of:!stą.pienia prokura,t ora sprawa toczy 'się z oskarżenia prywatnego.

'

R o z d z i a ł IV.

Powód cYwUny.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 74.

§ 1. ' Pokq:ywdzony może nie później niż

przy rOZrpoczędu rozprawy 'główrrej wytoczyć

powództwo cywilne celem dochodzenia w drodze procesu . karnego rosz'czeń majątkowych

wY:nikając.yC1~ 2:~_~przestęplstwa.

,,§ 2. -'W raz,ie ~mierCi pokrzywdzonego PO'§ 1. W sprawaic h o przestępstwa, ścigane , wódżtwo c'y,wilne .o roszczenie majątkow~, wyz oskarżenia prywatnego, pokrzywdzony wna,si nikające dla nich z przestępstwa, . mogą wytoip?piera Qskarże-nie ł ,jako<o,skarżycie.lp;rywa tny. czyć w terminie, przewidzianym w § 1

a) małżonek, rodzice, . dzied i wnuki po, ,§ 2. Przepisy:. art, 63 ...... 66 ·mą..ją, ttiodpo~r~ywdzpnego j

wiednie zastosowanie.

. ;.'1'

b) inne osoby,kt.ó re. z mo~y uprawnienia

ustawowe.go pozostawały na utrzymaniu

Art. 69.

pokrzywdzonego.

JeżeH postępowanie ' wszczęto :-wskute,k

oskarżenia,WI:1iesionego. przez jedne.gp- lu,b kilArt. 75.

'kupokrzywdzonych, inne .osoby, p ok:r.znvdzon e

tym samym czynem,- m:ogą , się do te.gb;.p:o>stępo­

Sąd kamy pozostawia be'z r~z.PO'znania powania '.przyłączyć aż do rozrpo'C~ęcia rozprawy wództwocywi1ne

głóW<Ilej~ choćby nawet upłynął termin za>strzeaj, je~eH'Wyjdziena jaw, że proces o te sażony do wniesienia oskarżenia.

me' ro;szczeriia już się toczy w postępo­

waniu cywilnym lub został rozslrzygnię­

,' Art.-70.

tyw tynrpo,stępowaniuj

h)

jeżeH rosz-cienia nie mają bezpośrednie­

J eż'eli ' Śffiie'rć :pokrzywdzo'tlego ną~tąpifapo

gO'

związku z przedmiotem oskarżenia.

wriiesieniu przezeń oskarżenia, to prawa pokrzywdzonego służą osobom, wymienionym w

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 76.

art. 66, o i.le przyst1\}pią do sprawy w terminie

zawitym trzymiesięczn,ym od daty , śmierp~ po, Powód cy,wilny: nUl ,prawo dowodzenia tych

krzywdzone,go.

łylkoÓlk'ÓH'cznoś·ci, naktóry,ch opiera ; swoje

rosz,czenia.

Art. 71.

Odstąpienie os,karżyciela prywaltne~o od

oskarże,nia , przed- rp,zpoczęciem rO'zprawy :głów­

nej pówo.duje· umOrzenie ' postępOWanIa;';

Art. 72.

, · 0ast~piOO'le· oskarżyCie:la prywatpego p'o

rozpoczęciu · ró·z.prawy głóiw:hej; a przed tlJpiawo-

llloc,niooieil]._ sięl\tyroikui !p'~wodureumotzenie

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 77.

. " §L ' Po'W'ó-d'~YwiJny już w toku do'c hodzenia może~ącJllq 'z!lbezpieczeniapowóditwa sposobami.~'$1tązahymi, w. ustawie ' postępowania

cywilnego; ' .,

'

§ 2. W pr:zedmiodezalbezpieczenia raz'"

strzyga nl;l' pósie,d zeniu niejawnym ' sąd karny,

do które,g~ właściwości spraw:a należy.

-

§ J. Na p.~tanpwiepi~ w tym pr,zed·miQ~ie

~h~iy iążal~h~.

.Art, 78.

li a ~ QiJ j Po ł Vl

9M9PSJ i PfłMmąfłł€J, .

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 84. .

~. ~,~,

§ t.

PQm'iłd ·~ą~y ?:amię§~k~ły p()~~ sied?iiQj;l sft:dlJ,w ktPfym ~prllJWii się tpc~y, ppwjw§ką~ap rl~Q;R~ ~mieilzk.ąłą w &i~d.?:~h!e §it

du, której mają być doręczane piWlą dlą llięgp

ntell

94

·P.Hę~~~~11PP~· §iłą Plqt~ gq

tego . obąrvriązku

~W~ig.

.

§ 2. W ~azie nieOldnalezie~ia pod wskaza~ym ~d.H~I~ęm PQWP<lj:ł gYWitnegQ lJlb. OSQPY, któ-

rej mają .hy~ dQr~~~ą'1ł~ piąJllą, a.lhQ W filzie nillwskazania' tej osoby, pismo załącza się do akt

i uważa się za doręczone.

~ ~,;Il'

§ 1. Oskal'~ony ll;la prawo kor~ysłąć ~ pgmocy obrońcy. . , . ,

, .. . . •,.

§ 2. OSIk artony może mieć nie wi~cej niż

h'ze·ch obrońców. .

>

•

-

,

_ .

A,r1, ą5.

J@~~H 9~if~pnV · i~s! e!~~łą9Ie!Ai łyp

Hg~:ą;~ł~§j9~!?hv~my, '. Jłf~wq WY:9HHiie . ~UłP

l;":1!:łrq1Jev . ~ , g.~f rgW'łl:e~ J. ~g.~. @'I'9M, m~~

., )3, BBl@igR9~~d ł B&!?J9i e , 9pQ rt~gręi ~tAłi~ pi~C~A J>Q19§t,iłł~·

A,ll~~ ~6.

OskarżQny.

Art. '19.

§ l. Ten, przeciwko ,~omu toczy się dochpdzenie, nazywa się P9dejrzanym, ą fen, "pq:eciw

któremu , wszczęto " postępoWanie są;dbwe,plika·riQ'ny-m.

'

.. P'1ł~p~e!ł w. §~fąWą9~ keJl!l}l9\. BR~P

w§1tV[§tkqJl~ §ftP~HH W gfiitH~~sli ~9!§J m9~ę

być ·lylko: .

, .

a) osobaw.pisana w Polsc~ na listę adwokatówj ,

b} prof~sor lub docent prawa polskiej

sikQły akąpgJl1icki~i paJistwowej lub

przez' Państwo uz.n1inej.

.

Art. 87 (uehylony).

~ ~r ~dy ~g~~:~~ ~ini~j~y u~~ą w ~nl'!­

czeni~ QgqląYą! wyr~?,:ą ,,~'§~ar~gJłY'" p~ą()§n.e

prz~Isy IIlaJą ~ąstosQwame ta~E; do podeJ-

rzanego. . ,

,

fArt. 80.

O~karżony już (podczatS śłe,dztwa lub czyntoku dochodzenia może żą­

dać, aby mu wyjaśniooo, jakie przestępstwo mu

zarzucono i jakie dowody przeciw niemu !Ze-

ności sądowych w

b,r~u.

Art~ ~8

§ t. !}łned wszystki~i sąd~mil . ą~w~t 'fi ~9ku śledztwa, oskarżony lIlUiSiID.iećebroneę: ' .

a} jeżeli nie !t1fop"ez;ył latsiedemna'Stu,

li nie staje przed sądem dla nieletni<:h

lub przed sądę.m groa~kitn, prz~wid.zia­

nym"wart. 4 § ~ 'prawa a UiSti~ju~ąąthv

pi'Jwszecąnyclij

~ ..

•

bl Je~eH j~st ~łu~IłY lub nieątYj

ej jetę:li zachGdz~pz~~a4ąi~ął ''YfyPU'W~ć

(;:9 de, jęg~ ~zyta1Y9Ś!i1i!

I

P~M~pg.y m~~~ Aię g4.P/ffli~4~p na zada-

~ 2; . Przepi§ .~ t nit: ~Ełtyc~y fę~łWy ktsa.,cYJneJ.

I\rł,~.

wane mu !pytan:i9!

A~t ! 8~.

Co do każdego qshą.f~onego zbiera się dane, dotyczące . jego tożsamo.ści, wieku, stosunk9wf~lijp:ąygh i majątk,I'f\VW'tn 91'ą~ Wimianek

9 niłn W 1'~ję,stn,ph kfl~yc4,

rf~~f?'§· §~H · WfllR~~! 9ąkilfioo~mIł gbrońe~ ~ YT.~~d.ąi

.

ił-l Yiw.VR.fld. k~k W$.~!.,~imY6h Wf.,ł, §i,

lde!i 9§lHłJ~y ~!ę m,O,lłfllóPY ,"'borą;

b) . na prośbę oska.rżonego, kt9fY I J;l@W'@du UJbóstwa lIlie może pon,ieśc kOsztów

obrony..

.

..

.

:Art. 83,

~ t. O~karżony pqzosfający ~a wQllnośd

fe:st o9awiągany stawić się l1a każ,de wezwruq.ie

Ijądu

lub prowa,dząG@go . dochoozelfjie prokl!Fa-

tora i zawiadomić sąd, względnie prokul'ątora,

o każdej zmianie miej'sca zamie,s zkania.

§ 2. Wragie nieuSiprawiędliwionegp nie; "tąwienf!.id~ą oskarżonego łllOżn!1 go SfłrpW!;ldzić przymusowa.

'

. Ali, ęo,

.

Wy~ąa~;ę!lię gbf9~Y ~ Ył"!ędy 99 f9~jłrl­

wy ka,sacyjnej zależy oa uznanIa: prezesa Sądu

Najwyższego.

. Ą~~~ 9łf

Wyanaq,anie p8łapm~łtł"a z p-rillłdf\ lita

oskaFiyeiela lub ;ąwfH:ła ~}'IWłllJege, ..sił, Ba-

§ł~i~

w ~~pb W:~'~Il~M!Y 'fi lłlilą.wte p'p§tępo-

Wą~j,- f,ly~#R~~, - --

-

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 99.

L

Art. 92.

Jednego oQfJuip.ę d1~ :kil~ą w§PPJQ~lp~r~R­

~iaf:lJlg, ~h}ry Qi~ mo~e ~j8 IitJ"Vj~ ~ Owo fłll !'lł19rPPV łyp kal~gt.wą, WątIJ-j DF~ęą q~4ąć

'W j~gq Pli~sf:~ąniu.

.

.

nY'ED .m9~ną Wn9ąf~Y~ tYn~p wtę'HY, gpy obroRf! i~Hft,~ge ~ pi'gh ijig ,~§ł i.v ~J?T~~~~1ł-pśl?i ~ q1m)-

ną orU;glego.

'

_

Art. 93.

§ 1. Do o-brony z urzędu wyz.nacza się adWg~~ł~;r;affiię~~4~ł~gQW mieis,§Q'WQścj, ~ któ_ fęj @ą~yw~§i@ , f9WHWą ąJq~ ~Q~,_ lJY ~ię , oc.łui)d~j~i8J~P ~l@-fl~łWq~

,

§~,

~,4~~y lR~wi~u~ię p:Jąn~ny ~t·m~~gu

ądw~ką~~:i nąhaHałp :ąa. !.izfzeg,~ln~ tflłqqp~Gi,

4~ gJnOOy J»f>?:~d,.łl Wy~a'''~j.lSię ~I'!!iąfą, ąpH­

!fą.ątą !~b, 'Hnię.*-ik~ ~@kretfl:r~!H , §ądąwęgo, w

sprMv~@h ~~§ qi'H~~njc;h - tLt.~Jmr~!gri! fiję­

letni,ch lub ' .członka patronatu na,dnie.letnimi.

Art. 94.

, ~ Ql§li~Fż<tąym ,ąres~tow~:qV'lll , p-broqca qo cął!.ił1 wnie~ienią aktu oskarżenia' n.wże porozumiewać się tylko za zgodą i w obećttoś'ci'sę9zie­

go bądź prokuratora;

po wnieSiiiirl'iu zaś ' aktu

9iki!:rt~p.i~ W,(;}lą~ lij.ij fmn~~umięwa.ć się ;z. nim

film 81- liim,

Art. 95.

P~lIlO»HlSilli~i~Jn p~ką1iYlłielil prvwąt­

ne,gfjł , flfłkf[i!Ywd~Pfl~gQ (art. J{J) lub.pQwQda r.:y-

Ąrt. lQ!).

W razie potrzeby przesłuchaniil P.f~j!:v§ł~R­

ta Rzeczypo,spolitej sąd zwraca się do niego pisemnie o wyzna,cz!'mję m~~jsc'a i czasu przesłu­

chania.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 101.

Nię 'Yo1Il() przesł4cąiwClć jakq ś'Wiac:ł'~Cl

a) ~uFflOwn~,gq = cp-q.o f~któw, q, ktgrygh

dowiedziaf się na spowiedzi;

.

b) obrońcy oąk9-rż~TI~go - co do faktów.

o których się od niego dowiedział przy

uą~ię·J~niH- ~qf1H;Jy pr~wnęj lH-p. pr owaą.?~niy I!pr!J.WY·

Art. 1O~.

Poza wypadkami 'Ys~ażanymi wart. 101.

odmawia zeznań z powodu taje'ąlilli'cy z~woąowej, a sąd nie uzna za I!l9,żliwe

go .z;\foJni~, przesłuchanie odbyw~ si~ pqy

d!~wia~h zamkniętych.

.

jeżeli świadek

ĄrŁ. H13 .

. .~ ł.

wilnego może być osoba, wymieniona wart. 86,

a powoda cywHn~gq"""", ~adtoosQ-ba, mająca

. prawo prowadzenia w danym sądzie spraw cy· '1 cI.

WUl['

.H·

~ 21 Pfz~i~ 8-r~1 .21 ~ 2 mą PPp9wi~9nię ~fl­

§ł~§9WMif qg pdEYłffiijC;nik9W.

~ lr lłrzędJ1~\}~w. p~bljc~ny~h. i wojsko

WYc:h, Ch!)'~łatby m ż m~ pązosta.Wą:h W!'!HOOI'lJ

~ł!łżbi~, wą1.~o słuf::ąa~ jOlką $wiąą4PW ~q

go

Q~plj~ŻTIPścj, ną 4tóre rO?c:iągą ąię ic:h pbowi~­

~ę4 z.;ą.chqwąni~ tajemnic:y urzęąq'węj,

jęqynje

~ą z~?Wolęrie~ ich oh~cnęj lup p'stąŁnip pq:~-

ł9~mwj włą.ązY' !.iJ).lżł:>9Węj.

Art. 96.

~; )

Strony .mogą 1Jd~ięlać pełnomocnidwa

bądź na piśmie, bądź ustnie wobec sądu.

IH~, 91·

Petnomgcnlctwo upow~żni1l do. prowadze-

.

§ 2. Zezwo.Jenia wolno odmówić jedynie

wtedy, gdyby złożenie zeznania wyrz,\!dzić miało poważną szkodę ' Państwu.

§ 3. Sąd mp~e zwrq,c:}~ liłę q zwo>lnienie

urzędnika IUlb wp-jsłfqwegp ~ oPQ'WiFl:z.;lku tajemIlic:y dp włądzy naczelnej oPIlo,śnego dz~ąłu zar?ć:ld4 pań~twowe~o.

'

Jlia sprawy we wlizystkich instanl;:jadi, o il~ nie

zaJwiera .pod tym względem

niczenia.

KSIĘGA

wyraźne, go

ogra-

'

Ul,

Dawedy.

Rę~c:łlljał

I.

$witl~k9Wię~

Art. ~8.

ł{dda QS~ha, wezwana pr:zezsąd p.a świa,d­

k" ~tąwićsię powinnę. w miejseu, dniu i godzinhl, wskaząqv'eh w wezwanill,i pozostać aż do

zwolnienia.

§ 1, Mąją prawo odmówi~ rz;eznań

a} rnałżoilek oskąrżpnego;

1:» krewny i powjnowaty o~tkarżQnego w linii prostej;,

.

c) }newny qskarżonego w linii boc:z;nej aż

do stopnia między dziećmirodzlilpstWa;

d} brat i siostra małżonka oskarżonego; ,

e) osoba zw i ązaila z oskarżonym z tytułu

przysposobienia.

§~. Prąwp QCh1l oWY zęzPilll trwa ~awet po

ustaniu małżeństwa lub przysposohjęnia,.

§ 3. O pra.wie odmowy ~eznań należy oso-

by te J.1PTzedzip.

Dziennik Ustaw Nr ' 8

szczerą prawdę, niczego nie ukrywając z lego co mi jest wiadome. Tak mi, Panie Boże, " ; ,

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 105.

Jeżeli osoba, wymieniona W. art. 104, zło ..

żyła zeznanie, a nClJstępnie przed złożeniem zeznania na przewodzie s~dowym pierwszej in-

oświadczy, że chce z prawa odmowy

skorzystać, poprzednie jej zeznanie nie może

stan,cji

służyć za dowód i nie może być odczytane ani

odtworzone.

dopO'móż".

§ 2. Osoby wyznające religię chrześcijań­

ską przysięgają przed krzyżem.

§ 3. Osoby wyznające religię mojżeszową

trzymają prawą rękę na torze- 2 ks. , Mojżesza

20 rozdz. 7 wiersz.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 112.

Art. 106.

Świadek ma prawo nie odpowiadać na py-

tania co 'do okoiiczności, których ujawnienie

mogłoby narazić na odpolwied:óalno,ść za ' p:-zestępstwo je,go samego lub osobę pozostającą

z ~im w stosunku wskazanym w , art. 104.

Art. 107.

§ L FormyzClJpewriienia przez świadków,

nie wymienioriy:chw art. lU, że zeznają prawdę, niczego nie ukrywającjokreśli, z , uwzględ­

'nieniem poszczególnych kategoryf ś.wiadków;

ro~porządzenie

Prezydenta RzeczyPospolitej

wydane na podstawie uchwały Rady Ministrów.

§ 2. Przepisy dotyczące przysięgi' i jej

skutków prawnych mają tu zastosowanie.

Świadka,

dzialności za

po uprzedzeniu go o odpowienieprawdziwe zeznania, należy

przede wszystkim zapytać o imię, nazwisko,

wiek, zajęcie, miejsce zamieszkania i stosunek

do stron.

'

Art. 108.

S~d na rozprawie główrnej odbiera od świad­

ka przysięgę, chyba że strony ~wolnią świadka

, od przysięgi, a sąd nie uważa jej za potrzebną.

Art. 109.

Art. ,U3.

§ L Świadek składa przysięgę, powtarzając ża sędzią lub odczytując na głO's jej rotę,

przy czym wszyscy, nie _ wyłączając

sędziów,

stoją·

§ 2. Niemi piśmieIliIli składają przysięgę

przez podpils anie roty. Niemi niepiśmienni przysięgają przy pomocy tłumacza, czyniąc znaki.

§ 3. Przed odehraniem przysięgi sąd

uprzedza świadka o znaczeniu tego aktu i odpowiedzialności za nieprawdziwe zeznanie.

Sędzia śledczy przesłuchuje świadka pod

przysięgą wtedy tylko, gdy zachodzi uzasadArt. 114.

nione przypuszczenie, że świadek bez przysięgi

nie powie prawdy, lub że nie stawi się na rozŚwiadkom, którzy , Vf danei sprawie zeznaprawę główną z powodu prze1szkód, nie dają­

wali pod przysięgą, przypomina się prży pocych się USUiIląĆ lub zbyt trudnych do usunięcia, • nownym przesłuchaniu poprzednio złożoną przyalbo z powodu znacznej odległości miej's ca sięgę, chyba że s~d uzna ponowne zaprzY8ięże-

pobytu.

c nie

za konieczne.

Art. 110.

§ 1. Nie skła,dają przysięgi

al nieletni do lat czternastu;

b) osoby, które z po'wodu choroby psychic~nej lub 'innego , zakłócenia 'czynnośd psychicznych nie zdają sobie sprawy

, ze znaczenia przysięgi;

e) podejrzani o udział w 'czynie, , będącym

przedmiotem postępowania, lub ci działalnO'ść przestępną, pozostającą w SClsły:m związku z działaniem ' oskarżo­

nego.

§ 2. Duchowni uznanych prawnie wyznali

, nieskladają przysięgi.

Art. 115

Przesłuchanie co . do samej sprawy zaczyna

od wezwania świadka, aby opowiedział

wszystko, co' mu wiadomo w ,sprawie, po czym

sąd, a następnie strony mogą zadawać mu pytania.

się

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 116.

Jeżeli między zeznaniami świadków zajdą

sprzeczności, sąd może zarządzić stawienie ich

sobie do oczu.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 117.

§ 1. Za ni'eusprawiedliwione niest~wien­

nictwo sąd skazuje świadka na grzywnę do pię­

ciuset złotych oraz na· zapłacenie kosztów, wy§ 1. Świadek składa przysięgę według roty wołanych odroczeniem ro~rawyz po'w odu tego

niesŁawismnictwa.

Grzywnę, w razie niemoznastępującej

'

ności jej ściągnięcia, zamienia się na areszt do

"Przysięgam Panu Bogu Wszechmą~'l­

' .,' ,'

cemu i Wszechwiedzącemu, że będę· rilQwił l, dwó'ch tygodni.'

Art. l1t.

,j

Poz. 44'

.. § 2. , Ponadto sąd w razie potrzeby zarzą­

dza prżymusowe sprowadzenie świadka.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 125.

§ 1. Do pełnienia czynności biegłegoobo­

wiązany jest nie tylko biegły sądowy, lecz tak"

że każdy, kto uprawia zawód stwierdzający jego wiedzę w danej dziedzinie.

§ 2. Okoliczność, że ktoś jest świadkiem

w danej sprawie, nie wyłącza przesłuchania go

jako biegłego.

Art. 118.

Skutki wymienione wart. 117 mają

zastosowanie w razie nieuSiprawi..:dliwionej odmowy złożenia . zeznań lub przysię.gi,

przy czym w razie ponownej odmowy sąd mocen jest skazać świadka ponownie na grzywnę

do tysiąca złotych, z zamianą w razie nie~oż­

ności ściągnięcia na areszt do jednego miesiąca.

'. § 2. Niezależnie od powyższych kar, s~

może nakazać niezwłoczne aresztowanie świad­

ka, odmawiająceg'o zeznań lub przysięgi, na czas

nie przekraczający jednego miesiąca. Areszt

uchyla się, jeżeli świadek złoży zemania,

w:zględnie przysięgę, lub jeżeli sprawę w danej

instancji ukończono.

§ 1.

również

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 126.

§ 1. Nie mogą być biegłymi osoby, ' któ-'

ryc h w myśl art. 101 nie wolno przesłuchiwać

jako świadków lub które' w myśl art. 104 mają

prawo odmówić zeznań.

.

. '.

§ 2. Jeżeli stnma przytoczy ważne powody, osłabiające zaufanie do danego biegłego,

sąd wzywa w jego miejsce innego.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 127.

Art. 119.

Do oglę.dzilll zwłok zaws'z e wzywa się lekarza, w · miarę możnośCi bie,głegosądowego.

o przymusowe sprowadzenie lub o ukara-

nie osoby, podlegającej sądownictwu wojskowemu, i o za's tosowanie względem niej środka,

prze~idzianego wart. 118 § 2,sąd zwraca się

do władzy woj,s kowej.

. Art. 128.

§ 1.

Jeżeli rozprawę odroczono z powodu niestawie·n nictwa albo odmowy zeznań lub przysięgi prze'z kiJka · osób,. wszyscy. których nieusprawiedliwione niestalWiennictwo lub odmowa stały się powodem odroczenia rozprawy,

ponoszą odpowiedzialność soli.darną za zwrot

związanych z tym kosztów,o .ile sąd inaczej nie

p()Stanowi.

.

Art. 121.

Sąd zwalnia świadka od kary, zwrotu kosztów i przymusowego sprowadzenia, jeżeli świa­

dek w ciągu dwóch tygodni od zawiadomienia

'go udowodni, że niestawiennictwo jego było

usprawiedliwione.

.

przez lekarza. ,

§ 2. Do otwar'c ia zwłok należy, w miarę

moż;ności, prócz biegłegO' zawezwać również lekarza, 'który ostatnio udzielał pomocy zmarłemu.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 129.

§ 1. Gdy zachodzi podejrzenie smlerci

z otrucia, należy przez chemika lub odpowiedni

urząd albo zakład dokonać ba,d ania wnętrzno­

, ści i innych przedmiotów mogących mieć zwią-~

zek z otruciem.

§ 2. . Do badania należy w razie potrzeby

zawezwać również lekarza.

. .

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 130.

Art. 122.

Na postanowienia, wydane w myśl art. 117,

118, 120 i 121, służy zażalenie.

R o z d z iał II.

Oględziny, biegli i tłumacze.

Ad. 123.

W razie 'potrzeby sąd dokonywa ' oględzin

miejsca, rzeczy lub .ciała.

Art. 124.

W wypadkach, wymagających wiadomości

specjalnych, sąd wzywa biegłych.

Gdy za-chodzi podejrzenie zadania

gwałtownej śmierci, zarządza się otwarcie zwłok

Art. 120.

I

§ 1. Jeżeli zachodzi potrzeba zbadania

stanu psychicznego oskarżonego, sąd wzywa

przynajmniej dwóch lekarzy, w miarę możności

psychiatrów.

'. '

.

, § 2. . Biegli mogą żądać oddania oskarżo­

nego pod obserwa.cję w zakładzie leczniczym.

§ 3. , Potrzebę, czas trwania oraz miejsce

obserwa,cji określa sąd. Obserwacja powinna

trwać nie dłużej niż sześć tygodni. W wypadka'c h wyjątkowych sąd na wniosek biegłych może przedłużyć . ten termin na czas ściśle określony.

§ 4. Na postanowienie, nakazujące obserw zakładzie leczniczym, służy zażalenie.

§ 5. Jeżeli karalność czynu oskarżonego

zależy od ustalenia stanu psychicznego pokrzywdzonego, to przepis § 1 ma zastoso'wanie

i do pokrzywdzonego.

wację

DzłehHik Ustaw Nt' •

76 -

,

O~lędZiii ,półl\t:tdnych z obnażeniem ciała

d6kOtiywa si~, 'ił miafę fndŻIiOSc1, zapośrediiic­

tWembiegłego tejże płci. Sędzia może byt: przy

tym obecny tylko w tazie potrzeby. '

p6Wdłarte.g6· dó dtrik6wilrtQa. Batilmótów lub bicia monet.

§ 2. W sprawach o podrabialllie pieniędzy

obcych sąd w razie pl:Jtrzeby zasięga za pośred­

nictwem Ministra Sprawiedliwości opinii wła­

ściWego tltżędu lub zakładu zagranicznego.

Att. 132.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 140.

Biegły składa ustnie lub pisemnie s4d0wi

dokładne sprawozdanie ze swoich spostrzeżeń

. . . .~ 1. . Sąd. wzyWa odpówiedriiegó Utifu4ezal

)ezeh żad}odzl pohzeba

a) 'pr.żesiuchania -!tiu~hegd . lub tJletfiego.

z' którym sąd nie Jhoze póro~uiniee 8i,

beipośrednlo;

" .

.

bl przesłuchania osoby, nie mówiąc!!; III"

zykiem zrozumiałym dla sądu;

el 'ptzekładu · pismii . ł!ptift~tłzoriegó 'VI ~B"

tcym języku.

§ 2. Do tłumaczów mają odpowiednie 'z astosowanie przepisy ddtyczące biegłych.

Att. 131.

oraz opartą na nieh opinię.

Art. 133.

§ 1.

Biegły składa przysięgę według roty

tlastępującej

"

"Przysięgam Panu Bogu Wszechmogą­

, cemu i Wszechwledzącemu, że powierzone

mi obowią~ki biegłego wykonam z całą sumiennością i bezstronnością. Tak mi, Panie

Boże, dopomóż".

Biegły sądowy składa przysięgę tylko

objęciu stanowiska, a w poszczególnych

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 141.

§ ,2.

przy

ISpra~ach powołuje się na nią.

Art. 134.

,Biegli mogą za zgodą sądu przegilą.dać akta

epr!twy w całości lub w częś,ci oraz zadawać

oskąrzonetmi i świSJClkom pytania potrzebne do

u.talenia opinii.

Art. 135.

Sąd kieruje badaniem dokonywanym przez

~tegłych,a jeżeli warunki badania t~go wymagaią) może wymat:zyć biegłym .łermindó .,.ło­

żN1ia o.pinii oraz, wydać im za ,p okwit dWaIlliem

prtedntioty ulegające badaniu.

Art. 136.

;, Je*eH przedmiot badania może ulec znisz'c ;eniu lub zmianie pt:ty badaniu, należy, w mi ar~możności, pozostawić część te.go przedmivtu

'" ptJedhowaniU ~I\dow,m,

.

Att. 137.

',' Jeteli opinia biegły<:h jest nłejasna lub

,spl'uctna,są.d mt')te zarzą:diJłćpOotiO'\:Vile prże­

ihł(lhtlni~ tych samyth biegłych lub wezwać

Duiych.

Arf. 138.

lafiiirust Wźywania hie~łych lub niezależnie

od ich wezwania sąd może zasięgnąć opinii

Dd.póWiEfdniegd tif.tędti tub zakładu.

Aft 139.

. § 1. W sprawach o pódi'abiahie pdlski~h

pieniędzy sąd zasięga opinii ttrz~dti lub ziLkłidii,

§ L Att. 98,lÓ1, 108, f09, ,111 § 2. 3,4ft

1t2, 113 § l, 3 i M.tt. 114 -:.:. 122 mają 6dpówt~d.;

nie zasŁosowanie do biegłyth i thlriHl.doW. · .

§ 2. Przymusowe sprowadzenie biegłych

i tłumaczów należy stosowa.Ć tylko w wypadka'ch wyjątkC)\\rYfh. ·

lłozŁ1ział

111.

Rew12J. l zattzyHiltde tźeczy.

Att.-142. _

§ 1. U osób podejrzanych o popełnienie

wolno dokonywać rewizji oS obistejlub domowejce,lem ich ujęcia, wykrTciiłd~

wodów winy albo prze~iotówj uZTskabych

prlleź przestępstwo lub ulegajt\cyćh koófiskach'.

§ 2. U iooych osób lub w iOny,ch l1liejscaQh

woino dokońywać rewizji tylko wt t:ć!ł y, jeieU

za'chodzi uzasadnione przypuszczenie, że się

tam znajdują: osoba 'fSodejrbna o przestępstwo

albo przedmioty stanowiące dowód prZestęp­

stwa,uzyŚ'kane przej, przestępstwo lub ulłlaią­

ce konfiskaJCie.

przestępstwa

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 143.

Rewizj1 osobistej należy dokonywaĆ w mia.-

rę mOŻlIlośtii za f:io~redrtiehvem OlłóhY tejże płci.

Att; 144~

R~wiźli dOMOWej Vi J)otte · 1ióC!lei dokonywać wolno tylko

a) w wypadkach I niecierpiących zwłoki,

jeżeli chodzi () ptUstępsŁwo, za "które

ustawa przepisuje 'karę pozJja.w ienia

wolhości · du st~~ciu tfii~l~y lubkatę

cięższą;

.

Dzi~l).l1ik .U śtaw

Nr 8

hl w IO'kalaJCh , ótwatt~ch w tej PO'rze dla

Art. 15l.

publicznO'ści i

§ 1. Przedmioty, " mogące służy' do usia·

lenia istoty czynu lub do wykrycia sprawcy, należy, po dokonaniu oględzin i sporządzeniu dokładne'go opisu, albo dołączyć do akt spraWYł

albo oddać na Pł"zechowanie właś'cicielowi lub

innej osobie g()(;{nej zaufania z obowiązkiem

Art. 145,

,przedstawienia ich na kaide żądanie sądu i oZ zakazem ich zbycia lub przekształ,cooia.

fi 1. Za p,o t, ilocńl\ thvaż._ się i(lzalł od ,go§ 2. Dowody rzeczowe na:1eży ódp~ied­

dłłlty dJił-wiłlt~ , 'Wi,clortm do $i6dtrtej ranU, nio ilabezpieczyć i w rilia,rę motnośći opie~z~"

, ; § 2. Rewizję rozpoczętą za dnia można tować.

prowadzić nadal mimo n8.'stania pory nocnej.

o) w lokalaoh j które służą za itnieisce $chadŹelk przestępców; ~lbo do pr.techowy"

,.

- 'Wińia r.~czy p()ch~"cyeh t ptleśtęp'"

IIhval Itlb~ do tawfJdowegu , uprawiania

uiett_du lub gier hażatdQ'Wyf.lhi

I

Att. 153. '

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 146.

Rewłljri wttondllH:tlHliu urżędu patlstwo-

wego lub samO'rządowego dokonywa się po zawiadomieniupdełOctonego lwb jego zastępcy.

Art. 147,

Rewizji w pomiesfZczeniu zajętym przez

. wojsko dokonywa się w obecności bezpośred­

'li.gę przełożonego lub wyznaczonego prżezeń

zastępol'.

.

,

Art. 14~t

Rewizjd w biurze lub mie's zkaniu osób wymienionych wart. 3j wolno dokonywać tylko za

~.odą . właściwe.o przedstawiciela dyplomat}'lĆzne~O'.

Att. 149.

§ t. O~(}bę, U kt6tt!jrewhlja ma się odbyć,

żtiWłMałiił2ł ~i~ tI t:~IU ł'~ttji •

się dO'

ó&ecłta§ei ~fł1 tiłłj.

,

.

wzywa

.•• :,' ,~ , 2. , ,~eie1i · .6~odarltll Ib~41u Mł" ma.n~

mi~ł:Ui ·wt)łWa. S1ę dO (}.b~nosci I)Uy reWIZJ1

l'ttytla;ftt:tłiej jedb~o dotosł~g(JdOlb.oWi1ika lub

s(8łilla.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 150. .', ,i 1', Jeleii t~i~ii dó'kQńtwa pł>1ioja pań­

stwO'wa, to ~jlina~~.azaĆ ,oioblei u k~órej rewitj' dla si. odbyó,Po,l_c~nie sędzi_go lub ~toiku­

tatóra,

§ 2. W wypadkach niecierpiącyćh zwłoki,

jeżeli polecenie nie I1Iblło być wydane przed rewizją,na1eży okazaĆ nakaz kierownika właści­

wej ,eóottkł 'PgU~rfnłłj lub l!i!łitliiia~ję ShlzbołI_ i a ł'l&itpi. E'Wr6«ic Ślę dó sądu lub jl1i'&ku"

tilło,f. fi .ahtłt!tdżftdt tewitji j na żądllnieOS'o"

b'l u ldht'j J)rzej:Jrowad:ono nhviaję. należy

dorę".YC .II) ~tAti(h.,l.ni. () liatwi.rdtenhi te~

lY!źjł w fil ..." '1 dm od tgł9szdia '~ani&.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 151.

, , PrzedmiO'ty zaMane przy rew1ZJl należy

$p!laę/ a na żąaąnilłosobYf od kt9tej je od~bra­

no, wydaś je; pgkrlYitowanie.

§ 1. Jeżeli ()Soba, thalltca t1~ehle przed..

mióŁy ~tai1dtWląt~ dowód pfZest~tvlaJ u~~9k~ ..

ne przez przestępstWCJ lub ulegające ltmtft!lkacie, O'dmawia ich wydania, można zarządZić ich

odebranie.

§ 2. Jeżeli przedmipty O'debrał nie sędział

t9 O'dbierający pO'wirtien nie:twłqć:znie twtócić

się do sądu o zatwlerozen1e odebrania .

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 154.

§ 1. OSOlbę, która odmówiła, wydania rze"

czy, następni~ u niej zl1ależit>nyćh, sąd skazuje

na grz;ywtiędo pięciuset zło,tych z zamianą, Vi

uzie niemożności ścia,;gnięcil, na ' areSzt dó

dwóch tygodni.

. '

,fi 2. Jeż,e,łi OSO'bą. której udoW'ódnio.no, że

pOlsiada' u siebie przedmiO'ty wymienione wart,

153, odmówiła ich w}'ldania, a drogą rewizji nie

moż,na ich odnaleźć, to' 'sąd tnoże skazać tę osO'''

bęna grzywnę . do pięciuset złoty'ch z zamianą.

W tatle ftl~ińoti16śei ś-ći~!!:tii~cial tła are~tt do

dwóeh tyl!!ódtił, w ra2lie żaś ptmowbej odmo..

Wy -'- iiii l ,gftywti~ do tysiE\ica złotych z tairiiani\1

VI tatie rtietnoih~ei jej śeiąghi~eiaj na a,res!t

do jednego miesiąca.

§ 3. Niezależnie od powyŻiszych kar, sąd

mote w wypadku; wskazanym w § ,2/ nrukaz;ać

nieZ'W'łotZile aresżtorW8.'nie osoby. od.ńlawiąią~iej

wydania, na cz6.s nie . ptzekracżająoy jedi1ego

miesiąca. Areszt Uichyla się. jeżeli pl'żedmioty

wydano; albo jeżeli sprawę w danej instancji

UkOńczono.

.

§ 4. Przepisy niniejszego artykułu nie ma"'

ją zastosowania do tego, kto bądź srum jest pO'..

dejrzany Q dane przestę.pstWO', bądź może zwoJ,..

nić się od składania zeznań.

§ 5. :Na po's tanowienia sądu, wydaM na ~a..:.

iwdz:ie !I1ini~jszeł(jartykułu j służy żażalenie.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 155.

§ t. Jeżeli urząd, od którego .sąd zażądał

Btlk\limentu, odm,a~ia wydania gO j 8ąd fuoże

zwr6ciG się do władzy naczeln Bj o dnośnegO' zarząd.u państwowe,go o polecenie wydania dQkumentu.

- -'-78

§ 2. Wydan:a wolno odmów'ićjedynie wte.dy, gdyby ujawnienie dokumentu wyr~ządzić

miało poważną szkodę Państwu. .

.

,., '.

~

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 156.

§ 1. Korespondencję i in.n e papiery, znalezione przy rewizji, można przeglądać ,bez zgody

_.osoby, u ktMej je znaleziono.

. § 2; .Jeżeli u osoby nie p.odejrzariej · o popełnienie przestępstwa (art. 142 § 2) d.okonywa

rewizji nie sędzia i nie prokmator, a zach.odzi

potrzeba przejrzenia takiej koreStpondencji lub

papierów mimo sprzeciwu osoby, u 'której je

znaleziono, na.leży nie przeglądając ~' opieczęto­

wać je i przesłać do sądu lub do prokuratora.

Os.oba, od której papiery odebrano, może je

opieczętować własną pieczęc~~.

'_ . 1',

Dziennik Ustaw Nr 8

r' F· .;.

§ L " J'eżeli zach.odzi wątpliwo-ść <:0 do -OsO"

by lub praw właściciela przedmiotów ' odebranych od oskarżonego, oddaje się je aż do czasu

rozstrzygnięcia sądowęgo na pr.ze<:howanie są­

dowe lub o;s obie godnej zaufania, pod warunkamiprzewi;dzianyriii wart. 152 § 1. ,

§ 2. ' Przedmioły ulegające szybkiemu zepsuciu } ,:Z:pisz:czeIliu sprzedaje się ' w tym wypa:4kuz . 11r.~~targu publiczriego przez zarz4d

gminny :l;tJ,b::policję, a osiągnięte pieniądJieskła'da się dó · §ądu.

·

.'

KSIĘGA IV.

. ": . Zapobieganie

uchylaniu . SIę od sądu• .

;

., .

;

Art.· 159.

W wypadik ach niecierpiących zwłoki , prokurator może żądać wstrzymania wydania wskazany::h wart. 158 korespondencji i przesyłek aż

do czasu uzyskania po,l ecenia sądu, nie dłużej

jednak niż na trzy dni.

.

Art. 160;'

potrzeba zatrzymania' kores.pOnden. cji 'pocztowej lub telegraficznej 'albo' ptzesyłek

kolejowych wyniknie wtoku dochodzenia, na. leży złożyć odpo-wiedni Wniosek sędziemu śled­

czemu lub sądo-wi grodzkiemu, ktory pci rozpoznaniu poszlak wydaje postanowienie.

Jeżeli

I.

Tymczasowe aresztowanie.

Do obecności przy ro·zpieczętowaniu i przejrzeniu korespondencji i papierów wzywa się w

miarę możno'ści osobę, .od .k tórej je :o debrano.

' §1. Urzędy pocztowe, tele·g raficzne \i kolejowe są obowiązane na żądanie sądu wydawać sądowi lub prokunitorowi korespondencię

i przesył:ki, wysyła.ne przez oskarżonego lub do

niego adreg'o wane.

.

§ 2. Na postanowienie . sądu sl9:-ży zażalenie.

.

.- ~

Rozdział'

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 164.

.

.

, .. § 1. "Tymcz-asowe areszt.owanie może nastąpić tylko na mocy postanowienia sądu . .

~. § 2. Na postanowieniew-·tym przedmiocie

służy zażalenie.

.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 165.

Tymczasowe aresztowanie może nastąpić

wtedy' tylko

a} gdy zachodzi U'z asadniona obawa, - 'że

oskarżony będzie się ukrywał, albo

bl gdy sprawa toozy' się o przestępstwo,

za które ustawa przepisuje kan~- pozbawienia wolności do jednego roku lub

karę cięższą, a zachodzi uzasadniona

obawa, że oskarżony będzie nakłaniał

świadków do fałszywych zeznań lub w

inny sposób starał się o uSWlięcie dowodówprzestępstwa, 'albo

, c} gdy oskarżony nie ma w kraju ani stałego miejsca pobytu, ani określonego

źródła ' utrzymania, lub gdy nie można

ustalić jego tożsamośc;:i,albo

.

d} gdy oskarżony jest przestępcą nałogo­

wym, zawodowym lub recyq,ywistą.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 166.

'Art. 161.

Korespondencję i przesyłki wydaje : się tylko sądowi lub prokurator.owi · i tylktJ~ sąd lub

prokurator maią prawo je otwiera-ć ; ' Przepis

art. 157 ma tuza.stosowanie.

Arf. 162.

Przedmioty u:zyskane za pomocą 'przestęp­

stwa, o j.}e nie są niezbędne do ustalenia istoty

przestępstwa alb.o do wykrycia . sprąWcy', żwraca się pókrzywdzonemu.

. _ .. ' .

. §l. Schwytanego na gorącym u<:zynku lub

bezpośrednio potem w czasie pościgu, każdy ma

prawo zatrzymać nawet bez' postanowienia są­

du, jeżeli zachodzi obawa ucieczki s·chwytanego

lub je-żeli nie można ustalić jego tozsamośd.

§ 2. Schwytanego należy natychmiast oddać w ręce policji,prokuraŁora lub sądu grodz~

kiego.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 167.

. 'Prók.#ratorowi i poHc:ji. służy ', w każdej

chwili prawo zatrzymariia phdejrzanego, gdy za-

runkiem złożenia kaucji lub poręczenia w okrechodzą warunki niezbędne dO' wydania postanowienia o aresztDwaniu, 'a zwłoka mogłaby ślonej 'siiinie pieniężnej, przy ,której wyznaczeniu sąd uwzględnia stopień zamożności oskarąpowO'dQwać ucieczkę podejrzaneg() lub za tar. zonego i składającego kaucję lub poręczyciela,

c~ęśladów przestępstwa. . .

',',

wysokość wyrza.dzonej szkody i grożącą karę .

., "

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 174.

Podejrzanego z~trzymanego,' ij:~lęzy sprO'Zamiast ,zaządania kaucji lub poręczenia od

:w~dzić natychmiast do najblizsze'R'o ' sędiiego

wojskDwego w służbie · czynnej, sąd może poślędcżego 'tub sądągrodzkiego, k\óry :przesłuchuprzestać Aadozorze jego władzy przełożonej.

1~ zatrzymanego i .po ząpDznaniu się~ . zehr'a nymi

poszlakami bądź za:rządza aresztow,ap.ie, podejrzanego, bądź wypuszcza gO' na WDlrip.,s,S.

.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 175.

Art. 169.

Jezeli w ciągu czterdziestu ośmiu godzin od

chwili. zatrzymania przez władz,ę nie doręczono

pDdejrzanemu

odpisu

postanDwienia sądu

o aresztDwaniu, nalezy zatrzymanego wypuścić

na wolność.

, Kaucję może . ZłDŻYĆ ąlbo sam oskarżony.

albo inna .osoba:;

, Art. 176.

Kaucję składać należy wgotDwiźnie lub w

papierach wartościowych, przyjmowanych za

kaucje przez urzędy skarbowe.

, ' Art. 170.

,Art. 177.

§ 1. AresztowanegO' tymczasowo nale'z y

natychmiast wypuśdć na wolnośc, jezeli ustaną

przyczyny, dla których aresztowanie nastąpiłO'.

§ 2. W toku dochodzenia za'rządzenie ,w y,puszczenia na wolność może wydać także prokurator.

Art. 171.

Aresztowaqie podejr,z anego '. może

trwać w toku dochodzenia najwyżej dwa Illie: sią.ce . . Nale'ży to uwidocznić w po_

s tanowieniu

sądu.

'

§ 2 . . Na 'Ulzasadniony wnios~k, sędzia śled­

czy lub sąd grodzki może prze,dłużyća,reszt

ij.esz.cze n~j~~zer o mh~sią<;. Dalszego przedłu­

"zefllaudzle.tIc me , można . .

,. .

§ 1.

, Ar.t.17~.

§ 1. AresztQwanie w toku śledztwa, łącz­

nie z dochodzeniem, może ,trWać najwyżej sześć

miesięcy.

.

;"

§ 2. Dalsże,go przedłużenia aresztu sąd

okręgowy może udzielić wtedy tylko: '_

a) gdy za'c hodzi ' koniecznośćdokDnania

czynności śledczych poza granicami Polski, albo

hl gdy ze w,zględu na szczególne Dkoliczności sprawy sąd uzna, że .,śledztwa w

terminie wskazanym w § l nie mDżna

~yłD ukDńczyć.

R D zd z i 'a ł .' II.

Kaucja i poręczenie. '

Art. 173.

,Sąą może od arel$ztowania oskarżonego Dd-

',stąpić

lubjuią.re!;iztowanego

zWDlqić

pod wa, .

",J I.ą .

.,

Wpis hipDteczny mDże zastąpić złożenie gotowizny lub papie,r ów wartośoiowych tylko wówczas, jezeli jednocześnie złożono dowód, że wartość Dbciążanej nieruchomDś, ci, pO' potrąceniu hipotek mąjących ,pierwszeństwo, dostatecznie zabezpiecza wyznaczoną sumę kaucji. ,

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 178.

§ L ,. Poręczenie składać może tylko osoba,

mająca stałe ''zamieszkanie w kraju i przedstawiająca dostateczne dowody, że jej majiltek wy-

starcza na pokrycie porsr.::zenia.

§ 2. Sąd może nie przyjąć poręczenia, jeżeli osoba _poręczyciela nie budzi zaufania.

. Art. '1J9.

§i.' Składającego kaucję lub pO'ręczenie

uprzed.za się, · że w razie ucieczki OS:karżDnego

lub nieusprawiedliwionego jegoniestawiennictwa na ;wezwanie sądu, kaucja ulegnie przepadkowi, .a od poręczyc:iela ściągnięta będzie suma

poręczeni~. .

.

, §2., ' DQ składającego kaucję lub poręozenie mają zastosDwan}e przepisy art. 78.

,

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 180.

Z przyjęcia kaucji lub pDręczenia należy

sporządzić protokół, który podpisują składający

oraz przyjmujący kaucję lub poręczenie. W pro-

tokole tym zazna'czyć należy zachowanie 'przepisu art. 179.

'

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 181.

§ ~"O przepadku kaucji lub o ściągnięciu

sumy poręczenia ro~strzyga: w tDku śledztwa sędzia śledczy, w innych wypadkach - sąd, do

którego właściwości sprawa należy.

-

.

,

§ 2. Przed wydaniem postanowienia nalezy 08obę, która złożyła kaucję lub poręczenie,

wezwać do złoienia wyjaśnień.

, . S 3. Na PQst-.nowietlia Vi tym pnedJD.iooie

słuty z4tillet1ie.

,

Art. 162.

Kwotę przepadłej kaucji lub 6cl"gniętego

poręczenia przelewa się do Skarbu Państwa,

Wuakże pokrzyWdzony tna pierwszeństwo do

zaspokojenia z tej kwoty roszczeń, o odszkodowanie za wyrządzon&\ prż.at przestępstwo krzywdę, o ile odszkodowania tel!o nie może uzyskać

ł b1al~tkti sprawcy lub orsoby za jegouyn odpo-

80 -

mieszkania bez zezwolenia sądu, tt w tóku dochodżenia -- bez zezwolen,ia Pfokllratora.

8 3. Oddany pod dpzór ma nadto ob(JwlĄ­

zek zgłas'zania się do wład-.y d.owruj&\eej w od:"

stępach czasu, określonych w postanowieniu są­

du, który prócz tego ' tobowiązać może oskarżo­

nego do innych ograniozeń jego swobody, ułat­

wiających wykonywan.ie dozoM.!.

8 4. Jeżeli oskariony ~ie stosuje się do _itządżeó, wy,darlych na zasadzie niniej·szego afty-:kułu, sąd władny jest zastosowaĆ skuteczniełs~y

jrod.k zapobiegawczy.

'

R o ż et z i Il ł

wiedzialnej.

IV~

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 183.

LIit,. gb6Cle l telune.

, Oł'Qbę; która złożyłą: kaueję lub poręczenie,

zawiadamia się o termina<:h wyznaczonych do

stawiennictwa oskarżonego.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 188.

,Art. 184.

- Sąd moil! nak!azać are$źtowanie oak~i'żone­

lO wyptisżctortego na wólrt()@ć ŻEl. kaucją lub po-

tęćzeniem., jeieli wyjdą na jaw nowe okoliczno~ć:i wymagajłl,.ce aresżtowa.nia.

,

§ f.Jeżeli miejsce pobytu oskat'tOitegts jeltt

nieznane, sąd z własnej inicjatywy lub na wniosek oskarżyciela zarządza poS'zukiwanie oskarżonego przez policję.

.,'

S 2. VII t-oku d~hod~ł!nia pr'Qkura.totakieJ2o

i'I~"dzęnia takie wydaj~pn}kuratÓl", a pr., YIYkonaniu wyroku - wł~za wykOil}"NaJą<:a

wyrok,

'

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 189.

Art. 185.

kaucję lub pótęczenie:, ustaje dopietó z chwilą

§ 1. Jeżeli oskarżony, względem którego

~apadło postanowienie o aresztowaniu! ukrywa

się, sąd lub prokurator mot. zarz"clżió raze.ła­

nie listów gończych.

kaucji lub poręczenia.. .

iiytft, kt6ry się ukrywa, ~8HĄdtA władza wyko-

§ l'. W razie cofnięda kaucji lub poręcze­

Dia należy oskarżonego niezwłocznie aresztować.

,

§ 2.

Odp()Wie&tialność osoby, która cofnęła

areszłowa.nJa oskatżOrtegó

albo złożenia nQwej

§ 2.

Ro~esła.nie listóW gQńczych za ~k,n­

nywiljąea wyrok.

.

Att. 186.

§ 1'. Z chwilą aresztowania oskarżonego,

tunorz,elli~ postępowania lub wydania wyroku

unieWinruającęgo, poręczenie ustaje, a ,kaucję

ZWraca się osobię ; która ją złożyła.

.

§ 2. ' Przepis § l nie dotyc!y kaucji lub poręczenia; có do kt,6rych już za'P~dło postanowienie o ich przepadku lub ściągnięciu.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 190.

R o z d z i a'ł III.

W listach gońctych wymienia się

a) władzę, którą ję ro~syłąi " ,

b) imię i nazwisko, ą. w .miarę motno§ci ~

dokładny rysopis oskadonegó ź dół~­

czeniem jęgo podobizny;

ej za1"zttcant mu ptŻfi!&łępstwó;

,,

d) ostatnie Zi1a1le rtdtj$cl! tMił~$l!!k4nla

i gminę, dó IU6tejó&kat!6ny 'fiAle!y;

e) póstanÓW:ienłe ó ' 4i'~t:towaniti liib wyrok

Zakaz wydalania się, dozór policji.

f) wCi!zwanłi! każdego. kto ma mlej.1e po-

Art. 187.

,

§ 1. Uznając pQtrzebę zastOSGWama środka

zapobiegawczego, sąd może za'kaza6 oskarżone­

mu wydalania się ze stałego miejsca zamieszkania, albo oddać go pod dozór policji państwowej,

wójta lub sołtysa albo pod dozór innej wł'adzy,

któta tego się pbd~jmie, jeżeli środki te są w danym wypadkti wysta,rcza jąee.

- Ił 2. W razie zakazu wydalania się nie wolno oskadonei11u O'pustc'żać stałego miejsca ża-

skazujący;

bytu oskai'tot1eloi tló zawiadomienia

o nim na.jbli!s!"ł wład!ysĄdt>wej lub

policyjnej i do załftYbianla ,08karżonego

w miarę możności.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 191.

Sposób rozpowszechnb.nia listów gończych,

wybór pism, w który~ m... ją być ogłoszone, oraz

miejscowości, w kt6rych mają być plakatowane,

zalety od uziu\:Dia władzy, ktara l'()źsył.' listy

IOOOZ8.

piłi,ng.ik?JJst~w: : Nr 8

,81

'. Art. 1n.

JeżeJi oskarżony przebywający

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 198. .

za granicą

,Źłóty ()~wiadczenie, że stawi się do sądu w oznaę.~onY1D .tetminie p

. ód waruqkięin ódpówiada11ia

z ,WI),I~eJ stopy, sąd może mu wydać ąst żęlaztiy.

Pisma adresowane do miejscowości, w ktÓrych nie ma urzędu pocztowego, ani nie jest zorganizowane stałe doręczanie korespondencji poleconej, doręcza się za pośrednictwem władz

gminnych.

Art. 193.

List żelaznyzapewnła o'skarżonemu pozostawapie tła . wolności aż do zapaanięcia wyroku

płetWszeJ Ltistattcfi, o ile ()Skadony

a) stawi się w o~aczonym przez" sąd te'r młIlie;

,

b) .ue będzie eie wydalał be~ pozwolenia

sądu z obranego miejsca pobytu w kraju;

eJ. nie będzie na~łamał świadków do fałszy­

wych zeznań lub starał się w inny sposób

"suwać dowOdów pll"zestępstwa.

Art.) 99.

Policja państwowa doręcza pisma sądowę,

jeżeli doręczenie pozostaje w zwią~ku z czyń;'

~ością, pbleconą policji prze2; ' sąd lub pJ:"oku';;

ratora.

Att. ,200.

Wezwania i inne pisma sądowe prżesyła się

dla . doręczenia .wojskowym w służbie czynn\'ilj

ich bezpośredniemu dowództwu.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 201.

Art. 194.

':§ 1'.. Sąd mOże wYdanie listu żelaznego uza-

lewć od zł(}żenia kaucji lub poręczenia.

S 2. W takim razie niedotrzyma,nie warunk6wwymieniopych vi art, 193 pociąga nie tyll40

ateazt<.lwanie óskarźQnego, lecz także przępadek

kaucji lub ściąl1nięcie sumy poręczenia.

o wezwaniu osoby, będącej w służbie kolei

albo żeglugi wodnej lub powietrznej, zawiadamia się jednocześnie bezpośrednią zwierzchność

osoby w~zwanej.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 202.

Pisma sądowe doręcza się adtesa,tótn, W fuiti-

' KSIĘGA V.

rę możności, do rąk własnych.

Pr~epilY pOrządkowe.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 203.

R o z d z i a ł I.

§ 1. 'J ez,eli z powodu nieobecności adfesata

nie można doręczyć mu pisma do rąk własn~h,

doręcz~ się je dorosłemu domownikowi, li wjego braku - sąsiadowi lub dozorcy domu.

§ 2. Jeżeli się nikt nie znajdtie, kto by 1'1smo chciał p1'Zyjąć, zostawia się je bądź w miejscowym urzędzie gminnym, bądź w urzędzie

pocztowym.

.

§ 3. ' Wtaźie doręcżerua pisma sąsiadowi

lub dozorcy domu albo pozostawiertia go w utz~­

dzie gminnym lub pocżtowym, priybijli!iię fia

drzwiach adresata zawiadomienIe, · kómu pisitió

DQręczanie wezW'aD l innych pism sądowych.

Art. 195.

Wezwarue wysyłane przez sąd powinno być

f)patrz~ne podpisem sędziego lub se·k retarza,

~ wysyłalle przez prokuratora -' podpisem prok\lratora lub sekretarża.

Art. 196.

W wezwaniu należy wskazać

aj imię, nazwisko i adtes wezwanego;

bl w jakim charakterze i w jakiej sprawie

się go wzywa;

ej miejsce, dzień i godzinęstawieqnictwa;

Q} na~wę i dokładllyadres wl;ywającego

,: sądu lub urzęd\1 prokuratorskiego;

eJ: ,sKutki niestawiennictwa.

.

'Art. 197.

8 t'. Pisma lIą40we doręcza się pocztą w lilI'taóh i pokWitowaniem zwrotnym lub pr~ez funkcjonariuszów sądowych lub prokuratorskich,

a osobom, pp~ostającym , w więzieniu- także

przez funkcjonariuszów zarządu więzienn~go.

§ 2. Aąresat może odebrać pismo bezpośrednia w sekretariacie sądu.

doręczon<?

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 204.

Pismo, przeznaczone dla korporacji, spółki,

stowarzyszenia, zakładu· lub związku, albo dla

obrońcy lub pełnomocnika strony, można w razie nieobecności w lokalu biurowym osoby, Uppważnionej do przyjmowania pism, doręczyć także zastępczo do rąk każdej osobie, zatrudnionej

w biurze, a w braku takich osób - do,z orcy do"

mu, gdzie 'biuro się znajduje. ,

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 205.

'Jeżeli strona, której doręczono wez,wanie na

rozprawę główną, zmieniła następnie miejsce zamieszkania i nie . zawiadomiła o tym sądu, to

wezwaqia i inne pisma sądowe. wysłane j,e j pod

-

ostatnim znanym adresem, uważa się za dorę­

czone.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 206.

Odbierający pismo stwierdza jego dopodpisem własnoręcznym ze wskazaniem daty doręczenia, jeżeli zaś jest niepiśmien­

ny lub odmawia podpisu, to doręczający sam

oznacza datę doręczenia oraz . przyczynę · braku

podpisu.

§ 2. Dowód doręczenia przesyła się władzy

. :wysyłającej pismo.

§ 1.

ręczenie

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 207.

'Jeśli ze względu na brak ciasu lub z innych

przyczyn doręczenie wezwania w ·sposób, przewidziany w niniejszym kodeksie, byłoby szczególnie utrudnione, świadków lub biegłych można

wzywać telegraficznie, telefonicznie lub w inny

sposób, najodpowiedniejszy ze względu na oko.

.

.

.liczności.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 208.

Niestawiennictwo osób wezwanych w myśl

art. 207 pociąga za sobą ustawowe skutki niestawiennictwa o tyle tylko, ' o ile sąd nie będzie miał

wątpliwości, że wezwanie dos' zło zawczasu do

.Dziennik Ustaw Nr .8

82

kancelańi sądu prz~glądać akta sprawy i robić

z nich odpisy.

§ 2. Uwierzytelnione odpisy z akt sprawy

można otrzymywać w razie uzasadnion.::j potrzeby tylko za zezwoleniem przewodniczącego lub

sądu, 'po ukończeniu zaś postępowania ~ także

za zezwoleniem kierownika sądu.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 213.

W toku dOChodzenia ~ezwolenie stronom

i ich obrońcom lub pełnomocnikom na przeglą­

danie akt i robienie odpisów oraz otrzymywatiie

odpisów u~erzytelnionychzależy ,od pr<>:kura~

tora, a w toku śledztwa - od sędziego śledczego,

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 214.

Nie można odmówić przejrzenia akt oskarlub jego obrońcy po 'wniesieniu aktu

żonemu

oskarżenia.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 215.· .

Prokurator ma prawo przeglądać akta w

każdym czasie, nawet .jeżeli nie jest strdtląw danej sprawie, oraz żądać przesłania mu akt, o ile

to nie tamuje biegu postępowania.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 216.

wiadomości weżwauego.

Art. 209.

Niezachowanie przepisów art. 195""""'; 207 nie

powoduje nieważności doręczenia, jeśli osoba,

dla której wezwanie lub inne pismo sądowe było

przeznaczone, oświadczy, że wezwanie to lub

pismo otrzymała.

Art. 210.

§ 1. Osoba, mająca przymusowo sprowawezwanego do sądu, okazuje wezwanemu

nakaz dostawienia i wzywa go, aby się z nią udał

na miejsce wskazane w nakazie.

§ 2. W nakazie dostawienia należy wymienić szczegóły wskazane Vf ąrt. 196.

'dzić

Przesłanie akt innym władzom, prócz sądo­

wych i prokuratorskich, zależy od uznania sądu.

Po ukończeniu postępowania przesłanie akt mo ~

ze zarządzić także kierownik. sądu.

Art. 217 • .

§ 1. Oskarżony ma zawsze prawo otrzymać bezpłatnie jeden odpis każdego postanowienia i wyroku.

§ 2. W innych wypadkaoh żądający odpisu

wnosi opłatę podług taksy ustalonej przez Ministra Sprawiedliwości w drodze rozpdrządzenia.

R o z d z·i a ł HI.

Terminy.

Art. 211.

W razie oporu spro"wadzający ma prawo użyć

siły, a w miarę potrzeby zwraca się o pomoc do

policji, a nawet do osób prywatnych, które zgodzą się udzielić pomocy.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 218.

Do biegu terminu nie wlicza się dnia, od którego ustawa liczy dany termin.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 219.

Przeglądanie akt i otrzymywanie odpisów.

Koniec termdnu, który by miał upłynąć w .

niedzielę lub inny dzień ustawowo uznany za ·

święto powszechne; przypada na następny dzień

Art. 212.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 220.

§ 1. Strony oraz ich obrońcy, pełnomocni­

cy i ustawowi przedstawiciele mają. prawo w

Termin uważa się za zachowany" jeżeli

przed jego upływem pismo zostało nadane w pol-

R o z d z i a ł II.

powszedni.

-

,

skim urzędzie pocztowym lub telegraficznym,

a przez osobę uwięzioną złożone w zarządzie

więzienia.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 221.

§ 1. Zawite są tylko terminy, które ustawa

wyraźnie za takie uznaje.

§ 2. Czynność, ' spełniona po upływie terminu zawitego, jest nieważna.

'Art. :222.

83

I

Poz.,' 44

§ 2. O przywróceniu terminu w wypadkach,

nie przewidzianyc~ w § 1, rozstrzyga sąd, doktó~

rego wniosek z~łosz()no. Na postanowienie odmowne sądu pierwszej instancji służy zażalenie.

I

Ad. 229.

Wniqsek o przywrócenie ter~inu nie wstrzymuje wykonania zaśkarżonego orzeczenia, lecz

sąd, który wydał orzeczenie, lub ,sąd odw,oław­

czy może wstrzymać wykonanie. , Odmowa

wstrzymania nie wymaga uzasadnienia.

§ 1. Termin ,d o zażaleń i sprzeciwów wynpsi siedem dni i jest zawity.

§ 2. Zażalenia , na ' niesłusene aresztowanie

można podawać w każdym stadium sprawy, niezale.tnie od' jakichkolwiek terminów.

.

R ~ z d z i a ł IV.

, Protokoły.

Att; 230; ,

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 223.

Termin do zażąlenia liczy się od datyogło­

szenia postanowienia, a jeśli ' ustawa nakazuje

doręczenie odpisu postanąwienia, - od daty doręczenia.

'

I'

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 224.'

Termin do sprzeciwu liczy się od daty ' dowyroku zaocznego lub aktu

ręczenia odpisu

os'karżenia.

Z przebiegu czynnośeisądowychspisuje się

protokoły.

Nt. 231--

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 225.

§ 1. Termin do zapowiedzenia apelacji lub

ką.sacjiwynosi siedem dni, liczy się oddały ogło­

szenia orzeczenia i j.est zawity. ,

§ 2. Co do wyroków zaocznych liczy się ten

łerminod daty doręczenia odpisu sentencji wy,

roku.

W. szczególnoścfspisania protokołu

wymaga

a) przesłuchanie

sądowe

oskarZonego,

świadka lub , hiegłegow toku śledztwa

lub dochodzenia;

b) rewizja i odebninierzeczYi

c) oględziny sądowe i

d) (uchylony);

e) rozprawa sądo~a.

, 'l przebiegu rozprawy w Sądzie Najwyż­

szy~ tudzież z przebiegu posied~enia niejawnego we wszystkich sądaoh może być sporządzony

wspólny protokół dla: wszystkich spraw w tymże

dniu rozpoznawanych. Odpisy zawartych w takim protokole ' postanowień żałącza ' się , dó' akt

danej sprawy.

,

"

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 232.

Termin do wy~bdu apelacji lub kasacji wynosi siedem dni, liczy' się od daty doręezenia ód~

pisu orzeczenia z uzasadnieniem i jest zawity.

Protokół sporządża się również, jeżeli ' strona zgłasza ustnie wniosek nie , wymagający podpisuadwokata, a w szczególności - w razie

/ zgłoszenia aktu oskarżenia w sądzie grodzkim,

Art. 227.

sprzeciwu przeciw wyrokowizaocznemu,wniosku o przywróćenie terminu lub wskazania do§ 1. Jeżeli uchybienie terminu zawitego na- wodów.

stąpiło z przyczyn od strony niezależnych, stro- '

na w siedmiodniowyln terminie zawitym od daty

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 233.

ustania przeszkody , może zgłosić do sądu, w którym sprawa się toczy, wniosek o przywrócenie

§ 1. Spisać protokół może

terminu.

a) sędzia, który nie wykonywa czynności

protpkołowanej;

§ 2. Jednocześnie n~leży dopełnić czynnoh) aplikant sądowy;

ści. która miała być w terminie wykonana.

c) urzędnik sekretariatu sądowego.

§ 2. W razie odbywania czynności poza

, Art. 228.

siedzibą sądu sędzia,w braku osób wymienio§ 1. O przywróc~niu terminu,dotyczącego nych w § 1, może powołać w charakterze 'protokolanta każdą osobę wiarogodną, po odebraśrodka odwoławczego, rozstrzyga na posiedzeniu

niejawnym sąd, w którym środek należało zło­ niu od niej przysięgi, że sumiennie wykona obożyć. N a postanowienie odmowne sł~ży zażalenie,

wiązki protokolanta. Art. 111, § 2 i 3, 11,2, 113

które rozstrzyga ostatecznie sąd, właściwy do § 1 i 3 i art. 133 mają odpowiednie zastoso'

rozpoznania środka odwoławczego..

wanie.

I

.Poz. 44

8~

-

niczący

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 234.

Do protokolanta mają odpowiednie zastosowanie art. 41 - 45, a wszelkie wątpliwości

i spory rozstrzyga ostatecznie właściwy sędzia~

zarządza sprostowanie protokołUj w

przeciwnym razie żądanie sprostowania protokołu rozpoznaje na posiedzeniu niejawnym sąd,

orzekający w danej sprawie, po wysłuchaniu

protokolanta. .

'

.

Art: 235.

KSIĘGA

Do · protokołu

. się~

czynności

sądowej

wciąga

al dokładne oznaczenie miejsca i czasu

VI.

Postępowanie . przygotowawcze•

dokonanej czynności;

b) ,i miona i naz;wiska osób biorących w niej

udział;

_

c) przebieg całej cżynności;

.

d) wnioski i oświadczenia stron;

e) zapadłe postanowienia i zarządzenia.

Rozdział

L

Dochodzenie.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 242.

Każdy ma prawo, a każdy urząd w zakresie swego działania ma obowiązek, dowiedziawszysię o popełnieniu przestępstwa ściga­

Żeznania i ośw.iadczenia osoby . prz;esłuchi­ . nego z ur.zędu, żawiadomić o tym prokuratora,

wanej wciąga się do protokołu z możliwą ' do- policję, wójta lub sołtysa.

kładnością.

.

'Art. 243.

~rt. 237.

I

.

1\:rt. 236.

Osoby biorące tidziął w czynności mogą

żądać wqiągnięcia do protokołu wszystkiego,

co dotyczy .ich. praw lub interesów.

·Art. 238.

Protokół- stanowi wyłączny dowód zachowania form postępowania, chyba że udowodniono świadomy fałsz.

Art. 239.

§ 1. ' Policja, dowiedziawszy się o prze~

stępstwi~

ściganym z ' urżędu, przedsiębierze

wszystko co potrzeba, aby zabezpieczyć jegó

ślady i dow:ody, oraz zawiadamia natychmiast

właściwego . oskarżyciela publicznego o przestępstwie i o przedsięwziętych czynnościach;

zawiadomienie prokuratora o przestępstwie należącym do właściwości sądów grodzkich nie

jest bez osobnego polecenia konieczne.

§ 2. Jeżeli o przestępstwie ściganym

z urzędu dowie się wójt lub sołtys, - zawiadomi natychmiast policję" a do czasu jej przybycia - przedsiębierze wszystko co potrzeba,

aby zabezpieczyć ślady i dowody.

§ 1. Protokół. roz,pra,w y sądowej oraz posiedzenia niejawnego podpisują przewodniczą­

cy i protokolant.

§ 2. Każdy inny protokół podpisują wszystkie osoby biorące udział w danej czynności.

Przed podpisaniem protokołu należy go odczy~

tać i zaznaczyć to w protokole.

§ 3; Osoba mająca podpisać protokół mote z,głosić zarzuty co do jego treści. Zarzuty

takie wciąga się do protokołu.

Skoro oskarżyciel publiczny otrzyma zawiadomienie .lub w inny sposób dowie się o popełnieniu przestępstwa śCiganego z urzędu,

przeprowadza w miarę. potrzeby dochodzenie

bezpośredn~o lub za pośrednictwem policji.

' Art. 240.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 245.

Wsźelkiego rodzaju poprawki i uzupełnie­

nia należy umieścić w końcu prolokołu przed

podpisaniem lu'b w osobno podpisanym dopisku.

Art. 244.

§ 1. Dochodzenie ma na celu wyjaśnienie,

czy istotnte popełniono przestępstwo, kogo

można' o nie podejrzewać i czy jest dostateczna podstawa, ' by oskarżyciel mógł żądać

wszczęcia- - postępowania sądpwego.

Art. 241..

§ 1. Dopóki sąd, w którym protokół rozprawy sporządzono, nie przesłał akt do wyższej

.instancji, strony mają prawo żądać sprostowania pr9tokołu, wskazując na nieścisłoś'ci lub

opuszczenia.

. § 2. J ~ żeli przew~dniczący i P,totokolant

przychylą SIę do żądanIa strony, to . przewod-

\

§ 2. Dochodzenie polega

a) :ri.a rozpytywaniu podejr.zanycli 1 osób, '

które mogą .coś wiedziec o przestępstwie

lub jego sprawcy;

hl na zbieraniu niezbędnych informacyj co

do osoby podejrzanego, a zwłaszcza co

do pobudek jego działania, stosunku do

pokrzywdzonego,stopnia rozwoju umy-

-

Póz. 4.4

85

§ 2. Na te zarządzania służy zażalenie do '

i zachowania się po spełnieniu sądu okręgowego.

przestępstwa;

,

.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 251.

c) na dokonywaniu wywiadów i innych

czynności, wynikających ~ istoty docho§ 1. W razie umorzenia do~hodzenia sąd

dzenia.

8 3. W sprawach nieletnic:h' do dochodze- ' arodzki IUlb, na wniosek prokuratora, ,sąd okrę­

gowy, stosownie do właściwości, na posiedzeniu

nia mają zastosow;anie przepisy art. 618.

po wysłuchaniu podej'r zanego'lub

niejawnym,

S 4. Z przebiegu czynności przedsiębra­

nych wtoku dochodzenia sporządza, się za- jego obrońcy, wyda w wypadkach pr.awem

przewidzianych postanowienie co ' do zastosopiski.

wania wZ21ędem podejt:zanego środków wycho:Art. 246.

wawczych lub zabezpieczających.

§ 2. Na postanowienia, przewidziane w § l,

§ 1. Prokur!ltor i policja pa.ństwowa mają służy zażalenie.

..

.'

prawo wzywać ósoby do stawienia się z oznajmieniem skutków przewidzianych wart. 117.

:Att. 252.

§ 2. Grzywnę za niestawiennićtwo orzeka

sędzia śledczy lub sąd grodzki na wniosek proDochodzenie umorzone może być na 'nowo

kuratora lub policji państwowej. Sprowadzenie podjęte w razie ujawnienia nowych okoliczniestawającego może zarządzić także prokuności. Jednakże i w tym wypadku łączny czas

rator.

pozbawienia podejrzanego wolności nie może

puekraczać

okresów, wska~anych wart. 171.

:Art. 247.

słowego, charakteru, dotychczasowego

życia

§ ,l. Jeżeli oskarżyciel publiczny uzna, że

okoliczności przytoczone w zawiadomieniu lub

wyniki dochodzenia dają dostateczną podstawę

do wszczęcia postępQwania sądowego, to skła­

da wniosek o przeprowadzenie śledztwa lub

wnbsi akt oskarżenia.

§ 2. Do wniosku o przeprowadzenie śledz­

twa dołącza się zapiski dochodzenia.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 253.

§ 1.

W sprawach o przestępstwa - z oskar-

żenia ,prywatnego policja na żąd~nie oskadycieła przyjm\1jejego skargę i w razie potrzeby

zabezpiecza dowody, po czym kieruje sprawę

do właściwego sądu.

§ 2. Sąd, jeżeli uzna to za niezbędp.e, poleca policji przeprowadzenie dochodzenia.

:Art. 248.

§ 1. Jeżeli oskarżyciel' publiczny uzna, że

okoliczności przytoczone w zawiadomieniu nie

zawierają podstawy do dalszego dochodzenia

lub te wyniki dochodzenia nie dają podstawy

do wszczęcia postępowania sądowego, to ódmawia ścigania lub umarza dOchodzenie. '

§ 2. O odmowie ścigania IU!b umorzeniu

dochodzenia zawiadamia się· pokrz'ywdzonego

oraz osobę, którą sąd przesłuchał jako podejrzaną lub co do której wydano nakaz aresztowania.

§ 3. Na ' postanowienia powyższe służy '

zatalenie.

1\rt. 249.

§ 1. Oskarżyci,el publiczny, nie będący

prokuratorem, sam dochodzenia nie umarza,

lecz przesyła je w tym celu stosownie do wła­

ściwości sądowi grodzkiemu lub pro~uratorowi.

.

§ 2. Sąd grodzki, odmawiając umorzenia

dochodzenia, przesyła . sprawę I>rokuratorowi.

Art. 250.

§ 1. W razie umorzenia dochodzenia sąd

grodzki lub prokurator zarządza ' co potrzeba

w przedmiocie dowodów rzeczowych.

/

R o z d z i a ł II.

Czynności sądowe w toku dochQdzenią.

:Art. 254.

§ 1. Jeżeli w toku dochodzenia zachodzi

potrzeba

al przesłuchania podejrzanego i

bl przesłuchania jako świadków pokrzywdzonego i osób, . które zatrzymały lub

sprowadziły podejrzanego albo z nim

równocześnie się stawiły;

cl przedsięwzięcia czynności, ustalającej

ślady przestępstwa, a należy przypuszczać, że na rozprawie głównej ślady

nie dałyby się odtworzyć bez odczyta..

nia protokołu wymienionej czynnościj

dl przesłuchania pod przysięgą świadka,

którego zeznanie ma doniosłe znacze. nie, a zachodzi obawa, że świadek nie

stawi się na rozprawę główną z powodu

przeszkód, nie dających się usunąć lub

z,byt tru<łnych do usunięcia, albo z powodu znacznej odległości miejsca pobytUj

e} przesłuch4inia pod przysięgą świadka,

którego zeznanie ma doniosłe znacza...

...f ",

. 86

Dziennik Ustaw Nr '8

-

' Art; 259~ "

nie, a zachodzi obawa, ":źe ' ~~iadek bez

przysięgi ' nie pówie 'pra:Wdy;> . c

f) ' zbadania stanu ' umY·sło'.węgQ podejrza' §. !/ " W '#ypadkaph ~rt. 257 i 258, zachonegoj .

. .. • ' .

',""

,'

-wującprfy sporządżaniuprotokołów przepisy

g) przesłuchania ś~iadka~. , zamleszkałego przewidziane dla , pr()tokołów sądowych, można

poza okręgiem sądu okręgow..ego lub jako protokolanta ' ptzybraćurzędnika sekretawydziału zamiejscowego, .właściwego . riatu prokuratorskiego lub. funkcjonariusza policji państwowej.

,

, dla danej sprawy, § 2. Jeżeli protokolanta nie · przybrano,

,to sędzia śledczy lub sąd grodzki o, dokonywa

ppwołuje się da obecności dwóch pełnoletnich

powyższyćh , czynności na wniosek ' prowadząokolicznych mieszkańców 'nieska'zitelnej opinii,

cego dochodzenie.

,

§ 2. Jednocześnie z 'ustaleni'ero' śladów umiejących czytać ' i . pisać, ', ' którzy podpisem

stwierdzają zgodność protokołu z przebiegiem

przestępstwa należy d,okonać iinnydi czynn'oczynności. O tym obow.iązku należy ,ich uprześci sądowych, których' równóczesne przeproą:żić. Nieusprawiedliwiona ,odmowa udziału. w

wadzenie jest możliwe.

' "

.

czynności ulega ' karze grzywny, jak niestawien§ 3. Na postanowienie,odma~j:ai~ce , sp'eł­ nictwo świadka (art. 11 7). ,' .

nienia czynności, służy zażalenie.

. '~

' I ... ·'

.

Art. 26Ó..

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 255.

"

,

, ', Cżytln6ści dokonane \\{iiiyś} art. 257.i 258

W wypadkach ' niecie1l'iącyćh ' zwłoki sę­

mają moc czynności sądowych, a protokoły spo-

dzia śledćzy ' lub sąd , grodzki' dókonywaczynności, wskazanych wart. 254,takźe,

urzędu.

' rządzone z zachowaniem ' pt-żepisów art. 259 ~

z

moc protokołów sądowych.

.

r"

R oz c1 z i a f III . .

§ 1. O terminie czynności sąd~wych, do.konywanych w toku dochodzenia, sąd zawiadamia w miarę możności oskarżyciela oraz podejrzanego lub jego obrońcę. Podejrzanego aresztowanego sprowadza się tylko wte'dy, gdy sąd

uzna to za niezbędne.

'

'§ 2. Strony, o ile się sławią, mają prawo

być obecne przy tych czynnościach i zadawać

pytania świadkom i biegłym. Niestawiennictwo

stron nie wstrzymuje czynności.

'

§ 3. Jeżeli nie zawiadomiono' strony zawczasu o terminie czynności sądowej, należy

zawiadomić o jej dokonaniu. ' . '

§ 4. Sąd przesyła akta dokon~jlychczyn­

ności prokuratorowi, je,żeli sprawa , należy do

właściwości sądu okręgowego albą jeśli prokurator tego żąda, w innych zaŚ wypadkach

właściwemu sądowi grodzkiemu.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 257.

Jeż~li sędziego nie ma' na miejscu, a zwło­

ka groziłaby za~kiem śladów ' lUD .dowodów

przestępstwa, to, prokurator albo policja pań­

stwowa dokonywa w zastępstwIe . sędziego

cżynności, wskazanych wart: 254Jit.:' c) i d).

. .

".

~I

~

-.

Sledzt~~,

§ 1. W wypadku, przewidzianym wart.,

257, mają odpowiednie zastosowa~e ' przepisy

przewidżiane 'dla czynnosci sądowych.

§ 2. Z prz'ebiegu czynności sItprządza się

protokół, w którym się z·aznapz.a, dlaszegó wykonano je w zastępstwie sędziego. . ... '

,

,/

.k '

,.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 261.

I

§ 1. Śledztwo prowadzi bądź sędzia śled­

czy, któremu dana sprawa przYP'ildnie w drodze przyjętego w sądzie okręgowym. podziału

cżynności, bądź, na wniosek ' prokuratora, sę­

dZIa, którego prezes sądu okręgowego wyzna,;.

czy dla danej sprawy. '

. § 2. Prowadzenie śledzt~a poza siedzibą

sądu okręgowego prezes sądu okręgowego nioże ,nil,wniljlsek prokuratora zlecić sądowi grodz,kiemu.

.'

. . § ' ~. '. Sąd apelacyjny może na wniosek

prokuratora apelacyjnego .. zlecić prowadzenie

śledzt~a sędziemu śledczemu do sprawwyjąJt­

kowego znaczenia.

.

. § 4. Sąd Najwyż'szy -' na wniosek Naczelnęgo. Pro. kuratora może, d. . o przepr0v.:a~zenia

dą.neJ spr,awy wyznaczyc H~dnego sposrod sę­

dżiów śledczych do spraw wyjątkowego znac~enia" c~ynnych w sądac~ . ~pelacyjnych.

'

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 262 . .

§ L, '. Śledztwo prowadzt się tylko w 'sprawach należących do właśchv:óści sądu okięgow:.e go . '0 '

' : . ;.

'

§ 2. . . Zadaniem śledztwa jest: .

al wykrycie sprawców przestępstwaj

b) wszechstronne wyjaśnienie okoliczności celem ustalenia; czy należy przeprow;ldzic rozprawę główpą, czy też ' umo' rzyć postępowanie . 'sądowe j

o

Art. 258.

" ~.

•

t

cJ ustalenie o~o1iczności, wskazanych w. twa, sędzia ·śledc:?y zawiadamia o tym prokuraart. 245 § 2 pod lit. bJj

j tora i przed,siębiexz'e niezbędne czynności.

§ 2. , Jeżeli w toku śledztwa ujawni się

. dJ u~rwalenie . dla s~du , wyrokującego do- '

wodów, ktąre inac~ęj mogłyby . zaginąĆ. udział w ' ptzestępstwie osoby, nie opjętej ,wnio'_,.

skiem prokuratora, sędzia śledczy prowadzi

Art. 263 (uchylony).

śledztwo 'i '-przeciw tej osobie, o czym zawiadamia prokuratora.

"

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 271.

Śledztwo prowadzi się: , '

§ 1. Prokurator ma prawo' być obecny p'r zy

aj na wniosek p:rokuratora - jeżeli tego

wszystkich czynnościach śledczych.Dopuszcze­

•.

wymagają zawiłe ' okolicznościsprawy~

:<, bJna wniosek oskarżonego - w sprawach nie obecno~ci innych stron zależy od uznania sę'

"

, z oslrarżenia publicznego, jeżeli sędzia dziego śledczego. ,

§ 2. Przepisy art. 256 § 1, 2 i3 mają odpośledczy uzna to za potrzebnej

. c) na zarządzenie sądu (art. 291" .464 ' § '3). wiednie zastosowanie, jeżeli sędzia śledczy dokonywa czynności, której ' według wszelkiego

prawdopodobieństwa nie będzie można powtóArt. ,265.

rryć na rozp,r awie głównej.

Jeżeli sędzia śleclczy nje zgadza się z wnioskiem prokura,tora ' o wszczęcie śledztwa, to

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 272.

~zedstawill sprawę} sądowi okręgowemu do

rozstrzygnięcia, przedśiębferz~ ' jednak cżynnoJeżeli. z~cbodzi potrzeba dokonania czynnościlJli~cierpiące zwłoki.

'

, ,

ści śledczej poza okręgiem sądu grodzkiego, mającego sied-z;jbę w ' t~j samej ńńejsc:;owości, 'co sę­

Art" 266.

dzia prowadzący śledztwo, albo przesłuchania

osoby, przebywającej poza takim okręgiem, wówW przedmiocie wniosku oskarżonego o czas sędzia może zwrócić się o to do miejscowe.

wszczęcie śledztwa sędzia śledczy wydaje pogo sędzieg~ śledczego lub sądu grodzkiego.

stanowienie, mocą~tórego bą# oddala wniosek, bądź wszczyna ·sledztwo. Odpis postano" Ar~. 273.

wienia przesyła się : oskarżycielowi i oskarżo, nemu.

. Jeżeli" .dkóHc~ności sprawy tego wymaga:ją,

sędzia śledczy może ' wzywać do siebie osoby

,Art. 267.

przebywające w innym okręgu oraz dokonywać

, • Na postanowienia sęd~iego śledczpgoJ sądu .czynn,ości l , pezas:woim okręgiem.

okręgowego 'w przedmiocie WlSzczę:ciaśled~twa

Art. '274.

służy zażalenie. .

"., .

'

Art. 268.

' Oskarżonego,dost'awionego do ' sędziego

śledczego;; sędzia Jest ' obowiązany natychmiast

przesłuchać i naj dalej w ciągu dwudziestu czterech godzin od chwili dostawienia wydać posta-

"

§ ,l. " l)~,ąwszy" .że nie ma. ~doków, aby '

~als.ze p~o:wac4enie śledztwa mogło dostarczyć

nowienieo jego aresztowaniu ,lub wypuszczeniu

na , wolność;

podstawy do rozprawy głównej, sędzia śledczy

zaWiadamia o tym oskarżyciela. '

, §

s:prawie, p()pieran~j prz'e zprokuratora sędziąśleaczy jednocześnie z ~awiadomie.

niem przes.y,ła m)łakta. "

Art. 269.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 275. '

,,§ .1';

Sędzia śledczy 'przedsiębierze ' wsz~l~

kie ćźynności z, własnej inicjatywy, ' lecz śtrony

mają p'r awo składania mu wniosków. ···,

. ', '

§ 2. ' Sędzia śledczy ' nie może pozostaWić

bez uwzględnienia prawnych wniosków prokuratora.

' .

§ 3. Wniosek prokuratora o uchylenie lub

złagodieni'e środkażapobiegawczego jęsł dla sędz-iego śledczego Wiążący

"'"

§ 4. N a postanowienie oddalające wDlosek

służy zażalenie.

"

Art. 270.

, '§J. 'jeżeli w·tpkti śled'ztwa uiawtii:się przeslępstwo nie ooję(e" wni9skiein

. . o wsżcię'tie śledz;'~

,-

2: ,'w.

,

§ 1. Sędzia śledćzy umarza śledztwo, jeżeli

prokurator tego zażąda lub na to się zgadza.

' § 2., ". C)'utnorzeniu śleditwa sędzia śledczy

zaWilidamicf 'oskarzoilego i pokrzywdzonego.

. '. ' §3." N'a ,p()stanciwienie , o ,mnorzEmiu po- '

krzywdzo~emu służy zai;alenie do sądu okręgo­

wego, który ' rozstrzyga ostatecznie.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 276.

' ," § L ' Uinarzając śledztwo, sędzia śledczy

wydaje , p~tahowienie 'co - do dow6dów rzeczowych; '. ~

,.

. § ' 2. ' W w-ypadkach,prawem przewidzi ańyth, ' sędZIa ~l~~czy ', przesyła sprawę d.o sądu

Poz. 44 ' .

-

Dziennik Ustaw Nr 8

okręgowego celem powzięcia na posiedzeniu nieArt. 283.

jawnym, po wysłuchaniu oskarżonego lub jego

§, 1. Do aktu oskarżenia dołącza się wyobrońcy, postanowienia co do zastosowania '

kaz os6b, których wezwania oskarżyciel żąda,

względem oskarżonego . środków wychowawczych

ze wskazaniem ich adresów,oraz wskazuje się

lub zabezpieczających;

-

§ 3. N a postanowienia powyższe służy inne dowody, którYGh przeprowadzenie na rozprawie głównej oskarżyciel uważa za ·niezażalenie.

zbędne.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 277.

§ 2. Do wykazu prokurator może dołą­

Uznawszy, :że śledztwo dostarczyłp już

podstawy do rozprawy głównej, sędzia śledczy

raz jeszcze przesłuchuje oskarżonego i zaznajamia goz treścią zebranych dowodów, po czym

-dopiero, jeżeli wobec wyjaśnień oskarżonego

nie zajdzie potrzeba uzupełnienia śledztwa, wydaje postanowienie, mocą którego zamyka

$ledztwo.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 284.

o zamknięciu śledztwa sędzia śledczy zawiadamia niezwłocznie oskarżyciela, przy czym

prokuratorowi przesyła akta śledztwa.

Jeżeli oskarżyciel upatruje potrzebę zastosowania względem oskarżonego środka zapobiegawczego albo ,zmiany środka już zastosowanego, to wniosek swój w tym przedmiocie dolą­

.cza do aktu oskarżenia.

Art. 279.

..

czyć wniosek o zaniechanie wezwania i odczytanie na rozprawie zeznań świadków, zamieszkałych za granicą albo mfi.jących stwierdzić

okoliczności, którym oskarżony w wyjaśnieniach swych nie zaprzeczył.

.

.

, § 3. .Wraz z aktem oskarżenia przesyła

się sądowi akta śledztwa lub dochodzenia oraz

inne załączniki; spil'"awy.

Na czynności sędziego śledczego służy zażalenie osobom, których prawa zostały przez te

czynności obrażone.

KSIĘ GA

VII.

Postępowanie przed sądem pierwszej instancji.

Ro z d z i a ł IV.

Akt oskarżenia..

./

Art. 280.

§ t. Prokurator jest obowią~any w ciągu

Clw6ch tygodni od daty otrzymania akt śledz­

twa, stosownie do art. 274 § . 2 lub art. 278,

bądź złożyć sądowi akt oskarżenia, bądź przesłać sędziemu śledczemu wniosek o umorzenie

lub uzupełnienie śledztwa.

. § 2. Jeżeli oskarżony jest aresztowany,

termin Łenwynosi siedem dni.

Art. 281.

DZIAŁ

I.

Postępowanie przed s,dem okręgowym •

Rozdział

I.

Przygotowanie do rozprawy gł6.W11ej.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 285.

§ 1. Jeżeli akt oskarżenia nie odpowiada

warunkom formalnym, przepisanym wart. 281

i 283, prezes sądu zwraca go oskarżycielowi

w celu .uzupełnienia braków w terminie siedmiodniowym.

. § 2. , Termin ten dla oskarżyciela prywatnego j,est zawity.

.

~kt oskarżenia powini~n zawierać

a) imię, nazwisko oskarżonego oraz inne

szczegóły niezbędne do -ustalenia jego

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 286.

tożsamościj

.

h) dokładne określenie zarzucanego czynu '

Prezes zarządza doręczerlie oskarżonemu

ze wskazaniem czasu, miejsca, i innych odpisu aktu oskarżenia wraz z listą osób, które

okoliczności jego popełnienia;

ma się wezwać do sądu, i wykazem dowodów,

c) wskazanie przepisu ustawy karnej, pod wskazanych przez oskarżyciela, oraz oznajmia

kt6ry zarzucany czyn podpadaj

orskarżonemu, że służy mu w terminie zawitym

'dJ wskazanie sądu, przed którym ma się siedmiodniowym od daty doręczenia prawo

odbyć rozprawa głównaj

wniesienia I1rzeciw aktowi oskarżenia sprzecie) uzasadnienie oskarżenia.

wu, sporządzonego przez adwokata.

"

Art. 282.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 287.

W sądzie grodzkim wystarcza, jeżeli akt

oskarżenia zawiera oznaczenie osoby o·skarżo­

Podstawą sprzeciwu może być tylko

nego i zarzucanego mu c.zynu.

aj brak znamion przestępstwa w

zarzucanym oskarżonemuj

czyni~

,

'.

'

'Dziennik Ustaw Nr 8

-

' 89

hl złożerue aktu ' osk a rż erua

przez nieuprawnionego oskarżyciela;

e) istnienie okoliczności, uzasadniających

umorzenie postępowania w myśl art. 3;

d) niewłaściwość sądu.

_r

'Poz. 44 '

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 295. '

Prokuratora źawiadamia się o tenninie

'przez doręczenie mu listy wyznaczonych 'spraw.

. Art. 296.

Art. 288.

§ 1. Oskarżony ma prawo wnosić w terminie dwutygodniowym od daty doręczenia odpisu aktu oska rżenia o wezwanie innych osób

oraz sprowadzenie innych dowodów, prócz

I wskazanych w wykazie,

załączonym do, aktu

Art. 289.

oskarżenia, o czym należy uprzedzić oskarżo­

§ 1. Po rozpoznaniu sprzeciwu sąd bądź nego przy ' doręczeniu odpisu aktu oskarżenia.

, § '2; Wskazując nowe osoby lub inne do' umarza postępowanie w całości lub w części,

'wody,

strona powinna poda:ć okoliczności, któbądź odrzuca sprzeciw, ' bądź wreszcie,uznając

re

w

ten

sposób chce stwierdzić.

niewłaściwość , sądu, przekazuje sprawę komu

§

3.

W terminie, określonym w § 1, służy

należy.

§ 2.

Na postano\\Cienie w tym przedmio- , oskarżonemu prawo złożenia u~asadnionego

wniosku o wezwanie na rozprawę świadków, co

cie oskarżycielowi służy zażalenie.

do kbrych prokurator wnosił o odczytanie ich

zeznań na rozprawie (art. 283 § 2).

Art. 290.

§ 4, Dla powoda cywilnego termin dwutygodniowy

liczy się od daty otrzymania prze§ 1. Jeżeli prezes uważa, że zachodzi jeZel} zawiadomienia ó wpłynięciu do sądu aktu

den z wypadków wymienionych wart. 287, to,

nie zarządzając doręczenia aktu oskarżenia, oskarżenia.

wnosi sprawę na posiedzenie niejawne.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 297.

§ 2. Przepisy o sprzeciwie mają odpowiednie zastosowanie.

'

, ,Wezwanie świadków i biegłych oraz sprowadzenie dowodów, wskazanych przez stronę,

zarz ą dza prezes sądu, a wykaz ich , doręcza się

Art. 291.

niezwłocznie stronie przeciwnej.

'

Prezes' wnosi również sprawę na po~iedze­

nie niejawne, jeżeli uważa, że zachodzi konieczArt. 298.

ność przepro,wadzenia lub uzupełnienia śledz­

§ 1. , Prezes sądu zarządza wezwanie

twa, albo przedsięwzięcia poszczególnych czynświadków, co do których strona złozyła w terności śledczych, albo też innego , zarządzenia,

minie wniosek, przewidziany wart, 296 § 3.

przekraczającego władzę prezesa. ,

§ 2. Wnioski stron o wezwanie nowych ,

ot;ób i sprowadzenie innych dowodów; prócz

, Art. 292.

wskazanych w wykazi~ załączonym do aktu

Niezwłocznie po uprawomocnieniu się aktu os karże nia, kieruje prezes sądu na posiedzenie

niejawne, jeżeli uznaje, że okoliczności,które

oskarżenia prez.es sądu

a) wyznacza termin rozprawy głównej strona chce stwierdzić, nie mogą mieć wpływu

,

i zarządza wysłanie wezwań z uwzględ- ' na treść wyrok,.l,

nieniem cżasu , potrzebnego shonom na

§ 3, Je żeli wniosek złożono po terminie,

przyJ!otowanie się :10 obroT. Yi

prezes kI,' eru j~ go na niej awne posiedzenie sądu,

b) zawiadamia powoda cywilnego o wpły­ który mot e powziąć pos tanowienie odmowne,

nięciu aktu oskar~enia.

jdeli zachodzą warunki. przewidziane wart.

332.

'

,§

4.

Przepisy

powyższe

nie

dotyczą

proArt. 293.

kuratora.

§ 1. Pomiędzy doręczeniem wezwania

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 299.

oskarżonemu a terminem rozprawy powinno

upłynąć przynajmniej siedem dni.

Strona, której w m y śl art. 298 odmówiono

§ , 2. ' W razie niezachowania tego te rminu wezwania świad!;:ów lub biegłych, może sama

- oskarżony może żądać odroczenia rozprawy. sprowadzió ich do s ądu.

, Sąd, do którego wniesiono a:kt oskarżenia,

l'ozpoznaje sprzeciw na posiedzeniu ' niejawnym.

I

Art. 294.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 300.

, Jeżeli strona ma obrońcę, pełnomocnika

lub przedstawiciela ustawowego, należy ich

również zawiadomić o terminie.

Niezale żnie od żądania ,stron, prezes sądu

ma prawo wzywać świadków i biegłych oraz

sprowadzać inne dowody.

I

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 301.

§ L' W sprawach opr;lestępstwa, za któ~

ustawa przepisuje jako riajwytsze kary ,

grzywnę lu];, pozbawfenie wolności ' do dwóch

lat albo obie, te kąry ł~cznie, ,n~eza:leżnie od kar

dodatkowych, tudzież w sprawa:ch; ' dotyczą­

cych tylko wydania łącżnego wyro~u,- osobiste stawiennictwo oskarżonego jest obowiąz­

kowe wtedy tylko, gdy sąd wyrainie uzna je za

niezbędne, ·co , J.1ależy zaznaczyć w wezwani\1..

§~. . We wszystkich innych sprawach oskarżony jest obowiązany : stawioĆ się do sądu

osobiście.

'

T'e

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 302.

Dziennik Usta:~ Nr ; S

razie oskarżonemu lub jego obrońcy służy głos

ostatni.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 307.

Przewodniczący

rozstrzyga

ostatecznie

o przychylnym załatwieniu każdego wniosku

strony, jeżeli inna strona . się nie sprzeciwia.

W przeciwnym razie musi .zapaść p~stanowie"

nie sądu.

. ,

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 308.

Przewodni~zący wydaje wszelkie zarzą­

dzenia niezbędne do utrzymania w sali sądowę~

spokoju i porządku.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 309.

§ 1. Oskarżonego, osadzonego tymczasowo w areszcie w siedzibie sądu; sprowadza się

Przewodniczą.::y może~ydać zarządzenia

w każdym razie na rozprawę główną.

celem uniemożliwienia oskarżonemu wydala§ 2. W sprą.wach, w których stawiennic- nia się z sądu przed ukończeniem rozprawy.

two oskarżonego nie jest obowiązkowe, a os,.

karżony jest osadzony w areszcie w innym

Art. 310

okręgu sądowym, spr,owadza się go na rozprawę wtedy tylko, gdy sąd' uzna to za niezbędne. '

§ 1. Jeżeli oskarżony, pomimo upomnienia

'

przez

przewodniczącego; zachowuje się na;,.

Art. 303.

dal w sposób zakłócający . porządek rozprawy '

lub ubliżający powadze sądu, przewodniczący

Oddalenie jakiegokolwiek wniosku przed

może, wydalić go ,c zasowo z sali sądowej.

rozprawą główną nie tamuje podniesienia tego

§ 2. Po powrocie óskarżonego ,do sali

wniosku na rozprawie, choćby się nie ujawniły

przewodniczący żawiadamia go o wszystkim,

p.owe okoliczności.

co się odbywało w jego nieobecności, i daje mu

możność złożenia w tejmierte · wyjaśnień.

, R o z dz i a ł U.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 311 .

.Ogólny porządek rozprawy głównej.

Jeżeli obrońca lub pełnomocnik strony,

Art. 304.

mimo upomnienia przez przewodniczącego, zachowuje się nadal w sposób zakłócający porzą­

Przewodńiczący kieruje rozprawą i czuwa. dek rozprawy lub ubliżający powadze sądu,

nad jej prawidłowym tokiem, bacząc, aby, o il~ przewodniczący odbiera mu głos, a sąd może

szcżegQlne względy nie stoją temu na przeszkousunąć go od udziału w sprawie.

dżre; dowody na poparcie . oskarżenia były

przedstawione przed dowodami służącymi do

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 312.

obrony.

§ , 1. Jeżeli usunięto obrońcę, przewodniArt. 305.

czący na żądanie oskarżonego, a gdy obrona

§ 1. ,Oskarżonemu, świ,adkom i biegłym jest z mocy ustawy niezbędna - to z urzędu,

"

zarówno sędziowie jak strony zadają pytania wyznacza mu nowe.go ·obrońcę.

bezpośrednio, o ile przewodnicząpy' inaczej nie

§ 2. ' Jeżeli wyznaczony obrońca nie może

zarządzi.

'

,

objąć niezwłocznie. obrony; - należy rozprawę

§ 2. Przewodniczący uchyla pytania, któ- przerwać lub odroczyć.

re uznaje za niestosown~.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 313.

Art.- 306.

§ 1. O ile art. 309 - 312 nie stanowią ina§ 1. Przewodniczący daje stronom moż­ czej, mają zastosowanie przepisy art. 60 - 64

ustroju sądów powszechnych.

ność wypowiedzenia się co do ,wszystkich

przedmiotów ulegających rozstrzygnięciu.

§ 2. Względem oskarż.onego aresztowane§ 2. Jeżeli w jakiejkolwiek kwestii jedna ze go słosuje się w wypadku art. 61 ustroju sądów

stron ' zabiera głos, prawo głośu służy również powszechnych zamknięcie odosobnione na' cz'a s

wszystkim innym stronom, w każdym jedn!lk do dwó.ch tygodni.

/

·P ez.-44

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 322.

Art. 314.

Od

zarządzenia . prz;ewodniczącego

służy '

odwołanie do sądu.

Art. 315.

§ 1, Przy wefściu sądu na salę wszyscy obecni stoją, aż póki sędziowie nie zajmą swoich

miejsc.

§ 2. Wstaje również każda osoba, do której sąd się zwraca lub która do sądu przemawia.

Rozprawa odbywa się ustnie i jawnie. Wyjątki od tai ,zasady wskazuje ustawa.

Art. 317.

Sąd zarządza prowadzenie przy ' drzwiach '

, zamkniętych całej rozprawy lu.b jej części, jeżeli

jawność ·postępowania mogłaby obrażać dobre

obyczaje, wywołać niepokój publiczny albo

ujawnić okoliczności, których zachowanie w fajemnicy jest niezbędne ze względu na bezpieczeństwo Państwa lub inny ważny interes pu- ·

blicz~y.

Art. 318.

§ 1. Podcźils jawnej rozprawy, oprócz osób

biorących udział w s.pr~wie, mogą być obecn~

tylko osoby pełnoletnie; nie uzbrojone.

.

..

§ 2. Przepis § .1 co do uzbrojenia nie doty..

czy osób obowi~za1').ych do noszenia broni. ··

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 323.

NiepełnoletnI słuchacze

wyższych ' zakła'

dów naukowych mogą być obecni podczas jawnej 'rozprawy za 'zezwoleniem przewodniczą­

cego.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 324.

Świadek, który nie ukończył.lat siedemna, stu, może być obecny na sali sądowej wtedy tyl~o, gdy obecność jego jest dla sądu niezbędna.

R.. O,z d z i a ł III.

Rozpoczę«ie rozprawyglównej.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 325.

Rozprawę główną rozpoczyna wywołanie

sprawy, po czym przewodniczący sprawdza, czy

wszyscy wezwani .są obecni.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 326.

Sąd może zarządzić prowadzenie przy

drzwiach zamkniętycp całej rozprawy lub! jej

Jeżeli nie stawił się oskarżony, którego

części, jeżeli choćby jeden z oskarżonych nie '

, obecność jest niezbędna, sąd bądź zarządza jeukończył lat siedemnastu.

go natychmiastowe dostawienie, bądź odracza

Art. 319.

W sprawie o zniesławienie rozprawa jest

jawna wte'dy tylko, gdy oskarżyciel tego zażąda.

Art. 320.

§ 1. . Podr.zas rozpoznawania sprawy przy

drzwiach zamkniętych, oprócz osób biorących

udział w sprawie, mogą być obecne po dwie

os()by wskazane przez oskarżyciela i oskarżo­

nego.

§ 2. Jeżeli jest kilku oskarżycieli lub oskarżonych, każdy z nich może żądać pozostawienia

na sali jednej osoby.

. §' 3. Ponadto sąd może, bez wysłuchania

stron, zezwolić poszczególnym osobom na obecność przy rozprawie.

"

§ 4. W razie prowadzenia rozprawy przy

drzwiach zamkniętych ze względu na bezpieczeństwo Państwa, sąd może odmówić żądaniu,

zgłoszonemu na zasadzie § 1 lub 2, jeżeli uzna

to za potrzebne celem ścisłego zachowania ta- '

jemnicy.

jawnie.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 327.

Jeżeli oskarżony

pozostający na wolności

wydalił się samowolnie przed ukończeniem roz-

prawy, sąd może dokOńczyć rozprawę w jego

nieobecności, o ile go już przesłuchał i nie uzna ~

je dalszej jego 'obecności za niezbędną; wyroku

w tym wypadku nie uważa się za zaoczny.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 328.

Nieusprawiedliwione

. niestawient;lidwo

oskarżyciela: prywatnego uważa się za odstąpie­

nie od oskarżenia.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 329.

W razie niestawiennictwa powoda cywilnego w chwili rozpoczęcia rozprawy sąd pozostawia bez rozpoznania powództwo cywilne . chyba że powód wnosił o rozpoznanie powództwa

w jego nieobecności.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 330.

Art. 321.

'Ogłoszenie

roz.prawę·

wyroku odbywa się zawsze

W razie niestawiennictwa świadka lub bie-

głego, sąd, jeżeli uzna jcl!o przesłuchanie- za nie-

zbędne, a urządzenia zastosowane w celu spo-

-

Dziennik Ustaw oNr-8

92

I

wodowania jego stawiennictwa pozostaną bez

skutku, przerywa lub odracza rozprawę.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 336.

Art. 331.

cego się do winy nie budzą wątpliwości, sąd

mo że, za zgodą stron nie przeprowadzać postę­

powania dowodowego lub przeprowadzić je tylko cz ę ściowo.

Jeżeli wyjaśnienia oskarżonego przyznają- ,

§ 1. Przed rozpocz ęc iem przewodu sądowego

przewodniczący

zarządza usunięcie

świadków do osobnego pokoju

§ 2. Biegli pozostają na sali, o ile sąd uzna

to za potrzebne.

§ 3. Oskarżyciel prywatny oraz powód cywi't oy pozostają na sali, choćby mieli składać

zeznania jako świadkowie.

o

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 337.

§ 1. O s karżony ma prawo być obecny przy

wszystkich ' czynnościach postępowania dowodowego.

,

§ 2. Tylko wyjątkowo, jeżeli należy się

o

obawiać, że obecność

§ 1. Sąd uwzgl ę dni zgłoszony na roz.prawie

wniosek o przesłuchanie świadków i, biegłych

oraz o przeprowadzenie innych dowodów wtedy tylko, jeżeli okoliczności, na których stwierdzenie dowód, wskazano, mogą -mieć wpływ na

treść wyroku.

'

§ 2. Sąd może odrzucić na rozprawie niezgłoszony w terminie, przewidzianym wart.

296~ wniosek o przesłuchani e świadków i biegłych oraz o przeprowadzenie innych do~wodów

a) jeżeli dowód dotyczy jedynie okoliczności, mogących mieć wpływ na tre ść

orzeczenia o karze lubo środkach za-

o

R o z d z i a ł IV.

Przewód sądowy.

Art. 333. '

Przewód sądowy rozpoczyna się od odczytania aktu oskarżenia.

Art. 334.

Następnie przew odniczący zapytuje oskarionego, czy przyzna je się do zarzuconego mu

czynu i jakie wyjaśnienia chce złożyć sądowi.

Art. 335.

Po wysłuchaniu

oskarżonego

przewodni-

C7;ący zarządza postępowanie dowodowe oraz

poucza oskar~on e go, że wolno mu czynić uwagi

o

i .składać wyjąśnienia co do kil~dego dowodu.

oddziały­

zastosowanie.

Art: 338.

Każde~o świadka wzywa się na salę osobno

r przes łuchuje się w nieobecności tych świad­

ków, którzy jeszcze nie zeznawali.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 339.

§ 1. Pro t okoły czynności sądowych przeprowadzonych przed rozprawą wolno odczytać

tylko w wypadkach wymienionych wart. 340

i 341.

§ 2-. Zapisków dochodzenia odczytywać nie

wolno.

bezpieczających;

b) jeżeli dowód; który dotyczy okoliczności, mogącyc,h mieć wpływ na treść

orzeczenia o winie, znany był stronie

tak wcześnie, że mogła go zgłosić w terminie.

§ 3. Sąd postanawia według swego uznania o nie zgłoszonym w terminie wniosku strony

co do wezwania na rozprawę świadków, zamiast odczytania ich zeznań (art. 296 § 3).

oskarżonego

waćby mogła krępująco na wyjaśnienia współ­

oskarżo n ego albo na zeznania świad·ka lub biegłego, przewodniczący może zarządzić, aby na

czas przesłuchania danej osoby oskarżony wydali ł się z sali sądowej. Przepis art. ,31O § 2 ma

Art. 332.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 340.

o

§ 1. Wolno odczytywać na rozprawie protokoły sądowego przesłuchania świadków, sporządzone w dochodzeniu (art. 50, 254 -'- 260) lub

w śledztwie albo na ro zprawie, o ile świadkowi

nie można było do rę cz yć w ezw ania, albo oHe

świade k nie stawił s ię z pOWQdu przeszkód, nie

dających się usunąć lub zbyt trudnych do usunięcia, albo z powodu znacznej odległości miejsca pobytu, ' bądź też, stawiwszy się, zeznał inaczej niż w postępowaniu poprzednim, albo odmówił z e znań, albo oświadczył, że pewnych

szczegółów nie pamięta.

§ 2. Wolno również odczytywać na rozprawie protokoły sądowego przesłuchania świad­

ków, sporządzone w dochodzeniu (art. 50, 254260), w śledztwie lub na rozprawie w innej sprawie, o ile świadkowie byli badani w danej sprawie, a z a cho dzą warunki, przewidziane, w § 1.

§ 3. Wolno odczy tywać na rozprawie protokoły sądowego przesłuchania świadków, jeżeli prok urator wnosił o to w akcie oskarż'enia,

a strona nie z łożyła ,w terminie, okreś lonym w

art. 296, wniosk u o wezwanie ich na rozprawę.

§ 4. \Volno odczy tywa ć na rozprawie pro-

tokoły s ądowe g o p rz e słuc han.i a o skarżonego,

sporządzone w dochod z-zniu (art. 50, 168, 254-

260), w śledztwie lub na rozprawie, jeśli oskarktórego stawiennictwo nie jest obowiąz­

kowe, nie stawił się osobiście na rozprawę, albo

jeśli oskarżony, stawiwszy się na rozprawę,

bądź zeznał inaczej niż w postępowaniu poprzednim, bądź odmówił zeznań, bądź oświadczył,

że pewnych szczegółów nie pamięta.

§ 5. Poza tym wolno odczytywać za zgodą

stron wszelkie protokoły sądowego przesłucha­

nia świadków,' biegłych i oskarżonych.

§ 6. Sąd może zaniechać za zgodą stron odczytywania protokołów i zaliczyć je w poczet

dowodów, ujawnionych na rozprawie.

żony,

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 341.

§ 1. Wolno również odczytywać protokoły

.' oględzin sądowych i rewizyj tudzież złożone

wobec sądu opInie biegłych , orzeczenia karne,

już poprze,dnio przeciwko oskarżonemu zapadłe, zaświadczenia lekarskie,

zawiadomienia

pokrzywdzonych o przestęp,gtwie oraz inne zło­

żone do akt dokumenty urzędowe lub prywatne.

. § 2 • . Przepis art. 340 § 6 ma tu odpowiednie

zastosowanie.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 342.

Złożone w toku rozprawy dokumenty, o ile

mają znaczeni.e dla sprawy, sąd okazuje stronom, dołącza do akt i odczytuje w całości lub

. częściowo.

rozprawie zeznania co do okoliczności, któ.rej

stwierdzenie sąd uzna za niezbędne, sąd przerywa luh odracza rozprawę i poleca przesłucha­

nie świadka jednemu ze swoich członków lub

sądowi grodzkiemu, w które.go. okręgu świadek .

prz0bywa . Art. 256 § 1, 2 i 3 ma odpowiednie

zastosowanie.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 348.

"

Przewodniczący ':loże przerwać rozprawę głó wn ą dla wypoczynku, bezzwłocznego

sprowadzenia dowodów lub innych ważnych .

§ 1.

przyczyn.

§ 2. Przerwa rozprawy może trwać najwy...

żej czternaście dni.

§ 3. Jeżeli przewodniczący, zarządzająd

przerwę, oznaczy jednocześnie czas i miejsce,

w których odbędzie się da,}gzy ciąg rozprawy,

wówczas osoby obecne na· przerwanej rozprawie obowiązane są stawić się w nowyrp terminie bez otiobnego wezwania. Przepis artykułu

117 ma tu odpowiednie zastosowanie.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 349 .

§ 1, ROZiprawę przerwaną prowadzi się po

pI'lzerwie w dalszym ciągu.

§ 2. Jednakże należy ją przęprowadzić od

początku

jeżeli sąd z własnej inicjatywy ' lub na

wniosek stron uzna: to za potrzehnej

b} 'jeżeli skład sądu uległ zmianie.

a}

Art. 343.

Inne dowody rzeczowe, o ile temu nie stają

na przeszkodzie rozmiary lub właściwości

przedmiotu, wnosi się ha salę i okazuje sędziom

i stronom.

Art. 344.

Świadkom i biegłym okazuje

rzeczowe dotyćzącę ich zeznań.

się

dowody

Art. 345.

Po przeprowadzeniu każdego dowodu strony mają prawo zabierać głos w celu złożenia

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 350.

§ 1. Odroczenie rozpoczętej rozprawy może nastą,pić tylko na mocy postanowienia sądu.

§ 2. W razie odroczenia rozprawy prowadzi się ją w nowym terminie od ,początku.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 351.

Po zakończeniu postępowania dowodowego przewodniczący zapytuje str ony, czy nie ży­

czą sohie uzupełnienia p'r zewodu sądowe- go, a w

razie odpowiedzi odmownej ogłasza, że przewód

sądowy jest zamknięty.

wyjaśnień.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 352.

Art. 346.

Jeżeli zachodzi potrzeba dokonania oglę-,

dzin na miejscu, sąd dokonywa ich w cl1łym

składzie lub wyznacza w tym celu jednego ze

swoich członków albo innego sędziego, Art.. 256

§ 1, 2 i 3 ma odpowiednie zastoso~anie.

·Art. 347.

<.

Jezeli świadek, który nie może się stawić

lub którego stawiennictwo jest utrudnione z powodów, wymienionych wart. 340, nie złożył już

poprzednio, w dochodzeniu, w śledztwie lub na

/

Przewód sądowy można wznowić tylko na

mocy postanQwienia sądu.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 353.

Jeżeli na podstawie okoliczności, które wyszły na jaw w toku rozprawy, oskarżyciel zarz\lcH oskarżonemu inny czyn prócz tego, który akt

oskarżenia wskazuje, sąd może przystąpić do

natychmiastowego rozpoznania nowego oskarżenia tylko za zgodą oskarżyciela i oskarżoneio.

-

iJzienniK Ustaw . Nr". ~

:poz. 44

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 362.

, ,W razie odroczenia rozprawy · w myśl art.

353, o~~arżyciel wnosi nowy akt oskarżenia.

Po omowleniu . sprawy przewodniczący

·z biera głosy sędziów, począwszy od najmłod­

szego. Przewodniczący głosuje ostatni.

Roz dz i ał V.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 363.

Gł~sy stron.

§ 1. Orzeczenie zapada bezwzględną więk­

szością głosów .

.Art. 355.

. I

Po zamknięciu przewodu sądowego przewodniczący udziela głosu stronom, które ,prz'e-

mawiają w następującympQrządku: oskarży<:iel

pwbliczny, prywatny, powód ,cywilny,

oskarżonego i oskarżony.

obrońca

Art. 356.

Oskarżonemu, z którym sąd porozumiewał

się przez tłumacza, należy przed udzieleniem

głosu przetłumaczyć z głosów stron przynajmniej ostateczne wnioski oskarżyciela, powoda

cywilnego i obrońcy.

.'

Art. 357.

.

JeżeH oskarży'ciellub powód cywilny ponownie zabierają głos, należy w kolejności przemówień udzielić obrońcy i oską.rżonemu głosu

Qstatniego.

Rozdział

VI.

§ 2. Jeżeli przy rozstrzyganiu innego ,PY

tania, prócz pytania co do winy, zdania tak się

podzielą, że żadne z nich nIe uzyska bezwzględ­

nej większości, zdanie najmniej przychylne dla

oskarżonego przyłącza się do zdania najbardziej

doń zbl!żonego.

§ 3. Sędzia, który głosował za uniewinnie-

niem, może się wstrzymać od głosowania co do '

kary, ale wtedy głos jego przyłącza się do zdania najprzychylniej~zego dla oskarżonego.

l\.rt."364.

§ 1. JeżeH przy naradzie ujawni się ' potrze­

ba uzupełnienia materiału dowodowego, sąd

może wznowić przewód sądowy, przerwać lub

odroczyć rozprawę i zarządzić zebranie małe­

riału dowodowego, choćby strony tego nie żądały.

.

§ 2. Jeżeli na podstawie okoliczności,któ- "

re wyszły na jaw wtoku rozprawy, sąd stw~e ~­

dzi możność zakwalifikowania czynu,zarzu~a;'

nego oskarżonemu, pod surowszy przepis ;k#7

ny, to wznawia przewpd sądowy i uprzedza""o

tym strony.

.

Wyrokowanie.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 365.

Art. 358.

Po ukończeniu głosowania jeden z sędziów

lub protokolant pisze sentencję wyroku, którą

wszyscy sędziowie podpisują, nie wyłączając

Po wysłuchaniu głosów stron sąd przystę­

puje niezwłocznie do narady.

przegłosowanego.

Art. 359.

:Art. 366.

Narada i głosowanie sędziów są tajne.

Prócz sędziów należących do składu sądzącego

może być przy nich obecny tylko protokolant.

piśmie uzasadnienie swego odrębnego zdania

przed upływem terminu do uzasadnienia wy-

Sędzia prze1głosc:>wany ma prawo złożyć na

roku.

Art. 360.

:Art. 367.

Podstawę orzeczenia stanowi całokształt

okoliczności ujawnionych w toku przewodu są­

W sprawie zawiłej sąd może odroczyć wydanie sentencji najwyżej na trzy dni. Dzień i godzinę ogłoszenia sentencji należy niezwłocznię

obwieścić w sali sądowej.

dowego.

Art. 361.

§ 1. Narada i głosowanie odbywają się

z osobna co do winy 'Oraz co do kary i środków

zabezpieczających .

,

.

§ 2. Narada i głosowanie co do winy obejm.ują również okoliczności, które. według ustawy wyłącżają, zmńiejszają' lub z'więksżają przestępnośćczynu.

""

ArŁ-.368.

Każda

sentencja wyroKu powinna zawie-

rać

al oznaczenie sądu, :który go wydałi

"b) naz,w iska sędziÓw, prokuratora i protokolanta;

' . ' " ""

--

' c) datę i miejl~':; rozPQznawania sprawy

i wydania wyrokuj

f

d) imię j na,z wisko oraz inne dane ustala, ją'C'e tożsamośćoskarżonegoj "

e) dokładne okr0Ślenie' zarzucanego oskarżonemu czynu 'z podaniem czasu i miejsca jego popełnieni~. ,

At'!. 376.

Po ogłos'zeniu sentencji prz'ewodniczący

wskazuje stronom sposób i termin odwołania się

od wyroku.

Art. 377 (uchylońY).

Ą.rt. 369.

, ,Jenten1cja wyr()~u, skazującego powinna' ponadto zawierać

'"

" . a) UlStalerue ~~y'riupriyq:>isanego ' oskarżonemuj

b) wska'zanie przepis\ł. zastosowanej ustawy karnejj

,

,c) karę, na jaką oskarżone1go ~każano.

~." .-;~

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 370.

Prócz danych wskazany.ch wart. 368 i 369,

sentencja wyroku zawiera w miarę potrzeby

orzece:enieco do środtkówwychowawczych lub

zabezpieczających, warunkowego

zawieszenia

wykonania kary, uwolnienia od kary, umorzenia postępowania, co do kos'z tów sądowych, powództwa cywilnego,dQwodów rzeczowych i in' nvch kwestii, ro~strzygniętych prze'z sąd.

' Art. 378.

§ 1. Sąd sporządza na piśmie wyrok z uzasadnieniem wtedy tylko, gdy strona w terminie

zapowiedziała odwołanie się od wyroku.

§ 2. Wyrok z uzasadnieniem należy sporządzić w ciągu tygodnia od daty zapowiedzenia i odpis wyroku doręc,zyć stronie, która zgłosiła zapowiedzenie.

'

,

§ 3. JeżeH , zapowie,d zenie zgłosił obrońca

lub jeżeli sąd na żąd~ieoskarżonego wyznaczył obrońcę z urz'ędu, odpis wyroku doręcza

się obrońcy.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 379.

§ 1. Uzasadn1enie każdego wyroku P,Qwinno zawierać

'

a) dokładne ustalenie jego podstawy fakt)'lcznej pl1~ez wskazanie, jakie fakty sąd

uznał za udowodnione lub nie udowodArt. 371.

nione, mi 'jakich w 'tej mierze oparł się

dowodach i dlacz.ego nie uznał dowo, W razie umorzenia postępowania lub wy- '

dów przeciwnychj

dania wyroku uniewimiiającego oraz \IV razie

b) wyjaśnienie podstawy prawnej wyroik.u

uznania, że materiał zebrany w sprawie karnej

z przytoczeniem zastosowanych przepinie wystar'c za do rozstrzygnięcia powództwa

sów ustawy.

cywilnego, sąd pozostawia powództwo bez roz§

2.

Uzasadnienie wyroku skazującego

poznania w całości lub w części.

'

.

powinno nadto ząwierać przytoczenie okoliczności, które sąd miał na względzie przy wymiaArt. 372.

rze kary i stosowaniu środków wychowawczych

§ 1. Rzeczy ulegające wydaniu sąd wyda- lub zabezpieczających.

f~, osobie uprawnionej.

§ 2. Jeżeli wyniknie sPór o prawo wła­

Ąrt. 380.

sności do rzeczy ulegających wydaniu, a nie ma

dostatecznych danych do natychmiastowego

Wyrok z uzasadnieniem podpisują sędzio­

rozstrzygnięcia, sąd odsyła strony na dro:gę prowie, którzy brali udział w j,ego wydaniu. Jeżeli

cesu cywilnego.

krtóry z sędziów nie może podpisać, prezes są­

du zazna'c za przyczynę tego na wyroku.

Art.. 373 .

.,

Po podpisaniu sentencji wyroku przewo'dniz wyjąt­

czący ogłasza ją publicznie, a obecni,

kiem sądu, wysłuchują jei s~ojąc.

R O z d z i a r VII.

Postępowanie prze<l sądem jednoosobowym.

,Art. 374.

Zaraz po ogłoszeniu sentencji przewodniczący przytacza ustnie najważniejsze powody wyroku.

,

'

§ 2. Sąd może zaniechać przytoczenia powodów wyroku w sprawie, w której cała rozprawa odbyła się przy drzwiach ,zamkniętych.

§ 1.

Art. 375.

W ' razie uniewinnienia oskarżonego aresztowanego przewodniczący zarządza natychmiastowe wypuszczenie go na wolność.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 381.

Sprawy o występki i wykroczenia sąd okrę­

gowy rozpoznaje ws'kładzie jednego sędziego.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 382.

W postępowaniu przed sądem jednoosobowym sędzia ma prawa i obowią~ki przewbdni~ .

czę,cego oraz składu sądzącegoj w szczególności

należy do niego powzięcie wszystkich }5'ostanowień poza rozprawą główną, do których po-

Poz, 44

-

wołany jest sąd okręgowy, o ile rozdział niniejszy nie zawiera postanowień odmiennych.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 383.

§ 1. -Jeżeli w toku czynIlości przygotowawczych do rozprawy ' głównej sędzia z wła­

snej inicjatywy lub na wniosek prokuratora

. uzna, że postępowanie przed sądem jednoosobowym jest bą,dź niedopuszczalne, bą,dź niewska-zane z uwagi na zawiłe okoHczności sprawy, to wnosi -sprawę na posiedzenie niejawile

są,du okręgowego w składzie trzech sędziów.

§ 2. Jeżeli okolicznoścl, wskazane w § 1,

wyjdą na jaw w toku rozprawy głównej, to sę­

dzia odracza rozprawę i sam przekazuje sprawę

-p od rozpoznanie sądu kolegialnego.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 384.

W wypadkach, p1",z ewidzianych wart. 289

i 290, postanowienie wydaje sąd okręgowy w

składzie trze-ch sędziów.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 385.

Zażalenia na postanowienia, wydane przez

sędziego poza rozprawą, rozpoznaje sąd okrę­

gowy w -składzie trze·c h sędziów.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 386.

Poza wyjątkami, wymienionymi w poprzedruch artykułach, do postępowania przed sądem

jednoosobowym mają odpowie,d nie zastos·p-w anie przepisy ogólne, dotY'czące postępowania

przed sądem okręgowym, wyrokującym w pierwszej instancji.

R o z d z i a ł V:III.

Stosowanie środków wychowawczych

i zabezpieczających.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 387.

o za-sto,sowaniu środków zabezpieczających

orzeka sąd właściwy do ro~poznania danej sprawy, z wyjątkiem wypadków przewidzianych w

art. 633 i 634.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 388.

§ 1. Orzeczenia co do

al skazania nie1etniego na umieszc'z enie w

~zakładzie poprawczym;

h) zastosowania środków wychowawczych

zamia's t umieszczenia nie letniego w zakładzie poprawczym;

c) wymierzenia kary nieletniemu, przeciw

,k tóremu wsz-częto postępo·wanie karne

po ukończonym 17 roku życia, - w wypadku uznania za niecelowe umieszczenia .g o w zakładzie poprawczymj

Dzieńnik Ustaw NrS

d) zastosowania środków wychowawozych

względem nieletnich, nie ulegającychka­

rze;

e) oddania skazanego pod dozór ochronny

na czas warunkowego zawies~enia wykonania kary i

f) umieszczenia sprawcy w zakładzie leczniczymi

g) urnie'sz,c zenia przestępcy w domu pracy

przymusowej lub w zakładzie dla niepoprawnych sąd zamieszcza w wyroku (art. 370).

§ 2. , Orzeczenia co do:'

a) za1stosowania środków wychowawczych

(§ 1 lit. dl;

.

b) umieszczenia niepoczytalnego sprawcy

.w zakładzie leczniczymi

e) umieszczenia w zakładzie leczniczym

sprawcy czynu, pozostają,cego w związ­

ku z nadużywaniem n!ł(pojów wys:kokow)'lch lub innych środków odurzających,

oraz ewentualnego odbycia przezeń wymierzonej kary;

d) oznaczenia osoby lub instytucji, której

sąd powierza wykonanie dozoru ochrono'

nego sąd zamieszcza w postanowieniu, jeżeli nie uczyniono tego w wyroku.

.

§ 3. W wypadkach, p'rzewidzianych w§ 2

pod lit. b) i c), sąd stosuie przepisy art. 251

§ 1 i 276 § 2.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 389.

Orzeczenia co do

al wykonania zawieszonej kary;

b) ewentualnego wykonania kary po zwolnieniu przestępcy z zakładu leczniClZegoi

c) zwolnienia z zakładu lecz.niczego, z domu pracy przymusowej i z zakładu dla

niepoprawnychi

d) zastosowania środków zabezpieczają­

cych w wypadku umorzenia SpraWYi

e) umieszczenia nieletniego w więzieniu

zamiast w zakładzie poprawczym wydaje sąd pierwszej instancji w postaci postanowienia.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 390.

Przed wydaniem postanowienia o zwolnieniu skazanego z za-kładu lecznkzego,z domu

pracy przymusowej i z zakładu dla niepoprawnych sąd zbiera wiadomości od zarządów wymienionych zakładów zabezpieczają,cych co do

stanu zdrowia i za,chowaniasię s~azanego.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 391.

§ 1. W wypadkach, przewi,d zianych w

ustawie, sąd pierwszej instancji, ,k tóry 'Orzekł '

umiesz-c zenie nieletniego w zakładzie poprawczym, może na wniosek tego zakładu lub z wła-

Dziennik Ustaw _Nr 8

-

snej inicjatywy, po zebraniu wiadomości z zakładu, wydać na posiedzeniu niejawnym postanowięnie co do warUnkowego zwolnienia wychowańca i oddania go pod dozór wyznaczonego

w tym celu kuratora.

§ 2. Równi eż na posiedzeniu niejawnym

sąd postanawia odwołanie zwolnienia w wypadkach, prawem przewidzianych.

-

97

Poz, ."

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 397.

§ 1. Wyrok zaoczny traci móc z chwilą,

gdy os,karżony lub jego obrońca stawi się na rozprawę w terminie ponownym.

§ 2. W razie nieusprawied1iwionego nIestawiennictwa os'karżonego lub jego obrońcy

na rozprawę ponowną, wyrok zaoczny pozostaje w mocy.

Art. 392.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 398.

Na postanowienia, wymienione wart. 388

§ 2, 389 i 391 służy zażalenie.

Nies'Ławiennictwo oskarżyciela pryWatnego

na rozprawę ponowną nie tamuje rozpoznania

sprawy.

R o e; d z i a ł IX.

DZIAŁ II.

Wyrok zaoczny.

Art. 399 -

DZIAŁ III.

Art. 393.

§ 1. Jeżeli oskarż ony, któremu wezwanie

doręczono, nie :s'tawił się na rozprawę główną

ani też w jego imieniu nie stawił się obrońca,

a sprawa nie wymaga osobistego stawiennictwa

oskarżonego, sąd alho przeprowadza rozp rawę

i wydaje wyrok zaoczny, albo odra'c za rozprawę i nakazuje oskarżonemu stawić s i ę osobiście.

, § 2; Przy zaocznym rozpoznawaniu sprawy sąd- odczytuje wyjaśnienia oskarżonego poprzednio przez niego złożone ..

§ 3. Wyrokiem zaocznym nie można orzec

umieszczenia w domu pracy przymusowej lub

ł w zakładzie dla ńi epoprawnych.

o

Postępowanie przed sądem grodzkim.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 455.

Przepisy art. 292, 294 - 313, 315 - 380

i 387 - 398 mają cidpowiedniezastosowanie do

postępowania przed sądem grodzkim ze zmianami i uzupełnieniami ws'k azanymi w dziale niniejszym.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 456.

o

Art. 394.

Odpis sentencji wyroku zaocznęgo doręcza

się oskarżo1;lemu, zawiadamiając go równocześnie; że -termin do zapowiedzenia środka odwoławczego lub wniesienia sprze,c iwu liczy się od

daty doręczenia tego odpisu.

Art. 395.

454 (uchylone).

W razie potrzel~y dokonania czynności nieziWłoki sąd grodz,ki dokonywa jej

przed rozprawą. Art. 256 § 1, 2 i 3 ma odpowiednie zastosowanie.

cierpiącej

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 458.

§ 1.

Sąd grodzki może także i przed roz-

prawą umorzyć - postępówanie , jeżeli zachodzą

warunki, wskazane wart. 287 lit. a} --.. c), lub

jeżeli z treści akt sprawy wynika, że oskarże­

środek odwoławczy od wyroku, bądź wnieść

nie jest oczywiście bezpodstawne.

sprzeciw z prośbą o zarządzenie nowej rozpra§ 2. Wnioski, 'P,r zewidziane wart 296,

wyw sądzie pierwszej instancji. W sprzeciwie składać można na pierwszej roz,prawie głó,wnej.

_ oskarżony obowiązany jest usprawiedliwić sweDo wniosków, zgłoszonych po tym terminie, ma

niestawiennictwo oraz uzasadnić, dlaczego nie zastosowanie przepi,s art.,, 332 § 2.

mógł o przyczynie nie's tawiennictwa zawiadomić sądu przed wydaniem wyroku.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 459. '

, § 2. Wybór jednego ze środków obrony

powoduje utratę drugiego, chyba że oskarżony

§ 1. Niestawiennictwo oskarżyciela pupołączy ze sprzeciwem, na wypadek jego odblicznego lub pokrzywdzonego, mającego prarzucenia, zapowiedzenie środka odwoławczego. wa . strony (art. 67), nie .tamuje rozpóznania

sprawy.

Art. ~96.

§ 2. Prze.rwa rozprawy może trwać na;wyżej dni trzydzieści.

Sąd na posiedzeniu niejawnym rozpatruje

sprzeciw i, jeżeli uzna niestawiennictwo oskarArt. 460.

żonego i niezawiadomienie sądu o przyczynie

niestawiennictwa za usprawiedliwione, zarzą­

Jeżeli świadek rriieszka w okręgu innego

,dza ponowną rozprawę. sądu grodzkiego, sąd może zwrócić się o jego

§ 1.

Oskarżony może bądź zapowiedzieć

-

,98

przesłuchanie do miejscowego sądu grodzkiego.

-

Dzierinik UstawlNr 8

Art. 464~

Art. 256 § 1, 2 i 3 ma odpowiednie zastosowanie.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 461.

§ 1. Zażalenie na postanowienie prokuratora co do odmowy ścigania lub umorzenia dochodzenia w sprawie o przestępstwo, na~eżące

§ 1. Przepis art. 331 § 3 ma zastosowanie do właściwoś-ci sądu okręgowego, rozstrzyga

i do pokrzywdzonego, jako strony.

prokurator apelacyjny.

§ 2. , Pokrzywdzony, jako strona (art. 67),

§ 2. Na odmoWne postanowienie prokurama prawo głosu po oskarżycielu publfcznym.

tora apelacyjnego służy zażalenie do sądu apelacyjnego. Zażalenie powinno być sporządzone

Art. ' 462. przez adwokata. Do zażalenia załącza się do§ 1. Jeżeli oskarżony, któremu doręczo-no wód wpłacenia lub wysłania pocztą kaucji w

wezwanie na rozprawę, nie stawił się, a sta- kwocie stu złotych, bez czego zażalenia nie

wiennictwo jego jest obo-wiązkowe (art. 301 przyjmuje się. -Jeżeli kilka osób podajezażale­

§ 2), sąd odracza rozprawę i zarządza jego przy- nie łącznie, każda z ni-c h składa osobno kaucję.

musowe sprowadzenie.

W ra-zie uwzględnienia zażalenia -kaucję zwraca

§ 2. Gdyby , przymusowe sprowadzenie ' się osobie, która ją złożyła, w pozostałych wyoskarżonego miało być połączone -z niewspół­

padkach przelewa się kaucję do Skarbu Pań­

miernymi trudno-ściami , i kosz-tarni, a według stwa. '

hkoHczności danego -wypadku można przewidy§ 3. W razie uchylenia postanowienia prować, że wymierzona będzie tylko kara grzywny

kuratora

sąd apelacyjny bądźzwr,aca akta prolUD pozbawienia wolności nie ponad rok, ' alho

kuratorowi

celem sporządzenia aktu oskarżenia

' obie te kary łącznie, niezależnie od kar dodati

'

określa prży tym czyn zarzucany oskarżone­

Okowych, _ to sąd może rozprawę przerwać lub

mu, bądź nakazuje uzupełnienie dochodzenia

odroczyć i zwrócić się o' przesłuchanie oskarżo­

nego do miejscowego sądu grodzkiego. Wy jaś­ lub , P'tzeprowadzenie śledztwa vi określonym

, nienia oskarżonego w tym trybie złożone należy kierunku.

§ 4. W ra'zie Siporządzenia przez prokuraodczytać na rozprawie.

tora

aktu os'karżenia zgodnie z postanDwieniem

§ 3. Przepis § 2 nie 'ma zastosowania w

wypadkaJch powrotu do przestępstwa oraz do sądu apela.cyjnegD, przepi-s ów art. 287 :- 291 ,

nie stosuje się.

przestępców zawodowych lub z nawyknienia

(art. -60 kodeksu karnego).

Art. 4641,

, § 4. Jeżeli sąd na pods-tawie wyników rozPt:awy, przeprowadzonej w nieobecności oskarżoneg,o przesłuchanego w drodze pomocy sądo­

§ 1. Zażalenie na postanowienie sądu

we'j, uzna, że należy wymierzyć karę wyższą niż grDdzkiego lub prokuratora ' co do odmowy śd­

wskazana w § 2 albo zarządzić umieszczenie gania lub umorzenia dDchodzenia w sprawie

oskarżDnego w domu pracy przymusowej lub - o przestępstwo, należą<::e do właś'Ciwości sądu

w zakładzie dla niepoprawnych, - natenczas grodzkiego, rDz's trzyga ostatecznie sąd Dkręgo­

przerywa lub odracza rozprawę i zarządza przy- wy \II' składzie trzech sędziów.

musowe sprowadzenie oskarżonego. .

§ 2. , Do zażalenia powinien pokrzywdzony

załączyć akt oskarżenia (art. 67), bez czego za1

Art. 462 • '

żalenia nie -p rzyjmuje się.

§ 1. Wyroku wydanego w t:tieobecności

§ 3. Uchylając postanowienie o odmowie

ścigania lub umorzeniu dochodzenia, sąd okrę­

oskarżonego, który przesłuchany był w drodze

gDwy zwraca a-k ta sądowi grodZIkiemu i nakapomo'c y sąaowej, nie uważa się za zaoczny.

§ 2. Oskarżonemu, który nie był obecny zuje bądź wyzna-c zenie rozprawy głównej na

na rozprawie i nie miał na niej obrońcy, dorę­ podstawie aktu oskarżenia, złożonego przez pocza się odpis sentencji wyroku, zawiadamiając . krzywdzonego, bądź wsz-częcieJub uZ'\.lpełnienie

go równocześnie, że termin do zapowiedzenia dochodżenia.

apelacji liczy " się od daty doręczenia te-go

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 465.

odpisu.

, KSIĘGA VIII.

środki ~woławcze.

Roz d z,i 'a l I.

Załaleoia.

Art. 463.

o ile u's tawa inaczej nie stanowi, na postanowienia, zamykające drogę do wydania wyro-_ku, stronom służy zaża.lenie.

Na inne postanowienia służy zażalenie tylko w wypadkach wyraźnie w ustawie wskazanych i tylko dO' jednej instancji.

-Art. 466~

Na postanowie~ia są'du ap~lacyjnego zaża­

lenie służy tylko, z powodu odmDWY przyjęcia

,k asacji; z pDwodu Ddmowy przywrÓcenia termi- .

nu kasacji oraz w przedmiocie wynagrodzenia

za niesłwszne skazanie.

Dziennik Ustaw Nt 8

'-

99

R oz d z i a ł

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 467.

§ 1. Zażalenie z powodu odmowy przyję­

cia kasacji, z powodu odmowy przywrócenia

tęrminu kasacji oraz w przedmiocie wynagrodzenia za niesłuszne .skazanie rozstrzyga Sąd

Najwyższy.

.

.

§ 2. Zażalenie takie, jeżeli nie pochodzi od

proik uratora, powmnobyć sporządzone przez

adwokata.

II.

Apelacja.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 473.

Strony mogą zakładać apelacje od wyroków sądów grodzkich oraz od ' wyroków 'sądów

okręgowych wydanych w pierwszej instancji,

o Ue ustawa inaczej nie stanowi.'

Art. 468.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 474.

§ 1. Zażalenie Wnosi się do sądu lub prokuratora, który wydał zaskaiżonepostano­

wienie.

§ 2. Prezes sądu lub prokura'tor odmawia

przyjęcia zażalenia, które nie odpowiada prz~­

pisanym warunkom formąlnym. Na zarządzeme

o odmowie przyjęcia służy zażalenie do władzy,

właściwej do rozpoznania nieprzyjętego za-

§ 1. Apelacja może dotyczyć całości wyroku lub jego części.

§ 2. Apelację, założoną od orzeczenia W

przedmiocie winy, uważa się za zwróconą także

prze,ciwko orzeczeniu o karze.

żalenia.

§ 3. Zażalenie na niesłuszne aresztowanie

ora'z na odmowę pnyjęcia sprzeciwu lub pisma

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 475.

W apelacji' m:ożna podnosić i takie zarzuty,

które niestanówiły lub' nie ' mogły stanowić

przedmiotu . zażalenia.

odwoławc. zego można wnosić także bezpośred­

niQ do sądu odwoławczego.

Art.

469.

r

§ 1. Jeżeli sąd, którelIIlu złożono zażalenie,

uzna je za zasadne, to sam się do niego przychyla, a wprzeciwnyrn razie przesyła je wraz

z odpisem zaskarżonego .p ostanowienia do sądu

odwoławczego w ciągu trzech dni, a gdy zaża­

lenie dotyczy areszŁo,wania, to w ciągu doby.

§ 2. Akta sprawy przesyła 'się sądowi odwoławczemu, o ile to nie powoduje zwłoki w

,

Oprócz oskarżonego i jego obrońcy, apelację na korzyść oskarżonego może założy,ć pr!)kurator, a w razieniepełnoletnośd lub bezwła­

snowolności oskarżonego także jego ojciec,

ma,tka, małżonek, opiekun lub Ikurator~

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 477.

Z wyjątkiem wypadków . wskazanych w

art. 88, oskarżony możeco,fnąć apelację zało­

żoną przez siebie' lub swego obrońcę. . .

postępo'waniu. Sąd odwoławczy może zażądać

przesłania alk t, o ile uzna to za niezbędne.

§ 3.. Jeżeli prokurator, któremu złożono

zażalenie na postanowienie co do odmowy ści­

gania lub umorzenia ,dochodzenia, uznaje zaża­

lenie , za zasadne, to sam: się do niego przychyla

ora'z . zarządza wszczęcie lub uzupełnienie do-

chodzenia albo wniesienie aktu oskar*enia.

Art. 470.

Zażalenie ' samo przez się nie wstrzymuje

wykonania zaskarżonego postanowienia, lecz

sąd, który wydał postanowienie, lub sąd odwoławczy może wstrzymać wykonanie. Odmowa

w.str.zymania nie wymaga uzasadnienia. .

Art. 471.

Sąd odwoł~w<:zy . rpzpoznaje zażalenie na

posiedzeniu niejawńym; Mają tu odpowiednie

zasŁosowanie przepisy art. 382 j" 383. '

Art. 472.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 478.

Prokurator bez zgody oskarżonego nie moap ela'cj i, którą założył na jego ko-

że cofnąć

rzyść.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 479.

§ 1. Apela,cję na niekorzyść oskarżonego

może założyć tylko oskarżyciel.

§ 2. W .sprawach o przestępstwa, należą­

ce do właściwości sądów grodzkich a ś,cigane

w trybie oskarżenia publicznego, pokrzywdzony, który brał udział w sprawie w charakterze

strony, mOŻe założyć apelację tylko co do orzeczeniao winie.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 480.

§ 1. W razie śmierci oskal'żydela prywatnego lub pokrzywdzonego, mającego prawa

strony, przed upływem terminu do zapowiedzenia apelacji, prawo do jej zapowiedzenia służy

jego małżonkowi, dzieciom, rodzicom i wJ?ukom

w ciągu dwóch tygodni od dnia śmierci oskarżyciela.

§ 2. W razie śmierci oskarżyciela prywatPrzepi·s y art. 463 i 465 - 471 mają odpo- nego lub pokrzywdzonego, mającego prawa

wiednie zastosowanie do zażaleń na zarządze- strony, po zapowiedzeniu przezeń apelacji, lecz

nia prezesa sądu.

. '

, przed upływem terminu ' do' jej wywodu, prawo

\

-

lO()

apelacji służy osobom, wymienionyin w § l, w

ciągu miesiąca od śmierci ' oskarżyciela.

§3. Terminy, wska~ą.ne w artykule niniejISZym, są zawite.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 489.

. Do postępowania w sądzie odwoławczym

mają zastosowanie przepisy po!!tępbw~mja w 1It\-

Art. 481.

dzie okręgo~ym pierwszej instancji ze zroianti..

mi i uzupełnieniami, wskazaIlyml Vi rozdtiale

niniejszym.

·

,-

Powód cywilny możezałożyc apelację wtedy tylko, gdy oskarżyciel lub oskarżony zapowiedział założenie apelacji.

:Art. ·490.

·Att.'482.·

Jeżeli oska:rżyciel lub oskarżony, kt'óry zapowiedział apelację , nie wniósł jej wywodu lub

apelację cofnął, są.d karny pozostawia bez rozpdihanła apelację powoda cyWilnego i zWraca

mu wniesioną z tytułu apelacjI opłatę.

Art. 483.

Pewód cywilny, któremu nie służy prawo

apelacji z przyczyn wskazanych wart. 481 i 482,

może wytoczyć sp'rawę przed sądem cywilnym

o tę część powództwa, którą sąd karny oddalił

lub pozostawił bez rozpoznania.

Art. 484.

Strona źamierżająca wyrok zaskarżyć powinna, pod utratą prawa zaskarżenia, zapowiedzieć to na piśmie w terminie, wskazanym

w 'art. 225.

:ATt. 485.

Wywód apelacii składa się w terminie

wskazanym wart. 226 do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, bądź na piśmie, bądź ustnie do

protokołu w kancelarii sądu.

Att. 486.

W wywodzie apelacji wyszczególnia się zarzuty. czynione wyrokowi i wska:?,:uje się te czę­

ściwytoku, Ik tórych uchylenia lub żmiany strona:iąda.

Art. 487.

W razie zapowiedzenia lub żłożenia wywodu apelacji IPO terminie albo przez osobę nieuprawnioną, prezes odmawia przyjęcia i zawiadamia o tym apeluj~cęgo.

Art. 488.

§ 1. Prezes sądu odwoławczego rozwata

al czy za,chod~ą forlllalne warunkiapela~

cji wymagane przez kodek,s niniejszYj

bl jakie należy wydać zarządzeni.nie­

zbędne do rozpisania rozprawy . .

§ 2. Jeżeli prezes uważa, że zachodzi br.k

formalnych warunków apelacji lub te tamieszczony w niej wniosek o wezwanie świlldkó",

i biegłych albo o SiprQwadzenie innyc.h dowQdów

należy odrzucić lub też że należy wydać . a:arz,-·

dzenia w myśl § 3, to wnO$} spr~węna poł~edi~

nie niejawne.

.

.

§ 3. Sąd odwoławczy może; przed tozpi_l

saniem rozprawy, sprawdzić przeż właściwy

sąd grodzki dowody, przytoctOlie iN apelacji lub

w piśmie strony przeciwnej, kteta apelacji Dł~

założyła, jeśli przeprowadzenie dowodu ma nastąpić poza siedziba. sądu odwoławczego albd

świadkowie lub biegli · zamieszkują poza siedzibą tegoż sądu.

..

.

O przyjęciu apelacji, założonef przez

oskarżydela, zawiadamia się oskarżonego.

§ 3. Jeżeli oskarżych~l zało~ył. apelację od

wyroku uniewinniającego, art. 205 nie ma do

oskarżonego ża.stosowania.

.

W sprawach, rozpoznawanych prl:0,1;

sąd okręgowy w s~ładzie jednoosobowym, ~ą~

apelacyjny orzeka również jednoosobowo, jeżeli

w za's kartonym wyroku wymierzono, jakók~rę

zasadniczą, pozbawienie wolności 90 lat 2 lQb

grzywnę albo obie te kary łącznie lub jeśli wy;.

mierzono wyższą karę pozbawienia wolno'cijedynie ze względu na powrót do przestępstwa.

§

Przepisy art. 382 i 383 mają edpowiedniezastosowa.nie i- w postępowaniu apMa..

9finym.

.

,§ 1.

2

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 492.

Sąd odwoławczy nie może odmówić wezwania świadków i biegłych, przesłu<:hanych w

pierwszej instancji, oniz sprowadzenia . ż sądu

pierwszej instancji dowodów rzeczowych, jezeli

strona w apelacji bądź stawia uzasadnionę za~

rzuty nieŚcisłości protokołu, bądź żądąp'ónó~

nego przesłuchania na stwierdżenie ókóiicz-tió..

ści w protokole nie ujawnionych, a mogą'Cych

mieć wpływ na orzecźenieo · winie.

§ 1. Po przyjęciu apelacji sąd przesyła ją

nie twłocżnie wraz z aktami do sądu odwoław­

czego.

§ 2.

~rt. 491.

:Art. 493.

§ L

Sąd odwoławczy nie może odmÓwić

przyjęcia

'a l dowodu, w~kazartego w wywodzie apela,cji, jeżeli sąd pierwszej instancji bezzasadnie odrzucłł wniosek VI tym względzie naliiocy art. 332j .

.

==

___ .. $ .. _ _ _

H

_

b) nowego dowodp, nieznanego stronie

przed wy,daniem zaskarżonego wyroku,

ą. mogącego mięć istotny wpływ ną treść

Oł'~eenni~o whiie.

, , 5 '2. Pt~ępi$ 5 1 p'k t 'a) ma '~astO$owanie

r6wnie! do wniosków stronyprzęciwnej, która

apelacji nie założyła, jeżeli złożyła wnioi;ek w

ciągu lIietlllliu dni od zawiadomieni. jej o prze-

słaniu akt dQ sądu odwoławczego.

§ 3. O przyjęciu innych dowodów sąd postanawia według swego uznania.

§ 4. Przepi'SyjS 1 -.. 3 nie doty>czą prokuratora.

:Art. 494.

"

W razie niestawie,n nictwa świadka lub biegł~o, przesłuchanego ,w pierwszej instancji, sąd

6dwoław.czy wtedy tylko odra'c ta roz}H'awę,

gdy uzna ponowne przesłuchanie ich za niez·będ,n8. W przeciwnym razie od~ytuje ich ze~

znania.

,

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 499.

,

Pogłosach strQn~ild odwoławczy odbywa

.haradę i wydaje wyrok, mocą którego albo

a) zatwierdza wYl'okias1karżony, albo

b) uchyla go w całośti lub .części, wydając nowe ·o rzeczenie.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 500.

Sąc1 odwoławczy nie może

a) zwięknyć oskarionemu katy wymie"

rJonej prl!';eJl są,4 pierws~"j bllltan,cji, je·

żeli założono apeJację ty,lkQ na korzyść

oskarżone.goj

,

h) przekroczyć , granic , apelacji. ,z wyjąt­

kiem wypadków ws'k atan)"tlt w -art. SOli

o) zaliozyć os'k adortemti na P()(!Z~t kiry

okrem tymciasowego zaareosztoWaniil

od daty wyroku skazującego pierw!liiej

instancji, Jdlł wyrok ten sąd zatwierdżił

,w całości.

Art. 495.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 501.

§ 1. Oskarżonego aresztowanegó sprowadza ' lSię na rozprawę wtedy t ylko, gdy sąd odwOławc~y ,u na to za nie~będne.

2. Jeżeli jednak o~kiltżony liIfiltjduje lIię

atł!s2!ołę w .ięd~lbie SĄdu odwoławczego,

spróWadża ślę gó Iia 1'ózptawę także wt-edy,gdy

Sąd odwoławczy z urzędu, niezależnie od

grani-ą ape·lacji

a) Uniewinnia Qskatżonego - jeżeli w je~,

w

8

tego nżąda.

Art. 496.

§ 1. Niestawiennictwo stron nie , tamuje

rozpoznania sprawy; '~ wyją;tkiem wypadku, gdy

nie stawił się oskartorty, którego stawiennictwo

sąd uznał za obowiązkowe lub którego sąd postanowił .prowadiić w my'l art. 495.

9 W sprawach :I óskatżenia publi<lti1e~o 'ltł:h!Htł ptbktltatóta W t,ttZprawie bdwoław­

czej jest obowią~kowy.

§ 3. Wyroku sądu odwoławczego nie poczytuje się nigdy za JJaoQZl1y.

a.

Art. 497.

8 l Po wyWołatiłu sprawy, Jeden z sę­

SIlów skllld' tiśtn8 ś~rawozdartlĆ!j pol~łfające na

przedstawieniu stanu faktyęznegb !Spławy tudzież tre~ci apel~cji i, wywiązuja,cyoh się stąd

ptihktow spornych; odczytuje i;ię ,p rz)' tym wyrok pierwszej instan>cji w tych częścia'ch, które

są przedmiotem apelacji, oraz ~ w razie potrlZeby - poszczególne ustępy z 'a kt sprawy.

§ 2. Apelację lub inne pismo strony nieobecnej ,odczytuje się w ' całości.,

go 'c zynie nie lina. znamion przestępstwaj

,b) ,poprawia przyjętą w wyroku pierwszej

instancji błędną kwalifikację ' czynUj .

e) uznaje zaskarżony wyrok za niewainy

i przekazuje 'spraWę komu ńalety -- jeżeli wyriJik zapa.dł z obrazą art. 12 ltj,b

13, jeżeli w składzie sądu uczest.niożyła '

osoba nie uprawniona do wydawania

wyrokÓw albo jeteli orzekał sędzia, który z mocy att. 41 ule~ał wyłączeńhij ,

d) ućhyla wyrok na kortyśc współos'kat­

iunych, <lhoćby nie apel<tWali '--.,;. jet~li

uchylił go na rzec!: wsp6łoskadooe,o,

na którego korzyść a'Pelacj~ była załolio­

na" a te same względy przemawiają za

uchyleniem wyroku na rzecz tamtychj

,e) umarzapostępowarue - jeżeli sprawę

rozpoznano bez skargi albo llez wniosku

pokttywdzOfiCi!gO w wypadkach l gdy,

ustawa talkiego whiÓS'ku wymaga.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 502.

Oskarżonemu aresztowahemu, który " nil

ro~rawie nie był obecny i nie miał obroney, do-

uwIa-

ręcza ' się odpis sentencji z jednoczes1iYin

domieniem, że termin do zapowiedzenia kasacji

li>czy się od daty dQręczenia tego odpisu, oraz

o treści art. 505 i 506.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 503.

Att. 498.

, Cófnięch~ apelacJ.i p~z;ez , o!karżxciela pubhcznego na rozprawJ:e me Wląze sądu.

lI"-

Przy rotp(}znMVilniu apelaćji od wyroku

du gród!kiegbmaJą odpoWiedńie ta!ltOśow!ftie

art. 460 oraz art. 382 i 383.

I

J»coz, 44

Dżiennik UsŁa.w ,Nr ,8

-

R o z d z i a ł III.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 507.

Kasacja,

, § 1. Do wywodu kasacji załącza się dowód wpłacenia lub wysłaJ;lia pocztą do, kasy są­

dowej reszty kaucji kasa,cyjnej, bez czego kasa~

cji się nie przyjmuje.

Art. 504.

§ 1. Strony IilOgą zakładać kasacje do Są­

du Najwyższego

a) od wyrdków sądów apela'c yjnych;

bl od. wyroków sądów okręgowych, wydanych w drugiej instancji, z wyjątkiem

w sprawach o w}'lkroczenia i o przestęp­

stwa slk arbowe.

,

§ 2. Jeżeli kilka osób podaje kasacje łącz­

nie, każda z nich składa osobno należną resztę

kaucji.

'

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 508.

§ 1.

Kaucja kasacyjna w sprawach, nale-

żących do właściwośCi sądu grodzkiego, wynosi

sto złoty,ch, w innych sprawa,ch - trzysta zło­

§ 2. Od wyroków sądów okręgowych, , tych.

wydanych w pierwszej instancji, służy stronom

kasacja tylko w s,prawa.choprzestępstwa skar§ 2. Od składania ,k aucji ' kasacyjnej wolni

bowe, oraz o te przestępstwa podatkowe, za są

które ustawa przepisuje karę cięższą niż trzy

al urzędy państwowe i samorządowe;

tysiące złotych grzywny ~

bl oSIkarżeni aresztowani; ,

c) dłużnicy upadli; ,

Art. 5041•

d) osoby, którym sąd prlZyznał prawo ubo,gich.

", , § t. . Do pisma zapowiad~ją~ego k ll sację

:tl.ależy z.ałączyć dowód wpłacenia lub wysłania

pocztą do kasy sądowej jedp.ej czwartej częś<;:i

kaucji ,k asacyjnej, bez czego zapowiedzenia się

nie przyjmuje.

§ 2. Jeżeli kilka osób zgłasza 'z apowiedzenie łącznie, każda z nich składa osobno należną część kaucji.

.

. § 3.

.

Jeżeli za.powiedziano kasację, lecz jej

służy zażalenie do sądu, w którym zapowiedzenie złożono.

--

.

Art.,509.

iiiezałożono lub nie przY·jęto, prezes sądu za-

. rządza 'p rzelanie złożonej częśd kaucji ' kasacyjnej do Skarbu Państwa; na zarządzenie prezesa

~

§ 3. Wniosek o przyznanie prawa ubogich

, rtależyzłożyć w tetmin~e do zapowiedzenia kasacji; w razie odmowy przyznania prawa ubogkh należna czwarta część kaucji kasa.cyjnej

powinna' być złożona w trzydniowym terminie

zawitym, li,cząc od <latydoręczęnia 'postanowienia o odmowie.

W razie uwzględnh~nia kasacji zwraca się

kaucję"

osobie, która ją złożyła; w pozostałych

wypa,dkachprzelewasię kaucję do Skarbu Pań­

stwa.

Art. 505.

',r ,"

" ' § .1. Kasacja powinna być ' .założona na pi'~mie i, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, po, Wiżlna być 'sporządzona przez adwokata; kasa-

Icji,nie odpowiadającej

przyjmuje się.

temu

przepisowi, nie

§ 2. Poza tym w przedmiocie zakładania

kasacyj mają odpowiednie zastosowanie art.

474 - 488.

Art. 506.

§ 1. Na żądanie , oskarżonego aresztowanego, zgłoszone w terminie do zapowiedzenia.,

kasacji, prezes sądu słosownie do art. 89 wyzna.cza o.bro~cę z urzędu do złożenia wywodu.

,§ 2. Termin powyższy jest zawity.

;.

' :Art. 510.

Podstawą kasacji może być tylko zarzut

a)

nieprawidłowego zastosowąnia ustawy

pr,zy określeniu przestępstwa i wymierzeniu kary; "

b) obrazy przepisów postępowania sądo­

" we gOl

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 511.

Od wyroków, wydanych

al w sprawach o przestępstwa podatkowej

bl w sprawach o przestępstwa skarbowe

w postępowaniu karno .. admini's tracyjnymi

"

'("_,

I,

c) w sprawach z prywatnego oskarżenia,

z wyjątkiem zniesławienia popełnionego

"I ~

treścią 'druku <podstawą kasacji mogą być tylko zarzuty wy'mienione wart. 514, 516 ,i 520.

. ;~

Art. 51'2.

• <"; "

Poz., 44

103

b)

jeżeli sprawę .rozpoznano bez s,k argi albo bez -wniosku pokrzywdzonego - w

wypadkach, gdy ustawa takiego wniosku wymaga;

,

c)

jeżeli zachodzą przyczyny powodujące

umorzenie postępowania w myśl art. 3;

d)

jeżeli sądna niekorzyść oskarżonego

z~stos.ował doń karę, nie przepisaną w

ustawIe za dane przestępstwo.

KllISacja powinna wskazać, na czym polega

uchybienie.

zarzu~ane

Art. 517~

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 513. '

§ 1. Strona może w kasacji zarzucać tylko

,uchybienia' obrażające jej prawa.

, '. § 2. Przepis § 1 nie dotyczy prokuratora,

zajdadającego kasację na korzyść oskarżonego.

Sąd Naj~yższy

uchyla ,wyrok na korzyść

współoskarżonych, choćby nie założyli kasacji,

jeżeli go UJChylił n~ rzecz współoskarżónego, na

,którego korzyść kasa~ja była założona,a te same względy przemawiają za uchyleniem , wyro-

ku na 'rzecz tamtych.

'

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 518.

Wyrok należy uchylić, jeżeli kasacja słusz­

nie zarzuca

-a) że sąd wydał wyrok uniewi~niający po-

" mimo istnienia w czynie oskarżonego

- znamion przestępstwa; "

h) że sąd był nienależycie obsadzony lub

którykolwiek z jego członków " tlie był

obecny na całej rozprawie;

c) że rozprawa odbyła się zaocznie w sprawie, w której ustawa wymaga obecności

oskarżonego;

,

d) że oskarżony nie ' miał obrońcy w wypadkach, wskazanych w art. 88;,

e) , że nie g,porządzono ' protokołu rozprawy;

f) że wyrok nie zawiera ustalenia , czynu,

przypisanego oskarżonemu;

i) że sąd w wypadkach, wskazanych wart.

500 lit. a) i 612 lit. a) zwiększył wymierzonąoskarżonem'li karę.

Art. 515.

Jeżeli w zaskarżonym Wyroku sąd zastosował błędną kwalifikację czynu, ,lecz wymierzył

taką karę, jaką mógł wymierzyć na podstawie

ustawy właściwej, " Sąd Najwyższy bądź uchyla

zaskarżony wyrok w całości lub w części, bądź

tyl'k o poprawia błędną kwalifikację czynu.

"

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 519.

W razie dostrzeżenia w zaskarżonym wYroku oczywistej omyłki, która nie mogła mieć

wpływu na wynik wyrokowania, a dla swego

sprostowania nie wymaga żadnych nowych ustaleń, Sąd Najwyższy sam poprawia dostrżeżoną

omyłkę.

' Art. 520.

Sąd Najwyższy uznaje zaskarżony wyrOK

za nieważny i przekazuje sprawę komu należy,

jeżeli wyrok zapadł z obrazą art. 12 lub 13, jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba , nieuprawniona do wydawania wyroków, albo Oleżli:­

li oriekał sędzia, który z mocy art. 41 ulegał

wyłączeniu.

Poza wypadkami, wymienionymi wart. 514,

" Sąd Najwyższy uchyla wyrok z powodu uchybienia procesowego wtedy tylko, gdy uzna, że

uchybienie to mogło mieć wpływ na treść Wy, roku.

Art. 516.

" . ' Sąd Najwyższy, ' niezależnie ,od zarzutów

,przytoczonych w kasacji, uchyla wyrok

"-

'a)

jeżeli w czynie oskarżonego nie ma znamion przestępstwa;

'

-h'

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 521.

Kto nie zaskarżył wyroku pierwszej instancji, ten nie może zakładać ka1sacji od wyroku

drugiej instancji, jeżeli wyrok pierwszej instancji zatwierdzono lub zmieniono na jego korzyść.

, " 'Art, 522.

Strona nie może żądać uchylenia wyroku

~ po~odu uchybienia procesowego pierwszej iD-

'. '/

','

"t..~;'

rttt Nettt-itttt%rt 7tt tw · ' ctmtrtwwr

-

S K -·

- ~

słlftlU,lttótl!'a ft~ł'awłt1tia . nłe jĄdała 11{ l'bstę­

Sąd Najwyższy po rozpotttanHi sprawy wydaje W'yro~1 którego ntocłl oddala \ibae;ę albO

uchyla zaskal'żony wyrok \Ił Ell1łbścl lub w eięś.,

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 523.

Słrótta nie ttioze tąda.6 11chyl~itia wyroku

I ,owbdu uchybienia procesowego, które 2lAszło

fta. Jej wnłoselt ldb:za j~j ~g()dlł. PUll!pis ten nie

dotyczy ućh,.bied wrni1enU'Jnyoh Wart, 514.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 524.

Sąd' Najwyi5ży na posieclzemu niejaW11ym

AJ P!'tOi!lt,8!wła

błS fozpotttafiia ,kua.cJł,

nł @ 6dp6-Wi4dajątH!j ptźepisotll aft. 504,

505; Gm; 508, 510;

512; 513; 5~1 , 522

au;

i &231

hl wydaje postanowicmia iN myśl art.' S:;ID

. c) może uchylić wyrok na korzyść oskar-

Att. 530.

li 1. J.żeli przy rozpoznawaniu sprawy

wyniknie kwestia, wymagaj~Ga zltŚauilie2!ej wykładni ustawy, Sąd Najwyższy może odroczyć

wydanie orzeczenia .i przekazać powiększone­

mu składowi sądzącemu rOzstrzygnięcie wynikłej kwestii.

§ 2. Postanowienie powiększonego Jikła­

elu zapada na posl~~źertiU

Jętymi vi otzectnlćfwle Sądu

sż~~ó.

Najwyi-

, , § 1. Sąd Najwyższy zawiadamia o terminie rozprawy władz4łpańsłwową, będącą stroną w sprawie, innezas shony - jedynie na ich

żądanie, wyrażone n~ piśmie i tylko pod adresim} W§kai~Uiyhi ~ Witr$ ź a'Wie . .

śtrol1 nie tamuje

§ 3. Oskadotle~o aresitowan~go nie sprowadza się na rozprawę.

§ 4.

Wiąże

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 531.

, . Uznal'ąf' że ~asae!ę załotonooczy~śde

lekkomy§ me luh JE!dynl~ W ~etu dżlałabla pa

zwłokę, Sąd Najwyższy zawiadamia 6 t)fili wła ~

dzę dyscyplin!lt;:nl\ obrońQY lub pełnomocnika,

który podpisał kasację.

Ad. 525,

Nłest&Wiłńt1fttW d

rGtpbinanł& IfPUWy.

ttłE:!/aW11ym.

ono skład sądz4tY S~d\t Nalwy~śt~,d p1'2y wy"

dawaniu Ot.teei Mia. w danej spt'iiwle.

żonego;

d) może oddalić kasację, je'żeli uzna jednomY$lnie; że jest oczywiście hezpodstawM. i sptzeczrta i~ stałymi zasadarti! przy-

8 2,

.

Art. 529.

pll'Wanłu drugie, .Jł:tltlficjł,

/

a

Ditiennik

Ustaw

Nr

. -r

..- .

104 '

Na rozpraWie kasacyjnej stronę za-

stępować może tylko adwokat (art. 505 § 1).

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 532.

Uehr1ttJąe -w,rO'K/ S4d NtłlWYł~i, pU eka-

do potitJWtifgo fllt{>ot nania w innym składzie sędziówsądowł j kłllt~!G wyrok

uchylił, lub inhemu sądowi tó'WnołżędnemU.

.ttil~ sprawę

Art. ~3j (ut!hytotty).

Art. 534 (uchytonyj.

Att. !2&.

It6zt'i'aW~ ,fOżp(jtźyha 1młnC! t1płilWoidafii~

j(!cłftł~b z!;~dił6W, kM1'y w.kahłł~ ttaśuwaf4c{J

śł.; .t#) r6zstr!ygłił~eitł pytittiill pt'IlWtie.

Uchylając wyrQk z p-owodów wskazanych

wart. 516 lit. a), h) ,lub el, Sąd Najwyższy sam

wydaje wyrok uniewinniający lub umarza postę­

}1UWahie.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 536.

§ t. . ~trqny, jeżeli sil. ohe,cne, mogą skła­

dac wy~aśiiieIiia.

.

Ił 2.

PhH'Wszy Iłu!;

słoty 8ttbłii~ ;

kt6tii

łAłozył! kislieję, OMltid =- l1SkAtlijHtiiHU tUD fi·

Zawarta w orzeczeniu Sądu Naiwyżs:ta~/j

wykładnia ustawy wiąże w danej sprawie sąd,

któremu .sprawę prztkazan6.

go obrońcy.

Art 537.

Po głÓl9abhattón ptókubtor we wszyl!~kich

Ijtrilłaeh likłada wuiosW.

Są.d fltrzy pOI1OWtlym rozpoznawarliu s-prawy

może zmniejszyć lub zwitkłlty~ kar,; Orzeczo-

t)zi~htiik

Paz. 44

Ustaw Nt 8

ttĄ W uchylonym wyrokti bez względu na Ło, cży

wyrok uchylono na żądanie oskarżyciela cży

§ 2.

Wykonanie każdego innego wyroku

zarządza prokurator sądu okręgowego.

.ds}tarżOhego;

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 538.

Att. 543.

§ 1. ProkuraŁbt Sądu Najwyższego może

od każdego orzeczenia prawóniocnego w telu ustalenia należytej wykład­

założyć kasację

nłustawy.

. . § 2.

PfiepIsy att. 6ÓŚ . mają ttiodpowied.

~iEu'aśtasowanie.

Odpis sentencji . wyróku, którego wykona:'

nie należy do prokuratora, sąd okręgowy przesyła mu natychmiast po uprawomocnieniu się

wytbku ż oznaczeniem daty jego prawdmticności.

~ ' j,Sąd Najwyższy rozpqznale taką kasa-

.

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Art. 1344.

cję bez zawiadomienia i udziału stron, ' iecz . po

~słuchaniu wniosków prokuratora.

Art. 539.

. ' § t. Uwzględniaiąc

kasację prokuratora

iiłożoną w myśl art. 53S, Sąd Najwyższy uchy-

la zaskarżone orzeczenie lub uznaje je za niewllżne w wypadkach wskazanych wart. 516

i' sao, ryj ~ińnych iaśwypadkach ustala uchybienie, ił . zaskarżone orzeczenie może uchylić tylkó

Wówcz'as, gdy w zakresie orzeczenia o winie i kari~ uchylenie jest dla oskarżonego bez znaczenia

lub korzystne.

.

dłe

§ 2.

Orzeczenie Sądu Najwyższego, zapa-

w myśl ttittlej,szego artykułu, nie lichyla czę­

~eł 'Wyroku d.otyczącej pdwództwa cywilnego.

.

.

",-

... "..,'

-

KSIĘGA . IX.

zarządzenia.

Art1545.

§ 1. Wyrok śmierci wykonywa się w miej..

scu zamkniętym, iliepubHczilie.

,

§ 2. Przy wykonywaniu wyroku śmierci

powinien być obecny prokurator, naczelnik

więzienia, protokolant, lekarz i duchowny wyznania, dó którego :rtależyskażClny; Poza tym

może być obecny obrońca, którego o tetn1irlie

stracenia należ-yzawiadomić .

§ 3.

Z przebiegu wykonania wyroku sp~

rządza się protokół.

P~śtępdwdtlie wykodawcz~.

Róż d i i a ł

Celem Wykonania wyroku prokurator daje

zlecenia władzom więz l ennym, policyjnym i innym. · Jeżeli skazany przebywa w innym okręgu

sądowym, vrokuratortwraca się do {:ltukuratora

Sądu okręgowego tego oktęgu ' o odpowiednie

I.

Art. 5-46.

Wykonanie wyroku.

Skazanemu aresztowanemu zalicza się na

poczet kary czas pozbawienia wolności po ogło­

szeniu wyroku

Art. 540.

'Wyr9k wykonywa sięnatYl=hmiast pouprawomóotlienht 81~1

:Art. 541.

a) jeż~li skazany nie ztlJdźył ' apelacji . lub

kasacji albo ź.Hoioną cofnął;

. .

bl jeżeli instancja wyższa uwzględniła w

całości lub częściowo apelację lub ka·

sację skazanego.

Wykonanie wyrQ'ku śmierci może nastąpić

4ópierQ po decyżfi Prezydenta Rzeczypospoli-

tej, te iii~korżysta z prawa łaski.

·

Ąrt. S42.

§ 1. . Wykonal1ie wyroku sądu grodzkiego

lub tJktęlłowegb, fakt) ódwółClWd:E!jjÓ, zarządza

śllt1-gttldtkł.

.

Art. 547.

. .

.

§ 1.0 żariądtelliu wykt:>ńania kary warunkowo zawieszonej sąd pierwszej instancji,

który . w danej sprawie wyrokował; orzeka na

posiedzeniu niejawnym.

§ 2.

Na postanOWienie w tymptzedrniocie

służy zażalenie.

.

./

Poz . . 44

Art. 518.

Dziennik Ustaw Nr8

-

lub gdyby skazany uporczywie

się

wzdragał

wY'konywać pracę.

Sposób i tryb przymusowego ściągania

grzywien, kar pieniężnych i opłat, nie wpłaco­

nych przez skazanego do kasy sądowej, określi

osobna ustawa.

"

§ 4. Na postanowienie, wydane w

§ 2 i 3, służy zażalenie.

myśl

Art. 5521•

Art. 549.

,.

. "

§ 1. Koszty ogłoszenia wyroku w pismach

wykłada oskarżyciel

prywa~ny, w sprawach

zaś ściganych z urzędu - Skarb Państwa.

. W razie niemoiności ściągnięcia w całości

lub w części z majątku skazanego zasądzony.ch

grzywien, kar pieniężnych i opłat sporządza się

protokół, który się przedstawia prokuratorowi

lub sądowi grodzkiemu, ,gtosownie do właściwości.

.

§ 2. Koszty ogłoszenia Wyroku, ściągnię­

te od skazanego, zwraca się oskarżycielowi prywatnemu,' który je wyłożył.

. '

Art. 550.

Art. 553.

§ 1. Po otrzymaniu protokołu o niemożno­

ści ściągnięcia grzywny lub kary pieniężnej, sąd,

który wydał wyrok w pierwszej instancji, wydaje, na wniosek prokuratora lub z własnej inicjatywy, postanowienie co do kary zastępczej,

jeżeli jej nie oznaczono' w wyroku skazującym.

§ 1. O warunkowym zwolni.e niu z zakła­

du poprąwczego i wyznaczeniu kuratora oraz

o odwołaniu zwolnienia orzeka na posiedzeniu

niejawnym sąd pierwszej instancji, który w danej sprawie wyrokował.

§ 2. Na postanowienia w tych przędmio­

tach służy zażalenie .

§ 2. Na wniosek skazanego na grzywnę

lub kax:ę pieniężną; której ściągnąć nie można,

sąd może do kary zastępczej zastosować przepis

o warunkowym zawieszeniu wykonania kary

zastępczej, . jezeli zachodzą warunki zawieszenia;

§ . 3. Na postanowienie

§ ·li 2 sł~y zażalenie.

wydane w myśl

Art. 554.

Sąd grodzki przy wykonywaniu wr:r óków.

odpowiednio stosuje przepisy art. 544 · i 546 -:553.

Art. 555.

Art. 551.

o wymiarze kary na podstawie art. 77 ,k ode'k su karnego 1932 r. orzeka wyrokiem sąd,

który w danej sprawie wyrokował w pierwszej

instancji.

§ 1. Wszelkie wątpliwości i zarzuty co do

wykonania wyroku, a w szczególności co do

obliczenia kary, rozstrzyga sąd pierwszej instancji, który w danej sprawie wyrokował.

§ 2. Na postanowienie w tym przedmiocie służy zażalenie.

Art. 552.

Protokół, określony wart. 549, sporządza się również w wypadku, gdyby ściągnię­

cie grzywny (kary pieniężnej) narażało skazanego . mi ruinę majątkową. Protokół ten przedstawia sięprokpratorowi. .

. § 1..

§ 2. Po otrzymaniu protokołu ' o nieścią­

galności grzywny (art. 549) lub protokołu, wymienionego w § 1, sąd, który wydał wyrok w

pierwszei instancji, wydaje na wniosek prokuratora postanowienie co do wykonywania pracy na

ra.c hunek g.rzywny, jeżeli pracy tej nie oznaczono w wyroku.

§ 3. W tym 'samym trybie sąd wyda je postanowienie co do zastępczej kary pozbawienia

wolności, gdyby wykonywanie pracy przez skazanego na ra'c htinek grzy'wrly było niemożliwe

Rozdział

II.

OdrOczenie i przerwa wykonania kary•.

Art. 556;

Wykonanie ' kary śm.i~rci na chórych obłoż­

nie i na ·chorych umysłowo odracza się do cza-.

su ich wyzdrowienia.

Wykonanie kary śmierci na ,k obietach brzemiennych odracza się do upłyWu trzech

. . miesię,

'

,'.

,

.Poz. 44

Dziennik Ustaw ' Nr8

. cy po rozwiązaniu, o ile dziecko pozostaje przy

życiu.

czenia poprzedniej przerwy, chybaby zachodził

wypadek choro,b y .umysłowej lub ciężkiej choroby fizycznej skazanego.

.

Art. 558.

§ L

Wykonanie k'arypozbawienia wolno-'

Art. 563.

i ści wwyp.adku c~oroby umysłowej lu~ ciężkiej

'choroby fIzycznej skazanego pozostającego na

wolności odracza się do czasu wyzdrowienia . .

§ 2.

Za chorobę ciężką uznać należy rów-

nież taki stan cielesny s·kazanego, przy k'tórym

umieszczenie go w więzieniu lub areszcie może

bezpośrednio zagrażać jego życiu albo nie dało­

by się pogodzić z istniejącymi w więzieniu lub

aresżci,e urządzeniaini.

§ L

Na prośbę skazanego prokurator lub

sąd grodzki, zarządzający wykonanie wyroku',

może odroczyć ściągnięcie grzywny lub kary

pieniężnej albo rozłożyć ją na raty na czas nie

przei kraczający jednego roku, jeżelinatychmia­

stowe ściągnięcie pociągnęłoby dla skazanego

-lub jego rodziny skutki zbyt ciężkie.

. ' .

§ 2.

W wypadkach wyjątkowych, zasłu­

gujących na szczególne uwzględnienie, można

grzywnę lub karę pieniężną rozłożyć na raty na

Art. 559.

czas do trzech lat.

Na prośbę skazanego można odroczyć ,na

czas clo jednego roku wykonanie kary pozbawienia wolności, jeżeli jej natychmiastowe wykonanie . pociągnęłoby : dla skazanego lub jego

rodziny skutki zbyt ciężkie.

R o z d z i a ł III.

Art. 560.

Art. 564.

Jeżeli

§ L

stan zdrowia skazanego albo

poważrte względy materialne lub rodzinne tego

wymagają, a skazany posiada w kraju stałe

miejsce zamieszkania i określone źródło dochodu, można na jego prośbę udzielić mu przerwy

w wykonaniu kary na okre.s do jednego roku.

§ 2.

wołać . .'

Przerwę

można każdej

chwili od-

Art: 561.

Odroczenie wykonania kary lub udzielenie

przerwy można uzależnić od zobowiązania się

skazanego do pobytu .VI oznaczonej mieiscowości lub okręgu tudzież o,d złożenia kaucji lub'

poręczenia.

Art. 562.

Ułaskawienie.

Jeżeli Minister Sprawiedliwości nie zarzą­

dzi inaczej, prośbę o ułaskawienie przesyła się

sądowi, który wydał wyrok w pierwszej instancji.

Art. 565.

Uznając, że skazany na łas'kę nie zasługuje, .

sąd pierwszej instaQcji wydaje postanowienie

o pozosŁawieniuprośby bez dalszego biegu.

Art. 566.

§ L ~rzychyłając się do prośby o ułaska­

wienie, jako też w tych wypadkach, kiecly Minister Sprawiedliwości zażądał przedstawienia

sobie akt celem rOZważenia kwestii ułaska w ie­

nia, sąd pierwszej instancji przesyła Ministrowi

akta sprawy lub niezbędne ich części ze swą

§ L Odroczenia i przerwy wykonania ka- opinią.

ry pozbawienia wolności udziel~ prokurator

§ 2. Jeżeli sprawę rozpoznawała w dro, okręgowy, ' ' zarządzający wykonanie . kary, na

czas do sześciu miesięcy, prokurator apelacyj- · dze' apelacji wyższa instancja, sąd pierwszej instancji w wypadku przewidzianym w § 1 · przeny - na czas do jednego roku.

syła akta ze swą opinią za pośrednićtwem wyż­

J

§ 2. Jeżeli wykonanie kary należy do są- szej instancji, która dołącza swą opinię.

du grodtkiego, ' odroczenia i przerwy wykonania kary na czas do sześciu miesięcy udziela sąd

I gr9dzki, na czas do jedpego roku prokurator.

Art. 567.

apelacyjny. .

.

Minister Sprawiedli~ości uznając, że pro§ -3: Ponowne udzielenie przerwy nie może nastąpić przed upływem roku od daty ukoń- - śba o ułaskawienie na uwzględnienie nie .zasłu-

D~iemlik UstawHr ,8

·' 108

(

guj~, pozostawia ją pez dał~zego bieg9, () ile Preaydenł Rzęuypaspolitej in.qej

postaqąwi.

we

Art. 568.

Prośba o ułas'~!lwi~ą!~ nie wstrzymuje wy-

konania wyroku.

Ąr~. 569.

~~.

Miąistir §prawieqliwpśc:i mp~~Jl ię,~t

W rą-?le ph: ~ymflnią pro~py p uta~~ą\Vi~n,ę l11b

1; Hr~~~!l w~~rzyn:HI:Ś wykonaqie ~ary lub ~ąHll­

dzić przerw~ jgj \Vv~pąąniil P9 ~~ilS» ~Q~~tf?iY­

~nięcia kweslii ułaskawienia.

§~.

Art. 574.

'. § 1. Oskarżyciel prywatny składa przy

akcie oskarżenia na rachunek kosztów postę­

powania w sądzie grodzkim dwadzieścia zło­

ty~h! ą W ~~?!j~

-

~łoty!-;p.

§ 1. Sąd rozważa sprawę o ułaskawienie

w miarę możności W tYIH samym składzie, w

którym wydał wyrok. .,

§~,

J'pslanoWięnią. SągH pr~ew~4ziane w

jedynie

~ PPwołąn.i~m §ilf na #qtóqfl Pfośb,l1' be?qqJ~czenia uzasadnienia.

'

łlrt. Są!) i :>69 O:lI!ąj!l1ia' ~i~ 's kaiane!l1U

§ 3. Sąd wydaje opinię na posiedzeniu niejawnym po wysłuchaniu pFPkuratora. Opinii są­

du skazanemu nie oznajmia się.

-

dywać znacznie większe wydatki, s~d może za-

żąda~ złożenia odpowiedai9 wy:iśźej zaliczki.

~ 3. Do cZ!lSq. złożenia. i~!ic.zki sąd' pozę­

sta'fłla sprąwę bez bIegu; wnle~lenle ąktą o_s~ąr­

żenią. bez j!:alj.cz~i przewidziane) W § 1 nie rrzę,

rywa biegu przedawnienia.

U~nąją~! *.e Szc?!~góln!ę W~ż!l~ w~~l~­

zą. ~wz~l~~nięąię~ prQs1jv

Art. 570.

.,

§~. Jeżeli 'fłzwi~lfu z powpcJaPli ~~99wiedzią.Hvmi pr~e~ ps~ar?y~ielą I\al~?Y1łHęW~­

'

"

Art. 575.

gy p:r~ęm~"Yi.ę.ją

o ułaskawienie, sąd pierwsze) IP.&~ąpc:p, a w wypadku przewidzianym wart ' 566 § 2 także sąd

wyższej instancji, władny jest wstrzymać wy,konanie kary lub zarządzić jej pr,zerwę.

9kr~gpwym ~ pięp'd~iesiąt

§ 1. Od powoda cywilnego pobiera' się

gp~~ty p,p~ług ?~~ąd P.R~t!;PPwaI}jg, f;y)ViJą,~go.

~ J. Od QS~1ir,ąQnegQ " PQł?i~rą ~ię Płłł~tv.

~skazane W § l, Q He pn~p~jlłw~i~til ' Pł'~~~lłń'

~zynność pdnosi się wyłą~ząie do p.ow'~d~twa

cywilnego.

Art. 576.

§ 1. Od zaliczek i opłat są wolne osoby,

kt(>rYIll sąp p,rzyznał prawo qbpgi(::h . .

§ ,2. Sąd przyzna prawo ubogicb 9.spbi~,

która w.ykaż~ na podstawIe :zaświadpzę~i~ "ł'łil­

dzy rządowej Iq}) samprzfłcl!-lwei. ;l;ą,W!erąii.ł§@RO

do,kładne danl~ Q j~j stanie .·q"'~ifH1Ym, mąJątku

i dochod~cb', tę nie jel'lt w i:ilaIH? wyłntyę ko§~­

łów.

Art. 577.

Koszty sądowe.

W wyroku orą?: w postanowieniu o umorzeniu postępowania należy zawsze orzec, kto

,ma p.op.ieś~ koszty postęppwania.

Art. 578._

Ąrt. ~7J.

, P9s t ęPQW a nję W SP~flWą.!')ą ,~ąrnycq ję~t

Wpl:llę gd wSii!elkięgq 1'9t1~ąju qpłał, gPr9gz w§k~­

§ 1. Od skazanego sąd zasądza aa. J'Z8@Z

Skarbu ' Państwa koszty postępowania łącznie

z wydatkami, ponięs.iQnyIl}i wtoku dochodzenia

i śledztwa oraz ,k osztami wykonania wyroku.

Art. 572.

j 2. Od skazaąęgp W §~Fflwj~ z p§J<.arże­

nią. prywatpego sąd pQąadto za~A4lą ną ,:zęęz

Qsl<ar~ycięla pQIlięsiong pr~ę~ łęgoż lt~ą~typp­

iąąyęh w :IltlJjęjS?YIl1 kqęęksię;

'Wszelkie wydątki wykła~,a w toku postępo­

warIia $k!irh P!i~!3twą, o ile kode~s ninięjszy inaczej nie ~tapowi.

st~pow~n!ą.

§ 3.

Przepis § 2 ma odpowiednie zasto-

~pwąnięw sprąV{af;h, w 'k tgryc;h wyłąf;znym

Q~1$.~rżycielem był P9kgywdzo:ąy (ąrt. (1).

Art. 573.

Koszty ohrońcy i pełnomocnika wykłada

. w toku PQstępowania strona, która go ustanowiła.

Art. 579.

W razie zą.sCl, dzenia powództwa cywilnego

sądząsądza od skazanego na rzecz pąWflAil ~~-

109,' l~~p:~ fflH ~fł~i?:ty, i~t~H ~~& pąwtłd. CVłVilmr pył

zwolniony od opłat z tytułu prawa ub~u~i~h, ,sąd

zasądza od skazanego

odpowiednią sumę na

rzecz Skarbu.

Alit 580.

uznania odpowiedąip dzieli, między strony koszty postępowania.

"

,

,'

Art.. 586.

Jeżeli oskartony t!-marł pne~ up~aw!:?mo­

cni~niem się

W razie skazania oskąrżonego nie za wszy-

st.kieprzestępstwa, które mu zatzucaqo, 'koszty

jedypi~ z oskarżeJliem, :ł: którego go

unie"wlnniońo, pcino~i Skarl? Państwa, względnie

oskC!.rżyci~1 prywąłny lub pokrzYVfdżonYI jeżeli" był ' on ' wyłącznym oskarżycielem. (~rt. 6171'.

wyroku, koszty postęPP.Wjiwjj.,

prócz wymienionych wad. 587 lą h), 'p ()nQ~i

Skarb Państwa.

' -

związan~

Art. 581.

Jeże,l! 9S~f!~~9fH~~9 l!Hi~wim~!qP:9 ~p.P P.9§t~­

powanie umorzonó, Koszty postępowania poriosi

a) w sprawach z oskarżenia prywatnego9§k~fiyei~h

ll) W ~~fłWiH;h iI; q&'4ąf;eni~ Plłblip~n~I!!l,

W,' 'k.~~fypb . WVłilCiU\Hn, A~li.i'-r~y()iel~łJl

PVł PQkJizvwd?Pny, tenie p~FzyWd.~~n,!

'

~) ~ spFą.w!l'Gh umorzpnyqa wsk.uteJJ,< poj!gn'ani~"się sbo~ - o~kat:ż()ay i osku~ycięl solidarnie;

W \:po~ostały.ch ~p~awadł - Skarb Paą­

4l

ąhf~1 ~ WY

,: Jfl~~ię~ kq~~t,§W! wyllłienio­

Pyc'ł Ył '!rt· 5B7 pąd ht hl·

Art. 587.

Do kosztów PQ~t§pQWilpia należą

a) wydatki na doręczenie wezwań ł !!lny(:h

pism sądowy-chi

b) wy~atki związaae 3: przej,aZ~~lIl sędz, t~tv

i innych 9sób z powodu ~zy~nDśsi śJ~~'"

cZY'Ghi

~) kont y spro:waclzenia, pnewpzu i ~~!lwojowania

os,karżonegp,

. świadków

i biegłych i

,

'- ,

d) należności świadł<-ów, biegłych i tłumaCZÓWi

'"

"

~) kg:~z~y !łgl~~~in. ~ągqW~fh t ip.nyp,h ba~?nl. gr:?:!:ą$,~~\y~I~tyf4 W t9~~ ~o;s~~~-9WąHFI:t or9~ ~o~zty IlP~~ył'IH ! prz~ehg­

W~pi~ 98W9PąW ~ ?aj~tYeh Pf;tg9lllł9~qłV

gra?; 'S~ ~prZ~ąiłzyi .

~p.§?;ły QgłRą~~ń Sil,q9WVFP lV P!§m~€hj

~) ~P'~j!:ty llrr~YJl1anją. - typ1S~ąąP:Wo , ~re.§~"

n

tow~negQi

h) naIeżnosci obrońców i pełnomocników

stroni

i) koszty wykonania .wyroku.

Ąrt. 5aS. '

Koszty wynikł!il. !'. P9WP<J~~W~ 9dAąl~ll~go

lub pozostawionego beż rozpoznania ponosi po,wód cywilny.

' .

,

Art. ::>~~~

W ril~i~ 9dgahmi~ ~rg9~fl pąwoł~w§zego,

li,' Ał,;~

, ' I;>lł@'P .łHl P.ig~Af~y§e " Q§lk3~t.Q~~9! ko§~łX

'lł§t'ptłWaJłłtł ~@wg~E!:w.e1i~~g pąnQ~! ~'~lIJ9 I'ił:U­

~hv;}J wligl~dP:łę 9~k!łr1!V6ł(:!ł pryw~hw hdł PR-

l'fJyw(ji9ny (lut, ~7).

Art. 584.

,Jeżeli~il kg§~ty. P9§~~99Wilniił: odpowiada

kilku oskarżonych lub oskarżydeli, ponoszą oni

tę odpowiedzialność solidarnie, prócz kosztów

tymczasowego ił:rę§~t~wiłIlią - praz wykonania

- kary, którę ~ą?-gy P1>Hosi ~ 9§9q~ą.

Art.5S5.

, J,~{łli D!ll<ąr~pnego uwolniono od kary z po-

wadu - wi!l/tjemnośei -krzywd, sąd według swego

§ 1. Świadkowie zamieszkali poza siedzibą sądu lub'miejs~~'łll pq}wnywania czynności

sądowej otrzymują zwrot niezbędnych kosztów

pr1ięj!J~d]:! I ~tr~'Vll~, jężęH 9P,1'1h~~~ i~q miej

§'9~ ~amle§?,kflmą hłQ gQlWł4 P.o §ągu Wypg§l

H~imHi~j ąW,ac}~ię~!=ią p!~~ -kjJqml'ltr{rw

.

§ 2. Świadkowie, żyjący z zarobkp, gzien..

neg9, ptrzyąlują naqlo wY~lflgrqpzępie ?lą utra"

cąnr wskutek ' ~tawienniFtwa ząrobek.

. § 3. Zwrot kosztów przejazdu nię mp'j~

w żadnym razie przekra~zflć ceny biletu kolejowego klasy trzeciej za daną odległość w obie

strony '!I po<;:iągJl osqbowym, bez wz~Jędp pa ro~zaj śr~ka lpkom~pH.

'

,

§, 4·

z jednego

J~i~H , isilkg , ~wią!1~pw

pojazdu na wspólny

p.r~v1infHl ~~~Mplt!-

J<,onyą'~łp

kp,&~ł,

p.3h~~y

świąpkQwi część kąsztów

na niego Rrl;ypad,ająpyph. '

.

§ 5. Jeżeli ta~ąma psoba będzie wezwana w charakterze świadka w kilku sprawach

karny<?h na ten sam d;dep, nat~ncza~ pr~yznaje

si~ ięi ~,al~żn6.ści z

~ tyl~Q rH 'orąz ro?dz~ela S Ię ' Je rp-wn0ll11ernle :pomIędzy Wllzystkie

te sprawy (art. 577).

.

§.t -:-

•

110 .....,...

Art. 589.

Dziennik Ustaw Nr ".8

koszty ogłoszeń, przejazdów i przesyłek pie,"nięznych.

'.J.

Biegli i tłumacze, prÓcz wynagrodzenia za pracę, otrzymują . pokrycie wydat,k ów

Art. 596.

,

niezbędnych do jej wykonania.

Minister Sprawiedliwośd, w porozumi,miu

§ 2. -W razie nieprzesłllchania wezwanego biegłego.1ub tłumacza, na,leży mu się wyna- w miarę potrzeby z odnośnymi ministrami, wydaje taksy dla obliczenia należności

grodzenie za stracony czas i zarobek.

§3. Biegłemu luh tłumaczowi, zamiesza) za doręczanie wezwań i innych pism są­

kałemu poza siedzi.bą sądu, należy się strawne dowych;

b) za konwojowanie osób i rzeczy oraz za

i zwrot niezbędnych kosztów przejazdu. prze-c howanie rzeczy;

c) za utrzymanie w więzieniach i are~z"

Art. '590..

łach.

.§ 1.

.~

Wysokość strawnego (art. 588 § 1 i 589 § 3)

oraz wynagrodzenia biegłych i tłumaczów za

icbpracę lub za straconyczasJzarobek (art. 589

§ 1 i 2) sąd lub prokurator (art. 257) określa według . swego uznania. Wysokość strawnego nie

może .w żadnym razie prze-k1,!aczać 10 zł dzienlilie.

Ad. 591.

, Funkcjonariusze państwowi w · czynnej słu­

'ż'1:Ji-e i osoby wojskowe w czynnej służbie otrzy-

mują koszty podróży i diety . dzienne według

norm, ustanowionych dla podróży służbowych,

jeżeli okoliczności, o których mają zeznawać,

pozostają w związku z wykonywaniem ich urzę­

du lub służby; w innych wypadkach stosuje się

do nich zasady ogólne (art. 588, 589, 590).

Art. 592. '

'Jeżeli świadek lub biegły niesłusznie odmawia złożenia zeznań, opinii lub przysięgi, nie

ma prawa do żadnych należności.

Art. 593.

Art. 597.

W wypadkach nie przewidzianych

wynagrodzenia określa sąd.

wysokość

taksą

.....

Art. 598.

§ 1. - Sąd może uwolnić oskarżonego . lub

oskarżyciela wcałości'lub częściowo" od zwrotu

kosztów postępowania, jeżeli uzna, że ' uiszczenie ich byłoby zbyt uciążliwe dla niego hibncijbliższej rodziny, będącej na jego utrzymaniu.

§ 2. Przepis § 1 nie ma zastosowania do

zwrotu kosztów, należnych oskarżycielowi prywatnemu lub pokrzywdzonemu (art. 578 § 3) od

oskarżonego albo oskarżonemu od oskarżyci~­

la oraz powodowi cywilnemu o'd ' oskarż9nego.

§ 3. Sąd lub prokurator, zarządzając . wY~

konanie wyroku, może odrci,czyć ' śeiągnięde

opłat i kosztów postępowania, należnych Skarbowi Państwa, lubrozłQżyć je na raty na cZaS,

nie przekraczający jednego roku, jeżeli natyt:9~

miastowe ich ściągnięcie groziłoby zobowiąząne~

mu zbyt ciężkimi skutkami.

" .

Art. 599•

. § 1. Swiadkowi-e" biegli i tłumacze powinni

§ 1. Do sposo'b u -i trybu ściągania kO$żtó.w

zażądać wynagrodzenia niezwłocznie po wyko- - sądowych ma zastosowanie art. 548.

naniu swego obowiązku, a jeŻreli byli wezwani

~ § -2. Priy zbiegu- należności w postępowa

na r.ozprawę, - to najpóźniej nazajutrz po jej niu wykonawczym pokrzywdzony ma. pierw.

zamknięciu.

§ 2. Osoby, które nie zgłosiły żądania w

-terminie powyższym, tracą prawo do w~agro­

dzenia.

szeństwo przed grzywnami, karami pieniężny­

mi i kosztami postępowania do zaspokojenia

należnego mu· 'z wyroku odsz·k odowania za wyrządzoną przez przestępstwo krzywdę,~

Art. 594. _

§ 1. Koszty utrzymania oskarżonegoaresz­

towanego obejmują wydatki na żywność, opał,

światło, odzież, bieliznę, a w razie potrzeby

koszty leczenia. '.

.' .' § 2. W ten sam sposób obUcza się ,k oszty

wykonania kary pozbawienia wolności.

KSIĘGA XI.

Postępowania

szczególne.

_

J

R o zd ·z i a ł 'I. '

WznOwienie: postępOw8ida.

Art. 595.

Koszty wykonania kary grzywny obejmują

wynagrodzenie urzędnika egzekucyjnego ' za

wszystkie jego c'zynności podług taksy oraz

•

Ad. 600.

Wznowienie postępowania .zakończonego

wyrokiem prawomocnym możenastąp:ić ~anie";

,':Dziennik Ustaw Nr 8

Poz,' 44

11.1

Art. 608.

, '§1. Sąd właściwy . do orze-kania o wznowieniu może zarządzić wstrzymanie wykonania

wyroku.

"

,,

§ 2. Wstrzyrqując wykonanie wyroku, sąd

może zażądać kaucji lub poręczenia. '

Art. 609.

W razie uwzględnienia wniosku o wznowienie postępowania, sąd uchyla wyrok i przekazu- '

je sprawę do ponownego rozpoznania sądowi,

który wydał uchylony wyrok.

, Art. 610.

Art. 602.

Wznowienie postępo.wania zakończonego

wyrokiem prawomocnym może nastąpić na korzyść oskarżonego nie tylko z przyczyn wskazanych wart. 600, lecz także wtedy, gdy po ska.z aniu uiawnią się nowe fakty lub · dowody nie2;nan,e przedtem ani stronie, która złożyła wnio~~k o wznowienie, ani sądowi, stwierdzające,

żę ·skazany jest niewinny lub że go skazano za

p,rzestępstwo cięższe niżto,którepopełnił.

. ' , § 1." Wniosek o wznowienie postępowania

n~a. korzyść oskarżonego ritogą podać: oskario~y\' obrońca, prokurator oraz małżonek oskar~ ~)flego,jego krewni w linii prostej i jego bracia

i 'siostry.

" § 2. Wznowienie postępowania na korzyść

ó~karżonego jest dopuszczalne bez względu na

ję'go śmierć, wykonanie kary lub przedaw, meme.

- .

.

Art. 604.

§ 1. Wniosek o wznowienie postępowania

na niekorzyść oskarżonego może podać tylko

oskarżyciel.

'

§ 2. Oskarżyciel prywatny, który odstąpił

dd oskarż'enia, nie może żądać wznowienia postępowania.

'

Art. 605.

Wniosek o wznowienie

Art. 611.

Wszystkie postanowienia w przedmiocie

wznowieaia , postępowania zapadają na posiedzeniu niejawnym.

Art. 612.

Art. 603.,

. A J.

, § 1. Z chwilą uchylen'i a wyroku wykonanie kary ustaje.

§ 2. Sąd jednak może nakazać aresztowanie tymczasowe albo zastosować inny środek '

zapobiegawczy.

postępowania

nie

pochodzący , od prokuratora, powinien być sp 0- _

rządzony przez adwokata.

Art. 606.

O wznowieniu postępowania w sprawach,

należących do właściwości sądu grodzkiego,

orzeka sąd okręgowy, w sprawach, należących

do ~łaściw:ości sądu okręgoweg<;> - sąd apelaCYJny, w' mnych sprawach - Sąd Najwyższy.

Art. 607.

, Sąd właściwy do orzekania o wznowieniu

,z,arządza w razie potrżeby . sprawdzenie wska-

zany<:h, we wniosku okoliczności.

Postępowanie wznowione toczy , się według

zasad ogólnych z następującymi wyjątkami

'a) jeżeli sprawę wznowionO" na kQrzyść

d,skarżonego, sąd przy ponownym rozpoznaniu sprawy nie może orzec kary

surowszej niż ta, na którą oskarżonego

poprzednio prawomocnie skazano;

b) jeżeli postępowanie, wznowione na korzyść oskarżonego, toczy się po jego

śmierci lub jeżeli oskarżony jest umysłowo chory, sąd wyznacza do obrony

jego praw obrońcę z urzędu, o ile wnioskodawca ,sam nie ustanowił obrońcy,

Art. 613.

Wznowienie umo:r zonego śledztwa może

nastąpić tylko na wniose-k oskarżyciela publicznego na mocy postanowienia ' sądu okręgowego,

jeżeli przedawnienie ścigania jesz'c ze nie zaszło,

a oskarżyciel przytoczy nowe, poprzednio mu

nieznane fakty lub dowody, rokujące możnoŚć

wykazania winy oskarżonego.

Ro z d z i a ł II.

Postępowanie w

sprawach nieletnich.

Art. 614.

Postępowanie w sprawach nieleŁnich, którzy w chwili rozpoczęcia rozprawy głównej nie

ukończyli lat siedemnastu, odbywa się przed

sądem dla nielelnich według zasad postępowa­

nia przed sądami grodzkimi z następującymi

zmianami i uzupełnieniami.

. ,

Dziennik

Ustaw

. ...• _.

.- Nr 8'

-.

. .

~

.-

Att. 615.

Art. 621.

§ 1. Pnepis art. 67 nie tna zastosowania

w .pr-.wa'Qh dla nieletnich.

. Po ukończeniu dochodi!enia sędzia dla nieletnich

a) wyznacza rozprawę"albo

bl umal1za postępowanie, leżeli . bą&i nie

dopatrzy się znamion przestępstwa,

bądź uzna hrak dostatecznych poszlak .

przeciwko niell etnieMu, b~d:t uśtlH inne

powody

wył"czające

postępowanie

karne.

. , ..

§ 2.

clzalne.

Powództwo cywilne jest niedopusz'

"

Att. 616.

§ t. Sprawy tocż4 się bez śledztwa. Sę­

dzia dla nie!etnich zarządza lub przeprowadza

d()Chod!~n1e oru ezynnośći ni,e.tbędne dla zebrl!lt\ia. i utrwlilenia dówod6w;

S 2. ' W'Y'kot'ilłnie po,s zczeg6lnych czynności

dochodzenia sędzia dla ni~l~triich moie zlecić

kuratorowi nieletnich, członkowi patronatu nad

nieletnimi, policji albo osobie prywatnej godnej

zaufania.

Art. 617.

W razie niestawiennictwa osóh, wzywanych przez sędziego dla , nielełruch, mają ódp~­

wiednie zastosowanie przepisy art. 117 - 122.

§ 1. Doohodzenie i czynnoŚci wskazane w

art. 61() mają na celu ustalenie

al okoliczności czynu zarzucanego nieletniemu, a zwłaszcza pobudek i sposobu

d:tiałaniaoraz stosunku do pokrzywdżonegoi

bl. stopnia rozwoju umysłowego i moralnego nieletniego oraz innych danych nieżbędnych do ustalenia, czy nieletni działał z rozeznaniemi

,

,

ej charakter,u i przeszłości nieletniego,

warunkÓw, w jakich ~ył i wychowywał

się, stosuńków mo ~ ali'lych 1 irtat-e rialnyćh jego i jego rodziny orat lachowasię

po

, spełni eniu

prż e stępstwa

i sl'oa:k6w nadających się do jego po-

prawy.

.I

'

§ 1. Umarzajl\c postępowanie karnE!! z powodu hrakti toi!~zMńi1t lub wydail\c t te~opo· .

wodu wyrok uniewinniający, sędzia Iltośt1l~

środki wychowawcze.

§ 2. Rodzi,c e lub opiekunowie, o ile to zarZi\dzehie USUnęli} fiieletniego sf)od ' ićli władzy,

mdgą wnieść żażaletlie

dlj si\du a~IAGyjńegó.

Art. 623.

Prokuratorowi .1ub Gskadycielowi prywat-

Art. 618.

nia

Art. 62~.

.

.

§ 2. W razie potrzeby sędzia zarządza badanie lekarskie.

Art. 619.

nemusłuży zażalenie na postanowitinila umarzające postępowanie.

Art. 624.

na f'ozptawę główną nie wzyosób, uprzednio przez tegoż sędziego osobjś'CIe przesłuchanych; i poprzestilć ha. odclytaniu ićh zeznań, o il~ W~.iwiinia Ły(!h o!i~b nie za- .

żl\da oskariyciel, óbtońca tub

nh~letni.

.

'

,

Sędzia może

wać

:sam

Art. 625.

§ 1. O tertnini!il r(j~prnwy u-wiadśmia 8i~

rodziców ni i: lęh1i ~ go oraz ósóby, p~dktóryćh

pieczą nieletni pozostaje, o ile doręczenio ~a~

wiadomień nie jest połączone ze szczególnymi

trudnoś<:iami lub zwłoką.

§ 2. Oąobbm tym służy prawo dawania

wyja śnień i składania wniosków. .

§ 3. Sędzia może zażądać stawiennigtwa

tych osób. Mają wtedy odpowi0dnie zastils()wanie art. 117 - 122.

.

.

Art. 626.

Pt~y dóćh c:fdul1iach i czyrinościa.ch wskazartych 'iN art. 616 mogą' być ob~l:tii prokurator,

Niestawiennictwo osób, wymienionych w

a :ta źgodą s~dt.iego-'- óbrbdca niehHniego, jedart. 6251 nie wstrzymuje sprawy, o ile sędżla nie

na,kże sąd niema obi)wią~-ku zawiadamiania ich

. uzna obecnoŚci ich za niel!:hędną.

(} terminie.

.

,

Art. 620.

§ 1. Zamiast środków zapohiegawczych

wskazanych w a.rt. 164 - 187, sąd dla nieletnich sŁosuje

al oddanie nieletniego pod dozór odpowiedzialny rodziców, opiekunów lub inn~j

osohy godnej zaufania, z dodaniem w razie potrzeby dozoru kuratora; albo

bl zAtrzymanie w speojalnym schronisku

dla nieletnich.

§ 2. Obok środków , wskazanych w § 1

lit. a). $ądmoże zażądać poręczenia lub ,k aucji

od osoby; której nieletniego powierzono.

Art. 627.

§ 1. Rozprawa odbywa się przy drzwiach '

zatn1kniętych.

§ 2. Oprócz osób i w~każanych 1/11 art, 320,

na rozprawie mogą być obecni przedstawiciele

towarzystwa ~atronatunad nieletnimI.

Art. 628.

Podczas rozprawy sędżia wysłuchuje wyjaśnień nieletniego, poza tym nieletni pozostaje

w sali P9s.ied~Qń o tyle tylko, o i,l e sędzia lUnA

to za niezbędne.

. .~

Dziennik

Ustaw Nr 8.

.

113

POz. 44

-

'

Art. 629.

Sędzia może odrbczyć wykonanie wyroku

Vi' razie~horoby nieletniego lub z inny-c h waż"

nych przyczyn.

Aft. 630.

\Viroki sędziego dla iiieletriich uleg~ją zaska:rteniii w aiódieapelacii do sądu apelacyjnego, który ódpowilidhió stosuje przepisy ni.;

niejszego -rozdziału.

.

Art. 631.

Apelacja i kasacja w sprawach, należących

,właściwości . . sędzie.go dla nieletnich, nie

wstrzymują wykonania wyroku.

do

Art. 632.

§ -l.

JeżeH

przeciwko nieletniemu, który

nie tikoticzył lat siedetnnastu, wszozęto sprawę

W'~8pół z d~roilłym, pustępuwanie co do nieletniegó fiależy wyłączyć i przekazać sędziemu

dla tiieletilith.

§ 2. ' Jeżeli jednak ze względu na dobro

wyMiaru sprawie.dliwości wyłączenie sprawy

niiletniegó jest niep<>ządane, sądzi sąd zwykły

według właściwości. Z zachowaniem art. 620,

6~5, ()26 i 628. Tente sąd orzeka ostatecznie

vi pttedtniociC! możności wyłączenia sprawy.

Art. 633.

Umarzając sprawę z powooubraku 'rozeznania lub wydając z tego powodu wyrok uniewinniający, sąd zwykły przesyła odpis orżeoze­

niil sędziemu dla nieletnich celem wydania zarządteń w myśl art. 622 § 1;

stancji lub W którego o-k~ęgu sąd grodz-k j wydał

wyrok.

.

.

§ 2. Jeżeli orzekało kilka sądów okręgo,:"

wych lub grodzkich, właściwym jest ten sąd

okręgowy. w któryń1 lub W którego okręgu iapadł wyrok 9statI1i.

Art. 637.

Przed wydaniem postanowienia w przed.

miocie przywrócenia praw lub .zatarcia skazania, sąd okręgowy może zwrócić się doprokuratara o przeprowadzenie dochodzenia w celu'

zebrania informacyj o żiichowaniu sięsKazarie­

go po wyroku.

Art. 638.

§ 1. Sąd rozpoznaje podanie o przywrócenie pra~ lub o zatarcie skazania na posiedzeniu

ńiejawrtyttl.

.

. . "

§ 2. Na postanowienie w tym przedmiocie

słtizy zażalenie.

Art; 639.

O przyWróceniu praw lub Ci zatarciu skazania sąd. który wydał postanowienie; zaviiada.,;

mia niezwłocznie władze prowadzące rejestry

karne.

R ó z d ił a ł IV.

Postępowanie

w sprawach , karno-administracyjnych.

Art. 640.

§ L

Osoba, której wymierzono karę w try-

bie PO$tępowania karno-administratyjnego, mo.-

że twrócić się, w t~rminie zawitym siedmiodfiiowym od daty ogłoszenia jej orzeczenia, do

władzy admifiistracyjnej z żądaniem skierowaW razie skazania nieletniego sąd zwykły nia sprawy na drogę postępowania sądowego;

niezwłocznie przesyła odpis ' wyroku z uzasadtermin siedmiodniowy liczy się od daty doręcze­

nieniem sędziemu dla .nieletnich. do którego na~ nia, jeieli orzeci~nie należało doręczyć.

lei", wszelkie dalsze zarządzenia.

§ 2. Jeżeli osoba, której karę wymierzono, .

jest rtiepełnoletnia lub bezwłasnowolna. żąda ..

Art. 635.

. nie w terminiE! biegnącym dla tej osoby może

. źłózyć ta·kże Ojciec, matka, małżonek, opiekun

W okręgu,' w którym nie ustanowiono sądu lub kurator';

dla nieletnich, sprawy nieletnich rozpoznaje sąd

§ 3. W razie ' odmowy przyjęcia żądania

zwykły według ogólnych zasad wła§ciiwości i towymienione!!o

w § l, 2 - można Vi ciągu triech

kti instancyj. Sąd grodzki, przewidziany wad. 4 ·

dni

od

zawiadomienia

o odmowie złózyć żąda'

§ 2 ustroju sądów powsżechnych. winien stosonie skierowania sprawy do sądu okręgowegó

wać odpowiednio przepisy niniejszego rozdziacelem . rozpatrzeniazasadności odmowy . . Ząda­

łu, w innych zas sądach postępowanie odbywa

nie

to można złożyć wprost do sądu .

. się na pgólnych . zasadach z zachowaniem art.

§ 4. Opttywr6ceniu terminu wymienione..

620. 625. 626, 628. 633 i 634.

go w § 1 i 2 or·z eka śąd okręgowy.

.

Art. 634.

R o z dz i a ł III.

Przywrócenie praw i zatarcie skażania.

Arf. 641.

§ L W razie złożenia żądania wymiEmionego wart. 640 § 1. 2; orzeczenie władzy ' administracyjnej nie ulega wykonaniu, o ile ustawa

. § 1. Podania skazanych o przyWrócenie . szczególna nie stanowi inaczej.

praw, lubo zatarCie skazania rozpoznaj.e sąd '

§ 2. Władza administra-cyjna; o ile nie cofokręgowy, który wydał wyrok w pierwszej in·

nie swego orzeczenia, przesyła akta sądowi.

Art. 636.

. . § .3. ' Orżeczenie władży adm:inistracyjnej

zastępuje w postępowaniu sądowym prawomoc-

ny a,kt oskarżenia.

.

.

Art. 642.

"

Właściwym do rozpożnaniasprawy jest sąd

okręgowy, w którego okręgu znajduje się sie ~

dziba władzy, która wymierzyła karę administracyjną.

Art. 643.

Władza .administracyjna, która wymierzyła

karę, albo w jej zastępstwie władza od.powiednia w siedzibie sądu okręgowego, może popierać oskarżenie zamiast lub obok prokqratora.

, Art. 644. '

Sąd '. okręgowy ro~poi.naje sprawę według

przepisów, obowiązujących w po.stępowaniu

przed sądem pierwszej iristancji, z'e zmianami

przewidzianymi w następujących ' .artykułach.

DziennikUsŁawNr 8 :·

Art. 648.

Sąd okręgowy nie jest związany wymiarem

kary, ozńaczonym . w orzeczeniu władzy ·a dministracyjnej.

Art; 649.

§ 1. ' , Wyroki sądów okręgowych, wydane

w postępowąniu karno-administracyjnym, są

prawomocne, z wyjątkiem wyroków w spr.awach określonych -wart. 504 § 2.

,

§ 2. Założenie kasacji nie wstrzymuje wykonania kary, z wyjątkiem kary pozbawienia

wolności.

,

.

R o z d z i a ł V.

Odszkodowanie za niesłuszne skazanie lub

oskarżenie.

Art. 650.

§ 1. Osoba, skutkiem wznowieni!l postę­

powania prawomocnie uniewinniona lub skazana według łagodniejszego przepisu karnego,

Art. 645'.

może tytułem odszlkodowania żądać wynagro§1. ' Sąd okręgowy rozpoznaje sprawy w . dze'nia od Skarbu Państwa za szkody i str'a ty _

składzie jednego sędziego.,

.

materialne oraz krzywdę moralną, jeżeli wzglę- '

§ 2. Przepisy art. 382, i 383 majć\ tu odpo- dem niej wykonano w całości lub w ,części karę,

wiednie zastosowanie.

którą następnie uchylono.

§ 3. Niestawiennictwo oskarżyciela pu, § 2. To samo stosuje się do osób, wzglę­

blicznego nie tamuje rOozpoznania sprawy.

dem których postępowanie karne po wznowieniu prawomocnie umorzono.

Art. 646. ,

Art. 65L

§ 1. Wnioski stron nie wiążą prezesa sądu

.

§

l

.'

Nie

maprawadowynagrodzerua

ten,

w ,?!akresie zarządzeń . dQtyczących wezwania

kto

popTlZednie

swe

skazanie

spowodował

do rozprawy świadków i' biegłych oraz sprowaumyślnie lub przez oczywiste niedbalstwo.

dzenia innych dowodów.

'

§ 2. Sąd może odmówić wynagrodzenia,

§ 2. Prezes sądu może zarządzić przed wyjeżeH poszlaki, zebr,ane w poprze-clnim . postępo­

znaczeniem rozprawy przesłuchanie oskarżone, gOo, świadków i biegłych przez miejscowo wła­ waniu, nie zóstały w sposób stanowczy odparte .

w postępowaniu wznowionym.

ściwy sąd grodzki. Swiadków i biegłych można

przesłuchać pod przysięgą.

Art. 652.

,

§ 3. Aż do rozpoczęcia ' postępowania doUprawnienie do wyna.grodzenia przechodzi

wodowego oskarżony może cofriąć żądanie skie- w razie śmierci osoby uprawnionej na małżon~

rowania sprawy na drogę postępowania sądo­ ka, dzieci i rod.ziców w granica-ch, w jakich

wego. W tym wypadku orzeczenie władzy ad~ skutkiem ukarania nie o~rzymały od skazane'go '

ministracyjnej staie, się prawomocne.

należnego im według ustawy utrzymania.

,

§ 4 . . Jeżeli strona, wsk~zawszy ' swój adres

w żądaniu skierowania ' sprawy na drogę sądo­

Art. 653.

wą,następnie zmieniła miejsce zamieszkania

§ 1. Ządanie wynagrodzenia zgłosić moi nie zawiadomiła o tym sądu, wezwania i pisma

żna j'e dynie w ciągu trzech miesięcy po prawo~

sądowe, wysłane pod jej ostatnim znanym adremocności orzeczenia dającego podstawę do odsem, uważa się za doręczone.

szkodowania.

;,

§ 2. Jeżeli osoba, uprawniona do żądania

Art. 647.

wynagrodzenia w myśl art. 650, zmarła w cią­

, ,§ 1. , Sąd orzeka'jący postanawia według gu terminu wskazanego w § 1 lub, zgłosiwszy

swego uznania, który,ch świadków i biegły'ch żądanie w tym terminie, 'zmarła przed prawo~

przesłucha na rozprawie pod przysięgą lub bez

mocnym ukoń·czeniem postępowania o wyna'zaprzysiężenia. a których zeznania b~dą odczygrodzenie, to osoby : wymienione wart. 652 żą­

tane . . W tym celu może zarządzić potrzebne dać ~o~ą . wynagrodzenia w ciągu , trzechmiejeszcze przesłuchania przez jednego ze swoich sięcy od śmierci uprawnionego.

członków albo przez innego ' sędziego lub sąd

Art. 654.

grodzki.

. § 2. Wolno odczytywać zapiski dochodzeZądanie odszkodowania zgłosić należy w

nia i inne części akt postępowania administra- sądzie apela-cyjnym, w którego okręgu wydano

wyfok w pierwszej i~stancji.

'

cyjnego.

Art. 655.

§ 1. Sąd apelacyjny orzeka na posiedzeniu niejawnym, po ,s prawdzeniu w razie potrzeby okolicznoŚci faktycznych. Przepisy art. 256

§ 1, 2 i 3 mają odpowiednie zastosowanie. '

§ 2. Po ukoń,czeniu dochodzenia należy

dać uprawnionemu możność oświadczenia się

na piśmie lub do protokołu.

Art. 656.

Poz. 44

115

postanawia, ,c zy i w jaki sposób należy odtworzyć akt przepadły.

§ 2. Na postanowienie w tym przedmiocie służy zażalenie.

Art. 664.

Pr:zy odtwarzaniu przepadłe,go aktu można

prokuratorów, 'Cl!dwokatów i i.nne osoby, które uczestniczyły w postę­

powanlU.

przesłuchać sędziów,

Ro z d z i a ł

Na postanowienie wydane w myśl art. 655

służy zażalenie do Sądu Najwyższego ;

Wydawanie przestępców.

Art. 657.

Przepi:syart. 650 - 656 mają zastosowanie

do cudzoziemców na zasadach w.zajemności.

Art. 658.

Wydając wyrok uniewinniający, sąd może

przyznać oskarżonemu praWD do odszkodDwania

od oskarżyciela prywatnego lub pokrzywdzonego, mające1go prawa strony, za doznaną krzywdę materialną i moralną

a) jeżeli oskarżenie było świadomie fałszy­

we, albo

b) jeżeli oskarżyciel używał środków nieuczciwych w cdu uzyskania wyroku

skazującego.

R o z d z i a ł VI.

Postępowanie w wypadku zaginięcia lub

zniszczenia akt.

Art. 659.

Je' żeli poszczególny dokument lub całe ak-

ta sprawy będącej w toku zaginęły lub uległy

zniszczeniu, to akt przepadły zastępuje się zaświadczonym odpisem.

Art. 660.

Sąd wzywa osoby posiadające odpis przepadłego aktu do złożenia go sądowi, a w razie

potrzeby zarządza jego odebranie. Art. 142 157 mają odpowiednie zastosowanie. Na żąda­

nie odpis zwraca się stronie po sporządzeniu

VII.

Art. 665.

Przy wydawaniu przestępcy mają zastosowanie przep~sy wskazane w ro:zdziaJe niniejszym, o ile umowa międzynarodowa inaczej nie

stanorwi.

Art. 666.

§ 1.

Z wnioskiem D wydanie osoby przE7-

bywającej za granicą właściwy sąd karny zwraca się do Ministra Sprawiedliwości.

§ 2. Do wnio's ku należy dołączyć

a) jeżeli chOdzi o osobę, przeciwko której ,

wydany jest już prawomocny wyrod{

skazujący o,clpis w yroku z z aświad­

czeniem prawomocnościj

b) w innych wypadka,c h ~ odpis postanowienia o tymczasowym aresztowaniu

oraz opis przestępstwa z przedstawieniem okoliczności faktycznych i przytocz'e niem odpowiednich przepisów karnych.

,

§ 3. Nadto należy, w miarę możności,

dołączyć fotografię

inne dane pozwalające ustalić tożsamość osoby, której wydania

się żąda, oraz podać jej przynależność, pans1.wo-

i

wą·

§ 4.

Czas trwania aresztu tymczasowego,

przew~dziany wart. 171 i 172, liczy się od chwili przejęcia aresztowanego przez władze polskie

na obszarze Państwa.

'

Art. 667.,

Jeżeli nie ma zaświadczone,go odpisu, sąd

wzywa strony do złożenia w terminie oznaczonym' wniosków co do treś.ci przepadłe,go aktu

oraz co do sposohów jego odtworzenia.

W wypadk~ch nag,łY,c,h właściwy sąd lub

prokurator moze zwroCIC się ' bezpośre,dt{to

do właściwej władzy zagranicznej z wnioskiem

o tymczasowe aresztowanie osoby, której wydania się żądaj powinien jednak ' .zawiadomić

o tym jednocżeśnie Ministra Sprawiedliwości

z dołączeniem wniosku o wydanie (art. 666).

Art. 662.

Art. 668,

Wraz z wniDskami, wskazanymi wart. 661,

strony składają sądowi posiadane na poparóe

wniosku dowody, jako to: odpi1sy prywatne,

wezwania sądowe, notatki prokuratorów, adwokatów i innych uczestników procesu.

Art. 663.

§ 1. Jeżeli .chodzi o przestępstwo zagrow tlstawie karą śmierci, a państwo obce

wydało przestępcę z zastrzeżeniem, że wzglę­

dem wydanego nie będzie zastosowana kara

śmierci, sąd w razie skazania wymierza zamiast

kary śmierci karę dożywotniego pozbawienia

Po upływie terminu wyznaczonego

w myśl art. 661 sąd na posiedzeniu niejawnym

§ 2. Jeżeli zaś z tym samym zastrzeże­

niem państwo obce wydało osobę skazaną pra-

z niego odpisu.

Art. 661.

§ 1.

żone

wolnoś,ci.

womocniena karę śmierci, sąd na posiedzeniu

niejawnym poweźmie postanowienie zmieniają­

ce wyrok w myśl § 1.

a) dana osoba jest silnie podejrzana o popełnienie t.ego pr.zestępstwa, albo

b) jest poszukiwana przez władz'e zagra"

nic:me za pomo'cą listu gończego ogło­

Art. 669.

szonego w polskim dzienniku policY'i§ 1. Jeżeli osoba wydana była oskarżona

nym, albo

o kilka przestępstw, państwo obc'e ,zaś wydało ·

c) władza zagraniczna zażądała tymc:zasoją z zastrzeżeniem ścigania tylko za niektóre

we'g o aresztowania tej o.soby, wymieniaz tych przestępstw, to postępowanie karne mojąc rodzaj przestępstwa; o które osoba

że obejmować tylko te przestępstwa, a co do

poszukiwana jest oskarżona, i powołu­

innych powinno być zawieszone.

ją;c się na wydany przeciw niej prawo§ 2. Jeżeli przeciw takiej osobie zapadł

mocny wyrok skazujący lub sądowe zajuż wyrok prawomocny, obejmujący kilka przerządzenie aresztowania.

stępstw, wówczas sąd, który wyaał wyrok,

§ 2. O dniu i miej,s'Cu tymczasowego zauchyli wyroki'e m orzeczenie o karz·e i wymierzy ·are's ztowania należy bezzwłocznie i bezpośred­

. karę tylko za przestępstwa, objęte zezw,o leniem nio zawiadomić zagraniczną władzę wzywającą

na wydanie.

lub ścigającą oraz Ministerstwo Sprawiedliwo§3. Postępowanie, zawieszone w myśl ści.

§ 1, może być po.djęte, jeżeli oskarżony z wła­

Art. 672.

snej winy nie opuści granic Polski w ciągu

OSiobę ares:ztowaną w celu wydania obcedwóch mie,sięcy lub jeśli, opuścirwszy je, powróci. Termin liczy się od daty prawomocnego mu państwu sąd okręgowy wypuszcza na wolność na żądanie Ministra Sprawiedliwości albo

ukońozenia postępowania w sprawie o przestęp­

stwo, objęte zezwoleniem na wydanie, a w ra- jeżeli władza zagrani'Czna cofnie żądanie wydazie skazania - od odbycia kary. W wypadku, nia lub areszto.wania.

przewi,dzianym w § 2, sąd ograni<:zy się do wyArt. 673.

dania orzeczenia o karze.

O z'e zwoleniu na wydanie postanawia Mi§ 4. Wydają'C orzeczenie o karze, sąd nIe

nister Sprawiedliwości.

może orzec kary surows,zej nad wymierzoną

oskarżonemu poprzednio za dane przestępstwo.

Art. 674.

Art. 670.

§ 1. Na przewiezienie pod strażą przez

terytorium Polski przestępcy, którego jedno .

państwo obce wydaje drugiemu, ze:zwala Minister Sprawie.dliwośd po zasięgnięciu opinii są­

du okręgowe,go w Warszawie, wydanej na posie·d zeniu niejawnym po wYlSłuchaniu prokuratora.

§ 2. Sąd ten wydaje potrzebny dla przewozu nakaz aresztowania.

Ządanie władzy za,g ranicznej wydaprzestępcy przesyła się sądowi okręgowe­

miejsca zamieszkania lub ujęcia osoby po-

§ 1.

nia

mu

szukiwanej.

§ 2. :Jeżeli chodzi o przestępstwo dopuszczające wydanie, sąd ten niezwłocznie przesłu­

chuje oskarżone'go i nakazuje jego aresztowanie, po czym sprawdza wyjaśnienia oskar:bonego, o ile tenże powołuje się na dowody znajaujące się w kraju, a po ich rozpatrzeniu wydaje

na posiedzeniu niejawnym, po wysłuchaniu prokuratora, opinię w pI1z·e dmiocie wydania przestępcy i przesyła ją wraz z aktami Ministrowi

Przepisy końcowe.

Art. 675.

Wykonanie kodeksu postępowania karnego

porucza się Ministrowi Sprawiedliwości.

Sprawiedliwości;

Art. 671.

§ 1.

Art. 676.

Sąd wymieniony w

poprzednim artykule może takie i bez wniosku o wydanie postanowić tymczasowe aresztowanie przestępcy,

jeżeli chodzi o przestępstWio dopuszczające wydanie, a

Tłoczono

Rozporządzenie

niniejsze wchodzi w życie

z przepisami wprowadzającymi

kodeks postępowania karnego - z dniem 1 lipca 1929 roku.

równo,cześnie

z polecenia Ministra Sprawiedliwości w Drukarni Państwowej w Warszawie.

Cena numeru niniejszego 1 zł 40 gr. Prenumerata Dziennika Ustaw R. P. wynosi w kraju 8 zł kwartalnie (32 zł

rocznie).

Wła,dze,

urzędy

i instytucje państwowe

oraz władze samorządu terytorialnego opłac a ją 6 zł

kwartalnie (24 zł rocznie). Do prenumeraty zagranicznej dolicza się 4 zł kwartalnie (16 zł rocznie)

tytułem porta pocztowego.

Prenumeratę wpłacać należy z góry przed początkiem każdego kwartału, pół-

I

rocza lub roku. Zamówienia na prenumeratę jak rówmeż na numery pojedyncze wykonywa się

jedynie

po wpłacen iu należności . Reklamacje z powodu nieotrzymania poszczególnych numerów wnosić należy

do wlaściwych urzędów pocztowych niezwłocznie po

otrzymaniu następnego

kolejnego numeru.

Reklamac ji spó źnionych lub wniesionych niewłaściwie nie

uwzględnia się.

104515

Wpłaty należy wnosić do P. K. O. na konto czekowe Dziennik Ustaw R. p' . Nr

łub do Redakcji Dziennika Ustaw R. P. w Warszawie; ul. Długa 50.

30-130

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

DZ'IENNIK USTAW

Warszawa, dnia 3 lutego 1939 r.

o B WIE SZ C Z E NIE

Poz.;

Nr 8

MI N I S T R A.

44-Sprawiedliwości z dnia i6 stycznia 1939 r. o ogłoszeniu jednolitego tekstu kodeksu

postępowania karnego

65

44

OBWIESZCZENIE MINISTRA

SPRAWIEDLIWOśCI

z dni!a 1'6 stycznia 1939 r.

o ogłoszeniu jednolitego tekst~ kodeksu postępowania karnego.

Na podstawie art. 11 dekretu Prezydenta

Rzeczypospolitej z dJniJa. 21 lilStop.adla 1938 r.

o usprawnieniu postępowania sądowego (Dz. U.

R. P. Nr 89, poz. 6(9) ogłas'zam w załączniku dlo

ohwie5zczenia niniejsze,g o jednoJity tekst kodeksu postępowania karnego z dnia 19 marca

. 1928 r. (Dz. U. R. P. z 1932 r. Nr 83, poz. 725)

i uwzględnieniem zmian, wynikających z ustawy z dnia 9 kwietnia 1938 r. o zniesieniu instytucji sądów przys.ięg'łych i sędz.iów pokoju (Dz

U. R. P. Nr 24, poz. 213) o·r az z dekretu Prezydent,a Rzeczypospolitej z dnia 21 lis.t opad1a

1938 r. o usprawnieniu po.stępO'Wania sądowego

(Dz. U. R. P. Nr 89, poz. 609).

Dz.U. 1939 nr 8 poz. 44 notInForce

Załącznik {Io

obw. Min. Sprawiedl.

Ił: dnia 16 stycznia 1939 r. (poz. '44).

KODEKS POSTĘPOWANIA KARNEGO.

Na po:d stawie art. 44 ust. 6 Konstytucji

i us·t awy z dnia 2 sierpnia 1926 r. o upoważnie­

niu Prezydenta Rzeczypospolitej do wydawania

rozporządzeń z mocą u.stawy (Dz. U. R. Po Nr 78,

poz. 443J postanawiam co następuje

Przepisy ogólne.

Need to analyze how this provision applies to your matter?

Cross-reference this statute against case law, commentaries, and related legislative provisions inside Legislator AI.

Open in Legislator →