Ustawa z dnia 15 czerwca 1939 r. o Krzyżu i Medalu Ochotniczym za Wojnę.

(1)

Ustanawia się Krzyż i Medal Ochotniczy za Wojnę dla odznaczenia osób, które, pełniąc

służbę ochotniczo w latach 1918 - 1921, przyczyniły się do ugruntowania niepodległości

Ojczyzny.

(2)

Krzyż i Medal Ochotniczy za Wojnę mają charakter odznaczenia wojskowego.

(1)

Krzyż Ochotniczy za Wojnę o wymiarach 4,2 X 4,2 cm składa się z czterech równych,

rozszerzonych na krańcach ramion o przekroju spłaszczonego ośmioboku i związanych

po środku sześcianem.

(2)

Krzyż wykonany jest ze stali.

(3)

Na ramionach poprzecznych Krzyża wyryty jest poziomo napis: „Ochotnikowi Wojennemu”,

na ramionach pionowych - data „1918-1921”, w środku zaś skrzyżowania ramion znajduje

się wizerunek orła z białej emalii.

(4)

Medal Ochotniczy za Wojnę ze stali o średnicy 3,8 cm przedstawia na Czołowej stronie

w polu środkowym wizerunek orła, dookoła którego jest umieszczony napis: „Ochotnikowi

Wojennemu” i data „1918-1921”; na odwrocie żołnierz w hełmie z karabinem w otoku z

liści dębowych.

(5)

Krzyż i Medal Ochotniczy za Wojnę nosi się na wstążce szerokości 3,7 cm o barwach

biało-czerwonych.

Krzyż Ochotniczy za Wojnę może być nadany ochotnikom, określonym w art. 1 ust. (1),

jeżeli, albo

1)

polegli lub byli ranni na polu bitwy;

2)

zostali odznaczeni Krzyżem Virtuti Militari lub Krzyżem Walecznych;

3)

służyli czynnie 3 miesiące, w tym co najmniej 2 miesiące w oddziałach walczących na

froncie lub 6 miesięcy na stanowiskach instruktora w szkołach wo)skowych broni i w

obozach szkolnych.

Medal Ochotniczy za Wojnę może być nadany ochotnikom, określonym w art. 1 ust. (1),

którzy nie zostali objęci Krzyżem Ochotniczym za Wojnę, a czas ich służby wynosi co

najmniej jeden miesiąc.

(1)

Krzyż Ochotniczy za Wojnę nadaje Prezydent Rzeczypospolitej na wniosek Ministra Spraw

Wojskowych, przedstawiony przez Prezesa Rady Ministrów.

(2)

Medal Ochotniczy za Wojnę nadaje Minister Spraw Wojskowych.

(1)

Odznaczeni Krzyżem lub Medalem Ochotniczym za Wojnę otrzymują, oprócz odpowiedniej

odznaki, dyplom i legitymację.

(2)

Przygotowanie dyplomu i legitymacji oraz wydanie odznak, które osoby odznaczone nabywają

na koszt własny, zarządza Minister Spraw Wojskowych.

(3)

Wykazy odznaczonych będą ogłaszane w gazecie rządowej.

(1)

Krzyż Ochotniczy za Wojnę zajmuje w kolejności orderów i odznaczeń polskich miejsce

po Krzyżu Walecznych, a przed Krzyżem Zasługi za Dzielność.

(2)

Medal Ochotniczy za Wojnę zajmuje miejsce po Medalu Niepodległości, a przed srebrnym

Krzyżem Zasługi.

Ochotnicy, odznaczeni Krzyżem lub Medalem Ochotniczym aa Wojnę, przy równych kwalifikacjach

fachowych z osobami nieodznaczonymi, mają pierwszeństwo w otrzymaniu pracy.

Krzyż i Medal Ochotniczy za Wojnę może być nadany najpóźniej do dnia 11 listopada

1943 r. na podstawie zgłoszeń, złożonych do dnia 1 kwietnia 1941 r.

(1)

Krzyż i Medal Ochotniczy za Wojnę traci się w razie prawomocnego skazania na karę

dodatkową utraty praw publicznych i obywatelskich praw honorowych.

(2)

O utracie Krzyża lub Medalu Ochotniczego za Wojnę ogłasza się w gazecie rządowej.

(3)

Odebrania dyplomu, odznaki i legitymacji dokonywają władze administracji ogólnej.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Prezesowi Rady Ministrów, Ministrowi Spraw

Wojskowych oraz innym właściwym ministrom.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.