Ustawa z dnia 15 czerwca 1939 r. o likwidacji Kasy Emerytalnej dla robotników kolei państwowych w b. dzielnicy pruskiej.

Określenia, używane w ustawie niniejszej

1)

„Kasa Emerytalna” - oznacza Kasę Emerytalną dla robotników kolei państwowych w b.

dzielnicy pruskiej;

2)

„Oddział A” - Oznacza Oddział A Kasy Emerytalnej;

3)

„Oddział B” - oznacza Oddział B Kasy Emerytalnej;

4)

„P. K. P.” - oznacza przedsiębiorstwo „Polskie Koleje Państwowe”;

5)

„Zakład Ubezpieczeń Społecznych” - oznaczą Zakład Ubezpieczeń Społecznych (Fundusz

Ubezpieczenia Emerytalnego Robotników);

6)

„Zakład w Chorzowie” - oznacza Zakład Ubezpieczenia na Wypadek Inwalidztwa w Chorzowie;

7)

„ustawa o ubezpieczeniu społecznym”- oznacza ustawę z dnia 28 marca 1933 r. o ubezpieczeniu

społecznym (Dz. U. R. P. Nr 51, poz. 396) wraz z późniejszymi zmianami;

8)

„emerytalne przepisy kolejowe” - oznacza przepisy, wydawane na podstawie art. 25 rozporządzenia

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 września 1926 r. o utworzeniu przedsiebiorstwa

„Polskie Koleje Państwowe” (Dz. U. R. P. z 1930 r. Nr 89, poz. 705) w brzmieniu, nadanym

art. 11 ustawy z dnia 18 marca 1932 r. (Dz. U. R. P. Nr 26, poz. 239).

(1)

Kasa Emerytalna ulega likwidacji z dniem 31 grudnia 1939 r.

(2)

Z dniem tym wygasają wszelkie uprawnienia z tytułu ubezpieczenia w Kacie Emerytalnej,

z wyjątkiem uprawnień, wynikających z zastosowania ustawy niniejszej oraz emerytalnych

przepisów kolejowych.

(1)

P. K. P. przejmuje z dniem 1 stycznia 1940 r. prawa i obowiązki Kasy Emerytalnej z

zastrzeżeniem odmiennych przepisów Ustawy niniejszej.

(2)

Do przejmowanego przez P. K. P. majątku Kasy Emerytalnej stosuje się odpowiednio rozporządzenie

Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 września 1926 r. o utworzeniu przedsiębiorstwa

„Polskie Koleje Państwowe,

(3)

P. K. P. wolne jest od wszelkich podatków, danin i Opłat publicznych, związanych z

przejęciem majątku Kasy Emerytalnej.

(1)

Uprawnienia do świadczeń z Oddziału A i z Oddziału B z tytułu wypadków losowych, zaszłych

przed dniem 1 stycznia 1940 r., będą realizowane przez P. K. P. w wymiarze ina warunkach,

obowiązujących Kasę Emerytalną w dniu 31 grudnia 1939 r.

(2)

Świadczenia dla wdów i sierot, pozostałych po osobach zmarłych po dniu 31 grudnia

1939 r., a uprawnionych do świadczeń, określonych w ust. (l), będzie przyznawać i

wypłacać P. K. P. w wymiarze i na warunkach, obowiązujących Kasę Emerytalną w dniu

31 grudnia 1939 r., z tym zastrzeżeniem, że łączna miesięczna kwota świadczeń rentowych

z Oddziału B nie może przekraczać miesięcznej kwoty świadczeń rentowych z tego Oddziału,

służących zmarłemu ubezpieczonemu.

(3)

Postępowanie w sprawie świadczeń z Oddziału A i Oddziału B z tytułu wypadków losowych,

zaszłych przed dniem 1 stycznia 1940 r., nie zakończone przez Kasę Emerytalną, dokończone

będzie przez P. K. P. na podstawie przepisów, obowiązujących w dniu 31 grudnia 1939 r.

Rozporządzenie Ministrów Komunikacji i Opieki Społecznej może powierzyć Zakładowi

Ubezpieczeń Społecznych i Zakładowi w Chorzowie wypłacanie na rachunek i na koszt

P. K. P. niektórych kategorii świadczeń, określonych w art. 4.

Pracownicy P. K. P. - z wyjątkiem zatrudnionych na podstawie umowy o pracę - obowiązkowo

ubezpieczeni w Kasie Emerytalnej w dniu 31 grudnia 1939 r., będą objęci z dniem 1

stycznia 1940 r. emerytalnymi przepisami kolejowymi.

(1)

Osoby, podlegające w dniu 31 grudnia 1939 r. obowiązkowi ubezpieczenia w Kasie Emerytalnej,

a nie objęte przepisem art. 6, będą objęte z dniem 1 stycznia 1940 r. obowiązkiem

ubezpieczenia emerytalnego w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych albo w Zakładzie w

Chorzowie, w zależności od miejsca zatrudnienia tych osób.

(2)

Okresy, podlegające w dniu 31 grudnia 1939 r. zaliczeniu do ubezpieczenia w Oddziale

A, będą uwzględniane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych i Zakład w Chorzowie przy

ustalaniu uprawnień do świadczeń i wymiarze świadczeń, zgodnie z przepisami ustawy

o ubezpieczeniu społecznym i ordynacji ubezpieczeniowej z dnia 19 lipca 1911 r. (Dz.

Ustaw Rzeszy, str. 509) w brzmieniu, obowiązującym w górnośląskiej części województwa

śląskiego oraz z przepisami wykonawczymi, wydanymi ha ich podstawie.

(3)

Ubezpieczenie w Oddziale A w wydziałach obwodowych Nr 1 i 2 Kasy Emeryta okresie od

dnia 1 stycznia 1934 r. do dnia 31 grudnia 1939 r. będzie uważane za ubezpieczenie

w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych.

(1)

P. K. P. przekaże Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych i Zakładowi w Chorzowie równowartość

zobowiązań, przejętych przez te Zakłady na podstawie art. 7 i obliczonych według zasad

ubezpieczeniowo-technicznych na dzień 31 grudnia 1939 r. W tym celu P. K. P. może

przekazać tym Zakładom odpowiednią część przejętego majątku nieruchomego Kasy Emerytalne).

(2)

Ministrowie Komunikacji i Opieki Społecznej ustalą zasady rozrachunku, wynikającego

z ust. (1).

(1)

Zakład Ubezpieczeń Społecznych i Zakład w Chorzowie przejmują z dniem 1 stycznia 1940 r.

zobowiązania z tytułu ubezpieczenia w Oddziale A wobec osób, nie objętych przepisami

art.: 4, 6, 7, 14 i 15. Art. 7 ust. (2) i (3) stosuje się odpowiednio.

(2)

Rozporządzenie Ministrów Komunikacji i Opieki Społecznej ustala zasady pokrycia przez

P. K. P. zobowiązań ubezpieczeniowych, przejętych przez zakłady na podstawie ust.

(1).

P. K. P, zwróci osobom - określonym w art. 7 ust. (1) i art. 9 ust. (1), które do

dnia 31 grudnia 1939 r. nie przebyły pięciu lat w ubezpieczeniu w Oddziale B - w przypadkach,

wymienionych w § 34 statutu Kasy Emerytalnej, wpłacone przez te osoby składki z oprocentowaniem

prostym 4 1/2% od sta rocznie z dołu.

(1)

Osoby, określone w art. 7 ust. (1) i art. 9 ust. (1), które do dnia 31 grudnia 1939 r.

przebyły co najmniej pięć lat w ubezpieczeniu w Oddziale B - zachowują, bez potrzeby

dalszego opłacania składek, prawo do świadczeń, określonych w statucie Kasy Emerytalnej

dla Oddziału B, jeżeli prawo to do dnia 31 grudnia 1939 r. nie wygasło.

(2)

Świadczenia służyć będą również członkom rodzin, pozostałych po osobach, określonych

w ust. (1).

(3)

P. K. P. będzie przyznawać i wypłacać świadczenia w wysokości i na warunkach, obowiązujących

dla Oddziału B w dniu 31 grudnia 1939 r., przy czym okresy zatrudnienia po tym dniu

nie będą zaliczane do ubezpieczenia w Oddziale B.

(4)

Łączna, miesięczna kwota świadczeń rentowych dla wdowy i sierot, przyznanych przez

P. K. P. na podstawie ust. (3), nie może przekraczać miesięcznej kwoty świadczeń rentowych

z Oddziału B, służących zmarłemu.

Świadczenia, określone w art. 11, nie będą służyły

1)

osobom, które będąc po dniu 31 grudnia 1939 r. ubezpieczone w Zakładzie Ubezpieczeń

Społecznych lub w Zakładzie w Chorzowie, objęte zostaną następnie emerytalnymi przepisami

kolejowymi;

2)

członkom rodzin, pozostałym po osobach, wymienionych w pkt 1).

(1)

Świadczenia, wypłacane przez P. K. P. na podstawie art. 4, 10, 11 i 14, będą uważane

za świadczenia, pobierane z publicznoprawnej instytucji ubezpieczeń społecznych.

(2)

Spory o świadczenia, o których mowa w ust. (1), będą rozstrzygały organa orzekające

w sprawach ubezpieczenia emerytalnego robotników w województwach poznańskim, pomorskim

i górnośląskiej części województwa śląskiego.

(1)

P. K. P. zwróci osobom - objętym emerytalnymi przepisami kolejowymi, które w dniu

31 grudnia 1939 r. będą kontynuowały dobrowolnie ubezpieczenie w Oddziale A - na ich

wniosek składki, wpłacone dobrowolnie do Oddziału A po ustaniu obowiązku ubezpieczenia

w Kasie Emerytalnej. Roszczenie o zwrot tych składek przedawnia się z dniem 31 grudnia

1941 r.

(2)

Składki będą zwrócone z oprocentowaniem prostym 4 1/2% rocznie z dołu.

(1)

Osoby, objęte emerytalnymi przepisami kolejowymi, będą mogły podtrzymywać swe uprawnienia

z tytułu ubezpieczenia w Oddziale A wobec zagranicznych instytucyj ubezpieczeń społecznych,

przez dobrowolne ubezpieczenie w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych albo w Zakładzie

w Chorzowie, przy odpowiednim zastosowaniu przepisu art. 7 ust. (2) i (3).

(2)

Nie stosuje się art. 14 do osób, określonych w ust. (1).

O ile ustawa niniejsza nie stanowi inaczej, tracą moc prawną z dniem jej wejścia w

życie wszelkie przepisy w zakresie, unormowanym tą ustawą.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrom Komunikacji i Opieki Społecznej.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1940 r., art. 2 zaś -z dniem 31

grudnia 1939 r.