Ustawa skarbowa z dnia 29 marca 1939 r. na okres od 1 kwietnia 1939 r. do 31 marca 1940 r.

Upoważnia się Rząd do czynienia

a)

wydatków administracji zwyczajnych do kwoty 2.485.173.810 zł, nadzwyczajnych do kwoty

34.540.950 zł,

b)

wydatków na dopłaty ze Skarbu do przedsiębiorstw i zakładów państwowych do kwoty 6.193.800

zł, razem do kwoty 2.525.908.560 zł, zgodnie z załączonym budżetem na okres od 1 kwietnia

1939 do 31 marca 1940 (rok budżetowy 1939/40).

Na pokrycie wymienionych w art. 1 wydatków służą dochody zwyczajne w kwocie 2.428.695.145

zł, nadzwyczajne w kwocie 97.250.000 zł, razem w kwocie 2.525.945.145 zł a w szczególności

a)

dochody administracji w kwocie 1.695.871.695 zł,

b)

wpłaty do Skarbu przedsiębiorstw i zakładów państwowych w kwocie 105.056.750 zł,

c)

wpłaty do Skarbu monopolów państwowych w kwocie 725.016.700 zł.

(1)

W planach finansowo-gospodarczych, objętych budżetem na rok 1939/40, ustala się

a)

dla przedsiębiorstw i zakładów państwowych rozchody zwyczajne w kwocie 59.917.270

zł, rozchody nadzwyczajne w kwocie 1.863.520 zł,

b)

dla monopolów państwowych rozchody zwyczajne w kwocie 497.548.500 zł,

c)

dla Funduszu Kwaterunku Wojskowego i Funduszu Pracy rozchody zwyczajne w kwocie 189.310.000

zł.

(2)

Na pokrycie rozchodów zwyczajnych i nadzwyczajnych przedsiębiorstw, zakładów i monopolów

państwowych oraz Funduszu Kwaterunku Wojskowego i Funduszu Pracy służą ich wpływy

zwyczajne i nadzwyczajne oraz dopłaty ze Skarbu, wymienione w art. 1.

Wydatki (art. 1 i 3) mogą być dokonywane, o ile ustawa niniejsza inaczej nie postanawia

(art. 6), tylko na te cele i w tych kwotach, które zostały ustalone w rubrykach budżetu.

(1)

Kredyty, przewidziane w budżecie na rok 1939/40 (art. 1), będą otwierane przez Ministra

Skarbu miesięcznie.

(2)

Przepis o miesięcznym otwieraniu kredytów przez Ministra Skarbu nie dotyczy

a)

w części 12 pokrytych własnymi dochodami wydatków dz. 8 „Fundusz Obrotowy Reformy

Rolnej”,

b)

w części 13 wydatków dz. 12 „Taksa administracyjna” i dz. 13 „Fundusz opłat studenckich”.

(1)

Minister Skarbu ma prawo na wniosek właściwego Ministra

A.

przenosić kredyty

a)

w obrębie każdego działu poszczególnych części budżetu zwyczajnego administracji między

paragrafami, obejmującymi wydatki, związane z normalnym tokiem administracji (bieżące

koszty utrzymania i funkcjonowania organów administracji),

b)

w obrębie każdej części budżetu administracji ze wszystkich paragrafów na wszystkie

paragrafy, obejmujące wydatki nie wymienione pod lit. a), a w części 6 budżetu również

na paragrafy 1 i 2 działu 2,

c)

w obrębie planów finansowo-gospodarczych przedsiębiorstw, zakładów i monopolów państwowych

oraz Funduszu Kwaterunku Wojskowego i Funduszu Pracy między paragrafami, obejmującymi

rozchody zwyczajne;

B.

I.

w miarę uzyskiwania nadwyżek ponad kwoty, przewidziane w budżecie dochodów, lub oszczędności

w budżecie wydatków, zwiększać wydatki

a)

w części 6 we wszystkich paragrafach z wyjątkiem paragrafu 4 w dz. 1,

b)

w części 7 w dz. 4 i dz. 5 we wszystkich paragrafach,

c)

w części 8 w dz. 5 budżetu nadzwyczajnego w par. 18 „Pomoc przy zawartych układach

konwersyjnych oraz przy spłacie papierami wartościowymi wierzytelności rolniczych”

i w par. 19 „Dopłata na rzecz państwowych oraz publicznoprawnych instytucyj finansowych

z tytułu konwersji pożyczek”,

d)

w części 10 w dz. 1 w par. 10 „Subwencje”,

e)

w części 11 w dz. 4 rozdz. 1 par. 13 „Utrzymanie dróg i mostów państwowych”,

f)

w części 13 w paragrafach pierwszych w działach 4, 5, 6 i w dz. 7 rozdz. 1,

g)

na spłatę długów państwowych,

h)

na dotacje na popieranie nauki i sztuki z Funduszu Kultury Narodowej Józefa Piłsudskiego;

II.

w miarę uzyskiwania nadwyżek dochodów w części 11 dz. 4 rozdz. 1, w części 12 dz.

8, w części 13 dz. 10, 12 i 13 zwiększać odpowiednio wydatki

a)

w części 11 dz. 4 rozdz. 1 „Państwowy Fundusz Drogowy”,

b)

w części 12 dz. 8 „Fundusz Obrotowy Reformy Rolnej”,

c)

w części 13 dz. 10 „Fundusz na rzecz szkół zawodowych”,

d)

w części 13 dz. 12 „Taksa administracyjna”,

e)

w części 13 dz. 13 „Fundusz opłat studenckich”;

C.

zwiększać rozchody w planach finansowo-gospodarczych przedsiębiorstw, zakładów i monopolów

państwowych oraz Funduszu Kwaterunku Wojskowego i Funduszu Pracy, o ile to zwiększenie

nie spowoduje zmniejszenia wpłaty do Skarbu lub zwiększenia dopłaty ze Skarbu na rzecz

danego przedsiębiorstwa, zakładu i monopolu państwowego, względnie Funduszu Kwaterunku

Wojskowego lub Funduszu Pracy.

(2)

Przeniesienia kredytów, wymienione w punkcie A lit. a) i b), mogą być uskuteczniane

tylko za zgodą Prezesa Rady Ministrów. Przeniesienia te, jak również i przeniesienia,

wymienione w punkcie A lit. c), nie mogą być dokonywane w celu zwiększenia wydatków

na płace, z wyjątkiem przeniesień na płace dla personelu nauczycielskiego (par. 1

„Płace”) w części 13 w dz. 4 rozdz. 1 „Szkoły powszechne, specjalne i ochronki” i

rozdz. 2 „Szkoły średnie ogólnokształcące i zakłady kształcenia nauczycieli”, w dz.

5 - rozdz. 1 „Szkoły przemysłowe, handlowe i gospodarstwa domowego” i rozdz. 2 „Szkoły

rolnicze”, w dz. 6 rozdz, 1 „Szkolnictwo akademickie” oraz w dz. 7 rozdz. 1 „Szkoły

artystyczne”.

(3)

Uprawnienia Prezesa Rady Ministrów, wynikające z ust. (2) oraz Ministra Skarbu, wynikające

z ust. (1) pkt A, lit. a) i b) przysługują odnośnie do części: 2a - Marszałkowi Sejmu,

2b - Marszałkowi Senatu, 3 - Prezesowi Najwyższej Izby Kontroli.

(4)

O dokonaniu zmian, przewidzianych w ust. (1) i (2) artykułu niniejszego, Minister

Skarbu zawiadamia natychmiast Najwyższą Izbę Kontroli.

(5)

O dokonaniu zmian, przewidzianych w ust. (3) artykułu niniejszego Marszałek Sejmu

i Marszałek Senatu zawiadamiają natychmiast Najwyższą Izbę Kontroli i Ministra Skarbu,

a Prezes Najwyższej Izby Kontroli - Ministra Skarbu.

(1)

W razie uzyskania nadwyżek ponad kwoty, przewidziane w budżecie dochodów, lub oszczędności

w budżecie wydatków, może Rada Ministrów na wniosek Ministra Skarbu przyznać funkcjonariuszom

państwowym, osobom wojskowym, szeregowym Policji Państwowej i Straży Granicznej oraz

pracownikom przedsiębiorstw, monopolów i funduszów państwowych, pobierającym uposażenie

nie przekraczające wraz ze wszystkimi dodatkami kwoty 200 złotych miesięcznie i mającym

na utrzymaniu jedno lub więcej dzieci, dodatek do uposażenia. Kwota tego dodatku nie

powoduje obciążenia uposażenia specjalnym podatkiem od wynagrodzeń.

(2)

W celu dokonania wypłaty wymienionego dodatku upoważnia się Radę Ministrów do odpowiedniego

zwiększania wydatków osobowych w częściach budżetu od 1 - 15.

(1)

Liczba funkcjonariuszów, zatrudnionych w administracji cywilnej, nie może w obrębie

każdej części tak w liczbie ogólnej, jak i w poszczególnych grupach uposażenia przekraczać

ilości etatów osobowych, ustalonych w załączonym do ustawy skarbowej wykazie.

(2)

Obsadzanie etatów w poszczególnych grupach uposażenia ponad ilość, przewidzianą w

wykazie, może nastąpić tylko przy zmniejszeniu o tę samą ilość obsady etatów w grupach

wyższych.

(1)

Bezprocentowy kredyt, przysługujący Skarbowi Państwa w Banku Polskim na podstawie

art. 53 lit. f) statutu Banku Polskiego (Dz. U. R. P. z 1936 r. Nr 62, poz. 455),

będzie stanowił w roku budżetowym 1939/40 fundusz obrotowy Skarbu Państwa.

(2)

Minister Skarbu ma prawo zarachować kwoty, podjęte z tego funduszu, na dochód części

8 budżetu, zwroty zaś do tego funduszu - jako wydatki w tej samej części.

(1)

Upoważnia się Ministra Skarbu do udzielania związkom samorządu terytorialnego i gospodarczego

z zapasów kasowych pożyczek na termin nie dłuższy niż 12 miesięcy.

(2)

Łączna kwota tych pożyczek nie może w ciągu roku budżetowego 1939/40 przekroczyć 20%

sumy udziałów w podatkach państwowych i dodatków do tych podatków, pobieranych przez

kasy państwowe na rzecz wszystkich związków samorządowych.

(3)

Nie można dokonywać żadnych wydatków z zapasów kasowych lub lokat w bankach państwowych

z wyjątkiem przypadków, przewidzianych w ust. (1).

(1)

Kredyty, przewidziane w załączonym budżecie, są ważne do dnia 31 marca 1940 r.

(2)

Po tym terminie kredyty na wydatki w części 6 budżetu w paragrafach 1 i 2 działu 2,

w części 12 w dziale 8, w części 13 w działach 10, 12 i 13 oraz na cele budowlane,

jak również na cele Funduszu Kwaterunku Wojskowego i Funduszu Pracy, mogą być użyte

w ciągu najpóźniej trzech miesięcy pod warunkami, ustalonymi przez Ministra Skarbu,

(3)

Ograniczenie, zawarte w ust. (1), nie dotyczy kredytów na odpisy i rozchodów na rachunek

zysku handlowego, przewidzianych lub ustalonych w trybie art. 6 w planach finansowo-gospodarczych

przedsiębiorstw, zakładów i monopolów państwowych.

Ustala się plan użytkowania Lasów Państwowych na rok obrachunkowy od 1 października

1939 do 30 września 1940 w brzmieniu załącznika do ustawy niniejszej.

(1)

Przedłuża się do dnia 31 marca 1940 r. dla celów równowagi budżetowej moc obowiązującą

dekretu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 14 listopada 1935 r. o specjalnym podatku

od wynagrodzeń, wypłacanych z funduszów publicznych

(Dz. U. R. P. Nr 82, poz. 503) ze zmianami, wprowadzonymi ustawą z dnia 30 marca 1936 r.

(Dz. U. R. P. Nr 23, poz. 187) oraz wynikającymi z artykułu niniejszego.

(2)

Podatek ten będzie pobierany od wynagrodzeń

a)

wypłacanych w czasie od dnia 1 kwietnia 1939 r. do dnia 31 marca 1940 r., bez względu

na to, za jaki czas wynagrodzenia te przypadają,

b)

wypłacanych za czas od dnia 1 kwietnia 1939 r. do dnia 31 marca 1940 r., bez względu

na czas wypłaty, według następujących skal

1)

przy wynagrodzeniach, wolnych od państwowego podatku dochodowego oraz od opłat emerytalnych

lub składek na rzecz ubezpieczeń społecznych

Stopień

Wysokość wynagrodzenia wypłacanego w ciągu miesiąca w złotych

Stopa procentowa podatku

ponad

do

1

200

250

3

2

250

500

7

3

500

1 000

11

4

1000

2000

17

5

2000

25

2)

przy wynagrodzeniach, od których opłaca się państwowy podatek dochodowy, opłaty emerytalne

lub składki na rzecz ubezpieczeń społecznych, albo też niektóre z tych obciążeń

Stopień

Wysokość wynagrodzenia wypłacanego w ciągu miesiąca w złotych

Stopa procentowa podatku

ponad

do

1

220

300

2

2

300

560

4

3

560

1 150

7

4

1 150

2 350

10

5

2350

15

(3)

Określone w art. 3 pkt 1) lit. a) i b) dekretu z dnia 14 listopada 1935 r.

(Dz. U. R. P. Nr 82, poz. 503) stawki wynagrodzeń wolnych od podatku specjalnego podwyższa się ze 100 zł do 200

zł i ze 110 zł do 220 zł.

(4)

Rada Ministrów może, na wniosek Ministra Skarbu, w drodze rozporządzeń skracać terminy,

określone w ust. (2) lit. a) i b), obniżać stopy procentowe, ustalone w ust. (2) pkt

1) i 2), oraz podwyższać stawki wynagrodzeń wolnych od podatku specjalnego.

(5)

Związki samorządu terytorialnego, związki międzykomunalne (celowe) oraz przedsiębiorstwa,

banki, zakłady i instytucje tych związków, Związek Rewizyjny Samorządu Terytorialnego,

komunalne kasy oszczędności i banki komunalne mogą, działając zgodnie z ustawą o finansach

komunalnych, nie pobierać podatku specjalnego od wynagrodzeń, wypłacanych ze swoich

funduszów.

Na czas trwania ustawy niniejszej zawiesza się moc obowiązującą przepisu o upoważnieniu

Prezesa Najwyższej Izby Kontroli do przenoszenia kredytów w obrębie całej części 3

budżetu (art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 3 czerwca 1921 r. o Kontroli Państwowej

- Dz. U. R. P. Nr 51, poz. 314) - z wyjątkiem uprawnień, przewidzianych w art. 6 ust. (3).

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1939 r.