Ustawa z dnia 1 lutego 1938 r. o przedłużeniu obniżenia komornego.

(1)

Obniżenie komornego, przyznane art. 1 i 2 dekretu Prezydenta Rzeczypospolite) z dnia 14 listopada 1935 r. w sprawie

obniżenia komornego oraz zmiany ustawy o ochronie lokatorów

(Dz. U. R. P. Nr 82, poz. 504), przedłuża się na czas od dnia 1 grudnia 1937 r. do dnia 31 grudnia 1938 r.

(2)

Począwszy od dnia 1 stycznia 1939 r. wysokość komornego wzrastać będzie co kwartał

o 2 podstawowego komornego aż do osiągnięcia wysokości pełnego podstawowego komornego.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrom Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych,

a także innym właściwym ministrom, o ile chodzi o wysokość komornego w budynkach,

nie podlegających ochronie lokatorów, a należących do Skarbu Państwa, banków państwowych,

związków samorządu terytorialnego, zakładów ubezpieczeń społecznych oraz innych instytucyj

prawa publicznego.

(1)

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

(2)

Przepisy jej obowiązują na obszarze województwa śląskiego tylko, jeżeli chodzi o wysokość

komornego w budynkach, nie podlegających ochronie lokatorów, a należących do Skarbu

Państwa, banków państwowych, związków samorządu terytorialnego, zakładów ubezpieczeń

społecznych oraz innych instytucyj prawa publicznego.