Ustawa z dnia 27 marca 1939 r. o dotacjach na rzecz Funduszu Obrony Narodowej i o inwestycjach z funduszów państwowych w okresie od dnia 1 kwietnia 1939 r. do dnia 31 marca 1942 r.

Upoważnia się Rząd do czynienia w okresie od 1 kwietnia 1939 r. do 31 marca 1942 r.

w miarę uzyskiwania pokrycia wydatków

1) na dotacje na rzecz Funduszu Obrony Narodowej, utworzonego dekretem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 9 kwietnia 1936 r.

(Dz. U. R. P. Nr 28, poz. 225) do wysokości

1.200.000.000 zł

2) na następujące cele inwestycyjne

70.000.000 zł

a)

na elektryfikację kraju do wysokości

b)

na gazyfikację kraju i wiercenie poszukiwawcze za ropą naftową i gazem ziemnym do

wysokości

30.000.000 zł

c)

na inwestycje morskie do wysokości

15.000.000 zł

d)

na budowle wodne śródlądowe do wysokości

75.000.000 zł

e)

na melioracje wodne w rolnictwie do wysokości

30.000.000 zł

f)

na inwestycje, związane z usprawnieniem obrotu artykułami rolniczymi do wysokości

30.000.000 zł

g)

na budownictwo państwowe z wyłączeniem budownictwa w zarządzie Ministerstwa Wyznań

Religijnych i Oświecenia Publicznego do wysokości

26.000.000 zł

h)

na budownictwo w zarządzie i pod nadzorem Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia

Publicznego, w szczególności szkolnictwa zawodowego do wysokości

24.000.000 zł

i)

na inwestycje przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe” do wysokości

210.000.000 zł

j)

na inwestycje przedsiębiorstwa państwowego „Polska Poczta, Telegraf i Telefon” do

wysokości

45.000.000 zł

k)

na budowę i utrzymanie dróg i mostów z Państwowego Funduszu Drogowego do wysokości

200.000.000 zł

l)

na budowę i pomoc kredytową i inwestycyjną z Funduszu Obrotowego Reformy Rolnej do

wysokości

60.000.000 zł 815.000.000 zł

ogółem do wysokości

2.015.000.000 zł.

(1)

Rada Ministrów na wniosek Ministra Skarbu ustala w granicach pokrycia (art. 4) podział

roczny funduszów na cele, wymienione w art. 1.

(2)

Minister Skarbu przeprowadza podział kwartalny w granicach podziału rocznego, ustalonego

przez Radę Ministrów.

Wydatki na cele inwestycyjne (art. 1) mogą być, w razie niewyczerpania przewidzianych

na ten cel funduszów, dokonywane po dniu 31 marca 1942 r., jednak nie dłużej, niż

do dnia 31 marca 1943 r.

(1)

Upoważnia się

1)

Ministra Skarbu do przeprowadzenia w kraju lub za granicą operacyj kredytowych do

wysokości 1.200.000.000 zł na pokrycie wydatków na dotacje, wymienione w art. 1 pkt

1) oraz do łącznej wysokości 300.000.000 zł na pokrycie kosztów inwestycyj, wymienionych

w art. 1 pkt 2) lit. a), b), c). d), e), f), g) i h);

2)

Ministra Komunikacji do przeprowadzenia w imieniu przedsiębiorstwa państwowego „Polskie

Koleje Państwowe” w kraju lub za granicą operacyj kredytowych do wysokości 210.000.000

zł na pokrycie kosztów inwestycyj, wymienionych w art. 1 pkt 2) lit. i);

3)

Ministra Poczt i Telegrafów do przeprowadzenia w imieniu przedsiębiorstwa państwowego

„Polska Poczta, Telegraf i Telefon” w kraju lub za granicą operacyj kredytowych do

wysokości 45.000.000 zł na pokrycie kosztów inwestycyj, wymienionych w art. 1 pkt

2) lit. j).

(2)

Na pokrycie kosztów inwestycyj, przewidzianych w art. 1 pkt 2) lit. k) i 1), służą

wpływy z operacyj kredytowych, przeprowadzonych na podstawie upoważnień, zawartych

w art. 3 ustawy z dnia 3 lutego 1931 r. o Państwowym Funduszu Drogowym

(Dz. U. R. P. z 1933 r. Nr 45, poz. 352) i w art..4 ustawy z dnia 9 marca 1932 r. o Funduszu Obrotowym Reformy Rolnej

(Dz. U. R. P. z 1934 r. Nr 40, poz. 364).

(1)

Minister Skarbu w porozumieniu z właściwymi ministrami ustali bliższe warunki operacyj

kredytowych, przewidzianych w art. 4 ust. (1) pkt 1), w szczególności terminy, sposób

spłaty i wysokość oprocentowania pożyczek oraz zasady wydatkowania uzyskanych funduszów.

(2)

Te same uprawnienia co do operacyj kredytowych przewidzianych w art. 4 ust. (1) pkt

2), służą Ministrowi Komunikacji, w porozumieniu z Ministrem Skarbu, a określonych

w art. 4 ust. (1) pkt 3) - Ministrowi Poczt i Telegrafów w porozumieniu z Ministrem

Skarbu.

Upoważnia się Ministra Skarbu do wypuszczania obligacyj i wystawiania innych zobowiązań

Skarbu Państwa, jakie będą potrzebne w celu zrealizowania operacyj kredytowych, przewidzianych

w art. 4.

Sprawozdanie z wysokości wpływów, uzyskanych w ciągu poszczególnych okresów rocznych

z operacyj kredytowych, wymienionych w art. 4, wyszczególnienie warunków tych operacyj

oraz sprawozdanie ze sposobu użycia wpływów z operacyj kredytowych, przeznaczonych

na cele, wymienione w art. 1 pkt 2), będzie włączone do ogólnego zaniknięcia rachunków

na odpowiedni okres budżetowy, sporządzonego przez właściwego ministra i podlega ogólnym

przepisom o zamknięciach rachunków państwowych oraz absolutorium dla Rządu.

Z dniem wejścia w życie ustawy niniejszej traci moc obowiązującą ustawa z dnia 24 lutego 1937 r. o dotacjach na rzecz Funduszu Obrony Narodowej

(Dz. U. R. P. Nr 15, poz. 97) z tym, że wpływy - osiągnięte po 31 marca 1939 r. z pożyczek i kredytu, zaciągniętych

na podstawie ustawy z dnia 12 stycznia 1937 r. o upoważnieniu Ministra Skarbu do zaciągnięcia pożyczek

zagranicznych we frankach francuskich na cele obrony Państwa

(Dz. U. R. P. Nr 3, poz. 22) - będą służyły na dotacje na rzecz Funduszu Obrony Narodowej ponad kwoty, przewidziane

w art. 1 pkt 1).

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Skarbu i innym właściwym ministrom.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1939 r.