Ustawa z dnia 3 stycznia 1939 r. o przedłużeniu obniżenia komornego.

(1)

Obniżenie komornego, przyznane art. 1 i 2 dekretu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 14 listopada 1935 r. w sprawie

obniżenia komornego oraz zmiany ustawy o ochronie lokatorów

(Dz. U. R. P. Nr 82, poz. 504) i przedłużone ustawą z dnia 1 lutego 1938 r.

(Dz. U. R. P. Nr 8, poz. 45), przedłuża się na czas od dnia 1 stycznia 1939 r. do dnia 31 marca 1940 r.

(2)

Począwszy od dnia 1 kwietnia 1940 r. wysokość komornego wzrastać będzie co kwartał

o 2 1/2% podstawowego lub umownego komornego aż do osiągnięcia pełnej jego wysokości.

Ustawa niniejsza obowiązuje na obszarze województwa śląskiego tylko w zakresie komornego

w budynkach, nie podlegających ochronie lokatorów, a należących do Skarbu Państwa,

banków państwowych, związków samorządu terytorialnego, zakładów ubezpieczeń społecznych

oraz innych instytucyj prawa publicznego.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrom Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.