Ustawa z dnia 10 marca 1939 r. o zmianie ustawy o samoistnym podatku wyrównawczym dla gmin wiejskich.

W ustawie z dnia 27 lutego 1937 r. o samoistnym podatku wyrównawczym dla gmin wiejskich

(Dz. U. R. P. Nr 16, poz. 104) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 1 otrzymuje brzmienie

„

Gminom wiejskim służy prawo pobierania samoistnego podatku wyrównawczego od płatników

a)

państwowego podatku gruntowego,

b)

państwowego podatku od nieruchomości,

c)

wykupujących świadectwa przemysłowe lub karty rejestracyjne od zakładów, przedsiębiorstw

i zajęć.

”

;

2)

w art. 5 w ust. (1) wyrazy: „państwowego podatku przemysłowego” zastępuje się wyrazami

„wykupujących świadectwa przemysłowe lub karty rejestracyjne”; w art. 5 dodaje się

nowy ust. (3) o brzmieniu;

„

(3)

Podstawą wymiaru podatku wyrównawczego na r. 1940/41 w stosunku do płatników państwowego

podatku przemysłowego będą ceny świadectw przemysłowych i kart rejestracyjnych, obowiązujące

w r. 1939. Jeżeli wykonanie przedsiębiorstwa zarobkowego lub zajęcia rozpoczęto, albo

też oddzielny zakład lub skład utworzono w r. 1940 - podstawę wymiaru podatku wyrównawczego

dla tych przedsiębiorstw, zajęć, zakładów i składów stanowić będą ceny kart rejestracyjnych,

przewidziane w załączniku do art. 7 ustawy z dnia 25 kwietnia 1938 r. o opłatach rejestracyjnych od przedsiębiorstw

i zajęć

(Dz. U. R. P. Nr 34, poz. 293), pomnożone

a)

w stosunku do zakładów i przedsiębiorstw, wymienionych w działach I lit. a) i II lit.

a) części III tegoż załącznika, jeżeli zatrudniają ponad sto pracowników - przez cyfrę

4;

b)

w stosunku do pozostałych przedsiębiorstw i zajęć - przez cyfrę 2.

”

.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Spraw Wewnętrznych w porozumieniu

z Ministrem Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem 1 kwietnia 1939 r.