Ustawa z dnia 23 czerwca 1939 r. o stanie wojennym.

1.

Prezydent Rzeczypospolitej zarządza stan wojenny na obszarze całego Państwa lub jego

części na wniosek Rady Ministrów, uchwalony z inicjatywy Ministra Spraw Wojskowych.

2.

Zarządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej, oprócz ogłoszenia w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej

Polskiej, należy obwieścić w gminach, objętych stanem wojennym.

3.

Zarządzenie wchodzi w życie na obszarze powiatu z dniem obwieszczenia go w miejscowości,

będącej siedzibą powiatowej władzy administracji ogólnej, a gdy warunki nie pozwalają

na dokonanie obwieszczenia w tej miejscowości - z dniem obwieszczenia go w siedzibie

właściwej wojewódzkiej władzy administracji ogólnej.

4.

Obwieszczenie powinno wymieniać swobody obywatelskie, które ulegają zawieszeniu oraz

skutki, jakie zawieszenie tych swobód pociąga za sobą.

1.

Zarządzenie stanu wojennego pociąga za sobą z mocy samego prawa zawieszenie swobód

obywatelskich ze skutkami, określonymi w art. 3 - 7 ustawy z dnia 22 lutego 1937 r. o stanie wyjątkowym

(Dz. U. R. P. Nr 17, poz. 108), przy czym jednak zachodzą co do tych skutków następujące zmiany

1)

uprawnienia, które władze administracji ogólnej mają Wobec osób zagrażających bezpieczeństwu,

spokojowi lub porządkowi publicznemu, służą im także w stosunku do osób zagrażających

interesom obrony Państwa;

2)

zatrzymanie w areszcie może władza administracji ogólnej zarządzić na czas do jednego

miesiąca;

3)

w sprawach karnych administracyjnych można stosować areszt tymczasowy na czas do 3

miesięcy;

4)

internowanie i konfinowanie można zarządzić na czas trwania stanu wojennego lub krótszy;

5)

odstąpienie od aresztowania pod warunkiem złożenia kaucji lub poręczenia nie może

nastąpić w stosunku do osób podejrzanych o popełnienie zbrodni stanu (art. 93 - 98 kodeksu karnego), bądź przestępstwa umyślnego, określonego w art. 99 - 109 kodeksu karnego, bądź też zbrodni lub umyślnego występku, określonego w rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. o niektórych

przestępstwach przeciwko bezpieczeństwu Państwa

(Dz. U. R. P. Nr 94, poz. 851).

2.

Internowanie i konfinowanie do 3 miesięcy zarządza powiatowa władza administracji

ogólnej, na okres zaś dłuższy - wojewódzka władza administracji ogólnej.

1.

W czasie trwania stanu wojennego mają moc przepisy art. 8 i 9 ustawy z dnia 22 lutego 1937 r. o stanie wyjątkowym

(Dz. U. R. P. Nr 17, poz. 108) z tą zmianą, że wyjątkowe rozporządzenia i zarządzenia wydaje

1)

Minister Rolnictwa i Reform Rolnych w sprawach zaopatrzenia ludności w przedmioty

powszedniego użytku oraz warunków zdrowotnych zwierząt;

2)

Minister Opieki Społecznej w sprawach zdrowia publicznego.

2.

Ministrowie Rolnictwa i Reform Rolnych oraz Opieki Społecznej wydają wyjątkowe rozporządzenia

i zarządzenia w porozumieniu z Ministrem Spraw Wewnętrznych.

3.

Przepisy art. 1 ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio do rozporządzeń wyjątkowych, wydawanych

przez właściwych ministrów.

1.

W czasie trwania stanu wojennego mają moc przepisy art. 12 i 15 ustawy z dnia 22 lutego 1937 r. o stanie wyjątkowym

(Dz. U. R. P. Nr 17, poz. 108), przy czym jednak

1)

przekazanie władzom wojskowym funkcyj i uprawnień cywilnych władz administracyjnych

następuje w drodze zarządzenia Ministrów Spraw Wewnętrznych i Spraw Wojskowych;

2)

rozporządzenia, przewidziane w art. 15 ustawy o stanie wyjątkowym, wydaje Minister Spraw Wewnętrznych w porozumieniu z Ministrem Spraw Wojskowych.

2.

W miejscowościach, w których na skutek działań wojennych władze administracji ogólnej

nie są czynne, Wszelkie ich uprawnienia przechodzą z mocy samego prawa na właściwe

władze wojskowe.

1.

Rada Ministrów może wprowadzić zawsze postępowanie doraźne przed sądami powszechnymi

na całym obszarze, objętym stanem wojennym, lub jego części.

2.

Rada Ministrów może poddać postępowaniu doraźnemu wszelkie zbrodnie i występki, uznane

za niebezpieczne ze stanowiska interesów obrony Państwa, chociażby nawet przestępstwa

te nie były objęte przepisami o postępowaniu doraźnym.

3.

W postępowaniu doraźnym, wprowadzonym na podstawie ust. 1, w przypadkach wyjątkowych

nie muszą być dochowane ograniczenia co do terminów, zakreślonych dla przesłuchania

oskarżonych, trwania dochodzeń, złożenia wniosku co do stawienia oskarżonego przed

sądem doraźnym, wyznaczenia rozprawy głównej i czasu jej trwania.

4.

Rozporządzenie o wprowadzeniu postępowania doraźnego wraz z przepisem ust. 3 obowiązują

w dalszym ciągu, mimo Uchylenia stanu wojennego, aż do czasu uchylenia tego postępowania

przez Radę Ministrów.

1.

Kto wykracza przeciw nakazom lub zakazom, wydanym na podstawie ustawy niniejszej lub

opartych na niej rozporządzeń lub zarządzeń, podlega w trybie administracyjnym karze

aresztu do 1 roku i grzywny do 10.000 zł albo jednej z tych kar.

2.

W sprawach o przestępstwa, określone w ust. 1, stosuje się przyśpieszone postępowanie

karno-administracyjne, przy czym żądanie skierowania sprawy na drogę sądową nie wstrzymuje

też wykonania kary aresztu.

1.

Zarządzenie stanu wojennego na obszarze, objętym stanem wyjątkowym, powoduje z mocy

samego prawa wygaśnięcie zarządzenia o stanie wyjątkowym.

2.

Rozporządzenia i zarządzenia wyjątkowe, wydane na podstawie przepisów o stanie wyjątkowym,

obowiązują jednak nadal do czasu ich uchylenia na podstawie przepisów ustawy o stanie wojennym.

1.

Rząd, korzystając z uprawnień, nadanych ustawą niniejszą, stosuje się do postulatów

Naczelnego Wodza.

2.

Władze administracji ogólnej obowiązane są stosować się do postulatów właściwych władz

wojskowych w sprawach, objętych art. 3 - 8 ustawy o stanie wyjątkowym.

3.

Właściwość władz wojskowych, wymienionych w ust. 2, jak również właściwość władz,

wymienionych w art. 4 ust. 2, określa Naczelny Wódz, a do czasu mianowania Naczelnego

Wodza - rozporządzenie Ministra Spraw Wojskowych, wydane w porozumieniu z Ministrem

Spraw Wewnętrznych.

1.

Prezydent Rzeczypospolitej uchyla stan wojenny na wniosek Rady Ministrów, uchwalony

z inicjatywy Ministra Spraw Wojskowych.

2.

Uchylenie to może dotyczyć całego obszaru, na którym stan wojenny był zarządzony,

albo też tylko jego części.

3.

Zarządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej o uchyleniu stanu wojennego wchodzi w życie

z dniem ogłoszenia go w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej i powoduje wygaśnięcie

na obszarze, na którym uchylono stan wojenny, wszelkich rozporządzeń i zarządzeń wyjątkowych.

Nie dotyczy to jednak kar i postępowania karnego (art. 6), ani też odpowiedzialności gmin za szkody i straty oraz postępowania odszkodowawczego,

przewidzianych w art. 8 ustawy o stanie wyjątkowym.

Z dniem wejścia w życie ustawy niniejszej traci moc obowiązującą rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 stycznia 1928 r. o stanie wojennym

(Dz. U. R. P. Nr 8, poz. 54).

Wykonanie ustawy niniejszej porusza się Ministrom Spraw Wewnętrznych i Spraw Wojskowych.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.